26/06/2012

V-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

Vero(o)st

zie van de Roost.

 

FD

Verocq

Francisation du NF Verroken [FD] ?

 

JG

Verocq

W. uitspr. van Verroken (of Veracq)?

 

FD

Veroeven

zie van der Hoeven.

 

FD

Veroeveren

zie van Oeveren.

 

FD

veroft

V. Verhoeft.

 

EV

Veroft

zie van der Hoeght.

 

FD

Verolle

zie van der Halle(n).

 

FD

Verolleman

Peut-être avatar du NF Veranneman [FD]?

 

JG

Verolleman

zie Veranneman.

 

FD

Veron

Véron, Verons. 14e s. «Jehan Veron» DénHesbaye, 1444 «Fierait Veron» Aides-Namur, 1561 «Veronne Nockart, manouvrier» Braine-le-Château, 1583 «Jermin Verond» BourgNamur, 1616 «Jean Bertrand dit Ve­ronne» PrincipChimay, 1682 « Marie Veronne » Namur [les formes en -onne ne sont pas nécessairement des fém., mais le -n final était prononcé et non nasalisé] ; nom de baptême, d'après saint Véron < sanctus Veronus (forme de ±1013), néerl. sint Vroen, confesseur du 9e s., qui passe pour un descendant de Charlemagne, et qui est honoré dans le diocèse de Cambrai et particulièrement à Lembeek au sud de Haï (BrFl) (cf. M. Arnould, NP en Hainaut, 57).

Dimin. en -et: Veronnez, Véronnez.

 

JG

Ver--on

-oone.1. Proven. Véronne (Ville irai.). — 2. Matronyme. Vérone, synon. de Véronique, N. de baptême (Veron ikon, ,,Vraie image").

 

EV

Véron

Veron(s), Verron(s), Verrions, Vroon, Veronnez, Verroens, Voorons: Patr. HN Veronus, patroonheilige van Lembeek bij Halle (VB). Lokale vorm is Vroen < Fr. Véron. 1381 Vroens, Halle (LIND. 1947'); 1561 Veronne Nockaert, Halle (ARNOULD1986).

 

FD

Veroone

Verhoene, Vro(o)nen, Verrone, Verroonen, Vroon: Metr. Zoon van Ver One: vrouw One, fem. van Ono, Germ. VN (GN). Vroonen < Veronen. 1379 Jacob Verhonensone, Ip. (BEELE); 1549 Jan Veroen,Bg.(SCHOUT.II).

 

FD

Verotte

Vérotte. Var. de Wérotte.

 

JG

Vérotte

zie Wérotte.

 

FD

Verou(g)straete

zie Verhoestraete.

 

FD

Verougstraete

cf. Verhoestraete.

 

JG

ver--ougstraete

-paele, -peut, -plaetse, -plancke, -poorten.V. ver I. ,,De la grand'route" (Hoogstraat), ,,Du poteau-limite" (Paal), ,,Du puits" (Put), ,,De la place" (Plaats) ,,Du pont de bois" (Plané), ,,Des portes".

 

EV

Verove(n)

zie van der Hoeve(n).

 

FD

Veroven

cf. Verho(e)ven.

 

JG

Veroyen

Verro(e)ye, Vroy{e): i: Metr. Ver Ode: vrouw Auda, Oda. Zie Oyen i, Vernooy. 1315 Veroden Cansgoets, Lubbeek; 1380 Gilis Veroden, Bunsbeek (HM). - 2. Van der Oyen; zie van Ooyen.

 

FD

Verpa(a)len

Verpaele(n), Verpael(s)t, zie van der Paal.

 

FD

Verpeet

Verpeten, zie van der Peet.

 

FD

Verpeut(en)

Uit Van der Put/Peut (zie van den Putte) of var. van Verpoot(en).

 

FD

Verpeylen

zie (van) Peel.

 

FD

Verplaeste

Verplae(s)tre: Verhaspeling (FV) van Verplaetse, met metathesis ts/st.

 

FD

Verplaetse(n)

zie van der Plaetse(n).

 

FD

Verplan(c)ke(n)

zie van der Planken.

 

FD

Verplancke

Verplancken, Verplanken, etc. Nom d'origine ou de proximité signifiant 'petit pont en bois', ainsi la Planque (1260), sei­gneurie à Dottignies, Ter Plancke (1515) à Luigne, de Plancque (16e s.) à Bellegem [FD]; cf. aussi Van der Plancken et comp. Delplanque.

 

JG

Verpoelt

Verpoylt, Verpuylt: Verpoelkt < Verpoelk < Van der Poelk. PlN Poelk in Meerbeke (OV) en Pamel (VB) (TW). 1300 Heinricus de Poelke; 1400 Jan van Poelcke = op Janne van Poelkt, Tv. (BERDEN); 1582 Joost Verpuylt, Erps-Aw. (AP).

 

FD

Verpoest

zie van der Poest.

 

FD

Verpoort

-e(n), -er, Verpoot(en), Verpoten, zie van der Poorten.

 

FD

Verpoort

Verpoorte, Verpoorten,Verpoorter, etc. Nom d'origine: Ter Poorte (= à la porte), très fréquent en pays flamand; cf. aussi Van der Poorten.

 

JG

Verpoucke

zie van Poeke.

 

FD

Verpraet

zie van Praet.

 

FD

Verpuylt

Verpoylt, zie Verpoelt.

 

FD

Verqu(a)in

zie Werkin.

 

FD

Verqualie

zie van Caillie.

 

FD

Verquer(r)e

Verqueren, Verqueire, Verquiere, zie van de Keer.

 

FD

Verquère

Verquere, Verquerre. Adaptation du NF flam. Verqueren, Verqueire < Van de Keer [FD].

 

JG

Verraed(t)

-aert, zie Verhaert.

 

FD

Verraeghe

-aghc; Verraghen, Verraghen(n)e, cf. Verhaege(n).

 

JG

VERR--aert

-anneman. V. VER-aert, VERanneman.

 

EV

Verraes

-aest, cf. Van Raes.

 

JG

VERraes

V. ver- II. ,,Epouse de Rasson". V. RAD (Raz).

 

EV

Verraes(t)

zie van Raes.

 

FD

Verraghen

-ghen(n)e, Veraghaen(n)e, zie van der Hagen.

 

FD

Verr--aghen

-aleweck.V. ver- I. ,,Des bosquets" (Hagen), ,,Du fau­bourg de Hal(le)" (Hallewijk).

 

EV

Verralewyck

-week, zie van Halewijck.

 

FD

Verranneman

cf. Veranneman.

 

JG

Verranneman

zie Veranneman.

 

FD

Verrart

zie Verhaert.

 

FD

Verras

-az, zie van Raes.

 

FD

verrassel

V. verhasselt.

 

EV

Verrassel

zie van der Hasselt.

 

FD

Verraver

zie Verhavert.

 

FD

Verrax

zie Verhack.

 

FD

Verre(n), van

zie van Veer.

 

FD

Verre, van

zie van Veer.

 

FD

Verre, van de

zie van de Veere.

 

FD

Verrebroeck

Proven. Loc. ,,Marais écarté. Synon. : Werbroeck.

 

EV

Verrecas

Varkas: De oudste met naam bekende voorvader van de Brugse famille Verrecas is Martinus, in Hongarije geboren en in Brugge in 1752 aïs Forgatz opgeschreven; hij overlijdt in Bg. in 1761 als Vercas. Zijn kinderen zijn "1754 Jacobus Vaerekaes; "1756 Carolus Verrecas; "1760 Petranille Farregas. Vanaf 1786 Pieter Jacobus Verrecas dragen allé Brugse afstammelingen de naamvorm Verrecas (med. L. Verrecas, Assebroek). Adaptatie van de Hongaarse FN Farkas (zie i.v.).

 

FD

verr--eck

-(e)y(c)ke(n).V. ver- I. ,,Du chêne, des chênes" (Eik-en),

 

EV

Verreck(en)

zie van der Eyken.

 

FD

Verreck(t)

-ec(h)t, zie van der Eeckt.

 

FD

Verrees

zie van Hees.

 

FD

Verreest

zie van der Eest.

 

FD

Verreet

zie van de Riet, van Reeth.

 

FD

Verreij(c)ke(n)

zie van der Eyken.

 

FD

Verrek(t)

zie van der Eyken, van der Eeckt.

 

FD

Verrellen

zie van der Helle.

 

FD

Verrelst

zie (van der) Elst.

 

FD

Verreman

Afl. van Mnl. varre, verre: (jonge) stier. BerN van stierenfokker? Of var. van Vereman(s)? 1714 Ignatius Verreman, St.-Win. (VERGR. 1968).

 

FD

Verren, van der

zie van der Veere.

 

FD

Verrengen

zie van Rengen.

 

FD

Verrenneman

zie Veranneman.

 

FD

Verrept

zie Verept.

 

FD

Verresen

zie van Hees.

 

FD

Verret(h)

zie van de Riet, van Reeth.

 

FD

Verreu

cf. Verrue.

 

JG

Verreu

zie Verrue.

 

FD

Verreux

Peut-être nom de profession: anc. fr. verrieur 'verrier, vitrier' ?

 

JG

Verreux

Proven. La Verreuse (Dép. Séloignes).

 

EV

Verrewaere, (de)

zie de Verver.

 

FD

Verrewegen, van

Reïnterpretatie van Van Herrewegen.

 

FD

Verrey(d)t

zie van de Riet.

 

FD

Verrey(de)

Verreyen, zie van der Heiden.

 

FD

Verreydt

Verrydt, Verryt, cf. Vereyt.

 

JG

Verreys(t)

zie van der Ryst.

 

FD

Verrezen

zie van Hees.

 

FD

Verri(er)

Verïer, Ver(r)iez, Vériez, Veyrier, Leverrier, Veerjee, Verrière, Veirière, Véry(ère), Verry(ère): BerN Fr. verrier: glasmaker, glazenier. ±1300 Jehans li Voirriers, Artesië (BOUGARD); 1383 Jean Verrier (MARCHAL).

 

FD

Verriel(l)e

zie van Hille.

 

FD

Verrier

Verriez. 1302 «Robins li Verriers» Loi-Tournai, 1320 «Willaume le Verrier», 1334 «Ghillebert le Voirrier» NécrArras, 1527 «Matho le Verrier» BourgNamur; nom de pro­fession: fr. verrier 'vitrier'.

 

JG

Verri--er

-ère. Profess. Ouvrier de verrerie.

 

EV

Verrière

Verrière. 1302 «Maroie li Verrière» LoiTournai; fém. du précédent plutôt que nom d'origine: Verrières (Ardennes).

 

JG

Verriest

Nom d'origine : moy. néerl. rijst 'oseraie', appellatif topon.; cf. aussi Van de(r) Rijst.

 

JG

verriest

V. ver- I. ,,De l'oseraie" (Rijs, „osier". Collectif : Rij(s)t.

 

EV

Verriest

zie van de(r) Rijst.

 

FD

Verriet

zie van der Riet.

 

FD

Verrijs(s)en

zie van den Ryse.

 

FD

Verroens

zie Véron.

 

FD

Verroest

zie van de Roost.

 

FD

Verroeurlst

zie van der Hulst.

 

FD

Verroeye

zie Veroyen.

 

FD

Verroken

Forme contractée de Van der Roken, trad. flam. du nom pic. de le Roke, cf. 1221 «Nicholon de le Roke» ChirTournai, 1392 «Jehane vander Roke» Tournai, etc. [FD].

 

JG

verroken

V. Verhooghen.

 

EV

Verroken

Verhoken. Verroken < Van der Roken. PlN Pic. Roke, Fr. roche: rots, steenberg, rotsachtige plaats. Vander Roke ook aïs vertaling van Dele Roke (vgl. Delaroche). PlN 1275 Roke in Vloesberg, 1316 Stienroke, 1360 Roke in Ronse (DECONINCK). 1221 Nicholon de le Roke, Dk. (SMTI); 1275 Colart de le Roke... es masures de le Roke, tenant au bos de le Roke, Vloesberg (VR 41); 1392 Jehane vander Roke, Dk. (SR Ktr. f° 6,8, iov°); 1396 Jacop van der Roeke, Berchem-Oud. 1262 (ARA); 1400 Jan van der Roke, Rijsel (JAM.). -2. Evtl. < Van (den) Roken, Van den Rodeken. PlN Rodeken, dim. van Rode, o.m. in Dentergem (DF XIII), Bekkevoort (CLAES1983), Roken in Nieuwerkerken-Aalst (med. Gyss.). 1398 Rasse van den Rodekine, Tielt (DEBR. 1970); 1302 Dyeric van den Roedekene; 1506 Jan vanden Roeken = 1507 Jan van Roeken, Diest (CLAES 1983); 1433 Merten van Rokenne; 1439 Lijsken vanden Rokene, Kh. (DEKEYSER).

 

FD

Verron(s)

zie Véron.

 

FD

Verronckel

zie van Runckelen.

 

FD

Verrone

Verroonen, zie Veroone.

 

FD

Verrooten

Verrot(t)e: Van der Rooten. PlN Rote: vlasroot, plaats of waterloop waar vlas geroot wordt. PlN in Weelde (A) (HELSEN1944). 1443 Matheeus vander Rooten, Aw. (VLOEB.).

 

FD

Verrosste

zie van de Roost.

 

FD

Verrot(t)e

zie Verrooten.

 

FD

Verrou

zie Voroux.

 

FD

Verrougstraete

zie Verhoestraete.

 

FD

Verroust

zie van de Roost.

 

FD

Verroye

zie Veroyen.

 

FD

Verrue

Car. phys. N. d'H. ayant une verrue.

 

EV

Verrue

Verhue, Verheu, Verreu: Van der Rue. PlN (la) Rue: straat; zie Delarue. 1370 Hannin vander Rue =Jhan vanden Dale dit dele Rue, Lauwe; 1398 Colart van der Rue, Spiere (DEBR. 2002,1970); 1544 Gheeraert van de Rue; 1556 Jan van de Ruwe, Spiere (KWII). - Lit.: F. DEBRABANDERE, Van Delrue tot Verrue en Verheust. LG1984,385-6.

 

FD

Verrue

Verreu. Forme contractée de Van der Rue, d'après les nombreux l.d. la rue, équi­valent du NF Delrue [FD].

 

JG

Verry(c)ken

-yck, -yke, zie van der Eyken.

 

FD

Verry(c)kt

zie van der Eeckt.

 

FD

Verry(d)t

zie van der Riet.

 

FD

Verry(ère)

zie Verrier.

 

FD

Verryden

zie van der Heiden.

 

FD

Verryser

zie Veryser.

 

FD

Versa(e)vel(e)

zie van de Savel.

 

FD

Versadet

NF d'Entre-Sambre-et-Meuse, apparu à Barbençon en 1860, en provenance de Paris (GeneaNet); probabl. surnom: moy. fr. ver-saudé 'abattu, morne' FEW 14, 309b.

 

JG

Versaen

Metr. Vrouw Suzanna, vgl. Sanna. 1338 Heylwigi Vorensannen; 1375 domicella Zane = 1370 joffre Zaenen, Tn. (C. BAERT); 1345 Walterus voren Zannen, VB; 1351 Godefridus veren Zannen, Winksele (HM). - 2. In Merchtem in 1730 variant van Van Saen (PDB).

 

FD

versaen

ver- I. ,,(Des champs pro­ducteurs) de semences" (Zaden), Peut être aussi le N. de producteur.

 

EV

Versaille(s)

Versaeil(l)ie: PlN Versailles (Seine-et-Oise).

 

FD

Versailles

Versaille. Nom d'origine: Versailles (Yvelines, France).

 

JG

Versantvoort

zie van Zandyoort.

 

FD

Versaud

PlN Verseau (Saône-et-Loire).

 

FD

Versauw

1. Proven. établissement de Vericius". Forme, dans la région de Courtrai, d'un synon. de Versez (anc. N. de Vierset, Loc.) et de Virizien (Loc. fr.). — 2. N. de circonst. H. né sous le signe du ver-seau. N° 302.

 

EV

Versauw

zie Versou.

 

FD

ver--savel

-schaeren, -schaeve, -schaffel, -schelde(n), -scheure ou -sc(h)o(o)re(n) ou -schue-re(n), -schooris, -schraegen.V. ver- I. ,,De la sablonnière" (Za-vel), ,,Du rivage" (Schaar, topon.), ,,Du terrain défriché" (Schaaf, ,,Rabot". Au figuré, instrument d'essartage), ,,Du bosquet de l'es-sart" (Schaffelo), ,,De l'Escaut" (Schelde), ,,De l'alluvion, des alu-vions" (Scheur ou Schenr, dont Schuur, ,,Grange", est généralement une altération), ,,De l'élevage des bêtes à corne" (Schorisse, Loc., en fr., Escornaix; comp. : Cornesse, Loc., même sens), ,,Des terres ava­res, incultes" (Schraag).

 

EV

Versbraegen

Wsch. leesfout voor Verschraegen.

 

FD

Verschae(gen)

zie van der Schaeghe.

 

FD

Verschaeken

Reïnterpretatie van Verschagen?

 

FD

Verschaere(n)

zie van der Schaar.

 

FD

Verschaeren

Forme contractée de Van der Schaar, appellatif topon. schaar 'rive, digue' [FD].

 

JG

Verschaete

Hypercorrect voor Verschoote. 1686 Chrystynken Verschuete; 1721 Guillaume Verschaete; 1724 Mathis Verschate, Lendelede (COUSS).

 

FD

Verschaetse

Verschatse,-tze.Verschetse,-tze: Van der Schaetse. Wellicht huisnaam Ter Schaetse: stelt, kruk. Vgl. Schaetsaert. Vgl. Delecosse, Dezecache. 1627 Abraham Verscache = 1630 A. Verschatse; 1636 Joos Verschaetse, Markegem (KWII).

 

FD

Verschaeve

 (NF de Flandre occ.). Forme con­tractée de Van der Schaeghe, Van der Schaeve,

etc., d'un NL ter Schage, fréquent en topon. flamande. - Bibliogr. : O. Leys, De FN Ver-schaeve, dans Naamkunde 1957, 168.

 

JG

Verschaeve(r)

zie van der Schaeghe.

 

FD

Verschaffel(t)

PlN 1427 ter Scaffelt, Aaigem (OV). 1375 Jan van der Scaffelt, Cent (GYSS. 1954); 1373 Jan van der Schaffelt, Cent (BSE).

 

FD

Verschage

zie van der Schaeghe.

 

FD

Verschakelen

Var. van Verschaeken?

 

FD

Verscharen

zie van der Schaar.

 

FD

Verschatse

-tze, zie Verschaetse.

 

FD

Verschave(r)

zie van der Schaeghe.

 

FD

Verschelde

Verschelden. Nom d'origine: van der Schelde (= de l'Escaut); cf. aussi Van der Schelden.

 

JG

Verschelde(n)

Verschelle, Verschelve, zie van der Schelden.

 

FD

Verschemoet

Vesschemoet, Vesgemoet: Verse moed, BN voor iemand die met frisse moed aan het werk gaat. D. Frisch(er)muth. 1374 Lonis Versmoet, Gb. (SCHR.); 176 e. Vesgemoet, Maldegem(PDB).

 

FD

Verschetse

-tze, zie Verschaetse.

 

FD

Verscheure(n)

zie van der Schuren.

 

FD

Verscheyden

Vers(c)heijden: Uit Verschelden, met gepalataliseerde 1 (vgl. Wvl. suifer < sulfer).

 

FD

Verschilde

zie van der Schelden.

 

FD

Verschingel

zie van Singhel.

 

FD

Verschoor(e)

Verschooren, Verschore(n), Verschorre(n), Verscoore, van de(n) Schoor, van Schoore(n), van Schoren: PlN Schoor, Schor(r)e: aangeslibd land dat rijp is om ingedijkt te worden, moeras (TW). Zie ook Van Schoor. 1281 Jacobus Dellescore, Woitinus Dellescore, Avelgem (HAES.); 1324 Jehan van der Score = van Score, WV (DF XIV); 1392 Art vanden Score, Aw. (ANP).

 

FD

Verschoore

Verschoren, etc. Nom d'origine: Ter Schoren, d'après l'appellatif topon. schorre 'terrain alluvial' [FD]; cf. aussi Van Schoor.

 

JG

Verschooris

zie van Schorisse.

 

FD

Verschoot(en)

Verschote, zie van de Schoot.

 

FD

Verschraeven

-schragen, -schraeg(h)e(n), zie van der Schraege.

 

FD

Verschroeven

Br. uitspr. van Verschraeven.

 

FD

Verschu(e)re(n)

Verschuur(e(n)), Verscuren, zie van der Schuren.

 

FD

Verschuere

Verschueren, Verschuren, etc. Nom d'origine: Ter Schuere (= de la grange); cf. aussi Van der Schu(e)ren.

 

JG

Verscoore

zie Verschoor(e).

 

FD

Versé

Verset, Versez. 1745 «Bernard Verset» BourgNamur; p.-ê. nom d'origine: Vierset (Lg), 1091 «Versaih», 1178 «Versez», mais le NF est surtout hennuyer.

 

JG

Vers--é

-e, -ez. Proven. Versez, anc. N. de Vierset (Loc.).

 

EV

Versel(l)e

zie van Zele(n).

 

FD

Verselder

Ovl. FN. Adaptatie van Versaille (zie DEBR. 1985)? Of reïnterpretatie van Verschelde? 1629 Joanne Verselder, Edegem (SELS).

 

FD

Versele

Verselle. 1576 «Verselle Greniers», 1585 «Verselle Grenier» BourgNamur; il s'agit apparemment d'un ancien prénom, à rapprocher p.-ê. de Urselle bien attesté comme prénom féminin dans les notaires liégeois ( 1642, 1705), sans doute dimin. de Ursule [JL, NFw] ; cf. aussi Verzele.

 

JG

Verseput

PlN: zoetwaterput, gemeenteput. 1616

Pieter Cornelisse Verseput, Noordgouwe (PDB).

 

FD

Verset

-ez, -e(e), -ée(s), -eer, Verzee: Var. van Vierset.

 

FD

Versfeld

Versfelt: PlN. Wellicht Varsseveld (G): 1200

Versevelde. Ndl. FN (van) Vars(s)eveld.

 

FD

Versheijden

zie Verscheyden.

 

FD

Versheure

Vershuere, zie van der Schuren.

 

FD

versichel

V. ver- I. ,,De la faucille". (Sikkel). N. de terre en forme de faucille (Comp. : Charrue, Ploeg-steert, ,,Queue de charrue", top.).

 

EV

Versichel(e(n))

Versickel, zie van der Sickel.

 

FD

Versieck

zie Versyck.

 

FD

Versieren

Verzieren: PlN La Vaissière (Cantal,

Lozère): plaats waar notenbomen groeien? 1636

Vesier = 1639 van Visière = 1641 Verziere = 1644

vande Vesiere = 1647 vanden Visière = 1650

Versiere, Bg. (PDB).

 

FD

Versieux

Verzieux. 1602-3 «l'héritage Gilson le Verseur» TerriersNamur; p.-ê. nom de pro­fession en -eur: celui qui se charge de (anc. fr.) versier 'ensemencer (une terre) en verseret' c.-à-d. à la saison du premier labour des terres.

 

JG

Versieux

zie Verzieux. Versigg(h)el, zie van der Sickel.

 

FD

Versijp(t)

Versyp(t), zie van de Zype.

 

FD

Versin

Proven. 1. Versinnes (Dép. Beauraing). — 2. Vézin (Loc).

 

EV

Versin

Verzin. Surnom: w., pic. (Mons) vèrzin 'lubie, idée folle, caprice subit' DL 689, Sigart 368, w. (La Louvière) 'vigueur, mordant' FEW 17,426a ; ou bien nom d'origine : Verchin, 1120 «Vercin» (PdC) ou Verchain, 1074 «Vuercin» (Nord).

 

JG

Versin

Verzin: PlN Verchin (PdC) of Verchain (Nord)?

 

FD

Vers--in

on. 1. Proven. Versainnes (Dtp. Beauraing). Synon. : Verzin. — 2. V. WARD (Warz).

 

EV

Versle(e)gers

Van der Sleehegge. PlN Sleehaag (med. J. Segers). Zie Sleeuwaeghen.

 

FD

Versleijen

zie van der Sleyen.

 

FD

Verslijcke(n)

zie van der Slijcken.

 

FD

Verslijpe,

Verslyp(p)e: Van der Slijpe. PlN Slijpe (WV). 1133 Waltero de Slipen; 1303 Clais van Slipen; 1538 Inghele van der Slype; 1614 Louis Verslype (DF XIV); 1686 Maria Cornelia

Verslijpes, Lo (CRAEYE).

 

FD

Verslot

zie van der Sloot.

 

FD

Versluis

Versluys(en), zie van der Sluis.

 

FD

Versluys

Versluis, etc. Nom d'origine: appellatif topon. sluis 'écluse', e.a. Sluis en Flandre zélandaise; cf. aussi Van der Sluis.

 

JG

ver--sluys(en)

-snick, -snoyen, -specht, -speelt, -speeten, -spreet, -spreeuwen, -stappen, -steegh ou -stegen, -sterren, -steylen, -stiche-l(en), -stocken, -straelen, -strae-ten, -streken, -strepen.V. ver- I. ,,De l'écluse, des écluses" (Sluis), ,,(Du terrain dit) du sanglot" (C'est-à-dire, inculte à faire pleu­rer) (Snik), ,,Des bois élagués" (Snoei), ,,Du pic" ou ,,Du pivert" (L.D.) (Specht), ,,(Du champ) d'épeautre" (Spelt), ,,Du dépis" (N. de terrain inculte) (Spijt), ,,(Du coin) des jeunes pousses" (Spruithoek, Dép. Moorsel) ou ,,(Du coin) des brins" (Spriet et Spriethoek, (L.D.), ,,Du coin des étourneaux" (Spreeuwenhoek, Dép. Muizen), ,,(Du domaine appelé) Les Pas", (Comp. : en France, plus, domaines appelés Le Pas), ,,De la ruelle, des ruelles" (Steeg), ,,Du lieu appelé les étoiles" (Sterre, Dép. Aalter, Zandvliet, etc.), ,,(De la colline) escarpée" (Stijl), ,,Des chardons" (Stekel) ,,Des bâtons" (Stok, Plus. L.D.), ,,De la petite chaussée" (Du latin, Stradella); Synon. : De Streel, Dép. Fexhe-le-Haut-Clocher), ,,Des rues" (Stra-ten), ,,De la région" (Streek), ,,Des bandes de terrains" (Streep).

ver- -srricht, -stringe, -stuyft. V. ver- I. ,,(De l'endroit) des lacets, des collets" (Strik, ,,Collet" pour la chasse), ,,Des (buissons) enchevê­trés" (Streng, ,,Echevaux"), ,,De l'endroit poussiéreux" (Stuif, ,,Sable mouvant").

 

EV

Versmee

Vander Smede = Van der Smisse?

 

FD

Versmersch

Var. van Vermersch met -s-anticipatie.

 

FD

Versmersse(n)

Versmisse(n), zie van der Smissen.

 

FD

Versmissen

Versmessen. Nom d'origine: moy. néerl. smisse 'forge', équivalent du NF Del-forge; cf. aussi Van der Smissen.

 

JG

Versnaeyen

Versno(e)yen: Wsch. PlN Sinaai (OV).

 

FD

Versnel

Metr. Ver Snel, fem. van Germ. VN Snello.

1276 Jaobo Snelle, Ip. (BEELE).

 

FD

Versnick

Versnich, zie van Snickt.

 

FD

Versno(e)yen

zie Versnaeyen.

 

FD

Versompel

zie van Sompel.

 

FD

Verson

V. WARD (Warz).

 

EV

Verson

Versonne, Versonnen. Matronyme: ver 'dame' + prénom fém. Sonne < germ. Sunna [FD].

 

JG

Versonnen

Verson(ne): Metr. Germ. VN Sunna 'zon',

vgl. Sunnihilt, Suna (MORLETI). 1321 Versonne;

1364 a Sonne; 1372 de domo Verensonnen, Tn.

(C.BAERT); 1465 Merten Versonnen, Her.

(DERCON).

 

FD

Versou

Versauw: PlN Zuwe, Zauw, Sauwe. Mnl.

souw: sloot, gracht, greppel, goot. 146 e. Kathline

vander Souen, Bs. (OSTYN).

 

FD

Verspaandon(c)k

Verspaendonck, zie Spaandonck.

 

FD

Verspagen

Gedemouilleerd < Verspagnen? 1478

Phelips vander Spaengien, Breda (HB136).

 

FD

Verspaille

Forme contractée de Van de Raspaille [FD].

 

JG

Verspaille

zie van de Raspaille.

 

FD

Verspauwen

zie Verspouwen.

 

FD

Verspecht

Van der Spekt: plaats waar speken, spijken, stokken staan. Zie Van der Spek. PlN Spekt (NB); Ter Specht in Opwijk. 1240 mansionem Walteri de Spect; 1515 Jan van der Specht...opt Spechtveld, Opwijk (LIND. ES 1913, 101-3); 1339 Wilhelmus dictus de Speect, Lv. (PEENE1949); 1340 Willem van der Spict, Bevekom; 1379 Wouter van der Spicht, Meldert (C. BAERT); 1584 Aelbrecht Verspect, Aw. (AB).

 

FD

Verspeek

zie van der Spek.

 

FD

Verspeel(t)

Verspelt, Versp(r)ille: PlN Speelt: plaats waar witte haagdoorn, spildoorn groeit. PlN in Mollem (VB), Zingem (OV), Spelt bij Merchtem (VB) (TW). Zie ook Van der Spiet. 1207 Waltero de Spelt, Har. (DEBR. 1980); 1227 Boidin de Speld, Zingem (GN); 1236 Arnoldus de Speelt (AZT); 1356 Jans sone van der Spelt, Bs. (PEENE 1949); 1587 Jan Versprille, Assenede (VS1995,420).

 

FD

Verspeepen

Verhaspeling (NE) van Verspeeten.

 

FD

Verspeet(en)

zie van der Speeten.

 

FD

Verspeurt

zie van der Spurt.

 

FD

Verspeyen

Verspuy: Van der Speyen. PlN Spei, Mnl. spoye, speye: spui, schutsluis. 1290 Willem van der Spoye, Damme (CG); 1298 Bartholomeo de Spoya, Bg. (VERKEST); 1305 Pieter van der Speye, Bg.(V.D.AUW).

 

FD

Verspieren

zie van der Spieren.

 

FD

Verspille

zie Verspeelt.

 

FD

Versporten

zie van der Spurt.

 

FD

Verspouwen

Verspauwen: PlN Ter Spauw in Overijse (VB). 1378 Bernardus de ter Spout...ter Spout, Overijse (BLO VII); 1410 Daniel Verspauen, Dend. (LIND. 1946').

 

FD

Verspreet

Verspreyt: PlN Ter Spreet in At. en Strombeek (VB). 1352 Waltherus dictus vander Spreet, Strombeek (OSTYN); 1368-75 Johan dele Spreedt de se boys dedens le Spreedt; Ysabeaul del Spreed, At. (CHA 67,76); 1584 Jacques Verspreet, Aw. (AB).

 

FD

Verspreeuwen

Wellicht huisnaam: Ter Spreeuwen. 1424 Alyt Sprewen; 1434 Peteren vander Spreewt, Ht.(A.GHIJSEN).

 

FD

Versprille

zie Verspeelt.

 

FD

Verspurten

zie van der Spurt.

 

FD

Verspuy

zie Verspeyen.

 

FD

Versquel

zie van der Schelden.

 

FD

Verst(r)uyft

Verstuft, Verstuyf, Verstuyven, zie van der Stuyft.

 

FD

Versta(e)vel

zie van Stavele.

 

FD

Verstaen

Veerstaen. Forme contractée de Van Staden, avec syncope du -rf-, nom d'origine: Ter Stade(n) (= plage, rivage) [FD].

 

JG

Verstaen

zie van der Staey.

 

FD

Verstaete(n)

Reïnterpretatie van Verstraete(n), ook door reductie van de cluster rstr tôt rst.

 

FD

Verstappe

Verstappen. Nom d'origine: Ten Stappe, e.a. nom d'une seigneurie à Waregem,

d'après le moy. néerl. stap(pe) 'pas, passerelle, etc.' [FD]; cf. aussi Van der Stappen.

 

JG

Verstappe(n)

zie van (der) Stappen.

 

FD

Versteden

zie van der Stede.

 

FD

Versteegen

Versteeg(h), zie van der Stegen.

 

FD

Versteele

-eels, zie Steylen, van der Steylen.

 

FD

Versteeven

Versteg(h)en, zie van der Stegen.

 

FD

Versteirt

Ongetwijfeld een reïnterpretatie (< Versterre, Verstelt??).

 

FD

Verstel(d)t

Verstelle, zie Stel.

 

FD

Verster(ren)

Versterre, zie Sterre.

 

FD

Versteven

zie van der Stegen.

 

FD

Versteyhe

Van der Steie. PlN Stei? 1300 Ihans kinderen land van den Steye, Snellegem (DF XV); 1547 Hendrik Versteyen, Heist A (AP).

 

FD

Versteylen

zie Steylen, van der Steylen.

 

FD

Versteynen,

zie Verstijnen.

 

FD

Verstichel(e(n))

Verstiggel(en), zie van der Stiggel.

 

FD

Verstijn(en)

Verstyn(en), Versteynen: Metr. Ver

Stijne: vrouw Stijne, Christina. Zie Stijnen 2.

 

FD

Versto(c)ken

Verstockt, zie van der Stock.

 

FD

Verstra(a)ten

Verstraete(n), zie van der Straten.

 

FD

Verstrael

Verstraelen. Nom d'origine: Straelen (Rhénanie-Westphalie) ou Stralen, à Turnhout (Anv); cf. aussi Van Stra(e)len.

 

JG

Verstrael(en)

zie van Straelen.

 

FD

Verstraet(s)

Reïnterpretatie van Vestraet(s).

 

FD

Verstraete

Verstraeten, etc. Nom d'origine très fréquent : Ter Straten (= à la rue) ; cf. aussi Van der Straeten.

 

JG

Verstravel

zie van Stavele.

 

FD

Verstre(e)ken

zie van der Streek.

 

FD

Verstre(e)pen

PlN Mnl. stripe, strepe: streep, strook

land. 1423 Michiel vander Strepen, Lier (FRANS);

1422 Walterus vander Strepen, Itegem; 1460 Jan

vander Strepen, Geel-Mech. (GPM); 1592 Jan

Verstrypen = 1603 Jan Verstrepen, Edegem (SELS).

 

FD

Verstrepen

Verstreepen. Nom d'origine: moy. néerl. stripe, strepe 'bande de terre', fréquent en toponymie.

 

JG

Verstreren

Verhaspeling (FV) (< Verstrepen, Verstreken?).

 

FD

Verstreyden

Hypercorrect voor Verstreyen? PlN

Streie < Ofr. estrée: straatweg. 1663 Cornélius

Verstrijden, Poppel (MUL VI).

 

FD

Verstricht

zie van der Streek.

 

FD

Verstring(h)e

-yng(h)e, zie van der Stringhe.

 

FD

Verswalm

zie van der Zwalmen.

 

FD

Versweyveld

-velt, -ver, Verswijfel, Verswijvel(en), -velt, -ver, zie Verzwyvel(en).

 

FD

Verswyvel

Verswijvel, Versweyveld, etc. Nom d'origine: Swijverle, Zwijvel (Anv)?

 

JG

verswyver

V. ver- I. ,,Du pays de Zweve- -gem, -zèle, etc." (Loc.). Région occupée autrefois par les Suèves et dont l'habitant a été en­suite appelé Swaej (Ane. orthogra­phe : Swyve- -gem, etc.).

 

EV

Versyck

Versijck, Versieck, Verzyck: BN. Van Mnl. ww.

versiken: zuchten, verzuchten, diep of moeilijk ademhalen. 1539 Mathys Verzyc, Roes. (AERBEYDT).

 

FD

Vertaevel

zie van Stavele.

 

FD

Vertbrugghe

zie van der Brugghen.

 

FD

Vertcour

Verdcourt, Vetcour. Nom d'origine : Verte-Cour, al vête cou, à Glons (Lg) ou Ver-court (Somme).

 

JG

Vertcourt

zie Vercors.

 

FD

Verte

-ez, Verthé, -ez, etc. 1447 «Jooris Verteit» Lille; probabl. surnom: anc., moy. fr. verte, vertet 'vérité' FEW 14, 287b.

 

JG

Verte

Verte, Verthé(e), Verthe(z): Ofr. verte, Fr. vérité: waarheid, zekerheid, gewaarborgd redit. Vgl. D. Wahrheit. 1447 Jooris Verteit, Rijsel (PARM.); 1641 Michiel verte; 1669 Jan Vertee, Bavikhove (RWII).

 

FD

ver--te

-té, -thée. Proven. 1. N. flam. : Verte, „ (Endroit) éloignée". — 2. N. roman ,,Verte (vallée)" et „Verte Haye" (Dép. Nivelles, etc.).

 

EV

Vertechel

zie van Tichel.   .

 

FD

Verteneuil

-oeiln -oeuille, -ueil, -elle: PlN Vertigneul in Romeries (Nord) (TW). 1610 Louis d'Vertegnoel = Louis Vertegnoel, Beloeil; 1639 Ch. de Verteneul, 1643 Barbe Verteneuil, Dk. (med. mw. A. Laureys).

 

FD

Verteneuil

Proven.. Verneuil (Loc. fr.).

 

EV

Verteneuil

Vertenoeil, -oeuil, -oeuille, Ver-tenueil. 1528 «Bertrand de Vertegnoeul», 1591 «Jean de Vertegneux» Ladeuze, 1610 «Louis d'Vertegnoel» = «Louis Vertegnoel» Belœil, 1643 «Barbe Verteneuil» Tournai; nom d'origine: Vertigneul, 1182 «de Verti-niolo», à Romeries (Nord).

 

JG

Vertente(n)

zie van Tenten.

 

FD

ver--tenten

-tommen. V. ver- I. ,,Des (endroits où l'on fixe les) ten­tes", ,,De l'emplacement des tumu-li" (V. Van Tomme).

 

EV

Vertessen

Metr. Ver Tesse: vrouw Eustachia. Vgl. Tesse, Tessens. 1727 Jacobus Vertessen, Olmen (MULVII).

 

FD

Verteurve

Naar de woonplaats aan een turfven of voor de veenboer of turfhandelaar? Vgl.Turf(s).

 

FD

Verteurve

Naar de woonplaats aan een turfven of voor de veenboer of turfhandelaar? Vgl.Turf(s).

 

FD

Verthé(e)

-e(z), zie Verte.

 

FD

Verthongen

zie Vertonghen.

 

FD

Verthriest

zieTriest.

 

FD

Vertichelen

zie van Tichel.

 

FD

Vertomme(n)

zie van Tomme.

 

FD

Vertommen

Nom d'origine: appellatif topon. tomme 'tombe, tumulus', e.a. Ter Tomme, à Tielt, etc.; cf. aussi Van T(h)omme, Van der T(h)ommen.

 

JG

Verton

1200 «Bonvalet de Verton», 1253 «dame Mariez dite de Verton» CartOrval, 1364 «Johan de Verton li machon» Guill-Liège, 1611 «Hubert Verton» DénFlorenville; nom d'origine: Virton, 1225 «Vertun» (Lx).

 

JG

ver--ton

-tongen.V. ver- I. ,,Du tonneau" (Enseigne de maison. Peut être aussi N. de tonnelier), ,,De la langue(tte) (de terrain)".

 

EV

Verton(s)

Vertoont: PlN Verton = Virton (LX). 1200 Bonvalet de Verton, LX (CAO).

 

FD

Vertong(h)en

Verthongen, Vertogen: PlN Tonge: landtong. Vertogen (H) door Ovl. uitspr. met g. 1303 Jhanne van der Tonghen, Bg. (VEKKEST).

 

FD

Vertongen

Vertonghen. Nom d'origine: appel­latif topon. tonge 'langue de terre', fréquent en toponymie flamande [FD].

 

JG

Vertraete(n)

Verstraete(n), met tot rtr gereduceerd rstr.

 

FD

Vertriest

Nom d'origine: Ter Triest, nom d'un fief à Rekkem et Wielsbeke, appellatif topon. triest'terrain inculte, trieu' [FD] ; cf. aussi Van der Triest, Van Triest.

 

JG

Vertriest

zie Triest.

 

FD

VER--triest

-truyen. ,,Epouse de Trist(an), de Trudon". V. ver- II.

 

EV

Vertruyen

Vertruijen: Metr. Ver Trui: vrouw Geertrui. Zie Truy(e). 1321 Woltero Trudens = 1346 Walterus Vorentrudens = 1371 Wouter Verentruydens, Goetsenhoven (C.BAERT); 1404 Henric Vertruden, Aw. (ANP).

 

FD

Vertryce

zie Trice.

 

FD

Vertyghelt

zie van Tichel.

 

FD

ver--ulpen

-hulpen. V. ver- I. ,,De la Hulpe" (Van Ter Hulpe, Loc).

 

EV

Verulpen(s)

zie van der Hulpen.

 

FD

Verulste

zie van der Hulst.

 

FD

Veruynck

zie van der Vinck.

 

FD

verva(e)ck(e)

V. ver- I et Vak.

 

EV

Vervaart

zie van der Vaart.

 

FD

Vervaek(e)

Verva(e)ck(e), Vervaekt, Vervackt, Vervaque, Vervalcke, Vervarcke: 1. Van der Vake. PlN Vake. Zie Van Vaek. 1544 Antheunis van der Vake, Ktr. (KW); 1556 Alaerdin vaer Vaecke, Bellegem; 1557 Gillis var Vaeke, Luingne (Wez.); 1593 Jooris van der Vacque, Aalbeke (KW II). - 2. Adaptatie van PlN Fervaques. Zie Farvaque. 1291 Biertous des Farvakes, Flines; 1620 Loys de Verfacques; 1612 Cornelis Verfaques, Ktr. (KW); 1711 Jacques Fervaque = 1724 J. Vervacque, Heule (COUSS.).

 

FD

Vervaeke

Vervaecke, Vervacke, Vervaeck, Vervaque, etc. Nom d'origine: appellatif moy. néerl. vake 'barrage en clayonnage dans une rivière' ; cf. aussi Van der Vake. - Éventuel­lement, le NF Vervaque pourrait être une var. graphique de Farvaque [FD].

 

JG

Vervaele

zie van der Vale.

 

FD

ver--vaene

,,Du drapeau" (Enseigne de maison) ou ,,De la girouette".

 

EV

Vervaene(n)

Vervoenen: PlN De Vane in Oedelem en Wingene. 1303 Hanne uten Vane; 1424 Gilles vander Vane, Moerkerke (DF XVI).

 

FD

Vervaeren

Nom d'origine: topon. (Ter) Varent (= lieu où poussent les fougères), du moy.

Vervaeren  I 101S

néerl. vaere 'fougère' ; cf. aussi Van der Vae-ren(t).

 

JG

Vervaeren

zie van der Vaeren(t).

 

FD

ver--vaeren

V. ver- I. (Caractér. d'une habitation), ,,Des fougères" (V. Varen).

 

EV

Vervaert

zie van der Vaart.

 

FD

Vervaet

Nom d'origine: moy. néerl. vaete 'abreuvoir'.

 

JG

vervaet

V. ver- I, ,,Du tonneau" (Vat). V. Verton.

 

EV

Vervaet

zie van der Vaate.

 

FD

Vervalcke

zie Vervaek(e).

 

FD

ver---valcke

ou VER- -valcke. 1. ,,Du fau­con" (Enseigne de maison. Peut être aussi le N. d'un fauconnier). V. ver- I. — 2. ,,Epouse de Fal-con". V. ver- II.

 

EV

Vervalle

zie van der Vale.

 

FD

Vervaque

zie Vervaeke.

 

FD

Vervarcke

zie Ververken, Vervaeke.

 

FD

Vervat

zie van der Vaate.

 

FD

Vervecken

Vervekken, etc. Nom d'origine: moy. néerl. veken 'barrière à claire-voie'; cf. aussi Van der Veken, Vekeman(s).

 

JG

ver--vecken

ou -vekken, -venne. V. ver- I. ,,De la barrière" ou ,,De la vanne" (V. Veken), ,,De la fagne" (V. Ven).

 

EV

Verveeken

Verveck(k)en, Vervekken, Verveecke, zie van der Veken.

 

FD

Verveer

zie van de Veere.

 

FD

Verveert

zie van der Veerd.

 

FD

Vervelghe

zie Velghe.

 

FD

Vervenne

Nom d'origine: Den Ven (nom de plusieurs fiefs), du moy. néerl. ven 'terre hu­mide, fagne' [FD] ; cf. aussi Van den Ven.

 

JG

Vervenne

zie van den Ven.

 

FD

Verver(c)ken

Vervarcke: Wsch. reïnterpretatie van Verveeken, met r-epenthesis. 1645 Andries vander Verken, Bilzen (SCHOE.).

 

FD

Verver, de

de Varver, Verver(s), Pervers, Ferfers, de Verwerre, (de) Verrewaere, de Verweraere, de Var(re)waere, -are, Varrewaere: BerN van de verver, lakenverver. 1270-91 Laurens de Varwere, Cent (CG); 1296 Rogerus Varuuere, Ktr. (DEBR. 1980); 1546 Andries Ververe, Poeke (PARM.). -Lit.: W. BEELE, Defamilienaam De Verrewaere. KFV-Med. 1985,29-30.

 

FD

Vervest

zie van der Ves.

 

FD

Vervey

zie van der Wee.

 

FD

Verveynne

zie van den Ven.

 

FD

Vervier

Verviers, Vervy. 1289 «Jackemins de Vervier», 14e s. «Henri de Verviers dit de Ver­vy» BodyNPLiège, 1317 «Johans de Verviers» CartValBenoît, 1363 «Gerars de Vervir li drappir» GuillLiège, 1568 «Marie de Vervy» BourgNamur, 1573 «Pierre Dhoneux dit de Verviers» BourgLiège, 1620 «Guillaume Ver­vier», 1626 «Laurens Vervir» émigrés en Suède; nom d'origine: Verviers, w. vèrvî(Lg).

 

JG

Vervier(s)

Vervy: PlN Verviers (LU), LU W. vervî. 1289 Jackemins de Vervier (AVB); ±1400 Henri de Verviers dit de Vervy, Luik (BODY).

 

FD

Verviers

Proven. Loc.

 

EV

Vervink

Vervinck(t), Vervinct, zie van der Vinck.

 

FD

Vervisch

Vervicsh, zie van der Ves.

 

FD

ver--visch

-vliedt, -vloes(s)em, -vloet, -vondel, -voort, -vroegen.V. ver- I. ,,Du poisson" (Enseigne de maison, Peut être aussi N. de pêcheur", ,,(Du hameau) de Vloer-s(eg)em" (Dép. Smeerhebbe), ,,Du torrent" (Vloed), (Vloet, Dép. Renaix), ,,Du ponceau, de la passe­relle" (Vondel), ,,Du gué" (Voor-de), ,,De la région des primeurs" (Vroege groenten).

 

EV

Vervlaest

zie van der Flaas.

 

FD

Vervliet

Nom d'origine: Ter Vliet, très répandu comme nom de cours d'eau; cf. Van der Vliet.

 

JG

Vervliet

zie van der Vliet.

 

FD

Vervlimmeren

zie van Vlimmeren.

 

FD

Vervloes(s)em

Vervloes(s)en,Vervlossen: PlN Vloersem. 1458 Jhoannes de Floersem (MULII); 1468 Jan van Floershem, Mech.; 1475 Wouter van Floersem, Rijmenam-Mech. (GPM); 1495 Joh. de Floorsem; 1498 Rumoldus Florsom, Mech. (MUL III); 1550 Joannes van Floersen, Lv. (MUL IV); 1623 van Vloesen; 1630 Vervloessom, Mech. (MERTENS).

 

FD

Vervloet

Nom d'origine: Ter Vloet, NL à Ardooie et Wingene, d'après le moy. néerl. vloet 'flot, ruisseau' [FD]; cf. aussi Van der Vloet.

 

JG

Vervloet

Vervloed(t), zie van der Vloet.

 

FD

Vervoe

zie Vervoux.

 

FD

Vervoenen

zie Vervaenen.

 

FD

Vervoert

zie van der Voorde.

 

FD

Vervoir

PlN Vervoz in Clavier (LU): 1104 Vervoi. 1280 Baduin de Vervoi, Luik (J.G.). - 2. Zie Van der Voorde.

 

FD

Vervoir

s.d. «Stephani de Vervoilh» ObitHuy, 1280 «Baduin de Vervoi» PolyptLiège, 1472 «Jehan Vervoy», «Gérait de Vervoy» Dén-Laroche, 1551-66 «Jacques de Vervoz» Éch-Huy; nom d'origine: Vervoz, ±1104 «Ver­voi», à Clavier (Lg).

 

JG

Vervoitte

zie van der Voorde.

 

FD

Vervonck

zie Vonk.

 

FD

Vervondel

zie van den Vonder.

 

FD

Vervoode

Vervoor(d)t, Vervoot, Vervort, Vervotte, zie van der Voorde.

 

FD

Vervoort

Nom d'origine : appellatif moy. néerl. voorde 'gué' ; cf. aussi Van der Voordc.

 

JG

Vervoot

Vervotte, -oitte (formes francisées). Sans doute adaptations graphiques de Vervoort [FD].

 

JG

Vervou(x)

Vervoe, zie Vivroux.

 

FD

Vervoux

Vervou. Probabl. w. Vivrou, -oû, Vèvrou, fr. verveux ALW 8, 408b; FEW 14, 321a, surnom de pêcheur; cf. aussi Vivroux.

 

JG

Vervrangen

Wellicht Ovl. hypercorrect < Vervragen < Vragen < Verhagen (met hypercorrect voorgevoegd Ver-). Vgl. Vervroegen. 1736 J.B. Vervrangen, Niel-Aw. (AP); 1751 P. J. Vervrangen, Puurs (MUL VIII).

 

FD

Vervremd

PlN Vremde (A).

 

FD

07:51 Écrit par Johan Viroux | Lien permanent | Commentaires (2) |  Facebook |

Commentaires

Geachte,
Graag had ik van jullie vernomen, welke de betekenis of afkomst is van onze familie Namen:
Demortier, Van Malleghem, Vanstaen, Thibaut en David.
Bedankt op voorhand.
Mvg.
Demortier Ronny

Écrit par : Demortier | 27/08/2013

Répondre à ce commentaire

Dag.
Thibaut is oorspronkelijk een Germaanse voornaam (*theud-:bald: volk - dapper / stout).
David is een Hebreeuwse voornaam (yadad: beminnen).
Demortier: uit Mortier (< Waals: Mwèrtî / gemeente: Blegny (prov. Luik)).
Van Malleghem: onvindbaar. (Waarschijnlijk uit een plaatsnaam: Mallegem (nu / waarvan -em 'groep huizen' betekent).
Vanstaen: ook onvindbaar (uit Nederland?)

Met vriendelijke groeten.

Écrit par : Johan Viroux | 01/09/2013

Répondre à ce commentaire

Les commentaires sont fermés.