13/06/2012

Wi- / Wl- : Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

Winten

Wintein, -eyn, Wyntin, Wynthein, Wenting, Wentein, Wijntens, Venten, Vintens, Winden(s): Patr. Vleivorm van een Germ. VN met win(i)d Volksnaam van de Wenden', zoals Wintboldus, Wintbertus (MORLET I). 136 e. Winettingus sacerdos (GN); 1323 de polro Wintini Tolnare, Oostkerke(DFXVII).

 

FD

Winter

au génitif: Winters. 1272 «Antonius fi­lins Henrici Winter» PolyptVillers, 1284 «Watier li Winter», 1291 «Baudry le Winter» DettesYpres ; surnom : néerl. winter 'hiver' ; cf. aussi De Winter.

 

JG

winter I. ,,Hiver"

 

1. Proven. Winterverblijf, ,,Résidence d'hiver". •— 2. Désignation d'un H. qui n'habite l'endroit que l'hiver, hivernant. (s)Winters, De Winter. Comp. : Somers, De Somer, ,,L'été".

 

EV

winter II

Altération des toponymes composés de Wïnde-, „Exposé au vent" et d'un nom commun à valeur toponymique : Winter- -beeck, -berg, -feld, ,,Rivière-, colline-, schamp- -exposés. V. aussi WID (Wind). Winteroy, Windrode, ,,Essart exposé".

 

EV

Winter(s)hausen

PlN Winterhausen (BEI).

 

FD

Winter, (de)

de Wintere, (de) Wynter, Winters, Swinters, Swenters, Lewinter, Lewintre, Dewintre, Vinter: BN naar de naam van het jaargetijde; vgl. De Zomer, Herbst. 1273 Mathei dicti Winter, Ktr. (DEBR. 1980); 1280 Petrus Winter, Ip. (BEELE); 1358 Jhan de Winter; 1382 van eere Lisebetten Swinters, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Winterbee(c)k

PlN Winterbeek. Vgl. Winterbach (RP). 1406 Wouter Winterbeke, Bodegem (PEENE); 1584 Jacques van Winterbeeck, Aw. (AP).

 

FD

Winterberg

Wintrebert: Verspreide D. PlN (BW, NRW). Ook Winterberg in Renescure (Nord): 1739 François Wintrebert (DF XVII).

 

FD

Wintergroen

BN voor een boer die in de winter oogst (wintertarwe, wintergerst). Vgl. D. Wintergerst.

 

FD

Wintergroen

Proven. ,,Pyrole". Désignation d'un endroit la plante qui y pousse.

 

EV

Winterhalder

PlN Winterhalde(n) (BW).

 

FD

Winterhausen

zie Wintershausen.

 

FD

Wintermans

Afl. van De Winter.

 

FD

Winteroy

FN uit NB: Winderoode, Winteroy, Winterooij. PlN Winnerod (HS), Winnerath (RP)?

 

FD

Winteroy

NF hollandais (région de Oirschot et Gorinchem), la var. van Winteroy indiquant clairement un nom détoponymique [à préci­ser].

 

JG

Wintersberger

PlN Wintersberg (BEI, NRW, SH).

 

FD

Winterscheidft)

PlN Winterscheid (HS, NRW, RP).

 

FD

Wintersdorff, von

PlN Wintersdorf (RP). 1717 J.H. de Winterstof ex Somerberg, Coloniensis (MUL VII).

 

FD

Wintershoven

PlN (L). 1232 Wilhelmus de Wentershoven, L (LOII); 1372 Joh. de Wentershoven, Tg. (IOT).

 

FD

Winterstein

PlN (BEI, TH).

 

FD

Winteyn

zie Winten.

 

FD

Wintgens

1. Proven. Wintjens-(heide) (Dép. Fouron-le-Comte). — 2. V. WID (Wind).

 

EV

Wintgens

Forme dial. de Wintquin, Winkin?

 

JG

Wintgens

-jens, zie Winkin.

 

FD

Winthagen

PlN in Voerendaal (NL). 1578 Lenaart van Winthagen, Windhagen bij Aken (NL) - Aw. (AP).

 

FD

Wintmolders

zie Windmolders.

 

FD

Wintquin

cf. Winkin.

 

JG

Wintquin

zie Winkin.

 

FD

Wintraecken

Profess. Windra(d)e-ken, ,,Petite roue actionnée par le vent". N. de l'H. qui utilise l'ap­pareil. Synon. : Windraekers.

 

EV

Wintraecken

Winstraecken: PlN Windraak/Wintraak (NL): 1595 Wintrachen, plaatselijk nog Winteraken.

 

FD

Wintrebert

zie Winterberg.

 

FD

Wintyens

zie Winkin.

 

FD

Winzenborg

PlN Winzenburg (NS).

 

FD

Winzenz

zie Vincent. Wioland,zieWieland.

 

FD

Wio(n)mont

zie Wiaumont.

 

FD

Wiomont

Wionmont, cf. Wiaumont.

 

JG

Wion

Wyon, Vion, Vioen: Patr. Pic. verbogen vorm van de Germ. VN Wido. 1298 Symoni Wyon, Bg. (VERKEST); 1377 Michiel Vijoen; 1379 Jan Vyon; 1306 Belie Widoens, Ip. (BEELE).

 

FD

Wion

Wyon. 1258 «Wion de Noiasle» ChartesHainaut, 1286 «Jehanes Wyon» Cart-Lessines, «Juliiens li Wyons» CartBinche, 1315-16 «dant Wion As Clokettes moinne d'Omont» ComptesMons, 1325 «monsigneur feu Wale Wyon» ComptesMons; équivalent w., pic. de Guyon, de l'anthrop. germ. Wido.

 

JG

Wiot

Wuiot. 1215 «Wiot le Fruitier» Nécr-Arras; équivalent w., pic. de Guyot, de l'anthrop. germ. Wido. - Sans doute à distin­guer d'un surnom: anc. pic., anc. w. wihot 'cocu' FEW 17, 576b, cf. 1264 «Robers Wihos» NécrArras, 1279-81 «Jehans li Wi-hos» ComptesMons, 1346 «Johan le Wiho de Herstal» CartValBenoît. 'm Forme fém.: Wiotte. 1288 «Wihote fis jadis Wilhaume» AnthrLiège, 1295-1302 «Maroie Wiote» ImpôtArtois; forme fém. du précédent. - Le w. wihote 'femme trompée' est également attesté, mais ne paraît pas non plus à l'origine duNF.

 

JG

Wiot

Wyot, Wio(tte), Wuiot, Wuyot, Viot: Patr. i. Rom. dim. van Germ. VN Wido; vgl. Wion, Wydoodt. 1215 Wiot le Fruitier, Atrecht (NCJ). - 2. Var. van Williot (vgl. Willaume = Wiaume).

 

FD

Wipier

Var. de Wibier (avec assourdissement de la consonne) ou de Wepierre (cf. ci-dessus) [JL, NFw].

 

JG

Wipier

zie Wibert.

 

FD

Wippe, de

zie Dewerpe.

 

FD

Wippel

Ndd. Wippel, D. Wipfel: boomkruin. BerBN voor de boomhakker, die de kruinen omhakt.

Vgl. D. FN Wipfler. 1340 Alb. Wippeler, Graudens (NN).

 

 

Wipperfürth

PlN(NRW).

 

FD

Wirard

1272 «Wirars de Ponte» PolyptVillers, 1472 «Wirart le Doynet» DénLaroche; dérivé en -ard de Wiry (= Wéry), cf. Wérard.

 

JG

Wirard

Wira(t), zie Guérard.

 

FD

Wire

1289 «Johans Wires» CensNamur; p.-ê. autre nom de la famille de Wéry, de l'anthrop. germ. widu-rik, cf. 1100 «Wiredus» CartSt-Hubert. On peut songer aussi à une forme aphérésée (dernière syllabe) d'un NF comme Delbrouwire, ou bien de °Awire, cf. 1449 « Lambert Dawire » AidesNamur.

 

JG

Wirgot

Var. de Wilgot, -aut, avec échange des consonnes liquides / et r, ou bien de Virgo, -aux.

 

JG

Wirgot

Var. van Wilgot (//r-wisseling)?

 

FD

Wiringer

Patr. Familie van de Wierings. Vgl.

Wieringa. - 2. Afl. van PlN Wieringen (NH)?

 

FD

Wirix

Weirick, -rich, Weyrich, Wirich, -ickx, Wiericx,

 

FD

Wirken

Patr. Vleivorm van Germ. VN Wierik (zie Wirix).

 

FD

Wirt(h)

Wirtgen, zie de Weerdt.

 

FD

Wirtel

D. BerBN: maker van spindelringen, klossen

(BRECH.).

 

FD

Wirtel

Probabl. surnom tiré de l'ail. Viertel, nom de mesure, emprunté par le wallon de l'Est sous la forme °vertel, °vier-, m. (et f.), mesure de capacité (not. liégeois 1629-1745), Waremme 18e s. (DW 14, 78), cf. J. Herb., DBR 8, 187 [JL, NFw]. Comp. Vier(en)deels.

 

JG

Wirtgen

Dimin. en -gen de l'ail. Win 'hôte, aubergiste'.

 

JG

Wirth

Profess. «Hôtelier" (N. allem.).

 

EV

Wirtheimer

PlN Wirtheim (HS). Wirts.Wirtz, zie de Weerdt.

 

FD

Wirtz

cf. Wiertz.

 

JG

Wirtzfeld

Nom d'origine: Wirtzfeld, à Roche-rath (Lg).

 

JG

Wirtzfeld

PlN Wirsfeld (BEI)?

 

FD

Wiry

1472 «Wiry» DénChiny, 1575 «le grand Wiry», «Wiry de Pin», «Jehan Wiry» Francs-Lux, 1589 «Wiry» DénMalempré; var. de Wéry.

m Dérivé en -otte:  1472 «Wirotte le Sire» Laroche; comp. Wérotte.

 

JG

Wiry

zie Wery.

 

FD

Wirz

zie de Weerdt.

 

FD

Wisbecq

1267 «Julienne de Wisebieke» Cens-Herchies; nom d'origine: Wisbecq, à Saintes (BrW).

 

JG

Wisbecq

Wuisbeck, -beek, -becqz: PlN in Sint-

Renelde (WB). 1267 Julienne de Wisebieke, Herchies(J.G.).

 

FD

Wisberg, (van)

zie van Wynsberghe.

 

FD

Wischhoff

PlN Wischhof (SH).

 

FD

Wiscour

Nom d'origine : Seviscourt, w. (à) zvis-coûrt, dépend, de Bras (Lx).

 

JG

Wiscour

PlN Seviscourt in Bras (LX) (J.G.).

 

FD

Wiseler

V. Wissel.

 

EV

Wiseler

Wisseler. Forme dialectale all. de Wechsler 'changeur, banquier'.

 

JG

Wiseler

zie Wisseler.

 

FD

Wisemberg

Dial. vorm van verspreide D. PlN Weissenberg.

 

FD

Wisemberg

Proven. Wijsenberg, ,,Colline des prés" (Le mot wijsch ou wieze a le sens de ,,pré" dans les toponymes Wijshagen et Wieze, Loc.).

 

EV

Wiser

1. Proven. ffiser, anc. N. de Melkwezer (Loc.). — 2. V. WID (Wiz).

 

EV

Wiser

Soit du moy. néerl. wyser 'juge', soit simple var. du suivant.

 

JG

Wiser

Wizer, Vizer: BerN Mnl. wiser: rechter. 1392 Piere le Visere, Ip. (BEELE).

 

FD

Wiseur

Wyseur(e): i. Zie Viseux. - 2. Ofr. bnw. wiseus < Lat. otiosus: werkeloos, nietsdoend, leeglopend. Of Ofr. oiseure, wiseuse: luiheid, nietsdoen. Vgl. Ledeganck (LG1984,389-390).

 

FD

Wiseur

Wyseur, -eure, cf. Viseur.

 

JG

Wisimus

1. Proven. Latinisation pro­bable de Wiesme (Loc.). — 2. V. WID (Wiz).

 

EV

Wisimus

Forme latinisée de Wiesemes, cf. ce nom.

 

JG

Wisimus

Latinisering van Wiesemes (J.G.)?

 

FD

Wiskerke

zie (van) Wissekerke.

 

FD

Wislet

Wislez, Wisselet. 1425 «Arnoul Wisselet, juellier» ComptesMons, 1491-92 «Wis­let» TerreJauche; dimin. en -el-et de l'anthrop. germ. Wizzo, hypocor. de Wido [FD] ; secon­dairement, nom d'origine: Wislez, à Theux (Lg).

 

JG

Wislez

-et: i. PlN Wislez in Theux (LU). - 2. Zie Wisselet.

 

FD

Wisman

Var. d'all. Weissmann.

 

JG

Wisman

Wissman:D. Weissmann. Vgl. Wittemans. 1546 Goort Wisman, Essen; 1555 Joost de Wisman, Bree-Aw. (AP).

 

FD

Wisniewski

-sky, -ska, Wisniowski: Poolse afl. van PlN wisnia: kersenboom (DS).

 

FD

Wispelaer(e), (de)

de Wyspelaere, de Wijspelaere, de Wispeleir, (de) Wespelaere, Wespeleare: Mnl. wispelaer: slangenbezweerder. Maar wsch. afl. van Mnl. wispelen: fluiten, sissen, stamelen. BN. 1323 Gerardus de Wispelaer, Aw. (HB); 1367 Per

Wispelere, Tn. (C.BAERT); 1408 Wouter de Wispelare, Ip. (JAM.).

 

FD

Wispelare

V. De Wispelaere.

 

EV

Wïspenninck(x)

zie Quistpenninck.

 

FD

Wissa(e)rt

Wessaert: Mnl. wisschaert < wisschen: wissen, reinigen. Mnl. wisscher: wisser, die het geschut schoonmaakt. Vgl. D. Wischer. 1485Boudens Wisschart, Mb. (A. BAERT); 1563 Joost Wisschaert, Londerzeel (AP).

 

FD

Wisse

1. Proven. Wieze (Loc.), ou Wieze, ,,Pré". V. Wisemberg. — 2. V. WID (Wiz).

 

EV

Wisse

Patr. Germ. VN Wizzo < wid-zo. Vgl.

Wisselet. 1288 Wisse van Hardinvelt, Lopik (U);

1289 Wisse Doedijns sone, Middelburg; 1294

Wisse Gillijs soen van Coudekerke, Walcheren

(CG); 1381 Joos f. Wissen, Hontenisse (DEBR. 1999).

 

FD

Wissekerke, (van)

Wiskerke: PlN Wissekerke (Z). 1467 Thomas Wiskerke, Traj. dioc.; 1476 Joh. de Wissekerke, Leod. dyoc. (MULII).

 

FD

Wissel

1. Profess. ,,Change". N. de changeur. Synon. : Wis(s)el(er). Ns 194. — 2. Proven. ,,Terre échangée" (L.D.).

 

EV

Wissel(s)

Wyssels: BerBN van de geldwisselaar. Vgl. Wisseler. 1291 Margareta Wissel, Kales (GYSS. 1963); 1394 van Lisebetten Wisellen, Gullegem (DEBR. 1970). - 2. Zie Wessel(s).

 

FD

Wisseler

cf. Wiseler.

 

JG

Wisseler

Wiseler, de Wesfejler, Esselaar, -1er, Visière: BerN van de (geld)wisselaar. 1277 heren Everkoie den Wisselere, Bs. (CG); 1283 Arnoldus Wisselare, Aw. (HB); 1370 Roelof de Wisselere, Lv. (DE MAN 1949); 1466 Jehan Esselaire, changeur, Bs. (HERB.).

 

FD

Wisselet

cf. Wislet.

 

JG

Wisselet

Wislet, -ez: Patr. Dim. van Germ. VN Wizzo, -so-dim. van Wido. Vgl. ±1300 Mato Wissekins, Artesië (BOUGARD). 1425 Arnoul Wisselet, Bergen (CCHt).

 

FD

Wisselinck

zie Wesseling(h).

 

FD

Wissels

Génitif de néerl. wissel 'change', surnom de changeur ; cf. aussi Wis(s)eler.

 

JG

Wissen, van

van Wissem, van Witsen, van Wyssem: PlN Wissen (NRW) of Wessem (NL).

 

FD

Wissestad

Noorse FN Wissestad. Vgl. PlN Wistedt (NS)?

 

FD

Wissing

Patr. Afl. van Germ. VN Wiso 'wijs' of Wizzo, -so-afl. van Wido. 1564 Jan Wissinck, Coesfeld; 1591 Otto Wissincx, Kleef-Aw. (AP).

 

FD

Wissman

zie Wisman.

 

FD

Wissocq

-ock, Wyssocq: PlN Wissocq in Audrehem (PdC). 1300 Kateline de Wissoc; 1308 Jaqueme de Wissocq (DF XVII); 1399 Jan van Wissoc (Ktr., DEBR. 2000').

 

FD

Wissocq

-ock. 1306 «Jehan de Wissoc» Chartes-Flandre, 1676 «Isabelle-Louise (de) Wisocqs» BourgNamur; nom d'origine: Wissocq, à Audrehem (PdC).

 

JG

Wissocq

V. WID (Wiz).

 

EV

wit I

„Blanc". 1. Car. phys. N. d'H. auc cheveux blancs". Wits, Witte, De Wit(te), Wittman, ou Wyts-man ou Wittemans. Matronyme : Witvrouwen, et Wittevrouw, ,,Femme(s) blanche(s)". N° 264. — 2. Proven. Witten-, Wittem--berg, -bercq, ,,Colline blanche". Withofs, ,,Ferme blanche". Witt-kamp, ,,C(h)amp blanc". Wyt-straete, ,,Rue blanche" (ou bien : Wijde straat, ,,Rue large"). Wyt-tenbach, ,,Ruisseau blanc". — 3. Profess. (Avec un nom de pro­duit), Witdouck, ,,Drap blanc" (Variantes : Witto(u)ck(x), Wyt-houck) (Ns 165), Wittebroodt, ,,Pain blanc" (N° 147), Witte-vronghel, ,,Caillebotte blanche". Nos 131, 153.

 

EV

wit II

Variante de Wid, N. de bap­tême (St-Vith, St-Guy). Variantes : Witte, Wits, With,

EV

wit III

Wit est parfois une alté­ration de Vit, écrit Vit autrefois. N° 67. Withoeck, Wittebroeck, Witterwulghe, Wittesaele repré­sentent : Uii de- -hoek, -broek, -wilge, -zaal.

 

EV

Wit(e), de

zie deWitte.

 

FD

Witas

Witasse. Forme évoluée (avec réduction du s) de Wistasse(s), forme ancienne de Eustache, cf. 1265 «Huystasses dou Riu» Cens-

Namur, 1277 «Wistase del Machacle» Dettes-Ypres, 1286 «Wistasses de Maraige» CartLes-sines, 1296-1302 «Pieres Wistasse» Impôt-Artois, 1365 «Marie Wistasse cousturière» TailleMons.

 

JG

Witas(se)

zie Eustache.

 

FD

Witcsprost

Witesprote. Var. de Uyttersprot, Ui-tersprot < moy. néerl. Uuter Sproct, avec con­fusion uu- = w- [FD].

 

JG

Witczak

Patr. Poolse afl. van HN Vitus (DS).

 

FD

Witdoek

-doeck(t), -doeckx, zie Wittock(x).

 

FD

Witdouck

1. Wit doek, ,,Drap blanc". V. wit I. — 2. Widoc. V. WID.

 

EV

Witebole

1. Car. phys. Witte bol, ,,Tête blanche". V. Wermenbol. — 2. V. WID.

 

EV

Witemberg

zie (van) Wittenberghe.

 

FD

Witesprote

Witeprost, zie Uyttersprot.

 

FD

Witgeers

Wytgeers, Witsiers: Patr. Germ. VN Widger 'hout, boom - spies, speer': Witgerus, Widgerius (MORLETI). ize e. Witgerus sacerdos (GN); 1330 Arnout Wittegherds zone, Assenede (GYSS. 1999); 1676 Wijtgers > 1716 Witsers, Breda > 1765 Witsiers, Megen (PDB).

 

FD

With, (de)

Zie (de) Witte.

 

 

Withagen

Withages, Withaegens, Witha(e)gels, Withaeghs, Withaeckx: PlN Withagen (G). 1281 Withaghe, Abbekinspolder (HAES.); 1340 Johannis Wijthage, Elizabeth Withaghe, Tnh. (VERB.); 1414 Adaem Withaegs...van Broechem, Aw. (ANP); 1584 Jan van Withagen, Aw. (AB); 1630 Joanna Verwithagen, Schelle (MAR.).

 

FD

Withers

zie Witters.

 

FD

Wïthoe(c)k

-houck, zie Wittock(x).

 

FD

Withof

Withofs. Topon. néerl. Withof (= ferme blanche), fréquent en toponymie, e.a. à Hoogstraeten (Anv); ou bien moy. néerl. witte hoeft 'tête blanche', surnom de blond (de cheveux), comp. Wittebole [FD].

 

JG

Withof(s)

Withoofd, BN voor een wittekop, iemand met blond haar. Vgl. D. Weifihaupt, E. Whitehead, Wittebolle. 1250 Ghiselinus Withovet, Houtave (FIAES.); 1304 Willem Withoeft; 1306 Lambin Witcop, Nieuwkerke (SOETE); 1553 Willem Wythoofts = (stamvader van de) Withofs, Eigenbilzen; 1650 Matheys Withoff,Tn.(HEND.)

 

FD

Witjes, Wittke

Dim. van De Witte. BN voor een kleine witte. 1306 Joh. Witkin, Etikhove (DEBR. 1971); 1382 Pieter Wittgens kindere, A'dam (OA 255); 1397 Jacop Witkin, Bg. (SIOEN). - 2. Patr. Dim. vanWijt.

 

FD

Witkamp

PlN Wit kamp: wit veld.

 

FD

Witkowski

-sky, -ska: Patr. Joods-Slav. afl. van HN Vitus (DS).

 

FD

Witley

Witlie, Wethlij: E. FN en PlN Whitleigh (Berkshire), Whitley (Cheshire, Northumbria, Wiltshire, Warwicks, Yorkshire). 1125 William de Witteleia; 136 e. John del Wyteley (REANEY).

 

FD

Witlox

BN naar de witte lokken. Vgl. D. Weisslock. 1393 Gheeraerde Witteloc, Dend. (OSD). - 2. Reïnterpretatie van Willockx.

 

FD

Witmaar

Widmer, Wittamer: Patr. Germ. VN wid-mêr 'hout-beroemd': Widimar, Witmarus (MORLET I).

 

FD

Witmaekers

Surnom: moy. néerl. witmaeker, préparateur de daim, de peau de chamois, etc.

 

JG

Witmaekers

Wittmaekers: BerN Mnl. witmaker: bereider van zeemleer. Of BerN van de witter, kalker (BRECH.)? Vgl. Ndd. Wittmaack, D. Wittmacher. ±1570 Frederyck de Witmaeckere, Valkenberg NL (CDT169).

 

FD

Witman

zie Wittemans.

 

FD

Witmeur

Forme francisée en -eur du NF all. Widmer/Witt(a)mer, de l'anthrop. germ. wi-d(u)-mar; cf. aussi Wittamer.

 

JG

Witmeur

Patr. Verwaalsing van de Germ. VN Widmer, Wittmer.

 

FD

Witon

1272 «pueri Withon de Suze» Polypt-Villers, 1279-80 «Grars Witons» RegTournai, 1284 «Isabel qui fut famé Witon» CartOrval; équivalent w. (avec maintien du w-) du fr. Guitton?

 

JG

Witon

zie Guit(t)on.

 

FD

Witpas

NF de la région de Louvain, attesté à Winksele depuis 1843 (GeneaNet), d'origine incertaine.

 

JG

Witpas

Uit Witpaar(d)s? Vgl. 1296 Joh. Wittepert, Rostock(NN).

 

FD

Witry

Wittry. Nom d'origine: Witry (Lx).

 

JG

Witry

Wittry:PlN(LX).

 

FD

Witryk

zie Witteryck.

 

FD

Wits

Nom issu de l'anthrop. germ. Wizzo, an­cien hypocor. en -so de Wido [FD].

 

JG

Wits

Witts, Witz, Witsen: Patr. Vleivorm op -so van de Germ. VN Wido: Wiz(z)o (GN). 1340 Joh. dictus Witse, Tn. (C. BAERT).

 

FD

Witsel

Dimin. de Wite < Wizzo (ci-dessus).

 

JG

Witsel

Zie Witzel.

 

FD

Witsen, van

zie van Wissen.

 

FD

Witsiers

zie Witgeers.

 

FD

Witt(e)-

-mans, -mann, Wytsman. Avec suffixes : Wittinck, Witdouck ou Witto(u)ck(x),

EV

Wittamer

NF all. tiré de l'anthrop. germ. widu-mar; cf. Witmeur.

 

JG

Wittamer

zie Witmaar.

 

FD

Witte(c)k

Patr. Korte vorm van de Slav. VN Witoslaw.

 

FD

Witte(n)bol(s)

zie Wittebol(le).

 

FD

Witte, (de)

de Wite, (de) Wit(h), (de) Witt, Switten: BN voor iemand met wit, blond haar of bleke huid. Fr. Leblanc. 1248 Balduini dicti Albi, Oostrozebeke (DEBR. 1980); 1353 Boidin den Witten huus = 1362 Balduini Witte; 1376 Katheline Switten, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Wittebol

Wittebole, Wittebolle, Wittebols. Moy. néerl. witte botte, surnom d'un blond (de cheveux).

 

JG

Wittebol(le)

Wittebole, Witte(n)bol(s): BN voor iemand met een wittebol, wit hoofd. Vgl. Withof(s). 1297 Sarre Wittebols, Vn. (CG); 1332 Beatris Brunebolles, Ip. (BEELE); 1394 Piètre Wittebollen, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Witteboon

Joodse FN (PDB). BN voor een verkoper van witte bonen?

 

FD

Wittebort

BN: witte baard. 1281 Wouterus Wittebarts, Ip. (BEELE); 1298 Joh. Witbard, Kales (GYSS. 1963); 1343 Janne Wittebaerde, Cent (RSG II).

 

FD

Wittebroeck

-brouck: i. BN naar de witte broek. Vgl. Roobrouck. 1379 Johannis dicti Wittebroec, Bs. (OSTYN); 1334 Waltero Witbroec, Tn. (C. BAERT). - 2. Spelling voor Uittebroeck is niet uit te sluiten.

 

FD

Wittebrood

Wittebroodt. Surnom de bou­langer: moy. néerl. witbmot 'pain blanc, de froment' ; comp. Blanpain, Whitbread, etc.

 

JG

Wittebrood(t)

-broet, Witterbroodt: BerBN voor de bakker van wittebrood, fijn tarwebrood. Vgl. Blan(c)pain, Weissbrod, Whitebread. 1264 Jan Witbroet, Deinze (ROMBAUT); 1275 Rogiers Witebrout, Mater (VR 8r°); 1298 Hein Wittebroet, Kales (GYSS. 1963); 1382 Pieter Witbrood, Wervik (DEBR. 1970).

 

FD

Wittebrouck

Surnom: néerl. witte broek 'culotte blanche', cf. 1379 «Johannis dicti Wittebroec» Bruxelles; parfois aussi var. graphique de Uyttebrouck, Uittebroek.

 

JG

Wittekind

zie Wedekind.

 

FD

Wittel

Patr. D. dim. van Slav. VN Witoslaw; zie Witteck. 1380 Witel Wùsthub, Littau (DN).

 

FD

Witteleir, de

Door dial. ass rt/t < Werteleer < de Wortelaer. 1758 Mich. de Witteleers, Taxandriensis; 1748 Car. de Witteler, Ninove (MULVIII).

 

FD

Wittem, van

PlN (NL). 1547 Matthijs van Withem, bij Aken-Aw. (AP); 1584 Hendrick van Witthem, Aw. (AB).

 

FD

Wittemaier

zie Widmer.

 

FD

Witteman(s)

Witman, Wytteman, Wijtman, We(e)temans, Witterman, Wittmann: i. Afl. van De Witte. 1372 J. Witteman, Bs. (BLO V); 1400 kinderen Wittetnans, Tn. (C. BAERT); 1604 Anna de Wit = Anna Wittemans, Kortenberg (MNT 445). - 2. Patr. Wijtman, afl. van Germ. VN Wijt, Wido. 1299 Johannis Witmans, Bg. (VERKEST); 1314 Wytmannus filius Walteri dicti Bokelleer, Udenhout; 1310 Witmannus de Hukelom, Oosterwijk (OATII); 1418-26 Wijtman Jan Wijtmans zoen = Wyt Wytmans, Oisterwijk (MNT 174).

 

FD

Wittemans

Néerl. witte man, surnom de blanc, de blond (de cheveux).

 

JG

Wittemberg(h)(e), (van)

van Wittembergh, Wit(t)emberg, Wittembercq: i. D. PlN Wittenberg (BW, NS, SH, S) of Wittenberge (BB, NS). - 2. PlN Wittenberg in Achel (L), Knokke (WV), Barneveld (G) en Valkenswaard (NB). 1558 Joachim van den Wittenberge, Arnhem-Aw. (AP).

 

FD

Wittenberg

Wittemberg. Nom d'origine: Wit-tenberg, dépend, de Achel (Lb), également NL en Allemagne.

 

JG

Wittenboer, van den

Adaptatie van de D. FN en PlN Wittenburg; zie Wijtenburg.

 

FD

Wittendal

-daele, zie Uyttendaele.

 

FD

Wittendorp

PlN Wittendorf (NRW).

 

FD

Wittens

Zie Wijten.

 

FD

Witter(s)

Wijters, Wyters, Withers: Patr. Germ. VN wid-hari 'hout-leger': 979 Witterus (GN). 1298 Johanni Witers, Bg. (VERKEST).

 

FD

Witterbeck

-becq: PlN Wittebeek. Vgl. Wittbeck (NS),Wittbek(SH).

 

FD

Witterbroodt

zie Wittebroodt.

 

FD

Witterman

zie Wittemans.

 

FD

Witteronghel

zie Wittewronghel.

 

FD

Witteroos

PlN? Vgl. D. Weissrosen.

 

FD

Witters

Nom issu de l'anthrop. germ. widu-hari ou bien nom de métier (au génitif): néerl. witter 'blanchisseur'.

 

JG

Witterwulghe

zie Uitdewillegen.

 

FD

Witteryck

Witryk, Wittrich: Patr. Germ. VN wid-rîk 'hout-machtig': 980 Wid(h)ericus, 988 Withericus, Cent (GN). 1485 Gielise Witrick, Mb. (A. BAERT).

 

FD

Witterzee

Misschien < PlN Witterzee in Court-St-Etienne (WB). 1353 Gérard de Witterzee, Geldenaken (AAV); 1406 Gielijs van Witterseys, Bs. (PEENE). Of < Wittesaele?

 

FD

Wittesaele

Wittezaele: Verkeerde lezing (w = uu) van Uuttesaele, Uitesaele. Uit der Saele. Vgl. Van Zaelen. 1396 Mahieu vanden Heetvelde vel uter Zalen, Liefferinge (DE B.); 1583 Joos Wittesale, Ktr. (KW).

 

FD

Wittesprote

zie Uyttersprot.

Witteveen: PlN (DR) of Witven in Ekeren, Dessel en Lille (A). 1340 Arnoldus de Witvenne, Tnh. (VERB.); 1472 David Withevene, Tielt (PARM.).

 

FD

Wittevrongel

etc. Surnom: moy. néerl. witte-

wrongel 'lait caillé'.

 

JG

Wittevrouw(e)

Witvrouw(en), Wittvrouw, Witwrouw: Witte vrouw: naam van een kloosterzuster. Het klooster van de Witte Vrouwen stond in Brussel in de huidige Dansaertstraat, toen Jerichostraat naar de naam van het klooster. 1356 âne den witte vrouwen, Bs. (PEENE 1949). 1375 Lemmen Witvrouwen, Zoutleeuw (MNT 266); 1460 Jan vander Strepen alias Witvrouwe, Geel-Mech. (GPM); 1551 Geert Witfrouwen, Morkhoven-Aw. (AP).

 

FD

Wittewrong(h)el, (de)

 (de) Wittewrong(h)el, Wittevronge(n), Wittevranghel, Witteronghel: Mnl. wittewrongel: gestremde melk. BN of BerBN. 1479 Zegheren Wittewronghele, Cent (PBG); 1488 Franciscus Witte Vronghele, Tornacen. dyoc. (MULIII); 1492 Lievin Wittewronghele, Cent (BOONE).

 

FD

Wittezaele

zie Wittesaele.

 

FD

Wittich

Wittig: Patr. Afl. van Germ. VN Wido. Vgl. Wiedicke. 1318 Ernst Wittig, Reutlingen; 1463 Wittich Wieland, Stuttgart (BRECH.); 1578 Merten Wittich, Geisenheim-Aw. (AP).

 

FD

Wittinck

-ing, zie Wytinck.

 

FD

Wittke

zieWitjes.

 

FD

Wittmaekers

zie Witmaekers.

 

FD

Wittmann

zie Wittemans.

 

FD

Wittner

zie Weidner.

 

FD

Wittock

Wittocx,  Wittoeck,  Wittouck,  etc.

1463 «Watiers Wittoc» Ypres; dérivé flam. en -ok de l'anthrop. germ. Wido- et non pas sur­nom flam. signifiant 'coq de bruyère' (Dauzat 601).

 

JG

Wittock(x)

Wittocx, Wydock, Wijdock, Wittoe(c)k, Wittoex, Witdoeck(t), -doek, -doeckx, Wittouck, Witdouck, Withoe(c)k, Withouck, Wythouck, Wijthouck: Pair. Vleivorm op -ok van de Germ. VN Wido. 1208-12 Agatha uxor Henrici Wittocs, Cent (GN); ±1300 Walterus dictus Wittoc, Ktr. (DEBR. 1971); 1306 Clais Wittoc, Ip. (BEELE).

 

FD

Wittrant

Vitrand, Vitrant: Patr. Germ. VN wid-hrabn 'boom-raaf : Widiramnus, Witramnus, Wittram (MORLETI).

 

FD

Wittrich

Zie Witteryck.

 

FD

Wittrock

BN voor de drager van een witte rok. Vgl. D. Weisrock. 1376 Jaex Witroc, Ip. (BEELE); 1580 Matthys Wisrock, Aw. (AP). De Oostendse familie stamt af van Arnoldus, ça. 1766 geboren in Steinfeld (NRW)(PDB).

 

FD

Wittry

zie Witry.

 

FD

Wittsto(c)k

PlN Wittstock (BB).

 

FD

Wittvrouw

zie Wittevrouwe.

 

FD

Witvoet

BN voor iemand met witte, blanke voeten. 1281 H. Witvoet, Rupelmonde (HAES.); 1383 Hannekin Witvoet, Biervliet (JACOBS).

 

FD

Witvrouw

Wittevrouw, Witvrouwen. Surnom: néerl. witte vrouw 'religieuse, soeur cloîtrée', ou bien d'après le nom de rue (comp. les Dames blanches).

 

JG

Witvrouw(en)

Witwrouw, zie Wittevrouw.

 

FD

Witz

Zie Wits.

 

FD

Witz, de

Dewitz. Gen. van De Wit. - 2. Zie Dewitz.

 

FD

Witzel

Wizel, Witsel, Witzke, Witzig: Patr. Dim. van D. VN Witz, Germ. Witzo, Wizzo; zie Wits. 1293 Wicelo, Gotha; 1416 Wiczel von Grevendorf (BRECH.).

 

FD

Witzenburg, van

Wsch. PlN Vitzenburg (SA).

 

FD

Witzomer

BerN van de kuiper. Syn. met D. Weissbender, naar het goedkopere witte sparrenhout. 1311 Kateline Witzomers; 1393 die Boidin Witsomers was, Ktr. (DEBR. 1971,1970).

 

 

Wiwadier

Ofr. vivendier: gastvrij.

 

FD

Wiwenis

zie Vivegnis.

 

FD

Wix

zieWicke.

 

FD

Wixel

 (NF de la région d'Enghien et Braine-le-Comte). NF flamand, sans doute mis pour Wechsel, surnom d'échangeur, de banquier.

 

JG

Wixel

1. Proven. Winkzele (Loc.). — 2. Fonction. Vexille, ,^tan-dard". N. de porte-drapeau.

 

EV

Wizel

zie Witzel.

 

FD

Wizen

1. Car. mor. Wijzen, ,,Sage". Synon. : De Wijse. N° 277. — 2. V. WID (Wiz).

 

EV

Wizen

zie Wijsen, de Wijse.

 

FD

Wizer

zie Wiser.

 

FD

Wizman

zie Wijsmans.

 

FD

Wlaeminck

Wlamynck, Wlomainck, zie (de) Vlaminck.

 

FD

Wlodarski

-czak, -czyk: Poolse BerN: rentmeester, hofmeester, beheerder (DS).

 

FD

Wlomainck

Graphie négligée pour Vlaminck.

 

JG

08:47 Écrit par Johan Viroux | Lien permanent | Commentaires (0) |  Facebook |

Les commentaires sont fermés.