13/06/2012

Wi- : Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

Widar

Widard, Widart, w. (Bastogne) Vûdârt, Wuidar, Wuidard, Wuidart, Huidar, etc. 1544 «Wilheame Wydar» DénStavelotMy ; nom issu de l'anthrop. germ. wid(u)-hard. Cf. aussi Wydau. >

 

JG

Widar(d)

-art, Wuidard, -ar(t), Vuidar, Vudart: Patr. Germ. VN wid-hard; zie Wiard.

 

FD

Widdershoven

PlN Widdeshoven (NRW).

 

FD

Widdershoven

Proven.   Wintershoven    (Loc), ,,Ferme    du    sieurGui(n)dier".                                       

EV

Widdingen, van

PlN in Berlingen en Kuttèkoven (L).

 

FD

Widendaele

Var. van Wynendael(e) of Uyttendaele (w = uu)?

 

FD

Widera

Poolse BN bij Oudslavisch *vydra: visotter.

 

FD

Widerker

zie Wiederkehr. 1320

 

FD

Widiez

Widy. Nom issu de l'anthrop. germ. wid(u)-hari [FD].

 

JG

Widiez

Widy: Pair. Rom. vorm van Germ. VN wid-hari 'hout-leger': Withari (MORLETI).

 

FD

Widmer

Wiedemeier, -meijer, Wiemeijer, Wittemaier: 1. Zelfde bet. als Wiedemann. Mhd. widemer: exploitant van een kerkelijk goed. 1249 Hainr. dictus Widemer, Ùberlingen (BRECH.). - 2. Zie ook Witmaar.

 

FD

Wido

zie Wydoodt.

 

FD

Widogue

zie Wydooghe.

 

FD

Widy

zie Widiez.

 

FD

Wiebe

Patr. Bakervorm van Germ. VN Wiboud, WibertofWibo.

 

FD

Wiebel

zie Wiboud.

 

FD

Wieber

Dial. var. van Weber. - 2. Patr. VN Wigbert; zie Wibert (BRECH.).

 

FD

Wiebking

Patr. Wiebeking, afl. van Wiebeke, dim. van Wiebe.

 

FD

Wiebols

zie Wiboud.

 

FD

Wiebou(w)

zie Wibaut.

 

FD

Wiebusch

PlN (NS, NRW).

 

FD

Wiechers

zie Wicher.

 

FD

Wiechert

zie Wichert.

 

FD

Wieckhorst

PlN(NS): moerassigbosje.

 

FD

Wiedaghe

zie Weedaeg(h)e.

 

FD

Wiedeman(s)

zie Wijdemans.

 

FD

Wiedemann

Wied(en)mann, Wiedeman(s): 1. Afl. van Mhd. wîde, D. Weide: wilg. Bewoner van een wilgenbosje. - 2. Boer, landbouwer die geestelijk goed beheert. Afl. van Mhd. widem(e): begiftiging van een kerk, klooster met grond of gebouwen aïs geestelijke fundatie (BRECH.). Vgl. Widmer. 1281 Albert Wideman, Tiibingen (BRECH.); 1623 Wolfhard Wiedemans, Ulm-Aw. (AP).

 

FD

Wiedemeier

-meijer, zie Widmer.

 

FD

Wieder

Afl. van Mhd. wîden: met wilgentwijgen binden. BerN.

 

FD

Wiederkehr

Widerker: BN voor iemand die na af-wezigheid teruggekeerd is. Vgl. Revenu, Retour.

 

FD

Wiedersich

Patr. Pools Wiederzych = Dietrich.

 

FD

Wiederstein

PlN (NRW).

 

FD

Wiedicke

Wiedijk, Wiedig: Patr. Var. van Ndd. FN Wedeke, Weddecke, Wedege. Korte vorm van Wedekind. 1385 Wedeghe Gripe, Brunswijk; 1500 Wedeken Buckendal = Wedekint Buckendal, Brunswijk (DN, BRECH.).

 

FD

Wiedler

Wiedner, zie Weidner.

 

FD

Wiedmann

zie Wiedemann.

 

FD

Wieers

Wieërs, zie Wiers.

 

FD

Wieg-   

-and,    -erinckx.    V.    WID(Wik). 

                                        

EV

Wiegand

zie Wigand.

 

FD

Wiegers

zie Wigger(s).

 

FD

Wiegman(s)

zie Wichman(s).

 

FD

Wieiema(e)ker, de

Wielmaecker, de Willemacker, -maeker: BerN van de wielenmaker, wagenmaker. Vgl. de Ramaker. 1245 Symonis Wilmakers, Cent (GN); 1398 Ramout de Wielmakere, Dadizele (DEBR. 1970).

 

FD

Wieken

zieWicke.

 

FD

Wieken, van der

Zie Van der Veken. - 2. Evtl. PlN

Wieken in Gendringen (G). - 3. Misschien PlN Wijken. Vgl. 1344 Marie van Wieken f. Jans van Wieken = 1344 Marie Jans van Wycken, Bg. (DF XVIII).

 

FD

Wiel-

-art. V. WIL.

 

EV

Wiel(e)

Zie Will(e).

 

FD

wiel.

..Tourbillon,   remous".    (En toponymie). Proven. Wiele, Wiels,Van  der  Wiele(n),  Wielemans.

 

EV

Wielan(d)t(s)

V. Weide.                      

 

EV

Wieland

-ant(s), -andt(s), Wylant(s), -andt, -ands, Wijlants, Wyeland, Wieland(t), Weylant, -and(t), Weijland,Welland,Willand,-an(d)t,Wilante, Wioland, Vellande: Patr. Germ. VN Wielant (Fm.), in de Germaanse mythologie de naam van de smid in de onderwereld. 1386 Floreins Wielant, Ktr. (DEBR. 1970); 1524 Blasius Wylandt = 1525 B. Weilant, Plauen (BRECH.); 1540 Adr. Wijlant, Mech.-Aw. (AP).

 

FD

Wielant

Wilante (forme francisée), s.d. «monaci Wielandi» ObitHuy, 1268 «Jeh. Wielant», 1276 «Will. Wielant» DettesYpres; nom issu d'un anthrop. germ. (cf. E. Schrôder, Deutsche Namenkunde..., Gôttingen, 1944, 93-98), nom du forgeron dans la mythologie germanique [FD].

 

JG

Wielders

zie van Wijller.

 

FD

Wiele, de

Uit Van de Wiele? 1633 Magdalena de Wiele, Lo (CRAEYE). - 2. Of= Dewille, Deville (zie Dewille)?

 

FD

Wiele, van (de(n))

van de Wiel(le), van Wiel(e), van der Wiel(e(n)), van de

(...)

 

FD

Wieleman

au génitif: Wielemans. Dérivé en -mon de Van de Wiele.

 

JG

Wieleman(s)

Vielmans: i. Afl. van Van de Wiele. -2. Zie Willemans. - 3. BerN van de wielmaker, wagenmaker. 1377 Nout Wielman, Aw. (VLOEB.); 1431 Claes Wyelmans soens, Helmond (HB 411).

 

FD

Wielemans

1. V. Wiel. — 2. Pro- fess. Wiel, ,,Roue". N. d'artisan.

 

EV

Wielendaele, van

zie (van) Wynendael(e).

 

FD

Wielens

zie Willens.

 

FD

Wielfaert

zieWilfart.

 

FD

Wielgat

W. verhaspeling (6x H), wsch. van Wygaart? Poolse naam Wilgat, Wilkat (PDB)?

 

FD

Wielick

zie Willick.

 

FD

Wielingen, van der

van der Willingen: De Wielingen is een vaarwater in de Noordzee van Heist tôt Vlissingen (DF). Maar deze zeldzame FN is wsch. een reïnterpretatie van Van der Willigen, var. (met svarabhakti) van Van der Wilgen.

 

FD

Wielink

zie Willens.

 

FD

Wielmaecker

zie de Wielemaeker.

 

FD

Wielockx

zie Willoc.

 

FD

Wielme

V. WIL.

 

EV

Wiels

Patr. Wsch. spelling voor Wils. Zie Will(e).

 

FD

Wielsbeke, van

PlN (WV). 1382 Jan van Wielsbeke, Har. (DEBR. 1970).

 

FD

Wiem(e)

Zie Wieme(s). - 2. Evtl. grafie voor Wième, Wyème; zie Williaume.

 

FD

Wieme

cf. Willem(e).

 

JG

Wieme(e)rsch, (van)

zie (van) Wymeersch.

 

FD

Wieme(s)

Wiem, Wimme, Weyme, Wyme(s), Wijms: Patr. Bakervorm van een Germ. wîg-naam waarvan het tweede lid met een m begint, zoals Wigmar, Wigman, Wigmond. Vgl. Wimmer, Wiemer. 1394 Marie Wijms; 1395 Daniel Wijme, Machelen (DEBR. 2000); 1499 Jannes Wiemen, St.-Tr. (GHYSEN); 1589 Adrien Wyme, Ronse (Midd. 1963,323)-

 

FD

Wiemeijer

zie Widmer.

 

FD

Wiemelbeke

zie (van) Wijmelbeke.

 

FD

Wiemer(t)

zie Wimmer.

 

FD

Wiemes, (van)

zie (van) Wymeersch.

 

FD

Wien

Zie Wijns.

 

FD

Wien(en), van

zie van Win.

 

FD

Wienaarden, van

zie van Wijnaerde.

 

FD

Wienand

zie Wijnands.

 

FD

Wienar

De naam gaat terug op 1592 Antoine Waignaert, Ronse; zie Waniart (med. F. Thomaes).

 

FD

Wienck

zie Wienecke.

 

FD

Wienders

zie Winders.

 

FD

Wiendy

zie Windey.

 

FD

Wienecke

Wien(c)k: Patr. D. Wien(c)k(e), Wienken, Wiene(c)k(e), dim. van Germ. win-naam of Wijnand. Vgl. Wijntjens.

 

FD

Wienema

Patr. Friese afl. van Germ. win-naam.

 

FD

Wienen

zie Wijnen.

 

FD

Wienendaele, van

zie (van) Wynendaele.

 

FD

Wiener(s)

Winer: i. Afkomstig van Wenen, D. Wien. Wiener = Wener. - 2. Patr. Germ. VN win-hari 'vriend-leger': Winiheri, Winerius (MORLETI).

 

FD

Wienhoven

Proven. ,,Ferme du sieur Guinon".

 

EV

Wienk

zie Wienecke.

 

FD

Wienkotte

Spellinguitspr. van Vinçotte? D. FN? E. Wincot?

 

FD

Wienne

zie Vienne.

 

FD

Wiens

zieWijns.

 

FD

Wientjes

zie Winkin.

 

FD

Wieprecht

Patr. Germ. VN Wibrecht; zie Wibert.

 

FD

Wierc(k)x

zie Wirix.

 

FD

Wierdt, de

zie de Weerd(t).

 

FD

Wiere, van de

PlN Wierre-au-Bois (PdC) of Wierre-Effroy (Heinfrieds Wilder, PdC) < Lat. villare. Of PlN De Wier in Tielt (WV). 1243 Ysaac de Wirra; 1305 Maba de Wierre, PdC; 1686 Jaecques van de Wiere (DF XVII).

 

FD

Wierenga

zie Wieringa.

 

FD

Wierepand

-pant, zie Weirepand.

 

FD

Wiericx

Wierks, zie Wirix.

 

FD

Wierinck

Proven. Wiering (Wieringen, Loc. holl. Anc. île).

 

EV

Wieringa

Wierenga: Patr. Friese afl. van Germ. VN Wier (zie Wiers). Vgl. Wierings, -ink, -inck(x), die

eveneens afl. kunnen zijn van Wier, maar ook

secundair uit Wiericx ontstaan kunnen zijn

(-inck < -ick). 1479 Hans Wiringk, Hannover

(BRECH.).

 

FD

Wierings

-ink, -inck(x), zie Wirix, Wieringa.

 

FD

Wierks

zie Wirix. Wiermans, zie Weeremans.

 

FD

Wiernik

-nek, -nicki, zie Wernicke.

 

FD

Wierpand

-pant, zie Weirepand.

 

FD

Wiers

Wieërs, Wieers, Wijers, Wyers, Vyers, Weyer(s),

Weijers, Wei(e)r: i. Patr. Germ. VN wîg-hari 'strijd-

leger'; vgl. Wiggers, Weygers(e). Nog huidige VN

Wier, Weijer (V.D.SCHAAR). 1412 Herman Weyerssoen, den Bosch (HB 517); 1527 Baldewijn Wiers, Tg. (IOT). - 2. Korte vorm (gen.) van Van de Wijer (med. Th. Wieërs, Kinrooi).

 

FD

Wiers(e)ma

Patr. Friese afl. van Wiers.

 

FD

Wiert-

-s, -z. 1. Proven. (Loc.). — 2. V. Wirth.

 

EV

Wierts

Wiertz, Wirtz. 1759 «Michel Wirtz (orig. du G.-D. Lux.)» BourgLiège; nom de profession (au génitif) : ail. Wirt 'hôte, auber­giste' ; aussi nom d'origine: Wirtz (G.-D. Lux.).

 

JG

Wierts

Wiertz, zie de Weerdt.

 

FD

Wierum, van

PlN (FL, GR).

 

FD

Wies(e)

PlN Mhd. wise, D. Wiese: wei(de). 1275

Hainr. textor an der Wise, Bozen (BRECH.). -

2.ZieWiese(n).

 

FD

Wies, de

zie de Wijs(e).

 

FD

Wiesé

Var. van Wiese met secundair accent? Of spelling voor Vizée, Vizet = Viset.

 

FD

Wiese(n)

BN Ndd. wîse: wijs, verstandig. Vgl. Wiesemann 2, De Wijs(e). 1317 Alb. Wise, Lübeck (NN).-2.ZieWysen.

 

FD

Wiesel

D. Wiesel: wezel. BN voor een behendig mens. Vgl. Wezel(s).

 

FD

Wieselblad

D.-joodse FN, letterlijk: wezelblad.

 

FD

Wieseler

Wiesner: Afl. van PlN Wies(e): wei.

 

FD

Wiesemann

Wesemann: i. Mnd. wese, D. Wiese: wei(de). Naar de woonplaats. Vgl. Weedeman. - 2. BN voor een wijs man. Ndd. FN. Vgl. Wiese(n)? 1293 Joh. Wiseman, Rostock (NN).

 

FD

Wiesemes

PlN Waimes, D. Weismes (LU)? 1789 Wiesemes, Amel (PDB).

 

FD

Wiesemes

Pourrait être une forme du nom de la commune de Waimes, Weismes, bien que le -s- soit purement graphique et non prononcé en allemand; cf. aussi Wisimus.

 

JG

Wiesen

Surnom: du bas ail. wîse, néerl. wijs 'sage, prudent'; comp. Wyzen [FD].

 

JG

Wiesenfeld

Fréquente D. PlN.

 

FD

Wieser

Dérivé d'all, wiese 'pré' [FD].

 

 

Wieser

Vieser, Viezzer: Afl. van PlN Wies(e): wei(de).

1373 der Wiser, Füssen (BRECH.).

 

FD

Wiesner

zie Wieseler.

 

FD

Wiessen

1.  Proven.   Wieze  (Loc.), ,,Ruisseau   tortueux".      2.    V. WAD (Waz).

 

EV

Wiest

Nom d'origine: Ter Wiest, à Renaix/ Ronse(FlOr)?

 

JG

Wiest, (de)

In het Waasland kwam de FN De Weest voor (CAPPELLE 40). Misschien var. van (de) Wees(e).

 

FD

Wiesterlinck

zie Westerling.

 

FD

Wieten

zie Wyten.

 

FD

Wietendaele, (van)

zie van Uyttendaele.

 

FD

Wiethase

Wiethaus: Reïnterpretatie van Ndd. Wiethose, Weithose: brede, wijde broek (NN).

 

FD

Wietingen, van

De FN kwam in de 196 e. in Haarlem voor (PDB). PlN Wiedingen of Wittingen (NS)? Vgl. Wietinghausen (NS).

 

FD

Wietkin

Dim. van Wiet, spelling voor Wijt, Wyt. 1322

 

FD

Wietkin

Dimin. en -kin de Wiet = Wyt < germ. Wido [FD]. - Comp. aussi 1323 «Dame Me-haut Wiette» ComptesMons.

 

JG

Wiets

Hypocor. néerl. (au génitif) du nom germ. Wido; cf. aussi Wyts.

 

JG

Wiets

Wietz: 1. Mnl. wiet: onkruid? 1298 Simon Wiet, Kales (GYSS. 1963). - 2. Zie Wyts.

 

FD

Wieuw, de

Adaptatie van Duvieux? Of var. van Deveeuw?

 

FD

Wiewa(u)ters

Weewauters: Dial. wiewouter, weewouter (A), weiwater (Ovl.) < Mnl. vivouder: vlinder (KCTD1935,338). BN. Vgl. Fr. Papillon. Maar het ontbreken van oude vbb. maakt deze verklaring twijfelachtig. Wellicht reïnterpretatie van een niet meer begrepen Awouters.

 

FD

Wiewouters

1. Car. phys. Qualificatif formé au moyen du verbe Wiewouwen.   ,,Se   mouvoir   constamment d'un côté et de l'autre". — 2. Car. mor. ,,N. d'H. changeant ou papil­lonnant".

 

EV

Wiffrit

Patr. Door ass. < Germ. VN Wilfried.

 

FD

Wig-

-and, -ant, Wiggers.V. WID (Wik).

 

EV

Wig(g)e

Patr. < Wigo, bakervorm van een Germ. wîg-naam. 1340 Hughe Wighe, Saaftinge (DEBR. 1999). - 2. Zie Wegge.

 

FD

Wigand

Wygand, Wiegand, Wei(g)and, Weygandt, -antt, Weyand, Vigand, -ant, Wichand: Patr. Germ. VN Wigand 'de strijdende'. Wigandus (SOCIN).

 

FD

Wigbers

zie Wibert.

 

FD

Wigbout

Wigbolts, zie Wiboud.

 

FD

Wige

Wigge. Soit moy. néerl. wigge 'pain long', cf. Wecken, soit hypocor. d'un anthrop. germ. en Wig- [FD].

 

JG

Wigerinck

Hypercorrect voor Wierinck.

 

FD

Wiggeleer

zie Wicheleer.

 

FD

Wigger(s)

Wichgers, Wiegers, Wygers, Wijgers, Wijchers, Weijgers,Weygers(e): i. Patr. Germ. VN wîg-hari 'strijd-leger': Wigharius, Wigerus (MOKLETI, GN). 1218 Wigeri Carlarii, Bergen (CSWI); 1293 Jacob her Wigghers sone, Dordrecht (CG); 1360 Walterus Wigghers; 1371 Henricus Wigger, Tn. (C.BAERT); 1443 Wiggher vanden Lake, Ht. (A.GHIJSEN). - 2. Werd later begrepen aïs Mnl. wicker: wichelaar, waarzegger. Zie De Wickere 1.1449 Cornelijs de Wiggere, Mb. (A.BAERT).

 

FD

Wiggers

De l'anthrop. germ. wig-hari, latinisé en Wigharius, Wigerus, cf. 979 «Wiggerus» Gand, 1029 «Wigerus advocatus» Florennes, 1096 «Wigerus de Tudin» CartCouvin; cf. aussi Swiggers.

 

JG

Wiggett

Zie Wicket.

 

FD

Wignacourt

zie Vignacourt.

 

FD

Wigny

1. Proven. Dép. Flamierge. —  2. V. WID (Win).

 

EV

Wigny

1472 «Pieret de Wigny» DénLaroche, 1735 «filia Joannis Francisci Wigny dicti Ambrose» La Gleize; nom d'origine: Wigny, w. Wègnî, Wignî, hameau de Flamierge (arr. Bastogne). Cf. aussi Vigny.

 

JG

Wigny

PlN in Flamierge (LX). 1305 Lambiert del Preit de Wigniz, Luik (SLLIII).

 

FD

Wigren

1. Proven. Wichelen (Loc.). —  2. V. WID (Wik).

 

EV

Wigy

Forme w. de Wigier, w. *Wèdjî, encore prénom à Momalle en 1637 (BTD 38, 228), de l'anthrop. germ. wig-hari, latinisé en Wigerus; cf. aussi Wiggers.

 

JG

Wigy

Zie Viguier.

 

FD

Wihame

-me: Spelling voor Williame, Willaumez Wijas: W. var. voor Wiard of Wiaux?

 

FD

Wiilquet,

 

zie Willequet.

FD

Wijchers

zie Wigger(s), Wyckers.

 

FD

Wijckhuys(e)

Wyckhuys(e),Wijckhuijs,Wyckhuis, -huijse, Wickhuys, Wychuyse, van Wuyckhuyse, Wekhuizen, Wekkuizen, Weckhuizen, -huysen, -huyzen, Wechuysen, Weekhuyzen, -huysen: PlN Wijkhuis: wijkplaats, kamphuis, versterking aan stadsmuren, kastelen. Wuyck- door ronding o.i.v. de Vf. i. PlN Wijkhuize in Kruishoutem (OV). 1155

Meinger de Wichusa, Oud. (CAE); 1234 Bertha de Wighus (GN). - 2. PlN in Gits, Lichtervelde, Beveren-Roes., Hooglede, Passendale. 1381 Perchevale vanden Wijchuse, Ip. (BEELE); 1388 Godscalc vanden Wijchuse (DP XVIII). - 3. PlN Wijkhuizen in Steenokkerzeel (VB). 1270 Joh. de Wighusen, Steenokkerzeel (CSJ); 1389 Jan vanden Wijchuse, Lv.(HB 593).

 

FD

Wijden, van der

zie van der Wee.

 

FD

Wijdeven, van de

van de Wydeven, van de Weijdeven: PlN Wijd Ven: uitgestrekt ven.

 

FD

Wijdhaeghe

zie Weedaeghe.

 

 

Wijer, van de

van de Wyer, van de(n) Weijer,- Weyer, van de Weyers, van de Weyr: PlN Wijer: vijver, D. Weiher. Wijer (L) en in Hendrikkapelle (LU) en Hoeselt (L), de Weijer in Helmond (NB). +1300 loet Willems van Huselt van den Wiere (OGO); 1347 Art van den Wyere; 1347 Jacop van den Wijere, Tn. (C.BAERT); 1379 Willems vanden Wyere, Diest (HB 368); 1450 Wilhem van den Wiere, Hoeselt (IOT).

 

FD

Wijers

Wyers, zie Wiers, (de) Weyer.

 

FD

Wijgerd, van de

Wijgerde, zie van den Wijngaerden.

 

FD

Wijhe, van

van Wyhe: PlNWijhe(OIJ).

 

FD

wijk

,,Faubourg". Proven. Nombr. L.D. Wyck (Souvent altéré en Week ou Weeck). Van Wyck, Weick-, W(e)yck-, Week- -mans, Weyck-, Weick-, We(ec)k- -ers, -ert. ,,Du faubourg". Composés : Wyck-, Week- -huysen, ,,Maisons du faubourg". N° 228. — 2. Profess. Weckbecker. Wijkbakker, ,,Boulanger du faubourg".

 

EV

Wijk

Wyk,zieWicke.

 

FD

Wijk, van (der)

van Wyk, van (der) Wyck, van Wijck, Wijk, Wyk, Vuijk: PlN Wijk (NB, L, OV), Wijk-bij-Duurstede (U), Wijk-aan-Zee (NH). Of een andere PlN Wijk. 1281 Johanne de Wiich; 1299 Johannis

de Wijc, Bg.; 1302 Willems wive van Wijch, Bg. (DF XVIII); ± 1300 loet Obrechts van Wic bi Tungren (OGO); 1399 Jan van Wyc, Bg. (SIOEN); 1410 Renerus Wyck = 1414 Reyner van Wyck, Tg. (TYTGAT); 1402 Jan van Wijc, Aw. (ANP).

 

FD

Wijker

zie Wyckers.

 

FD

Wijkstandt

zie Wyckstandt.

 

FD

Wijlemans

Wylenmann, zie Willeman(s).

 

FD

Wijler

Wyler, zie van Wijller.

 

FD

Wijller, van

Wijler, Wylern, Weyler, Weil(l)er, Wielders: 1. PlN Wijlre (NL), Wijler in Zwalmen (NL) < Lat. villare: boerderij. Vgl. Van Wilder, Weil(l)er. 1262 Hermanni militis de Viler, NL (CVD); 1300 Thiloy van Wilre...te Wilre (in Limburg, evtl. Walt-wilder) (OGO). - 2. Vernederlandsing van de erg verspreide D. PlN Weiler (zelfde etymologie en bet.). 1537 Tielman van Wyler, Keulen-Aw. (AP).

 

FD

Wijlock(e)

Wyloeck, zie Willoc.

 

FD

Wijman(s)

Wyman(s), Weimann, Weymann, -mans: 1. Patr. Germ. VN wîg-man 'strijd-man'; zie Wyckmans. Hier met g-syncope. 1348 Wichman von Griesingen = 1349 Wienian (BRECH.). - 2. Zie ookWijdemans.

 

FD

Wijmeels

Wy-: Zie Wymeersch. - 2. Een voorvader zou zich in de i6e e. in Leiden gevestigd hebben; hij heette Jacob de Wymyle/Wymele (med. C. Kestens, Edegem). PlN Wimille (PdC).

 

FD

Wijmelbeke, (van)

van Wy(n)melbeke, Wym(m)elbeke, Wiemelbeke, Wimmelbeke, Wemelbeke, Wemelpeke: PlN Wijmelbeek in Deerlijk (DF XVIII); ±1177 Windebeca in arr. Oud. (TW). 1248 Alardum de Windelbieke (DEBR. 1980); 1399 Gossin Wimerbeke, Ktr.; 1398 Rogier Wimberbeke, Dottenijs; 1398 Guerart van der Wimbeque, Rollegem (DEBR. 1970); 1403 Jan Wymmerbeke...doet van Maryen Wymmerbeicx, Ktr. (DEBR. 1958).

 

FD

Wijmen, van

Wsch. var. van Van Wijnen.

 

FD

WIJN

,,Vin". 1. Proven. En composi­tion : „Vignoble". Wijngaard, „Vi­gnoble". Wyn- -gaard, -gaerden, -gaert. Wyn- -bergen, -huizen, ,,Collines-, maisons- -(près) des vignobles" (Wijnberg, Dép. Langemark; Wijnhuizen, Dép. Essche-St-Liévin et Steenhuize). Wynen-daele, ,,Vallée proche des vigno­bles". — 2. Profess. N. précédents: N. de viticulteurs. Synon. : Wyn-ou Vin- -stock, ,,Vigne". Wyn-huysen peut être aussi le N. de l'exploitant d'un débit de vin, Wijnhuis, de même que Wynen (Wijnen, ,,Vins").

 

EV

Wijn(s)

Wyn(s), Wien(s), Wins: i. Patr. Germ. VN Wini 'vriend' of korte vorm van een win-naam. 1355 Claus Wijn, Aw. (CLEMEUR); 1452 Jan Wyns, Aarts. (MAR.). - 2. Br. spelling voor Weins. Zie Wein. 1620 Maria Wyns = 1623 Maria Weyns, Edegem (SELS).

 

FD

Wijn, van

zie van Win.

 

FD

Wijnaerde, van

van Wynaerde, van Wienaerden: Door reductie van de g < Van Wijngaerde.

 

FD

Wijnakker

Wynakker, Wijnackers, Wynacker(s): PlN Wijnakker: wijnberg, wijngaard. PlN in Bazel (FLW) en Belsele (OV) (med. C. Puijlaert). Evtl. < PlN Wijdenacker/Wienhacker in Beveren-Waas (FLW). 1486 Adr. de Wynackere, Dk. (DF XVIII); i6e e. Jan Wijnackere, Waas (VAN G. I).

 

FD

Wijnands

-andt(s), -ant(s), -ans, -aendts, de Wijnants, Dewynants, -anti, Wynand(s), -andt, -ant, -an(t)s, Wynhandt, Wienand, Winand(s), -ant(s), -andts, -ance, -andy, Weinand, Weijnants, Wey nand(t), -ant(s), -an(d)s, Dewinant, Vinant, Vinandy, Wuinant: Patr. Germ. VN wîg-nanth 'strijd-moed': Wichnand, Winandus (MORLETI). 12e e. Wicnandus monachus, Winant laicus, Cent (GN); 1323 Winans de Pusoir, Luik (BODY); 1384 Henric Wynants,Tn.(C.BAERT).

 

FD

Wijnant

Wynand, Wynant, au génitif: Wijnands, Wijnants, Wynands, Wynans, Wynants, etc. Formes néerl. de Winand.

 

JG

Wijnckel-

zie Winkel-.

 

FD

Wijndaele

zie van Wynendaele.

 

FD

Wijnen

Wynen, Wijn(n)e, Wuine, Woine, Wijnens, Wynens, Wienen, Winnen(s): Patr. < Germ. wini-naam of < Walewein/Iwein; zieWijns.

 

FD

Wijnen

Wynen. Hypocor. d'un anthrop. germ. en win- ou de Walewein, Iwein.

 

JG

Wijnen, van

van Wynen: i. Zie van Win. - 2. Uit Van Wijngene. 1737 van Wingen = 1743 van Wijngene = 1749 van Wijnen, Bg. (PDB).

 

FD

Wijng(h)en(e), van

zie van Wingene.

 

FD

Wijngaerde(n), van de(n)

van der Wijngaart,van de(n) Wijn-/Wyngaarde(n), -gaerde(n), -gaart, -gaert, -gaerd(t), van den Weyngaert, -gaerdt, -gaerts, van de Weyngaerden, -gaer(d)t, van den Weijngaert, van de Weijngaerden, van de Wij-/Wygaert, -gaerden, -gaart, -gerd, van de(n) Weij-/Weygaerde(n), -gaert, -gert, van den Wyagaert, van Wijn-/Wyngaarden, -gaerden, van Wingerden, van Wynnaerde, Wandwingor, de Wyngaerd(e), -gaert, de Wijngaerd, -gaert, de Wingaert, -gaerde(n), de Weyngaert, de Wygaert, Wijn-/Wyngaard(en), -gaerd(en), -gaert, Wingartz, Winger(t),-gers,Wy-/Wijgaerden, -gaart, -gaerts, -gerde, Wey-/Weijgaart, -gaert(s): Verspreide PlN Wijngaard. 1270 Willem van den Wijngarde, Cent (CG); 1360 Willem Wijngaert, Cent (GSB); 1375 Lodewijc van den Wijnghaerde = Lodewijc vanden Wijngarde, Ip. (BEELE); 1398 Race van den Wingaerde, Tielt (DEBR. 1970). Ook vertaling van Delvigne: "1600 Andréas Delvigne = 1646 A. vande Wyngaerde, Tielt (VS1979,75). De vormen zonder vz. kunnen ook wel BerBN zijn van de wijngaardenier: 1399 Maertin de Wijngaerdere, Ktr. (SR 511°). Voor die korte vormen is ook een reïnterpretatie van de Germ. VN wîg-hard mogelijk: Wigardus (MORLETI).

 

FD

Wijnhof

Wijnhoven, Wynhoven: PlN Wijnhof: wijngaard. D. Weinhof. 1508 Sysbrant Wynhooft, Bg. (DF XVIII); 1550 Filips van Wijnhoven, Bs.-Aw. (AP).

 

FD

Wijnhuysen

Wynhuysen, -huyzen: PlNWijnhuizen in St.-L.-Esse (OV), Wijnhuize in Steenhuize (OV).

 

FD

Wijninckx

-ings, Wyninc(k)x, -ing(s): Patr. Afl. van Germ. wini-naam; vgl. Wijns, Wijnen. 1570 Hans Wijninck, Raesfeld NRW-Aw. (AP).

 

FD

Wijnkel-

zie Winkel-.

 

FD

Wijnman(s)

BerN van de wijnhandelaar. 1556 Hans Wijnman, Bern-Aw. (AP).

 

FD

Wijnne

zie Wijnen, de Winne.

 

FD

Wijns

Wyns, Wins. Hypocor. néerl. (au génitif) de Boudewijn ou de Walewein, cf. le précé­dent.

 

JG

Wijnschenk

BerN van de wijnschenker. 1300 Heinr. Winschenk, Basel (BRECH.).

 

FD

Wijntjens

zie Winkin.

 

FD

Wijs(e), de

Wijs, de Wys(e), de Wies, de Weys, Weijs, Weis, de Wyze, de Wijze, Devise, Wysen, Wijsen, Wijzen, Wyzen, Wizen, Deswijsen, Desweyzen, Deswysen, Swijzen, Swijsen, Swyzen, Swysen, Zwijsen, Zwijzen, Zwyzen, Zwysen: BN: wijs, verstandig, geleerd, slim. Deswysen/Swysen zijn gen.: des wijzen (Br.L. 1981,186). 1435 Heinendie Wise, Den Bosch (HB 483); 1499 van Joose de Wijse, Kh. (DEKEYSER).

 

FD

Wijsberge, van

zie van Wynsberg(h)e.

 

FD

Wijsen

Wysen, Wyssen, Wiesen, Wijzen, Wyzen, Wizen, Viskens, Vitskens: Patr. < VN Louis, Fr. vorm van Lodewijk. 1625 Lowiesens twee kinderen; 1478 Willem Viskens = 1496 Willem Vyskens = 1503 W. Wyskens; 1515 vande kinder Viskens = 1520 de kinderen Vissen, Aarts. (MAR.). ZieookDeWijs(e).

 

FD

Wijsevelde

Wysevelde: Wellicht adaptatie van D. PlN Weissfeld (RP). Vgl. ookYsveld.

 

FD

Wijsgeer

Wysgeer: Adaptatie van D. Weissger, afl. van weifigen: witten, kalker. Of < Mhd. wîssegxre: beul, scherprechter < wîssegen: straffen, pijnigen. 1469 Hans Wissiger, Miinsingen (BRECH.).

 

FD

Wijshof(f)

Wyshoff: BN Wijs hoofd: verstandige kop, wijze geest. 1527 Lucas Wishoeft = 1533 Lucas Wyshoets, 1573 Maria Wyshoefft, Tg. (IOT).

 

FD

Wijsmans

Wysman(s), Visman(s), Wizman, Wuisman: BN voor een wijs man. Vgl. De Wijs. 1459 Lenart Wijsman,Genk(VDZ).

 

FD

Wijsmuller

D. BerN Weissmûller: molenaar van wit, fijn meel. Of afl. van PlN Weissmùhle (HS).

 

FD

Wijst, van der

Verwijst: Wsch. hypercorrect voor Verwaest (zie Van Waas): 1685,1713 Petrus van Waest (vader van) 1719,1752 Petrus Verwyst, Retie (VS 1974,574).

 

FD

Wijten

Wyten, Wyttens, Wieten, Wittens: Patr. Vleivorm van de Germ. VN Wijt, Wido. Vgl. Wyts. 1398 Catheline Wittins; 1379 Rommout Witins, Piètre Wytins, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Wijtenburg

D. PlN Wittenburg (BB, MV, NS). 1329 Joh. Wittenborg, Lûbeck (BRECH.).

 

FD

Wijtstraete

Wytstraete, Wystrate: PlN Wijtstrate in Ruiselede (WV) (DE XVIII).

 

FD

Wijze, de

zie de Wijse.

 

FD

Wijzen

Wyzen, zie Wijsen, de Wijs(e).

 

FD

Wijzer, van

zie van Wezer.

 

FD

Wika(rt)

zie Wyckaert.

 

FD

Wiket

1. V. Wich(e). — 2. V. WAD.

 

EV

Wiket

Wikin, cf. Wick-.

 

JG

Wiket

zie Wicket.

 

FD

Wiktor

zie Victor.

 

FD

WIL

,,Volonté". Racine germanique ayant servi à former des N. de baptême. Formes dérivées : Guïl, altéré en Gil, ou V(o)uil, et Fil. Prototypes : Wil- -bard : Wil-, Gil- -bert.

W.-helm:  Wilhelm,  Willem(s),  William,   Guill-,  Wuill-,  V(o)uil--(e)aume.

 

I.  N. simples (sans suffixe).

Wil(le), Wuille, Fils, Filz, Giels. Will- -ens, -enz, Gill-, Ghil--en(s), Gillent, G(u)ill-, Gi(e)l- -issen, -essen, Wille-, Wiele--mans, Guill-, Gil(l)- -(i)on, Gielen, Gil(l)o, Gil(le)- -man(t).

II.  N. simples avec suffixes. W.-ino: Gillyns.

W.- -atto,  -itto: W(u)ill-, Guill-, Gil(l)- -et(te), -ite, -(i)ot(te),

Gilliot, Fil- -et, -ot, Gill- -i, -y. W.-ek(in),   -ik:  W(u)il-,   Gil-   -kin,   -quin,   Squilquin,   Wil(le)-,

Gi(e)l-, Gille- -kens, Willek, Gilkinet, Wil(l)-, Wyl-, Guill- -ick,

-icks, -ocq, -ock, -o(c)x, Wiltgen.

Wil(le)quet. (W.-ek-etto).

W.-es(son), -is : Wil-, Gil- -son, Gillis, Gil-, Jul- -sonnet. W.-ing : Wiel-, Gyl- -ing.

III. N. composés.

W.-bald: Wil-, Gil- -haut, -boux.

W.-bard (-brand) : Wil-, Gu(i)l-, Gille- -bert(us), Wil- -ber(t)s,

-berz, -boorts. Wilbran(d)t(s). W.-god : Wil- -cot, -got.

W.-hard : Will-, Gill- -er. Diminutifs : Ciller- -on, -ot, -ot, Wileur. W.-helm : Wilhelm, Willem(s), Wil(l)- -(i)am(e), -iams(en), -ième.

Augmentatif :   Guillimas.  Wyame, Wiams, Wilm(e)s, Wullems,

Wuil(l)ème, Wym. Guill-, Vouill- -(e)aume, -iaume, Guillaume.

Diminutifs : G(u)il(le)m(a)in, G(u)il(le)met, Wilm- -et, -ot(te),

Wil-, Wille(r)- -m(a)in, -myns.

W.-maru: W(u)il(e)- -ma(e)rt, -ma(e)rs, G(u)ilmar(d). W,-mod (-mond) : Wil-, G(u)il- -mot, -mon(t), Willemoons. W.-ric: Guillery.

W.-Wald: G(u)ill- -au, -i(e)aux, -ou, Gulley. W.-ward: Wilchar, Wil- -fart, -ford.

 

EV

Wil-

-baux, -ber(s), -berz, -boorts.V. WIL.

 

EV

Wil-

-en, -eur, -fart, -ford, -got, -helm, -Wil(l)- -kens, -quet, Will, Will- -aert(s), -ain, -(i)am(e), -eaume, -ekens, -ema(e)rt(s), -emse(ns), -enz, -equet, -er, -ermain, -ette, -iame, -iams(en), -khs, -ick, -ième, -iot, o(t), -ocq, -o(c)x, -ot(te); Wil--marck, -ma(e)rs, -ma(e)rt, -mes, -met, -min, -motte, -ms, -quet, -s(ens).V. WIL.

 

EV

Wil(l)equet

Wil(l)iquet, Wilquet, -ué, Wilket, Willo(c)quet, Villequey, Welliquet: Patr. Dim. van VN Willaume. 1525 la veuve Willequet; 1579 Jehan Wilquet, Namen (J.G.); 1703 George Wilquet, Bilzen (SCHOE.).

 

FD

Wil(le)put(te)

Proven. Willaupuis (Loc. Flamandisation).

 

EV

Wil, de

Mnl. wille, wil, wijl: wil, verlangen, wens. BN. 1407 Roeland de Wil = 1419 Roellant de Wijl, Bg. (SIOEN).

 

FD

Wilamberg

Proven. 1. ,,Colline du sieur Guillaume". — 2. Willebrin-gen (Loc., anc. Willebregen).

 

EV

Wilante

cf. Wielant.

 

JG

Wilante

zie Wieland.

 

FD

Wilbars

zieWilbert.

 

FD

Wilbaut

Wilbaux, Wilbeaux, Wuilbaut, Willebaux. 1540 «Godeffroy Willebault» Bous-soit; comme son équivalent fr. Guilbau(d), de l'anthrop. germ. will(i)-bald.

 

JG

Wilbaux

-baut, -beaux,Willebaux, -bois,Wuillebaut, -beaux, Guilbaud, -bau(t), -beau, Cuillebault: Patr. Rom. vormen (W.-Pic. met W-) van Germ. VN wil-balth 'wil-stoutmoedig':

 

FD

Wilbergs

Metr. Germ. VN wil-berg 'wil-bescherming': ne e. Wilberga, 1234 Willeberga (GN). - 2. Spellingvar. van Wilber(t)s.

 

FD

Wilbert

Wilber(t)s, -erz, Wuilbert, Wilbergs, Wilbars, Wilpert, W(u)ilpart: Patr. Germ. VN wil-berht 'wil-schitterend': Wilbertus (Dip.). 1034 Willebret; 12e e. Wlbertus (GN). 1397 Henri Willebrecht, Wervik (DEBR. 2000); 1398 Chrestijen Weilbrecht, Wervik (DEBR. 1970); 1657 Peter Wilberts; 1762 Willem Wilbers, Grote-Brogel(NOUWEN).

 

FD

Wilbert

Wilberts, Wuilbert, etc. s.d. «comme-moratio Wilberti» ObitHuy; nom issu de l'an­throp. germ. will(i)-berth, cf. aussi Guilbert. « Dérivé en -in du thème Wilb-: 1637 «Jean Wilbin» BourgNamur.

 

JG

Wilboorts

Wilbors, zie Willebrords.

 

FD

Wilbore

zie Welgeboren.

 

FD

Wilbrant

Wilbraham, zie Willebrant.

 

FD

Wilbrink

Wilbrennink: Patr. Afl. van Willebrand of Willebrord.

 

FD

Wilbroodt

zie Willebrords.

 

FD

Wilcke

Zie Willekens.

 

FD

Wilcomme

zie Welcomme.

 

FD

Wilcot

Vilcot, Wuilcot, W(u)ilquot: Patr. Vleivorm van VN Willem. 1207 Marie Wilecot, Atrecht (NCJ).

 

FD

Wilcot

Wuilcot, cf. Will-.

 

JG

Wilcourt

1494 «Collin de Willecourt» Bourg­Namur; nom d'origine: Wilcour, dépend, de Henri-Chapelle et Welkenraedt (Lg).

 

JG

Wilcox

Vilcocq, Willcox: Patr. Afl. van VN Willem. 1246 Wilcok, Lancashire (REANEY).

 

FD

wild

. ,,Sauvage, désert". 1. Proven. „ (Endroit) désert". Wild, Wilst, Ver- -wilt, -wilst, Van der Wilt.

  2.  Car.  mor. „(Homme)  sau­vage".    Wild,    Wilden,    Wilde, Wille-man(n),    Wildiers,    Wild dier(s),  ,,Bête sauvage".   281. —  3. V. WALD.

 

EV

Wild

au génitif: Wilden. 1262 «Watier le Wilde» ChartesFlandre, 1274 «Heinricus dictus Wilde» CartValDieu; surnom: moy. néerl. wild 'sauvage', cf. Dewilde.

 

JG

Wild

Var. van Willier; zie Willer(s). -

2. Adaptatie van PlN Vilers. 1501 Pauwels du Wiliers, Luingne; 1544 Pieter du Vilers, Mkr. (KW II); 1519 Appolonius Wilgiers, Cent (MULIII) 1575 Anna Williers, Cent (SCHO UT. I); 1616 Magdaleen Waldiers, Zandbergen (LIEVENS); 1611 K.L. Wildiers, Ekeren (AP).

 

FD

Wildanger

Afl. van PlN Wildang. 1510 Wolfgang Wildanger, Karintië (BRECH.).

 

 

Wilde, de

Wilde(n), de Wild(t), Wild(t), Wilt, de Weilde, de Welde, de Wel(le), Wel, Dewel(le), Dewell, Schwilden: BN voor een wildeman, die woest, onbeschaafd, ruw, gemeen is. 1169 Hugo Wilde, Cent (GN); 1375 Jan de Scot de Wilde, Ip. (BEELE); 1380 Pieter de Wilde, Ktr.; 1398 wedewe Pieter Swilden, Tielt (DEBR. 1970); 1596 de Weelde = 1604 de Welde = 1626 de Wilde, Aarts. (MAR.).

 

FD

Wilde, van de

FN ix in H. Wsch. voor Van de Wille = VandeWiele.

 

FD

Wildebergh, van de

zie van den Wildenberg(h).

 

FD

Wildeboer

Reïnterpretatie van D. PlN Wildenburg (NRW, RP) of Wildenburg in Wingene (WV): 1751 heerlykhede genaemt Wildenbourgh (DE XVII).

 

FD

Wildegans

1280 «Willelmus Wildegans» Det­tesYpres, 1398 «Copin Wildegans» Menin; au lieu d'un surnom de chasseur d'oies sauvages [FD], nous proposons une var. flam. (avec évolution // > Id) de Willegans, nom issu d'un anthrop. germ., cf. 1275-76 «Willegans li Ribaus», 1279-80 «Willaumes Willegans li loiiere», «Jehennés Willeghans li flamens», «Colins li frères Dame Mauriien Willegan» RegToumai.

 

JG

Wildegans

BN voor een jager op wilde ganzen. Vgl. Wildegos, Wildefuhel (REANEY), D. Wild(e)gans. Zie Wilgos. 1280 Willelmus Wildegans, Ip. (BEELE); 1398 Copin Wildegans, MenenJDEBR. 1970).

 

FD

Wildeman, (de)

Wildmann: i. BN voor iemand met wild gedrag, woest karakter. Vgl. De Wilde. -

2. Huisnaam: 1394 inden wilden manne, Lv. (HB 552). 1449 Jan in de Wildeman, Mb. (A.BAERT). -

3. Ook wel cens < Willeman. Wildemauw(e): Ovl. FN. Adaptatie van PlN Willemeau (H): 12e e. Wilgemel (TW). Gemouilleerde / wordt Ovl. (DEBR. 1985). 1275 Pieres de Willemiel, Dk. (RL); 1469 Arnout. 1323 Ramonts zoene van Wildermael, Pamele (V.BUTS.); 1765 L. J. Wildemauwe, Pittem (DEWULF1980'). Zie ook Villemeeuws. - Lit.: F. DEBRABANDERE, Defamilienaam Wildemauw(e). VS 1987,559; Nk. 1988,164-5.

 

FD

Wildemauw

-auwe. Flamandisation (avec réin­terprétation) du NL Willemeau (Ht). - Bi-bliogr. : F. Debrabandere, De FN Wilde-mauw(e),dansNaamkunde2Q, 1988, 164-5.

 

JG

Wildeme(e)rsch, (van)

van Wildermee(r)sch, Wildermeersch, Wildemeerch, van Vildemeers: PlN Wildemeers: woeste meers. 1302 Janne van Wildemersch, Bg. (DF XVII); 1370 Gillis van Wildemersch, Ktr. (V 82r°, i4v°).

 

FD

Wilden

zie de Wilde.

 

FD

Wildenberg(h), van den

van de Wildebergh: PlN Wildenberg, b.v. in Zuidwolde (DR). 1305 demisiele Kateline de Wildeberghe... canoniesses del église medame Sainte Waldrut, Bergen (CSWI).

 

FD

Wilder, (de)

zie de Vilder(e).

 

FD

Wilder, (van)

PlN Wilder in Erps, St.-P.-Leeuw (VB), Kh. (A), Wylder (FV) < villare: boerderij, hoeve (TW). Vgl. Van Wijller, Van Wilderen. 1356 Jan van Wilre; 1340 Willems lande van Wildere, St.-P.-Leeuw (PEENE1949); 1541 Aart van Wilder, Lv. (AP).

 

FD

08:51 Écrit par Johan Viroux | Lien permanent | Commentaires (0) |  Facebook |

Les commentaires sont fermés.