26/06/2012

V-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

Vervroegen

Br. uitspr. van Vervragen; zie

Vervrangen.

 

FD

Vervu(e)ren

zie van der Veur.

 

FD

Vervu(r)st

zie van der Vorst.

 

FD

vervueren

V. veR- I. 1. ,,De Tervueren" (Loc. — 2. ,,De la Vuer" (Riv. à Tervueren).

 

EV

Vervullens

Uit Verwulgen?

 

FD

ver--vust

V. ver- I. ,,De la terre sauvage" (Woest).

 

EV

Vervuurt

zie van der Voorde.

 

FD

Vervy

cf. Vervier(s).

 

JG

Vervy

zie Vervier(s).

 

FD

ver--vynck

ou VER- -vynck. 1. V. ver- I. ,,(Du bois-, de l'essart etc.- -du pinson" (Vïnken- -bas, -rode, etc.). — 2. V. ver- II. ,,Epouse de Func".

 

EV

Vervynck(t)

zie van der Vinck, van Vynckt.

 

FD

Verwaaijen

zie Verwayen.

 

FD

Verwaard

zie van der Waerden.

 

FD

Verwacht

W. hypercorrecte spelling voor Vervackt.

 

FD

ver--wacht

-waest, -wayen et -wee, -weire, -werft, -west, -weyen, -wil-ghen, -wilst, -wilt, -wimp, -win-nen, -worst. V. ver- I. ,,Du quar­tier du corps de garde", ,,De la terre inculte" (Waast), ,,Des prai­ries" (Wei-en), ,,De la Waere" (Rivière), ,,Du chantier" (Werft, Dép. Heist - op - den - Berg), ,,De l'Ouest", ,,Des prés" (Weiden), ,,Des saules" (Wïlgen), ,,Du do­maine sauvage" (Wilsele, Loc.). ,,Du côté sauvage" (Wilde, L.D.), ,,De la Wimpe" (Ruisseau)", ,,Des alluvions" (Win), ,,Du bois réservé au souverain" (Vorst).

 

EV

Verwae(r)de

Verwaeren, zie van der Waerden.

 

FD

Verwaest

zie van Waas.

 

FD

Verwaetermeulen

zie van Watermeulen.

 

FD

Verwarde

zie van der Waerden.

 

FD

Verwayen

Verwa(a)ijen: Van der Wa(e)yen. PlN

Ter Waai(e): poel, plas; 1329 Grielen van der

Waye, Ip. (BEELE); 1584 Cornelis Verwaeyen,

Aw. (AB).

 

FD

Verwee

Verwée. Nom d'origine très répandu: Ter Weede, du néerl. weide 'pré' ; cf. aussi Van der Wee.

 

JG

Verwee(n)

Verwé(e), zie van der Wee.

 

FD

Verweijmeren

zie Verwijmeren.

 

FD

Verweirde(r)

Verweire, zie van der Waerden.

 

FD

Verweraere, de

de Verwerre, zie de Verver.

 

FD

Verwerft

zie van der Werve.

 

FD

Verwest

zie van der Ves.

 

FD

Verwey(en)

zie van der Wee.

 

FD

Verwicht(e)

PlN Vichte (WV), in de streek nog Ter

Vichten genoemd. 1140 Gozuini de Vehta; 1302

Boudin van der Vichten; Philippe van der Vichte,

Bg. (DF XVI); 1377 Istaes van der Vichte, Ktr.

(DEBR. 1970).

 

FD

Verwick, van

zie van Werveke.

 

FD

Verwielen

zie van den Wiele.

 

FD

Verwijmeren

Verweijmeren: Metr. Ver Wijmere. Germ. VN wîg-mêr 'strijd-beroemd': Vuimara, Wimara (MORLETI). Of PlN? Maar de vander-vorm kan een regressievorm zijn: 1502 Jan Heinsz van der Wij meren; -1597 Maarten Jansz van der Wijmaren (vader van) Hendrik Verwijmer, Zundert (PDB).

 

FD

Verwijst

zie van der Wijst.

 

FD

Verwildert

zie van der Wildert.

 

FD

Verwilg(h)en

Verwilligen, zie van der Wilgen.

 

FD

Verwilghen

Verwilgen, Verwilligen, Verwul-ghen. Nom d'origine: Ter Wilgen, Ten Wil-ghen, fréquent comme topon., du moy. néerl. wilg 'saule' [FD].

 

JG

Verwilst

zie Verwulst.

 

FD

Verwilt

zie van der Wilt.

 

FD

Verwimp

Verwimpt. Nom d'origine, d'après le nom de rivière Wimp(e), au sud de la Cam-pine.

 

JG

Verwimp(t)

Van der Wimp. Riviernaam de Wimp in

de Zuiderkempen. 1422 Jan Verwympe, Geel

(GF); 1421 Ghys ver Wympe, Her. (DERCON); 1539

Jan Verwimpt, Geel-Aw. (AP).

 

FD

Verwinnen

Metr. Ver Winne. Germ. VN Wina <

Germ. wini 'vriend'.

 

FD

Verwoer(d)t

PlN Woerd (G): kunstmatige heuvel

in zee- en rivierkleigebied (PNB). - 2. Soms

wellicht = Vervoort.

 

FD

Verwoest

Verworst, zie van der Vorst.

 

FD

Verwouwen

Metr. Ver Wouwe: Vrouw Wouburg:

Walburgis. - 2. Uit Van der Wouden.

 

FD

Verwulgen

-gem, zie van der Wilgen.

 

FD

Verwulst

Verwilst: Hypercorrect voor Verhulst (VS

1998,66).

 

FD

Verwylen

zie van den Wiele.

 

FD

Véry

zie Verrier.

 

FD

Veryans

cf. Verjans.

 

JG

Veryans

zie Verjans.

 

FD

Veryepe

zie Veriepe.

 

FD

Véryère

zie Verrier.

 

FD

Veryke(n)

zie van der Eyken.

 

FD

Veryser

Verijser, Verryser, Verhyser: Van der Yser. Waternaam IJzer. 1339 Gillis vander Ysere, Bg.; 1372 Janne van der Ysere (DF XVIII); 1596 Jan Veryser, St.-Win. (VERGR. 1968).

 

FD

Verze(e)le

Verzel(en), zie van Zelen.

 

FD

Verzee

Veeleer adaptatie van Verset dan uit Van der Zee.

 

FD

Verzele

-éle, -el, Verzeele. Forme contractée de Van Zèle < NL Zèle (FlOr). Sans doute distinct de Verselle.

 

JG

Verzieren

zie Versieren.

 

FD

Verzieux

cf. Versieux.

 

JG

Verzieux

Versieux: BN Verts yeux: groene ogen. Vgl. Groenoghe (TAV. 126), D. Grunauge

 

FD

Verzijl

zie van der Zijl.

 

FD

Verzin

cf. Versin.

 

JG

Verzin

Zie Versin.

 

FD

verzwalm

V. ver- I. ,,De la Zwalm" (Riv. holl.).

 

EV

Verzwalm

zie van der Zwalmen.

 

FD

Verzwymelen

Uit Verzwyvelen? 1684 joannes Verswijmer, Rijmenam (MUL VII).

 

FD

Verzwyvel(en)

Verzwijvelen, -vel(t), Verswijvel(en), -velt, Verswyvel(en), -velt, Verzwyver, Verswijver, Verswyver, Versweyver, Versweyveld, -velt, Versweijveld, Verzwijfelt, Verswijfel, Verswyfel: PlN Swijverle, uitspr. Zwijvel (wsch. A). 1272 Gerardus de Suiverla, A (OSM); 1393 Gielijs van Swiverle, Aw. (ANP); 1426 Gielijs van Zwyverle, Aw. (HB 98); 1436 Wouters van Swyverle erve, St.-Kat.-Waver (OARII); 1680 Andries van Swyver, Rupelmonde; 1735 Huibrecht van Swyvel, Heelwijk; 1756 Ger. Verswijvele, Merksem; 1782 Joh. Verswyver, Zoerle-Aw. (AP).

 

FD

Verzyck

zie Versyck.

 

FD

Verzyp(en, van)

zie van de Zype.

 

FD

Ves(ch)kens

zie Viskens.

 

FD

Ves(se), van der

Zie Van der Ves. - 2. Uit Van der Ve(r)st, ontrond < Van der Vorst, verward met Van der Voort. 16..-1747 Fr. van der Voeden = van der Voerdt (vader van) "1710 Jean van der Voerdt (vader van) 1763 J. F. van der Vorst, Hoegaarden (vader van) "1806 Julien van der Vesse = 1835 J. van der Vest, Zittert-Lummen (vader van) "1837 Hyppolite van der Vesse, ibid. (Br.Folkl. 1985, 140-168).

 

FD

Ves(se)leer, de

zie de Veseleer.

 

FD

Ves, van der

van der Vesse, Vervest, Verwest, Vervisch, Vervicsh, Wervisch: Van der Vest. PlN Vest(e): versterking, bolwerk, kasteel, burg. 1321 Lambrecht van der Veste; 1362 Jhan van der Veste, Ip. (BEELE); 1338 Willemme vander Vesten, Cent (RSGI); 1602 Christiaen van der Vist, Menen (KW II); 1639 Christiaen Vervist, Dadizele; 1669 Joseph Vervisch, Dadizele (COUSS.).

 

FD

Vesalius

Humanistische latinisering van Van Wesel, b.v. Andréas Vesalius (1514-64) (ESBr. 1962, 285-295).

 

FD

Veseleer, de

de Veseler, de Ves(se)leer: i. Mnl. veselaer: oorblazer, fluisteraar, pruttelaar. - 2. D. Weseler, afl. van de PlN Wesel (Nederrijn, NRW), Ndl. Wezel. 1584 Peter Veeselaer, Aw. (AB). 1626 Joris Veseler = George Weselaer, Aw.-Leiden (PDB).

 

FD

Veskens

Veschkens, Viskens, Vitskens. Sur­nom: dimin. en -ken de vis 'poisson'.

 

JG

Vesmissen

zie van der Smissen.

 

FD

Vess-

-ie, -ière. V. Vaisse. Vaissier.

 

EV

Vesschemoet

Vesgemoet, zie Verschemoet.

 

FD

Vessem, van

van Fessem: PlN Vessem (NB) (Nfe. 1969, 99-104). 1484 Adam van Verssen = 1487 Adam de Verssem, St.-Tr. (GHYSEN).

 

FD

Vessie

Vessie. 1265 «Watier li Vessers» = «Wa-tiers li Vesseres» CensNamur; p.-ê. surnom scatologique : fr. vessier, qui vesse, mais le mot est trop récent (16e s.) pour la double mention namuroise de 1265. - Ne semble pas devoir être rapproché du NF Vaissier (Massif central).

 

JG

Vessière

Vessie, zie Vaissière.

 

FD

Vessière

Vessiere, cf. Vaissière.

 

JG

Vestens

Hypocor. néerl. de Vastraad (var. de Festjens), fr. Fastré [FD].

 

JG

Vestens

zie Festjens.

 

FD

Vester(s)

zie Vastrade, de Vester.

 

FD

Vester, de

de Vestel(e), Vester(s), Festers: BerN van de houtvester. 1439 Quinten Vesters, Ht. (A.GHIJSEN); 1448 Aleyt Svesters, Diest (VdP).

 

FD

Vesterlin

zie Westerling.

 

FD

Vestibule

Surnom d'enfant trouvé le 23 germi­nal an XIII dans le vestibule de l'ancienne ab­baye de Messines, près de Ypres (Dauzat 593); cf. aussi Devestibule.

 

JG

Vestibule

zie De Vestibule.

 

FD

Vestier

Wsch. var. van Vessie.

 

FD

Vestjens

zie Festjens.

 

FD

Vestman

Mnl. vestman, wsch. syn. met vestmeester: stedelijk ambtenaar belast met het toezicht op de muren en vestingwerken van de stad. Of afl. van Van der Vest (zie van der Ves). 1555 Cornelis Vestmans, Bs. (AP).

 

FD

Veston

Un surnom (de motivation obscure): fr. veston, serait étonnant, le mot ne datant que de 1769.

 

JG

Vestraet

Vestraete. Soit var. de Verstraet(e), soit var. de Vastrade (= Fastré).

 

JG

Vestraet(e)

Vestraets: i. Zie Vastrade. - 2. Evtl. = Verstraete.

 

FD

Vesval

zie Westphal.

 

FD

Vêt, (de)

de Veth, de Vette, Vette(n): BN voor een vêt persoon. 1399 Diederc de Vette, Bs. (OSTYN); 1405 Jacop de Vette, Lummen (C.BAERT).

 

FD

Vetcour

cf. Vertcour.

 

JG

Vetcourt

zie Vercors.

 

FD

Vétillard

Ve-. Surnom: fr. (dep. 1640) vétillard 'chicanier, vétilleux' FEW 14, 570b.

 

JG

Vétillard

Ve-: BN Fr. vétillard: haarklover, zeurpiet (J.G.).

 

FD

Vetman

BerN van de vetweider of de handelaar in vetwaren (LIND. 1964). 1430 Jan Vetmans, Her. (DERCON).

 

FD

Vetrain

NF brabançon attesté à Ways en 1826 et Baisy-Thy en 1829 (GeneaNet); nom d'origine incertaine, une déformation du nom Vedrin étant peu probable.

 

JG

Vétrain

Proven. Vedrin (Loc.).

 

EV

Vêts

cf. Vits.

 

JG

Vêts

zie Vits.

 

FD

Vetsuypens

Vetsuypers.Vetsuipers, Fetsuypens: Afl. van Mnl. vêt supe: vette soep, brij. 1378 Lambertus Vetsop, Mtr. (SKM); 1408 Gille Vetsupins, Ninove (VANGASSEN); 1496 Petrus Vessupens de Neyghem prope Ninevis (MULIII).

 

FD

Vetsy

V. Vaisse, Vaissier.

 

EV

Vette(n)

zie de Vet.

 

FD

Vetten

Surnom: génitif de vêt 'gras' [FD].

 

JG

Vettenburg

Vettenberg: PlN in Strijtem: 1685 op den Vettenberch (med. L. Van Durme). Vettebocht inAalst(OV).

 

FD

Vetter, (de)

de Vettere, (de) Vetters, de Vettère: BerN van de huidenvetter, leerlooier. 1300 op Jueten Tvetters weghe = 1333 lueten Vetters, Her. (DERCON); 1326 Jan de Vettre, Ip. (BEELE).

 

FD

Vetteren, van

, zie van Wetteren.

 

FD

Vetterlein

-ling: D. BN Vetterle, Vätterlin, dim. van Vetter: neef, broer van vader, verwant.

 

FD

Vettiger

Car. phys. ,,Le plus gras" (de deux frères ou de deux homo­nymes) .

 

EV

Vêtu

Vêtu, zie Victor.

 

FD

Vêtu

Vêtu. Surnom: fr. vêtu ou anc. fr. vestu 'vêtement', cf. également 1469 «Tost vestu» Mons(BTD 16,250).

 

JG

Veug(he)le, de

zie de Vogel(e).

 

FD

Veugel(a)ers

zie de Vogelaar.

 

FD

Veugelen

V. Vogel. Veulemans. 1. Proven. Veulen (,,Fo-logne", Loc.), avec suffixe -mans, d'origine.     2.   Profess.   Veulen, ,,Poulain". N. d'éleveur. Veuve. Matronyme.  N.  de situation civile.

 

EV

Veugelen

Veuchelen, zie Vogelin.

 

FD

Veugen

Veuggens, zie Vuegen.

 

FD

Veugle, van de

zie Vindevoghel.

 

FD

Veuldre, de

zie de Voldere.

 

FD

Veulemans

Afl. van Mnl. vole: veulen. BerN van de paardenfokker of-koopman. Vgl. D. Fohlenmeier; Schaepman, Ganseman. 1357 Jhans Volemans huus, Ktr. (DEBR. 1970); 1493 Gielis Voelemans, Halmaal; 1514 Conrard Veulemans, St.-Tr. (med. P. Veulemans).

 

FD

Veulemans

Dérivé en -man du moy. néerl. vole 'poulain', probabl. surnom de marchand de chevaux [FD].

 

JG

Veur, van der

van de Vuer, Vervu(e)ren, van der Vore, van de Voor, van de Voir. Waternaam de Voer, zijrivier van de Dijle die Tervuren bespoelt. Ook Mnl. vore, vuere: voor, greppel. Vervueren = Van der Vueren = (ook) Van Tervuren. PlN Tervuren (VB): aan de Voer: 1224 Vuram (TW). 1266 Walterus de Fura, Kraainem; ±1400 Herman van der Vueren, Woluwe; 1356 Godeverde van der Voeren, Bs. (PEENE); 1361 lanne van der Vuyren, Mech. (HB 677); 1470 Wouter van der Voeren = 1471 Wouter van der Vuere, Aarts. (MAR.). - 2. De var. met o kunnen wellicht ook < Van de(r) Voorde worden verklaard.

 

FD

Veuren, van

PlN Veurne (WV). 1280 Michaelis de Furnis, Ktr. (DEBR. 1980); 1326 Jan van Vuernen, 1376 Jan van Veurne, Ip. (BEELE).

 

FD

Veurnaert

Afl. van Van Veurne; zie Van Veuren. 1363 Jhan Poel die men seit Veurnaert, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Veurst, van der

zie van der Vorst.

 

FD

Veuskens

zie Vaesken.

 

FD

Veusser, de

zie de Vuster.

 

FD

Veuster, de

Pater Damiaan (Jozef de Veuster 1840-1889) stamt van Van der Vorst af: 1681 Jan van der Vorst, Werchter (vader van) "1721 Egidius de Voster, Werchter (vader van) "1776 Hendrik van der Vorst vulgo de Veuster, Werchter (vader van) "1801 J. F. de Veuster, Tremelo (vader van pater Damiaan) (VS1967,114; Nk. 1994,127-9).

 

FD

Veuve

Fr. veuve: weduwe. Vgl. Derweduwen.

1267

 

FD

Vevere, van de

van der Vevren, zie van de Vij vere.

 

FD

Vexler, (de)

zie Wechseler.

 

FD

Vey(d)er

zie Weider(er).

 

FD

Vey, (de)

de Veij: Vei: welig, dartel, zinnelijk (DE BO). BN. 1329 Pieter den Veyen; 1376 Kerstiaen de Veije,Ip.(BEELE).

 

FD

Veyck, de

de Veycx, zie De Vicq.

 

FD

Veyckemans

zie Vekemans.

 

FD

Veydt, de

zie de Vijt.

 

FD

Veyfeyken

zie Vijfeyken.

 

FD

Veylbrief

Vertaling van Limelette 'vijltje' + brief. Stamvader is Nicolas Limelette uit het Luikse, overleden in Leiden in 1656 (PDB).

 

FD

Veyler

de Veylder, de Veijlder, de Veilder. Afl. van ww. veilen: veilen, te koop aanbieden. BerN van de veiler, veilingmeester. 1308 Johannis dicti Veylers, Lv. (ICKX). - 2. Br. var. van De Vijlder.

 

FD

Veyret

zie Vairet.

 

FD

Veyrier

zie Verrier.

 

FD

Veys

1302 «Marges de Seclin l'amie Veys» LoiTournai ; aphérèse de la forme flam. du pré­nom Servais ou Gervais [FD].

 

JG

Veys

Veyt.  N. de baptême. ,,Guy". V. WID (Wiz, Wid).

 

EV

Veys

zie Feys.

 

FD

Veysset

zie Vaisset.

 

FD

Veyssière

Veyssières, Veyssieres, cf. Vaissière.

 

JG

Veyssière(s)

zie Vaissière.

 

FD

Veyt

zie Vijt.

 

FD

Veyver, de/van den

zie van de Vijvere.

 

FD

Vezant

Proven. Vézon  (Loc.). (Fausse régression).

 

EV

Vézant

Occ. BN: vrolijk, blij (DNF).

 

FD

Vezoul

zieVissoul.

 

FD

Via(e)ne

Proven. Viane (Loc.).

 

EV

Viaene

Viane. Nom d'origine: Viane (FlOr), mais pourrait être aussi un nom fém., cf. 1238 «Sare Viana», 1250 «Mahaus Viane» Nécr-Arras. Dans les mentions 1213 «domino Sifrido

1016 I Vervaet

 

JG

Viaene, (de)

zie Viane.

 

FD

Vial

zie Vital.

 

FD

Vial(l)et

Patr. Dim. van Vial = Vital. - 2. Dim. van Viale.

 

FD

Viala

PlN (Aveyron, Lozère). Zie Viale.

 

FD

Viale

Vialen, Vialle: Fr. dial. vorm voor Viala, var. van ville: landelijk domein, dorp (DNF).

 

FD

Viallard

PlN (Massif Central), var. van Villard, afl. van ville, viale: dorp (DNF).

 

FD

Viance

Proven.   Vilhance   ou   Villance (Loc.).

 

EV

Viance

zie Villance.

 

FD

Vianden

PlN (GH).

 

FD

Viandier

BerN Ofr. viandier: die met voedsel verzorgt.

 

FD

Viandier

Profess.    ..Marchand    de viande".

 

EV

Viane

(de) Viaene, (van) Vya(e)ne, Vianne, Devian(n)e, van de(r) Viaene, van (de) Viane. PlN Viane (OV). 1275 Godefrois de Viane, Elzele (VR 8sv°); 1295 Gérard van Viane, Belsele (FLW); 1382 Hannekin van Viane, Heule (DEBR. 1970). - 2. PlN Vianen (ZH, NB). 1375 Ghisebrecht hère van Vyanen ende van den Ghoye (BLO VI). - 3. PlN Vianden (GH): 1136 Vianne (TW). 1291 Godefroit, conte de Viane (CDN); 1374 C. de Viane = Claes van Vyanden (BLO VI). - 4. De FN werd ook verward met Vienne. 1592 Guillaume Vijane, Desselgem (vader van) 1598 Philippe Vijane = 1599 Philippe Vijenne (en van) 1600-38 Pierre Vienne = Vijaene; 1611 Jacobus Vij âne=Jacques Vienne, Desselgem (Jà Gaverstreke 1988,501-3).

 

FD

Viard

Viart, zie Wiard.

 

FD

Viatour

Proven. (Dialecte). Villers-aux-Tours (Loc.).

 

EV

Viatour

Viautour, Viatour: W. vorm van PlN Villers-

aux-Tours (BODY). 1602 Henri de Vealtor, Namen

(J.G.).

 

FD

Viau(d)

Patr. i. Zie Guiau(x). - 2. Var. van Vial. 1349

Jehan Viaux, Chauny (MORLET).

 

FD

Vibien

, Vic(c)- -a(t), -art, -o. V. WAD (Wi, Wik).

 

EV

Vicaire

Sobriquet. ,,Vicaire". N° 144.

 

EV

Vicaire

Vicari(o), Vicary: Ofr. vicaire, It. vicario < Lat.

vicarius: vicaris, plaatsvervanger (m.n. van een

geestelijk waardigheidsbekleder of een

gerechtelijk ambtenaar). 1290 Pieres Vicarius;

1297 Bertaus Vicaires, Atrecht (NCJ).

 

FD

Vicart

zie Wyckaert.

 

FD

Vicat

Vicca: De Hagelandse Vicca's stammen van de

Sp. veldheer Dionisius Vicca 1572 (Br. Folkl.

1923-24,74). 1650 Thomas Vicca, Tn. (HEND.).

 

FD

Vicente

Vicentini, Vicenzi(no), Vicenzot(to), -zutto: It. vorm en afl. van HN Vincentius.

 

FD

Viceroy

Wsch. reïnterpretatie (onderkoning). Misschien < PlN Vicherey (Vosges).

 

FD

Vicher

W. spelling voor Visscher of Fischer.

 

FD

Vichery

zie Vicquery. Vich(h)i, Vici: PlN Vichy (Allier)?

 

FD

Vichoff (e)

W. adaptatie van D. Bischof: bisschop.

 

FD

Vickermann

Patr. Afl. van Vicker = Victor. 1498 Hans

Vicker = Hans Victor, Jena (BRECH.).

 

FD

Vickers

zie Wyckers.

 

FD

Vickevorst

zie Viekevorst.

 

FD

Vico

PlN Vico (Italie, Corsica) < lat. vicus: wijk,

straat.

 

FD

Vicqueray

Proven.   ,,Vacherie"   (L. D.). Comp. : La Vacherie (Loc.), Vaqueresse   (Dép.   Herchies).  N° 236.

 

EV

Vicqueray

zie Vecqueray.

 

FD

Vicquery

Vichery: Viquerie, Vicharie: kapelanie. Afl.

van Lat. vicarius, Fr. vicaire (DNF). ± 1300 Jehans

Vecheri, Artesië (BOUGARD).

 

FD

Victoir(e)

1. Metr. Victoria. 1523 Victoire de Vaulx,

Namen (J.G.). - 2. Vondelingnaam 1789 Victoire,

na de overwinning in de Brabantse

Omwenteling. In 1825 trouwde Eugeen Victoire,

27 jaar, uit Sint-Pieters-Rode, Vondeling van

Loven' in Bekkevoort. De familie heet nu Victoir

(CLAES 1993,150).

 

FD

Victor

N. de baptême d'origine ro­maine. ,,Vainqueur". Variantes : Victoor, -toir. Ce N. a souvent, par erreur, servi de traduction au nom de baptême d'origine germanique Segher, le mot Zeger (flam.) ou Siéger (allem.), signifiant aussi ..vainqueur". V. SAD (Sak). Vid- -a, -a(e)l, -eau. N. de baptême. 1. Vitalis, N. latin. — 2. V. WID. Wid- -ez, -ick, -requin, Vidts, Vidus. V. WID.

 

EV

Victor

Viktor, Victoor, -oir, Wictor, Wiktor, Vitour, -ou(x), Viteux, Vitu, Vêtu, Vêtu: Patr. Lat. HN Victor. 1326 Victor Svos wijf; 1326 Jan Victor; 1385 Jaquemes Victors = Jaqe Victoir, Ip. (BEELE); 1343 Jakemon Vitus, Dk. (TdT); 1423 Jans Victoor,

St.-Andries; 1428 Fierabras Vitour, Pop.-Bg. (PARM.).

 

FD

Victorieux:

Fr. victorieux: zegepralend,

overwinnaar. BN? Of reïnterpretatie van Victor?

 

FD

Vidal(e)

-ael, -a(lis), Videau, zie Vital.

 

FD

Videcoq

Ofr. videcoc: korhaan. BN.

 

FD

Videgain

Leesfout of var. voor Baskische FN

Bidegain: hoge weg (DNF)? Of reïnterpretatie

van Videgrain? Videl: Var. van Fidèle?

 

FD

Videlaine

Zinwoord Vide laine: die de wol verkwist.

1329 Jacote Videlaine, Atrecht (NCJ).

 

FD

Videler

zie de Vedeleer.

 

FD

Videz

-ex, zie Guidet.

 

FD

Vidgrain

Fr. BN Vide grain: die het graan

opgebruikt, verkwist. Vgl. Gâteblé.

 

FD

Vidick

Patr. Ndd. FN Widdicke, dim. van Germ. VN

Wido. 1488 Widdeke Detleves, Brunswijk (DN).

 

FD

Vidouse

PlN Vidouze (Htes-Pyr.).

 

FD

Vidrequin

Wsch. door metathesis < Vidgrain.

 

FD

Vidrik

Vidrich: Patr. Germ. VN wid-rîk 'boommachtig'. 979 Widericus, Cent; 136 e, Wederic, Cent (GN). 1398 Viederic le Pijnre, Ip. (BEELE).

 

FD

Vidts.de

zie Vits(e).

 

FD

Viefhaus

Vifhaus: Ndd. PlN Fûnfhaus: vijfhuizen.

1612 Wessel Vifhuess, Munster (BRECH.).

 

FD

Viegen

zie Vijgen. Viehard, zie Vieillard.

 

FD

Vieil(le)voye

Viel(le)voye, Vielvoije, Viellevove,

Vilvoye: PlN Vieille-Voye: oude weg, in Mortier,

Beyne-Heusay (LU), Villance (LX). Vieira, Vieijra, Vieyra: PlN bij Braga (Portugal).

 

FD

Vieillard

Viellard, Veilla(i)rd, Viehard: Fr. vieillard:

oude man. BN. 1280 Jehans Viellars, Bergen

(PIERARD); 1315 Gilles Viellars, Dk. (TdT); 1385

Jean le Vieillart (MARCFIAL).

 

FD

Vieille

zie Viël.

 

FD

Vieillefont

Veillefon, Viel(le)font: PlN Vieillefont:

oude bron. B.v. Viellefond (Allier).

 

FD

Vieillefont

Vielfont, Viellefont, Veillefon. Nom

d'origine: «vieille font[aine]», e.a. Viellefond (Allier).

 

JG

Vieilletoile

 (NF liégeois). Peut-être fr. vieille toile ou vieille étoile, surnom de motivation obscure.

 

JG

Vieillevoye

Vieilvoye, Viellevoye, Vielvoye, Vilvoye. 1771 «Gaspar-Pierre Viellevoye (orig. de Fouron-le-Comte)» BourgLiège; nom d'ori­gine: Vieille Voie, w. vîye vôye, fréquent en toponymie (e.a. à Beyne-Heusay, Mortier, Villance, etc.).

 

JG

Viekevorst

Vi(c)kevorst: PlN Wiekevorst (A). 1561 Jac.

Vickevoorts, Den Bosch; 1570 Hendrik van

Vickefort, St.-Michiels-Gestel-Aw. (AP).

 

FD

Viel

Vielz, Vielle, Vieille. 1267 «Mahius li Vielles» CensHerchies, 1444 «Tinlemande le Vielle» AidesNamur, 1481 «J. Hardi le vielz» JusticeBastogne, 1730 «Gille Viel» Bourg-Namur; surnom: anc. fr. vielz, fr. vieil, vieille 'vieux, vieille', comp. Vie(i)llard et Vieux (en composition). Pour une approche globale des dérivés de l'étymon vetulus, cf. DicPatRom 1997,315-343 (avec cartes).

 

JG

Viël

Viel(e), Vie(i)lle, Vielz: BN Ofr. vieil, viel: oud.

1309 Alixandre li Vielg, Senlis; 1394 Thierry

Vielle, St-Q. (MORLET).

 

FD

Viel(le)font

zie Vieillefont.

 

FD

Viel(le)voye

Viellevove, zie Vieillevoye.

 

FD

Vielder, de

zie de Vilder(e).

 

FD

Vielemeier

D. BerN van een boer die veel maait:

Vielmâder. Van Mhd. maejen: maaien. 1480 Joh.

Vilmeyde, Freiburg; 1520 Joh. Vielmeyer,

Riedlingen (BRECH.).

 

FD

Vielhaber

zie Veelhaver.

 

FD

Vielhomme

16e s. «Jean le Charlier dict le vieil homme» Châtelet; surnom: fr. vieil homme', cf. Vie(i)llard.

 

JG

Vielhomme

Fr. BN Vieil homme: oude man.

 

FD

Vielle

Profess. Vielle, Instrument de musique. N. de joueur ou de fabri­cant.

 

EV

Vielle, van den

zie van de Ville.

 

FD

Viellefont

Vielvoye. V. Vieux.

 

EV

Viellers

zie Vilers.

 

FD

Vielmans

zie Wielemans.

 

FD

Vien

Patr. Korte vorm van HN Vivien, Vivianus.

 

FD

Vienerius

Patr. HN Venerius van Milaan. 1645 Vinerius Pasmans, Ravels (PDB).

 

FD

Vienne

1498 «Jehan de le Vienne», 1527 «Li-biert del Vienne» BourgNamur; nom d'ori­gine: w. viène, «verne» 'aulne', e.a. Vienne à Évregnies (Ht), qui est toutefois peu fréquent en toponymie wallonne d'après les observa­tions de R. Toussaint (BTD 53, pp. 52-54) [JL, NFw2], Cf. aussi Verne.

 

JG

Vienne

Devienne, Wienne: i. PlN Vienne in

Evregnies (H). W. viène; Fr. verne: els. Ook Vienne (Isère, Marne...). 1498 Jehan de le Vienne, Namen (J.G.); 1638 Claude Vienne, Killem FV (VERGR. 1972). - 2. Vienne is Fr. voor Wenen. 1383 Jean de Vienne (MARCHAL). - 3. Oude Rom. vorm voor Vianden (GH): 1096 Vienna, 1193 Vienne (TW). 1188 Walterus de Vienna, LX (CAO); 1376 Simonis...comitis Viene; 1378 Claux de Vyenne (= Vianden) (BLO VII). Zie Viane 3. - 4. Zie Viane 4.

 

FD

Vienne

Fem. bij Vion. Viot,zieWiot.

 

FD

Vienne

Proven. 1. Vien (Dép. An-thisnes). — 2. Vienne (Fr.). — 3. Vienne (Autr.).

 

EV

Vienneau

Nom d'origine : dérivé topon. en -eau du précédent, par ex. vièrnê, rverneaui à Xhendremael (BTD 53, 52-53).

 

JG

Viennet

Viennot, Viénot: Patr. Dim. van HN Vivien. 1385 Jean Viennot, Viennot le Maréchal (MARCHAL).

 

FD

Vier

 (NF attesté à Vielslam). Si la prononciation le permet, on peut envisager une aphérèse d'Olivier, explication proposée pour Vierin [JL, NFw2],

 

JG

Vierbergen

PlN (SH).

 

FD

Vierdeel(s)

Vierendeel(s), Vierendels, Virendeels, Veirendeels: BN naar de naam van de maat, een vierde deel van..., b.v. 1/4 van een pond. De BN herinnert wellicht aan de leenroerige verplichting een vierde aïs cijns te leveren. Vgl. Vierlinck, Viertel. 1326 Clais Vierendeel, Ip. (BEELE); 1417 Hannekin Vierendeel, Ktr. (DEBR. 1958).

 

FD

Vierdeels,

Vierendeel, Vierendeels. Nom de mesure signifiant 1/4, comp. all. Viertel [FD],

 

JG

Vieren

zie Vierin.

 

FD

Vieren, van der

zie (van de) Veere.

 

FD

Vierende(e)ls

zie Vierdeel(s).

 

FD

Vierendeels

Proven. ,,Le quart". N. de terre désignés par la part échue en partage au propriétaire du moment ou par la redevance (du quart) due au propriétaire. Viérin. Proven. Fiérain  (Dép. Lambermont et Wegnez).

 

EV

Vierge

Reïnterpretatie van Vierset.

 

FD

Viergever

± 1665 Daniel Viergever (kleinzoon van) 1590 Daniel Vlam, Charlois (R'dam)-Ouwekerk (PDB).

 

FD

Vierin

Vierin, Vi(e)ren, Fierin, Fiér(a)in, Fi(e)rens: Patr. Vleivorm van VN Olivier. 1402 Fierin...f. Oluviers = 1417 Oluvier Vlieghen f. Oluviers, Ktr. (DEBR. 1958); 1326 Fierin Beikeman; 1326 Adelisse Vierins, Ip. (BEELE); 1397 Jan Fierins, Ktr. (DEBR. 1970). De Wvl. famille Vierin stamt evenwel van Jean-Grat Vierin, die in 1811 uit Valgrisanche (Aostavallei) naar Kortrijk komt (med. C. Vierin)

 

FD

Vierin

Vierin. 1266 «Vierin Baldes», 1282 «Vierins, ki fu valles de la ville», 1288 «Jehan Vierin » DettesYpres ; probabl. dérivé en -in de Olivier (avec aphérèse), cf. Fierens [FD].

 

JG

Vierkötter

PlN Vierkotten in Rösrath (NRW). 1539 Willem Viercotten, Vierkotten-Aw. (AP).

 

FD

Vierlinck

Vierling: Een vierling was een vierde deel van een bepaalde maat, gewicht of munt. Vgl. Vierdeel(s). Ook D. Vierling. 1178 Henricus Virlinc, Keulen (BRECH.); 1409 up Mergrietten Vierlincx, Ktr. (DEBR. 1958); 1539 Jan Vierlinck, Lv. (AP).

 

FD

Vierman, de

Vuurman: Bern van de vuurmeester, brandmeester. 1360 Will. le Vierman, Niepkerke (RPN); 1394 Heinric den Stupere die vierman plach te zine = 1392 Heinric den Stupere van dat hi heift bi nachte inde stede van Curtricke omme gheghaen den lieden vermanende dat sij waer namen te haren viere ende kerslichte, Ktr. (SR 21 v; DEBR. 1958); 1542 Jan Vierman, Aw. (AP).

 

FD

Vierneuve

Peut-être topon. dérivé de vièrnê 'aulne', par ex. vièrnoù, à Piéton (Ht)?

 

JG

Vierneuve

Vervorming van Villeneuve?

 

FD

Viers-

-é, -et.Proven. Vierset (Loc.).

 

EV

Vierset

Viersé(e): PlN Vierset (LU). Zie ook Verset. 1689 François Vierset, Sorée (ISP).

 

FD

Vierset

Viersé, Viersée. 1562 «Jehan de Vier-set», 1697 «Jean Vierset» BourgNamur; nom d'origine: Vierset-Barse (arr. Huy).

 

JG

Vierst(r)aete

PlN Vierstrate: viersprong, kruispunt van vier wegen. 1382 Pieterkin Vierstrate, Beveren-Leie (DEBR. 1970)

 

FD

Vierstraete

Nom topographique: moy. néerl. vierstraete 'carrefour, quatre-bras'.

 

JG

Vierstraete

Proven. ..Quatre  rues" (Dép. Kampenhout,   Denderwindeke).

 

EV

Viertel

Virtel: D. Viertel: een vierde (1/4), een kwart. Naam van de maat. Vgl. Vierdeels.

 

FD

Vierveyzer

Wellicht verhaspeling van D. FN Feuereisen: vuurijzer. BerBN van een smid.

 

FD

Vies

PlN Vies (G, U), E. flask: waterplas. Vgl. Vlaes.-z. Zie De Vlas.

 

FD

Vies, de

zie de Vys.

 

FD

Vieser

zieWieser.

 

FD

Vieslet

1457 «Collart Viesselet» Châtelet; pro­babl. nom d'origine, du type rverseletn. Ou bien forme w. (non attestée comme telle, sur­tout avec diphtongaison) de anc. moy. fr. ver-selet 'courte pièce de vers; verset biblique' FEW 14, 316a. On ne peut exlure non plus -en postulant une assimilation consonantique -une forme évoluée de: 1282 «Watiers Vies-blé», 1284 «Crestine, veve Wautier Viesblet» DettesYpres, cf. Vieubled.

Viette. ± 1646 «Antoine Viette» Saint-Léger (FyS), 1655 «Jean de Viette» Arbrefontaine, 1659 «la vefve Jean de Viette» DénSalm, 1687 «Philipote Viette» Saint-Léger; les men­tions anciennes d'Arbrefontaine et de Vielsalm font pencher pour un toponyme, en l'occur­rence vraisemblablement le top. de Bra (arr. Verviers), Villettes, w. èsès viyètes (EDTW 5), comp. Villette, Vilette, de même formation, mais sur la forme fr. et probabl. à partir d'autres toponymes [JL, NFw]. -Aujourd'hui, ce NF est uniquement flamand, et il se pourrait qu'il n'ait rien de commun avec les mentions anciennes figurant dans l'article; dans ça cas, une forme régionale wallonne de Guiette, qui a été employée aussi en Wallonie comme prénom masculin (Dauzat 594), reste possible.

 

JG

Vieslet

Spelling voor Ofr. vielet, dim. van vie(i)l, met hypercorrecte s. Ofr. vies: oud. 1344 Jakemon Viellet,Atrecht(NCJ).

 

FD

Vieth(en)

zieVijt.

 

FD

Viëtor

Latinisering van Kuiper, D. Bottcher.

 

FD

Viëtor

V. Viatour.

 

EV

Viette

zie Guidet.

 

FD

Vietz

zie Vits.

 

FD

Vieubled

Fr. vieux blé: oud koren. BerBN van de korenkoopman, graanhandelaar. Vgl. 1368 Outkoerne; 1681 Joannes Ouderogge, Ktr.; i6e e. Oudegherst, Bg.; 1368 Jakemaert Vieuxbleit = 1398 Jaquemart Viesblet, Herseaux (DEBR. 1970).

 

FD

Vieujean

Vieujant, Vieuxjean: Vieux Jean: oudejan. Vgl. Oudejans.

 

FD

Vieusart

1472 «Henry Viesar» DénVielsalm, 1596 «Nicolas de Vieusart» BourgNamur; nom d'origine: Vieux-Sart, e.a. à Corroy-le-Grand (BrW) et à Sautin (Ht).

 

JG

Vieusart

Duvieusart, Devieusart: PlN Vieux-Sart: oude Rode, in Corroy-le-Grand (WB) en Sautin (H). 1596 Nicolas de Vieusart, Namen (RBN).

 

FD

Vieutem(p)s

Vieuxtemps: Fr. vieux temps: oude tijd. BN naar een vaak gebruikte zegswijze.

 

FD

Vieuvalet

Fr. vieux valet: oude dienaar, knecht.

 

FD

vieux

,,Agé" ou ..ancien". 1. Car. phys. Vieujant. Vieux gent, ..Homme   âgé"   ou   Vieux   Jean, .Jean le vieux". N° 236. — 2. Car. mor. Vieutemps. ,,H. aux mœurs anciennes".     3.   Proven.   (Du) Vieusart,    ,,De    l'ancien    essart" (Dép. Corroy, Sivry, etc.). Synon. : Visart (Dialecte), Viellefont, „An­cienne fontaine",  Vielvoye,  An­cienne route" (Dép Mortier).

 

EV

Vieux

Cf. aussi Viel, Vielz, etc. Cet adj. entre en composition dans plusieurs NF : 1° avec un substantif: Vieubled. 1282 «Wa­tiers Viesblé», 1284 «Crestine, veve Wautier Viesblet» DettesYpres, 1368 «Jakemaert Vieuxbleit» Herseaux ; fr. vieux blé. surnom de cultivateur ou de commerçant en grains. -Vieutemps, Vieuxtemps, Vieutems. Fr. vieux temps, p.-ê. surnom délocutif (expression fa­milière); pour E. Renard (BTD 26, 254), surnom de celui qui est fidèle aux usages péri­més, qui est vieux jeu. — Vieuvalet. Surnom: fr. vieux valet, p.-ê. délocutif d'après une formule affective (pa ex. w. vî valet). 2° avec un prénom: Vieujean, Vieuxjean, Vieujant. 1748 «Jean Vieux Jean» Nandrin; antonyme de Jeunejean.

 

JG

Vieville

Viéville. 1265 «Jehans de Viesvile», 1289 «Quarremaius de Vieviele» CensNamur,

1365 «Colart de Viesville tisserant» Taille-Mons; nom d'origine assez fréquent, e.a. Vies-ville, w. vîvèle (Ht), cf. aussi Viville.

 

JG

Vieville

Vivil(l)e, Lavie(u)ville: PlN Viesville (H), Vieuville (LU) en in Havelange (N), Vieville (Hte-Marne, Meurthe-et-Moselle, Meuse). 1252 Jehennin de Viesvile, St-Q. (MORLET); 1352 magistri de Veteri Villa officialis curiae Leodiensis (SLLIV); 1387 Jehan de la Viesville (MARCHAL).

 

FD

Vieweger

D. FN Viehweg, W-Viehwàger, Fiebiger: die aan een veeweg woont. Vgl. Veestraete.

 

FD

Vieyra

zie Vieira.

 

FD

Viezzer

zie Wieser.

 

FD

Vifhaus

zie Viefhaus.

 

FD

Vifqu(a)in

V. WEFA.

 

EV

Vifqu(a)in

Vivequ(a)in, Fefkenne, Fevequenne: Metr. Dim. (Mnl. -kin) van een Germ. wîf-naam: 1123 Wivekin de Silbeke, Cent (GN); Wivechin (Dip.); 1625 François Vifquin, Dk. (Midd. 1985,

85-95).

 

FD

Vifqui

Vifquain, Vivequain, Vivequin. 1358-59 «Hanekins fiuls Jehan Vivekin», 1360-61 «Grars Vivekins» PolyptAth, 1465-66 «Jehan Vivekin» TailleHoves; hypocor. en -kin d'un anthrop. germ. en -wîf [FD] ou de Olive, -ier.

 

JG

Vig

1. Profess. Vig, ,,Porcelet". N. d'éleveur. — 2. V. WID (Wik). Vigand. V. WID (Wik).

 

EV

Vig(en)

Vigh, zie Vijgen.

 

FD

Vig(i)er

Vigi, zie Viguier.

 

FD

Vigand

-ant, zie Wigand.

 

FD

Vigand

Vigant. Nom issu de l'anthrop. germ. Wigand, Weigand.

 

JG

Vigelle

NF attesté au début du 17e s. aussi bien en Lorraine que dans l'Aisne et le Nord (Ge-neaNet); nom d'origine incertaine, sans doute toponymique.

 

JG

Vigenon

NF qui apparaît au 18e s. à Châtelet et Farciennes, sans indication de provenance (GeneaNet), cf. aussi 1687 «Anne-Marie Vi-chenon» BourgNamur; nom d'origine incer­taine, p.-ê. simple déformation de Vignon.

 

JG

Vigenon

zie Vignon.

 

FD

Viggria

Naams- W. vorm van Vicqueray?

 

FD

Vigier

1. Viguier. Fonction féodale. — 2. V. WID (Wik).

 

EV

Vigier

1152 «Vigerus de Maves» CartStHubert; apparemment ancien prénom d'origine germ., comp. Wiggerus (cf. Swiggers), ou bien à rapprocher de fr. viguier, cf. v° Vicaire.

 

JG

Vigil

zie Virgilio.

 

FD

Vigin

1424-25 «Vigiens» DénHainaut; probabl. surnom: w. (Charleroi, Nivelles), pic. vijin 'voisin'FEW 14, 414b.

 

JG

Vigin

zie Voisin.

 

FD

Vign(i)oble

Fr. vignoble: wijngaard. PlN of BerBN.

1550 Guillaume de Vignoble, Noyon-Aw. (AP);

1621 Nicolaes Winobels (VS1989,620).

 

FD

Vignacourt

1715 «Henri de Vignacourt» Bourg­Namur; nom d'origine: Vignacourt (Somme).

 

JG

Vignacourt

Wignacourt: PlN (Somme). 1432 Petrus

de Wignacourt, Attreb. dioc.; 1646 Carolus de

Vignacourt, Lv.(MULI.V).

 

FD

Vignard

Vigna(s): Afl. van Fr. vigner: wijn bouwen.

BerN van de wijnboer, wijngaardenier.

 

FD

Vignau(x)

-ault, -eaux: Ofr. vignel, dim. van vigne:

wijngaard.

 

FD

Vignaux

Vigneaux. 1556 «Jehan Vignault» BourgNamur; anc. fr. vignal, vignau (fréquent en toponymie fr., cf. J. Herb., Top. hesb., BTD 50, 122), signifiant 'vignoble' et p.-ê. par exten­sion 'propriétaire du vignoble' (Dauzat 595).

 

JG

Vigne

1371 «maistre Johans Vignes» CartVal-Benoît; nom d'origine: fr. vigne (très fréquent en toponymie wallonne), cf. aussi Delvigne, Devigne.

 

JG

vigne

N. de plante. Proven. ou profess. Variantes : Vigne, Del-, De la- -vigne, -vignette. Vi(g)nette. Diminutifs :   Vign-    -eaux,    -eul, -ol(e), -ix, -y, Vinols. Collectif : Vign- -oble, -iable. Profess. : (De) Vigneron. N. d'exploitant. Vigoureux. Car. phys. H. physique­ment fort.

 

EV

Vigne

zie Delavigne.

 

FD

Vigne

zie Vignet.

 

FD

Vigneron

Vignero(nt), Devigneron: Fr. vigneron:

wijngaardenier, wijnboer. BerN. 1302 Wesselin le

Vingneron, Fragnée (SLL III); 1577 Gillis Vigneron, Bergen-Aw. (AP).

 

FD

Vigneron

Vigneront. 14e s. «Sendrars li Vin-gnerons» CensHuy, 1444 «Pierechon le Vi­gneron», «Petit le Vigneron» AidesNamur, 1596 «Henry le Vigneron» BourgNamur = 1612 «Henry Vigneron» TerriersNamur, 1610 «Noël Vingneron» BourgDinant, 1636 «Gilles Vigneron» BourgNamur, 1709 «Fransois Vi­gnerons» Auvelais; nom de métier: fr. vigne­ron FEW 14, 472b.

 

JG

Vignery

1836 «Théophile Vignery» Auvelais, 1849 «François Vignery» Pont-de-Loup, etc. (FyS); nom de résidence, d'anc. fr. vignerie f. 'vignoble' Gdf 8, 235 [MH].

 

JG

Vignery

Afl. van vigne: wijngaard.

 

FD

Vignet

-ez, -é: i. Dim. van vigne: wijngaard. BerBN

van de wijngaardenier. 1384 Jehan Vignet, Laon

(MORLET). - 2. Evtl. spelling voor Vignier.

 

FD

Vignette

1593 «Oudon fille de Voes de la Vi­gnette» BourgLiège; nom d'origine: fr. vignette (fréquent en toponymie wallonne).

 

JG

Vignette

Lavignette, Del(a)vignette: Fr. PlN

Vignette: moerasspirea (kruid); of dim. van

vigne: wijngaard. ±1500 Servais dit Voes délie

Vignette...en lieu dit del Vignette, Luik (Midd.

1985,329-342); 1600 Hubert délie Vignette, Luik

(RENARD 278).

 

FD

Vigneul

Nom d'origine: anc. fr. vigneul 'vigno­ble', e.a. Vigneul-sous-Montmédy (Meuse), cf. 1575 «Guioth de Grand-Vigneulz» FrancsLux.

 

JG

Vigneul

Ofr. vigneul: wijngaard. PlN (Meuse).

 

FD

Vignier

-(i)ez: BerN van de wijngaardenier,

wijnbouwer. Vgl. Vinier. 1404 G. Vigner = 1409 G.

Vignier, Rij sel (CCHt).

 

FD

Vignier

Vigniez, Vignez. Nom de métier: anc. fr. vignier 'gardien des vignes' FEW 14, 472b.

 

JG

Vignis(se)

Vignix, Vinnis: PlN Vivegnis in Luik, oorspr. Vignis < vinietum: wijngaard.

 

FD

Vignisse

Vignis. Nom d'origine : Vivegnis, anc. « Vignis», quartier de Liège, ou bien w. topon. vignis' 'vignoble', assez fréquent en Wallonie (cf. É. Legros, BTD 40, 99).

 

JG

Vignoble

Vignioble. 1572 «Guillaume de Vino-ble (orig. de Noyon)» BourgLiège; nom topo­graphique : fr. vignoble.

 

JG

Vignol

Vignole, Vignolle, Vignolles. Nom d'origine: anc. fr. vignole 'petite vigne', e.a. Vignol (Nièvre), Vignoles (Côte-d'Or), etc.

 

JG

Vignol(e)

-olle(s),Vignoul:Ofr. vignole: kleine wijngaard. PlN Vignol (Nièvre), Vignoles (Côte-d'Or), Vignolle (Gironde), Vignolles (Aisne, Charente). 1684 Wolfangus Eug. Vingniolle, Bergen (MUL VII).

 

FD

Vignon

1260-61 «Maroiie li Vignons» Chartes-Hainaut, 1275-76 «Willaumes li Vignons» RegTournai, 1294 «Jehan li Vignons» Cens-Namur, 1360-62 «Bauduins li Vignons» PolyptAth, 1740 «Claude Vignon dit la vigne» Thuin (IdG 48, 115); nom de métier: anc. fr. (Hainaut, Flandre) vignon 'vigneron' FEW 14, 473a. cf. aussi 1296-1302 «li Vignons li feme Colart» ImpôtArtois, 1378 «Willekin d'Upey le vingnon » CartValBenoît.

 

JG

Vignon

Devignon, Vigenon: i. BerN Ofr. vignon, Fr.

vigneron: wijngaardenier. 1275 Baudes li Vignons...à le Vigne, Vloesberg (VR 54V°); 1311

Gerar kon dist Vingnons, Publémont (AVB); 1326

Simon li Vignon, Atrecht (NCJ). - 2. Metr.

Vleivorm van meisjesnaam, misschien Lavinia.±1300 Vignons li feme Colart, Artesië

(BOUGARD). - 3. PlN in Sclessin (LU): 1276 curtis

leVingnon(AVB).

 

FD

Vignoul

Nom d'origine: e.a. Vignoul, à Blaimont (Nr) et Vignoulle, à Comblain-au-Pont (Lg).

 

JG

Vigny

Nom d'origine : Vigny (plusieurs en France, e.a. en Seine-et-Oise). Cf. aussi Végny et Wigny.

 

JG

Vigny

Végny, Vegny: PlN Vigny (Seine-et-Oise,

Moselle enz.) en in Flamierge (LX).

 

FD

Vigo(t)

PlN Vigot in La Manche (DAUZAT).

 

FD

Vigoureux

Forme régionale fr. (Ouest) du précédent.

 

JG

Vigoureux

-oux, -ous, -el, Vigreux, Rigoureux, Le

Vigoureux: BN Fr. vigoureux: krachtig, sterk.

1378 Gillon Vigreus, Dk. (TdT); 1397 Jehans

Vigreus (CCHt); 1427 Jehan Vigoureux, Comp.(MORLET); 1679 Michiel Figureu, Herzele FN (VERGR. i97z).

 

FD

Vigoureux

Vigreux. 1316 «(Colart la) Vighe-reus de Ponenghes», «Vigreus le Cordier» TestTournai, 1365 «maistre Jakemart le Vi­greus des merchiers» TailleMons, 1368 «dam-me Maron li Vigrois» CartValBenoît, 1488 «Jehan le Vigreu» AnthrLiège; fr. vigoureux, w. liég. vigreûs 'vigoureux; vif, alerte' FEW 14, 446b, surnom physique (attesté aussi en fonction de prénom à Tournai).

 

JG

Vigreux

cf. Vigoureux.

 

JG

Vigues

Zie Vijgen.

 

FD

Viguie(r)

Vigi(er), Viger, Wigy: i. BerN Ofr. viguier < Lat. vicarius: plaatsvervanger. Vgl. Vicaire. 1448 Jehan le Viguier, Comp. (MORLET). - 2. Evtl. Rom. vorm van Germ. VN wîg-hari 'strijd-leger': Wigharius, Wigerus (MORLET I).

 

FD

Vijfeyken

V(e)ijfeijken, V(e)yfeyken, van de Vijfeijke: PlN Vijf Eiken. 1404 Jan Vijfeycsken, Helmond; 1450 Janne Vijfeycken, den Bosch (HB); 1496 Willem Vijffeycken, Zolder (VANB.); 1553 Jan van Vyffeycken, Gemert-Aw. (AP).

 

FD

Vijgen

Vygen,Vijg,Vijghen,Vygri(en),Vi(e)gen, Veijgen, Fijg(en), Vig(h), Feig, Feijgen, Fige(n), Fiege(n), Fig(ue), Vigues: i. BerBN van de vijgenhandelaar. Vgl. Fr. Figue, D. Feig(e). -2. Metr. Feige(n) < HN Sophia: Fye - Fîje - Fîge (1360 Fye = 1682 Feyg) (BRECH.). De Limburgse FN Vijgen moet dan uit Duits taalgebied komen.

 

FD

Vijlder(e), de

de Vylder(e), Vijlders, Vylders, de Veijlder, (de) Veyl(d)er, de Veilder, Veelders: i. BerN van de vijler, die vijlt. 1281 Henrico Vilre, Ip. (BEELE); 1556 Jan de Vijldere, Stekene (Aw.). -2. Var. van De Vilder.

 

FD

Vijle

Vyle, Vijls, Vyls: BerBN van de vijlenmaker of vijler.

 

FD

Vijt

Vyt, Vijdt, Vydt, Veyt, Veijt, Vit(t), Vitten, Vieth(en), Veit(h)(en), Fi(e)ten, Fijten: i. Patr. Lat. HN Vitus. 1395 Joris Vij t, Bg. (SIOEN); 1394 Jan Vijt, Aw. (ANP); 1576 Ger. Fyten, Sûchteln-Aw. (AP). - 2. Patr. In het Waasland is Vijt de verkorting van Davyd, FN Davids. 1388 Margriet Vijt, 1409 Mathias Vijd, 1468 Lijsbet Vijdts (stammen van) Niclaus Davijdts, Bazel (A.MARIS, VS 1974,1979-82); 1506 Jan Vijt, Temse (DE MAN).

 

FD

Vijt, de

de Vyt, Devyt, de Vydt, de Vijdt, Devidt, de Veyt, de Veydt: Patr. Zie Vij t. Het Iw. is j onger en te verklaren door reïnterpretatie.

 

FD

vijver

..Vivier".  Proven.  Van  de Vyvere, Vyverman.  ,,Du vivier". Synon. : Weyers. V. Vivario. Van '    de W(e)yer.

 

EV

07:48 Écrit par Johan Viroux | Lien permanent | Commentaires (0) |  Facebook |

Les commentaires sont fermés.