13/06/2012

Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

Wackenier

-iers, etc. Var. de Valkenier, avec chute du /? Ou bien du NL Warquignies (Ht) [FD].

 

JG

Wackenier(s)

Waekenier, Wacrenier, -iez: PlN Warquignies (H). 1573 Nicolas van Wackeniers, Ronse (Midd. 1963,323); 1589 Niclaes Wackeniers, Nukerke (LIBYENS); 1633 Jacoba Wacqniers, Lo (CRAEYE).

 

FD

Wacker, (de)

Wackers, Wakker(s): i. Mnl. wacker: flink, levendig, levenslustig. BN. 1461 Jan Wackere, Hulst (PARM.); 1582 Heiliger Wackers, Gulik-Aw. (AP). - 2. Wellicht oorspr. Germ. VN Wackar.Vgl.Wecker.

 

FD

Wackerg(h)om

PlN Wachelgem in St.-Ulriks-Kapelle (VB). 1271 Walteri de Wagnenghem...Gosuini de Waghnenghem, St.-Ulriks-Kap. (CSJ); 1389 Jan van Wachelgem, Lombeek (BOLSEE); 1428 Nicasius de Bruxella alias de Wacheleghiem (MUL I).

 

FD

Wackers

1.  V.  Wakker.  — 2.  V. WAD  (Wak).

 

EV

Wackers

Wakkers. Surnom (au génitif): moy. néerl. wacker 'énergique, vif, éveillé'.

 

JG

Wacogne

zie Vacogne.

 

FD

Wacomont

cf. Waucomont.

 

JG

Wacomont

Wa(u)comont: PlN in Battice en Chaineux (LU). 1317 Johans de Wakomont=J. Wacomon, Hervé (CVD).

 

FD

Wacomont

zie Waucomont.

 

FD

Wacquet

-ez, zie Waucquez.

 

FD

Wacquez

Waquez, Waucquez, Wauquez. 1320 «Waket» ComptesMons, 1498 «Wallerant Wacquet» = «Waleran Wauquet» Aides-Hainaut, 1569 «Jehan Waucquet» Ladeuze, cf. aussi 1515 «Gérard Wacque» BourgNamur; dérivé en -et du thème de l'anthrop. germ. walha-hari > Walkerus.

 

JG

Wacquier

-iez, zie Walker.

 

FD

Wacquier

Wacquiez. 1281 «Wakiers li orfè­vres» ComptesMons, 1295-1302 «Henris li Wakiers» ImpôtArtois; forme pic. issue de l'anthrop. germ. walha-hari > Walkerus, cf. 1178 «Walcherus de Munzuns», 1298 «Wal-chier doiens de la cristiniteit de Longuion» Cart-Orval, 1493 «Roland Walchier» Marchienne-au-Pont. - Comp. également le NL Mont-gauthier, w. malôtchî (Nr), originellement 1130 «Montis Walcheri», 1280 «Monlewalchier».

 

JG

Wacrenier

-iez, zie Wackenier(s).

 

FD

WAD

WED, WOD, WUD.

Racines germaniques ayant servi à former des N. de baptême. Variantes : Waed, Weyd, Wyd, Woed ou Weud, Wuyd. Mutations de la consonne finale : d, (d), k, z. Formes des cas sujet et cas régime, normal et inversé. N° 12. Altération de la consonne initiale W (V, F), G (Q, K, C). V. WID et GOD.

 

N° I. Cas sujet.

A. Formes Wad, Wed, Wod, etc.

I.  N. simples.

We(e)ts, Waitte, Wood, Good, Godde, Schots f's Gods), Goet-zen; Goethe, Cott-, Geud-, Geut- -en(s); God(e)man(s); Gathon.

II.  N. simples avec suffixes.

W.- -ino, -ing : Jad-, God(d)-, Jod- -in, -yn, -ing.

W.- -ad, -ed, -id, -od : Wath-, Wat(t)- -é, Weeda, Jadot, Godet.

W.- -ek(in), -ok : Waiteck, Woita(c)k. W,- -ez, -iz : Gatt-, Gad- -ez, -ée. W.- -elin : Godelin.

III. N. composés.

W.-bard : Godebert.

W.-hard: God(d)- -art, Goedaert, Foidart. W.-hari : Gath- -ier, -iez, -y, Swaters, Wetter, Wayders, Goth-,

Jott- -ier, -y,  Godaire, Feyter, Faider, Foitre. W.-mad : Godmay. W.-maru : Godomar. W.-rad (-rand) : Gott-, Jott- -rand. W.-scalc : God- -escal(c), -iscal, -schalck. W.-wald : Wath- -eau, -iaux, -el, Watt-, Vat-, Gath-, Faid-, Wed-,

Feyd- -eau, God(e)aux, Co(u)t(t)- -eau(x), -iau, Jottay, Goe-

thals. Invers.-: Godelet (Godeld).

W.-ivard (Wrad) : Godecharle, Gode- -froid, -froy, Godevaert. W.-wulf: Watt-, Jad- -oui, Godolphin.

B. Formes Wa(d),   (Wah,  Wal, War, Waw,  Way), We(d),  Wi(d), Wo(d), Wu(d).

Wal et War : V. WAHL et WARI.

I.  N. simples.V. WIL.

Guy-, Ghi- -on, G(h)oye-, G(e)u- -(e)ns; Go(d)ens, Serjoens.

II.  N. simples avec suffixes.

W.- -in, -ing : Je-, Goh- -in, Wierinck.

W.- -ad, -ed, -ïd,  -od: Waill-, Gaill-, Quill- -et(te), -ot, Gueu-

lette, Jowa(t). 's W.-(e)kin : Squilquin. W.- -az, -ez, -esson, -iz : Je- -basse, -haes, Waill-, Gaill- -ez, Gill-

-ès, -esson, -is. W.-elin : Ghil-, Guil- -(a)in.

III.  N. composés.

W.-bald : Gey-, Geu- -bels, G(h)obauw. Invers. : Goblet. W.-bard : Wappers, Go- -bret, Wabbes, Waeben, Webbe, Copp-,

Ceupp-  -ens,  Kepenne,  Copp-   -in,  -yn.   Inversion :   W.-bron : Gobron.

W.-frid: Wilfrid, Geo-, Jeo- -f(f)roy, -f(f)roid, -f()fray. W.-hard: Waeyaert, Gaill(i)ard(on). W.-hari : Gaill(i)-, Gaj- -er, -ez, -y, Gev-, Wef-, Wye- -ers, Gewy,

Go(u)h-, Gow- -ie, -ire, Scoh- -ier, -y. W.-mad (-ma) : Joinay.

W.-maru : Jamar, Geh-, Gei- -mar(t), Gomaere. W.-mod  (-mond) : Jamotte. W.-ivid (-win) : Goffin. W.-wad (-wand) : W(e)y- -gand(t). W.-wald : Jomay. W.-ward: Goffart, Govaert(s).

 

C.  Formes Wac, Wec, Woc, Wuc (Wasc, etc.).

Wauk. V. WALD (Walk ou Wauk).

I.  N, simples.

Week, Weckx, Geck, Koch, Cocq, Coecke, Cuyck, Cuyghe, V(u)yg, Coch(e). Week-, Week- -man(s). Weckx, Cox, Cuyckx. Cochon, Kieck-, V(u)yg- -en(s).

II.  N. simples avec suffixes.

W.-ino : Cach-, Coch- -in.

W.- -et(to), -ot(to) : Gach-, Coch-, Jeuqu-, Gach- -et, Gaxhotte.

W .-ez : Cochez.

W.-eltn: Wakelin,  Ccquelin.

III.  N. composés.

W .-and : Schw(e)ig-, Seheisch- -ant(t).

W.-hard : Gasc-, Gach-, jacqu- -ard, -a(e)rt(s). Gocar, Godescar.

W.-hari : Wack-, Wakk-, Week- -ers. Gowie.

W.-mad (-man) : Jac(que)m(a)in.

W.-maru : Jacquemard.

W.-mod : Jacq(ue)mot(te).

W.-ivald-: Cocheaux, Coquay, Coghels.

W.-wulf : Cochoul.

D.  Formes Waz, Wez, Woz (Wats, Wast).

I.  N. simples.

Gascht, Gastus, Faes, Vaes, Goose, Kaise, Wetz, Waitz, Schwetz, Faas-, Faes- -sen. Gas(t)-, Keste- -man(s), Gasmanne, Cosman, Wuytsman. G(e)ys-, Gh(e)ys-, G(e)ys-, Geyz-, Kees-, Goos-, Goes-, Geus-, Geuz-, Goes- -(s)ens, Kestens, Joosten. Waz-, Gaz-, Kees-, Guis-, Guiz- -on, Joss- -on.

II.  N. simples avec suffixes.

W.-ino : Wast-, West- -yn, Castin, Kaisin, Jos(s)-, Joz- -in, -(e)yn. W.-etto : Gasch-, Goss-, Jos(s)-, Joz- -et, -ot. W.- -ez, -h : Jos(s)-, Joz- -ez, -is.

W.- -elin, -il(in) : Wast- -e(r)lain, -e(r)lein, Castel(a)n, Kest--elin, -elyn(s), Castille, Gosse-, Josse- -el(a)in.

III.  N. composés.

W .-and : Gazan.

W.-bard : Gas-, Cas-, Kas-, Kes- -par(t), -per(s), Gastpart, Jes-

-pers, -père, Gespert.

W.-hard : Cas(s)- -aer, -a(e)rt, Gossa(e)rt. W.-hari : Casters, Casteur, Cas(s)ier(s), Wester, Kesters, Poster. W.-hlod : Castelot, Kesteloot.

W.-mar : Casimir. W.-mod (-mund) : Kestemont. W.-rad (-rand) : Wast-, Vast(en)-, Fast-, Fest-, Weusten- -rade, -raet(e), Josserand. W:-wald : Wastiau, Cast- -el, -eel(s), -au(x), Gaz-, Gass-, Cass-,

Joss-, Joz- -el, -ée, -eau(x), -i(e)aux, -eye, Wessel(s). W.-ward : Guiscart.

W.-wid (-ivin) : Go(o)s(s)- -ouin, -uain, -wyn, -way. W.-wulf : Gastout.

 

N° II. Cas régime inversé.

A.  Formes Wand, Wend, Wond, Wund.

I.  N. simples.

Want-, Cent- -en(s), Canton.

II.  N. simples avec suffixes.

W.-ino : Gandyn, Quenten.

W.- -atto, -az, -ez : Wanta, Wandaz, Gandée.

III.  N. composés.

W.nd-bard: Schampaert ('s Gond-bord).

W.nd-hari : Want-, Gant- -ier, -iez, y. Gonthier, Gunther.

W.nd-hrod (-roon) : Gendron.

W.and-rad (-ragin) : Gendret, Cantrin.

W.and-ric : Cand- -rix, -ries, Gendry.

W.nd-wald : Wend- -al, -els, -ey.

W.nd-wulj : Gandoul.

B.  Formes Wan(d), Wen(d), etc.

I. -N. simples.

Wan, Faen, Swane, Soine, Scheen, Schwa(e)n, Ganne, Weens, Ge(e)ns, Kennes, Gonne, Goens, Geuns-, S(ch)wa(e)n-, Swenn-, Ge(e)n(n)-, Ke(e)n(n)-, Coen- -en(s), Wagn-, Gen(ni)- -on, Gen(n)oe.

N. simples avec suffixes.

W.-ino : Wan-, Gen- -in.

W.-ing : Geen-, Ke(e)n(n)-, Kon-, Con-, Geun- -inckx. W.- -et(t), -it(to) : Swann-, Gen- -et, -iets. W.- -ak, -ek, -ok : Genachte, -icq, -ix, -ique, -icot. W.- -ez, -iz : Genné, Gen-, Jenn-, Guen- -is(sen). W.-ïlo : Ganelon ou Wenilo (cas régime de Guenes).

III. N. composés.

W.-and: Win-, Guin-, Wyn- -and, -an(d)s, -andt, -andy.

W.-hard: Génart.

W.-barî: Génie.

W.-rad : Coenraedts, Conrardy.

W.-wad: Canvat.

W.-u>ald: Gen- -al, -aud, -(e)au(x), -el.

W. wulf: Genoul.

 

C.  Formes Wang, Weng, Wong, Wung (Fink, Fonk, Funk).

I. N. simples.

Wang,   Fonck,  Vonck,  Funck,   Wang-,  Geng-,  Keng-,   Vonck--en(s).

N. composés.

W.-rad (-rak) : Coenegrachts.

W.-wulf : Kegn-, Geng-, Jeang- -oui, -ou(x).

D.  Formes Wanz, Wenz, Wonz (Fans, Fens, Fins, Fons).

I.  N. simples.

Cansse, Gan(t)z, Gonze. Wans-, Fans-, Fons- -on.

II.  N. simple avec suffixe : W.-ing : Wansinck.

III.  N. composés. W.-hard: Wans- -ard, -art. W.-hari : Kensière. W.-leud : Canseliet.

 

EV

Wadble(d)

zie Wastable.

 

FD

Waddington

PlN (Surrey, Yorkshire).

 

FD

Wade

Wa, de Waet, de Wa(a)y, de Wae(y): i. Mnl. wade: kledingstuk, gewaad, groot sleepnet; knieschijf, kuit. BN. - 2. Patr. Germ. VN Wado. D. FN Wate (BRECH.). 1168 Reynerus Wathe; 1281 Egidius Wade, Cent (GN); 1279 Joh. Wadde, Hulst

(DEBR. 1962); 1398 Olivier de Wade, Oostrozebeke (DEBR. 1970); 1542 Tibur Wade, Coulommiers-Aw. (AP).

 

FD

Wadel-

-eux, -oux. Proven. Wadeleux

(Dép. Charneux).

 

EV

Wadeleux

1700 «Jacques Wadeleux», «Phi­lippe-Jacques de Wadeleux» BourgLiège; nom d'origine: Wadeleux, dépend, de Char-neux (Lg).

 

JG

Wadeleux

PlN in Charneux (LU). 1517 Sandre de Waideleuz (KCTD LXIII, 221).

 

FD

Wadémont

Proven.  Dép.  Neufchâteau-lez-Visé).    Synon. :    Waedemon.

 

EV

Waders

Wsch. spellingvar. van Vaders.

 

FD

Wadin

 (NF du Tournaisis). 1676 «Hubert Wa-din» RuageAth; hypocor. d'un nom germ. du thème anthrop. Wad-, cf. 1064 «Waddinus», 1172 «Albertus Waddin» Gand [FD].

 

JG

Wadin

1. Proven. Wardin (Loc.). —

2. V. WAD.

 

EV

Wadin

Patr. Vleivorm van een Germ. wad-naam: 1064 Waddinus; 1172 Albertus Waddin, Cent (GN); 1307 Gilles Waddin, Ip. (BEELE).

 

FD

Wadinier

Proven.  „ (Terrain)   gatinier" (Marécage stérile : V. Watine

et Wardinier).

 

EV

Wadoux

Patr. Rom. vorm van Germ. VN wad-wulf 'pand, wedde-wolf: Guadolf (MORLETI).

 

FD

Wae, de

zie Wade.

 

FD

Waebe(e)ke, van

zie van Wabe(e)ke.

 

FD

Waeben

V. WAD (Wa).

 

EV

Waeben(s)

Wabben(s),Wabbes: Patr.of Metr. Wabbe, bakervorm van een Germ. VN, zoals Waldbert, Waldberg, Waldburg of Wadibert. 1408 neven Johans Wabbus, Heers (LAES); 1451 Jan Wabbel,Aarts.(MAR.).

 

FD

Waeber

Zie Weber(s).

 

FD

Waechter

zie (de) Wachter.

 

FD

Waeckens

zie Woukens.

 

FD

Waedemon(t)

Vooral Ovl. FN. Daarom PlN Wadimont in Rozenaken (H, vroeger OV).

 

FD

Waefelaer

zie Wafelaerts.

 

FD

Waefelghem, van

zie van Waelfelghem.

 

FD

Waeg, van

Mnl. waech: stadswaag. FN voor de stadsweger.

 

FD

Waegaert

zie Wagaert

 

FD

Waege-

zie Wage-.

 

FD

Waegeman(s)

cf. Wagemans.

 

JG

Waegenaer

-aere, -eere, Waegenee; formes francisées: Waegenaire, Wagenaire, Wage-ner, -eire, Wagnair. 1272 «Watiers li Waghe-nare», 1284 «Jehans li Waghenare, li tain-teniers» DettesYpres, 1676 «Agnès Wague-naire », « les hoirs Julien Waguenaire » Ruage­Ath, 17.6.1726 «enfants fu Jean Charlier dit en allemand Jean Wagener» Olne [JL, NFw2] ; nom de métier: moy. néerl. wagenaer, -ner 'charretier', cf. aussi Dewaegenaere, Dewage-naire et Warginaire.

 

JG

Waeger

zie Weger.

 

FD

Waegevelde, van

PlN Wagenveld in Koevorden (OIJ). Ndd. PlN Wagenfeld: vochtig, moerassig land (NN).

 

FD

Waegh, (de)

Wage, (de) Waeg(h)e, Waage: i. BerBN van de waagmeester, stadsweger. 1508 Raes de Waghe, Temse (DE MAN). - 2. Patr. Germ. VN Wago. 1200 Waghes Ventrepés, Atrecht (NCJ); ±1300 Wagues du Wés, Artesië (BOUGARD). -3. BN voor een waaghals? Vgl. 1394 Sanders Waechtop; Wingene (DEBR. 1970).

 

FD

Waeghe

zie Wage-.

 

FD

Waegneer, de

Waeguenaire, zie (de) Wagenaar.

 

FD

Waehez

cf. Wache.

 

JG

Waekenier

zie Wackeniers.

 

FD

Waekens

zie Woukens.

 

FD

Wael, de

zie de Waal.

 

FD

Wael, van der

zie van der Waal.

 

FD

Waelbers

zie Waelburghs, Walbrecht.

 

FD

Waelbroeck   

Proven.    ,,Marais   du Wallon ou du sieur Wahl" (Walebroeck, anc. N.  de  Walkin, Dép. Waremme).

 

EV

Waelbrouck

zie Walbrouck.

 

FD

Waelburg(h)s

Wa(e)lbers, Walbourgh: i. Metr. Germ. VN Wouburg, Germ. Walburg. 1138 Walburgis de Husse (GN); 1735 Elizabethae Walburgs; 1738 Henrieck Waelbors = Hendrik Walberghs, Grote-Brogel (NOUWEN). Zie ook Walbergue. - 2. Evtl. PlN Walburg(ZH).

 

FD

Waelckens

zie Waelkens.

 

FD

Waelderen, van

van Walderen: PlN Waalre (NB). 1156 Aloldus de Waderlo (LNT).

 

FD

Waele, de

de Waelle, zie de Waal.

 

FD

Waele, van der

zie van der Waal.

 

FD

Waelebroeck

zie Walbrouck.

 

FD

Waeleghem, van

zie van Walleghem.

 

FD

Waelem, van

zie (van) Walem.

 

FD

Waelen

cf. Walen.

 

JG

Waelen(s)

-es, zie Walen(s), de Waal.

 

FD

Waelepoel

zie Waelpoel.

 

FD

Waeles

1. Origine. Waals, ,,Wallon" — 2. V. WAHL.

 

EV

Waelfelghem, van

van Waefelghem: PlN Walfergem in Asse (VB). 1236 Gozuinus de Walferghem; 1356 Jans Vergheertruden lant van Walferghem, Asse (LIND. 1952); 1335 Waltero de Waflighem, VB (OATIII).

 

FD

Waelhem, van

zie (van) Walem.

 

FD

Waelkens

Waelckens, Walkens:i. Waelken.Mnl. Waelkin, dim. van Waal, dus Waaltje. - 2. Patr. Dim. van een walh-naam, zoals Walbert, Walrave. 12e e. Walekini terra; 1200 Woitin Walekin, Cent (GN); 1290 Gillekin Walekin, Wg. (HAES.); 1298 Waelkino = 1301 Walekino, Bg. (VEKKEST).

 

FD

Waelkens

Waelckens. Dimin. en -kin de Wale, soit nom issu de l'anthrop. germ. Walo, soit ethnique 'wallon, roman' [FD].

 

JG

Waelpoel

Waelepoel: PlN Poel in een kolk achter een dijk. Vgl. E. Walpole.

 

FD

Waelpot

cf. Walpot.

 

JG

Waelpot

Waelput, zie Walopt, Walput

 

FD

Waelrae(d)t

zie Walraet.

 

FD

Waels

zie de Wael, Wals(ch).

 

FD

Waels(che), de

zie de Walsche.

 

FD

Waelscappel, van

van Walscappel, van Welscappel, van Waescappel, van Waelseappel, van Waeslcappel, Walschap(s): PlN Waalskappel (Wallon-Cappel FV). 1311 Boidin van Waelscapple, Bg. (JAM.); 1392 Boudin van Waelscappele, Ip. (BEELE); 1595 Gideon van Walschappen, Belle-Leiden (J.D.); i6e e. een zoon van Henric Walschappel heette Walschap, Londerzeel (LIND. 1946).

 

FD

Waelvelde, van

PlN Waalveld in Lokeren. 1295 filii Celie de Walvelde; ± 1322 Jacob van Waelvelde, Lokeren; 1355 Pieter van Waelvelde, Eksaarde (GYSS. 1963').

 

FD

Waem

1678 Leonardus Waem = de Waen (VS1984, 43). Zie De Waen. Of = De Wam; zie Dewasme(s).

 

FD

Waemans

zie Wageman(s).

 

FD

Waembeke

zie (van) Wambeek.

 

FD

Waen, de

de Waene, de Weyn, de Weine, Duwein, -eyn, -ijn, -yn, Duyn, Duijn: Dewaen < Duwain.

Mnl. waen, wain < Pic. wain, Ofr. gain: weide, landbouwland; vgl. Winne. 1613 Lambert Duwaen = 1638 Lambertus Duwain; 1639 Andries Dewain, Schelle (MAR.); 1679 Antonius Duyn = 1681 A. du Weyn; 1715 Anna Duyn = 1771 Anna du Weyn, Emelgem (med. J. Casier).

 

FD

Waenbeke, van

zie Wambeek.

 

FD

Waendendries

zie van den Dries(se).

 

FD

Waenroy, van

PlN Waanrode (VB). 1340 Johannis de Waenrode = 1347 Jan van Waenrode, Meensel (C. BAERT); 1590 Laureis van Wanro, At. (AP). -2. Zie ook Van Wanrooy.

 

FD

Waents

zie Want.

 

FD

Waepenaere, de

-aert, zie Wapenaar.

 

FD

Waer(e)moes

zie Warmoes.

 

FD

Waer, (de)

Bnw. waer: waar, waarachtig, betrouwbaar. BN. 1575 Jan de Waer, Schelle (MAR.).

 

FD

Waerbeke, van

(van) Waerebeek, (van) Waerebeke, van Waarbeek, -beck, van Waerbeeck, van Warbeek, -be(e)ck, Warbecq: i. PlN Waarbeke (OV). 1312 Janne van Waerbeke, Ktr. (DEBR. 1971). -2. PlN Waarbeek in Asse (VB). 1315 Joh. de Warbeke, Asse (LIND. 1952).

 

FD

Waerden, van der

van der Wa(a)rden, van de Waerde, van de Wardt, van der Wa(e)ren, van der Weerde(n), (van de) Weerden, van de(r) Waart, van de(r) Weert, van de Weerd(t), van de Werdt, van Waart, Verwaard, Verwa(e)rde, Verweirde(r), Verweire, Verwaede, Verwaeren: PlN Waard(e), Weerd: beemd, aan het water gelegen land, eiland. Ter waarden: wacht, uitkijkpost, D. Warte. 1221 Willelmus de le Warde (TW); 1268 Lots de Warda; 1374 France van der Waerde, Ip. (BEELE); ± 1300 Johans van der Warden, L (OGO); 1339 Willem van Waerden; 1379 Bernaerde van der Waerde, Bg. (DF); 1389 Pieter van der Werde, Wervik (DEBR. 1970); 1538 Marie Verwaerden, Duizel-Aw. (AP).

 

FD

Waerebeek, (van)

-beke, zie van Waerbeke.

 

FD

Waeren, van der

zie van der Waerden.

 

FD

Waerenborg(h)

-burgh,Warembourg,Warambourg: PlN Warembourg in Ouve-Wirquin (PdC).

 

FD

Waerenburgh  

Proven.    1.   Warenburg, ,,Château fort du sieur Gua-

ron". — 2.  Waerebrug, ,,Pont de la Waer" (Dép. Westkerke).

 

EV

Waereseggers, de

zie Waerzeggers.

 

FD

Waerhede, van der/den

Een heidenaam? Vgl. PlN 1702 Waerheij in Sperleke (FV) (DF XVI). Misschien reïnterpretatie van Van der Waerden? 1669-80 Anthone vande Waerheyt; Willemijne vander Waerheydt, Izg. (VS1986,261); 1755 Corn, van der Waerheden, Kaprijke (MUL VIII).

 

FD

Waerheid, de

-heit, -heyt, -heijt, -heyd, -heijd, -hert: Wellicht < Van der Waerhede. 1755 Corn, van der Waerheden, Kaprijke (MUL VIII). Of adaptatie van De Waret; zie De Varez?

 

FD

Waeri(e)

-is, zie Warrier.

 

FD

Waerloos

Proven. Waarloos (Loc.).

 

EV

Waerloos, van

PlN Waarloos (A). 1297 lan van Warloes, Mech. (CG); 1340 Petrus Waerloes, Tnh. (VERB.). - 2. PlN Waarloos, Fr. Waroux in Alleur (LU). 1374 Corbeel de Pollayn van Waerloes = Corbeel de Pallayen van Warloes (BLO VI).

 

FD

Waerlop

zie Walop.

 

FD

Waermoes

zie Warmoes.

 

FD

Waernier

Waerniers. Forme flamandisée de Warnier.

 

JG

Waernier(s)

zie Warnier, Werner.

 

FD

Waerschouwer

zie Waarschouwer.

 

FD

Waersegers

Waerzeggers. Surnom ou nom de profession: moy. néerl. waersegger, -seger 'celui qui dit la vérité, devin'.

 

JG

Waert, de

de Waer(t)s, zie de Weerdt.

 

FD

Waerts

1. V. waard I. — 2. V.

waard IL — 3. V. WARD.

 

EV

Waerts

Var. de Weerts.

 

JG

Waerts, Van de -

-Weer(d)t, -Weerd(e), Waerden. Weert et Weerde (Loc.). Composés : Calle-, (De) Zeg- ou Segh- -waert, ,,Le polder- -dénudé, -aux laiches (joncs)". V. Zegge,

Waarheide. Proven. ,,Bruyère de la Waar" (Riv.). Synon. : Van de Waerheide.

 

EV

Waerzeggers

Waerseg(g)ers, de Waersegger(s), -segher(s), de Waereseggers, Woerseggers: BerN van de waarzegger, wichelaar. ±1240 Sygerus Warsaghere, Zèle (SCHMID); 1389 Jan de Waerseghere, Lv. (HB); 1446 Ghysken Waersegghers, Ht. (A.GHIJSEN).

 

FD

Waes

Korte Germ. VN Wazo (Dip.). - 2. PlN Waas. Zie Van Waas. 1399 Jehan Waes, Ip. (BEELE).

 

FD

Waes(l)cappel, van

zie van Waelscappel.

 

FD

Waes, van

zie van Waas.

 

FD

Waesberge, van

(van) Waesberghe: PlN Waasberge in St.-Maria-Lierde (OV). 1237 Girardo de Wasberge, Gb. (SMTI); 1374 Gillis van Waesberch, Gb. (SCHR.); 1396 Gillis van Waesberghe, St.-M.-Lierde (DE B.).

 

FD

Waesberghe 

Proven.   Dép.   Lierde-Ste-Marie. Waeter. V. Water.

 

EV

Waeselynck

zie Wasselin.

 

FD

Waesmans

BN voor een Waaslander. Afl. van Van Waes.

 

FD

Waest, de

zie Delwasse.

 

FD

Waestersaghen

-em, zie Vaster(s)haeghe.

 

FD

Waestraete

zie Vastrade.

 

FD

Waet, de

zie Wade.

 

FD

Waeter-

zie Water-.

 

FD

Waeteraere

Naeteraere: BerN van de waterdrager, die de weiden besproeit. Vgl. D. Wasserer. 1678 Pierre de Wateraere, Hondschote (DF XVII); 1715 Pieter Waeteraere, Koudekerke (VERGR. 1972).

 

FD

Waeterinckx

1. Proven. Watering, ,,Irrigation", Travaux d'assèche­ment". Parfois, par extension, ,,Ruisseau". Nombr. L.D. Formes : Waeter-, Water- -inckx. Synon. : Van de Watering. (Wateringen, Loc. holl.). — 2. Profess. N. de pré­posé aux Wateringues. N° 131.

 

EV

Waeterkeyn

Paragraphie de Walter-ou Wauter- -ke(y)n. V. WALD.

 

EV

Waeterloos

Surnom: moy. néerl. waterloos 'sans eau, sec' ou nom d'origine: Wattrelos, 1030 «Waterlooz» (Nord) [FD] ; cf. aussi Wa­terloo.

 

JG

Waeterloos

V. Waterloo.

 

EV

Waeterschoot

. V. Waterschoot.

 

EV

Waets

zie Wouts.

 

FD

Waeven, van der

zie van der Woude.

 

FD

Waey, de

zie de Waay.

 

FD

Waeyaert

Waeyard, Waeijaert: Afl. van ww. waaien. Syn. met De Waeyere. 1292 Jan Waiart, St.-Joris-ten-Distel (CG).

 

FD

Waeye(n)

Waye(ns), Waeijen, Weyen(s), Weijen(s): Wa(e)ye nomen agentis van ww. waeyen: op winderige wijze lopen, met de leden zwaaien, wuft zijn, wind maken. BN voor wie onberekenbaar is aïs de wind (Leuv. Bijdr. 1952,67-68). 1271 Tilmanni Waie, Keulen (HAGSTR. 1949); 1351 Zegher Waye = 1366 Segher Waie = 1399 Segher Wayen, Ktr. (DEBR. 1970); 1584 Andries Waeyens, Aw. (AB).

 

FD

Waeyenberg(e), (van)

van den Wa(e)yenberg(h),

Waayenberg, Waaijenberg.Wayamberge, van den Weyenberg(h), van den Weijenbergh, (van) Waeyemberg(h)(e), -berch, (van) Waeyenbergh(e), -berch, van Waeijenberg(h)e, (van) Wayen-berg(h)(e), (van) Wa(e)yemberge, van de Weyen-berg, (van) Wey(e)nberg(h)(e), van Weijenberge, -bergh,van Weyenbergen.van Weynberg(h), van Weymbergh, van Wyenberghe, Waeyenborg(h)s, Wayenberghs, -borgh, -borgs, -burg(h), Wayem-berg(h)(e), -bercg, Weijenberg, Weyemberg(h), Wyemberg, Wyenberg, Weinberg, Weimberg, Woiemberghe, Wuyenborghs: Verspreide (vooral VB) PlN Waaienberg, en var. Weienberg, door sluiting van a tôt e o.i.v. de i (Vgl. Craeynest/ Creynest): berg waar het waait. 136 e. Heilvigis de Waienberge, Anderlecht (MVN1950,39-46); 1230 Grite de Waienberge, Oostakker (GYSS. 1971); 1301 Gilles de Wayenbierghe, Ronse (LENOIR); 1321 Sohiers Waieberch = 1341 Sohier Waienberch = 1348 S. Waynberch, Ktr. (DEBR. 1971); 1340 Boudens van Weyenborch, Aw. (CLEMEUR); 1379 Joh. de Weyenberch, L (GRAUWELS).

 

FD

Waeyenberg(he)

V. Waai.

 

EV

Waeyere, de

de Wayer, de Woyer, Waaijer, Wajer, Waijers, de Weyer, Weyers, de Weijer, Weijers: BN voor een windmaker, onberekenbaar mens. Vgl. Waeye(n). 1292 Zuanildis dicte Waiers, Ktr. (DEBR. 1980); 1317 William le Waiere, Ktr. (DEBR.1971)-

 

FD

Waeyt(t)ens

zie Wuytens.

 

FD

wafel

,,Gaufre". 1. Profess. N. de marchand de gaufres ou de gau-freur de cuirs, tissus, etc. Waffel, Wa(e)f(f)elaer(s), Waffelman. Synon. : Gaufrier. N° 131. — 2. Proven. Wafellaar ou Wafelaarde, ,,Lande-, Terre- -gaufrée".

 

EV

Wafelaer(ts)

-ard, Waefelaer, Waffelaert(s), Wafflard, -art, Vaflard: i. BerN van de wafelbakker. D. Waffler. 1281 Andream Wavelare, Ip. (BEELE); 1385 quondam Waffelarts; 1398 Nycholaus filius Johannis Wavelers, Tg. (TYTGAT); 1398 Selie Wavelaers, Meulebeke (DEBR. 1970); 1467 Willelmi Waeffelaert, Bs. (OSTYN). - 2. Patr. Germ. VN op -hard. 1365 Wafflart le Taye, Bergen (DE COCK); 146 e. Wafelar de Momale, Luik (BODY); 1339 Jehan de Thians con dist Waufflart de Crois = con dist Wafflart de Croix; 1400 Jehan Wafflart, Bergen (CCHt).

 

FD

Wafelbakker

Wafellman: BerN van de wafelbakker. Vgl. Wafelaert. D. Wafelmann.

 

FD

Waffel

Waver: BerBN van de wafelbakker. 1236 Willelmo Wavel, Ktr. (DEBR. 1980); 1268 Joh. Wavel, Ip. (BEELE).

 

FD

Wafflard

Wafflart, Vaflard. 1274 «Waflar-dus» Liège, 1277 «Jehanès Waflars Buskès» ChirTournai, 1279-80 «Jehennés Wafflars li boursiers» RegTournai, 1292 «Ponchars Wau-flar» Romerée, 1302 «Brisses Wafflars» Loi-Tournai, 1365 «Wafflart le Taye» TailleMons, 14e s. «Walter de Warfusée, dit le bon Wauf-flar», «Wafelar de Moniale» BodyNPLiège, 1400 «Jehan Wafflart» ComptesMons, 1449 «Fierait Wafflart» AidesNamur, 1570 «Frère Fiacre Wafflars, dit de Sozoie» curé de Domine; dérivé d'un nom issu d'un anthrop. germ. dont le second élément est -hard [JH] ou bien nom de profession: moy. néerl. wafelaer 'qui fait des gaufres' [FD]. - Forme fém.: 1279-81 «Jehanne Waflarde» ComptesMons, 1364 «Aélis li Wafflarde» PolyptAth.

 

JG

Wagaert

Wa(e)gaert: Patr. Germ. VN Wag-hard? Wachardus (MORLET I). Of < ww. wagen: durven? of beambte bij een waag?

 

FD

Wagaert

zie Waegaert.

 

FD

Wage

zie (de) Waegh.

 

FD

Wagebart

Wa(e)gebaert: Patr. Germ. VN wag-berht: Wacobertus (MORLETI). 1309 Waghebart de Walewyc, Den Bosch (OATII); 1278 Godefridus Walghebeert, Lv. (HB 585); 1732 Adriaen Waeghebaert, Tillegem (PARM.).

 

FD

Wagée

NF tournaisien, attesté d'abord dans l'Aisne et l'Oise (GeneaNet), d'origine obscure.

 

JG

Wagelmans

cf. Wagemans (ci-dessous).

 

JG

Wagemaker, (de)

-maeker, de Wagemacker, Wagema(e)kers, Waegemacker, -maekers, Wa(e)ghemacker, de Waegema(e)(c)ker, (de) Wa(e)ghemaecker, de Waegemeeker, Waeghemaeker, Swa(e)gemaekers, Swagemakers, Swaegemackers, Zwagemaker: BerN van de wagenmaker. 1281 Pieter de Waghenmakere, Avelgem (HAES.); 1281 Johannem Wagemakere; 1376 dat Gillekin de Wagenmakere coste up een wiel te legghene, Ip. (BEELE); 1391 Rugger den Waghemakre... nieuwer wielen ghemaect; 1424 Jan de Waghemakere... ii pipegalen, Ktr. (DEBR. 1958).

 

FD

Wageman(s)

-mann, Waghemans, Waegeman(s), Wagman(s),Waemans,Vagman,Wagelmans, Wagemance: i. BerN van de wagenmenner, voerman, vrachtrijder. Vgl. Wagenaar. Of voor de wagenmaker. 1286 Heinric Wageman, Oudenbiezen (VMW); 1308 Henrici dicti Wagenman = 1317 Henrici Waghenmakere, Lv. (DE MAN1949); 1312 Henricus dictus Wagenman, Tn. (OATII); 1382 Heinric Waghenman, Geluwe (DEBR. 1970). - 2. Zie Waachman(s).

 

FD

Wagemans

-ance, Waegeman, -ans, Wag-mans, Wagelmans. Nom de profession: moy. néerl. wagenman 'voiturier'.

 

JG

Wagemans

Profess. 1. V. Wagen. — 2. Wagenman, Wagenmenner, ,,Conducteur de voiture".

 

EV

wagen

,,Chariot, voiture". Profess. Wa(a)gen-, Wag(e)n-, Wa(e)-g(e)n- -aar, -aère, -e(e)r. Dewae-gen- -aère, -eer. Wagenmaecker, „Charron, Carrossier". Francisation, de la forme allemande Wagner: Wagneur.

 

EV

Wagenaar, (de)

Waagenaar, (de) Wagenaer, -aère, -eer, -er(e), -aire, -air(e), de Waggeneer, (de) Waegenaer(e), -eer(e), -eir(e), Waegeneer(s), -aar, (de) Waeghenaere, (de) Waegneer, de Wa(e)gheneire, Wagenar, Wagene(e)rs, de Wagner, Wagnair, Waeg(u)enaire, Wacguenaire, de Wagenier, Dewagenière, War(i)ginaire: BerN van de wagenmaker; ook voerman, koetsier. D. Wagner. 1220 Joh.... Waganara, Ip. (LEYS1959'); -1300 Johannis Wagenaers, Ktr. (DEBR. 1980); 1311 Willem de Waghenare, Hulst (DEBR. 1999; op zijn zegel staat een wiel, wat wijst op het beroep van rademaker 'wagenmaker').

 

FD

Wagenaire

-er, Wagnaire, cf. Waegenaer(e), Waegeneer.

 

JG

Wagendorp

D. PlN Wachendorf (o.m. NS, NRW), b.v. in Mechernich (NRW): 1182 Wachindorp (TW).

 

FD

Wageningen, van

van Waegeningh: PlN Wageningen (G).

 

FD

Wagenknecht

BerN van de voermansknecht.

 

FD

Wageschiet

Mnl. wagenschot; E. wainscot: beschot. D. EN Wagenschùtz, Wagenschiess: houten hok waarin wagens ondergebracht worden. BerN: die wagens in houten loods of keet brengt. 1397 Jan Waghenscot, A'dam (OA 511); 1590 Jan Wageschiet, Oosterzele (LIEVENS); 1662 Dominikus Wagenschiesser, Salmansweiler (BRECH.).

 

FD

Waghe-

zie Wage-.

 

FD

Wagman(s)

zie Wagemans.

 

FD

Wagn-

-on, -ein.V. WAD (Wan).

 

EV

Wagner

w. (Bastogne) Vâgnèr. Nom de métier: ail. Wagner 'charron'.

 

JG

Wagner, (de)

Vagner, Vaguener, Waagner, Wagnair, Wag(e)ner, Wanner, Vannerus: BerN D. Wagner:

wagenmaker; voerman. Vgl. Wagenaar. In LX

Wanner, gelatiniseerd tôt Vannerus (CARNOY

1952').

FD

Wagneur

1. Profess. V. Wagen. — 2. Car. mor. Gagneur. N. d'H. réputé favorisé du sort.

 

EV

Wagneur

-eux, Wangneur, Caigneur, Cagneux,

Legagneux: Fr. gagneur, W.-Pic. wagneu(r):

landbouwer. Vgl. Winne. 1350 Jehan le Waigneur,

Maubeuge (CSWII); 1581 Johan le Waigneur; 1642

Pierre le Gaigneur, La Gleize (RENARD).

FD

Wagneur

Wagneux, Wangneur. 1265 «Aelisli fille le Wangneur» CensNamur, 1286 «Jehan le Wagneur» CartBinche, 1524 «Johan le Wangneur» = 1544 «Johan le Waigneur» Cout-Stavelot, 1581-82 «Johan le waingneur» La Gleize, 16E s. «Johan le Wangneur» Dorinne, 1607 «Marc le Waigneur» BourgNamur; nom de profession: anc. fr. gaaigneor, anc. w. wangnoir, -eur 'laboureur'; cf. aussi Legagneux. m Forme fém. : 1289 «Marée li Wangneresse» CensNamur, 1397 «Hanes fis jadicte le Wangneresse » CartValBenoît. m Dimin.: 1319 «Amelius le waignereas de Leodio» Liège, 1366 «Johans li gangnerais, li vingerons» CartValBenoît (DBR 7, 168).

 

JG

Wagnie

Wagnies.   1420  «Henry Waingnie»

GuillLiège; nom d'origine: Oignies (Nr) ou bien var. du suivant.

 

JG

Wagnier

-ie(s), -y, zie Waignier. Wagnon,

Waignon, Gagnon: BerN. Afl. van

Wagneur/Gagneur. 1219 Waignon, Atrecht (NCJ);

1286 Jehans de Hyon li Wagnons, Binche (J. G.);

1504 Anthonius Wagnon, Rijsel (MULIII).

FD

Wagnier

Waiengnier, Waingnier, Waignier, Wagniere, Wagny. 1286 «Jakèmes li Wagni-eres» CartBinche, 1296-1302 «Colars li Wai-niers» ImpôtArtois, 1303 «Gobiert le Wain-gniers» Silenrieux, 1365 «Pierre le Waynier» TailleMons, 1472 «Jakemyn le Waingnier» DénChiny, «Henry le Waignier» DénVirton, 1507 «Adrianne de Wagnier» BourgNamur, 1524 «Johan le Wangnir» DénStavelotMy; anc. fr. wainier, gainier 'fabricant de gaines' ou anc. w. wangnier 'laboureur', comp. Wa(n)-gneur (ci-dessus).

 

JG

Wagnon

Waignon. 1219 «Waignon» Nécr-Arras, 1273-80 «Pieron Wagnon» Frieden-Tournai, 1286 «Poile Wagnon», «Warniers de Poile Wagnon», «Jehans de Hyon li Wagnons» CartBinche, 1302 «le mazon Wagnon» Loi-Tournai, 1417 «Collart Wagnon» PolyptAth; surnom : anc. fr. gaignon, anc. tourn. waignon 'chien de basse-cour', d'où anc. pic. wai­gnon 'mauvais garnement; homme vil et méchant', d'origine incertaine, cf. Baldinger, Etym. 2392. Cf. aussi Gagnon.

 

JG

Wagon

1224 «Andrius Wagons» Chartes-Flandre, 1279 «Mahaus Wagons», «Martins Wagons» ComptesMons; cas régime de l'anthrop. germ. Wago.

 

JG

Wagon

Patr. Rom. verbogen vorm van Germ. VN

Wago. 1243 Leurens Wago; 1273 Gilot Waghon;

1324 Baude Wagon, Atrecht (NCJ). Vgl. (de)

Waegh 2.

FD

Wagret

Wagrez. NF de la région de Cambrai et Valenciennes (GeneaNet), d'origine incer­taine.

 

JG

Wagschal

Wsch. D. FN Wagschal(l): weegschaal.

BerBN van de stadsweger. 1600 Heinrich

Wageschall, Hannover (BRECH.).

 

FD

Wagter(e), de

zie (de) Wachter.

 

FD

Wagtmans

Wsch. reïnterpretatie van Wagmans, Wagemans.

 

FD

Waha

1096 «Bosone de Wahart», 1223 «Lam-bertus de Wahart» CartStHubert, 1585 «Phi­lippe Waha», 1602-3 «Henry Wahau» Terriers-Namur, 1635 «Henri de Wahaulx» Bourg­Namur, 1752 «Marie Waha» AnthrStHubert; nom d'origine: Waha w. wahau, 934 «Wahart» (Lx), cf. aussi de Waha.

 

JG

Waha

Proven. Loc.

 

EV

Waha

Zie De Waha.

 

FD

Wahaltaire

zie Waltaire.

 

FD

Wahaltère

Probabl. var. de Waltaire, Walter.

 

JG

Wahis

Gohy, Bohy, Bohij: Patr. W. vormen van de Germ. VN valh-hari: Walierus, Gualeherus (MORLETI) (FELLER 247).

 

FD

Wahis

Peut-être nom d'origine : Wahie à Niver-lée ou Wahy à Sautour (Nr).

 

JG

Wahis

Proven. Ways (Loc.).

 

EV

WAHL

 ,,Etranger". Racine germanique ayant servi à former des N. de bapt. Ce même nom a donné naissance à des appellations ethniques : Wallon, Welche et Vallaques (Tous ..étrangers" pour les Germains). Prototypes : Walburgse, Walard, Walhère (N. de saints). V. COL.

I.  N: simples.

Wa(h)l : Wahl, Wall-, Well-, Woll-, Gall-, Geill-, G(h)el-, Gheel-, Coll- -eman(s), -en(s), e. Kell(ens), Gheels, Cols. Wallon.

Walch ou Welch : Walch, Wal(c)k, Welch, Wel-, Vel- -g(h)e, Wal-queman.

II.  N. simples avec diminutifs.

W.-ino : Wal(l)- -in, -yn, -h(a)in, Coël-, Quoil- -in, Callens, Celin(ne),

Waucquin. W.- -etto, -otto, -ak, -ekin, -az, -ez : Gai- -d, -tté, Wall- -et, -ot, -ach,

-ace, -ez, -es, -kin, Wellekens, Well- -es, -es.

III.  N. composés.

W.-ad (-and) : Gal(l)- -and, -ant, -endyn.

W.-arin : Gallern.

W.-hard : Gaubret, réduit à Gaube. Gel- -bard, bras.

W.-bod: Wal(le)pot.

W.-had (-hagin) : Gai-, Gel- -eyn.

W.-hard : Wallaert(s), Walescard ou Walschaert(s), Gai-, Gai- -aerts, Gal(l)-, Gel- -art, -ard(on). W.-hari: Wall-, Well-, Welch-, Welck- -er(s), Gall- -aire, -er, -ier,

-iez   (confondu  au  rituel  avec Walthère),   G(e)ley.  Wau(c)quier, Wal(c)kiers. W.-helm : Wellems. W.-hlod : Gal(l)esloot. W.-hraban: Wal- -raf(f), -ra(e)ven(s). W.-maru : Gall- -imard, -emaer(t)s. W.-mad (-mak) : Wal- -mâche, -macq, Galmache. W.-rad (-rand) : Wal(le)rand, Walrant. W.-wald: Gal(l)-, Jal- -oux. W.-wid (-wiz) : Welvis.

 

EV

Wahl

Wahle(n): i. Patr. Germ. VN Walo. Vgl. Walen(s). - 2. Volksnaam: Waal, Romaan.

 

FD

Wahl

Wahle, au génitif: Wahlen. Nom issu de l'anthrop. germ. Walo [FD] ou bien var. ail. de Waal 'wallon, roman'. Cf. aussi Wa(e)len.

 

JG

Wahler(s)

Verspreide D. PlN Wahl.

 

FD

Wahrenberg

zie van Varenberge.

 

FD

Wahrhaft

D. BN: waarachtig, eerlijk.

 

FD

Waibel

Zie Weibel.

 

FD

Waids

zie Weisz.

 

FD

Waieng(n)ier     

Proven.      Wégnez    Wait-  -e,  -z,  Wakelin.   V.   WAD

(Ane. Wahegntes, Loc.).                       (Wad,  Waz, Wak).

 

EV

Waiengnier

Waignier, cf. Wagnier.

 

JG

Waiengnier

zie Waignier.

 

FD

Waignein

À rapprocher de Wagneur et Wagnier.

 

JG

Waignein

Afl. van Pic. waigneur: landbouwer. Zie Wagneur. 1700 Eligius Waignain, Ledegem (med. J. Waignein).

 

FD

Waignier

Wai(e)ngnier, Wagnier, Wagnie(s), Wagny: Pic. wainier, Fr. gainier: vervaardiger van scheden, kokers. Vgl. De Scheemaker. 1382 Jan de Wenier; 1398 Jaquemard le Wainier, Mkr.; 1382 Hannin Weynier, Ruiselede (DEBR. 1970).

 

FD

Waignon

cf. Wagnon.

 

JG

Waignon

zie Wagnon.

 

FD

Waill- 

-et, -iez.  1.  Proven.  Watllet    Wakkers. 1. Car. phys. ou mor. Wak-  (Loc.)   ou   Wailly   (Dép.   Tainti-        ker, «Eveillé, vif". — 2. V. WAD gnies). — 2. V. WAD (Wa).             (Wac).

 

EV

Waill(i)ez

Woill(i)ez,Wayet, -ez, Waijet, Walliez: PlN

Waillet (N). 1528 Ancheaux de Waillet, Ciney

(J.G.).

 

FD

Waillez

Wailliez, Walliez. 1492 «Anceal de Waley» = 1528 «Ancheaux de Waillet» Cart- Ciney, 1507 «Jehenne Walley», 1515 «Istasse de Walley», 1586 «Jean de Wayet» Bourg-Namur, 1602-3 «Lambert de Walet» Terriers-Namur, 1697 «Jean-Baptiste de Wallet» BourgNamur; p.-ê. nom d'origine: Waillet (Nr), mais la localisation du NF en Hainaut ne paraît guère favorable. Cf. aussi Wayet, Wayez.

 

JG

Wailly

Nom d'origine: Wailly, dépend, de Tain-tignies (Ht) ou Wailly (PdC, Somme); cf. aussi Dewailly.

 

JG

Wailly

zie DeWailly.

 

FD

Wailmacq

cf. Walmacq.

 

JG

Wailmacq

zie Walmack.

 

FD

Waimberg

zie Weinberg.

 

FD

Wain

Waine, Wains, zie Wein.

 

FD

Wain

Wains. 1296-1302 «Jehans Wains», «Wil-laumes Waines» ImpôtArtois, 1472 «le Wain» DénLaroche; sans doute d'anc. pic. wains '(chien) mâtin', de même origine incertaine que waignon (cf. Wagnon ci-dessus) Baldinger, Etym. 2392, plutôt qu'aphérèse du nom celtique Iwain emprunté aux romans de la Table Ronde (Bougard-Gysseling 280); dans certains cas, p.-ê. d'un NL (non localisé), cf. 1449 «Bondart de Wain», «Henrart de Wain» AidesNamur.

 

JG

Wain-

zie Wein-. Wairon, zieWéron.

 

FD

Wainauskaite

Probabl. avatar d'un NF flamand.

 

JG

Waine

Peut-être forme fém. de Wain.

 

JG

Waingnier

cf. Wagnier, -y.

 

JG

Wainqz

Waincqz, cf. Wincqz.

 

JG

Wainstock

Probabl. nom de maison: ail. Weinstock '(cep de) vignoble' [FD].

 

JG

Wairant

1. Profess. «Garant". — 2.    Walch, Waclk. V. WAHL.

V. WARD (Wari).

 

EV

Wairon

1294 «Wairons» CensNamur; cas ré­gime issu de l'anthrop. germ. Waro?

 

JG

Wairy

1695 « Guillaume Wairy », 1740 «Agnes-té Wairy» NPLouette; var. de Wéry? Ou bien nom de métier, cf. 1538 «Bertremy le Wai-rier» BourgNamur.

 

JG

Wairy

zie Wery.

 

FD

Wais

1272 «domino Waltero de Wais» Polypt-Villers; nom d'origine: Ways (BrW). - Cf. aussi 1333 «Jehennins li Wais doiens» Cart-StHubert, probabl. d'autre origine.

 

JG

Wais(s)

Waitz, Wajc, zie Weisz.

 

FD

Waisblom

-blum, Wajsblum, Wajcblum, Waysblum: D.-joods Weisblum: witte bloem.

 

FD

Waisler

D. BerN Weissler: witter, kalker.

 

FD

Wait(e)

Spelling voor D. FN Weite, PlN Weite: uitgestrekt veld. - 2. Patr. Weit = Wouter.

 

FD

Waitschull

D. BN Weitschuh: grote, brede schoen.

 

FD

Wajc(h)enberg

zie Weiszenberg.

 

FD

Wajcblum

zie Waisblom.

 

FD

Wajcman

zie Weissmann.

 

FD

Wajdenbaum

zie Weidenbaum.

 

FD

Wajer

zie de Waeyere.

 

FD

Wajman

zie Weinmann.

 

FD

Wajn-

zie Wein-.

 

FD

Wajncwajg

D.-joods Weinzweig; wijntwijg, -tak.

 

FD

Wajnrajter

-ryt, zie Weinroth.

 

FD

Wajs

zie Weisz.

 

FD

Wajs-

zie Weiss-.

 

FD

Wajsbaum

D.-joodse FN Weissbaum: witte boom.

 

FD

Wajsblum

zie Waisblom.

 

FD

Wajser

zie Weise.

 

FD

Wakeren, van

PlN? Of var. van Wakker? 1699 van Waekeren (vader van) Geurt Frederiksz van Waeker (vader van) 1723 Clara van Wa(e)keren, Veenendaal G; 1684 Jan Otten Waecker (vader van) Aelbert Jans van Waekeren, Scherpenzeel (PDB).

 

FD

Wakierman

Verhaspeling van Wakkerman, afl. (de) Waeker. 1455 Klaus Wackermann (BRECH.).

 

FD

Wakker(s)

zie (de) Waeker.

 

FD

Wakkers

cf. Wackers.

 

JG

Waks

D. FN Wachs: was. BerBN van de wasmaker, washandelaar, kaarsengieter.

 

FD

Waksbojm

D. Wachsbaum. Wsch. BerBN voor de wasmaker, kaarsengieter. Vgl. Wachsstock.

 

FD

Waksman

zie Wachsmann.

 

FD

Wal-

-mach(e), macq(ue). 1. Pro­ven. Almache (Dép. Fays-les-Veneurs). — 2. V. WAHL.

 

EV

Wal, de

zie de Waal.

 

FD

Wal, van de(r/n)

van Wal(len), (van de) Wall(e), van der Walle(n), van der Whal(l)e, van der Wald, van de(r) Waele, van de Waal, van de Valle, Wandewalle, Vandwalle, Vaudwalle: 1. Verspreide PlN Ten Walle: mote, kunstmatige heuvel, wal. 1206 Daniel de Wallo, Dentergem (DEBR. 1980); 1268 Gerardus de Walle; 1326 Jan van den Walle, Ip. (BEELE); 1382 Pieter van den Walle, Ktr. (DEBR. 1970). - 2. Zie ook Van de(r) Waal.

 

FD

Wala

1602-3 «Walau» TerriersNamur, 1788 «Maître Wala» Oignies; nom d'origine: Wala, à Verlaine (Lg)?

 

JG

Wala

Walla: PlN Wala in Verlaine (LU)?

 

FD

Walach

Walag, Wallach: JoodseFN < Tsjechisch Vlach, etymologisch = Welsch, Waals. Volksnaam voor Italianen en Roemenen (DS).

 

FD

Walaeys

zie Willaeys.

 

FD

Walain

cf. Walle.

 

JG

Walbeek

Walbecq(ue), Walspeck: PlN Walbecq in Arien (PdC), Walbeke in Deulémont (Nord), Wal­beek in Jabbeke, Ruddervoorde; Walebeek, -beke

in Houtem, Keiem, Leke, Lendelede, Schore, Snellegem, Woumen (WV), Astene (OV). 1166 Danin de Walenbeca; 1302 Janne van Walebeke; 1339 Danin van Waelbeke, Bg. (DF XVI).

 

FD

Walbergue

Metr. Germ. VN Wouberg: Waltberga, Valberga (MORLETI). De naam kon worden verward met Wouburg, Walburga. Zie Waelburg(h)s. 1577 Nicolas Walberghen...van Audenaerde, Bg. (PARM.). Noot: Sint-Walburga is de patroonheilige van Oudenaarde.

 

FD

Walbers

zie Waelburg(h)s, Walbrecht.

 

FD

Walbourgh

zie Waelburg(h)s.

 

FD

Walbrecht

Walbre(r)cq,Walbert, Walbers: Patr. Germ. VN walh-berht 'Waal, Romaans -schitterend': Walabertus (MORLET I). ne e. Walbertus; 1114 Walbertus de Durle, Cent (GN); 1569 Richardus Walbrecs, Nij vel (MULIV).

 

FD

Walbrecq

(NF attesté auj. à Thuin-Beaumont et à Charleroi). 1688 «Pierre Walbrecque» Bourg­Namur; prénom féminin Walbrecque (et var. Valbreck, -echt) attesté comme tel dans les no­taires liégeois (1642-1722), représentant comme Walbrixhe une var. de Walburge [IL, NFw].

 

JG

Walbrol

PlN Waldbröl (NRW).

 

FD

Walbrouck

Waelbrouck,Walbrou(gh),Wallebroek, Waelebroeck: PlN Waalbroek (NL). 176 e. Walbroekdijk, Ruiselede (DF XVI). 1430 Hannekin Walebru; 1468 Jane Waelbru, St.-Win. (VERGR. 1968).

 

FD

Walc(h)

Patr. Germ. VN Walo 'Waal, Romaan'. -2. Volksnaam Mhd. Walch, Walhe: Waal, Romaan.

 

FD

Walcarius

Forme latinisée de Wauquier ou Walckiers.

 

JG

Walcarius

Zie Walker. Toch kan het een var. zijn van Wolfcarius (of ermee verward), aangezien beide FNn in de i8e e. in Oostrozebeke voorkomen: 1731 Anthone Walcarius; 1767 Judocus Wolfcarius (KWII). - 2. Latinisering voor Van Walcheren? 1504 Nicolaus de Walcaria de Simplet (MUL III).

 

FD

Walcart

Forme romane du NF Valkaert, Volkaert [FD]?

 

JG

Walcart

zie Volckaerts.

 

FD

Walch

Ethnique: moy. haut-ail. Walch 'wallon, roman' [FD].

 

JG

Walch(e)ren, van

PlN(Z).

 

FD

Walchiers

Walckiers, zie Walker.

 

FD

Walckenier

zie Valkenaar.

 

 

Walckiers

Walkiers. Nom issu de l'anthrop. germ. walha-hari (Fôrst. 1517-8), latinisé en Walecarius, cf. aussi Walcarius. - Bibliogr. : P. et J. Lindemans, Oude brabantse geslachtna-men : Walckiers, dans Eigen Schoon en de Brabanderlè, 1953,276-286.

 

JG

WALD

,,Forêt", ,,Domaine". Evocation de ,,Pouvoir". Racine germanique ayant servi à former des N. de baptême. Formes régionales : Wald, Waud, Gauth, Wolt, Wout. (Allem. : Wald, «Forêt". Flam. : Woud; même sens). La mutation de la consonne finale (N° 126-2°) a pu fournir des noms qui se sont rencontrés avec les dérivés de la racine WAHL. V. ce N. Prototype : Walter, Wauthier, Gauthier, Wolter, Wouter.

I.  N. simples (sans suffixe diminutif) :

Walt(h)en(s), Wauts, Wouts, Wauthion, Walton (Cas régime).

II.  N. simples avec diminutifs.

W.- -otto, -ek(in), -oz: Waut(h)ot, Waldecq, Waut(h)requin, Wou-terkin, Woltêche, Waut(h)o2.

III.  N. composés.

W.-hari: Walt(h)-, Waut-, Wout-, Wolt-, Weld-, Welt- -er(s), Waut(h)-, Gauth- -ier, -y, -ia, -ieux. Woutie. Avec diminutifs -m, -et, -ot : Waut(h)-, Woit- -rin, Wauwereyns, Waut(h)elet, Wat(t)relot.

W.-mod (-mund) : Guldemont.

W.-rad (-ragin) : Wautrez, Wautregny.

W.-ric : Waut- -recq, -riche.

 

EV

Wald

Waldt: Verspreide D. PlN Wald: woud, bos.

 

FD

Wald, van der

zie van der Wal.

 

FD

Waldbillig

PlN(GH).

 

FD

Wäldchen

PlN. Dim. van Wald: woud.

 

FD

Waldeck, van

Waldek, Waldack, Waldock: PlN Waldeck (ZH, RP). 1316 Adulph de Waldek, Luik (SLLIII); 1432 Fredricus de Waldeck, Mainz (MUL I); 1688 Jean Waldacq, Menen (COUSS.).

 

FD

Walder

Valder, Walders: D. FN < PlN Wald. Of naam voor een bosbewoner.

 

FD

Walderen, van

zie van Waelderen.

 

FD

Waldericus

Patr. Germ. VN wald-rîk 'heerser-machtig'. 136 e. Waldricus, Cent (GN). Zie ook Walryck.

 

FD

Waldeyer

Platduitse uitspr. van Waldegger, Waldecker. Afl. van PlN Waldeck.

 

FD

Waldman(n)

D. Waldmann: bosbewoner.

 

FD

Waldner

Walt(e)ner, Valdenaire: D.Waldner:

bosbewoner, boswachter.

 

FD

Waldock

zie van Waldeck.

 

FD

Waldorf

Nom d'origine: topon. très répandu en Allemagne.

 

JG

Waldorf

Verspreide D. PlN.

 

FD

Waldraet

zie Walraet.

 

FD

Waldraff

Zie Walrave.

 

FD

Waldrant

Waldron, zie Walrandt.

 

FD

Waldschmidt

Waldschmied: smid die in het bos ijzererts verzamelt en smelt.

 

FD

Waldt

Zie Wald.

 

FD

Walef

Waleffe, Wallef. 1289 «Badet de Wa-leffle» CensNamur, 1569 «Remy Walesves» BourgNamur; nom d'origine: (Les) Waleffes (Lg).

 

JG

Walef(fe)

zie De Waleffe.

 

FD

Waleffe

Proven. Loc.

 

EV

Walek

Waleckx: i. Patr. Waleke, Ndd. dim. van een

walh-naam. - 2. Patr. O.-D.-Slav. vleivorm van

Valentin. 1285 Nikol. Waleke = 1298 Nie. dictus

Waleke, Hb. (BRECH.).

 

FD

Walem

Waleme, -emme, Wallem, Wallemme. Nom d'origine: Walem, à Wortegem (FlOr).

 

JG

Walem,(van)

van Wael(h)em,Wallem(me), Walem(m)e, Walenne: PlN Walem in Wortegem (OV), Waelhem in Houtave (DF) of Walem (A). 1220 Annekinus villicus de Walhem (DEBR.

1980); 1382 Jan van Walem, St.-Denijs WV (DEBR. 1970).

 

FD

Walen

Waelen, Walens. Nom issu de l'anthrop. germ. Walo, cf. aussi Wahl, Wahlen.

 

JG

Walen(s)

Waelen(s), Wallens, Walin, Wallin(g), Wa(e)les, Waëles: i. Patr. Vleivorm van Germ. walh-naam, zoals Walraven Woubrecht. Wal(l)o (Fm., Dip.). Of=Wallens. 1276 Johans Walin, Ip. (BEELE). - 2. Zie ook De Waal, Wals(ch).

 

FD

Walenda(e)l, van

zie van Wallendael.

 

FD

Walenkamp

zie Wallecam.

 

FD

Walenne

Probabl. var. de Walemme (NF loca­lisé aussi dans le Hainaut).

 

JG

Walenne

zie (van) Walem.

 

FD

Waleschc

Ethnique: all. Walesch 'wallon' < Walah-.

 

JG

Walesche

W. vorm van Walsch.

 

FD

Walescotte

cf. Walschot.

 

JG

Walescotte

zie Walschot(s).

 

FD

Walet

1267 «Gautier Walés» CensHerchies, «Jehan Walet» ChartesHainaut; nom d'ori­gine: Walet, l.d. à Herchies (Ht), mais aussi dimin. en -et du thème anthropon. Wal-, cf. Walle.

 

JG

Walet

Zie Wallet.

 

FD

Walewijk

zie Waalwijk.

 

FD

Walewyns

-wijns, Waalewijn: Patr. VN Walewein uit

de Brits-Keltische romans. 1281 Gerardus

Waleweins, Ruiselede (HAES.); 1315 Pieter

Waleweyn, Hulst (DEBR. 1999); 1357 Walewein

Robe, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Walewyns

-wijns. 1284 «Jehan Walewin» Det­tes Ypres; Walewein, nom d'un personnage du cycle des romans de chevalerie celto-bretons [FD].

 

JG

Walgeback

PlN Walgenbach (RP).

 

FD

Walgemoed

zie Welgemoed.

 

FD

Walgraef

-grave, -g(g)raeve, -graff(e), zie Walrave.

 

FD

Walgraffe

-aef, Walgrave, -aeve. 1449 « Hubert de Walgraffe» AidesNamur, 1749 «Henry Walgraffe», 1783 «Pierre Walgraf» Bourg­Namur; nom issu de l'anthrop. germ. walh-raban (walh 'étranger'), attesté encore en 1727 comme prénom à Dalhem «Walrave Ruwet» (not. D. Guyot) [JL, NFw].

 

JG

09:14 Écrit par Johan Viroux | Lien permanent | Commentaires (0) |  Facebook |

Les commentaires sont fermés.