26/06/2012

V-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

 

Vreker(e), de

de Vreeker, de Vreeker: Mnl. wreker: wreker. BN voor een wraakzuchtige. 1549 Jan de Vrekere, Oostende; 1584 Piètre de Wrekere, St.-Michiels(SCHOUT.l).

 

FD

Vrekkem, van

van Vrek(h)em, van Vre(c)kom, van Vreck(h)em, van Vrecken: PlN Vrekkem in Denderwindeke en Ursel (OV). 1374 Heynric van Vrechem, Gb. (SCHR.); 1396 Godevert van Vrechem, Denderwindeke (DE B.); 1548-81 P. van Vreckem = van Vreckom, Bs. (ICC m).

 

FD

Vremdt

BN voor een vreemde, een immigrant. Vgl. D. Fremder, Fr. Létrange. 1378 Johannen tsFremden, Dend. (OSD); 1426 D. de Vremde, Gent(OLV).

 

FD

Vren(c)ken

zie Frank.

 

FD

Vrenken

Vrencken. Var. dialectale brabançonne de Vranken < Franco.

 

JG

Vreugd, de

de Vreught, (van de) Vreugde: In 1686 werd in Brussel een vondeling De Vreught genoemd, omdat hij 'in de deur van den Genughelijcken Boer op de Walsche Plaetse' gevonden was.

 

FD

Vreugde

1. V. vre-. — 2. Car. mor. ,Joie". N. d'H. joyeux.

 

EV

Vreuls

NF importé dans la région de Visé du Limbourg hollandais (région de Heerlen), où il alterne avec des formes Freuls et Vruls en 1590, Vriihls et Frôls en!747 (GeneaNet).

 

JG

Vreurick

V. FROD.

 

EV

Vreurick

Vleuri(n)ck, Fleurix. Patr. Germ. VN frawrîk 'heer-heerser': 965 Froricus (GN). 1281 Vroric, Desselgem (HAES.). - 2. Zie Vlerick.

 

FD

Vreux

 (NF hennuyer). NF attesté à Jurbise et Huissignies (Hainaut) depuis 1662, probabl. en provenance de Maastricht (GeneaNet); de ce fait, il pourrait s'agir d'une franicastion du NF précédent. Cf. aussi Devreux.

 

JG

Vreux

Vreuls, Vreulz: Samentrekking van Vorreux. Zie Voroux.

 

FD

Vreven

Proven. 1. V. vre-. — 2. V(and)erheuven (Dép. Zonhoven).

 

EV

Vreven

Vreven, Vrévin, Vreeven: Metr. Germ. VN Vredewivis: frith-wîb Vrede-vrouw'. 1340 Arnout Vredeven, Geetbets (F.C.); 1375 erve Vreedwiven Zeelmekers, Schulen (MOORS); 139/Librecht Vreve, Zelk (F. C.); 1414 Vreve Weers, Ht. (GESSLER); 1437 Lijsbeth Vreven, Zolder (VANB.); 1487 Jan Vreven, Ht. (A.GHIJSEN); 1530 Vreefkens Geldekens, Zoutleeuw (HB 856). -F. CLAES, Defamilienaam Vreven. Oost-Brabant 1991, 80-81.

 

FD

Vreven,

Vréven (NF limbourgeois). Anthrop. fém. germ. Vredewivis, cf. 1375 «erve Vreed-wiven Zeelmekers» Schulen, 1414 «Vreve Weers» Hasselt [FD].

 

JG

Vrey(d)e, van de

zie van de Vreede.

 

FD

Vreycken

zie van der Eyken.

 

FD

Vreye(n)

Samentrekking van Verheide(n), Verheye(n). - 2. Zie (de) Vrij.

 

FD

Vreye, de

Zie (de) Vrij. - 2. Var. van De Vray.

 

FD

Vreyken

zie van der Eyken.

 

FD

Vreys

1. V. vre-. — 2. V. FRID (Priz).

 

EV

Vreys

Vr(e)ijs, Freys, Freise(n), Freis(es), Frys,  Vreys(s)en, Vrys(en), Vrijs(s)en, Freys(s)en, Fr(e)ijsen: i. Patr. Korte vormen van Laureis (Laurens), Lavreysen. 1449 Janne Freys, Mb. (A. BAERT); 1450 Laurencius fs. Lamberti Wreynsen de Hulsberch, Deurne NB (MNT 456); 1662 Laurens Erlingen = 1623 Vreys Erlingen, Grote-Brogel (NOUWEN). - 2. Sommige vormen gaan misschien terug op Friesen of Frissen.

 

FD

Vriamont

(NF de Hesbaye liégeoise). Nom d'origine, sans doute forme dissimilée de Via-mont, w. à vyâmont, à Amay (EDTW 29).

 

JG

Vriamont

Proven. Brîamont (Dép. Chênée et Tilff).

 

EV

Vriamont

Var. van Wia(u)mont met epenthetische r? Of van Brialmont?

 

FD

Vridaghs

zie Vrijdagh.

 

FD

Vridaud

Patr. Rom. vorm van Germ. VN frith-wald 'vrede-heerser': Fredaldus (MORLETI).

 

FD

Vrieleman

Patr. Afl. van Fridelo, dim. van Germ. frith-naam. Vgl. D. Friele.

 

FD

Vrielinck

-ling,-lynck,-lijnck, Vryelinck, Vrijelinck, Frylinck, Frijlink: i. Mnl. vrilinc: vrijer, iemand die dingt naar de hand van een vrouw. Vgl. 1394 Guillame le Vryere, Zillebeke (BEELE). - 2. BN voor een vrij man, vrijgeboren of vrijgemaakt, een poorter. 1367 Jehan Vrilinc, Ip. (BEELE); 1422 Rugger Vryelinc, Ktr. (DEBR. 1958). - 3. Patr. Afl. van Vriele, dim. van frith-naam. Vgl. Vrieleman. D. Frieling. 1303 Sifridus et Frilingus, HS (BRECH.).

 

FD

Vrien(t)s

1, V. FRID (Frind et Frin). — 2. Car. mor. V ri end, ,,Ami". N. d'H. amical, sympathi­que. N° 129.

 

EV

Vriend(t), de

de Vrient, de Vrin(t), (de) Vrindt, Vrient(s), Vriendt(s), Vriends, Vriens, Vryens, Vrijens, Vrin(t)s: i. BN voor een vriend: partijgenoot, bondgenoot, minnaar, beminde, verwant. 1175 Hugo Vrind, Cent (GN); 1269 Hugonis dicti

Vrients (DEBR. 1980); 1280 Petrus Vrient, Ip. (BEELE); 1389 Maertin de Vriend; 1398 Wouters Vriends huus, Ktr. (DEBR. 1970). - 2. Ook wel cens uit Godefrind: 1228 Godefridus de Ophere = 1234 Godefrindus, dictus Frindus de Ophere = 1253 Vrient van Hère (voorvader van) 1331 Amicus gheheeten Vrient van Ophere (TH.GOOS, Oud Hoger-Op april 1961,26).

 

FD

Vriens

Vryens, Vrijens: i. Metr. Gen. van Vrien < Veriden: vrouw Ida. Vgl. Ide. 1342 Henricus Veryden = 1361 Henrici Vreyden = 1340 Henrici Verennyden, Tn. (C. BAERT). - 2. Zie De Vriend(t). - 3. Zie Vrins.

 

FD

Vries(e), (de)

(de) Vrieze, de Vriesse, Vris, Devrisse, Défrise, Defrize, de Vreese, de Vreeze, de Vreesse, de Vreece, de Vreest, (de) Vrees, Frees(e), Frese: Volksnaam van de Fries, inwoner van Friesland. De klankwettige Ndl. vorm is inderdaad Vries(land). 1278 Jan die Vriese, Dordrecht (CG); 1300 Willelmus dictus Friso (DEBR. 1980); 1313 Pieter Vrese, WV (RYCKEBOER); 1318 naest Jhans Vriesen, Hulst (DEBR. 1999); 1382 Jan de Vriese, Ktr. (DEBR. 1970). - Lit.: H. BUITENHUIS, De familienaam De Vries. MVN1965,163-173.

 

FD

Vriesacker

PlN Wsch. < D. FN Friesacher < PlN Friesach (Stiermarken, Karintië, Krain) of Friesack (BB). 1622 Kaspar Friesacher, Bamberg (BRECH.).

 

FD

Vrieseman

BN voor de Vriese, de Fries.

 

FD

Vriesere, de

Wsch. reïnterpretatie van De Vriese.

 

FD

Vrij, (de)

 (de) Vry, de Vrye, de Vrije, de Vreye, Vreye(n). BN voor wie edel van geboorte is, een aanzienlijke; vrijgeboren, vrijgemaakt, poorter.

1399 Michiels Vryen lande, Bg. (SIOEN); 1346 Joh. Liber = 1337 Johanne Vrie; 1321 Arnoldi Vrie = 1340 Arnoldi dicti Vrien = 1383 Arde den Vrien, Tn. (C.BAERT). - 2. De Wvl. FN Devry/Devreye wordt in Oostduinkerke Devree uitgesproken. Het is een samentrekking van Fr. Duverd(e)ret, Duverdrey. PlN Verdret: kleine boomgaard of Verderie: bos (DAUZAT). 1713 Cornelii Duijfeijdrie = 1715 C. Duvrye = 1779 Caroli de Vrey = de Vrij, Slijpe (VS1991,378).

 

FD

Vrijdag(h)

cf. Vrydag(h).

 

JG

Vrijdag(h)

-dag(h)s, Vry-, Vridaghs: De naam van de

weekdag, vrijdag. BN. D. FN Freitag. 1375 A. Vrydach, Keulen (BLO VI); 1386 Dyane Vridaechs, Mech. HB 682); 1406 Lijsbeth Svrindages, Bs. (PEENE).

 

FD

Vrijdenberger

zie Vreijdenberger.

 

FD

Vrijders

Vryders: Afl. van ww. vriën, vrij(d)en:

bevrijden, vrijmaken, vrijlaten. Of vrijer,

minnaar. 1399 Wouter de Vryere, Bg. (SIOEN);

1487 Hubrecht Vryers, St.-Tr. (GHYSEN).

 

FD

Vrijghem

Vryghem, Frighem: PlN Vrijegem in

Blaringem (FV) (DF XVI).

 

FD

Vrijhoeven

Vryhoeven: PlN Vrijhoeven (ZH) of

Vrijhoeve (NB). 1731 Jac. Vrijhoeff, U-Aw. (AP).

 

FD

Vrijmoed

Patr. Germ. VN frith-môd 'vrede-

(ge)moed': Fretmodus (MORLETI). Achteraf

gereïnterpreteerd aïs BN voor een vrijmoedig

man: edel, welwillend. D. Freimuth. 1342

Henneke Vriemot, Stralsund (NN).

 

FD

Vrim, de

Verhaspeling van De Vrin (zie de Vriendt).

 

FD

Vrinck

Wrincq. Var. de Vranck?

 

JG

Vrinck

zie Frank.

 

FD

Vrindt

Vrindts, Vrins, Vriens, etc. 1632 «Jean Vrints» BourgLiège; surnom: moy. néerl. vrient 'ami, associé, amant, etc.'.

 

JG

Vrindt, (de)

de Vrin(t), Vrind(t)s, Vrin(t)s, zie de Vriend(t).

 

FD

Vrins

Vriens, Vrijens, Vryens, Vrins(s)en, Vrinzen: i. Patr. Korte vorm van Lat. HN Severinus. Vgl. Ferin, D. Frings. 1679 Jan Vrijns, Bilzen (SCHOE.). - 2. Zie ook De Vriend(t).

 

FD

Vris

zie (de) Vries(e).

 

FD

Vrithof

Vrithoff(e): Adaptatie van D. Friedhoff (zie i.v.) of de bekende Maastrichtse PlN het Vrijthof, etymologisch hetzelfde, nl. omheind hof.

 

FD

Vrithof

Vrithoff, Vrithoffe. Adaptation du NF ail. Friedhoff ou bien du NL de Maastricht, het Vrijthof, de même origine [FD].

 

JG

Vrithoff

Proven. 1. Vrijthof, ,,Place d'armes". — 2. ,,Domaine du sieur Fridon".

 

EV

Vro(o)-

-man(s), -mant.Vroom man, ,,H. pieux". Synon. : Vroo-me(n), Vromm- -an, -en.

 

EV

Vroede, de

de Vroe, de Vroed(t), de Vroeij, de Vroey(e), de Vroije, (de) Vroy(e), de Froy(e), de Vroo, Devrou(t), -oux, -ouw: BN voor wie vroed was: verstandig, wijs, geleerd; rechtschapen, flink; opgewekt, zuinig. Vgl. Fr. Lesage. Devrou(x) is een W. spelling. 1216 filii Walteri Vroden, Zomergem (GYSS. 1999'); 1281 Boidino Vroede (DEBR. 1980); 1267 Lamberti Sapientis = 1276 Lamberto Vrode; 1280 Lambinus Sapiens = Lambinus Vroude; 1384 Kerstoffels de Vroede = 1390 Christoffel li Sage, Ip. (BEELE); 1561 Jan de Vroye=Jan der Froye, Ht. (GESSLER). Zie ook Froyen.

 

FD

Vroeg(h), de

Vroege. Bnw. vroeg. BN voor wie vroeg opstaat, gwl. vroeg is. Vgl. D. Friih. - 2. Vroege kan evtl. de Br. uitspr. weergeven van Vraeghe.

 

FD

Vroegrijk

Reïnterpretatie van Germ. VN Vrorik (zie Vreurick).

 

FD

Vroelant

zie Vroland.

 

FD

Vroely(c)k

zie Vrolijk(s).

 

FD

Vroeman(s)

zie Vromant.

 

FD

Vroemen

Vroenen, zie Vroome.

 

FD

Vroenhoven,van

van Vroonhoven,Vroenhoeve, Vroonhove: PlN Vroonhof: herenhof. Vroenhoven (L) en in Kortenaken (VB). 1346 Elizab. de Vroenhoven = 1361 Lisbet van den Vroenhove, At. (C.BAERT); 1385 Arnoldus vanden Vroenhove, Tg. (TYTGAT); 1367 Michiel vanden Vroenhove, Ktr.(V75v).

 

FD

Vroey, de

zie de Vroede.

 

FD

Vroland

Vro(e)lant,Vroylandt,Vroilant, de Vroylande: PlN Mnl. vroonland: land van de heer (MOERMAN); land dat aan niemand leenroerig is, in voile eigendom (MW). PlN Vroland (vooral Nord, PdC). 1369 Ancel de Vroylant; 1394 Gilles de Vrolande, NF (DF XVI); 1534 Joannes Vroylant; 1537 Robertus de Vroyelant, St.-Omaars (MUL IV).

 

FD

Vroli-

-ix, -iks, -yks. 1. Car. mor. Vrolijk, .Joyeux". — 2. V. FROD (Fro).

 

EV

Vrolijk(s)

-kx, Vrolix(s), Vrolyks, -kx, Vroely(c)k: BN naar het vrolijke karakter. D. Frôhlich. Vrolich, Vroleke (NN). 1351 Willem Vroylijc, Cent (GSB); 1418 Raes Svroyliken = Raes Vroyliken, Oud. (WALRAET); 1584 Jacques Vrolyck, Béthune-Aw. (AP).

 

FD

Vroman

Vromanne, Vromand, Vromant, Vromman, Vromans, etc. Var. flam. de Vro-mont < anthrop. germ. frôd(a)-mund [FD] et non surnom néerl. signifiant 'joyeux' (Carnoy).

 

JG

Vromant

Vromand(t), Vroman(s), Vromanne, Vromen, Vroeman(s), Vroumans, Vroomans, Vrommant, Vromman(d), Fraumont, Fromond, -ont, Vrammont, Vermand, Vermant,Vermang: Patr. Germ. VN frôd-mund 'wijs-bescherming': Frotmund, Fro(d)mundus (Fm., MORLETI). Vormen met -man door reïnterpretatie. 1348 Jehans Vroemont, Ktr. (DEBR. 1971); 1378 Lambertus Vromont, Ktr. (DEBR. 1970); 1633 Petrus Vrooman, Lo (CRAEYE); ±1640 Paulus Vermant, Hoboken (Midd. 1993,92-100).

 

FD

Vrombaut

Vrombout: Patr. < Vromoud; zie Vramboudt. 1281 Arnout Vroembout, Kaprijke (CG); 1293 Johannis Vroemout=Johanni dicto Vroembout, VB (PEENE1949).

 

FD

Vrome, de

zie de Vroom.

 

FD

Vromen

Zie Vroom(e). - 2. Franse grafie voor Vroman.

 

FD

Vromet

Metathesis van Vermet.

 

FD

Vromman(t)

-an(d), zie Vromant.

 

FD

Vromoud

-out. 1282 «Jakemon Vromoud», 1285 «Vromous de Houtkerke», 1286 «Ali-aume Vromout» DettesYpres; nom issu de l'anthrop. germ. fruman-wald > Fromoldus, Fromout [FD], cf. aussi Vroomen (ci-dessous).

 

JG

Vronen

zie Veroone, Vroome.

 

FD

Vroninks

zie Vroome.

 

FD

Vroo, de

zie de Vroede.

 

FD

Vroode, van de

Slechts viermaal (H). Ongetwijfeld door metathesis < Van de Voorde.

 

FD

Vroom(e)

Vroomen, Vromen, Vro(o)nen, Vroon, Froonen, Vroemen, Vroenen, Fro(o)ninckx, Froomieckx, Vroninks: Patr. < Germ. frum-naam, zoals Vromond of Vromoud. 1398 Hannekin Vromin; 1397 van Mergrieten Vrominckx; 1398 Heinry Vronin; Jan Vronin, Tielt (DEBR. 1970);

1398 Mechtelt Vromincs, Zoutleeuw (HB 876).

 

FD

Vroom, de

de Vroome(n), de Vrome, Froom(e). BN voor een vrome: flink, krachtig, moedig, rechtschapen. 1527 Huygen Rombouts geheeten de Vrome, Bs. (OSTYN). - 2. Reïnterpretatie van Patr. Vroom. 1551 Willem Henrick Vroomenz. = Willem Hendrik Cornelisz. Vroom = Henrick Cornelis Henrik Domaesz. de Vrome, Oud-Gastel (MNT450).

 

FD

Vroomans

zie Vromant.

 

FD

Vroomen

Vromen, Vroonen, Vronen. Hypocor. en -in/-en de l'anthrop. germ. Vromond ou Vromout [FD].

 

JG

Vroomhout

Patr. Germ. VN Vromoud. Zie Vramboudt. 1268 Joh. Vromoud, Ip. (BEELE).

 

FD

Vroon,

zie Véron, Veroone, Vroome.

 

FD

Vroonen

1. Situation sociale. Vroon (Ane.), propriétaire terrien" (Mot qui subsiste dans certains composés tels que Vroon- -geld, -goed, ..Redevance terrienne", ,,Terre seigneuriale"). — 2. N. de baptême-: Fro(do)n. V. FROD (Fron). V. les N. de lieux : Vroo­nen- -rode (Traduit Fonroy), -bas, ,,Essart-, bois- -du sieur Frodon"; Vroenhoven, ,.Domaine du sieur Frodon", dont Froncourt et Fron-ville sont synonymes.

 

EV

Vroonen

zie Veroone, Vroome.

 

FD

Vroonhove(n, van)

zie van Vroenhoven.

 

FD

Vrou(w), de

Mnl. vrou(we): dame, aanzienlijke vrouw. Vgl. De Man. 1679 Suzanna de Vroue, Lo (CRAEYE). - 2. Devrouw kan een adaptatie zijn van Devroux.

 

FD

Vroumans

zie Vromant.

 

FD

Vrouwenraets

PlN Frauenrath (NRW).

 

FD

Vroy(e)

zie Veroyen.

 

FD

Vroy(e), (de)

zie de Vroede.

 

FD

Vroylandt

zie Vroland.

 

FD

Vrugterman

Pendant van D. FN Furchtmann < Mnd. vruchtman: bevrachter (GOTTSCHALD).

 

FD

Vry

1. Car. mor. Vrij, ,,Libre". Synon. : Vry- -(en)s, Vryman. — 2. V. FRID (Fri). — 3. Proven. Vry (Dép. Termonde).

 

EV

Vry-

-man, -s. V. Vry et FRID (Fri).

 

EV

Vryburg

Ndl. naam van PlN Freiburg (BW, CH).

1570 Theodericus Vrijburch, Lv. (HENNO).

 

FD

Vrydag

Vrydaghs, Vrydags, Vrijdag(h), Vrij-daghs, etc. Néerl. vrijdag 'vendredi', parfois surnom d'enfant trouvé; comp. le NF Vendredi.

 

JG

Vrydag(h)s

Proven. Vrijthage, ,,Bois enclos" (Dép. Opwijk). Vry- -dal, -enberg. 1. ..Vallée-, Col­line- -libre". — 2.  ..Vallée-, Col­line- -du sieur Fridon". Vryders.  1.  Car, mor.  Vrijer,  ,,H. galant,  amoureux".  Ou bien :  Bevrijder,   ..Libérateur".      2.   V.

FRID (Frid). Vryghem.   Proven.   Vrechem   (Dép. Ursel) ou Vrekhem (Dép. Dikkelvenne). Vrykorte. Proven. Froidcourt (Dép. Eghezée et Stoumont). N. flamandisé.

 

EV

Vryelinck

zie Vrielinck.

 

FD

Vryenbergh

D. Freienberg? Zie Vreijdenberger.

Wsch. veeleer = Vryburg. 1566 Guilhelmus

Vrijenborch, Lv. (HENNO). Vryens, zie Vriens.

 

FD

Vrykorte

Met r-epenthesis < Vrijkotte, PlN in Losser

(OIJ)(HEKKET).

 

FD

Vryman

Vrijman: i. BN van een vrijman, een

vrijgemaakte lijfeigene. 1325 Petro Vriman, Tn.

(C. BAERT); 1409 Jan Vrymans kinde, Bg.

(SIOEN). - 2. Patr. Germ. VN frith-man. Zie

Vredeman.

 

FD

Vrys(en)

Vrijs((s)en), zie Vreys.

 

FD

Vuattier,

zie Wautier.

 

FD

Vuchelen

zie Vogelin.

 

FD

Vuchelen, (van)

PlN Ucchelen (G).

 

FD

Vucht, (de)

Vuch, zie (de) Voogd.

 

FD

Vucht, van (de)

van Vug(h)t: PlN Vucht (L, NB). 1414

Jan van Vucht, Ht. (A. GHIJSEN). Vudart, zieWidard.

 

FD

Vuegen

Veugen, Veuggens, Vuyge, Fo(o)gen, Foges,

Foguenne: BN Mnd. voge: geschikt, handig. BN

voor een geschikt mens. 1270 Hence Voghe = H.

Aptus, Stralsund; 1381 Thomas de Voghe,

Munster (NN); 1577 Hubericht Fueghen = 1578

Houbericht Vuegen, Bilzen (SCHOE.). In

Oostfalen ook Feuge, Fôge.

 

FD

Vuegh-  

-en,   -s.   1.   Proven.   Vucht (Loc.). — 2. V. WAD (Wak).

 

EV

Vueghs

Var. van Vugts of gen. van Vuegen.

 

FD

Vuer, van de

zie van der Veur.

 

FD

Vuerinckx

1. Proven. Vuur, ,,Feu". N. d'endroit essarté par le feu. —

2. V. WARI. Synon. : Wurinckx.

 

EV

Vuerinckx

-ings: Patr. < Vering of Vieren, met

ronding o.i.v. de v. 1694 Furinx = 1702 Firens,

Sint-Pieters-Rode (PDB).

 

FD

Vuerstaek

zie Vuurstaek.

 

FD

Vues

1.  Proven.  Veurs   (Dialecte), ,,Fouron" (Loc.). — 2. V. WAD

(Waz).

 

EV

Vug(h)t, van

zie van de Vucht.

 

FD

Vught

Vugt(s), zie (de) Voogd.

 

FD

Vugs

V. Vuegh- -en, -s. Vuillaume. V. wil.

 

EV

Vuibert

Vuybert. Forme régionale (lorraine?) de Guibert.

 

JG

Vuibert

zie Wibert. Vuidar, zie Widard.

 

FD

Vuidar

Var. lorraine de Widart.

 

JG

Vuijk

zieWicke.

 

FD

Vuillard

zieWillaert(s).

 

FD

Vuillaume

zie Williaume.

 

FD

Vuille

zie Will(e).

 

FD

Vuillemin

-nin, zie Willemijns.

 

FD

Vuillermet

zie Willemet.

 

FD

Vuillot

-od, zie Williot.

 

FD

Vuilsteke

zie Vuylsteek.

 

FD

Vuits

zie Wouts.

 

FD

Vulcanius

Humanistennaam van de Brugse humanist Bonaventura de Smet, naar Vulcanus, Romeinse god (smid) van de onderwereld (1503-1571). 1575 Fransois de Smit gheseit Vulcanius, Aw.(SCHOUT.I).

 

FD

Vulder(e), de

zie de Volder(e).

 

FD

Vulfs

zie (de) Wolf.

 

FD

Vullers

1. Profess. V. Volder et Viller. Variante : Vulners. N° 157. —

2. Proven. Villers (Loc.).

 

EV

Vullers

zie de Volder(e).

 

FD

Vulling(s)

Patr. Afl. van Germ. volk-naam, zoals Volbrecht of Volmar. 1487 Janne Vullinck, Lv. (HB 600). - 2. Zie Willens. In Vullinck kan de i ni. gerond zijn o.i.v. de v/w.

 

FD

Vullo

zie Williot.

 

FD

Vulners

zie de Voldere.

 

FD

Vulst

Proven.  Wiltz (Rivière lux.) ou Wilst, ,,Désert" (Dialecte).

 

EV

Vulsteke

V. Vuylsteke.

 

EV

Vulsteke(r)

zie Vuylsteek.

 

FD

Vunck(x)

zie Vonk.

 

FD

Vunckx

V. FUNC. Vuy(e). V. WID (Wi).

 

EV

Vundelinckx

zie Vondeling.

 

FD

Vur(c)ke

D. PlN Furke (DN).

 

FD

Vurst, van der

zie van der Vorst.

 

FD

Vus(s)er, de

zie de Vuster.

 

FD

Vust, van der

zie van der Vorst.

 

FD

Vuster, de

de Vus(s)er, de Veusser, de Vuysdere, de Vuys(s)ere. BerN De Veurster, Vorster, Vurster: bosopzichter, boswachter. D. Fôrster. 1394 Jaex le Veurstre, Ip. (BEELE); 1364 Jame den Veurstre, Gent(GSB).

 

FD

Vuurboom

BN naar de vuurboom: pook, vuurhaak. Vgl. D. Feuerbaum. Zie ook Vuurstaek.

 

FD

Vuure(n), van

PlN Vuren (Betuwe G).

 

FD

Vuurman

zie de Vierman.

 

FD

Vuurstaek

Vuerstaek: BerBN van de stoker of de smid, naar de vuurstok of vuurstang waarmee het vuur opgepookt wordt. 1484 Kersten Furstake, Ilsenburg (NN).

 

FD

Vuybert

zie Wibert.

 

FD

Vuyck, de

Verschrijving (NF) van De Vynck.

 

FD

Vuye

Vuije, zie Vaeye(ns).

 

FD

Vuyge

V. WID (Wtk).

 

EV

Vuyge

zie Vuegen.

 

FD

Vuylsteek

Vuilsteke, Vuylsteke(r),Vuylstecke, Vuijlsteke,Vulsteke(r),Wulste(c)ke,Wuylsteke, Vuyrsteker, Wylsteker: BN voor iemand die langzaam (Mnl. vuul, D. faul), niet vlug naar het mes grijpt om te steken; evtl. ironisch voor iemand die juist wel met messen steekt. Vgl. Seldenslach en D. Faulstich, Seltenstich,

Vielstich. 1263 Th. Vuilstig, Keulen (HAGSTR, 1949); 1280 Egidius Wuilsteke, Ip. (BEELE); 1300 Stephani Vulsteke, Ktr.; 1395 Jehan Vuulsteke, Wervik (DEBR. 1980,1970). - Lit.: F. DEBRABANDERE, Defamilienaam Vuylsteke. LG 1988,265-8. Een andere verklaring bij W. BEELE, NL1987,195-8. Tegengesproken door F. DEBRABANDERE, Nfe. 1988,161-3.

 

FD

Vuylsteke

-eker, Vuilsteke, etc. Surnom de qqn qui prend lentement (moy. néerl. vuul) le couteau pour découper, éventuellement avec le sens contraire (par ironie). - Bibliogr. : W. Beele, De FN Vuylsteke, dans Naamkunde 19,

1987,   195-8; F. Debrabandere, De FN Vuyl­steke, dans De Leiegouw 30, 1988, 265-8, et Nogmaals   Vuylsteke,  dans  Naamkunde 20,

1988,  161-3.

 

JG

Vuylsteke

Vuylsteker. Proven. Vuilsteeg, ..Ruelle sale".

 

EV

Vuyrsteker

zie Vuylsteek.

 

FD

Vuys(s)ere, de

de Vuysdere, zie de Vuster.

 

FD

Vuyst, (de)

de Vuijst, de Vuiyst, de Vuys, Devuezst, (de) Wuyst: BN voor iemand die vaak vuisten maakte, balde of die vaak op de vuist ging. Of naar de huisnaam. 1272 Walteri Vuest; jeghen Janne Vuyste, Aw. (CLEMEUR); i454Theeus Vuyst, Aarts. (MAR.); 1454 Piètre Vust, Komen (RHK). In Asper was De Vuyst een var. van Indevuyst (VS1983,112), naar de huisnaam.

 

FD

Vuyts

zie Wyts, Wouts.

 

FD

Vy(d)t

Vyg(h)en. V. WID (Wid et Wik).

 

EV

Vya(e)ne, (van)

zie Viane.

 

FD

Vyandts

Vijandts: Mnl. viant: vijand, duivel (vgl. de Dievel). BN. 1446 L. Fyand, Kassel (BRECH.).

 

FD

Vydt,(de)

zie(de)Vijt.

 

FD

Vye

zie Vaeye(ns).

 

FD

Vyers

zie Wiers.

 

FD

Vyle, van

van Vijle. PlN Vijlen (NL). Of W. Vyle(-et-Tharoul) (LU). 1449 Jacops van Vijle, Mb. (A.BAERT). - 2. Evtl. = Van de Ville.

 

FD

Vyle, van de

zie van de Ville.

 

FD

Vyn(c)kier

zie Vinckier.

 

FD

Vyn(c)kt, van

van Vijnckt, van Vyncht, van der Vinckt, Vervinct, Vervynckt, Vervi(j)nckt: PlN Vinkt (OV): plaats waar lichte turf gestoken wordt. Zie ook

Van (der) Vinck. 1228 Verduara de Vinct (DEBR. 1980); 1379 Heinricke van Vinckt, Bg. (DF XVI).

 

FD

Vynck

Vyncke, cf. Vinck.

 

JG

Vynck(e), (de)

Zie Vink.

 

FD

Vynck, van

zie van Vinck.

 

FD

Vyncke

1. V. Vink. — 2. V. WID (Wïnk).

 

EV

Vynckier

1. Proven. Vinquière (Dép. St-Sauveur).        2.    V.    WID

(Wink).

 

EV

Vys, de

de Vyst, de Vies: i. Mnl. vijs(e): schroef, windas, dommekracht? BerBN. 1356 Lijsbetten Svijs erve, Bs. (PEENE1949). - 2. Zie (de) Vis. Vys/Vies kan ni. de Br. of W. uitspr. zijn van Vis.

 

FD

Vyve(n), van

van Vijve: PlN St.-Baafs-Vij ve en St.-Eloois-Vij ve (WV) heetten oorspronkelijk Vijve: 1119 Fivia. 1122 Goszuinus de Vive (DEBR. 1980'); 1236 Auxilia de Vyva; 1234 Ava de villa Viva (GN); 1248 Walterus de Vive (DEBR. 1980).

 

FD

Vyvens

Patr. Mnl. VN Vivin, vleivorm van Vivianus of van Germ. wîf-naam; vgl. Wivin, Vivino (Fm.). 1393 Vivin Cuckut, Ktr.; 1382 Vivin de Drussate, Rumbeke (DEBR. 1970).

 

FD

Vyverman

Vyvermans, cf. Vijverman(s).

 

JG

Vyverman(s)

Proven.    Vijverman, ,,(H.) du vivier".

 

EV

Vyvey

Vyveij, zie Fiévet.

 

FD

 

07:41 Écrit par Johan Viroux | Lien permanent | Commentaires (0) |  Facebook |

Les commentaires sont fermés.