13/06/2012

Wi- : Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

Williaume

 

Will(e)aume, Willaime, Willieme, -ième, Wuième, Villaume, Vuillaume, Vouillaume, Wuill(i)aume, Wuillam(m)e, Wuiame, Wuyame, Wia(i)me, Wyam, Wya(i)me, Wième, Wyème, Wyeme,William(e),Will(i)am((m)e), Williams, Wiams, Williane, (de) Guillaume, Cuillem, -en, Cuillerm(e), Cuilherme, Guilliaum(e), -aums, Guilleaume, Geull(e)aume, Guillaums, Guil(l)iam(s), Guiljam, Cuilliams, Guilliaems, Guillians, Giulliams, Juliam, -ian, Jul(l)iams, Juillan, Gilliam(s), Giliam(s), Giljams(e): Patr. Will(i)aume/Guill(i)aume, resp. W.-Pic. en Fr. vormen van de Germ. VN Willem. 1306 Williaumes Battard; 1306 Willaume = Willames Anguille; 1375 Willem de Boerleke =

1385 Gwillame = 1392 Williame = 1393 Guilliame, Ip. (BEELE); 1635 Guilliams, 1641 Gilliams, Mech. (MERTENS). - Lit.: G. DUCHET-SUCHAUX, le nom de Guillaume. NRO1986,167-170.

 

FD

Willibal

 

Patr. D. VN Willibald, Germ. VN Willeboud; vgl. Wilbaux.

 

FD

Willich(s)

 

Willig: i. PlN Willich (NRW). - 2. Zie Willick.

 

FD

Willick

 

Willig, Willich(s), Wielick, Guil(l)ick: Patr. Oud dim. met k-suffix van Germ. VN Willem. 977 Willicho (MORLETI). 1540 Jan Willicx, Buggenhout (AP); 1580 Willich Fischer, Minden (BRECH.); 1584 Anton Willich, Aw. (AB).

 

FD

Willieme

zie Williaume.

 

FD

Willième

Willieme, cf. Willem(e).

 

JG

Willier(e)

zie Willers.

 

FD

Willieux

cf. Will-.

 

JG

Williford

zie Wilfart.

 

FD

Willimes

Willimès, cf. sous Willem(e).

 

JG

Willimès

-mes, zie Willemet.

 

FD

Willin(g)

-inck, zie Willens.

 

FD

Williocq

zie Willoc.

 

FD

Willion

Vil(l)ion,Viljoen,Guill(i)on, Guillotinât: Patr. Rom. vlei vorm van Willaume. 1281 Joh. Wilgoet; 1386 Henrij Willot = Heine Willoot, Ip. (BEELE); 1340 Henricus Wiliot, Lummen (C.BAERT); 1345 Willelmus dictus Wilhotte, Luik (RENARD 235).

 

FD

Williquet

cf. Will-.

 

JG

Williquet,

zie Willequet.

 

FD

Williscotte

W. adaptatie van Welscot; zie

Walschot(s).

 

FD

Williscotte

Wiliscotte. NF qui apparaît en Brabant wallon à Ohain en 1760 puis à Tilly et Loupoigne entre 1790 et 1800 (GeneaNet), probabl. comme forme évoluée (sous l'influ­ence des noms en Willi-) des NF Walschot, Walescotte.

 

JG

Willkommen

zie Welcomme.

 

FD

Willmann

zie Willemans.

 

FD

Willmund

Patr. Germ. VN wil-mund 'wil-

bescherming': Willimunt, Willemundus

(MORLET I).

 

FD

Willner

zie Wellner

 

FD

Willo

zie Williot.

 

FD

Willo(t)

Willotte: i. Patr. Germ. VN Willoot < Willoud: Willaldus (MORLET I). Vgl. Maenhout/Mannoot, Berode/Beroud. 1234 terra Willodi, Cent (GN); 1281 Wilhout de Lembroch, Krombrugge (HAES.). - 2. Zie Williot.

 

FD

Willoc

-o(c)x, -ocq, -oque, -iocq, -ax, Wil(l)ock(x), Wielockx, Wijlock(e), Wylock(e), -oeck, Wijloeck,

Witlox: Patr. Vleivorm op -ok van VN Willem (LIND.; TAV. 1950,53). 1270 Willoci convicini, Ktr. (DEBR. 1980); 1341 Alart Willoke; 1349 Jakemon Willoke,Dk.(TdT).

 

 

FD

Willocq

Wilock, Wylock, au génitif néerl. : Willocx, Willockx, Willox 1279-80 « Aimerés li vallés Jakemon Willoke», 1302 «Jehan Willoke» LoiTournai, 1555 «Ernoul Willocq» Ladeuze, 1676 «Hubert Wuillocq», «Philippe Wuillocq» RuageAth; hypocor. de Wilhelm, avec suffixe régional -ok, d'où moy. néerl. willok 'escargot', surnom d'individu lent (cf. C. Tavernier-Vereecken, BTD 24, 1950, 52-54). m Dérivés: Willoquet, Willoqué. - Willoqueaux.

 

JG

Willocquet

zie Willequet.

 

FD

Willoquaux,

Willoqueaux: Patr. Rom. dim. van Willem. Vgl. Willequet.

 

FD

Willoquet

-que, zie Willequet.

 

FD

Willot

Williot, Wilot; Willotte, cf. Will-.

 

JG

Willox

zie Willoc.

 

FD

Wills

Zie Wille.

 

FD

Willscheidt

PlN Willscheid in Vettelschofi (RP).

 

FD

Willy

zie Leguiller.

 

FD

Willynck

zie Willens.

 

FD

Wilm-

 (Wilmart, Wilmet, Wilmont, etc.), cf. sous Willem.

 

JG

Wilm(u)s

Wilms(s)en, zie Willem.

 

FD

Wilmain

zie Willemijns.

 

FD

Wilman(s)

zie Willeman(s).

 

FD

Wilmar(t)

-mars, -maer, -maer(t)s, -mer(s), Willemaert(s), -ma(e)rs, -mart, -maet, -marcq, -marck,Vilmart,Villmer, Filmer, Guillemart,-mard, -ma(e)re, G(u)ilmard, Gilmar(t), Wuilmart: Patr. Germ. VN wil-mêr 'wil-beroemd': Willamar, Willimar(us) (MORLET I). De vormen op -a(e)rt tonen aan dat de naam ook aïs afl. van Willem opgevat werd. ne e. Wilmarus (GN); 1253 Willelmus fîlius Wilmari = 1270 Willelmo Wilmar, Aw. (V.LOON); 1276 Willelmo Wilgemer = 1280 Wilman Wilgemer; 1326 Jan Wilgemeir, Ip. (BEELE); 1351 Willemotte fil Willemar, Luik (RENARD); 1369 Wilhemart le barbir de Verlennes (AVB); 1404 Jean Guillemer, Chauny (MORLET); 1392 Gielys Wilmaer, Aarts. (MAR.); 1454 Wilmar Wilmars, Gierle (MNT167); 1491 Wilhelmus Willemarch de Lomel, Den Bosch (MULIII).

Wilmeaux, Wilmaut, Guillemeau: Patr. Dim. van Pic. Willaume, Fr. Guillaume. Of jongere spelling voor Willemot/Guillemot?

 

FD

Wilmee

-é(e), zie Willemet.

 

FD

Wilmer(s)

zie Wilmart.

 

FD

Wilmet

-es, zie Willemet.

 

FD

Wilmin(k)

zie Willemijns.

 

FD

Wilmot(te)

-ot(s), -utte, zie Willemot.

 

FD

Wilms

Génitif de Willem.

 

JG

Wilms(en)

zie Willem.

 

FD

Wilmus

Wuilmus, Vilmus. Forme abrégée de Wilhelm us.

 

JG

Wilmutte

Var. de Wilmotte.

 

JG

Wilner

Zie Wellner.

 

FD

Wilock

cf. Willocq.

 

JG

Wilock

V. WIL.

 

EV

Wilock(x)

Zie Willoc.

 

FD

Wilot

cf. Willot.

 

JG

Wilot

Zie Williot.

 

FD

Wilpart

Wuilpart. Probabl. var. de Wilbert [ED]?

 

JG

Wilpert

Wilpart, zie Wilbert.

 

FD

Wilputte

Willeput, Wullepit, -utte, Wulput, Wolput, Wolputte, etc. Nom d'origine dont le second élément est le néerl. -put 'puits' et le premier élément incertain (wolfs-, wolle- ou wel-). - Bibliogr. : F. Debrabandere, De FN Wullepit, dans De Leiegouw 23, 1981, 231 -4.

 

JG

Wilputte

zie Willeput.

 

FD

Wilquem

Var. de Wilquin?

 

JG

Wilquem

zie Willekens.

 

FD

Wilquet

-que, zie Willequet.

 

FD

Wilquet

Wilquin, W(u)ilquot, cf. Will-.

 

JG

Wilquin

zie Willekens.

 

FD

Wilryck

Wilrycx, Wilrijcx, Wilderijckx, -ry(c)kx, Wilri, Willery: i. Patr. Germ. VN wil-rîk 'wil-machtig': Willericus (MORLETI). ±1300 Pieres Willeris, Artesië (BOUGARD); 1546 Obertus Willery, Bs. (Midd. 1958,561); 1584 Bertelmees Wilrijcks, Aw. (AB); 1606 Jan Wilryck = 1608 Jan Wilrijckx = 1609 Jan Wilrickx, Reet (MAR.). Zie ook Guillery. -2. Evtl. (behalve Wilri, Willery) PlN Wilrijk (A). 1423 Lysbette van Wildericke, Kontich-Bg.; 1451 Willekin van Willericke, Oud. (PARM.).

 

FD

Wils

1566 «Henri Wils» BourgNamur; hypocor. néerl. de Willem(s).

 

JG

Wils

zie Will(e).

 

FD

Wilsberg

PlN Wilsberge (Veurne-Ambacht). 1450 Jan van Wilsberghe, Lo (DF XVII). - 2. PlN Wilsberg (NRW,RP).

 

FD

Wilsens

Wilssens, Wilsing: Patr. i. Afl. op -sin van VN Willem. 1230 Greta Wilsini (GN); 1277 Wilsin Hodekin, Ip. (BEELE); 1381 relicta Wilsins, Jan Wilsin, Hontenisse (DEBR. 1999). - 2. Wils(s)ens < Wilszoons. Zie Wilson.

 

FD

Wilsens

Wilssens. Soit dimin. en -sin de Willem, soit de Wils-zoon(s) [FD]

 

JG

Wilson

Willson: i. Patr. E. naam voor de zoon van Willem. Vgl. 1388 Gille Wilszone, Ip. (BEELE). -2. W. vleivorm op -eçon. 1347 Wouter Wilson, St.-Rem.-Geest (C.BAERT).

 

FD

Wilst

Zie Will(e).

 

FD

Wilt

zie de Wilde.

 

FD

Wilt, van der

van der Wildt, van der Vilt, Verwilt: Samengetrokken < Van der Wildert (vgl. Verdoodt < Van der Doorent). 1316 Johannis quondam dicti vander Wilt, Tilburg (OATII); 1368 van der Wilt, Tnh. (VERB. II); 1411 Jan van der Wilt van Goerle, Aw. (ANP).

 

FD

Wilten(s)

Zie Wuyten(s).

 

FD

Wiltgen

V. WIL.

 

EV

Wiltgen

zie Wuytkens.

 

FD

Wiltz(ius)

PlN Wiltz (GH). 1244 Wfernerus de Wiltz), Trier (CAO).

 

FD

Wilwert

Wilwerth, Wilverts, Wilvertz, Wil-vers. NF ail. < anthrop. germ. Willevart < wilja-ward [FD].

 

JG

Wilwert(h)

-werts, -wertz, -verth, -ver(t)s, -vertz, Cuilvert: Patr. D. EN Willewerth, ook Welwart, wsch. < Germ. VN Willwart (wiljan-warda) (GOTTSCHALD).

 

FD

Wim(m)er

Wiemer(t), Wimart, Wyma, Wimmers: Patr.

Germ. VN wîg-mêr 'strijd-beroemd': Wigmar, Wimar (Fm.). 1280 Michael Wimere, Ip. (BEELE); 1398 Lijsbette Wimaers, Matte Wymaers, Izg. (DEBR. 1970); 1450 van Wymmer Witmerie, Den Bosch (HB 520). Zie ook De Wymmer.

 

FD

Wimart

zie Wimmer.

 

FD

Wimberg

zie Winberg.

 

FD

Wimille

Dewimille: PlN Wimille (PdC). 1116 Oilardus de Wemelio; 1415 Leurens de Wimille (DF XVII).

 

FD

Wimlot

Var. avec métathèse de Wilmot.

 

JG

Wimlot

Wsch. metathesis van Wilmot.

 

FD

Wimme

zie Wieme(s).

 

FD

Wimmelbeke

zie (van) Wijmelbeke.

 

FD

Wimmer

Dérivé ail. de l'anthrop. germ. wil-mar.

 

JG

Wimy

Nom d'origine : Wimy (Aisne).

 

JG

Wimy

PlN (Aisne).

 

FD

win I

,,Gain (de terrain), alluvion". Proven. Venvmnen, ,,De alluvion".

 

EV

win II

Cas régime contracté, Wi(de)n, ou inversé, Win(d), de la racine germanique WID. V. WID (Win). Win, Win- -and, ant(s), -andy, -audy.

 

EV

Win(ne), (de)

de Wyn(e), de Wijn, Winne(s), W(u)ine, Wyn(n)e, Wijn(n)e, Wins, Winnen(s), Swenne(n), Swen(d)en, Swine(n), Swinne(n), Swinne(n)s, Suinen, Zwinnen(s), Zuinen, Zwinne, Swijnen, Swynen, Schwinnen, Chvinnen, Swe(e)ns, Swyns, Swijns, Zwyns, Swings, Zwings: Mnl. wenne, winne: landbouwer, pachter, veldarbeider. BerN van de landbouwer. 1317 Watier Wenne (DEBR. 1971); 1362 fundum Judoci Wins; Ktr.; Sare Wine, Hannin Winne, Gullegem (DEBR. 1970); 1356 Katelinen Swinnen, Ukkel (PEENE1949); 1385 Arnoldi des Swennen = Arnoldi des Wynnen, Tg. (TYTGAT).

 

FD

Win, (de)

zie de Winne.

 

FD

Win, van

van Wien(en), van Wijn(en), van Wyn(en), van Weijnen: PlN winne: weide, hoeve. In PlN Delwijnen, Herwijnen, Zennewijnen (G). 1404 Claus van Winen, Aw. (ANP).

 

FD

Winand

Wuinand, Winant, génitif néerl. : Wi-uands. Winants, romanisé en Winance. 1216 «Winandus de Lumires», 1276 «Winans de Fetlieres» CartValDieu, 1280 «Winandus de Hultea» PolyptLiège, 1289 «Winans de Scleis», 1294 «Werris Winans» CensNamur, 14e s. «Winan li corbesier» DénHesbaye, 1417 «Wynan le pontenier» GuillLiège, 1449 «Anseau Wynant» AidesNamur, 1454 «Winan de Fréteur» CoutStavelot, 1472 «Wynant» Arbrefontaine, 1484 «Gérar Wynant» Justice-Bastogne, 1530 «Marguerite Wynant» Bourg­Namur, 1547 «Albert Winand» GuillLiège, 1557 «Market espeusse à Wynand» La Gleize, 1602-3 «Jean Winan» TerriersNamur, 1617 «Nicolas Wynand» BourgDinant, 1721 «Servais Winand le fils Servais Jean Winand», 1722 «Winand fils Winand de Roanne» La Gleize; nom issu de l'anthrop. germ. wig-nand, cf. Wijnant(s), etc. Cf. aussi Winkin et Winson. • Génitif lat. : Winandy, w. (Bastogne) Vèlan 'dî, Vinandy.

 

JG

Winand(s)

-ant(s), -andts, -ance, zie Wijnands.

 

FD

Winandré

Vinandré, -andre. Var. de Winand avec remotivation sur André?

 

JG

Winandré

zie Vinandré.

 

FD

Winandy

Vinandy: Lat. Gen. van Germ. VN Wijnand.

 

FD

Winberg

Graphie francisée pour Wijnberg, topon. fréquent, e.a. à Langemark (FlOcc).

 

JG

Winberg

Wimberg, Vinberg: PlN Wijnberg. Vgl. Weinberg, van Wynbergh.

 

FD

Winbomont

1547 «Jolian de Winbomont» Cout­Stavelot; nom d'origine: Winbomont, à Bé-vercé (Lg).

 

JG

Winbomont

PlN Winbomont in Bévercé (LU) of Wibeaumont in Ste-Cécile (LX).

 

FD

Winck

 (de); Wincq(z): Mnl. wenc, winc: wenk, teken. BN. 1356 Wouter Bastijns Winc, VB (PEENE 1949)-

 

FD

Winckel

Winkel, au génitif: Winkels; avec suff. -mon: Winckelimms 1499 «la veuve Ernoul de Winquel» BourgNamur; nom d'ori­gine: appellatif topon. néerl. winkel 'écart, coin' (fréquent en toponymie). n Winckemans Clément de Cléty. NF de la noblesse belge.

 

JG

Winckel-

Zie Winkel-.

 

FD

Winckelmans

V. Winkel.

 

EV

Winckens

zie Winkin.

 

FD

Winckers

1. D. BN Winker, afl. van Mhd. winken: wenken, wankelen. - 2. Gen. van Winckert.

 

FD

Winckert

Vinca(e)rt, Vinquart: Patr. Germ. VN Vinchardus (MORLET I). 1220-40 Willelmus Winkart, Cent (CG) = Willelmus Vinkard (GN); 1281 Wincart f. Lammins, Pelkem (HAES.); 1283 Boudolf Vincard, Bg. (VMW)

 

FD

Winckert

Wincq, Wind- -al, -els, -elinckx, -ers, -ey. V. WID (Wink et Wind).

 

EV

Winckier

Var. de Vinckier, Vincquier.

 

JG

Winckier

zie Vinckier.

 

FD

Winckler

zie de Winkeleer.

 

FD

Wincon

zie Vincon.

 

FD

Wincq

Wincqz. 1676 «Jean-Baptiste Wincq» RuageAth; probabl. surnom: moy. néerl. winc 'mouvement de côté, irrésolution, clin d'œil', cf. Dewinck.

 

JG

Wincq(z)

Zie Winck. - 2. W. adaptatie van Winckel.

 

FD

Wincq, van

W. adaptatie van Van Winkel.

 

FD

Wind

de Winde, de Windt, zie de Wint.

 

FD

Wind, van

van Wint: Wellicht huisnaam: 1380 Jacop van den Winde, Ktr. (DEBR. 2002).

 

FD

Winda(e)l

zie Wynendael(e).

 

FD

Windael

Windal, pron. Win 'dal, Vindal, pron. Vin-dal (forme et prononciation francisées). Nom d'origine: forme contractée de Wijnen-dael(e), fréquent dans la topon. flamande (e.a. Winendale, à Torhout). Ou bien de windacql

«Adrien Wuillame» RuageAth, 1698 «Anne Wiame» BourgNamur; les formes w. Wiyame, qui correspondent au fr. Guillaume, sont nor­malement issues de l'anthrop. germ. wil-helm. m Dérivé de la forme pleine : Willaumez.

 

JG

Windal

n.m. 'treuil', terme technique de la meunerie hennuyère, cf. Moulins en Hainaut, 1987, 75 (MH), cf. aussi Wintacq.

 

JG

Windekens, van

PlN Windeken in Genk (L). 1427 Gherith van Windecken = 1448 Geryt van Wyndeken, Ht. (A. GHIJSEN); 1540 Marten van Winneken, Genk-Aw. (AP). - 2. PlN Windeke, ni. Scheldewindeke of Denderwindeke (OV). 1114 Arnulfus de Windeke; 136 e. Oste van Windeke (GN); 1336 Jan van Wiendeke, Cent (RSGI); 1396 Jan van Wiendeke, Dikkelvenne (DE B.).

 

FD

Windelen

zie Wandel.

 

FD

Windelinc(k)x

Wingelinckx, Winnelinckx, Vindelincx: Patr. Var. van Winderickx (zie Winrix), met substitutie van het -ling-suffix. Het geografïsche spreidingsgebied is trouwens

hetzelfde (A, VB, WB). 1625 Nicolaus Winderlinx,

Bs.(MULV).

 

FD

Windels

Probabl. var. de Wandels [FD] ?

 

JG

Windels

Wyndels, Vendels, Vindels, Wingel(s),

Wuyndels, Eyndels, Heyndels, Heijndels: i. Zie

Wandel. - 2. Naam van een ingebakerde

vondeling: 1783 Martinus Windel ante portam,

Lv.(VS 1976,421).

 

FD

Winden(s)

zie Winten.

 

FD

Winden, van (der)

van der Winnen: PlN Winden

(Over- en Neerwinden) (VB): 1220 Winde (TW).

1340 Geldolf van Winde, Tn.; 1393 Geertruden

vander Winden, Zichem (C.BAERT); 1371 Petrus

de Winde, Lv.(BO).

 

FD

Winderi(ck)x

zie Winrix.

 

FD

Winders

Wienders, Winners: BerN Mnl. winner,

winder: landbouwer. Vgl. Winne.

 

FD

Winders

Winners. Nom de profession: moy. néerl. winner, winder 'laboureur, paysan, agriculteur', corresp. au fr. Waigneur, Cagneux, etc. [FD].

 

JG

Windey

Windhey, Wiendy: Patr. Zeeuwse FN, met aïs

eerste élément een Germ. win- of wind/wend-

naam. Vgl. Everdey, Fockedey. 1396 Luuc Wenday,

Everbeek (DE B.); 1480 Joos Windey,

Waasmunster (VAN G. VIII).

 

FD

Windfohr

D. FN Windfuhr naar een PlN in Kierspe

(NRW).

 

FD

Windhoud

Patr. Germ. VN Winidolt, Winidaldus

(MORLETI). Vgl. D. FN Windholz, volgens

BRECH. een veldnaam.

 

FD

Windhout

Proven.  ,,Bois venteux".

 

EV

Windis

Windisch(mann),Winsch(ermann):D. FN

Windisch, Wendisch: uit het land van de

Wenden. 1418 Nickel Windisch, Gôrlitz

(BRECH.).

 

FD

Windmolders

Wintmolders, Werdmolder,

Windmüller, Winnemuller: BerN van de molenaar.

1356 Jans Wintmulders erve, Laken (PEENE

1949); 1449 Peter der Windmolre, Zolder (VANB.).

 

FD

Windmolen

-meulen, -mill: BerBN van de molenaar

of van iemand die bij een windmolen woont. 1281

Petrus de Wintmolen, Ip. (BEELE); 1390 Jans

vander Wintmolen iaerghetide, Haasdonk

(FLW).

 

FD

Wine

Wuine, cf. Winne.

 

JG

Wine

zie (de) Winne.

 

FD

Winendaele, van

zie van Wynendaele.

 

FD

Winer

zie Wiener(s).

 

FD

Wing(e), van

van Wingh(e): i. PlN St.-Joris-Winge

(VB): 1129 Winga (TW). 1321 Waltero de Winghe,

Tn. (C.BAERT); 1401 Wouter van Winghe, Aw.

(ANP). - 2, Var. van Van Winden (nd/ng). 1400

Anthonis van Winde = A. van Winge, Tv. (BERDEN).

 

FD

Wingaerd(en), de

Wingartz, zie van den Wijngaerde(n).

 

FD

Wingel

NF qui apparaît en 1788 à Messancy, probabl. en provenance d'Alsace et de Lor­raine (GeneaNet).

 

JG

Wingelinck(x)

V. WID (Wink).

 

EV

Wingelinckx

zie Windelinckx. Wingel(s), zie Windels.

 

FD

Wingen(e), van

van Winghen, van Wijng(h)en(e), van

Wynghen(e), van Winghem, van Wynghem: PlN

Wingene (WV). 1122 Reinerus de Wingine, Cent (DF XVIII); 1245 Waltero de Winghine, Har. (DEBR. 1980); 1312 Willelmi dicti de Winghine, Heestert (DEBR. 1971); 1398 Jan van Winghen, Pauwels van den Winghene, Moen (DEBR. 1970). Soms evtl. var. van Van Winge.

 

FD

Wingender

Nom de profession: moy. néerl. wîngerter 'vigneron' [FD].

 

JG

Wingender

Wsch. < wîngerter: wijngaardenier.

FD

Wingerden, van

Winger(t), -gers, zie van den Wijngaerden.

 

FD

winkel

,,Coin, quartier" (En topo­nymie). Proven. Winkel, Van(de)--Winckel, -Wynckele, Winckel­mans

 

EV

Winkel

Winkels, cf. Winckel.

 

JG

Winkel(s)

Winckel(s): BerBN van de winkelier of verkort < Van de Winkel. 1382 Gillis Winkel, Heule (DEBR. 1970).

 

FD

Winkel, van de(n/r)

van de Winkele, van de(n) Winckel(e), van de Wijn(c)kel(e), van de Wyn(c)kel(e), (van den) Wynckel, Wandewinckelle, van der Winken, Wanwinckue, Vandenynckele, Vendewinkele, van Win(c)kel(en), Win(c)kel, Winckel(s): Verspreide PlN Winkel: hoek. Of Oostwinkel, St.-Kruis-Winkel (OV); St.-Eloois-Winkel (WV). 1341 Johannis de Wincle, Ktr. (DEBR. 1971); 1375 Lievin van den Winkele, Ip. (BEELE).

 

FD

Winkeleer, (de)

de Winck(e)leer, de Winckeler, Dewincklear, de Winkelair, -er(s), (de) Winkeler, Win(c)kler,Winquelaire,Vinclair(e):BerNvande winkelier, iemand die een winkel (oorspr. hoek, hoekhuis, werkplaats) heeft, kleinhandelaar. 1382 Jan de Winkelare, Gullegem (DEBR. 1970); 1278 Heinr. dictus der Winkeler, Mûhlheim (BRECH.).

 

FD

Winkelen, van

van Winckelen: PlN Winkelom (A). 1384 Geerde van Winkeleem, Diest (C. BAERT); 1440 Katelinen van Wiinckelem, Duffel (O ARII).

 

FD

Winkelman(s)

-mann, Winckelman(s), von Winckelmann: Syn. met De Winkeleer. Of afl. van Van de Winkel. 1370 Arnoldum Winkelman, St.-Tr. (GHYSEN); 1473 Henric Winckelman, Ht. (A.GHIJSEN).

 

FD

Winkelmann

Nom de métier: ail. Winkel-mann 'boutiquier', ou dérivé avec le suffixe -mon de Van de Winkel [FD].

 

JG

Winkelmolen

Winkelmuller: PlN Winkelmolen: watermolen aan een bocht van de Neer(beek), die in Neer in de Maas vloeit. 1289 Arnold van Winkelmolen, NL; 1592 Zeger op die Winckelmolen (vader van) 1633 Seger aen de Winckelmolen, Neer NL (med. Th. Wieërs, Kinrooi).

 

FD

Winkelströter

Zoals Winkelsträter fréquent in de streek van Düsseldorf, afl. van PlN Winkelstraat: straat met een hoek, een knik.

 

FD

Winkin

w. (Bastogne) Win'kin, Winquin, Weinkin, -quin, Wintquin, Vinkin. 14e s. «Winand dit Winekin de Wayme» (Body), 1524 «Wynkin», «Winkin de Boussier», «Colla Vinckin», 1544 «Winkin des Fangnouls», «Léonard Winkin de la Rue» DénStavelotMy ; hypocor. de Winand ou d'un autre nom germ. en Win-; cf. aussi Wincq(z) et Wenkin.

 

JG

Winkin

Winking, Win(c)kens, Vinkin, Win(t)quin, Wintjens, Wintgens, Wintyens, Wijntjens, Wyntjens, Wientjes: Patr. Dim. van Germ. win-naam, zoals Boudewijn, Adelwin. Of van Winand. 1280 Winken van Wegsete, Thyloy Winkens bruder, L (OGO); 1300 Jan Winkin, Tv. (BERDEN); 146 e. Winand dit Winekin de 1329 Wayme; Winkin fil de Renewar, Luik (BODY); 1565 Wintgen der Wayl, Nystrop (EBB 157); 1572 Lenart Wijntgens, Helmond (HB 422).

 

FD

Winkler

zie (de) Winkeleer.

 

FD

Winnaert

Zie Weinhardt. - 2. Var. van Waniart. 1592 Antoine Waignaert = Winnaert, Ronse (med. F. Thomaes).

 

FD

Winne

Wine, Wuine, Wynne, au génitif: Winnen, Wynen. s.d. «domini Johannis Wyne» ObitHuy, 1283 «Pieres Winne» DettesYpres, 1401 «Joirars Wynes maire» Cart Val Benoît; nom de métier: moy. néerl. win(n)e, wenne 'agriculteur, fermier' [FD]; comp. aussi 1656 «Michel Winette» DénMalempré. - Secon­dairement, nom d'origine [à préciser], ainsi 1449 «messire Balduin de Wynes» Aides-Namur, 1555 «Marie de Wines» BourgNamur, 1602-3 «damoiselle Jehenne de Wynne» TerriersNamur.

 

JG

Winné

zie Warinet.

 

FD

Winnedael, van

zie van Wynendaele.

 

FD

Winnelinckx

zie Windelinckx.

 

FD

Winnemuller

zie Windmolders.

 

FD

Winnen(s)

zie (de) Winne, Wijnen.

 

FD

Winnen, van der

zie van der Winden.

 

FD

Winnendael(e), van

zie (van) Wynendael(e).

 

FD

Winnepen(n)inckx

-pennings, Winnenpenninckx, Willepenninckx: BN voor iemand die penningen wint, die goed zijn brood verdient. 1281 Gudwali Winnepenninc, Gent(HAES-); 1298 Jacobo Winnepenning, Bg. (VERKEST).

 

FD

Winnepenninckx

Car. mor. ,,Gagne ou épargne les deniers". N. d'H. gagnant beaucoup d'argent ou d'H. avare.

 

EV

Winners

cf. Winders.

 

JG

Winners

zie Winders.

 

FD

Winnes

zie de Win(ne).

 

FD

Winnewisser

NF allemand, d'origine incertaine.

 

JG

Winnewisser

W. verhaspeling van Van der Vesse??

 

FD

Winnezeele, van

PlN Winnezele (FV). 1326 Pieter van Winninsele, Ip. (BEELE).

 

FD

Winnock

Winnik, Winock, Winocq, Wynnyk: Pair. Vleivorm van Germ. win-naam: vriend. Vuinicus (MORLETI). De VN schuilt in Sint-Winnoksbergen (FV). 1326 Winnoc Brant; 1375 Winnoc van Berghen, Ip. (BEELE); 1633 Elisabeth Winnocx; 1672 Michiel Winnocq, Lo (CRAEYE).

 

FD

Winquelaire

Nom de métier: forme francisée du moy. néerl. winkelare, -ère 'boutiquier', cf. 1289 «Simon le Winclare» DettesYpres. — Comp. 1499 «Jehan de Winselaire» BourgNamur.

 

JG

Winquelaire

zie de Winkeleer.

 

FD

Winrix

Wenric, Winderi(ck)x, Wend(e)rickx, Wendri(c)x, -ich, Vinderick, Weinre(i)ch, Wennrich, Wajnrych, Wajnryk, Waynryk: Patr. Germ. VN win-rîk 'vriend-machtig': Winirich (Fm.), Winricus (Dip.). 1398 Jan Weinric, Bissegem (DEBR. 1970); 1423 Rugger Weinricx = 1427 Rugger Weynderic = Rugger Weynric, Ktr. (DEBR. 1958); 1629 Mathys Wyndricx, Schelle (MAR.). Vgl. Venderick.

 

FD

Wins

cf. Wijns.

 

JG

Wins

zie Wijns, (de) Winne.

 

FD

Wins(s)en, van

PlN Winssen (G).

 

FD

Winsberg

zie (van) Wynsberghe.

 

FD

Winsch(ermann)

zie Windis.

 

FD

Winsel(s)

zie Wenzel.

 

FD

Winselaers

zie Wenzeler.

 

FD

Winsemius

Latinisering van Van Winsum.

 

FD

Winson

Var. de Vinçon ou dérivé en -eçon du thème Win- de Winand.

 

JG

Winson

zie Vinçon.

 

FD

Winssinger

Afl. van PlN Winsing (BEI) of Winzingen (BW).

 

FD

Winstraecken

zie Wintraecken.

 

FD

Winsum, van

PlN (FL, GR).

 

FD

Wint, de

Wind, de Windt, de Weindt, de Winde, de Wijndt, de Wyndt, Wendt: i. BN, wellicht voor iemand die vlug is aïs de wind; of snel aïs een windhond, hazewind. Vgl. Fr. Lèvent. 1227 Impinus Went (GN); 1281 Theodericus de Went, Gottem (HAES.); 1268 Ulr. Ventus = 1280 Uolr. dictus Wint (BRECH.); 1373 Jan de Wint, Ip. (BEELE); 1393 Ghisel de Wint, Aw. (ANP). -2. Naam van de Slav. volksstam, de Wenden: 1197-1215 Theodericus Slavus quod dicitur Wient, Keulen (HAGSTR. 1949). Zo verklaart ook GYSS. 19631282 Joh. de Wint, Kales.

 

FD

Wint, van

zie van Wind.

 

FD

Wintack

W. adaptatie van fréquente D. PlN Windeck?

 

FD

Wintacq

 (NF borain). À rapprocher p.-ê. de (1440) windascq, (1496) windacq 'treuil', à Cysoing (cf. Y. Coûtant, Terminologie du

moulin médiéval..., 979 ; Moulins en Hainaut, 1987, 75), qu'il convient de mettre en parallèle avec les formes flam. windaes, wintaes (id., 445) [MH].

 

JG

Winten

1. Proven. Winten(sbeek). N. de ruisseau. N° 230. — 2. V. wid (Wind).

 

EV

08:48 Écrit par Johan Viroux | Lien permanent | Commentaires (0) |  Facebook |

Les commentaires sont fermés.