26/06/2012

V-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

Vercaempt

Vercamp(t),Verkampt,Verkant,Vercant, Caempt, Verca(e)mpst,Vercampts,Vercaemst, Verkaemst, Vercamst, Kamst: PlN Caempt: plaats waar kemp, hennep groeit (Mnl. canep, caemp). PlN Ter Caent (1439) in Menen (DF VI). Ass. mpt/nt is normaal (vgl. kantoor < Mnl. comptoor). Wellicht teelde de maker van hennepen touw zelf ook hennep: 1397 Janne van der Caent van smoute, corden = 1400 Janne van der Caent reepmakere; 1382 Heynric van der Caent; 1417 Willem van der Kaent = Willem van der Caent, Ktr.; 1398 Joeris van den Caenst, Deerlijk (DEBR. 1970,1958); 1588 Willem van der Campt; 1565 Roelant Vercaempt, 1640 Jan Vercaemt, Ktr. (KW); 1631 Jan vander Caemst, Deerlijk = 1639 Jan vander Caempt = 1643 Jan vander Campt = 1644 Jan Vercaempt, Vichte (vader van) 1675 Anthonius Vercaem(p)t (vader van) 1711 Adrianus Vercaemt, Vichte = 11763 A. Vercoomst, Wg. (vader van) 1737 J. B. Vercaemt = 1770 Vercampt = fiSis Verkaemst, Vichte (vader van) 1791 Judocus Vercampt = 1818 Josse Vercaempst (med. J. Vercaemst, Wev.).

 

FD

Vercaeren

zie van der Kar.

 

FD

Vercae-ren

,,Des sommets", Vercammen).

 

EV

Vercagne

Vercai(n)gne, Vercaignie,Vercaeygne: PlN La Cagne in Esquerdes (PdC) (DF VI), ter Caignen in Watermaal (Bs.) (MVN1941,20). 1511 Maerten van Caignen, Ktr. (KW); 1553 Antheunis van der Quaigne; Kuurne (KW II).

 

FD

Vercagne

Vercaigne, Vercaignie, etc. 1511 « Maerten van Caignen » Courtrai ; nom d'ori­gine: La Cagne, à Esquerdes (PdC), Ter Caignen, à Watermaal (Bruxelles) [FD].

 

JG

Vercalsteren

zie van Calsteren.

 

FD

Vercam(me(n))

zie van der Kam.

 

FD

Vercamer(e)

-mert, -mbre, Vercammer, zie van der Kamer.

 

FD

Vercammen

etc. Cf. 1754 «Jacques Verkam» Archennes; surnom de brasseur: moy. néerl. kam, comme 'brasserie', cf. Van der Cam(men).

 

JG

Vercamp(t)

-cam(p)st, -campts, -cant, zie Vercaempt.

 

FD

Vercarre

zie van de(r) Kar.

 

FD

Vercautere(n)

zie van de Cauter.

 

FD

Vercauteren

Vercouter, Vercoutere, etc. Nom d'origine très fréquent: Ter Coutere, flam. kouter équivalent du fr. (topon.) couture, lat. culturel.

 

JG

Vercayie

zie van Caill(i)e.

 

FD

Verchain

zie Deverchin.

 

FD

Verchel(de)

zie van der Schelde(n).

 

FD

Vercheval

1359 «Martin de Vert Cheval» An­thrLiège, 1655 «Jean le verdcheval» La Gleize, 1707 «Barthélémy Verdcheval», 1714 «Sé­bastien Vercheval» BourgNamur, 1801 «Fran­çois Verdcheval» La Gleize; probabl. nom d'enseigne liégeoise, cf. 1585 «L'Escu de Home, joind. vers S. Lambert au Vercheval», 1652 «habitation (...) portante l'enseigne du Verd Cheval» (E. Renard, BTD 26, 275; É. Legros, BTD 27, 129), cf. DicPatRom 1997, 18.

 

JG

Vercheval

BN naar het uithangbord: groen paard. 1359 Martin de Vert Cheval, Luik (AVB); 1480 Martin fils de feu Piètre de Verdcheval...la maison et brassine dite de Verdcheval à Saint-Séverin, Luik (ISC); 1585 au Verdcheval, Luik (RENARD 275).

 

FD

Verchruijsse

zie van der Cruyssen.

 

FD

Vercken(s)

zie Verken(s).

 

FD

Verckist

zie Verkest.

 

FD

Vercknoske

zie van de Cnocke.

 

FD

Verckoren

zie Verkooren.

 

FD

Verclaire(n)

zie Vercleren.

 

FD

Vercleeren

cf. Verkleeren.

 

JG

Verclemmen

Metr. Ver Clemme: vrouw Clementia. Zie Clemmen(s) 2.1501 Jan Verclemen, Tessenderlo; 1523 Jacob Verclemen kynder, Claeus Verclemen, Meerhout (MNT 271).

 

FD

Vercleren

Verkleeren,Verclairen: Metr. Ver Clere: vrouw Clara. 1292 Wolfaert Daen ver Claren zone,

Hulst (DEBR. 1962); 1337 Jacop Verclaren, Cent

(RSGI).

 

FD

Vercleven

zie van Kleef. Vercley(e)n, zie van der Cleyen.

 

FD

Verclyt(t)e

zie van den Clyte.

 

FD

Vercnocke

zie van de Cnocke.

 

FD

Vercoelen

zie van der Kuylen.

 

FD

Vercoille

Vercoullie, -ouillie. Forme contractée de Van Coillie.

 

JG

Vercoille

zie van Coillie.

 

FD

Vercooren

zie Verkooren.

 

FD

Vercors

Vercour, Verdcourt, Ve(r)tcourt. Huisnaam Le Verd Coeur: het Groene Hart in Luik (RENARD 274). - 2. PlN Vercourt (Somme). - 3. PlN Verte-Cour in Glons (LU) (J.G.).

 

FD

Vercou(i)llie

zie van Coillie.

 

FD

Vercou(s)tre

Vercout(t)er(e(n)), zie van de Cauter.

 

FD

Vercoulen

zie van der Kuylen.

 

FD

Vercouter

-ère, cf. Vercauteren.

 

JG

Vercoven

zie Werkhoven.

 

FD

Vercoville

Verkeerde lezing van Vercouille (vroeger was u = v).

 

FD

Vercoyen

zie Verkooyen.

 

FD

Vercraeye

PlN of huisnaam De Kraai(e). Zie Kraai 2.

1382 Piètre van der Craie, Deinze (DEBR. 1970).

 

FD

Vercrus(s)e

Vercruyce, Vercruys(s)e(n), Vercrysse, zie

van der Cruyssen.

 

FD

Vercruysse

Verkruysse, Vercruyssen, etc. Nom d'origine (fréquent en pays flam.): Ter Cruse, Cruyse (= à la croix).

 

JG

Verda

Difficilement forme w. de verdard (non attesté FEW 14, 608-9), surtout que le NF ne paraît pas liégeois.

 

JG

Verda(e)t

Hypercorrect voor Verdoot?

 

FD

Verdaasdonk

zie van Daasdonk.

 

FD

Verdavaine

Profess. Verte avoine, N. de marchand d'avoine.

 

EV

Verdavaine

Verdavoine. Surnom de cultiva­teur: anc. fr. verde avoine 'verte avoine'.

 

JG

Verdavoine

-aine: Fr. verte avoine: groene haver. BN

ofBerBN.

 

FD

Verday

 (NF ardennais), Verdeau (à Tournai). Surnom (dû à la couleur des yeux?): dérivé en -eau de vert, cf. par ex. w. (Charleroi) vèrdia 'accenteur mouchet (oiseau)' FEW 14, 512b, à rapprocher de l'anc. fr. verdel 'perroquet' (à cause de ses plumes vertes), comp. 1288 «Vre-diaus li papegais», «Vrediel le perroquet» Lille, cf. H. Roussel, éd. du Renart le Nouvel du Lillois Jacquemart Giélée, 1961, 334b [MH].

 

JG

Verday

zie Verdel.

 

FD

Verdbois

cf. Verbois.

 

JG

Verdbois

V. Verbois.

 

EV

Verdbois

zie Verbois.

 

FD

Verdcourt

zie Vercors.

 

FD

Verde

Sans doute anc. fr. (Tournai, 1321) verde, f. 'marchande de légumes verts' Gdf 8, 185. -Cf. aussi 1553 «H. Leclercq dit Verde tieste» Mons(BTD 16,250).

 

JG

Verde

Verriez. 1324 «Jacquemon Verdet» NécrArras; dérivé en -et de vert; comp. Verday, -eau (ci-dessus).

 

JG

Verdé

Verde(z), Verdee, Verdée: 1. Dim. van Ofr.

verde: groen. 1324 Jaquemon Verdet, Atrecht

(NCJ). - 2. Patr. Dim. van Germ. frith-naam. 1293

Hubert Vredet, Atrecht (NCJ).

 

FD

Verdebout

Patr. Germ. VN frith-balth 'vredemoedig': Fridubold. 12e e. Frethebaldus; 1200 Willelmi cognomento Verdeboldi de Arcele (GN); 1303 van Salemoone Verdebouds scult, Bg.

(VERKEST); 1397 Olivier Verdeboud, Ip. (BEELE).

- 2. PlN Vert Debout in Velaines (H) (J.G.)?

 

FD

Verdebout

Soit nom d'origine: Vert Debout à Velaines (Ht), soit de l'anthrop. germ. frithu-bald, latinisé en Verdeboldus, cf. 1397 «Oli­vier Verdebout» Ypres [FD].

 

JG

VERdebout

V. ver- II. «Epouse de Thibaud".

 

EV

Verdeg(h)em, (van)

van Verdeghen, (van) Veerdeg(h)em, van Veirdeg(h)em: PlN Verdegem in Beveren-Roes. (DF XVI). Veerdegem in Machelen-Deinze (OV) (TW). 1274 Egidii de Verdenghem, Wg. (DEBR. 1980).

 

FD

Verdel

Verdeau, Verday: BN Ofr. verdel: papegaai.

1278 Jehan Verdiel=Jehans Verdiaus, H (CSWI).

 

FD

Verdel(len)

Van der Dellen. PlN Délie: dal. 1345 Aert

van der Dellen, Genk (VDZ).

 

FD

Verdenet

Peut-être nom d'origine, par ex. Verdonnet (Côte d'Or); sinon, var. de Verdelet (avec échange des liquides / < n), dérivé de vert?

 

JG

Verdenet

PlN Verdonnet (Côte-d'Or). -

2. Verdonnet, dim. van Verdon i.

 

FD

Verdenne

Verdinne. Nom d'origine: Verdenne, à Marenne ou Waha (Lx).

 

JG

Verdenne

Verdinne: PlN Verdenne in Marenne of

Waha(LX).

 

FD

Verdesseldonck

zie van Desteldonck.

 

FD

Verdeur

-eure. Nom de profession: moy. pic. (1445) verdeur 'garde-forestier' FEW 14, 5 lOb, cf. Verdier (ci-dessous). - Ou bien forme contractée de «van der Deuren» comme nom d'enfant trouvé, cf. 1753 «Jacobus van der Deuren ante portam inventitiorum » Louvain [FD]. Cf. aussi Verdure.

 

JG

Verdeur(e)

V. ver- I. Altér. de Ver-deuren, synon. de Verdoorne, ,,De l'épinaie". Synon. : Verd(e)ure.

 

EV

Verdeur(e)

Verduere: i. Vondelingnaam: 1753 Jacobus van der Deuren ante portam inventitiomm; 1757 Catharina Verdeuren ante portam templi jesuitarum, Lv. (VS1976,264). -2. Vervorming: 1672 Jacobus Verdière, Bg. (vader van) 1674 Jacoba Verdeere, Bg. = 1711 Jacoba Verdeuren, Schriek = 1774 Jacoba van Doren, Schriek (VVF-Krant 1994,12). - 3. Zie Verdure.

 

FD

Verdevoye

Verspreide PlN Verde voie, verte voie: groene weg. Vgl. Van Groenwege. 1305 Baldevinus le Vrient de Viridi Via, Beuvrequen; 1492 Mahieu Verdevoie = 1501 M. de le Verdevoie, St.-Omaars (DF XVI); 1468 Jan Gande dit de la Verdevoye...van Chiloye-en-Ternoiz (PARM.); 1589 P. Verdevoy, Ariën-Aw. (AP).

 

FD

Verdeye(n)

Verdijen: Adaptatie van Verdée (zie Verdé). 1753 Judocus Farday = 1784 J. Fardeijs = 1794 J. Verdez, Zuurbemde (vader van) 1783 Anna Maria Fardeijs = 1785 A. M. Verdé = 1787 A.M. Verdij = 1790 A. M. Verde = 1792 A. M. Verdée = 1794 A.M. Verdeij, Zuurbemde (med. A. Declerck, Brussel).

 

FD

Verdeyen

Adaptation flam. du NF Verdée, cf. Verde, Verde [FD]?

 

JG

verdeyen

V. ver- I. Intervers. : Ver(h)eyden, ,,De la bruyère".

 

EV

Verdez

zie Verdé.

 

FD

Verdick(t)

-icq, zie Verdijck.

 

FD

Verdickt

Verdicq, Verdique (formes fran­cisées), etc. Var. de Verdijck, forme contractée de Van Dijk [FD].

 

JG

Verdier

1645 «Jeanne Verdier» BourgNamur; nom de profession: anc. fr. verdier 'garde-forestier; jardinier' FEW 14, 510b; cf. aussi Verdeur et Verdy.

 

JG

Verdier

Verdy, Duverdier: BerN Ofr. verdier: boswachter. Wsch. niet te scheiden van Verdière. In elk geval is Duverdier op te vatten aïs de la Verdière 2.1221 Viridarius; 1235 Jehanés Verderus; 1241 Rogiers Verdarii, Atrecht (NCJ); 1708 Jacques Verdier, de weduwe Verdy (ongetwijfeld afstammeling van 1544 Verdière, Menen, zie i.v.), Menen(COUSS.).

 

FD

Verdière

Verdier(r)e, Verdriêre, -iere. Ofr. verdière: groengors (vogel). BN. - 2. PlN Verdière: bosgebied onder toezicht van een boswachter. 1208 Basin Verdière; 1244 pro Huberto Verdière; 1253 Felipes des Verdieres, Atrecht (NCJ); 1298 Juliane Verdière, Bg. (VERKEST);+1300 Ansel Verdière, Yolens de le Verdière, Artesië (BOUGARD); 1349 Jakemes dele Vredière, 1400 Tassart dele Vredière, Dk. (TdT); 1544 Jan Verdière, Menen (KWII).

 

FD

Verdière

Verdiere. 1208 «Basin Verdiere» NécrArras, 1279-80 «Gilles Verdière» Reg-Tournai, 1561 « Melchior Verdiere » Antoing ; forme fém. du précédent ou bien anc. fr. verdiere, verderie "étendue de bois soumise à la juridiction d'un verdier' (Bougard-Gysse-

ling 278), cf. 1296-1302 «li veve Ansel Verdiere», «Yolens de le Verdiere» Impôt-Artois. — On peut songer aussi à l'anc. fr. ver-dière 'bruant, sorte d'oiseau' (Gdf 8, 186; ALW8, 140-1 )[MH].

 

JG

Verdievel

zie van Dievel.

 

FD

Verdij(c)k

Verdy(c)k, Verdikt, Verdick(t), Verdique, Verdicq, Verduyckt, Verduijckt: Van der Dijkt. Collectieve PlN Dijkt: plaats met dijken. 1281 Joh. de Dict, Temse; 1321 Adaem van der Dicht (HAES.); 1267 Egidius de Dict, Waasmunster; 1315 Jan van der Dicht, Rupelmonde; 1325 Adam van der Dict, Tielrode (FLW); 1484 Jan van der Dict, Cent (V. D. HAL.); 1508 Dierick Verdict, Temse (DE MAN); 1584 Goris Verduyckt, Aw. (AB); 1701 Jan Sacharias Verdyck, Diest (CLAES1983).

 

FD

Verdijen

zie Verdeyen.

 

FD

Verdijn

zie Verdin.

 

FD

Verdikkelen

zie van Dickelen.

 

FD

Verdikt

zie Verdij(c)kt.

 

FD

Verdin

-ing(h), -ijn, -yn: i. Zie Duverdyn. - 2. Var. van Ferdin. 1485 J. Verdin, Bastenaken (J.G.).

 

FD

Verdin

Proven. 1. Vedrin (Inter­vers.). — 2. Verdenne (Dép. Marenne, anc. Verdine).

 

EV

Verdin

Verdyn. 1485 «J. Verdin dudit Faen» JusticeBastogne, 1787 «P. J. Verdin» Bourg-Liège, 1795 «Jérôme Verdin» BourgNamur; nom d'origine: Verdun (Meuse), avec confu­sion -un/-in. Comp. w. liég. vèrdin 'canne à épée, esp. de rapière', d'après l'anc. liég. vèrdin, anc. fr. verdun, esp. d'épée fabriquée à Verdun DL 688, FEW 14, 280.

 

JG

Verdinne

zie Verdenne.

 

FD

Verdique

zie Verdijck.

 

FD

Verdo(e)nck

-donk, -donckt, -donc(q), zie van Donck.

 

FD

VER--doene

V. ver- II. ,,Epouse de Do(do)n".

 

EV

Verdon

Verdoene, Verdron: i. Dim. van Ofr. verde: groen. BN/ - 2. PlN Verdon (Marne).

 

FD

Verdon(k)schot

Uit Van der Don(ck)schot, FN in

NB. PlN Donschot bij Deurne (NB) (med. W. Veekens, Boxtel). 1389 Heyne van der Donschout, VB (BOLSEE); 1661 Mattheus vander Donckschot, Becanus(MULVI).

 

FD

ver--donc(k)

ou don(c)k. V. ver-

1,  ,,Du donjon". V. Donk.

Ver- ou ver- -droncken. 1. Verdronken, ,,Noyé". N. des enfants d'un noyé. — 2. V. ver- I. Tronken, ,,Souches d'arbres". Synon. : Du Tronquoy.

 

EV

Verdonck

-onckt, Verdonk; Verdoncq, -onc (formes romanisées), etc. Nom topogra­phique: moy. néerl. donk 'hauteur sablonneuse en terrain marécageux', cf. Van der Donck.

 

JG

VER--doo(d)t

ou ver- -doo(d)t. 1. V. ver-II. ,,Epouse de Dod(on). — 2. Proven. Dood(hoek), ,,Coin de la mort", (Dép. Bassevelde).

 

EV

Verdood

Verdoodt, Verdoot. 1688 «Jan Verdoot» Opwijk; forme évoluée de Verdoort < Verdoorent < Van Dooren. Bibliogr. : F. Debrabandere, Van Dooren en Verdoorent, VIS124, 1988,48-9.

 

JG

Verdood(t)

-oor(e)nt, -oot, zie van der Doorent.

 

FD

Verdoolaeg(h)e

zie (van) Doolaeghe.

 

FD

Verdoren

zie van den Doorne.

 

FD

Verdoucq

zie (van) Donck.

 

FD

Verdoy

Metr. Ver Doye: vrouw Dooie, Dode < Germ. VN Doda (MORLETI). Vgl. Doyen.

 

FD

Verdren

Proven. 1. V. Vedrin. — 2. Verderen (hoek), ,,(Coin) plus éloigné".

 

EV

Verdren(g)

Verdrengh(t), zie van de Drinck.

 

FD

Verdriêre

zie Verdière.

 

FD

Verdron

zie Verdon.

 

FD

Verdroncken

Wsch. reïnterpretatie van Verdonck. 1795 Cornélius Verdroncken, Ukkel-Bs. (CALUWAERTS).

 

FD

Verdru

Verdruye, Verdruije: PlN Verde Rue: groene straat, in Acquin, Caffiers (PdC), Haveskerke, Komen, Oud-Berkijn (Nord) (DF), Waziers: 1421 au lieu con dist a le Verderue (CCHt V,397). 1505 Verderue, H (CSWIII); 1517 Jeronimus de la Verde Ruwe, clericus, Cameracen. dyoc.; 1520 Carolus de la Verderuwe, Bs. (MULIII); 1544 Pierchon Verderue, Armentiers-Bg. (PARM.); 1580 Jeronimus de la Verderue, Ktr. (KW).

 

FD

Verduere

zie Verdeure.

 

FD

Verdult

BN Verdoold of uit Verdwaald. 1583 Verdoelt, Tilburg; 1620 Verdollt, Drunen; 1631 Verdult, Bergen-op-Zoom (PDB).

 

FD

Verdun

1295-1300 «Jehan de Verdun» Comp-tesMons; nom d'origine: Verdun (Meuse); cf. aussi Verdin.

 

JG

Verdun

zie Verduyn.

 

FD

Verdure

1470 «George Verdure» Lille; p.-ê. fr. verdure, w. liég. verdeur, anc. fr. verdor 'ver­dure, légumes frais'; cf. aussi Laverdure et Verdeur.

 

JG

Verdure

Laverdure, Laverdeur(e), Verdeur(e), Verduere: i. PlN Verdure: groen, gebladerte, loof. 1470 George Verdure, Rijsel (SPL); 1578 Jacques de la Verdure, Gent-Aw. (AP); 1584 Jeroen Verduere, Aw. (AB); 1631 Guillame Verdure, Ktr. (KW); 1684 Jean Laverdeur, Lierneux (HERB.). -2. De vormen op -eur kunnen BerN zijn. Ofr. verdeur: boswachter. 1385 Guillaume le Verdeur (MARCHAL).

 

FD

Ver--dure.

ou ver- -dure. 1. Profess. Pro­ducteur ou marchand de verdure. — 2.  V. Verdeur(e).

 

EV

Verdurm(e(n))

zie van Durm(e).

 

FD

verdurme

V. ver- I. ,,De la Durme" (Riv.).

 

EV

verdussen

V. ver- I. Van Terdutsen (Dép. Everbecq), ,,Du (domaine)

thiois".

 

EV

Verdussen

zie van der Dussen.

 

FD

Verduyckt

zie Verdijck.

 

FD

verduyn

V. ver- I. ,,De la dune".

 

EV

Verduyn

Verduijn, Verdun. Uit Verduynt, van der Duint, van der Duunt. PlN Ter Duunt: groep duinen, zandheuvels, in Zwevezele (DF III). 1343 Ruggre van der Duunt, Ktr. (DEBR. 1971); 1413 Lauwers van der Duunt fs. Jan; 1419 Jan Lauwers van der Duunct, Zwevezele; 1728 Anna Verdun (meter van) J. B. Verdunkt, Th.; 1776 Ignaes Verduyn, Gits (MARICHAL). - 2. PlN Verduin: 1314 in campo dicto Verdun; 1356 op den Verduen; 1406 op den Verduyn, Asse. Volgens LINDEMANS (KCTD1930,41) migratie van Fr. PlN Verdun. 1356 Gherems van Verduen (PEENE 1949); 1339 Reinier van Verdun, Bg. (TAM.). -3. BN? 1239 Giles li Verduns de Borghiele (SMTI). - Lit.: F. DEBRABANDERE -G. VERDUYN, De familienaam Verduyn. LG1991,89-93.

 

FD

Verduystert

Car. mor. ,,L'éclipse, l'assombri".

 

EV

Verduystert

Wsch. reïnterpretatie van Verduyst < Van der Duist. PlN Ter Duust in 1460 in St.-Martens-Leerne (OV) en Vosselare (OV) (med. Gyss.). 1393 van Grielen van der Duust; 1382 Jan van der Duust, Machelen (DEBR. 1970); 1584 Peter Verduest, Aw. (AB).

 

FD

Verdwaaid

BN? Vondelingnaam? 1760 Jan Maertens Verdwaaid, Limmen (PDB).

 

FD

Verdy

1561 «Collard de Verdy» DénFloren-ville, 1752 «Jean-Baptiste Verdy» Bourg­Namur ; forme w. de Verdier. Secondairement, surnom: w. verdi 'vendredi', cf. Vendredi.

 

JG

Verdy

zie Verdier.

 

FD

ver--dyck

-eckt, -ee(c)ke(n).V. ver ï. ,,De la digue", ,,De la chê­naie", ,,Des chênes".

 

EV

verdyen

V. Verdeyen.

 

EV

Vere, van de

zie van de Veere.

 

FD

Verecht

Vereckt, zie van der Eeckt.

 

FD

Vered

zie van der Riet, van Reeth.

 

FD

Vereecke

-ecke, Ver Eecke, Verheecke; Veree-cken, Verecken, Vereycken, etc. Nom d'ori­gine (fréquent en pays flam.) Ter Eeke (= au chêne), cf. Van der Eecke(n).

 

JG

Vereeke(n)

Vereecke(n), Vereecque, Vereque, Verecke, -en(s), Verhee(c)ke(n): i. Samentrekking van Van der Ee(c)ke(n). Zie Van der Eyken. - 2. Evtl. korte vorm van Van der Vereeke. Zie Van der Vreken.

 

FD

Vereeno(o)(ghe)

zie van Eenoo.

 

FD

VEReenogghe

V. ver- II. ,,Epouse du borgne".

 

EV

Vereerde

zie van der Aerden.

 

FD

vereerstraeten

V. ver- I. Heirstraat, ,,De la voie principale".

 

EV

Vereerstraeten

zie van Herstraeten.

 

FD

Vereertbrugg(h)en

zie van Ertbruggen.

 

FD

vereertbrugghen

V. ver- I. Aarden-brug, ,,Du pont de terre". (Dép. Winnegem).

 

EV

Vereggen

Veregeen, zie van der Heggen.

 

FD

Verein

zie Ferin.

 

FD

Verekt

zie van der Eeckt.

 

FD

Verel(e)st

zie van der Elst.

 

FD

Verelle(n)

zie van der Helle.

 

FD

Verelst

Ver Elst, Verhelst, etc. Nom d'origine (fréquent en pays flam.): Ter Elst (= aunaie, aunoit), cf. Van der Elst.

 

JG

Verelzen

zie van den Elzen.

 

FD

Vereman

Proven. Veer (L.D.), avec suffixe -man, d'orig.

 

EV

Vereman(s)

zie (de) Veerman.

 

FD

Veremme

Verheem: i. Metr. Ver Emme, Ver Imme: vrouw Emma. - 2. Zie Verhamme.

 

FD

Veren, van der

zie van de Veere.

 

FD

Verenghen

zie van Rengen.

 

FD

Verenne

-es, Vérenne. 1591 «Jean de Verenne» Namur, 1597 «Thomas de Verenne» Bourg-Dinant, 1602-3 «Laurent de Verenne» Ter-riersNamur, 1639 «Jacques Verenne», 1687 «Jeanne Verene» BourgNamur; probabl. nom d'origine: Vérenne(s) (du lat. *vitrina 'ver­rerie') e.a. à Serinchamps, Dion et Pesche (Nr); ou bien var. de Wérenne.

 

JG

Verenne

Vérenne, Verennes: 1. Zie van Renne. -2. PlN Verenne in Serinchamps, Dion en Pesche (N) < Lat. vitrina: glasblazerij. 1591 Jean de Verenne, Namen (J.G.).

 

FD

Verenneman

zie Veranneman.

 

FD

Verept

Verrept: PlN Ter Ept: plaats waar eppe groeit. In Waarloos (A) (ROEL. 1942). 1368 die

Eept, Wechelderzande; 1368 vander Eept, Weelde (VERB. II); 1557 Costen Verept, Reet (SELS); 1594 Peeter Ver(r)ept, Aarts. (MAR.).

 

FD

Vereque

zie Vereeke(n).

 

FD

Vererf(v)en

Vererfve, zie van der Erven.

 

FD

Vererre

zie van der Heeren.

 

FD

verertbruggen

V. Vereertbrugghen.

 

EV

Verertbruggen

zie van Ertbruggen.

 

FD

Vereruysse

zie van der Cruysse(n).

 

FD

Veres(se)

zie van den Esse.

 

FD

Verest

zie van der Est, van der Elst.

 

FD

ver-est

-eycken, -eyt. V. ver- I. ,,De la frênaie", ,,Des chênes", ,,Des osiers' (Verriet).

 

EV

Veret

zie van der Riet, van Reeth.

 

FD

Vereuille

Adaptatie van Verhulle?

 

FD

Vereuille

NF du départ, du Nord, mais origi­naire de Bourgogne (Côte-d'Or) d'après les

atttestations des 17e et 18e s. (GeneaNet); sans doute d'origine toponymique.

 

JG

Verey(c)k(en)

Vereyckem, zie van der Eyken.

 

FD

Vereycken

etc., cf. Vereecke.

 

JG

Vereyckmans

Afl. van Vereyck(en).

 

FD

Vereyd(h)en

Vereyen, zie van der Heiden.

 

FD

Vereyt

Verreydt, Verrydt, Verryt, etc. Forme contractée de Van de Rijt, Van de Riet, appel-latif riet, rijt, reet 'petit cours d'eau, chenal' [FD] ; cf. aussi Verayt.

 

JG

Vereyt

zie van der Riet.

 

FD

Verfaill(i)e

Verfa(e)llie, zie van der Faille.

 

FD

Verfaillie

Verfaille, etc. 1615 «Jan Verfaillie» Passendale; équivalent flam. du NF délia Faille, Delafaille, etc., d'après le topon. Faille, Falie, très répandu en Flandre occ. (= terre en forme de manteau, de cape) [FD].

 

JG

ver-faillie

-feuille. V. ver- I. ,,De la fente, de la crevasse". N. roman (De la Faille) ou italien (Délia faglia). Autres formes flam. : V(and)er- -Failgen, -Faille.

 

EV

Verflieren

PlN Flieren (G). Maar 1799 Willem Verflieren in Woensel is de zoon van Joannes van Flierde (PDB), wsch. var. van Van Vlierden.

 

FD

Verftraete

zie van de(r) Strate(n).

 

FD

Verg(h)eylen

V. ver- I. ,,Des col­lines". (Hil).

 

EV

Verg(h)eynst

zie van der Ginste.

 

FD

Verga(e)len

Vergalle(n): PlN (ter) Galen in Vorst (A) (HERMANS). 1360 Jannis vander Galen; 1380 Vrancke vander Gaele, Diest (CLAES 1986); 1444 Segero vander Galen, St.-Tr. (GHYSEN); 156 e. Jan vander Galen, Vorst (HERMANS); 1465 Wouter Vergalen, Her. (DERCON).

 

FD

vergaelen

V. ver- I. ,,De la clai­rière" (Fig. : Goal, ,,Clairure d'un tissu". Synon. : Vergalle.

 

EV

Vergaerde

Vergaert: PlN Gaerde: tuin, hof. 1340 Gheraerd van der Gaerde, Bg. (JAM.).

 

FD

ver-gaert

-gauts, -gauw(en), -geer.V. ver- I. ,,Du jardin" (Gaard), ,,Du fossé" (Goot. V. Vergote), ,,De la région" (Gouw), ,,Du Geer" (Riv.).

 

EV

Vergauts

zie Vergouts.

 

FD

Vergauwe

Vergauwen. Soit nom topogra­phique: moy. néerl. gouw, gauw 'région, étendue' (Carnoy 152), ou nom d'origine: Ter Gouwen, à Tamise et Haasdonk [FD].

 

JG

Vergauwe((n)s)

zie Vergouwen.

 

FD

Vergeele

zie Vergeyle(n).

 

FD

Vergeer

zie van de Geer.

 

FD

Vergeerbergen

Metr. Ver, Vrouw Geerberge. Germ. VN Gerberga (MORLETI).

 

FD

ver-gels

-geyle(n). V. ver- I. ,,De la terre trop grasse", (Geil), V. Vergeule.

 

EV

Verger

-ez, -es, -es, zie Duverger.

 

FD

Verger

Vergez. 1575 «Poncelet Vergier» Dén-Florenville; sans doute nom de fonction: anc. fr. vergier, moy. fr. verger 'celui qui porte une verge devant le magistrat', anc. champ. vergierel 'huissier à la verge' FEW 14, 501a; ou bien de fr. verger, cf. Duverger.

 

JG

Vergetin

Dubbel dim. (-et-in) van Fr. verge: roede (o.m. landmaat).

 

FD

Vergetin

Surnom: dérivé en -in de vergeter 'pousser (en parlant de sarments), fouetter, etc.' FEW 14, 493a, à rapprocher d'anc. fr. vergeton 'petite verge, rejeton, rameau'.

 

JG

Vergeyle(n)

Vergeele, Vergh(e)ylen, Verg(h)eijlen. Metr. Ver Geile: vrouw Geile. Germ. VN Geila (Fm.). Germ. gaila 'vrolijk' > Ndl. geil. 136 e. Geile Lambins, Evergem; 1174 Alard fîlius Geilen (GN); 1252-84 Petrus voren Gheyle fîlius quondam Gheile, Lv.; 1415 Jan Vergeylen, Tn. (HM). - 2. Zie Vander Gheylen.

 

FD

Vergeynst

V. ver- I. ,,Du genêt", (Ginst).

 

EV

Verghetem

zie van der Geten.

 

FD

Verghote

zie van der Goten.

 

FD

Vergieu

Surnom délocutif d'après un juron du type rvertudieu-i, rverge Dieun sous une forme abrégée? Cf. aussi Verjus.

 

JG

Vergieu

zie Verjus.

 

FD

Vergine

Vergi(e)n: Metr. Lat. HN Virgin(i)a. 1190 uxor eius Virgina, Oudenburg (LEYS1959); 1398 Vergine Geins, Bavikhove; 1398 Verghine van Hulsvelde, Meulebeke (DEBR. 1970).

 

FD

Verginst,

zie van der Ginste.

 

FD

Vergis(s)on

PlN Vergisson (Saône-et-Loire). -2. Zie Fernagut.

 

FD

Verglorie

zie Glorie.

 

FD

Vergne

Proven. 1. „Aulne". N. d'ar­bre, caractér. d'une propriété. — 2. Ruisseau à Wiers.

 

EV

Vergne(s)

Vergnaus, Vergn(i)on, -iolle, Verne, Vernet, -ez, -el, -eau, -aut, -aus, Vernhet: Ofr. ver(g)ne: els (boom) en afl. Verspreide PlN. Vgl. Vernay. 1564 Jacques de Verne, Dk.-Aw. (AP).

 

FD

Vergniolle

Vergnon, -ion. Noms d'origine: topon. dérivés de fr. dial. verne, w. viène 'aulne'? Cf. aussi Vernay, Vernel, Vernet.

 

JG

Vergo(o)te

Vergotte, zie van der Goten.

 

FD

Vergoltz

Vergôls, zie Vergult.

 

FD

Vergoos(s)en

Metr. Ver Goosse: vrouw Gose. Germ. VN Godeza, vrl. afl. van God-naam. Vgl. Goossens, Vergouts.

 

FD

Vergote

V. ver- I. ,,Du fossé" (Goot). Synon. : Ver- -gauts, -goûts.

 

EV

Vergote

Verghote. Nom d'origine: Ter Gote, topon. très répandu (e.a. seigneurie à Courtrai) signifiant 'conduit, rigole' [FD]; cf. Van der Goten.

 

JG

Vergouts

Vergauts, Verguts: Metr. i. Ver: vrouw + Germ. VN Godeza, afl. van God-naam, zoals Godevaart. 1035 signum Godece, Cent (GN); 1356 Vergoetsen dochter = Marie Godeverts, Bs. (PEENE). - 2. Germ. VN Golda. Vgl. Vergult, Verguldezoone.

 

FD

Vergouwen

Vergauwe((n)s): i. PlN Ter Gouwen in Haasdonk en Temse: 1375 ter Gouwen (GYSS. 1956,93). 1281 Daniel de Gouwe; Egidius de Gouwe, Temse (HAES.); 1295 van der Gouwen, Haasdonk (FLW); 1340 Clemme van der Gauwen, Beveren-Waas (DECONINCK); 1390 Jan vander Gouden, Aw. (ANP). Zie ook van der Gouw.

 

FD

Vergracht

Vergrackt, zie van der Gracht.

 

FD

ver--gracht

-gucht,  -gult,  -guyse, -haaren ou haeren et -haert,

 -ha(e)g(h)e(n), -ha(e)s(t), -ha-leweck, -hamme, -hasselt, -hau-waert, -haven, -haverbeke, -havert, -hé, -heecke(n), -hegge(n), -he(i)rstraeten, -helle(n), -hel-pen, -helst, -heug(h)e(n), -heust.V. ver- I. ,,Du talus", ,,Du ha­meau" (Gehucht), ,,des ravins" (Guïl, ,,ravin, avec le t final, indice du collectif), ,,Des terres arides" (Haar et Haart, avec le même in­dice), ,,Des bosquets", ,,,Du frêne, de la frênaie" (As, Ast), ,,Du hameau de Hal(le)", (Hallewijk), ,,Du méandre" (Ham), ,,Du ruis-saeu de Ever" (Everbeek ou Ever-becq, Loc.), ,,De la bruyère" (Hei), ,,Des chênes" (Eiken), ,,Des haies" (Heg), ,,Des voies principales" (Heirstraat), ,,Des collines" (Hil), ,,De la Helpe" (Riv.), ,,De l'au-naie" (Elst), ,,Des hauteurs" (Hogen : Comp. : Verhoogen), ,,Des buissons" (Heest).

 

EV

Vergriete(n)

Vergriette, zie Grieten(s).

 

FD

Vergroesen

zie van Groesen.

 

FD

Vergucht

etc. Forme contractée de Van der Gehucht, Van der Gucht, équivalent du NF fr. Duhameau, Duhamel.

 

JG

Vergucht(e(n))

Vergught, zie van Gehuchten.

 

FD

Verguet(en)

Wellicht verhaspeld < Verguchte(n).

 

FD

Verguldezoone

zie Goudesone.

 

FD

Vergult

Verguldt, Vergoltz, Vergôls. Metr. Ver Gult: vrouw Golda, Germ. VN. Vgl. Vergouts, Verguldezoone. 1576 Adriana Vergults, Boechout (SELS). - 2. Metr. Ver Godild. Germ. VN gud-hild 'god-strijd'. 1236 Godildis de Ansbeka; 136 e. Godild, Cent (GN); 1400 Luuc Vergodelden = 1451 Luycs beemt vander Goelden, Brecht (MNT 276).

 

FD

Verguts

zie Vergouts.

 

FD

Verguyse

Wsch. spelling voor Verjuys; zie Verju(s). 1584 Gijsbrecht Verguys; Niclaes Verjuys, Peter Verjuys, Aw. (AB). De naam werd in 1700 in Asse-nede geherinterpreteerd aïs Voorhuyse (PDB).

 

FD

Verhaaf

zie Ten Haaf, van der Hâve.

 

FD

Verhaag(en)

zie van der Hage(n).

 

FD

Verhaar

-aaren, Verhaeren. Nom topogra­phique: moy. néerl. hare 'plateau sec, sablon­neux'.

 

JG

Verhaar(en)

Verharen, Verhaere(n), Verharne: Van der Haar(en). Vrij verspreide PlN Haar, Hare(n): zandige heuvelrug (TW). Vgl. Van Haeren. 1433 Arnoud vander Hare, filius Diedericx vander prochie vander Hare bi Utrecht (PARM.); 1535 Hans Verhaer, Wijk bij Duurstede-Aw. (AP); 1570 Daniel Verhaer, Lv. (HENNO).

 

FD

Verhacghe

zie van der Hage(n).

 

FD

Verhack

Verack(e), Verac(k)x, Verrax: PlN Ter Haecs,

Aex: bijlvormig stuk grond, b.v. in leper. 1326 Cateline van der Haex, Ip. (BEELE); 1543 Kaerle vander Aecx, Roes. (AERBEYDT); 1557 Verhaecx, 1563 Verhaick, Mech. (MERTENS).

 

FD

Verhaeg(h)(e(n))

-ghem, -gué, zie van der Hagen.

 

FD

Verhaege

Verhaeghe, -haegue, Verraeghe, -aghe; Verhaegen, Verhagen, Veraghen, Veraghaenne, Verraghen, Verraghenne etc. Forme contractée de Van der Haegen, d'après l'appellatif très fréquent: Ter Haghe (= à la haie).

 

JG

Verhaeren,

cf. Verhaar, -aaren.

 

JG

Verhaert

Verha(a)rd, Verra(e)rt, Verraedft): Uit Verhaar (met paragogische t) of hypercorrect voor Veraert, Van Aert (zie van der Aerden). 1540 Hansken Verhart, Goor; 1543 Peter Verhaert, Deurne (AP).

 

FD

Verhaert

Verhaer. Peut-être fausse régression

de Veraert, moy. néerl. aert 'embarcadère, quai' [FD].

 

JG

Verhaest

zie van Raes.

 

FD

Verhaeven

zie van der Hâve.

 

FD

Verhaever(t)

zie Verhavert.

 

FD

Verhaeverbeke

zie (van) Haverbeke.

 

FD

Verhag(h)e(n)

Verhague, zie van der Hage(n).

 

FD

Verhalle(n)

zie van der Hallen.

 

FD

Verhalleman

zie Veranneman.

 

FD

Verham(me)

Veramme, Veremme, Voorhamme, Verheem: Van der Hamme, naast Van (den) Hamme. 1319 ter Hamme, Menen (DE V). 1398 Jan van der Hamme, Wev. (DEBR. 1970); 1724 Pierre Veramme, Heule (COUSS.).

 

FD

Verhamme

Nom d'origine: Ter Hamme, topon. très répandu en Flandre, e.a. à Menin.

 

JG

Verhanneman

zie Veranneman.

 

FD

Verhard

zie Verhaert.

 

FD

Verharen

Verharne, zie Verhaaren.

 

FD

Verhas(t)

zie van Raes.

 

FD

Verhassel(t)

zie van der Hasselt.

 

FD

Verhasselt

Verhassel. Nom d'origine: TerHas-selt (moy. néerl. hasselt 'coudraie'), plusieurs NL dont Hasselt (Lb).

 

JG

Verhauven

Verhauwen, zie van (den) Hauwe.

 

FD

Verhauwa(e)rt

zie van Hauwaert.

 

FD

Verhaven

zie van der Hâve.

 

FD

Verhaverbeke

zie (van) Haverbeke.

 

FD

Verhavert

Verhaever(t), Ver(r)aver, Verhovert: 1. PlN Havert: plaats waar haver groeit, haverveld. Vgl. Van Haver(e). 1369 Theodericus de Havert, Mtr. (SKM); 1370 Heine van der Havere, Temse (DE MAN). - 2. Zie Van der Avoort.

 

FD

Verhaygen

zie van der Hagen.

 

FD

Verhé

Verhée, Verhee. Graphie hypercorrecte pour Veree < Van der Ee (Ee = eau, nom de ruisseau) [FD].

 

JG

Verhe(e)

Verhé. Hypercorrecte spelling voor Veree < Vander Ee. PlN Ee: water. 1287 Riquard van der E, Sijsele (CG); 1398 Martin de le Ee, Ip. (BEELE); 1433 A. van der Ee, Den Haag (CCHt); 1680 Cornelis Verhee, Cornelis Veree, Koudekerke (VERGR. 1972). - 2. Var. voor Van Hee.

 

FD

Verheck(en)

zie van der Eyken.

 

FD

Verhee(c)ke(n)

zie Vereeke(n).

 

FD

Verheecke

cf. Vereecke.

 

JG

Verheedt

Van der Heet. PlN Heet, var. van Heide. Zie Van der Heiden.

 

FD

Verheerstraeten

zie (van) Herstraeten.

 

FD

Verhees(en)

Verheezen, zie van Hees.

 

FD

Verheest

zie van der Eest.

 

FD

Verhegg(h)e(n)

Verheghe, zie van der Heggen.

 

FD

Verhegge

Verheggen, etc. Forme contractée de Van der Hegge(n), équivalent du NF Del(a)-haye.

 

JG

Verheide(n)

zie van der Heiden.

 

FD

Verheijke

zie van der Eyken.

 

FD

Verheirbrugge

zie van Herbruggen.

 

FD

Verheire

Zie Van der Heeren. - 2. Adaptatie van Rom. Ferraire, Ferrere: smid. 1689 Judocus Ferrere, Knesselare; 1690 Petronilla Ferrere = 1716 Ferraire = 1738 Verheire; 1719 Joannes Ferrere = Verheire (vader van) 1720 Joannes Verheire, Knesselare (med. R. Debbaut, Cent).

 

FD

Verheirstraeten

zie (van) Herstraeten.

 

FD

Verhelesonne

zie Heylesonne.

 

FD

Verhelle

Verhellen. Nom d'origine ou de rési­dence: Ter Helle (nom d'une maison à Courtrai notamment), signifiant originelle­ment 'pente, inclinaison', réinterprété comme 'enfer' [FD].

 

JG

Verhelle(n)

zie van der Helle.

 

FD

Verhelpen

zie van der Helpen.

 

FD

Verhelst

cf. Verelst.

 

JG

Verhelst

zie (van der) Elst.

 

FD

Verhemeldonck

zie van Hemeldonck.

 

FD

Verhenne

zie van Renne.

 

FD

Verhenneman

zie Veranneman.

 

FD

Verher(t)straeten

zie (van) Herstraeten.

 

FD

Verherbrugg(h)en

zie van Herbrugge(n).

 

FD

Verhertbrugge(n)

zie van Ertbruggen.

 

FD

Verherve

zie van der Erven.

 

FD

Verhesen

zie van Hees.

 

FD

Verhespen

zie van Hespen.

 

FD

Verhess(ch)en

zie van den Esse.

 

FD

Verhest

zie van der Est, van der Eest.

 

FD

Verhestraeten

zie (van) Herstraeten.

 

FD

Verhetsel

Metr. Ver Hetsele: vrouw Hezela, Germ. VN (MORLETI).

 

FD

Verheu

zie Verrue.

 

FD

Verheu(g)en

Verheug(h)e: Var. van Verhoogen? Ook Ndd. FN. De voorouders zijn tôt ça. 1730 in Rotselaar aan te treffen (med. J. van Geyt, Rijswijk).

 

FD

Verheugd

zie van der Hoeght.

 

FD

Verheul(e)

zie van der Heule.

 

FD

verheulpen

V. Verhulpen.

 

EV

Verheulpen

zie van der Hulpen.

 

FD

Verheust

Var(h)eust,Varreust, van Reust: Verheus, Verreus, Verrues < van Rues. PlN (les) Rues: straten. Zie Delarue. 1398 Henry des Reus, Dottenijs; 1394 Pieterkin ende Hannekin van Rues = 1398 Pierart des Rues, Herzeeuw; 1385 Boidin de Rues = 1398 Boudin van Rues, Rollegem (DEBR. 1970); 1622 Joannes Verheust; 1689 Oliverius Verheust = Rusman, Tielt (VS1979, 27). - Lit.: F. DEBRABANDERE, Van Delrue tôt Verrue en Verheust. LG1984,385-6.

 

FD

Verheve

Var. de Van Eve, c.-à-d. matronyme ver 'dame' + prénom fém. Eve [FD].

 

JG

Verheve(n)

Metr. Ver Eve: vrouw Eva. 1300 obitum Eve Lupi, Ktr. (DEBR. 1970); 1298 Stas vrou Hieven, Kales (GYSS. 1963).

 

FD

Verheven

1. Car. mor. H. noble, supérieur. — 2.Proven. „(Endroit) élevé".

 

EV

VERhevick

 (Pour Verheuick). V. ver- II. ,,Epouse de Hugues". V. Verhuyck.

 

EV

Verhevick

zie Heuvinck.

 

FD

ver--hey(d)e(n)

-heydt.V. ver- I. ,,De la bruyère".

 

EV

Verheyde

Verheyden ; Verheye, Verheyen, etc. Forme contractée de Van der Heyde(n), etc., néerl. heide 'bruyère'.

 

JG

Verheyde(n)

Verhey(e(n)), zie van der Heiden.

 

FD

Verheydt

Verheijdt, Verheyt: Hypercorrect voor Verreydt of var. van Verheyde.

 

FD

VERheylesonne

V. ver II. ,,Fils de l'épouse Halin".

 

EV

Verheylesoon

-zoon, -sonne, -senne, Verheylson(n)e, zie Heylesonne.

 

FD

Verheyleweg(h)en

Verheylenweghe, Verheijleweghem: Metr. Vrouw Heilwig. Germ. VN hail-wîg 'heel-strijd': 1155 Helewigis; 1228 Heylewig, Cent (GN). 1320 Everardus voren Heylewighen, Lv. (HM); 1331 Diederic veren Heilwighen = 1335 wilen Diederijcs ver Heilwighen, Aw. (CLEMEUR).

 

FD

ver--heyleweg(h)en

-hezen et -hiest, -hille, -himst et -humst, -hoeft et -hoeven, -hoest, -hoeyen et -hoye, -hofstadt, -holen, -hoo-gen, -hoop, -houstraeten.V. ver- I. ,,Des voies principales" (Heirwegen), ,,Des buissons" (Hezen, pluriel; Heest, collectif), ,,De la colline", ,,Des (prés aux) guimauves" (Heemst), ,,De la ferme" (Hoeve) ou ,,De la maréchalerie" (Hoejsmederij), ,,De la houssaie" (Hulst), ,,Des foins" et ,,Du foin" (Hooi-en), ,,De la rési­dence" (Hoptad), ,,Des trous" ,,Des hauteurs", ,,Du tas", ,,De la chaussée" (Hoogstraat).

 

EV

Verheyst

zie van de(r) Rijst.

 

FD

Verheyt

zie Verheydt.

 

FD

Verhezen

zie van Hees.

 

FD

Verhiepe

zie Veriepe.

 

FD

Verhiest

zie van der Rijst.

 

FD

Verhijen,

zie van der Heiden.

 

FD

Verhille

zie van Hille.

 

FD

Verhimst

zie van Heemst.

 

FD

Verhocht

Verhoeft, zie van der Hoeght.

 

FD

Verhoe(l)st

zie van de Roost.

 

FD

Verhoef(f)

zie van der Hoeven.

 

FD

Verhoeke

zie van (den) Hoeke.

 

FD

Verhoene

zie Veroone.

 

FD

Verhoestra(e)te

Verhoegstraete, van der Ougstraete, Verhou(g)straete(n), Verhousstraete, Verhoufstraten, Ver(r)ougstraete, Veroudstraete, (van) Roestra(e)te(n), Roelstraete: PlN Houtstraat (VS 1994,396). Zie Haustraete. 1440 wedewe Jans vander Houfstrate, Ktr. (BAELDE); 1538 Jan Verhoustraten, Testelt; 1576 Jan Verhoustraten, Mech.-Aw. (AP); 1695 Carel Verhoestraete, Pittem; 1/57 Franciscus Verhougstraete, Aarsele; 1723 César Verhoustraete, Tielt; 1723 Jan Veroestraete, Tielt. Van de Ooigemse Verougstrate = Veroe(g)strate = van Houstraete = van O(o)straete stammen in de i8e e. af: van Roe(l)straete, Roelstrate (med. J. Roelstraete, Ktr.).

 

FD

Verhoestraete

Verougstraete, etc. Nom d'ori­gine: Ter Houstrate (16e s.), nom d'un fief à Ooigem [FD].

 

JG

Verhoeve

Verhoeven, Verhoven, Veroven. Nom d'origine: moy. néerl. hoeve 'censé, ferme, métairie' (= de la censé).

 

JG

Verhoeve(n)

zie van der Hoeven.

 

FD

Verhoeye(n)

zie van Ooyen.

 

FD

Verhofstad(t)

-ste(de), zie van der Hofstadt, -stede.

 

FD

Verhofstadt

etc. 1500 «Jan vander Hofstadt», 1567 «Sebastiaan van der Hoffstadt» Enghien; nom d'origine ou de domaine : Hofstad, topon. très fréquent en Flandre, notamment à Castre et Gooik [BR].

 

JG

Verhoft

Verhogt, zie van der Hoeght.

 

FD

Verhoie

zie van Ooyen.

 

FD

Verhoijsen

zie Verhuizen.

 

FD

Verhoken

zie Verroken.

 

FD

Verholen

Verholle, zie van der Halle(n).

 

FD

Verholleman

zie Veranneman.

 

FD

Verhonhoove

zie van Oudenhoven.

 

FD

Verhonig

Ook Veronig, uit Oostenrijkse FN Fronig, Frônig (PDB). Wellicht var. van Fro(h)ning, afl. van frôn: wat tôt de heer behoort, of var. van Frômig, Fromig, afl. van Germ.^rem-naam.

 

FD

Verhons

zie Véron.

 

FD

Verhoofstad

zie van der Hofstadt.

 

FD

Verhoog(en)

Verhooghe, zie van den Hoogen.

 

FD

Verhoonhove

zie van Oudenhoven.

 

FD

Verhoosel(e)

zie van Hoorsele.

 

FD

Verhoost(e)

zie van de Roost.

 

FD

Verhopen

zie van der Hoop.

 

FD

Verhost

Zie Van de Roost. - 2. Uit Verhorst, door ass. rs/s. 1536 Dirk Verhorst, Goch (Kleef ); 1580 Peter Verhost, Mech.-Aw. (AP).

 

FD

Verhote

zie van der Goten.

 

FD

Verhou(g)straete(n)

Verhoufstrate, zie Verhoestraete.

 

FD

Verhoven

zie van der Hoeven.

 

FD

Verhovert

zie Verhavert.

 

FD

Verhoye(n)

zie van Ooyen.

 

FD

Verhu(l)st

zie van der Hulst.

 

FD

Verhue

zie Verrue.

 

FD

Verhuizen

Verhoijsen: Wellicht reïnterpretatie van Vreysen.

 

FD

Verhulle

zie van den Huile.

 

FD

verhulpen

V. ver- I. Van Ter Hulpen, ,,De La Hulpe" (Loc.) ou Van der Hulp, ,,De la Hulpe" (Riv.). Synon. : Verheulpen.

 

EV

Verhulpen

zie van der Hulpen.

 

FD

Verhulsdonk

PlN Hulsdonk (NB).

 

FD

Verhulsel

zie van Hulsel.

 

FD

Verhulsen

Wsch. var. van Verhulsel, evtl. van Van Hulsen.

 

FD

Verhulst

Verhust Nom d'origine très fréquent en pays flam. : Ter Hulst (= au houx).

 

JG

Verhums

zie van Heemst.

 

FD

Verhumst

V. Verhimst.

 

EV

VERhuyck

V. ver- II. ,,Epouse de Hugue". V. Verhevick.

 

EV

Verhuyck

Verhuy(gh)t, zie van der Hoeght.

 

FD

ver-huyck

-jans, ,,Epouse- -Hugue, -Jean".

 

EV

Verhuygen

zie Verheugen.

 

FD

Verhyser

zie Veryser.

 

FD

Verians

Vérians, cf. Verjans.

 

JG

Verians

zie Verjans.

 

FD

Veriepe

Verhiepe, Veryepe, Verjepe: PlN lepe: iep, olm (boom). 1328 Michiel van der Hipe, Vn. (DF VI); 1393 Cateline dele Yepe, Kuurne (DEBR. 2000); 1733 J.F. Verhiepe, St.-Win.; 1763 B.L. Verjepe = Veryepe, FV (VERGR. 1968,1972).

 

FD

Verier

Veriez, zie Verrier.

 

FD

Vérin

zie Ferin.

 

FD

Vering

Veering: Patr. Afl. van Veere, Vere < Germ. VN Vredenand, Ferdinand (V. D. SCHAAR). Vgl. Fero = Frido(STARK).

 

FD

Veris

Véris, Vérius: Patr. Korte vorm van Lat. FIN Severius. 1551 Jan Veris, Gulik-Aw. (AP).

 

FD

veriter

V. ver- I. ,,De la région de l'Itter (à Opitter, Limbourg, où à Itterbeek, Brabant).

 

EV

Veriter

Vériter, Vérité: W. (Gaume) adaptatie van D. Wirether = Weihretter, Weihreuter, Weihrauter < Weinraute/Weihraute: ruta graveolens, wijnruit (kruidnaam). 1477 Thoman Wyrether, Fùssen (BKECH.); 1678 Cath. Weyritter; 1689 Georgius Veyriter murarius tyrolensis = 1694 Georgi Vegritter, Messancy (Midd. 1993,121-4).

 

FD

Veriter

Vériter, w. (Bastogne) Vèritèr ', Vérité. Adaptation (gaumaisc) du NF all. Weyritter, Vrijritter (= chevalier libre) (P. Mathieu, BTD 61, 1988, 62), plutôt que du NF ail. Wirether = Weihretter, -euter, -auter, dérivé de Weinraute, Weihraute 'rue fétide' (plante) [FD].

 

JG

Vérius

zie Veris, Verjus.

 

FD

VERjans

V. ver- II. ,,Epouse de Jean".

 

EV

Verjans

Verians, Verians, Veryans, Voorjans: Metr. Ver Jan(n)e: vrouw Johanna. 1474 Geridt Verjannen, Tg. (TYTGAT); 176-186 e. Veriannen = Verjennen = Verjans = Verjansen, Hoeselt (MNT 271); 1627 Andr. Varians, Aw. (AP).

 

FD

Verjans

Verians, Vérians, Veryans. Matro­nyme (avec le -s du génitif) ver 'dame' + pré­nom fém. J(e)anne.

 

JG

Verjauw

Adaptatie van Fargeau/Forgeau, zie Forgeot. G.M. Forgiau is vader van kinderen die in het doopregister ingeschreven werden aïs 1735 Fourgouw, Fourgiois, Fargauw, Versiau, Vergau, 1737 Fariauw, 1739 Verjou, 1747 Veriauw, Wezemaal(PDB).

 

FD

Verjepe

zie Veriepe.

 

FD

Verju(s)

Vérius, Vergieu: Ofr. ver(t)jus: sap van onrijpe druiven, in de keuken gebruikt aïs azijn en voor het aanmaken van sausen. Vgl. E. verjuice en Wvl. verjuus. BerBN. 1362 Heinricx Veriuus wijf, Cent (GSB); 1460 Jean Verjus, Luik; 1480 Jean Verjus, Aw. (ASG 23,24); 1497 Anthonius Pétri de Becka alias Verjuys, Aw. (MULIII). Zie ook Verguyse.

 

FD

Verjus

1360 «Henri Verjus», 1471 «Henry Ver-gut» AnthrLiège; pour E. Renard, serait ver

Diu, littér. «(image de) Dieu (peinte) en vert» (BTD 26, 272); pour Debrab., plutôt anc. fr. ver(t)jus 'suc acide extrait de raisin recueilli vert', w. liég. vèrdjus DFL 477, ouest-flam. ver/mis; ou bien forme de juron, cf. Vergieu. -Bibliogr. : F. Debrabandere, Een krabbe verjuus, dans De Leiegouw 24, 1987, 375-7.

 

JG

Verkaar

zie van de(r) Kar.

 

FD

Verkade

PlN Kade, hypercorrect voor kaai: lage dijk, overdam, aanlegplaats voor schepen. Vgl. Van der Kaa(ij). PlN Kade (NB), De Kade (G).

 

FD

Verkaemer

zie van der Kamer.

 

FD

Verkaemst

zie Vercaempt.

 

FD

Verkaeren

zie van de(r) Kar.

 

FD

Verkain

zie Werkin.

 

FD

Verkainder(e)

zie de Kinderen.

 

FD

Verkamer

zie van der Kamer.

 

FD

Verkammen

zie van der Kam.

 

FD

Verkampt

Verkant, zie Vercaempt.

 

FD

Verkarre

zie van der Kar.

 

FD

Verkauter

zie van de Cauter.

 

FD

Verkeersbilck

zie (van) Keersbilck.

 

FD

Verkeert

zie van de Keer.

 

FD

Verkein

zie Werkin, Verken(s).

 

FD

Verkem

zie van der Kam.

 

FD

Verkempinck

-ynck, zie (van) Kempen.

 

FD

Verken

-enne, au génitif: Verkens. Surnom: moy. néerl. verken 'pourceau'.

 

JG

Verken(ne)

Car. phys. ou mor. Verken, ,,Cochon". — 2. WARD (Wark).

 

EV

Verken(s)

Vercken(s),Verkenne: BN naar de fysieke of psychische eigenschappen van een varken; of BerBN voor een varkenshoeder of-fokker. Vgl. Porchel. 1208 Robertus Verkin, Cent (GN); 1280 Wouterus Verkin, Ip. (BEELE). Afstammelingen van 1686 Hendrick Verkin (Hervé) heten Verkein, Verquen, Verken, Verkenne (PDB).

 

FD

Verkennis

zie Kenens.

 

FD

Verker(c)ke

Verkerk(en), zie van der Kerken.

 

FD

verkest

V. ver- I. ,,De la colline sablonneuse". (Geest. V. ce N.). (Tergeest, Dép. Deerlijk).

 

EV

Verkest(e)

Ver(c)kist: Van der Kerst > Verkerst > Verkest (ass. rs/s). PlN Kerst: plaats waar kers (b.v. waterkers) groeit. 1398 Stevin van der Kerst, Ing. (DEBR. 1970); 1556 Jooris van den Kerrest, Meulebeke (KWII); 1506 Jan van der Kerst; 1562 Jacop van der Kest; 1648 Nicolaijs Verkest, Ktr. (KW).

 

FD

Verket

zie Firket.

 

FD

Verkeyn

zie Werkin.

 

FD

Verkimpe(n)

-inck, zie van der Kempen.

 

FD

Verkind(dt)

zie Werkin.

 

FD

Verkinder(e)

-deren, -dre, -d(er)t, zie de Kinderen.

 

FD

Verkindere

V. ver- I. ,,(La pro­priété) des enfants".

 

EV

Verkissen

Van der Kissen, Van der Kessen < Van der Kersen. PlN Ter Kersene in Aarsele, Dentergem en Markegem. Vandaar de Kissenstraat in Dentergem; Kersenstraat in Tielt: 1635 Kessenstraet. 1238 Eustachius de Kersna; 1352 Gossuin van der Kerssen (DF VII); 1382 Roeland van der Kerssene, Dentergem (DEBR. 1970).

 

FD

Verkist

Zie Verkest.

 

FD

Verkleeren

Vercleeren. Matronyme: ver 'dame' + Cleeren, forme flam. du prénom Claire.

 

JG

Verkleeren

zie Vercleren.

 

FD

Verkleij(e)

zie van der Cleyen.

 

FD

Verknocke

zie van de Cnocke.

 

FD

Verkoe(i)yen

zie Verkooyen.

 

FD

Verkoelen

zie van der Kuylen.

 

FD

Verkolje

zie van Coillie.

 

FD

Verkooren

Vercooren, Verckoren: i. Metr. Ver Coren: vrouw Cornelia. 1487 Jan Verncorens, Ht. (A.GHIJSEN). - 2. Van der Coren. PlN Ter Kore/Keure: gebied waarbinnen eenkeure rechtsgeldig is. 1375 Lauwereins huys vander Coere,Aw.(VLOEB.).

 

FD

Verkooyen

Verkooij(en), Verkoyen, Verkoijen, Verkoe(i)yen,Vercoyen, Koyen, Koijen: PlNKooi(e): kooi, schaapskooi, eendenkooi. 1396 Heinric van der Coeyen, Herdersem (DE B.); 1553 Godefroijt van der Koije, Ktr. (KW); 1563 Ger. Verkoyen, Eindhoven-Aw. (AP).

 

FD

Verkooyen

Verkoyen, Koyen, etc. Nom d'ori­gine: Kooi(e), néerl. kooi 'bergerie, volière, etc.' [FD].

 

JG

Verkoucke

Wsch. verschrijving van Verknocke.

 

FD

Verkouille

zie van Coillie.

 

FD

Verkoulen

zie van der Kuylen.

 

FD

Verkouter

zie van de Cauter.

 

FD

verkoyen

V. ver- I. Van Ter Kooyen (Loc. Holl.), ,,Du lieu nommé : A l'étable".

 

EV

Verkoyen

zie Verkooyen.

 

FD

Verkroost

Var. van Vertroost? Of < PlN De Troost in Zeist(U)?

 

FD

Verkrusse

Verkruysse(n), zie van der Cruyssen.

 

FD

Verkuijl(en)

zie van der Kuylen.

 

FD

Verkuil

zie van der Kuylen.

 

FD

Verkuringen

zie van Kuringen.

 

FD

Verkyndere(n)

Verkyndt, zie de Kinderen.

 

FD

Verl

PlN Verl (NRW). 1816 Verl, Oedelem (PDB).

 

FD

Verla(e)

zie Ferla.

 

FD

Verlaak

zie van de Laak.

 

FD

Verlaan

zie van der Laan.

 

FD

Verlaar

zie Verlaere.

 

FD

Verlack(t)

Verlaecke(n), Verlaeckt, Verlaek(en), zie van de Laak.

 

FD

verlae(c)k(t)

V. ver- I. ,,De la flaque d'eau" (Laak).

 

EV

Verlaenen

Metr. Ver Lane: vrouw Juliane. Zie Laenen. 1330 Willem veren Lanen, Meldert (HM); 1359 Wilhelmus dictus Verlanen, St.-Tr. (GHYSEN); 1359 Heinric diemen heet voren Laenen = 1362 Heinric Lanen, Lubbeek (MNT 276). - 2. Zie Van der Laan.

 

FD

verlaenen

V. ver- I. Van Ter Lanen (Dép. Overijsche), ,,A la Lasne" (Riv.).

 

EV

Verlaere

Verlaers, Verlaar: Metr. Ver Lare: vrouw Hilaria. Lat. HN Hilaria, Ilaria. 1303 Heinric voren Larien, Diest (F. CLAES, Oost-Bmbant 34 (i997)) 116-117); 1331 Arnoud voren Larien, Diest (OATIII); 1374 Geertrude verren Larien, Neerlinter(HM).

 

FD

Verlaet

Verlat. Van der Lat. PlN Lat, misschien te vergelijken met IJslands ledja: slijk, Ohd. letto: leem. 1396 den hère vander Lat, Lier (FRANS); 1723 Antonius van der Laet, Mierop (MUL VII). -2. Uit Verla(e)ckt. Zie Van (de) Laak.

 

FD

ver--laet(en)

ou Ver- -laet(en). 1. V. ver- I. ,,(De la ferme) du serf" (Laethof,

Dép.  Lovenjoel).    2.  Verlaten, ,,Enfant abandonné".

 

EV

Verlaeten

zie van Latem.

 

FD

Verlaine

Proven. Loc.

 

EV

Verlaine

Verlein(e), Verlenne, Verleyn: PlN (LU) en in Tohogne en Tournay (LX). 1312 Johanne dicto Verlennes, LU (AVB); 1334 Colars de Verlenes, Wanze (SLLIII). De dichter P. Verlaine (1844-1896) stamt uit Tohogne (KCTD1952,409).

 

FD

Verlaine

w. Vèrlin.ne. 1363 «Johans dit Hane-poie de Verlaine» GuillLiège, 1668-69 «Noe Verlen» émigré en Suède, 1736 «Jean-Nicolas Verlaine» BourgNamur; nom d'origine: Ver­laine (trois en Wallonie, et donc sans doute plusieurs familles Verlaine). - La famille du poète Verlaine venait de Verlaine, hameau de Tohogne (cf. É. Legros, BTD 26, 409-410).

 

JG

Verlande

Verlant: Wsch. hypercorrecte

remterpretatie van Verlende, resp. Verlent. 1620 Verlande, Duinkerke (PDB).

 

FD

Verlat

zie Verlaet.

 

FD

Verlaten

NF d'enfant trouvé?

 

JG

Verlaten

Verlathem, zie van Latem.

 

FD

Verlay

Van der Laey. PlN De Laaie: waterloop, in leper en Kaaskerke. 1292 Machiel vander Laye; 1314 Simon van der Laye, Bg. (DF IX); 1555 Daniel Verlaye, Vilvoorde-Aw. (AP).

 

FD

Verlé

Verlee, Verlée, Verley, Verlet, Verlez. 1355 «Jean de Verlée», 1630 «Marguerite Verlée» BourgNamur; probabl. nom d'ori­gine: Verlée, près d'Havelange (Nr) ou Verlé, à Brecht (Anv); ou bien forme contractée de Van der Lee, d'après le moy. néerl. lee 'petit canal' [FD].

 

JG

Verlecke

Huisnaam in Brugge: 1351 huus dat men heet ter Lecke. 1298 Henrici domini de Lecka; 1302 van Jans goede van der Lecke, Bg. (DF IX). -2. Riviernaam de Lek in Nederland, waarnaar de heerlijkheid De Lek bij Lekkerkerk (ZH) vernoemd is. 1278 Heinrike van der Lecke, Dordrecht (CG); 1355 Janne van Pollanen hère vander Lecke ende van Breda (HB120); 1416 Henricke vander Leck, Lier (FRANS).

 

FD

Verleden(s)

zie van der Lee.

 

FD

Verlee

Proven. Loc.

 

EV

Verlee

Verlé(e). Zie Van der Lee. - 2. PlN Verlée (N). 1355 Jean de Verlée = 1364 Jean de Verlée, écuyer (a fait transport d'un fief sis) à Verlée (ISC).

 

FD

Verleene

zie van de Leene.

 

FD

Verleg(h)

PlNLeg(NB).

 

FD

Verlein(e)

Verlenne, zie Verlaine.

 

FD

Verlende

Van der Lende. PlN ter Lende = ter Linde. Zie Van der Linde(n). 1326 Jan van der Linde = 1336 Jehan de le Lende, Ip. (BEELE); 1398 Rasse van der Lende, Deinze (DEBR. 1970).

 

FD

Verlent

Metr. Ver Lente: vrouw lolente. 1267 lacop ver Lenten soene, Velzeke (CG); 1576 Peter Verlent, Oudenaken-Aw. (AP).

 

FD

Verlet

-ez, -es, Verley: i. Verelet, dim. van Ofr. verel: grendel. BerBN. 1752 Judocus Verley, St.-Win. (VERGR. 1968). - 2. Zie ook Verlee, Van der Letten.

 

FD

Verleure

Metr. Ver Leure, Lore: vrouw Laura. Vgl. Verloren. 1302 Colart Lore, St-Q. (MORLET); 1633 Maria Verleure, Lo (CRAEYE). - 2. Zie ook Verlee, Van der Letten.

 

FD

Verleuw(e)

zie van der Leeuw.