04/07/2012

S-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

Storm

Storme, Stourme, Sturm, au génitif: Storms. 1270 «Henri Storm», 1285 «Thieri Storm» DettesYpres; surnom: moy. néerl. storm 'tempête, orage, etc.'.

 

JG

Storm(e)

Stormme, Storm(en)s, de Storme, Stourme, Sturm(e), Sturms: i. BerBN voor de luider van de stormklok. Vgl. Ratel. - 2. BN naar het stormachtige of onstuimige karakter. - 3. Patr.

Germ. VN Sturm(i) (Fm.); Sturmegin, Sturmo, Sturmhari (MAYER). 1262 Hughe Storem...

Diederic f. Storems, Bg. (CG); 1358 Clais Storems zone; 1381 Storm Gheeraerds, Hontenisse (DEBR. 1969); 1281 Willelmum Storm; 1305 lehan Storm, Ip. (BEELE).

 

FD

Stormacq

cf. Sturmack.

 

JG

Stormacq

zie Sturmack.

 

FD

Storme, van den

van der Storm: PlN? Of BN voor de luider van de stormklok? 1505 Joh. vande Stoorme, Bg.; 1511 Adriaen vanden Storme,

Wenduine (DE XV).

 

FD

Störmer

zie Stùrmer.

 

FD

Stormezand

Vgl. met Stuyvesant i.

 

FD

Storrer

zie Storer.

 

FD

Stortewagen

zie Sturtewa(e)gen.

 

FD

Story

Storij, Storie: i. Mnl. storie < historié: geschiedenis. BN voor een historieschrijver? 1567 Joannes Storie = 1571J. Storij, Lv. (HENNO). - 2. Wsch. var. van Storet.

 

FD

Storz

Obd. BN: stronk, stomp. Naar de gedrongen gestalte.

 

FD

Stoss(e)

Stoos, Stoz, Stous(s)e: D. Stoss, Mhd. stoss: ruzie, twist. BN. Of BerBN van Stôfier. Vgl. Stoot, Stutz. 1340 Joh. Stoss, Mainz (BRECH.); 1737 J.J. Stoz; 1753 Anna J. Sthousse, St-Hubert (J.G.).

 

FD

Stötzel

Stoetzel: Dim. van D. Stotz, d.i. Mhd. stotze: klomp, blok. BN voor een bonkig, potig man. 1487 Joh. Stôtzel, Frankort (BRECH.).

 

FD

Stouck

zie Stock.

 

FD

Stouder

NF d'ouvriers verriers attesté en Lorraine à la fin du 17e s., en alternance avec la forme Stauder (GeneaNet).

 

JG

Stouder

Wellicht < Stordeur.

 

FD

Stouet

V. Stout.

 

EV

Stouf

Stouff(e), Stouf(f)s, zie Stove.

 

FD

Stouff-

-e, -s. V. Stoefs.

 

EV

Stouffe

Stouf ; génitif néerl. : Stouffs, Stoufs. Non point hypocor. de Christophe (Carnoy 26), cette forme de prénom n'étant pas attestée en Wallonie liégeoise (cf. É. Legros, BTD 27, 138), mais plutôt forme francisée de Sto(o)ve, surnom de celui qui entretient le feu, l'étuve (bain) [FD].

 

JG

Stouffriat

 (rare, à Péruwelz). NF d'origine obscure, p.-ê. étrangère.

 

JG

Stoumont

PlN Stoumont (LU). 1574 Antoine de Stoumont,LU(ASMII).

 

FD

Stoumont

Proven. Loc.

 

EV

Stoumont

Stoumon. Nom d'origine : Stoumont (arr. Verviers).

 

JG

Stoup

zie (de) Stoop.

 

FD

Stoupel

zie Stöbel.

 

FD

Stoupy

1279-81 «Jakemes li Stoupiers» Comp-tesMons, 14e s. «Jehans li Stoupiers» DocLens, 1365 «Stouppier manouvrier» TailleMons, 1426 «Bauduin le Stouppier» TailleSoignies, 1503 «Simon Stoupier» Donstiennes, 1597-98 «Robert Stoupy» ComptesNivelles, 1616 «Estievene Stoupie» PrincipChimay, 1680 «Thomas Stoupi» Thuin; nom de profession: anc. fr. estoupier, Stouppier 'marchand d'étou-pes'FEW 12, 315b. - Forme fém.: 1296 «Je-hanne li Stouperesse» ComptesMons.

 

JG

Stoupy

-is, zie Stoppie.

 

FD

Stourme

cf. Storm(e).

 

JG

Stourme

V. Storm.

 

EV

Stourme

zie Storm(e).

 

FD

Stous(s)e

zie Stoss(e).

 

FD

Stouse

Stousse, w. (Hamipré) Stoûsse. NF de la région de St-Hubert, attesté d'abord à Ebly en 1743 (GeneaNet), cf. 1753 «Anna Joseph Sthousse» AnthrStHubert; NF p.-ê. d'origine lorraine (Boucheporn, en Moselle), sinon à rap­procher de Stoz (ci-dessous) mais la pronon­ciation avec long ne plaide pas en ce sens.

 

JG

Stout

Staut(e), de Staute, Staudt: i. BN voor wie stout (stout)moedig, dapper, flink was. Vgl. Karel de Stoute. Zie ook Stolz. 1280 Willelmus Stoute, Ip. (BEELE); 1382 Jane Stoute beghine te Ghend (DEBR. 1970). - 2. Patr. Germ. VN Stalda, Stalto 'bezitter' (Fm.). Estout Brigaud, Estout de Lengres (LANGLOIS).

 

FD

Stout(en)

1. Car. mor. Stout, ,,Té-méraire, méchant, insolent". •— 2.'s Theud. V. THEUD.

 

EV

Stouten

Stolting: Afl. van Stout. 1294 Franco dictus Stolten, Bs. (PEENE1949); -1300 lohannis Stoutin, Lamberti Stoutin; 1361 Jacob Stoutins huus, Ktr. (DEBR. 1980,1970); 1361 Andries Stoutincx,Bs.(OSTYN).

 

FD

Stouthamer

Stauthaemer: Wellicht de D. FN Staudhammer, afl. van PlN Staudhamm (BEI). 1653 Stouthamere, Bg. (PDB); 1736 Matheus Stouthamer, Bg. (MUL VIII).

 

FD

Stouthuisen

-huyzen, -huysen: PlN. Vgl. Stolzhausen (HS).

 

FD

Stouthuysen

Proven. 's Theud-huisen..Maisons thioises"  (flamandes).

 

EV

Stoutjesdijk

PlN Stougjesdijk (ZH).

 

FD

Stouvenaker

-akers. Nom de métier: p.-ê. néerl. *Stovemaker, celui qui fabrique des poêles, des chaufferettes [FD].

 

JG

Stouvenaker(s)

Wsch. de BerN Stovemaker: maker van (bad)stoven of stoofjes. 1539 Hans Stoefmakere, Keulen-Aw. (AP).

 

FD

Stove

Stoove, Stoefs, Stofs, Stouf, Stouff(e), Stouf(f)s: BerBN van de badstoofhouder. Vgl. de Stover. 1292 Johanne de Stupa = 1299 Johanni de Stove = 1302 Jan van der Stove, Bg. (DE XV); 1298 Jacob de le Stove, Kales (GYSS. 1963); 1440 Adam Stoyfs, Tv. (BERDEN); 1385 Walteri Stoyve, Tg. (TYTGAT); 1707 Pierre Stove fs. Jean Stoeve, Lendelede(COUSS.).

 

FD

Stovemans

BerN van de stoofmeester, houder van een badstoof. Of stovenmaker. 1320 Ludolf Stoveman, Lùneburg (NN).

 

FD

Stover, de

Steuver: BerN van de badstoofhouder, exploitant van een (openbare) badstoof. D. Badstùbner, Stûber, Bader, Stover. Vgl. Stadsbader. 1271 Gilijs de Stoevere, Mech. (CG); 1382 die Roeger Stovers was, Izg. (DEBR. 1970).

 

FD

Stoverock

BN voor de badstoofhouder, naar de rook, de damp van de badstoof. Vgl. D. Stubenrauch. 1447 Joh. Stovenrôk, Maagdenburg (NN).

 

FD

Stox

zie Stock.

 

FD

Stoz

 (NF plutôt ardennais). 1737 «Joannes Josephus Stoz» AnthrStHubert; probabl. sur­nom: w. sto 'souche' FEW 12, 238a sv., souvent avec valeur affective (cf. w. vî sto), cf. aussi Stous(s)e (ci-dessus).

 

JG

Stoz

zie Stoss(e).

 

FD

Stra(s)berg

Strasbergts, Strosberg: 1. PlN Strafiberg bij Augsburg. - 2. Niet uit te sluiten is een verwarring met Strafiburg, zoals dat met berg-en burg-namen vaak gebeurt.

 

FD

Stra(u)-

-ven, -wen. 1. 's Hraban. V. HRABAN. — 2. V. Stri et Struyf.

 

EV

straal

Proven. ..Petite rue" (L.D.). (Stradella). Van-, Ver- stra(e)len. poing, de coude, de genou)". N. de        Synon. :  (De)Streel.

 

EV

Straalen, van

zie (van) Straelen.

 

FD

Straas

zie Strass.

 

FD

straat

,,Rue,  voie".   Proven.   Stra,Strass,   Straet,   Straten,   (Straten,Dép.   Kumptich).   Straat-,   Straet--man(s), V(and)erstraete(n), ,,De la rue".

 

EV

Straat

cf. Straet.

 

JG

Straat

zie Straet(e).

 

FD

Straat, van de(r)

zie van de(r) Straten.

 

FD

Straaten, van (der)

zie van de(r) Strate(n), van Straten.

 

FD

Straatman(s)

Stra(e)termans, Straet(e)man(s), Strateman(s), Stratman(n), Stradman, Strassman: i. Afl. van Van der Strate(n). - 2. BerN van de stratenmaker. 1268 Michael Strateman; 1280 Boidinus Strateman, Ip. (BEELE); 1398 Willekin Strateman, Wingene (DEBR. 1970); 1579 Jan Straetmans, Lipp (NRW)-Aw. (AP).

 

FD

Straceele, van

zie van Straseele.

 

FD

Strack

au génitif: Strackx. Surnom: moy. néerl. strac(k), néerl. strak 'sévère, austère, raide'. « Dérivé en -man : Stracman.

 

JG

Strack(e)

Strackx, Strach, Streck: BN Mnl., Mnd. strac(k): streng, stijf, strak, koppig. 1341 Hartmut Stracke, Frankfort (NN); 1580 Hendrik Strack, Munster-A w. (AP); 1694 Jacobus Stracq, St.-Win. (VERGR. 1968).

 

FD

Stracman(s)

Afl. van Strack.

 

FD

Stracten, van der

zie van der Straten.

 

FD

Strade

Nom d'origine: moy. fr. estrade 'route, rue', cf. Lestrade, mais surtout forme méri­dionale et nom d'immigré, cf. 1.9.1727 «Joannes Strade, âgé de 36 à 37 ans, establis dans Testât de mariage (...) du pays d'Averny esloigné de St Flour, paroisse de Gros, d'en­viron une lieux (...) nous a déclaré d'être sortis dud. lieu le lendemain après la feste de St Laurent passé pour venir dans cette ville de Liège et aux environ à effect de travailler de son métier de chaudronnier» (not. J.R. Pirotte, Lg) [JL, NFw].

 

JG

Strade

zie Lestra(e)de.

 

FD

Strade, van de

zie van der Straten.

 

FD

Stradia

-iat. Probabl. var. du suivant.

 

JG

Stradia(t)

Var. van Stradiot?

 

FD

Stradiot

Fonction. Soldat de cavale­rie. N° 143. Synon. : Argoulet.

 

EV

Stradiot

Streydio, -iot, Strodiot. 1449 «Noël Stradiot» AidesNamur, 1528 «Wilquin Stra-

diot», 1602-3 «Jacques Stradiot» Terriers-Namur; surnom: cf. anc. fr. estradiot 'cavalier albanais, armé légèrement, dont la principale fonction était de battre l'estrade' FEW 12, 293a.

 

JG

Stradiot

Strodiot, Streydio(t): Ofr. estradiot: rondtrekkende, lichte ruiter; afi. van estrade: straatweg. 1472 Maroye Stradiot, Gembloers (med. M. Stradiot); 1528 Wilquin Stradiot, Namen(J.G.).

 

FD

Stradman

zie Straatman(s).

 

FD

Strady

Forme w. de l'anc. fr. (bourg.) estradier 'batteur d'estrade, bateleur', comp. aussi moy. fr. estradeur 'éclaireur, pillard' FEW 12, 29 Ib.

 

JG

Strady

zie Stragier.

 

FD

Strael

Stra(e)hl, Strale: Mnl. strael: pijl, angel, punt van een wapen, werpspies. BerBN. Vgl. Pylyser. 1270 Jacob Strael, Cent (CG); 1321 Nicholaus dictus Strael, Wijnegem (OATIII); 1382 Jan Strael, Emelgem (DEBR. 1970).

 

FD

Straelen, (van)

van Stra(a)len, van Traelen, Verstrael(en): i. PlN Straelen (NRW). 1197 (Gerardus) de Strale (BLOI); 1383 Johan de Stralen, Luik (SLLIV); 1487 Jan van Stralen, Ht. (A.GHIJSEN); 1536 Jan van Stralen; 1541 Jan van der Stralen, Keulen-Aw. (AP). - 2. PlN Stralen in Tnh. 1340 Mathias de Strale, Tnh. (VERB.); 1555 Willebrordus van Stralen, Kasterlee (AP).

 

FD

Straerke, de

zie (de) Sterk(e).

 

FD

Straeseele, van

van Straeselle, zie (van) Straseele.

 

FD

Straet

Straat, Strat, Strate. Nom d'origine: moy. néerl. straet 'rue, cf. 1288 «Jeh. de le Strate, li basaniers», etc. DettesYpres.

 

JG

Straet(e)

Stra(a)t: i. BerBN van de stratenmaker. In 1397 is Godevert Strate in Kortrijk knecht van een stratenmaker. - 2. Korte vorm van Van der Strate: 1398 Lijsbette Strate = Lijsbette van der Strate, Rumbeke (DEBR. 1970).

 

FD

Straetburgh

PlN Straatsburg, D. Strafiburg, hoofdplaats van de Elzas. 1280 Martinus de Straesborech, Ip. (BEELE); 1429 Henricus de Straesborch, Mech. (GPM); 1560 Hendric van Straesborch,Tg. (IOT).

 

FD

Straete(n)-

zie Strate(n)-.

 

FD

Straete(r)mans

Straetman(s), zie Straatman.

 

FD

Straetman

-mans, Straetemans. 1282 «Bau­duin Strateman», 1390 «Pieterkins Strate-man» Ypres, 1591 «Jehenne Strootman» BourgLiège; surnom de paveur: dérivé en -man de néerl. straat 'rue' ou var. de Van der Straten [FD].

 

JG

Stragier

Probabl. forme évoluée de Stradier, comp. Strady [FD].

 

JG

Stragier

Proven. Trachier, ,,Sentier" (Dialecte picard.).

 

EV

Stragier

Strady: i. Stradier, Ofr. estradier: zwerver, vagebond, straatrover. 1382 Joris Stradier, Geluwe; 1379 Daneel Stradier, Wervik (DEBR. 1970); 1454 Isabeau Stragier, Geluwe; 1471 Michiel Stragier, Rupelmonde; 1559 Jacob Stragier, Ktr.-Aw. (AP). - 2. BerN van de

gerechtsbode die stragiersgoed (verbeurd goed) verhandelt (VS1976,296). - Lit.: E. GAILLIARD, Hetwoord 'stragiers'. VMKVA1909,777-819.

 

FD

Strahl

zie Strael.

 

FD

Strainchamps

1575 «François de Strainchamps» BourgNamur, 1611 «Gillet Strainchamps» DénFlorenville; nom d'origine: Strainchamps (Lx), ou Serinchamps, w. strintchamp (c. de Ciney, Nr).

 

JG

Strainchamps

PlN in Hollange (LX). Of Serinchamps, W. strintchamp (N). 1575 François de Strainchamps, Namen (RBN).

 

FD

Strainchamps

Proven. Dép. Hol-lange.

 

EV

Strale

1272 «Henricus Strale» PolyptVillers, 14e s. «Rulenaus de Strales» DénHesbaye; ap­paremment nom d'origine: p.-ê. Streel, dépend, de Fexhe-le-Haut-Clocher (Lg), cf. Streel.

 

JG

Strale

zie Strael.

 

FD

Stralen, van

zie (van) Straelen.

 

FD

Stranard

-art, zie Streignard.

 

FD

Stranard

Stranart; var.: Straunard, Stro-nard, -art. Probabl. var. de Stre(i)gnard ou dérivé en -art de l'anc. fr. estraner 'étrangler' FEW 12, 286b; cf. aussi Straunard, Stronard.

 

JG

Stranard

Stranders. 1. 's Ran-hard, 's Rand-hars. V. RAD (Ran et Rand). — 2. V. Straunard.

 

EV

Stranders

Zeldzame FN (2X A). Afl. van stranden: op het strand werpen? Onwsch. Met n-epenthesis < Straders, gen. van De Trader: de treder, die treedt? 1326 Jan de Tradere; 1385 Marie Straders, Ip. (BEELE).

 

FD

Stranen

 (NF de la région de Marche). Surnom probabl. d'origine grand-ducale.

 

JG

Strang(e)

D. PlN, veldnaam: lang smal stuk land. 1324 Sybot Strange, Ulm (BRECH.). - 2. E. FN Strange: vreemd(eling). Vgl. Stranger. 1605 Thomas Strang, lerland-Aw. (AP).

 

FD

Stranger

E. Stranger: vreemdeling, nieuwkomer, immigrant.

 

FD

Strapart

Afl. van Ofr. estraper: betrappen (J.G.)?

 

FD

Strapart

Surnom: dérivé en -art de l'anc. fr. estraper 'enlever, emporter', moy. fr. estrapper; strapper 'arracher' FEW 17, 251b.

 

JG

Straps

Avec s- du génitif, néerl. trap 'escalier'.

 

JG

Straps

's Rab(an)s. V. HRABAN.

 

EV

Straps

zie (de) Trap.

 

FD

Strass

Straas, Strassen: D. Strafie: straat.

 

FD

Strassburger

Afkomstig van Strafiburg, Ndl. Straatsburg, hoofdstad van de Elzas. Zie ook Straetburgh. Of Strafiburg (BB).

 

FD

Strassel

PlN Strazele (FV). 1145 Christiano de Strasella, Terwaan; 1168 Simone de Stracela; i377Boudekin van Strasele, Ip.; 1382 Jans wijf van Straessele, Gent(DFXV).

 

FD

Strasser

Strässer, Strassner, Strazzer: i. D. naam voor wie aan de straat (an der StraSe) woont. - 2. BerN van de stratenmaker. 1301 Hainr. dictus Strasser, Ûberlingen (BRECH.).

 

FD

Strassman

zie Straatman.

 

FD

Strasters

Wsch. (LU) < Strasser(t-perseveratie).

 

FD

Strat

Strate, cf. Straet.

 

JG

Strat

zie Straet(e).

 

FD

Strate(n), van de(r)

van de(r) Straat, van der Straate(n), van de(r) Straete(n), van der Stracten, Verstra(a)ten, Verstraet(s), Verstraete(n), Verftraete, van der Streten, van de Strade, Straet(e): Verspreide PlN ter Strate(n): (heer)weg, straat(weg). Pendant van Delestrée. Vgl. in Waasten (H): 1427 ter Straete, 1594 ter Straetten ofte Estree. 1224 Michaelis de Strata; Godefridus de Straten, Munkzwalm (GN); 1249 Hugo de Strate, St.-Win.; 1364 Estévène de le Straet, Rubroek; 1383 Michiel vander Straet, Zegerskappel (DF); 1326 Lambert van der Strate, Ip. (BEELE); 1347 Mabilie van der Straten, Ronse (LENOIR). Vgl. Delarue, waarvan Verstraete soms een vertaling is: 1626-47 Tossanus de Rue = Verstraete, Tielt (VS1979,75).

 

FD

Stratem

zie van Stratum.

 

FD

Strateman(s)

zie Straatman(s).

 

FD

Straten

Straeten, Stratingh: i. Zie (van) Straten. -2. Mvl. Stratin. Misschien Patr. < Germ. VN Strato (Fm.). 1389 Jan Stratin, Hulste; 1418 van Jacoppe Stratin, Ktr. (DEBR. 1970,1958).

Straten, (van); (van) Straeten, van Straaten: i. PlN Straten: (heer)weg, straat(weg), in Duffel (A), St.-Andries (WV), St.-Tr. (L). 1089 Athelard de Stratis; 1100 Herberti de Straten; 1223 Riquardi de Straten = 1229 Riquardus de Strates = 1260 Riquaerdt van Straten; 1280 Willem van Straten, St.-Andries (DF XV). - 2. Var. van Van der Straten. - 3. Var. van Van Stratum (zie i.v.).

 

FD

Straten

V. Straat.

 

EV

Sträter

Strätner: Ndd. équivalent van D. Strass(n)er.

 

FD

Stratermans

zie Straatman(s).

 

FD

Stratingh

zie Straten.

 

FD

Stratman(n)

zie Straatman.

 

FD

Strätner

zie Sträter.

 

FD

Stratsaert

zie Tratsaert.

 

FD

Stratum,

van Stratem: PlN Stratum (NB) of in Krefeld (NRW). Stratem = Stretem in Pepingen (VB). 1250 Walterus de Strathem, Pepingen (PEENE); 1347 Henricus van Straetheem = 1372 Henric van Straten, Kontich (C.BAERT); 1536 Hubrechts van Stratem, Tn. (HB 806).

 

FD

Straub

Straube(r), zie Strub(e).

 

FD

Strauch

D. PlN: struikgewas, kreupelhout. -2. BN naar de kleine gestalte. Vgl. Struik.

 

FD

Straunard

1. 's Ran-hard. V. RAD (Ran). — 2. Car. mor. Strognard, ,,Etrangleur". Synon. :

 

EV

Straunard

Stronard, Stronart, cf. Stranard, -art.

 

JG

Straunard

zie Streignard.

 

FD

Straus

Surnom ou nom d'enseigne: ail. Strauss 'autruche' ; comp. néerl. Struys.

 

JG

Straus(s)

Strous, Strosse: i. D. Straufi: struisvogel. BN of huisnaam. Vgl. Struys. 1359 Ritter Raven Strûsz, Holstein; 1587 Joest im Strûsz, Lippe (DN); 1560 Jan Strous, Beuel (Bonn)-Aw. (AP); 1782 St. I. Strosse, Rumbeke (MARICHAL). -2. Patr. Oude VN Strûsso. 1251 Strusselinus de Wildenberg; 1282 Ekkhardus et Struess fratres de Sunmansdorf(BRECH.).

 

FD

Straussberg

PlN Strausberg (BB), Straufiberg (TH).

 

FD

Strauven

Strauwen, Strouven, -ens, Strouwen. Formes limbourgeoises de Struyven [FD].

 

JG

Strauven(s)

Strauwen, Straven, zie Struyf.

 

FD

Straver

Dial. var. van Ndd. Struver (Hb.). Vgl. Strauber.

 

FD

Strazzer

zie Strasser.

 

FD

Stréa

-ea, Streat. Nom d'origine: Stréas, w. stréa, à Verlaine, è striyâ, 1637 «en Streia» à Villers-Ste-Gertrude, etc. (Lg), cf. L. Remacle, Étym. 166-7.

 

JG

Stréa

Proven. Strée (Loc.). (Latinisa­tion).

 

EV

Stréa

Strea(t): PlN Stréas in Verlaine (LU) (J.G.).

 

FD

Streb(er)

Stréber: BN voor een ambitieuze, die zich inspant en inzet.

 

FD

Strebel(le)

zie Strobel.

 

FD

Strebelle

Strebel, Sterbelle, Sturbelle, Estre-bel. Peut-être adaptation fr. du NF Strob(b)elle (cf. 1398 «Jan Strobbele» Lauwe, etc.) qui, pour Debrab. 1339, pourrait être un dimin. de moy. néerl. strobbe, strubbe 'tronc d'arbre' (désignation pour un homme trapu) ou un sur­nom d'après les cheveux hirsutes (cf. ail. Stru-bel, Striible).

 

JG

Strebelle

V. Sturbelle.

 

EV

Streber

Streber. NF d'origine luxembourgeoise (Arsdorf); surnom: all. streber 'ambitieux'

(Morte 911).

 

JG

Streck

zie Strack(e).

 

FD

Strecker

Profess. ,,Etireur".

 

EV

Strecker(t)

Afl. van strecken: strekken. Zoals E. Stretcher. BerN van de (hand)schoenmaker, metselaar, timmerman (BRECH.). - 2. BN van de beul, de folteraar, die ledematen uitstrekt (DN). -3. M.i. BerN van de koren- of lakenstrijker, -meter. NN geeft aïs oude vorm voor Strecker: 1442 Merten Streker, Barth. Zie De Strycker, Strikaert. Vgl. 1382 Mathijs Streec = M. de Streekere, Zulte (DEBR. 1970).

 

FD

Streckfuss

BN voor iemand die zijn voeten uitstrekt, uitrekt. Vgl. Hocepied.

 

FD

Strée

Stree. Nom d'origine: Strée (Lg et Ht); cf. aussi Destrée et Delestrée.

 

JG

Strée

Stree: PlN Strée (LU, H) < Lat. (via) strata: straatweg. Zie ook Delestrée.

 

FD

Streeckman

zie Stryckman(s).

 

FD

Streef

Steref, Streff: BN Mnd. strêf: stijf, strak. 1428 Ludeke Streve, Eschede (NN).

 

FD

Streek

Proven. ,,Ligne, limite" (L. D.). Synon. : Verstreken (Streek, Dép. Vissenaeken). N° 249.

 

EV

Streek, van de(r)

van der Streeck, van de(r) Strick(t), Wande(r)strick, van der Strieck(t), van der Strich(t), Verstre(e)ken, Verstricht: i. Streekt, collectieve PlN < Germ. striki: streep, (land)streek. PlN in Elene, Velzeke, Scheldewindeke, Meerbeke, Michelbeke (OV). Streek in Vissenaken (VB), Strikken in Merksplas (A). 1417 Willems vander Streecht = Willems vander Streect, Gb. (SCHR.); 1451 Jan vanden Stricke, Kh. (DEKEYSER); 1494 Pieter vander Streect, Erwetegem (GAUBL. 1974); 1643 Jan vander Stricht, Zottegem-Gent (PBG). -2. Stricht = Maastricht (NL). 1587 Peter van Stricht, Mtr.-Aw. (AP).

 

FD

Streel

1772 «Thomas Streel (orig. de Lamine)» BourgLiège; nom d'origine: Streel, à Fexhe-le-Haut-Clocher (Lg) < lat. stratella 'petite chaussée', cf. aussi Destreel. - Bibliogr. : E. Renard, Strailhe, Straile ou Streel?, dans AHL 3, 1932-34, 191-5.

 

JG

Streel

Proven. Dép. Fexhe-le-Haut-Clocher. Synon. : De Streel, Van Straelen.

 

EV

Streel(s)

Striels, Strèl, Strél, Strehl, Strehle(r): i. Mnl. streelen, Mhd. straelen, D. strahlen: kammen, glad maken > Ndl. strelen: vleien. 1269 Godefridus dictus Strelen, Lv. (ICKX); 1346 Alberti Streels, Tn. (C.BAERT). - 2. Zie ook (van) Streels.

 

FD

Streeleman

Strieleman, Strijlman: Afl. van Streel? Of var. van Stylman / Stielemans met str i.p.v. st (vgl. Streveler, de Straerke).

 

FD

Streels, (van)

Streel: PlN Streel in Fexhe-le-Haut-Clocher (LU). 1437 Mabilie van Streels, St.-Tr. (GHYSEN). Zie De Streel.

 

FD

streep

,,Ligne, Limite". Proven. (Streep, Dép. Beersel, Kappellen, etc.). Verstrepen. N° 249.

Strens. 's Ran-s. V. RAD (Ran).

 

EV

Streep

Mnl. strepe: streep, strook, smalle en lange reep, lijn. BN voor een lange magere. 1508 Pieter Manselaert gheheeten de Strepe, Temse (DE MAN).

 

FD

Streeulens

zie Streulens.

 

FD

Streff

zie Streef.

 

FD

Stregnard

-aerts, zie Streignart.

 

FD

Stregnard

Streignard, -art, Strengnart, Streg-naerts (génitif néerl.), etc. 1303 «Piètre Straingnar» Waremme, 1419 «Jean Stren­gnart» Fize-le-Marsal, 1447 «Stassin fils de Jehan Strengnair» Fize, 1458 «Johan Stran-gnair» GuillLiège, 1463 «Jehan Strengnare» Kemexhe, etc. ; dérivé en -ara? de w. liég. strègne < lat. extraneus 'étranger', signifiant d'abord 'qui agit étrangement, revêche, grincheux', puis (à Liège) 'avare'. - Bibliogr. : J. Herbillon, Le NF Streignart, VW 57, 1983, 170-1.

 

JG

Strehl

Strehle(r), zie Streel(s).

 

FD

Streich(er)

D. BerN (Mhd. strîcher) van de laken- of korenstrijker. Zie De Strycker.

 

FD

Streicher

V. strijker.

 

EV

Streignard

-art, -aert(s), Strengnart, Stregnard, -aerts, Strenaer(s), Stranard, -art, Straunard, Stronard, -a(rt), -aert, Struna: Afl. van Ofr. estraigne < Lat. extraneus: vreemd. Streignard is dus syn. mec étranger: vreemdeling, nieuwkomer, immigrant.

1218 Arnoldo Straniart, Emmerich (GYSS. 1999'); 1303 Piètre Straingnar; 1341 Johan Straingart, Borgworm (SLLIII); 1388 Watelet Strangnair, Fize (SLLIV); 1435 Symon Straignart de Fize (MULI). - Lit.: J. HERBILLON, Le nom de famille Streignart.VW1983,170-1.

 

FD

Streit(z)

D. Streit, Mhd. strît: strijd, gevecht, twist.

BN. 1263 Burkh. dictus Strit, Konstanz (BRECH.).

 

FD

Streithagen

zie Strijthagen.

 

FD

Streker

zie de Stry(c)ker.

 

FD

Strél

zie Streel(s).

 

FD

Stremer(s)ch, Strèl

Stremes, -ez, -us, zie Strijmersch.

 

FD

Stremez

NF de la région Nord-Pas-de-Calais, attesté à Nomain (Nord) depuis 1676 et à Guignies dans le Hainaut en 1724 (GeneaNet), dont l'origine est incertaine.

 

JG

Strenaer(s)

Strengnart, zie Streignard.

 

FD

Streng(s)

Strens, Strinks, Strynck(x), Strijnckx,

 

FD

Strengnart

cf. Stregnard.

 

JG

Strens

NF de la région de Charleroi, mais à l'origine brabançon, qui apparaît la lrc fois à Céroux-Mousty en 1600 (GeneaNet); p.-ê. surnom d'origine flamande : avec -s du génitif, néerl. streng 'dur, impitoyable'.

 

JG

Strepenne

Strépenne, w. (Bastogne) Strépène. Peut-être dérivé de l'anc. fr. estreper, anc. w. stèper 'extirper, arracher', corresp. au NL stèpin.ne, fréquent dans le sud de la prov. de Liège (c/BTD 11,87-89).

 

JG

Strépenne

Strepenne: Veelvuldige PlN Stèpinne,

Stépenne in het zuiden van LU: gerooid bos. Afl.

van Lat. extirpare > Ofr. estreper, Oudw. stèper.

uitrukken, rooien (KCTD1937,87-89).

 

FD

Streten, van der

zie van der Straten.

 

FD

Streulens

Struelens, Strul(ens), Strulus, Streeulens, Stroolens: Mnl. streule: urine; streulen: wateren. BN. BRECH. verklaart Stroll aïs BN voor een snel handelend mens, naar het sterke stromen (Wvl. streulen, stroelen) van water. 1135 Ulr. Strollo, Keulen. 1298 Heinric Strulen, Spouwen (OGO);1299 Cecilie orphano Johannis Struels, Bg. (VERKEST); 1400 Hendrick Struelens, Tv.(BERDEN); 1485 Willem Stroelens, Mb.(A.BAERT). Vgl. Struylaert.

 

FD

Streumer

zie Stroomer.

 

FD

Streuve

Var. du NF Struyve, Struyf [FD].

 

JG

Streuve

zie Struyf.

 

FD

Streveler

Stréveler, w. (Bastogne) Chtévlèr. Var. de Steveler?

 

JG

Streveler

Stréveler, zie Steveler.

 

FD

Streydio

Streydiot, cf. Stradiot.

 

JG

Streydio(t)

zie Stradiot.

 

FD

Streydonck, van

zie van Strijdonck.

 

FD

Streyker, de

zie de Stry(c)ker.

 

FD

stri

struy. ,,Terrain extirpé, es­sarté". Proven. Stri- -celle, -chart. „ Etablissement (zèle), Essart- -du terrain extirpé".

 

EV

Stribos

zie Strijbosch.

 

FD

Stric(c)elle

Verwaalsing van de D. FN Stritzel, die in

1880 nog in GH voorkwam. Dim. van Germ.

bakernaam Strito 'strijd' (GOTTSCHALD).

 

FD

Stricanne

cf. Strickwant.

 

JG

Stricanne

zie Stryckwant.

 

FD

Striccelle

NF apparu à Pry en 1902 et dispersé auj. dans l'Entre-Sambre-et-Meuse; d'origine incertaine, p.-ê. par adaptation d'un NF étranger comme Striczelle.

 

JG

Strich(t), van der

zie van der Streek.

 

FD

Strichartz

zie Strikaert.

 

FD

Strichelen, van der

zie van der Stiggel..

 

FD

Strick

Strick- -aert, -ler.V. strik.

 

EV

Strick(t), van de(r)

zie van der Streek.

 

FD

Strick(x)

zie Strik.

 

FD

Strickaert

zie Strikaert.

 

FD

Stricker

zie de Strycker.

 

FD

Strickwant

Stricwant(e), zie Stryckwant.

 

FD

Strickwant

Stricwante, Stryckwant, Stri­canne (forme altérée). Nom de métier: moy. néerl. strijk-wand 'mesureur de draps' [FD].

 

JG

Strieck(t), van der

zie van der Streek.

 

FD

Strieleman

zie Streeleman.

 

FD

Striels

zie Streel(s).

 

FD

Strien, van

PlN Strijen (ZH). 1167 Vastradi de Strinen, Aw.; 1177 Willelmus de Strene (LNT); 1428 Gerart de Stryen, nagaires seigneur de Zevemberghe = 1412 s. Gerardi de Strien, ZH (CCHt); 1539 Adr. van Strijen, ZH-Aw. (AP).

 

FD

Strijbol

Strybol: i. Patr. Germ. VN strît-balth 'strijd-moedig'. 1422 Willem Stribbout, St.-Win. (PARM.). Vgl. D. Stritbold. 1368 Adelheid die Stritboldin, Esslingen (BRECH.). - 2. Zie Struybol.

 

FD

Strijbos(ch)

Strybos(ch), Stribos: PlN Strijbos (Gemert NB): omstreden, betwist bos. 1500 Joh. Stribosch, 1587 Jan van Strijbosch, Diest (HB 344, 348); 1626 Leonardus Streboz; 1650 Joannes Strijbosch, Gemert (MUL V).

 

FD

Strijdonck, (van)

van Strydonck(t), van Strijdonckt, van Streydonck, van Streijdonck, van Stryponck, Strijdonk: PlN Strijdonk, wsch. in het Waasland; volgens CARNOY1953' in Kapelle-op-den-Bos (VB). 1354 Gillijs van Stridonc, Temse (DE MAN); 1682 Peter van Strydonck, Bazel-Aw. (AP).

 

FD

strijker

,,Repasseur".   Profess.   De Strycker, Stryckmans   (V.   Strik).

 

EV

Strijker(s)

Stryker(s), zie de Stry(c)ker.

 

FD

Strijlman

zie Streeleman.

 

FD

Strijmeers(ch)

-mes, Strymeers(ch), -mes,

Stremer(s)ch, -mes, -mez, -mus: PlN Strijmeers in Vlierzele (OV). 1396 Jan Stridemersch, Oordegem (DE B.); 1503 Lucas Strymeersch, Bg. (DF XV).

 

FD

Strijpsteen

Strypsteen, -stein,Trypsteen: Uit Duitsland afkomstige familie. 1713 Thomas Triptin, Wissen (RP) is de vader van: "1746 Joh. Strypsteen, St.-Michiels; "1763 Carolus Trypstin = C. Trypsten; 1791C. Stripstein, ibid.; °1768 FranciscaTripstin, ibid.; "1796 Bernard Stripstien, St.-Andries; "1776 Salomon Strypsteen, St-Mich.; °i826 Sophie Trypsteen, Bg. In 1854 schrijft de rechtbank in Bg. de spelling Tripstin voor. Aïs dat de oorspr. naamvorm zou zijn, dan komt een PlN Trippstein (TH) (PDB) in aanmerking.

 

FD

Strijthagen

Strythagen, Streithagen: PlN: omstreden haag, heg. Strijthagen aan de Brunssumerheide bij Heerlen (NL) (PDB). 1697 Theod. L. Streijthagen, Roermond; 1724 Aeg. Fr. Streithagen, Lv. (MUL VII).

 

FD

strik

I. ,,Noeud". 1. Profess. Arti­san ou marchand. N° 131. — 2. Caractéristique vestimentaire. N° 266. — II. Piège à gibier. N. de chasseur au lacet ou de braconnier. — III. Dialecte : Strikken, ,,Trico-ter". Dans les trois sens-: Strick, N° 131; Strickaert (Strikker), N° 130. — IV. Piège (au figuré). Car. mor. ,,H. qui tend des pièges". Mêmes patronymes. En outre : Strickler, qui peut cependant repré­senter aussi : Strik-laar, ,,Lande aux pièges à gibier".

 

EV

Strik

Strick(x): 1. BerBN van de strijker. Zie De Stry(c)ker. 1375 Obrecht Strijc; 1392 Jehan Strijc, Ip. (BEELE); 1382 Mathijs Streec = M. de Streekere, Zulte (DEBR. 1970). - 2. BN van een strikker, die strikt, knoopt, in een strik vangt? 1400 Hein Strick, Tv. (BERDEN); 1564 Willem Strie, Aw.(AP).

 

FD

Strikaert

Strickaert, Strichartz: Afl. van ww. strijken. BerN van de strijker; zie i.v.

 

FD

Strimel

Strimelle, Strumelle. Comp. 1566 «Godefroid Strimaux» BourgNamur, ainsi que 1449 «Wautier Strumelet» AidesNamur, 1521 «Jehan Strimelet», 1707 «Strimelet», 1703 «Strumelet» Cerfontaine; l'explication de Carnoy par w. (?) strimèle 'petite étrenne' [dérivé de w. strimer, strumer 'étrenner' non attesté dans les dict. dialectaux et dans le FEW 12, 294-5], nom donné à un enfant trouvé, est peu plausible ; p.-ê. dimin. (non attesté dans le lexique non plus) de l'anc. fr. estrume 'bosse, tumeur, goitre' qui figure dans le Médicinaire liégeois FEW 12, 309a. Cf. aussi Destrumelle.

 

JG

Strimel(le)

zie Strumelle.

 

FD

Strimelle

,,Place (Maal) de l'essart". Dimin. : Stri-, Stru- -vay, -viaux. (Strivay, Dép. Plainevaux; Struviaux, Dép. Mozet) ,,Petit essart". N. flam. Str(u)y-, Strau- -ven, -wen, ,,Fagne essar­tée".

 

EV

Strinckx

Mnl. strenc, stringe: touw, koord. BerBN. Vandaar veldnaam De Strinck (DF XV) en D. Strang: lang smal stuk land (BRECH.). 1430 Lysbette Stryncx, Vrasene; 1471 Walraven Strync, Hazebroek (PARM.). - 2. BN: streng, onverbidde-

lijk, hard. 1584 Cornelis Streng, Aw. (AB).

 

FD

String(h)fe), van der

Verstring(h)e, Verstrijnge, Verstryng(h)e: PlN ter Stringe: lange en smalle strookland, reep. 1626 vijf stringhen ende dit stuck heet de strijnghen, Esen (DF XV). 1294 Arnoud van den Stringhe, Zomergem (CG); 1358 Willem van den Stringhe, Eeklo (CLMII); 1402 Jacop van der Stringhe, Eeklo (JAM.).

 

FD

Strinks

-ckx, zie Streng(s).

 

FD

Strivay

-et, Struvay: PlN Strivay in Plainevaux (LU). !36iJohansdeStriveals,Luik(J.G.).

 

FD

Strivay

Strivaux, Struvay. 1361 «Johans de Striveals clerc», 1436 «Bealtris fille de Gode-frin de Striveaul» GuillLiège, 1638 «Jean de Strivay» BourgNamur; nom d'origine: Stri­vay, dépend, de Plainevaux (Lg) plutôt que». liég. strivê 'pelle de bois, à charbon' FEW 13/2, 330a; cf. aussi Destruvaux, Destrivaux.

 

JG

Strivet

1780 «Mathieu Strivet», «Jean Stri-vez/Strivet» Charleroi; probabl. dérivé de l'anc. fr. estrive 'querelle, lutte, combat'ou de estriver 'quereller, débattre, rivaliser', comp. (Paris) étrivé 'de mauvaise humeur', anc. fr. estriveus 'querelleur' FEW 17, 256a.

 

JG

Strobbe

Strubbe. 1398 «Jan Strobbe», «Gillis Strubbe » région de Courtrai ; surnom d'homme petit et trapu, moy. néerl. strubbe 'souche'.

 

JG

Strobbe

Strubbe: Mnl./Vl. strubbe, strobbe: boomstronk, lage struik, boomstomp. BN voor iemand met kleine, zware, gedrongen gestalte. Vgl. Stubbe. 1398 Gillis Strubbe, Deerlijk; 1409 Jan Strobs huus = Jan Strobbe, Ktr. (DEBR. 1970, 1958).

 

FD

Strobbe

Variante : Strubbe. — 1. Proven. Sirop (Dép. Leeuw St-Pierre et Tronchiennes). — 2. Oc­cupation. Sirop, ,,Lacet pour pren­dre le gibier". N. de braconnier. N° 200. — 2. 's Hrobbe. V. HLOD (Hlo).

 

EV

Strobel

Strebel(le), Strébelle, Sterbelle, Estrebel, Sturbelle: 1. Mnl. strobbel, strubbel, dim. van strobbe: boomstronk. Zie Strobbe. - 2. BN voor iemand met borstelig, stoppelig haar. Vgl. Strubel. Wvl. streuvelhaar. 1398 Jan Strobbele, Marie Strobelle, Clais Strobbelle, Bernart Strobbele, Lauwe (DEBR. 1970). Strébelle is daar de Henegouwse adaptatie van, met metathesis is Sterbelle/Sturbelle.

 

FD

Ströbele

Strobelt, Strobel, zie Strubel.

 

FD

Strobos

Wellicht reïnterpretatie van Strijbos.

 

FD

Strodiot

cf. Stradiot.

 

JG

Strodiot

zie Stradiot.

 

FD

Stroe(ck)x

zie Struik.

 

FD

Stroef

Ströeff, Stroëff: Ndl. spelling voor Ndd. FN Strufe, Struve. BN voor iemand met borstelig haar. Vgl. Strubel.

 

FD

Stroeken

Proven. Struiken (Dia­lecte), ,,Buissons". N° 243.

 

EV

Stroeken

zie Struik.

 

FD

Stroep

Grafîsche adaptatie van D. Strub.

 

FD

Stroey-

Stroo- -bans, -ban(d)t(s).Profess. Strooband, ,,Ligament pour la paille". N. de gerbier.

 

EV

Stroeybans

zie Strooband(t).

 

FD

Stroeykens

zie Stroykens.

 

FD

Stroeymeyt(e)

zie Stroomeyte.

 

FD

Strohlein

Mhd. strölin, dim. van D. Stroh: weinig, slecht stro. BN voor een boer. 1192 Hesso Strolinus, Konstanz (BRECH.).

 

FD

Strohmaier

Strummeyer: D. strohmeier: meier die

het strotiend int.

 

FD

Ströhmann

BerN van de stroboer, strohandelaar of strosnijder. Vgl. Stroohauwer.

 

FD

Strok

zie Struik.

 

FD

Strok(er)

Proven. Strook, ,,Bande de terrain". N° 212.

 

EV

Ströker

Strooker: Ndd. var. van Strücker, afl. van Ndd. Struck (vgl. Strok), D. Strauch: struik. Naar de woonplaats. 1425 Bernd de Struker, Munster (NN).

 

FD

Strom

zie Stroom.

 

FD

Stromberg

Strömberg: PlN (NRW, RP). Vgl. Van

Stroomberghe.

 

FD

Strommenger

Strommingers: D. BerN Strohmenger:

strohandelaar. 1546 Jakob Stromenger,

Amorbach (BRECH.).

 

FD

Strompers

Gen. van Tromper: trompetter, bazuinblazer. Vgl. Trompenaars.

 

FD

Strömpkes

Dim. van Mhd. Strump: stomp, stommel. BN voor een kleine korte. 1467 Tile Smed gen. Strump, Kassel (NN).

 

FD

Stronard

-a(rt), -aert, zie Streignard. Strong(man): E. BN Strong: sterk.

 

FD

Stronard

Stronart, cf. Stranart, Straunart.

 

JG

Stronken

Stronckenn, Stronckers, zie Strunck.

 

FD

Strony

Strony et, peut-être : Stra-, Streig- -nard.

Car. mor. (Verbe Strognier, Dialecte), ,,Etrangler". V. Strau­nard.

 

EV

Stroo

Stroy, Stroij: BN voor een stroboer, strodekker, strobinder of strosnijder. 1490 Cornelis Stroode, Boechoute-Bg. (PARM.); 1568 Jaques Stroye, Steenwerk (DGW); 1598 Aernout Stroo, Varsenare (SCHOUT.I).

 

FD

Strooband(t)

-band(t)s, -bant(s), -bans, Strooybant(s),

Stroybant, Strootbants, Stroeybans, Stroeijbans:

Mnl. strobant: strooien band. BerN van de strobinder. Vgl. 1417 Lonis Hoybant, Gb. (SCHR.); 1394 Jan Bijndestroe, Lv. (HB 550). 1298 Joh. Strabant, Kales (GYSS. 1963); 1328 Stacin Strobant, Ip. (BEELE1959); 1481 Adriaen Stroband, Z-Bg. (PARM.).

 

FD

Stroobant

Stroobants, Stroobandt. Moy. néerl. stroobant 'lien de paille', surnom de lieurde gerbes.

 

JG

Stroohauwer

BerN van de strosnijder, -hakker. Vgl.

Stroosnijder, D. Strohâcker.

 

FD

Strooker

zie Ströker.

 

FD

Stroolens

zie Streulens.

 

FD

Stroom

Strom, S(z)trum: BN Mnl. stroom:

hartstocht? Of PlN (DF XV)? BRECH. verklaart

Strom < PlN Mhd. strâm: strook land.

 

FD

Stroomberghe, van

Stroombergen: PlN

Stroomberge(n), b. v. in Appelterre (VANNEGEN). 1382 Derlay van Stroomberghe, Zulte (DEBR. 1970).

 

FD

Stroomer

Proven. Stroom, ,,Fleuve", avec suff. -er d'orig. N08 212, 230.

 

EV

Stroomer

Streumer, Streûmer: Mhd. stromer: landloper. Ook Stromer, vandaar grafïe Streumer. 1348 Thid. dictus Stromere, Bremen (DN).

 

FD

Stroomeyte

Stroeymeyt(e): BerN: die het stro op

mijtenstapelt. Stroop: Van ww. stropen: plunderen, (ook) villen. Syn. met De Strooper.

 

FD

Stroomeyte

Surnom de métier: moy. néerl. stromijt 'qui dispose la paille' [FD].

 

JG

Strooper, de

de Stroper: BerN van een stroper of vilder. 1352 van Pieter den Stropere, Eksaarde (GYSS. 1963'); 1603 Hans de Stroopere, Opwijk-Aw. (AP).

 

FD

Stroosnijder

BerN van de strosnijder. Vgl. Strohauwer. D. Strohschneider. De EN komt in Dordrecht voor vanaf 1562 (PDB).

 

FD

Stroot

1. V. Straat. — 2. 's Hrod. V. HLOD (Hlo),

 

EV

Stroot

Strootman: BN voor iemand met opvallende strot. 1406 Aert Strote; Wouter Stroets gelege, Anderlecht (PEENE); 1340 Johanne Strote, Neerwinden (C.BAERT).

 

FD

Strootbants

zie Stroobandt.

 

FD

Strootman

Zie Stroot of = Straatman.

 

FD

Strooybant(s)

zie Stroobandt.

 

FD

Stroper, de

zie de Strooper.

 

FD

Strosberg

zie Strassberg.

 

FD

Strosse

zie Strauss.

 

FD

Strou(c)ken

zie Struik.

 

FD

Stroubben

zie Strub(e).

 

FD

Strougmayer

zie Struckmeier.

 

FD

Strous

zie Strauss.

 

FD

Strouven

Strouvens, Strouwen, cf. Strauwen.

 

JG

Strouven(s)

Strouwen, zie Struyf. Strowel, zie Struijvelt.

 

FD

Stroy

zie Stroo.

 

FD

Stroybant

zie Stroobandt.

 

FD

Stroykens

Stroeykens, Stroeijkens: Dim. van stroo: stro. BerBN van strosnijder, -binder of-dekker. Zie Stroo. 1339 Jan Stroikin, Bg. (JAM.).

 

FD

Stru-

-man(ne), -mans. 's Trud-man. TRUD (Tru).

 

EV

Strub(e)

Strubbe, Straub(e), -er, Stroubben: D. BN

voor iemand met borstelig, warrig haar. Vgl.

Struyf. 1267 Erlewinus dictus Strube, Salem (BRECH.).

 

FD

Strubarcq, van

Misschien PlN Strijbeek (NB) of in

Meerle (A).

 

FD

Strubbe

cf. Strobbe.

 

JG

Strubbe

V. Strobbe.

 

EV

Strubbe

zie Strobbe, Strub(e).

 

FD

Strubel

's Theu(e)r-bal(d). V. Stuerbaut.

 

EV

Strubel

Strubl, Sztrubel, Strob(e)l, Strôbele, Strobelt,

Strupl: D. BN voor iemand met borstelig,

stoppelig, verward haar. Vgl. Struwelpeter.

 

FD

Strubing

Strubing: Afl. van Strub(e). 1225 Bertold

Strubinc, Runstal (BRECH.).

 

FD

Struck(en)

zie Struik.

 

FD

Struckmeier

-meyer, Strougmayer: Meier die in het

struikgewas, in een bosje woont.

 

FD

Struelens

Strulens, Strulus, etc. Surnom de qqn qui agit vite, comme l'eau qui coule, moy. néerl. streulen [FD].

 

JG

Struelens

zie Streulens.

 

FD

Struijvelt

Struyvel(d)t, Strowel: Dim. van Struif. BN voor iemand met borstelig haar. Vgl. Wvl. streuvelkop en (Stijn) Streuvels. Zie ook Strubel/Strobel(t).

 

FD

Struik,

Struijk, Struyk(en), Struycken, Struk, Struck(en), Strok, Strou(c)ken, Stroeken, Stroe(ck)x: i. Mnl. struuc, Ndd. strûk, struck (uitspr. stroek): struik, boomstronk. BN naar de kleine gestalte. Vgl. dial.: hij is maar een struik hoog. Vgl. Strobbe, Strunck, Strauch. 1399 Pieter Struuc, Ip. (BEELE); 1584 Hans Struyck, Aw. (AB). - 2. PlN Struik(t) in Assent (VB). 1299 Arnoldus dictus van der Struck, Halen; 1321 Elisabeth van den Strukene, Bekkevoort (CLAES1983); 1430 Jan vanden Struycke = Hennen van Struycke, Her. (DERCON).

 

FD

Struis,

zie Struys.

 

FD

Struive(n)

zie Struyf.

 

FD

Strul(ens)

Strulus, zie Streulens.

 

FD

Strum

zie Stroom.

 

FD

Struman

-âne, Strumanne (forme francisée), au génitif: Strumans. Var. du NF all. Strohmann, plutôt que de moy. néerl. stroman 'mar­chand de paille', cf. Fr. Debrabandere, Nogmaals Struman(s) en Struman(ne), VISt 34, 1998, 379-380.

 

JG

22:41 Écrit par Johan Viroux | Lien permanent | Commentaires (0) |  Facebook |

Les commentaires sont fermés.