04/07/2012

S-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

Struman(s)

Struman(n)e: BerN van de stroman: strohandelaar, strosnijder enz. D. Strohmann (VS 1998,379-380).

 

FD

Strumberger

zie Stromberg.

 

FD

Strumelle

cf. Strimel, -elle et Destrumelle.

 

JG

Strumelle

Strimel(le): Dim. van Ofr. estrume, Lat. struma: gezwel, buil, bult. 1449 Wautier Strumelet, Namen (J.G.).

 

FD

Strummeyer

zie Strohmaier.

 

FD

Strun(c)k

Strunc, Stronken, Stronckenn, Stronckers: Mhd., Mnl. strunc, Mnl. stronc: boomstronk. BN naar de gedrongen gestalte. 1580 Hendrik Stronck, Gulik-Aw. (AP).

Strupl, zie Strubel, Struppe.

 

FD

Struna

zie Streignard.

 

FD

Struppe

Strupl: Mnd. struppe: stomp, boomstronk. Vgl. Strunck. BN naar de gedrongen gestalte.

 

FD

Strus

zie Struys.

 

FD

Struv-

-ay, -iaux. V. Stri.

 

EV

Struvay

cf. Strivay.

 

JG

Struvay

zie Strivay.

 

FD

Struwe

zie Struyf.

 

FD

Struybol

Strybol, Strijbol: BN voor iemand met borstelig haar, een kop (bol) met 'gestruifd' haar; vgl. D. sich strâuben, Struwwelkopf. 1312 Jan Strubol, Oud. (CG); 1326 Francone de Sceverstene dicto Stroubolle, Zoutleeuw (HB 820); 1340 Franconem Struufbolle, Neerwinden (C.BAERT); 1334 Willem Strubolle, Assenede (GYSS. 1999); 1340 Job.. Strubolle, Tnh. (VERS.).

 

FD

Struycken

zie Struik.

 

FD

Struye

1. 's Truy(d). V. TRUD (Tru). — 2. V. Tri.

 

EV

Struye

Struije: Zie Struyf. 1584 God. Struyen, Heist-Aw.(AP).

 

FD

Struyf

Struy-, Strau- -ven, -wen.Struif, ,,Omelette". 1. Profess. N.

de restaurateur. N° 131. — 2. Pro­ven. Terrain ayant l'aspect -d'une omelette (Comp. : La Tarte, Waf-felaert, ,,Terre semblable à une tarte, une gauffre, N. de lieux). N° 239-

 

EV

Struyf

Struyfs, Struijf(s), Struwe, Struwe, Streuve, Struive(n), Struijven, Struyve(n), Struye, Struije, Strauven(s), Strauwen, Straven, Strouven(s), Strouwen: BN naar het borstelige, stoppelige, opstaande haar. Vgl. Wvl. streuvelhaar, -kop. Overdrachtelijk ook voor iemand met stroef, hard karakter. Vgl. D. Straub, Strub, Ndd. Struve, Struwe. De vorm Struye vertoont v-syncope. De vormen met ou/au zijn Limburgs. 1297 Radolf Struve (NN). 1290 Griela Struvins, Bg.; 1298 Hein Struvin, Kales (GYSS. 1963); 1328 fundum Danielis Struven = 1311 Danin Struvin, Ktr. (DEBR. 1971); 1366 Pétri Struve, Ktr. (DEBR. 1970); 1387 Jehan Struuf, Ip.; 1373 Pieter de Struve, Beselare (BEELE); 1429-37 Jan Strouue (vader van) Claesken Strouuen, Alken (MNT 412); 1543 Jan Struyve, Deurne (AP); 1585 Jan Struve = Strauven, Ht. (GESSLER).

 

FD

Struyf

Struyve, au génitif: Struyfs, Struyven. 1638 «Petter Struiff» émigré en Suède; sur­nom: dérivé de moy. néerl. struven 'avoir les cheveux hirsutes' [FD] ; comp. Straub.

 

JG

Struyft, van der

zie van der Stuyf(t).

 

FD

Struyk(en)

zie Struik.

 

FD

Struylaart

-aert, Struijlaart, -aert: Afl. van Mnl. streulen, stroylen, struylen (KILIAAN): wateren, plassen, urineren. Ww. stroelen nog in deze betekenis in WV, alsook: ruisend stromen. Vandaar wellicht BN voor een haastig mens. Vgl. Streulens. 1766 Struylaerts, Hontenisse (PDB).

 

FD

Struys

Struijs, Stru(i)s, Struyts, de Struy(s): Mnl. struus(se): struisvogel. BN. Vgl. Strauss. 1426 Jacop Struusse, van Marien Struusse, Ktr. (DEBR. 1958); 1557 Klaas Struys, Mol (AP). Van Duitse immigranten werd ook de D. EN Strauss, Ndd. Strûss aan de Ndl. klankvorm aangepast. Vgl. trouwens Strous, eveneens uit Beuel: 1555 Ant. Struys; 1567 Aart Struys; 1568 Kerstiaan Struys, Beuel; 1582 Aart Struys, Keulen-Aw. (AP).

 

FD

Struys

Surnom: moy. néerl. struys 'autruche' [FD] ; comp. all. Strauss.

 

JG

Struyve(n)

zie Struyf.

 

FD

Stry-

-bos ,-meersch ou -mes. ,,Bois-, Marais- -de l'essart" (Stry-meersch, Dép. Vlierzele).

 

EV

Stry(c)ker, de

de Strij(c)ker, de Streyker, Stry(c)kers, Strij(c)kers, Stricker, Streker: BerN van de strijker, de beambte belast met (glad)strijken van het laken (lakenmeter) of van de korenmaat (korenmeter). 1336 van Janne den Strikere, Cent (RSGI); 1382 Mathijs de Streekere, Zulte; 1398 Grielequin Strikers, Rekkem (DEBR. 1970).

 

FD

Strybos

V. Stri.

 

EV

Stryckman(s)

Strijckman(s), Streeckman: BerN van de strijker; zie De Stry(c)ker, Strik. 1451 Jan Striecman, Kh. (DEKEYSER).

 

FD

Stryckwant

cf. Strickwant(e).

 

JG

Stryckwant

Strickwant, Strikwant(e), Stricanne: BerN van de lakenstrijker, -meter. Het tweede élément is Mnl. want, Mhd. (ge)want: laken, wollen stof. Vgl. D. Gewandhaus: lakenhal. D. (Lein)wand : Ndl. (lijn)waad. Vgl. lakenstryker up dem wanthuse (NN); zie ook De Strycker. 1508 van stryckwante, Bs. (HB 262). 1687 Henricus Streijckwant, Bs.; 1703 Jac. Strijckwant, Lv. (MUL vn).

 

FD

Strymans

Afl. van Van der Strijden (LIND. 1964). Zie Verstreyden.

 

FD

Strynck(x)

zie Streng(s).

 

FD

Stryp(ens)

Strypens: Wellicht BN voor iemand met gestreepte kleren. 1398 Hanequin Stripinc, Ktr.; 1397 Pierre Streeproc, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Stryp, van

Strijp: PlN Strijp (NB, ZH).

 

FD

Stryponck, van

zie van Strijdonck.

 

FD

Strytha-gen

 „Bosquet essarté".

 

EV

Strythem, van

van Strijthem: PlN Strijtem (VB). Vgl. Van Stratum. 1300 Elyzabeth de Striithem, Tv. (BERDEN); 1406 Henric van Streethem, Strombeek(PEENE).

 

FD

Stu(d)er

's Theu(d)er. V. THEUD (Theud et Theu).

 

EV

Stua(e)rt

zie Stewart.

 

FD

Stuart

Stuaert (forme néerl.). Probabl. moy. fr. (Froissart) estuard 'intendant' FEW 17, 237b.

 

JG

Stuatt

Stubbe, Stubs, Stubbe. 's Hu. V. HAD (Ha).

 

EV

Stub(be)

zie Stobbe.

 

FD

Stubbe

Stubbé. Surnom métaphorique de petit homme: moy. néerl. stubbe 'souche', de sens analogue à Strubbe [FD].

 

JG

Stubbers

de Stobere: Afl. van Mnl. stubben: waggelen. Vgl. Stobbelaar. 1372 Rugger le Stubbere, Wervik (DEBR. 1970); 1417 van Janen Stoebers, Ktr. (DEBR. 1958).

 

FD

Stuber

Stubert. Forme francisée de l'all. Stöber, Stuber 'exploitant d'une installation de bain' [FD]?

 

JG

Stuber(t)

Stübener, zie Stöber.

 

FD

Stüble

Stiebel, Sztybel: Mhd. stiibelin, dim. van D. Stube: verwarmde kamer, badstoof, herberg. BerBN. Vgl. Stubener.

 

FD

Stuck-

Stukk- -ens. Proven. Stuk, ,,Morceau (de terre), parcelle" (Stuc, Dép. Braine-le-Comte). Synon. : Van der Stukken.

 

EV

Stucken, van der

zie van der Stukken.

 

FD

Stuckens

zie Stuyck(ens).

 

FD

Stuckmann

Zoals D. Stückler en Mhd.

 

FD

Stückmeister

schoenlapper. BerN.

 

FD

Stucz

zie Stutz.

 

FD

Studer

zie Stauder.

 

FD

Stuer(s), (de)

zie Steur.

 

FD

Stuerbaut

Variante : Steurbaut. 1. N. de bapt. Thibaud. 's Theu-(d)ri(c)baud (N. du peintre Thiéry Bouts). V. THEUD (Theu).

 

EV

Stuerbout

-ebaut, zie Steurbout.

 

FD

Stuerman

zie Stuurman.

 

FD

Stüertz

zie Sturtz.

 

FD

Stuez

zie Stutz.

 

FD

Stuifmeel

BN voor een bakker of molenaar die het meel laat stuiven. Vgl. Stueffmeel, Stuyffsack (DITTMAIER). Vgl. 1418 Andries Stuufzac, Ktr. (DEBR. 2002).

 

FD

Stuiver(s)

Proven. Stuiver, ,,Denier, sou". N. de terre suivant la rede­vance qui la frappe. (Stuiver, Dép. Vormezele et Waarschoot). Comp.: (Ttende) Penning, Schilling, (E)squelin, Patard, etc.

 

EV

Stuiver(s)

zie de Stuyver.

 

FD

Stuk(k)ens

zie Stuyck(ens).

 

FD

Stuker(s)

Steu(c)kers: Mhd. en Ndd. BerN Stucker, Stucker < Md. stucke: boomstomp. BerN voor een bosrooier. Ndd. ook Stilker (NN). 1319 Henr. dictus Stuker, Wetzlar (BRECH.); 1462 Catherine Stuckers; 1556 Gheert Stackers, Ht.; 1576 Willem

Stackers, L (Midd. 1991,260-6).

 

FD

Stukken, van der

van der Stucken: PlN Stuk(ken), Steuck, Stok (VB, L): boomstronk, boomstomp. Vgl. Van der Stockt. 1322 Arnt van den Stucken, St.-Tr.; 1366 Reynerus vander Stucken, Diest;

1403 Willem vanden Stucke, Budingen (F.C.); 1554 Lieven van der Stucken, Leeuw-Aw. (AP). - Lit.: F. CLAES, Defamilienaam Van der Stukken. Oost-Brabant 1995,114-116.

 

FD

Stul

Patr. Zie Stoelen. 1381 Clays Stulle, Ossenisse (DEBR. 1999); 1396 Heinric Stul, Gontrode (DE B.).

 

FD

Stul-

-ens, -tjens.V. Stoelen.

 

EV

Stulemeyer

-meijer: Var. van D. Stollenmeier < PlN Stollen (BRECH.). 1503 Ulr. Stollenmayer, Waldstetten.

 

FD

Stulemeyer

Profess. ,,Métayer du sieur Til".

 

EV

Stulens

Stulin, Stultjens, -iens, -iëns, zie Stoelen.

 

FD

Stum(m)

D. BN voor een stomme. Vgl. Stom.

 

FD

Stump(e)

Stump, Stumpf(f), Stumpfl, Stümpel, Stomp(f): Mhd. stumpf, Mnl. stomp: (boom)stomp. BN naar de gedrongen gestalte. Vgl. Strubbe, Stubbe. 1312 Weynricus dictus

Stomp, Darmstadt; 1226 Perhold Stumpf, Braunschweig (BRECH.); 1412 Andries Stompe, Aw.(ANP).

 

FD

Stumpf

Stompf. Probabl. moy. haut-all, stumpf, moy. néerl. stomp 'souche d'arbre', surnom d'homme de petite taille [FD].

 

JG

Stupart

Stupa(r): Afl. van Ofr. estoper, Lat. stuppare: neuken, met een vrouw naar bed gaan. Of van Ofr. estope: verzinsel, fopperij, leugen. 1240 Robers Estoupe, Atrecht (NCJ). Stur, zie (de) Steur.

 

FD

Stur-

-baut, -belle, -bois.1. Proven. (I)stre-bais, ,,L'Ittre". Ruisseau. — 2. 's Theu(d) bald. V. THEUD (Theu).

 

EV

Sturbaut

-beaux, zie Steurbout.

 

FD

Sturbaut

Sturbeaux, cf. Steurbaut.

 

JG

Sturbelle

Var. (avec métathèse) de Strebelle.

 

JG

Sturbelle

zie Strobel.

 

FD

Sturbin

NF attesté à Guise (Aisne) en 1776 et à Wanfercée-Baulet   en    1814   (GeneaNet); d'origine incertaine, p.-ê. par métathèse d'un

nom en Strub-.

 

JG

Sturbois

Très probabl. réinterprétation en -bois de Sturbaut [FD].

 

JG

Sturbois

zie Steurbout.

 

FD

Sturchier

Profess. ,,Torcheur". (In­dustrie textile).

 

EV

Sturcke

zie Storck.

 

FD

Sturm

cf. Storm(e).

 

JG

Sturm

V. Storm.

 

EV

Sturm(e)

Sturms, zie Storm(e).

 

FD

Sturmack

Stormacq, Sturnack. Adaptation fr. d'un nom de métier en -maker, p.-ê. de bas-all. Stölmaker 'fabricant de chaises' [FD]?

 

JG

Sturmack

Sturnack, Stormacq:MisschienW. adaptatie van Ndd. Stôlmaker: stoelenmaker. 1300 Radeke Stôlmaker, Stade (NN); 1780 J. Gh. Stourmack, Rozieren (CALUWAERTS).

 

FD

Stürmer

Störmer: D. BN: vechter, stormer. Of afl. van Sturm. 1197 W. Sturmere, Elzas (BRECH.).

 

FD

Sturmont

Proven. 1. Stymont (Dép. Ottignies). — 2. Stoumont (Loc.).

 

EV

Sturtewa(e)gen

Steurtewagen, Stortewagen: Zinwoord: stort, kantel de wagen. BerN. 1322 Boidijn Sturtewaghen; 1366 Alise Jan Pieter Sturtewaghens zons dochter; 1355 Daneel Stortewaghen, Eksaarde (GYSS. 1963'). Vgl. 1525 Frodde Stortekarre, Husum (NN).

 

FD

Sturtz

Stürtz, Stüertz: PlN Sturz: steile helling.

 

FD

Stutterheim

PlN Stotternheim bij Erfurt (TH).

 

FD

Stütz

Stutz, Stutzke, Stucz, Stusz, Stuez, Sti(t)z, Stitsels, Sticzel: D. BN Mhd. stutz: slag, stoot. Stitz is ontrond. Stitzel is dim. 1319 Helmannus dictus Stuz, Lorch (BRECH.).

 

FD

Stuurman

Stuerman: i. BerN: stuurman. -2. Sturman door prothesis van de eind-s van de VN: 1611 Georgius Sturman, 1667 Guillielmus Turman, Bg. (med. Jan Thurman, Brasschaat).

 

FD

Stuut

Stuyts, Stuijts, Steuts: Mnl. stute, stuyt: schenkelvormig wittebrood, koekenbrood. Vgl. Wvl. stute: boterham. BerBN voor de bakker. EN Studebaker: stu(i)tenbakker. 1183 Albert Stute, Keulen (NN); 1421 Leys Stuytmans, Ht. (A.GHIJSEN); 1584 Adam Stuyts, Aw. (AB).

 

FD

Stuve

Profess. ,,Etuve". N. étuveur.

 

EV

Stuve

Stüwe: Vooral Hamburgse EN. Mnd. stûve: stomp, stronk. BN naar de kleine gestalte. 1256 Martin Stuve, Hb. (NN).

 

FD

Stuvers

zie de Stuyver.

 

FD

Stuy-

-pens, -vaert. 's Theu(d)- -bens, -vaert. V. THEUD (Theu).

 

EV

Stuy(c)kmans

1. Profess. Stookman. V. stqker. — 2. 's Theucmans. V. THEUD (Theuc).

 

EV

Stuyaert

Steya(e)rt, Steijaert: Var. (met resp. palatalisering en ontronding, vgl. Woyt/Wuyts/Weyts) van Stoyaert. Afl. van Ofr. estoier: opsluiten; of van Mnl. stooien: voortduwen, voorttrekken? 1271 Gillekinus Stoiard, Kales (GYSS. 1963); 1282 Joh. Stoiard, Bg. (GYSS. 1971); 1339 Paulin Stueiard, Houtem (JAM.); 1398 Jan Stoyaert, St.-Denijs (DEBR. 1970); 1477 Jan Steyaert, Zomergem-Gent (PGB).

 

FD

Stuyck

Stuyckens.   Surnom d'homme trapu d'après moy. néerl. stuke 'tronc d'arbre' [FD]. Styl, Style. Var. de Stil(e)?

 

JG

Stuyck(ens)

Stuij(c)k, Stukken, Stuk(k)ens, Stuyk(ens), Steukens, Steuck(k)ens: Wvl. stuuk: stuik, twaalf tegen elkaar geplaatste graanschoven; Mnd. stûke: boomstronk. BN naar de korte, gedrongen gestalte. Vgl. Wvl. gestuukt. Vgl. Stump, Strobbe, Stubbe. 1272 Gerardi dicti Stuucs, Oud. (CG); 1303 van Reinghere Stuuckine, Bg. (VERKEST); 1336 Peter Stuyc, Wuustwezel (OATIII); 1364 Boudin Stuykin, Ip. (BEELE); 1400 Joos Stuckens, Tv. (BERDEN).

 

FD

Stuyckmans

Afl. van Stuyck. BN voor iemand met 'gestuikte' of gedrongen gestalte. Ndd. Stuckmann, afl. van Stucke: boomstomp.

 

FD

Stuyf(t), van der

van der Stuijf(t), van der Struyft, Verstuyf(t), Verstuyff, Verstuijf(t), Verstuft, Verstruyft, Verstuyven: PlN Stuive, Stuifft): zandstuiving, stuifzand. Vgl. Stuyvesant. 1629 de Stuyve, Koolskamp (DE XV); 1571 de Stuyft = 1787 Struyft, Lede; de Stuift in Burst en Oordegem (OV) (TL). 1631 Joos van der Stuyve, Ktr. (KW).

 

FD

Stuyfzand

zie Stuyvesant.

 

FD

Stuyn, van

Er is een PlN Stuinberg en Stuinbos in Elewijt (VB). 1445 Henricus vander Stuyn, Mech. (GPM).

 

FD

Stuynder, de

zie de Steunder.

 

FD

Stuypens

zie Toben.

 

FD

Stuyts

Stuijts, zie Stuut.

 

FD

Stuyvaert

BN: die veel stof maakt, stof doet opwaaien. Vgl. De Stuyver. 1398 Hughe Stuvaert, Wg. (DEBR. 1970).

 

FD

Stuyven

Hypercorrect geronde var. van Steyven. 1746 Hendrik Steyven (zoon van) Laurens Stuyven, Bree (PDB). - 2. Ndd. Stiiven. Zie Stuve.

 

FD

Stuyver, de

Stuvers, Stuiver(s), Stuyver(s): i. BN voor iemand die 'stuift', die stof maakt, veel stof doet opwaaien. 1292 daer Jhan Stuever up woende, Bg. (CG); 1397 Jan den Stuvere... houts te voerne, Ktr. (DEBR. 1970). Vgl. Stuyvaert. - 2. Br.-Limb. voor de Stover. 1526 L. Stuevers = 1527 Lies Stuvers, Bloer(IOT).

 

FD

Stuyvesant

Stuyfzand: i. BN voor iemand die het zand doet opwaaien, misschien voor een zandstrooier op vloer of een ruiter? Vgl. zandstuiver: infanterist (in België). 1332 Hinrik Stovesand, Stralsund (NN). Vgl. Stuifmeel. - 2. PlN: zandstuiving. Stuifzand (DR), Stuivezand (NB), Stuvesant (Z). 1292 Willem Stuvezant, Middelburg; 1396 Willem Stuufzand, Middelburg (MEERTENS 1947,63).

 

FD

Styfhals

1. Car. phys., ,,Torticolis". Styfkens, ,,Petit (homme) raide". (Suffixe -hais. N° 280). — 2. 's Theu(d)-walds, -ekins. V. THEUD (Theu).

 

EV

Styfhals

Stijfhals: BN voor iemand met een stijve hais, een hardnekkige. 1313 Gerart Stifhals, Edingen (CSWI); 1356 Gilijs Stijfhals, Bs. (PEENE 1949). Vgl. 1340 Cristine Stijfnacke, Tn. (C.BAERT).

 

FD

Styfs

BN voor een stijve, strakke. Vgl. Steif. Of < Steffes?

 

FD

Stygelbout

zie Stichelbaut.

 

FD

Styger(s)

zie Steghers.

 

FD

Styl-

-e,  (e)mans. 's Tilleman-s. V. THEUD (Theu).

 

EV

Styl(e)man(s)

Steyleman(s), Stilleman(s).

 

FD

Styl(en)

Stijlen, Style, Stiel(le), Stiels: i. Mnl. stijl: stijl, paal; wijze van schrijven, bedrijf, ambacht, 'stiel'. 1318 Egidii dicti Stijl, Zittert (OAT II); 1540 Jan Styl, Baasrode-Aw. (AP). - 2. Zie Steylen. -

3. Zie Van der Steylen.

 

FD

Stylen, van der

zie van der Steylen.

 

FD

Styntjes

Dim. van Styn? Of var. van Steentjes?

 

FD

Stynvoort, van

zie (van) Steyvoort.

 

FD

Stypers

Mnl. stiper: schoor, stut. BerBN. 1358 Borchard Stieper, Holstein (NN).

 

FD

Stypers

's Thybert-s.   V.   THEUD (Theu).

 

EV

Styvelynck

zie Stevelinck.

 

FD

Styvendael(e), van

-dale, zie van Stevendaal.

 

FD

Styvoort, van

zie van Steyvoort.

 

FD

Suain

cf. Sue.

 

JG

Suain

Proven.  Sohan   (Dép.  Theux et Pepinster).

 

EV

Suain

zie Suwyns.

 

FD

Suanet

Zie Swannet.

 

FD

Suard

-ars: Patr. Germ. VN sudh-hard: Suthardus, Su(h)ardus (MORLETI). 1545 Colin Suars, Namen (J.G.).

 

FD

Suars

cf. Sue.

 

JG

Suber

's Huber(t).V. HAD (Ha).

 

EV

Süber

Suber: Ndd. sùber, siiver, D. sauber: zuiver, rein. BN.

 

FD

Succa(rd)

Suc(c)aet, zie Sicard.

 

FD

Succard

cf. Suquart.

 

JG

Suchard

zie Schuchard(t).

 

FD

Suchtelen, van

PlN Siichteln in Viersen (NRW). 1612 Henri van Suchtelen, Kerpen NRW (ICC H).

 

FD

Sucrier

Probabl. nom de profession: fr. (16e s.) sucrier 'confiseur: marchand de sucre' FEW 19, 162a. Comp. 1543 «Marguerite de Succre»,  1569 «Franchois de Succre» BourgNamur, p.-ê. d'autre origine.

 

JG

Sudan

cf. Soudan(t).

 

JG

Sudan

zie Soudan(t).

 

FD

Sue

De l'anthrop. germ. Sugo (de sens obscur) au cas-sujet. - Peut-être,  dans  la  région montoise, avec -s non étymologique et fausse accentuation : Sues, Suesse.

Dérivés: Suain, Suin. 1718 «Marie Anne Suin» Jumet, 1746 «Antoine Suain» Ransart, 1750 Marie Agnès Suain» Gosselies, 1791 «Emmanuel Suain» Ransart, 1878 «Jean-Baptiste Suin ou Suain» Jumet, etc. (toutes mentions FyS); p.-ê. cas-régime de Sue ou d'un composé germ. sug-win; une aphérèse du nom Gossuin n'est toutefois pas à exclure. -Suars. 1545 «Collin Suars», 1745 «Baltazar Suart» BourgNamur; nom issu de l'anthrop. germ. sug(o)-hard (Dauzat 558).

 

JG

Sué

zie Suet.

 

FD

Suède

Suéde, Zuède. Probabl. Suède, comme symbole de pays lointain.

 

JG

Suède

Suéde: Herkomst van Zweden, Fr. Suède; of adaptatie van D. Schwede: Zweed.

 

FD

Sueder-

-rich, -rick. V. S AD (Sad).

 

EV

Suederick

zie Zeuderick.

 

FD

Suekers

Suckers, zie Suiker(s).

 

FD

Suelze

PlN Mhd. sulze, siilze: zoutwater, zoutbron. 1299 Sifrit an der Sulz, Esslingen (DN).

 

FD

Suen

zie Zoon(s).

 

FD

Suenaert

1. Proven. Zuenaarde, ,,Terre de polder". Synon. : Sunes.

— 2. V. SAD (San).

 

EV

Suenaert

Suénart, Sun(n)aert: Patr. Br. vorm van de Germ. VN sôn-hard 'zoen-sterk': Sonardus (MORLET I). Vgl. Soenen. 1339 Pieter Sunnard, Saaftinge; 1381 Snouch Sunaert, Hulst (DEBR. 1999).

 

FD

Suenens

1. V. Zoon. N° 128. — 2. V. SAD (San).

 

EV

Suenens

zie Soenen.

 

FD

Suenne, de

zie Zoons.

 

FD

Suerickx

zie Zurings, Zeuderick.

 

FD

Suerinck

zie Zurings.

 

FD

Suermann

zie Sauerman(n).

 

FD

Suermond

Proven. ,,Embouchure de la Sûre" (Riv.).

 

EV

Sues

Suesse, cf. Sue.

 

JG

Suestronck

-trône, zie Soestronck.

 

FD

Suet

Suët, Suet, Sué, Sue, Sués, Sues, Sues: Patr. Dim.

van Germ. sudh-naam, zoals Suard?

 

FD

Suetemans

zie Soeteman(s).

 

FD

Suetendael, van

Sustendal: i. PlN Zutendaal (L). 1435 Jan van Zuetendale, Diest (VdP); 1578 Dyonis van Suetendael, Bilzen (SCHOE.); 1736 Sustendal, Beaumont (PDB).- 2. Dial. var. van Van

Soetendael.

 

FD

Suetens

1. V. SAD (Sad). — 2. V.ZOET.

 

EV

Suetens

Var. brab. de Soetens.

 

JG

Suetens

zie Zoeten(s).

 

FD

Suetmans

zie Soetemans.

 

FD

Sueur

1254 «Aliaume au Sueur» NécrArras, 1295-1302 «Watier le Sueur» ImpôtArtois, 1332 «Fremin le Suieur» ComptesMons; nom de métier: anc. fr. sueur, cas régime de sure 'cor­donnier' FEW 12, 480b; cf. également Lesueur.

 

JG

22:39 Écrit par Johan Viroux | Lien permanent | Commentaires (0) |  Facebook |

Les commentaires sont fermés.