04/07/2012

S-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

Schoenheijd

zie Schoonheyd.

 

FD

Schoenhofen

zie Schönhofen.

 

FD

Schoenland(t), van

zie van Schooland.

 

FD

Schoenmaeckers

Schoenmaekers, etc. Nom de métier: moy. néerl. schoemaker 'cordonnier',

 

JG

schoenmaker

,,Cordonnier". Pro­fess. Schoen- -ma(e)ker(s), -ma-cker(s). Formes allem. : Schu­macher, -ma(c)ker.

 

EV

Schoenmakers

de Schoenmaker(e), (de) Schoe(n)mae(c)ker, (de) Schoema(e)(c)ker, (de) Schoenma(e)kers, (de) Schoenmacker(s), Schoenma(ec)ker(s), Schoonmaekers, Schumacker(s), -ma(e)ker, Schu(h)macher, Schoemacher, Schouma(c)ker(s), Schoumacher(s): BerN van de schoenmaker. 1280 Aelidis Scoumakers; 1326 Arnoud de Scoemakere, Ip. (BEELE); 1358 Johannis Scoemakers, Ktr. (DEBR. 1970); 1484 Jan Scoonmakere, Biervliet-Bg. (PARM.). Zie ook Schonmacker.

 

FD

Schoenman(s)

Schoeman(s), Schoemann, Schoumans, Scouman(ne), Scoman: i. BerN van de schoenmaker. Vgl. D. Schumann. 1303 van Hannekine Scoeman, Bg. (VERKEST); 1450 Thys Scoemans, Zonhoven (MNT 283). - 2. Zie Schoonemans.

 

FD

Schoenmans

cf. Schoemans.

 

JG

Schoentgen

Surnom: lux. schönchen, dimin. de schön 'beau' (EW).

 

JG

Schoentje(n)s

Schoentgen, Schôntgen: Dim. van schoon, schoen, schôn: mooi. BN. Ndd. Schôneke. 1320 Schoneke, Lûbeck (NN). 1720 Peter Schoentiens, Grevenbroich-Aw. (AP).

 

FD

Schoenwinkel, van

zie van Schoonwinkel.

 

FD

Schoenzetters

-setters, zie Schoesetters.

 

FD

Schoep

1. Profess. Scbo(e)p, ,,Pelle". N. de fabricant ou d'ou­vrier (terrassier). — 2. V. HAD (Ha).

 

EV

Schoepen(s)

zie Schoppen.

 

FD

Schoepen, van der

Mnl. schoepe: schop, schep, wan. Aïs PlN wellicht een watermolen. De Schope is een waterloop in St.-Laureins (OV): 1293 Jehan de le Scoupe borgois de Brugis au dit liu...devers le Scope. Ook PlN in PdC: 1220 Herbertus de la Schope, Bethune; 1230 Petrus de Scope (DF XIV).

 

FD

Schoepges

zie Schaepkens.

 

FD

Schoeppers

zie Schaper(s).

 

FD

Schoeps

Schoep(p): i. Limburgse vorm van Schaap. 1385 Arnoldi dicti Scaep = Scuep = Arnoldi dicti Scoep, Tg. (TYTGAT). - 2. Zie Schoppen.

 

FD

Schoeps

Surnom: moy. néerl. scoep, scuep (au génitif), forme limbourgeoise de scaep, schaap 'mouton' (KR).

 

JG

Schoer

Schor: Mhd. schûr, schour: hagel, onweer, bui. BN voor een opvliegend mens.

 

FD

Schoeren

V. Schoor.

 

EV

Schoermans

zie Schoorman, Schuurman(s).

 

FD

Schoesetters

Schoensetters, -zetters, de Schoesitter, Schoeter(s), Schoetter(t), Schauters, Schouters, Chouters: BerN Mnl. scoesutter: schoennaaier, schoenmaker. D. Schuster. 1288 Heinric der Scusutere, Oudenbiezen (OGO); 1302 Gerardi dicti Scuzuttera, Tongerlo (VERB.); 1391 Jan de Scoesittere, Aw. (ANP); 1394 Aert de Scoesuttere = 1447 Aerde den Scoesitter; 1479 Raes de Scoesytter = 1522 de kinderen Raes Schoeters = 1522 Rasen den Scoeter; 1614 Margareta Schoeters = 1620 M. Schoesetters, Schelle; 1635 Hans Schoeters = Jans Schoesitters = 1636 Hans Schouters, Aarts. (MAR.).

 

FD

Schoet-

-ens, -ers. 1. Proven. Schoten (Loc.), ou Schot(ten), ,,Enclos", sans ou avec suff. -er, d'orig. N° 212. — 2. V. HAD.

 

EV

Schoetens

zie (de) Schout.

 

FD

Schoeter(s)

zie Schoesetters.

 

FD

Schoeters

1516 «Joes scoesitter» = 1528 «Joes scoeter» Aartselaar; nom de métier: moy. néerl. schoesutter, -sitter (= ail. Schuster) 'cor­donnier' (KR).

 

JG

Schoevaer(d)/s

V. Schoof.

 

EV

Schoevaert(s)

-vaer(dt)s, zie Schovaerts.

 

FD

Schoffeleers

zie Scheffler.

 

FD

Schoffelen

Moet ongetwijfeld aïs Schoffélen worden uitgesproken. Misschien dim. van Ofr. escof(l)e: wouw, (ook) leren kledingstuk. Vgl. escofier: schoenmaker (DNF). 1310 Joh. Scoffeel, St.-Tr. (AAV); 1461 Jan Scoffeels, St.-Tr. (LENGLEZ).

 

FD

Schöffer(s)

Schoffers, zie Schafer.

 

FD

Schoffers

Schöffers. Nom de métier, d'après une des nombreuses var. de ail. Schâfer 'ber­ger'(Brech. II, 551).

 

JG

Schöffler

zie Scheffler.

 

FD

Schofield

zie Schonfeld.

 

FD

Schofs

zie Schoof.

 

FD

Schog

zie Schock.

 

FD

Schoiers

Schoïers, Schoyer(er): Afl. van Mnl. schoeyen: schoeien, van schoenen voorzien. BerN van de schoenmaker. Vgl. Schoy. 1154 Albertus Scoiart, Cent (GN).

 

FD

Schok(k)elé

zie Choquel(le).

 

FD

Schokkaert

Scho(c)kaert, Schoekaert, Schochaert, Schockert, Scoka(e)rt, Squoquart, Scocard, Scoca(rt): Kan een -aard-afl. zijn van Mnl. schocken: schokken, maar kan ook rechtstreeks uit Fr.-Pic. Choquart (zie i.v.) worden verklaard. 1350 Joh. dictus Tsioc, Ktr. (DEBR. 1970); Nicholaus Tsocard, Bg. (GAILLIARD); 1356 Jan Scockaert, Asse (PEENE 1949); 146 e. Stockar dit Scochar de Blehen, Luik (BODY); 1396 Diedric Scockaert, Erpe (DE B.).

 

FD

Schoku(s)

Proven. Chocqueux, ,,De Chocques" (Pas-de-Calais). (Suf­fixe: N° 211).

 

EV

Schol

Scholl, au génitif: Schols, etc. Surnom de pêcheur: moy. néerl. scholle, schulle 'plie séchée'.

 

JG

Schol

Scholl, Scholle(n), Schols, Schoel(s), Schoelens, Schools, Schouls, Schaul(s), Schul(le), Schull, -e(n), Schuilen, Schaelens: Mnl. scholle, schulle, Mnd. schulle: schol (platvis). BerBN voor visser of vishandelaar. 1303 Elisabeth Scollens, Mb. (A. BAERT); 1395 jeghen Jan Scullen, Aw. (VLOEB.); 1405 Wouter Scolle, Bg. (SIOEN); 1406 Jan Scolle, Aw. (ANP). Soms huisnaam: i6e e. Claes van Campen, scholkoper 'In die Gouden Scol' = Claes Jansz. Schol, A'dam (MEERTENS 1941).

 

FD

Schol(l)

1. Profess. Schol, ,,Plie". N. de marchand de poissons. Nos 131, 156. Synon. : Schollen — 2. V. School.

 

EV

Scholart

1482 «Claux Schollart» St-Vith, 1693 «Joseph Schollart» BourgNamur; forme fran­cisée de Schollaert.

 

JG

Scholart

-aert, -aers, Scholeer, Schoolaert, Scolard, -art, Schollaert(s), -aers, -art, Sckoolaert: Mnl. scholaer: leerling, student, scholier, koorknaap. Vgl. Scholier(s). 1303 van Woutre Scolarde, Bg. (VERKEST).

 

FD

Scholart

Scholasse. 1. V. School. — 2. Proven. Scbolas (Dép. Braine-

l'Alleud).

 

EV

Scholasse

-asch, zie Escolas.

 

FD

Scholasse

cf. Scolas(se).

 

JG

Scholberg

1777 «Guilleaume Scholberg» Bourg-Liège; nom d'origine: Schulenberg (Han-nover) [FD].

 

JG

Scholberg

zie Scholenborgt.

 

FD

Scholcz

zie (de) Schout. .

 

FD

Scholders

1. Car. phys. Schouders, ,,Epaules", N. d'H. aux larges épaules. — 2. V. Schout.

 

EV

Scholders

Mnl. scholder: beul. BerN of BN. 1390 Henrici dicti Scolders, Bs. (OSTYN).

 

FD

Scholders

Nom de profession (au génitif) : moy. néerl. scholder 'bourreau' [FD].

 

JG

Scholdis

zie (de) Schout.

 

FD

Scholeer

zie Scholart.

 

FD

Scholenborgt

Scholberg: PlN Schuleburg (Silezië, NS, SH) of Schulenberg (MV, NS). 1135 Werner Sculinburch, Keulen (BRECH.); 1565 Herman Schoelenberg, Berg-Aw.; 1568 Hendrik van Schoelenborg, Verdelen(?)-Aw. (AP).

 

FD

Scholer

Scholer. NF lux., du lat. scolarius 'clerc' (J. Hess).

 

JG

Schöler

Scholer, zie Schüler.

 

FD

Scholey

zie Cholet. Scholier(s), Schollier(s), Schooliers, Scoliers: Mnl.scholier, Mfr. escolier: scholier, leerling, koorknaap. 1519 Scoliers, Mech. (MERTENS); 1536 Peter Scolier, Aw. (HB107); 1584 Hans Scholiers,Aw.(AB).

 

FD

Scholier

Scholier, zie Schiller.

 

FD

Scholiers

Scholliers. Moy. néerl. scholier 'éco­lier'. - Cf. également 1289 «Menés Scoliersde Sclayn» CensNamur.

 

JG

Scholings

-inckx, -inchx, zie Schoeling.

 

FD

Scholla(e)rt

-aer(t)s, zie Scholart.

 

FD

Schollaert

Moy. néerl. scholaer  'écolier, étu­diant' [FD], cf. aussi Scholart.

 

JG

Schollaert

V. School.

 

EV

Scholle(n)

zie Schol.

 

FD

Schollier

Sobriquet. Scholier, ,,Ecolier". N. d'H. ayant prolongé de façon anormale ses études.

 

EV

Schollier(s)

zie Scholier(s).

 

FD

Schollinckx

zie Schoeling.

 

FD

Schollmeyer

Schulmeyer, Scholtmeijer:Samenstelling met scholle, schulle: aardkluit, graszode. Naar een kenmerk van de woonplaats. 1580 Georg Schollmeyer, Eichsfeld (BRECH.).

 

FD

Schols

Scholt(u)s. V. Schout.

 

EV

Schols

zie Schol, Schout.

 

FD

Scholte(n)

Scholt(e)s, -tis, -tus, Schol(t)z, zie Schout.

 

FD

Scholteden

zie (de) Schout.

 

FD

Scholtes

-es, Scholtis, -issen, Scholts, Scholz, Scholzen, etc. 1656 «Scholtess» Lellig, etc. (Oster, 78-79); nom de dignité: ail. Schul-theiss, néerl. schulthuis, schout 'écoutète, maire du village'.» Formes latinisées [à moins que la finale -us ne représente une var. dialectale de -uis]: Scholtus, w. (Bastogne) Choltus', Scoltus.

 

JG

Scholtmeijer

zie Schollmeyer.

 

FD

Schom(m)er(s)

Schomus, zie de Schuymer(e).

 

FD

Schomann

Schömann, zie Schuhmann.

 

FD

Schombro(o)dt

-blood, -blond, zie Schoonbrood.

 

FD

Schomburg

-bourg: i. Var. van Schaumburg. - 2. D.PlN Schônburg. 1368 Joh. Schonenburg, Erbach (BRECH.).

 

FD

Schomelhoud

Schommelhaudt, zie (van) Schamelhout.

 

FD

Schomelhoud

Var. de Schamelhout, fief à Heestert (FlOcc) [FD],

 

JG

Schommen, van der

PlN Schom(me) in Boom (A), Wilrijk, Kontich, Bouwel en Tongerlo (A): mosachtig bos (VAN PASSEN), onvruchtbare

grond (PAK). 1520 Marie vander Scommen alias Smeyns, Diest (KCG1992,343); 1696 Carolus vander Schomme, Halle (MUL VLT).

 

FD

Schommer

Schommers, Schumer. Surnom: bas-ail. Schummer 'vaurien, vagabond'[FD].

 

JG

Schomus

NF attesté à Waimes et Oueuzaine (ré­gion de Malmedy) depuis 1664 (GeneaNet), probabl. d'origine allemande.

 

JG

Schön

Schon(e), Schöne(n), Schonn(e), Schoun(e), Schün, Schun: D. BN schön: mooi. Zie Schoon.

 

FD

Schon(ne)

Schons, zie Schoon.

 

 

Schonaerts

zie Schoonaert.

 

FD

Schönau(en)

Schonau(er): Verspreide D. PlN Schônau: mooie beemd. 1368 Joh. de Scoeynouwen=Joh. van Schonouwen (Schoenouwe, Schonauwe, Schônau), Mtr. (SKM).

 

FD

Schonberg

Schönberg(er), zie Schoonenberg.

 

FD

Schönborn

Schönenborn, Schonbrun: Verspreide D. PlN Schönborn, -brunn: mooie, heldere bron. Vgl. Bellefontaine, Beaufont. 1697 Ans. Fr. baro a Schönborn, Mainz (MUL VII).

 

FD

Schonbro(o)dt

cf. Schoonbrood(t).

 

JG

Schönbrod

Schonbro(o)dt, -broedt, zie Schoonbrood.

 

FD

Schonbrun

zie Schönborn.

 

FD

Schonck

zie Schonk(en).

 

FD

Schonckert

zie Schonker(en).

 

FD

Schone

Schonne. Surnom: all. schôn 'beau'.

 

JG

Schonebeck

zie (van) Schoonbeek.

 

FD

Schönemann

zie Schoonemans.

 

FD

Schönemarker

zie Schonmacker.

 

FD

Schönen,

zie Schön.

 

FD

Schonenberg

zie Schoonenberg.

 

FD

Schönenborn

zie Schönborn.

 

FD

Schöner

Probabl. surnom all.: qui rend beau, qui idéalise (Brech. II, 554).

 

JG

Schöner

Scho(e)ner, Schener, Scheunders: D. BN: die mooi maakt, mooiprater, die allés mooi voorstelt. 1623 Fr. de Schooner, Brogel-Aw. (AP).

 

FD

Schönermarck

1. PlN Schönermark (BB). 1648 Burch. Schönermarchius, Goslar (BRECH.). - 2. Var. van Schonmaker.

 

FD

Schoneveld

Nom d'origine: topon. néerl. Schoon-veld(e) (= beau champ), fréquent en topony­mie flam.

 

JG

Schoneveld

zie van Schoonvelde.

 

FD

Schonewille

BN Mooie Willem ?

 

 

Schönfeld

Scho(e)nfeld, Schofield, Shainfeld:Verspreide D. PlN Schönfeld: woest veld, lege vlakte, braakland. Vgl. Van Schoonvelde.

 

FD

Schonheere

zie Schoonheere.

 

FD

Schönherr

-hertz: BN Mooie heer (BRECH.)? Maar vgl. Schoonheere.

 

FD

Schönhofen

Schoenhofen: Verspreide D. PlN Schönhof. Vgl. (van) Schoonhoven.

 

FD

Schonians

cf. Schoonjans.

 

JG

Schonians

Schonijahn, zie Schoonjans.

 

FD

Schöning(h)

Schoning: Patr. Afl. van Germ. VN Sconi. 1303 van Boudene Sconinc, Dudzele (VERKEST); 1516 Henricus Schoenink de Beylen alias de Groeningha (MUL III); 1583 Tijman

Schoninges = Tijman Schoenink, DR (MNT 414).

 

FD

Schonk(en)

Schonck, Schun(c)k: Limburgs schonk: ham. Ook D. dial. schungke/schingke = Mhd. schinke: schenkel, ham. Vgl. Schinkel.

 

FD

Schönke

D. hypercorrect < Schenke. - 2. Var. van Schôneke, zie Schoentjens.

 

FD

Schonken

1. Car. phys. Schonk, ,,Epaule". N. d'H. aux fortes épau­les. _ 2. V. HAD (Hank).

 

EV

Schonker(en)

Schonckert: Wellicht < schonckelen: schommelen (KILIAAN). BN voor iemand met schommelende stap? 1396 Katline Schonkelinne, Aw. (CLEMEUR).

 

FD

Schönlau

Schoonlau: D. schön + Mhd. loube, Mnd. love, D. Laube: overdekte hal, gang. 1425 Joh. Schonlower, Kassel (BRECH.).

 

FD

Schonmacker

Nom de profession ail.: qui rend les fines étoffes propres au commerce (Brech. II, 556); ou réinterprétation de Schoenmaker, bas-ail. Schomaker [FD].

 

JG

Schonmacker

Schönemarker, Schönermarck: M.i. niet schoonmaker (van laken) (BRECH.), maar reïnterpretatie van Ndd. Schomaker:

schoenmaker.

 

FD

Schonnartz

zie Schoonaert(s).

 

FD

Schonooghe

zie Schoonooghe.

 

FD

Schons

Génitif de néerl. schoon 'beau'.

 

JG

Schöntgen

zie Schoentje(n)s.

 

 

Schönwetter

BN: mooi weer, wellicht voor een optimist. 1180 Hermannus Sconewedir, Keulen (BRECH.); 1396 Herman Scoonwedere, Ktr. (DEBR. 1970); 1714 Joa. G. Schoonwetter, Heidelberg (MULVII).

 

FD

schoof

,,Gerbe". 1. Proven. Désigna­tion de terre par le nombre de gerbes dues à titre de redevance (sou­vent pour le service paroissial).

 

EV

Schoof

Schoof(f)s, Scoofs, Scho(e)fs, Schoufs, Schuyf:

i. BerBN van de schovenbinder (CARNOY1952). 1268 Coppinus Scof, Ip. (BEELE); 1338-40 Pauwels Taruscoef (VERBRUGGEN); 1379 Jan metten Scoof, Ktr. (DEBR. 2002); 1382 Ywein de Scoof= 1398 Yweins Scoefs, Wontergem (DEBR. 1970); 1450 Jan Scoef van synder moelen, Kh. (DEKEYSER). - ï. BN naar de gestalte. 1298 Dyrulpho Cortscoef, Bg. (VERKEST). Voor BACH 11,291 is Schaub een mager mens.

 

FD

Schoof, van der

PlN Schoof, wellicht Schoofland: land waarop graanschoven staan. Schoef in Ronse (OV). 1783 Cornélius van der Schoof, Hoogstraten (AP).

 

FD

Schoofs

Schoefs, Schovaert(Dép. Nijlen). — 2. Profess. Schover, ,,Gerbier". Scho(o)v-, Schoev-ers, -aer(d)ts.

 

EV

Schoofs

Scoofs. Surnom: néerl. schoof 'gerbe'; ou bien nom d'origine, cf. 1571 «Guillaume de Schooffz (orig. de Malines)» BourgLiège.

 

JG

Schooians

-jans, zie Schoonjans.

 

FD

school

,,Ecole". 1. Profess. ,,Le maître d'école".

 

EV

Schoolaert

zie Scholart.

 

FD

Schooland, van

van Schoeland(t), -lant, van Schoonlandt, van Schoenland, -lan(d)t: PlN,b.v. Schoelant in Th. (DF XIV). 1374 Jacobs wedewe in Scellant; 1377 Peters huys van Scoelant, Aw. (VLOEB.); 1348 Peter Scellant, A'dam (OA 87); 1509 Machiel Schoelants, Diest (HB 359); 1538 Jan Schoonlants, Kontich (SELS).

 

FD

Schooliers

zie Scholier(s).

 

FD

Schoolmeester, de

Schoolmeester(s), Schûlmeesters: BerN van de Schoolmeester, onderwijzer. 1284 Woutere den Scolmester, Dordrecht (CG); 1382 Jan de Scolemeestre, Olsene (DEBR. 1970); 1440 Willem de Scolemeester, Ktr. (BAELDE).

 

FD

Schoolmeesters

De Schoolmeester, Scholla(e)rt, Sc(h)olas(se). ,,Ecolâtre" (Ane. fonction).

 

EV

Schoolmeesters

Nom de profession: néerl. schoolmeester 'maître d'école'.

 

JG

Schools

zie Schol.

 

FD

Schooman(s)

zie Schoonemans.

 

FD

Schoon

(de) Schoonen, Schoone(ns), Schoen(en), Schon(ne), Scho(o)nn, Schons: ï. BN naar de fysieke schoonheid en aantrekkelijkheid: mooi. 1280 Bedda Scone, Ip. (BEELE); 1398 Marie Scoons, Heule (DEBR. 1970); 1463 Jan Schonen, Genk (VDZ). Zie Scho'n. - ï. Metr. Meisjesnaam, b.v. in Bg., Oud. (V.GEERTSOM 1954) en Ip.: 1308 dame Scone li Maeghe (BEELE).

 

FD

schoon

,,Beau". 1. Car. phys. (De) Schoone ,Schoon(e)- -jans, (N° 280), -man, ,,Le Beau, Beau Jean, Bel homme". Schoonheere, ,,Beau seigneur". Schoonaert, ,,Bellâtre". N° 252. — 2. Proven. Schoon-, Schoen- -beeck (N° 230), -heyd(t) ou heyt, -vliet, ,,Belle rivière, Belle bruyère, Beau ruisseau" (Schoon-beek, Dép. Bilzen et Rummen).

 

 

EV

Schoonacker, (van)

Schoonackers, Schoonakker, Schoenacker: PlN Schoonakker in Krombeke en ±Sijsele. 1384 Jan Scoonackere = 1397 Jan Sconacker, Sijsele; 1479 Jan f. Pieters Scoonackers; 1550 Jan van Schoonackere, Middelburg (DF XIV); 1484 Cornelis van Scoonackere, Adegem-Bg. (PARM.).

 

FD

Schoonaert(s)

-aard, Schonaerts, Schoenaert, -aer(t)s, Schonnartz: Afl. van schoon: mooi. BN. Vgl. Schoonemans. 1300 Joh. Schoenarts = 1375 Jo Sconaert, Tv. (BERDEN); 1340 Willelmi dicti Scoenart, Waanrode (C.BAERT); 1350 Joh. Sconard.WV(DFXIV).

 

FD

Schoonbaert

BN: mooie baard. 1303 van Sconebarde, Dudzele (VERKEST).

 

FD

Schoonbeek, (van)

van Schoenbeek, Schonebeck, Schoenbeck: PlN Schoenbeek in Beverst en Bilzen (L). 1429 Willem van Schoenbeke, Ht. (A.GHIJSEN); 1450 Gherit van Schoenbeeck, Hoeselt (IOT); 1546 Gilbert van Schoonbeke, Luik-Aw. (AP).

 

FD

Schoonbrodt

Schoonbrood, -oodt, Schon-brodt, -oodt, Schombrodt, etc. Surnom de boulanger: néerl. schoon brood, ail. schôn Brot 'beau pain'.

 

JG

Schoonbrood

-broo(d)t, -broed(t), -brodt, Schoenbrodft), Schombro(o)dt, -blood, -blond, Schônbrod, Schonbro(o)dt, -broedt: BerBN van de bakker van schoonbrood: fijn wittebrood. Ook D. Schônbro(d)t. 1387 Maes Sconebrot, WV (DF XIV); 1457 Wilhem Schoenbroet, Mtr. (SKM).

 

FD

Schoonderwoerd

-woert: PlN Schoonrewoerd in Leerdam (ZH). 1166 Rodulfo...de Scoenrewrth, U (LNT).

 

FD

Schoondijke, van

PlN (Z). 1270 Henrici de Sconendike, Ktr. (DEBR. 1980); 1396 Hannin de Scoendique, Ip. (BEELE).

 

FD

Schoone(n)

zie Schoon.

 

FD

Schooneknaep(e)

BN Mooie knaap; zie Knapen. 1425 Zoete Scoonecnape, Mech. (PARM.).

 

FD

Schooneman(s)

Schoonmann, Schônemann, Schoe(n)mans, Schooman(s), Scoman: ï. BN naar de fysieke schoonheid en aantrekkelijkheid. 1170-90 Godefridus Sconeman, Keulen (HAGSTR. 1949); 1398 Jan Steembaert (lees: Scoembaert?) dit Scoenman, Oostrozebeke (DEBR. 1970); 1422 Inghele Schoenman, Ktr. (DEBR. 1958). - 2. Patr. Afl. van Germ. skôn-naam. Vgl. Schoon 2.1304 Sconeman le Pud; 1280 Griela Sconeman, Ip. (BEELE).

 

FD

Schoonenberg

-bergh, -burg, van Schoonenberg(h)e, Scho(e)nenberg, Schônenberg, Schonberg, Schônberg(er), Sheinberg: PlN Schoonbergin Aalter (OV), Schoonbergen in Lubbeek (VB). Verspreide D. PlN Schôn(e)(n)berg. 1289 Eustachius de Schonenberghe, Aalter (MT II,i); 1368 Zegher van Sconeberch, Aalter (JAM.); 1420 Lauwers van Scooneberch, Oedelem (PARM.).

 

FD

Schoonens

zie Schoon.

 

FD

Schoones

zie (van) Schoonis.

 

FD

Schooneveld, (van)

zie van Schoonvelde.

 

FD

Schooneyt

Schoonheyt, etc. Surnom abstrait: néerl. schoonheid 'beauté'.

 

JG

Schoonhen

Schoonheim: BN en Patr. Schone, mooie Hein. 1381 Jan Scoenheine, Hontenisse (DEBR.

1999)-

 

FD

Schoonheyd

-heijt, -hey(d)t, -eyt, -ydt, -huydt, Schoenheijd, Schoouhnydt: Een BN met bet. schoonheid, aantrekkelijkheid lijkt me niet wsch., al pleit daarvoor: 1321 Jehan Biauté, Rijsel (SPL). BRECH. verklaart Schônheit, -heide(r) < PlN Schônheide. M.i. is Schoonheyd een reïnterpretatie van een PlN Schoonhout, mede door fonetische ontwikkeling (-oit > -oit > -uit > -eit, vgl. Boudens, Boydens, Buydens, Beyens). 1283 Petrus dictus de Scoenhout, Bergen-op-Zoom (SEA); 1392 Andries Schoonhout, Aw. (ANP); 1710 Jos. Schoonheydt, Edingen (CALUWAERTS).

 

FD

Schoonhoed

BN: mooie hoed. Vgl. D. Schonhut. -2. BN Schoonhoofd, blijkens Mnl. hovet > hoot.

1395 Brixis Sconehoofd, Ip. (PSM).

 

FD

Schoonhoven, (van)

PlN Schoonhoven (ZH), of o.m. in Kampenhout (VB). 1297 Mouriis van Scoenhove, Schoonhoven (CG); 1340 Joh. de Scoenhoven, Mollem (PEENE1949); 1397 Wouter van Scoenhoven, Aw. (ANP).

 

FD

Schoonis, (van)

Schoones, Scheunis: Lokale uitspr. van PlN Schoonhees in Tessenderlo (L). 1442 Jan van Scoenhese = Jan Sconys, Vorst A (HERMANS).

 

FD

Schoonjans

Schoon Jans, Schoonejans, Schoonyans, Schonians, Schooians, Schoojans, Schooyans, Schonijahn: BN + Patr. VN Jan met het epitheton schoon: mooi. Vgl. Schônhans, Beaujean. 1297 domum Scone Jhans, Ktr. (DEBR. 1980); 1302 Joh. dictus Scone Jan, Mech. (OATII); 1364 Clais Scone Jan,Ip.(BEELE).

 

FD

Schoonjans

Schoonyans, Schonians, Schoo-yans. 1297 «super domum Scone Jhans» Courtrai, 1364 «Clais Scone Jan» Ypres; schoon Jans, équivalent néerl. de fr. Beaujean.

 

JG

Schoonjans dit de Coudenberg

NF de la noblesse belge.

 

JG

Schoonlandt, van

zie van Schooland.

 

FD

Schoonlau

zie Schônlau.

 

FD

Schoonmaekers

zie Schoenmakers.

 

FD

Schoonooghe

Schonooghe: BN voor iemand met mooie ogen. 1351 Willem Scoonoghe, Bg. (JAM.); 1396 Bette Scoenhoeghe, Idegem (DE B.).

 

FD

Schoonvaere

BN. Schoonvader. 1779 P. J. Schoonvaere, Ardooie (DEWULF 1977).

 

FD

Schoonvelde, van

Scho(o)neveld, van Schooneveld: Verspreide PlN Schoonveld(e), Schoneveld. Vgl. Schonfeld. 1262 Willelmus de Sconevelde; 1380 Lamsen van Sconevelde, Komen; 1392 Thomas van Schoonevelde, Sluis (DF XIV); 1378 Lambert de Sconevelde, Ip. (PSM); 1398 Gillis van Scoonvelde, Menen (DEBR. 1970). Een adaptatie van Schonfeld is: 1617 D. Schoonvelts, GH-Aw. (AP).

 

FD

Schoonvliet

PlN: mooie vliet. i8e e. Marie Schoonvliet, Waas (VAN G.).

 

FD

Schoonvrient

Mnl. schoon: aangetrouwd, aanverwant; vriend: familielid. Dus: aangetrouwd familielid (vgl. schoonzuster). ±1240 Walter Sconvrint, Zwijnaarde (SCHMID).

Schoonwater: PlN in Gullegem (WV): schoon, helder water.

 

FD

Schoonwinkel, van

van Schoenwinkel: PlN in Wintershoven, Kortessem, St.-Lambrechts-Herk en Riemst (L). 1280 Grite van Scoenwinkele, Riemst (OGO); 1310 Renerus de Schonewincle, Mtr.(CVD).

 

FD

Schoonyans

zie Schoonjans.

 

FD

Schoonydt

zie Schoonheyd.

 

FD

Schoop

zie Schoppen.

 

FD

schoor

scheur. ,,Terrain alluvion­naire". N. confondu souvent avec Schuur, Grange". Schore (Loc.). Schoor (L.D.). VAN Schoor, Schoorman, Schoeren, Schor. VAN der Schuere(n),

 

EV

Schoor, van

van Schoore(n), van Schoren, Wansc(h)oor: PlN Schoor (NL), in Hoegaarden (VB) of Broechem (A); Schore (WV, Z). Zie ook Verschoor(e). 1218 Johanne de Score; 1220 Erlebaldus miles de Scora; 1261 Thirinus de Scora = 1263 Tierin van Score, WV (DF XIV); 1326 Gillis van Scoren, Ip. (BEELE); 1433 Heinric van Score, Kh. (DEKEYSER).

 

FD

Schoor, van de(n)

zie Verschoor(e).

 

FD

Schoore

Schoors. Nom d'origine: Schoore (FlOcc), et Schoor, nom de plusieurs dépend. (Baelen, Hougaerde, Velm, etc.); ou bien néerl. schoor 'étai, soutien' [FD].

 

JG

Schoore(e)l

zie Schoreels.

 

FD

Schoore(ns)

Schoors, Schoren: Mnl. schore: schoor, stut, schraag. BN. 1281 Symon Scorre, Z (HAES.); 1728 Carel Schoore, Heule (COUSS.).

 

FD

Schooren, van

zie van Schoor, Verschoor(e).

 

FD

Schoorisse, van

zie van Schorisse.

 

FD

Schoorman(s)

Schoermans, Schor(re)mans, Schorrmann: Afl. van Van (den) Schoor. 1313 Jehan Scoreman, Nieuwpoort (DF XIV); 1414 Heinric Scoermans van Ghierle, Aw. (ANP); 1530 Lijn Schoermans, Zolder (VANB.).

 

FD

Schoors

zie Schoorens.

 

FD

Schoors, van

zie van Schorisse.

 

FD

Schoot, van (de)

(van der) Schoot, Schoote(n), van der Schot, van de(r) Scotte, Wa(r)scotte, Verschoot(e(n)), Verschote, van Schoten, van Schoote(n): i. PlN Schot: afgeperkte ruimte, plaats waar vee opgesloten wordt (MOERMAN, MANSION). 1352 Olivier van der Scotte = 1356 Oliveri de Scotten, Ktr.; 1382 Wouters erve van den Scoote, Aarsele; 1382 Pieter van der Scotte = 1398 van den Scotte, Menen (DEBR. 1970). -2. PlN Schoot: beboste hoek zandgrond uitspringend in moerassig terrein (TW), hoek van de hei (MOERMAN). Schoot (NB), in Noordwijk (ZH) en verspreid in de Kempen. Jan van den Scoete opten Scoet, Lillo (TROCH); 1340 Godefridus de Scoete; Henricus de Scote, Tnh. (VERB.). - 3. Zie ook Van Schoten.

 

FD

Schoote

Nom d'origine: Schoot, nom de plu­sieurs dépend. (Beeck, Heusden, Tcssender-loo, etc.).

 

JG

Schoote(n), van

zie van Schoten, van (de) Schoot.

 

FD

Schootmans

Schotmans: Afl. van Van Schoten of Van (de) Schoot.

 

FD

Schoouhnydt

zie Schoonheyd.

 

FD

Schoovaert(s)

zie Schovaerts.

 

FD

Schoovaerts

V. Schoof.

 

EV

Schooyans

cf. Schoonjans.

 

JG

Schooyans

zie Schoonjans.

 

FD

Schop(p)en

Sc(h)ops, Schoppé, Schôpe, Schop(p), Schupp(en), Schoop, Schoepen(s), Schoeps, Schoep(p), Schoub(s), Schoup(pe), Scho(u)ppé, Schoups, Scoup(p)e: Mnl. schoepe, schope: schop, schep, wan. BerBN. 1151 Lambertus Scupe, Aalst (CVT); 1269 Reimbern Scope, Hb. (BRECH.); 1369 Walteri Scoepen, St.-Tr. (GHYSEN); 1384 Walterus dictus Schoepe, Stevoort (GRAUWELS); 1401 Liebrecht Scoups, Tg. (IOT).

 

FD

Schopen

Schopp(en). 1. V. Schoep. — 2. V. HAD (Ha).

 

EV

Schöpges

Schopges, zie Schaepkens.

 

FD

Schoppach

-ack: PlN Schoppach in Aarlen en Heinsch(LX).

 

FD

Schoppach

Schoppack. Nom d'origine : Schop-pach, dépend. d'Arlon et Heinsch (Lx).

 

JG

Schoppé

-et, Schouppé: Fr. Chopet. Zie Chopplet. Of gewoon verfranste spelling van Schoppe/Schouppe.

 

FD

Schopper, de

zie de Schepper(e).

 

FD

Schor

Schor- -iels, -ine. 1. V. Schoor. — 2. V. Scorie. Schorpion. N. de circonst. N. adopté par une personne née sous le signe

du Scorpion (Zodiaque). N° 302.

 

EV

Schor

zie Schoer.

 

FD

Schoreel(s)

Schoore(e)l, Schorreel(s), Scoriels, -iel(le), Schorielle, -i(e)ls, Schreel: Ofr. escorieul, escuriau: eekhoorn (DAUZAT1938). Mnl. scu(e)reel. FN Ecureuil, Lescurieux, Eichhorn. 1356 Romboude Scureele, Gent(GSB); 1382 Jan Scareel, Izg.; 1377 Jhan Scoreels cateile = 1378 Jhan Scareel, Ktr. (DEBR. 1970); 1417 Jan Scuereel, Gb. (SCHR.). Zie ook Scruel.

 

FD

Schoren

zie Schoore(ns).

 

FD

Schoren, van

zie van Schoor, Verschoore.

 

FD

Schoriel

-iels, cf. Scoriels.

 

JG

Schorielle

-i(e)ls, zie Schoreels.

 

FD

Schorisse, van

van Schoorisse, van Schoors, Verschooris: PlN Schorisse (OV). 1362 Andries van Scoerresse/Scoresse, Ronse (DECONINCK).

 

FD

Schorkops

Ndd. BN: geschoren kop, gladgeschoren hoofd. Vgl. Wvl. scharrekop. 1383 Joh. Schorekop, Hannover; 1650 Herman Scharkopf, Braunschweig (NN).

 

FD

Schormans

zie Schoorman(s).

 

FD

Schorn

Zoals Schorner: werker met de schop. 1243 Ruod. dictus Schorne, Winterthur (BRECH.). Of PlN (BEI) (DN).

 

FD

Schornak

-ick: O.-D.-Slav. BN: zwartharig (DN).

 

FD

Schornstein

BN voor de bewoner van een huis met gemetselde schoorsteen (BRECH.).

 

FD

Schorpion

Mnl. schorpioen. BN.

 

FD

Schorreel(s)

zie Schoreel(s).

 

FD

Schorremans

zie Schoorman.

 

FD

Schorrewegen

zie Scheurweg(en).

 

FD

Schortgen

Hypocor. lux. signifiant 'petit Geor­ges' (EW).

 

JG

Schortgen

Patr. Dim. van Schors < Georges?

 

FD

Schortz

Avec le -z du Hausname, 'chez Georges'?

 

JG

Schortz:

Wellicht Rijnlands Schors(ch) < Georges.

 

FD

Schöss(e)ler

zie Schüssler.

 

FD

Schösse(r)

Schöser: Mhd. Schotëfier: belastinginner (BRECH.).

 

FD

schot

Proven.  1. Schot, «Ecossais".Schots, Schotte,  Schoot-,  Schoet- -en. (Schoten, Loc.). N° 245. Schots, Scotsman, Schott- -e(y), Scot(t)- -et, -i. Lescot, Deschodt.      2.   Schot,    ,,Enclos".

 

EV

Schot

Schots, zie Schotte(n).

 

FD

Schot

Schotte. 1284 «Jakemon den Scot» Dettes-Ypres, 1573 «Conrard Schot» (né à Bruxelles) BourgLiège; ethnique: néerl. schot 'écossais', cf. Deschodt, -ot et Scot.

 

JG

Schot, van der

zie van (de) Schoot.

 

FD

Schotanus

Humanistennaam van Hendrik Berends ("1548) uit Oudeschoot (Heerenveen, FL) (PDB).

 

FD

Schotelaer, (de)

BerN van de schotelmaker of schotelverkoper. 1291 Diederic de Scotelere, Cent (CG); 1309 Johannis Scotelars; 1338 up Jacob den Scotelere, Ktr. (DEBR. 1971); 1372 Sapoela die de scotelen vercoept = 1379 van Sapoelen de Scotelersen, Tn. (ROEL. 1951).

 

FD

Schotelmans

BerN: schotelmaker. 1300 Danielis Scotelmakers = Danielis Scotelmans, Tv. (BERDEN); 1379 Lijsbeth Scotelmans, Diest(HB 370).

 

FD

Schoten, van

van Schoote(n): i. PlN Schoten (A, NH). 1340 Nicholaus de Scoeten, Tnh. (VERB.); 1405 Symon van Scoeten, Aw. (ANP). - 2. Schoten was ook de naam van Noord- en Zuidschote (WV). 1309 Jehan de Scotes de Nortscotes; 1326 Jacob van Scoten, Ip. (BEELE). - 3. Zie ook Van (de) Schoot.

 

FD

Schotman(s)

Schotsman(s): i. Volksnaam van de Schot. Vgl. Engelsman, E. Scotchman. 1640 Peter Schotsmans, Roermond; 1739 Peter Schotmans, Lv.-Aw. (AP). - 2. Zie ook Schootmans.

 

FD

Schotsaert

zie Schaetsaert.

 

FD

Schotte(n)

Scott(e), Schot(s), Schut(te), Schutt(en), Schuth, Schuts: i. BerN van de schot(t)er of schutter, de beambte die loslopend vee in een kooi schut. 136 e. Gilis Scote, Cent (GN); 1423 Wouter Schotte, Ktr. (DEBR. 1958); 1434 Pieter Scutte, Sluis (PARM.). - 2. Zie De Schodt.

 

FD

Schottey

Wellicht < Fr. Chottet, dim. van Michot, dim. van VN Michel. 1607 Jaecques Schottey, Tournehem-St.-Win. (VERGR. 1968); 1653 Georges Schottey, St.-Win. (ISB).

 

FD

Schou

Zie Schouw. Of grafie voor Schuh?

 

FD

Schou-  

bben,   -berechts.   V.   HAD

(Ha).

 

EV

Schou(c)kens

1. V. Schouw. — 2. V. HAD (Ha),

 

EV

Schou(c)kens

zie Schaeken(s).

 

FD

Schou(w)

Schauw: BerN van de schouwer, inspecteur. Vgl. Schouwaerts, De Schouwer.

 

FD

Schoub(b)en

zie Schobbe.

 

FD

Schoub(e)rechts

zie Schoebrechts.

 

FD

Schoub(s)

zie Schoppen.

 

FD

Schoubben

Schouben, cf. Schobben.

 

JG

Schoubroe(c)k, van

van Schoubrouck, Schouwbroeck, (van) Schaubroe(c)k, Schaubrouck, (van) Schauwbroe(c)k: PlN Schou(de)broek: moerasmet lis > Schouwbroek, Schoebroek (DEBR. 1984). 1287 Goisin van Scoubroec, Aalst (CG); 1303 Cornile van Scoudebrouc, Bg. (DF); 1311 Lodewijc van Scoutbroec, Geel (OATII); 1345 zuster Kateline van Scoubrouc, nonne in Zuiveke bi Denremonde... op 't goed van Scoubroec (AZT); 1375 Gillis van Scoudebrouc, Bg. (JAM.); 1398 Jan van Scoudebrouc, Tielt (DEBR. 1970); 1550 Adriaen Scoebrouck, Lapscheure (DF).

 

FD

Schoué

Fr. FN Chouet. Ofr. choete, Fr. chouette: uil? Of PlN Schoudee? 1362 van Philipse van Scodee,Gent(GSB).

 

FD

Schouffler

zie Scheffler.

 

FD

Schoufs

zie Schoof.

 

FD

Schouhamer

Blijkens de vorm uit 1648 wellicht uit Schönauer, afl. van de verspreide PlN Schônau. 1626 Scouhamer, 1648 Schouwenhauwer, 176 e. Schouhamer, Dinteloord (PDB).

Schouller, Schouleur: Verfransing van D. Schûler, aïs Schuler gelezen. Ook Chouleur (DNF).

 

FD

Schoukens

Schouckens. Pour Debrab. 1242, var. de Schaeken(s), du moy. néerl. scadekin, dimin. de sc(h)ade 'dommage, préjudice'?

 

JG

Schouler

Altération     de    Schüer (Allem.).   Synom. :   De   Scholier

(V. Schollier).

 

EV

Schouleur

Francisation du NF Schuler.

 

JG

Schouls

V. Schoels.

 

EV

Schouls

zie Schol.

 

FD

Schouma(c)ker(s)

-macher(s), zie Schoenmakers.

 

FD

Schouma(e)ker

V. Schouw. Schoup- pe, -s. 1. V. Schoep. — 2. V. HAD  (Ha).

 

EV

Schoumacher

Schoumaker.w. (Bastogne) Chou-mâkèr, Schoumackers, etc., cf. Schumacher.

 

JG

Schoumans

zie Schoeman(s).

 

FD

Schoumer

zie de Schuymer(e).

 

FD

Schoun(e)

zie Schön.

 

FD

Schoune

Adaptation graph. du néerl. Schoen?

 

JG

Schoup(pe)

Schoups, zie Schoppen.

 

FD

Schouppe

Scoupe, Scouppe. 1754 «Simon Scouppe, manouvrier» Archennes; surnom: néerl. schoppe(n) 'pelle' [FD] ou var. de Schoep(s) = néerl. schaap 'mouton' ?

 

JG

Schouppé

zie Schoppé.

 

FD

Schouren

zie Schuur.

 

FD

SCHOUT  

,,Bailli",  SCHOUTHETEN, ,,Ecoutête". Anciennes fonctions adminis. et judic.

 

EV

Schout-

Schaut--en(s) (Confusion avec Schoten, Loc. N. de proven.).

 

EV

Schout, (de)

Schouten(s), (de) Schaut, Schautens, Schoetens, Scholte, -en(s), Schoult, Schult(e), -en, Schûlte, Schuld(t), Schol(t)s, -(t)z, -cz, -ze(n), Schulz(e), -zen, -tz(e), -sse, Schulze, Szulc, Szulz, Schultin(g), -ink, de Schoutheete, Schout(t)eet(en(s), Schout(t)eten(s), Schoutet, Schoutede(n), Schoutende, Shoutteten, Scholteden, Schouterden, -dem, Schouteere, -eren(s), Schoutissen, Schaut(t)eet, Schauterden, Schult(h)eis, Schultes(s), Scholtes, -es, -es, -is(sen), -us, -haus, Scholdis, Scoltus: Mnl. schoutet(e), Schout(h)eit, schoute, scholte, schulte; Mnd. Schûlte, schulthete, D. Schultheiss: schout, gerechtelijk ambtenaar, voorzitter van een schepenbank. 1144 Eggebertus Scoltetus, Cent (GN); 1245 Willelmo Scoute, Har. (DEBR. 1980); 1251 Henricus Scultetus de Elethe = Henric Scultinc (NAARDING); 1278 Godefridus dictus Scoltere, Heisterbach (CVD); 1281 Lambertus Scoutete, Ip. (BEELE); 1398 Rasse Scoute, Kanegem; 1398 Jan de Scoutete dit Blase, Wev. (DEBR. 1970); 1424 Claeis Blaze dit Schoutetene, Ktr. (DEBR. 1958); 1539 Herman Scholten, Rees-Aw.; 1564 Fred. Scholtes, Worms-Aw. (AP).

 

FD

Schoute, van:

Wsch. var. van Van Schoote.

 

FD

Schoutede

Schouteden, etc. 1272 «Mathias scultetus» PolyptVillers, 1280 «Bauduin le Scoutete», 1289 «Franchois le Scotiete» Det­tes Ypres; nom de dignité: moy. néerl. schote-t(e), schout(h)eit, schoute 'bailli, échevin, écoutête', cf. 1281 «Jeh. Lauwart ki fu escou-tete» DettesYpres.

 

JG

Schouteere

Schouteren(s). Mnl. schoutheere: schuldeiser. - 2. Zie Schout.

 

FD

Schouters

zie Schoesetters.

 

FD

Schoutheete, de

zie (de) Schout.

 

FD

Schoutrop

PlN Scholderup in Taarstedt (SH).

 

FD

Schouveller

Schouweiler. Nom d'origine: Schuweiler (G.-D. Lux.).

 

JG

Schouveller

zie Schouweiller.

 

FD

Schouvliege(r)

zie Schau(w)vlieg(h)e.

 

FD

Schouvorst

Soudeworst, Schouwvors: die de kikvorsen, kikkers verschuwt, wegjaagt, schuwt. 1362 Joh. Scoudevorsch, Lv. (DE MAN 1981); 1606 weduwe Schouworst, Boechout (SELS); 1711 Jan Schauvorst, Boechout-Aw. (AP). Misschien hypercorrect voor Schou(de)vos: die vossen schuwt: 1310 Willem Scoudevoes, Aardenburg (HAES. 1954"). Vgl. Schau(w)vlieghe. 1299 Reynghers Scoudegoes, Aardenburg (DE XIV): die ganzen wegjaagt. 1406 Scouhase, Aw. (ANP).

 

FD

schouw I

,,Cheminée". 1. Profess. Schouwman, „ Constructeur de che­minées". Schau- -man, -en. — 2. Proven. Schauen, Schou(c)kens, ,,Cheminées, petites cheminées" (Caractérist. d'une habitation).

 

EV

schouw II

,,Inspection". Profess. Schau- -man, -er, Schoumans, Schouwers, Schouwaerts, DE Schouwer.

 

EV

schouw III

 (En toponymie), .^En­droit) sauvage". VAN Schou--berg, broeck, ,,De la colline-, Du marais- -sauvages" (Dép. Lub-beek, Dép. Zomergem).

 

EV

Schouw(en)burg, van

zie Schauenberg.

 

FD

Schouwaerts

Schauwaert, -aer(t)s, Schauvae(r)ts, Schavar: BerN van de schouwer; zie De Schouwer. 1356 Peter Scauwaert, Bs. (PEENE1949).

 

FD

Schouwbroeck

zie van Schoubroe(c)k.

 

FD

Schouweil(l)er

Schuweiler, Schouveller: PlN Schuweiler (GH).

 

FD

Schouwen, van

PlN (Z). 1415 Jan van Scouden, Bg. (SIOEN).

 

FD

Schouwenaar(s)

-aers: i. Afl. van Van Schouwen. -2. Mnl. schoudenaer: schuldenaar.

 

FD

Schouwer, de

de Schauwer(s), de Schawers, Schouwers, Sc(h)auwers, Descower: i. BerN van de schouwer, de beambte belast met het schouwen of inspecteren; b.v. straatschouwer, die wegen inspecteert. 1572 Gommarus Schouwers, Boechout (SELS). - 2. Mnl. Sc(h)ouder < ww. schouden: met kokend water wassen of begieten, geslachte dieren zengen, in kokend water schroeien. BerN. 1400 Pieters Scouders lande; 1401 Pieter Scoudre, Bg. (SIOEN).

 

FD

Schouwvlieger

zie Schau(w)vlieg(h)e.

 

FD

Schovaer(t)s

Schoovaert(s), Scoevaert(s), -vaers, -vaerdts, Schoeffaerts: Patr. Gen. van Govaert. z.d. Jacquemyne Schoevaerts dochter van Jan Godevaert, z.p. (TROCH); 1741J. M. Eschovarts, Bs.(MULVIII).

 

FD

Schoy

Schoij, Schuy: Van Mnl. schoeyen: schoeien, van schoenen voorzien. BerN van de schoenmaker? 1241 Hugo dictus Scoye, Cent (GN).

 

FD

Schoy

Schoyer. Variantes graphiques de Scohy, Scohier?

 

JG

Schoyer(er)

zie Schoiers.

 

FD

Schoysman(s)

zie Scheyman(s).

 

FD

Schprecher

zie Sprecher.

 

FD

Schr(e)yen

1. Proven, (Ter)schreien (Dép. Steenhuize). — 2. Car. mor. Schreier, ,,Pleureur". — 3-Profess. Schrijn (Angl. Screen), ,,Ecrin". N. de menuisier. N08 131.

 

EV

Schraal

1. Car. phys. ,,H. maigre". — 2. Car. mor. Schraal(hans), ,,Ladre". •— 3. Proven. ,,(Terrain) aride". N° 237.

 

EV

Schraauwen

zie de Grauwe.

 

FD

Schrader

zie Schröder.

 

FD

Schraege, van der

Verschragen, Verschraeg(h)e(n), Verschraeven: PlN Schrage: droog, dor. In Eksaarde: 1571 int Scrage, de Scrage. 1349 Jan van der Scraghe, Eksaarde (GYSS. 1963'); 1485 (Willem) van der Schragen, Cent (IAYIV).

 

FD

Schraeger

zie Schrager.

 

FD

Schraelen, van der

Wellicht < van der Schaelen met ingevoegde r.

 

FD

Schraem

zie Schram.

 

FD

Schraen(en)

1. Zie (de) Crâne. - 2. Br. uitspr. van Schrynen.

 

FD

Schraenen

Proven. 1. 's Kranen--berg, -broek (L.D.). — 2. Sckraag ,,(Terre avare". Synon. : Ver-schraegen. N° 237.

 

EV

Schraepen

BN voor een schraper, een schraperig mens. Vgl. Schreppers. 1434 Marie Scrapen, Zolder(VANB.).

 

FD

Schraepen

Surnom néerl. de grippe-sou, d'avare, néerl. schraper (au fig.) [FD].

 

JG

Schraets

zie Graat.

 

FD

Schraeyen

zie Schroons.

 

FD

Schrage(r)

Schraeger: Afl. van Mhd., Mnl. schrage: schraag, stut. M.i. BerN veeleer dan PlN Schragen (BRECH.). Schraeger kan oudere spelling zijn voor D. Schrager, maar ook spelling voor

Schreger. 1580 Rein. Sgrager, Altenrath NRW-Aw. (AP).

 

FD

Schram

Schramm(e), Schraem: Mnl. schramme: schram, wonde, snee. D. Schramm. BN naar een opvallend litteken. 1345 Lisbeth Scrammen, Bg. (JAM.); 1566 Jan Korstkens alias Scramme, Ht.

(GESSLER).

 

FD

Schram

Schramme. Autre surnom: moy. néerl. schramme 'égratignure, éraflure' [FD].

 

JG

Schrans

Schrant, zie Legrand.

 

FD

Schrantz

Spelling voor Schrants, Schrans; zie Legrand. - 2. D. FN Schran(t)z, Mhd. schranz: spleet, scheur, gat. PlN (BRECH.).

 

FD

Schrap(f)

D. FN Schrapp(e), Mhd. schrapfe, Mnd. schrape: roskam. BerBN.

 

FD

Schraub(en)

Schrouben, Schrub: Mhd. schrübe, D. Schraube: schroef. BerBN (BRECH.).

 

FD

Schrauben

Schrouben. Moy. haut-ail, schrübe 'vis, cheville, etc.', surnom de celui qui fabri­que ou vend des vis (Brech. II, 562).

 

JG

Schrauwen

Schreu(de)rs.V. HLOD (Hlo).

 

EV

Schrauwen

Surnom (au génitif): des grauwen '(fils du) gris (de cheveux)'.

 

JG

Schrauwen(s)

-ers, zie de Grauw(e).

 

FD

Schraven

zie (de) Graaf.

 

FD

Schrayen

Schroyen, Schroyens. Var. de Schroders, de même signification que Schreurs et Schroeder [FD].

 

JG

Schrayen

zie Schroons.

 

FD

Schre(e)fheere

Lees: Schreffeerre, dus schreffeerder. Afl. van Mnl. schrafferen: schrafferen, schaduwlijnen aanbrengen op een tekening, arceren. BerN. 1654 Jan de Schrefeere, Herzele FV

(VERGR. 1972).

 

FD

Schreck

Mhd. schrecke: springer. Vgl. Schrick(x).

 

FD

Schreck

Surnom: all. Schreck '(qui fait) peur' ou 'peureux' (Brech. II, 562).

 

JG

Schreder

Schréder, cf. Schroeder.

 

JG

Schreder

zie Schröder.

 

FD

Schreel

zie Schoreels.

 

FD

Schreer(s)

zie Schröder.

 

FD

Schreiber

-ers, Szrajbe(r): D. BerN van degeheimschrijver, klerk. Vgl. De Schrijver.

 

FD

Schreiber

Nom de métier: all. Schreiber 'écri­vain, clerc'.

 

JG

Schreiden

zie Schreye(n).

 

FD

Schreider, de

Schreier, zie de Schreyer.

 

FD

Schrein(n)er

Schreyners, Srajner: D. BerN Schreiner: meubelmaker, timmerman. Vgl. Schreinemacher(s).

 

FD

Schreine

zie Schrynen.

 

FD

Schreinemacher(s)

-makers: D. BerN van de schrijnwerker, meubelmaker. Vgl.

Schrynemaekers.

 

FD

Schreiner

Nom de métier: all. Schreiner 'me­nuisier, ébéniste'.

 

JG

Schreppers

Afl. van Mnl. schreppen, schrappen: schrapen. BN: schraperig mens. 1449 Aerde den Scraper,Mb.(A.BAERT).

 

FD

Schretlen

Ontrond < D. Schrotle(in), dim. van Schrot. Zie Schrod(e) i.

 

FD

Schretter

zie Schröder.

 

FD

Schreuder(s)

Schreur(s), Schreus, zie Schrôder.

 

FD

Schreuer

1. Spelling voor Schreur; zie Schrôder. - 2. D. hypercorrecte var. van Schreier.

 

FD

Schreurs

NF de l'est de la Wallonie, équivalent de l'all. Schröder (Carnoy 204) et de Sartorius (= tailleur), cf. IdG 24, 1971, 110-114.

 

JG

Schreve

zie Scribe.

 

FD

Schrève

cf. Scref, Scrève.

 

JG

Schrevel

12e s. «terra Boidini Screvel», 1281 «Eustachius Screvel» Gand; surnom en rap­port avec le verbe schrevelen, var. de krevelen 'gribouiller, chatouiller' (cf. Gentse naam-kunde, 293).

 

JG

Schrevel, (de)

Descrevel, Descreven, de Schre(y)ver, Schrever(s), Schrevens, Schrévens, Screvens, Scriven(s): Van Wvl. ww. schrevelen: krevelen. BN voor een krevelaar: die traag loopt of werkt, treuzelaar. lie e. Boidini Screvel, Cent (GN); 1268 Elenam Screvel, Ip. (BEELE); 1281 Eustachius Screvel, Cent (HAES.); 1352 van Katelinen Screvers, Cent (GSB); 1378 Theodericus Cupere alias Screvel, Ktr. (DEBR. 1970); 1396 Gheraert de Screvel, Herdersem (DE B.); 1787 Adriaen Schreyvers = A. Schrevers, Overboelare (VS 1991,563)-

 

FD

Schrevens

1. Proven. Schreven, ,,Frontières". 's Grevenbosch (Dép. Meerbeek). — 2. V. HRABAN. Synon. : Scrève.

 

EV

Schrevens

Schrévens. P.-ê. var. du précédent; ou bien à rapprocher de Sgreven, des Greven, fils du Grève/Grave ou comte (VISt 1994, 114) [FD].

 

JG

Schreye(n)

Schreij(en), Schrey, Schrije, Schrye, Schreiden: Nomen agentis bij Mnl. schriden: schrijden, stappen. 1269 Boidin Scride, Cent (CG); 1374 Matthias Screye, Bs. (BLO VI).

 

FD

Schreyer, de

de Screyer, de Schreye, de Schreider,de Schrijder, de Schry(d)er, Schreier, Schreyer(s), Schrier(s), Schrieder, Schryers, Schrijers: Afl. van Mnl. schreyen, (hypercorrect) schreiden: schreeuwen, roepen. BN voor een lawaaimaker of zoals D. Schreier: omroeper. ±1300 Reynken Screyer, Stevoort (GRAUWELS1978); 1391 Lamsin le Screyere, Ip. (BEELE).

 

FD

Schreyers

Schryers. Surnom: néerl. schreier 'crieur, pleureur'.

 

JG

Schreyne

zie Schrynen.

 

FD

Schreyners

zie Schrein(n)er.

 

FD

Schreyver, de

zie (de) Screvel, de Schrijver(e).

 

FD

Schrick(x)

Schriks, Schricke, Schrikke, Schriek, Schrickel: i. Mnl. schricken: een grote stap nemen, grote schreden zetten, sprongen maken. 1302 de Schricker, Bg. (MW); 1326 Henric de Scric, Ip. (BEELE); 1391 Lauwers Scrijc, Ktr.; 1398 Katheline Scricx, Jacob Scric, Olsene (DEBR. 1970). - 2. Verkorting van Van Schrieck. i6e e. Lambert Schrick = van Schrick, Dalhem (Midd. 1965,281-9).

 

FD

23:07 Écrit par Johan Viroux | Lien permanent | Commentaires (0) |  Facebook |

Les commentaires sont fermés.