04/07/2012

S-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

Sleypen

V. Slippe.

 

EV

Sleyter

zie Sluyter(s).

 

FD

Slezingher

Slezingier, zie Schlesinger.

 

FD

Slickx

Var. van Sleecks of Slinckx.

 

FD

Slieker

zie Schleicher.

 

FD

Sliep-

zie Slyp-.

 

FD

Sliepers

Slijper, etc. 1382 «Willem Slipere» Menin; surnom d'aiguiseur de couteaux, du moy. néerl. slijp 'limaille de fer' [FD].

 

JG

Sliggers

zie Slager.

 

FD

Slight

zie Slechten.

 

FD

Sligting

zie Slegtinck.

 

FD

Slijcken, van (der)

van (der) Slycke(n), van Slijcke, van de Slij(c)ke, van de Sly(c)ke, van de Slyeke, van der Slik(ke), Verslijcke(n), Verslycke(n): PlN Slijke(n) in Bredene en Reningelst (WV): slik, slijk, moerassige plaats, aangeslibde grond die nog niet ingedijkt is. 1313 JoH. de Slike, Mech. (OAT II); 1544 Jan van der Slijcke, Oeselgem (KWII); i6e e. Adriaen van Slijcke, Waas (VAN G. I).

 

FD

Slijen, van der

zie van der Sleyen.

 

FD

Slijk

Proven. ,,Boue, bourbier". Sleex, Slickx, Van de Sly(c)ke. N° 231.

 

EV

Slijkerman

Slykerman: Afl. van Slijker, zie Schleicher. Vgl. D. Schlickmann.

 

FD

Slijters

zie Sluyter(s).

 

FD

Slik(ke), van der

zie van (der) Slijcken.

 

FD

Slikboer

BerN van een slijkboer, die slijk en modder opruimt, werkman bij de reinigingsdienst. Vgl. Mnl. slijcmeyer. 1418 Clément Brunel... modermeyers, Ktr. (DEBR. 1958)5+1560 Pieter

Andriesz Slickboer, Mijnsheerenland (PDB).

 

FD

Slikker

zie Schleich(er).

 

FD

Sliman(e)

Sleiman: Afl. van Mnl. slie, sly: zeelt. BerN van de vishandelaar. Ndd. Schliemann. 1400 Joh. Slyman, Lù'beck (NN). Of afl. van Mnl. slée, slie: slee(pruim). 1278 Joh. Slemans, Lv. (HB).

 

FD

Slimbroeck

-brouck, zie (van) Slambrouck.

 

FD

Slinc(k)x

Slings: Mnl. slinc: links, listig. BN, Vgl.

Slinckaert. 1316 Symonis dicti Slinke, Lv. (OATII);

1340 Jan de Slinke, Lv. (ICKX).

 

FD

Slinckaert

BN. Afl. van Mnl. slinc: linker, links,

averechts, verkeerd, listig. BN. Vgl. Zndl.

linkaard. Zie Slinckx. 1619 Jan Slynckaert,

Tetegem (VERGR. 1968).

 

FD

Slingen-

-berg, -eyer. Proven. Slin-gen- -berg, -eer, ,,Colline de la Slinge" (Riv. Holl.), ,,De la Slinge".

 

EV

Slingeneyer

-neijer: Adaptatie van een D. FN, misschien Schliengmeier (BRECH) < PlN Schliengen (BW). 1700 Mathieu Slingeneijer,

Praag (stamvader van de Belgische Slingeneyers, med. M. Slingeneijer, Estinnes-au-Mont; zie ook Par. 1996,462). Slingerland: ±1646 Cornelis Ariensz Vonck, gezegd

Slingerland, (gedoopt in) Nederslingeland (ZH) (PDB).

 

FD

Slinger(s)

BerBN voor de man die de slinger, het werptuig, het slingertuig bedient. 1280 Francisais Slinghere; Willekinus Slingher, Ip.

(BEELE); 1396 Arent Slinghere, Nukerke (DE B.);

1403 Joes Slinger, Aw. (ANP). Vgl. Springael.

 

FD

slippe

1. Proven. Slippe, ,,Fente, sillon". Slijpe (Loc. et L.D.). Variantes : Sleyp-, Sliep-, Slyp- -en. — 2. Profess. Slijper, ,,Rémouleur, aiguiseur". Slypsteen. Slijpsteen, ,,Meule à aiguiser". N. de fabric. ou d'aiguiseur.

 

EV

Slisengher

Slising(u)er, zie Schlesinger.

 

FD

Slits

V. LAD (Laz).

 

EV

Slitt

Slits: Wellicht de D. FN Schlitt, Schlitz. PlN (DN).

 

FD

Sliwa

Sliwinski, Slivinski: Pools sliwa: pruim.

 

FD

Slobben

Mnl. slobbe: modder, slijk, smerigheid.

BN voor een viezerd. 1397 Franco Willemar

dictus Slobbe, Lv. (DE MAN 1981).

 

FD

Slock

BN voor een slokker. Vgl. D. Schluck. 1210 Henric Sloc, Oostakker (GYSS. 1971); 1236 Henrico Sloc (DEBR. 1980); 1374 van Andries Slocke backer, Ip. (BEELE).

 

FD

Slock

Surnom de gourmand : moy. néerl. slocken

'bâfrer', slockaert 'glouton' [FD].

 

JG

Slock

V. HLOD (Hlok).

 

EV

Slock, van der

Veldnaam Slok, b.v. in Anzegem (DF XIV): doorlatende grond, die water slokt. Slockers: BN voor een slokker, schrokker. Vgl. Slock. 1392 Peter Slockere, Aw. (ANP).

 

FD

Sloen, van

van Sloun: PlN Mnl. sloe(de): straatgoot;

Oe. slôh: diepe plaats met veel modder; Westfaals

Slon, Schlon, im Schloe: modderige sloot

(MOERMAN). Ndd. FN Schlon, Schloen. 1409

Cord von den Slon, Minden-Westfalen (BRECH.).

 

FD

Sloesen

Gen. van De Loose.

 

FD

Sloetma(e)kers

zie Slotemaker.

 

FD

Sloodts

1. Proven. Sloot, ,,Rigole" (L.D.). Synon. : Van der Sloot. — 2. V. HLOD. — 3. Profess. V. Slootma(e)kers.

 

EV

Sloodts

zie Sloot(en).

 

FD

Sloof

zie Slooven.

 

FD

Sloore

Sloor(s), Sleurs: BN voor een slordig, slonzig, haveloos persoon, een slons, sloerie, sul, sukkel. Mnl. slodder, Wvl. slore. D. Sluder: die slordig werkt (SCHEFFLER-ERHARD). 1370 Willem Slodere, 1367 Willem Sloder, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Sloors

1. Car. mor. Sloor, ,,Pauvre diable". — 2. Proven. Sloore (Dép. Izegem).

 

EV

Sloos

176 e. Sloos < Sloo(d)ts, Hoorn (PDB).

 

FD

Sloot(en)

Slot(te), Slots, Sloo(d)ts: BerN van de slotenmaker. 1519 Pouwels Sloet twee sloet gemaict, Ht. (GESSLER). Zie ook Sleutjes.

 

FD

Sloot, van (der)

van (der) Sloten, van Slooten, Verslot: PlN Sloot: sloot, afwateringsgracht, gegraven waterloop. Slote in Bachte-Maria-Leerne, of Sloten bij Oostakker (OV): 1102 Slote (TW). 1220-40 Arnulfi de Slote, Cent (CG); 1281 Elisabeth de Slota, Cent (HAES.); 1575 Lucas van de Slote, Schelle; 1617 Willem van Sloet = 1629 Willem van den Sloot, Aarts. (MAR.).

 

FD

Slooters

BerN: slotenmaker. Ndd. sloter (DN).

 

FD

Slootma(e)(c)kers

zie Slotemaker.

 

FD

Slootmans

Slotmans: i. BerN van de slotenmaker. -2. Au. van Van der Slo(o)ten. 1356 Slotmans, Mtr. (SKM); 1589 Peeter Slootmans, Aarts. (MAR.); 1615 Joos Slootmans, Aw. (AP).

 

FD

Sloots

zie Sloot(en), Slosse.

 

FD

Slooven

Car. mor. Sloven, ,,Trimer". N. d'H. qui travaille dur. Synon. : DE Sloovere, Sloves.

 

EV

Slooven

Slove(n), Sloof: BerBN van de slovenmaker. Vgl. De Sloover. Een slove was een ijzeren ring, geschoven over een balk, steel, om te verstevigen. 136 e. Lambertus Slove = contra Lambertum Sloven = L. Sclouvre, Cent (GN); 1405 Peter Sloeve, Aw. (ANP); 1430 Jan Sloeve, Her. (DERCON).

 

FD

Sloover(e), de

de Slover: BerN van de slovenmaker. Vgl. Slooven. 1239 Lambertus Sclouvre, Cent (GN, CG). - Lit.: F. DEBRABANDERE, De familienamen Slooven en De Sloover(e). LG1985,216.

 

FD

Slos

Slosse, cf. Selosse.

 

JG

Slos(se)

Selos(se), Celos, Sloo(t)s: BN Ofr. gelos < Lat. zelosus: jaloers, afgunstig, woedend. Vgl. Fr. FN Jaloux, E. Jealous. S(e)los is een adaptatie in het zuiden van WV/OV van een FN uit H: 1458 Piètre Jelosse, Dk. (TTT). 146 e. Jan, Gillis...Slos(se), Slossen, Ronse (DECONINCK, LENOIR); 1379 Clais Slosse, Ktr. (DEBR. 2002); 1369 Gilles Slosse; 1518 Joh. Celosse, Ronse (VS1972, *74); 1416 Gillis Slos, Oud. (WALRAET); 1450 Piètre Selosse, 1470 Piettre Selos, Dk. (TTT); 1660-1737 Elisabeth Selosse = Lijsbeth Sloots, Leiden; 1678-1758 Philip(pe) Seloos = Sloos, Leiden (zoon van) "1633 Philip(pe) Selos(se), Tourcoing (med. G. A. Sloos, Schiedam).

 

FD

Slosse

V. HLOD (Hloz).

 

EV

Slot

Slotte.  Surnom de serrurier: néerl. slot 'serrure' ; comp. le NF Serrure.

 

JG

Slot

zie Sloot(en).

 

FD

Slotboom

PlN Vgl. Hamburgse FN Schlobohm.

 

FD

Slotemaker

Slootma(e)kers, Slootma(e)ckers, Sloetma(e)kers: BerN van de slotenmaker.Hannijn de Slotemakre, Oud. (CG); 1350 Vranken den Sloetmakere van sloeten ende van slotelen, Lv. (DE MAN1949); 1382 Olivier de Slotemakre, Pittem (DEBR. 1970); 1395 Petren den Sloetmakere van vêle sloten, Lier (FRANS).

 

FD

Sloten, van (der)

zie van der Sloot.

 

FD

Slothouwer:

Ndd. Schlotthauer, D. Schlosshauer: slotenmaker. 1500 Gerische Sloshauwers, Leipzig. - 2. Evtl. Obd. Schlotthauer: rietmaaier. 1497 J. Schlotheuwer, Eisenach (BRECH.).

 

FD

Slotma(e)kers

Profess. 1. Slotmaker, ,,Serrurier". — 2. Slootmaker, „Ouvrier qui creuse des rigoles". N° 133.

 

EV

Slotmans

zie Slootmans.

 

FD

Slots

Slotte, zie Sloot(en).

 

FD

Sloun, van

zie van Sloen.

 

FD

Slove(n)

zie Slooven.

 

FD

Slover, de

zie de Sloover(e).

 

FD

Slowa(c)k

Volksnaam van de Slovaak.

 

FD

sluis

,,Ecluse". 1. Proven. Sluis et Sluizen (Loc. et L.D.). Sluse (N.

fr. de Sluizen).

 

EV

Sluis

Sluys, Sluijs: 1. Sluus, gen. van De Lu(w). Mnl. luw: voor de wind beschut, veilig. BN naar een beschutte woonplaats? 1300 Godefridi Sluus = 1355 Godevert de Lu; 1403 Hermans Sluus = Hermans Luus = 1400 Hermannus de Lu = 1440 Hermans Luws, Tv. (BERDEN). - 2. Korte vorm voor Van der Sluis.

 

FD

Sluis, (van der)

(van der) Sluys, van Sluis, van Sluijs, van Sluys, S(e)luse, Verslui(j)s, Versluys(en), Voorsluijs: i. PlN Sluis (Z): 1339 ter Sluus (DF XIV). 1274 Johanne de Sluse, Wg. (DEBR. 1980); 1398 Wauter van der Sluus, Menen; 1382 Zegher van der Sluse, Wg. (DEBR. 1970). - 2. Of welke andere PlN Sluis ook. 1615 Rener Sluijs, Bilzen (SCHOE.).

 

FD

Sluismans

zie Sluysmans.

 

FD

Sluiter

1. Profess., ,,Gardien" (H. chargé de la fermeture ou de la clô­ture d'un bien). Synon. : (DE) Slut(t)er(e), Sluyters.

 

EV

Sluiter(s)

zie Sluyter(s).

 

FD

Sluse

1444 «Moreal dele Sluse» TerreJauche. 1515 « Bertremer de Awira dit de Sluse »Guill-Liège; nom d'origine: Sluse près de Tongres  (Lb). Cf. aussi Seluse.

 

JG

Sluse

De Sluse, Sluys, Sluysmans, Versluys(en). ,,De Sluse, De l'éclusier". — 2. Profess. Sluysmans, ,,Eclusier".

 

EV

Sluse

zie (van der) Sluis.

 

FD

Sluters

zie Sluyter.

 

FD

Sluydts

zie de Laet.

 

FD

Sluyper, de

Sluypers, Schliiper, Schlup(er): BN voor een sluiper, die steelsgewijze loopt. 1407 Jan de Sluupere, Ktr. (DEBR. 1958); 1567 Jan Sluypers, L-Aw.(AP).

 

FD

Sluys

Nom d'origine: plusieurs NL Sluis (=écluse), e.a. Sluis en Zélande.

 

JG

Sluys, (van (der))

zie (van der) Sluis.

 

FD

Sluysmans

Sluijsmans, Sluismans, Sleuseman, Schlusmans: i. BerN van de sluiswachter. - 2. Au. van Van der Sluis. 1278 Joh. Sluseman, Lv. (HB 584); 1402 Jan Sluzemans, Den Bosch (HB 451); 1454 Godevaert Sluusmans...vander Steghene (PARM.).

 

FD

Sluyter(s)

Sluiter(s), Sluijter, Sluters, Schluter, Sleuyter(s), Sleyter, Slijters: Mnl. sluter: portier, concierge, gevangenbewaarder. BerN. 1284 Didderic Wouter Scluters sone, Holland (CG); 1420 Jan de Slutere, Lier (FRANS); 1475 Everardus dictus de Sluytere, Bs. (OSTYN); 1541 Gijsbrecht de Sluytere, Bg.-Aw. (AP).

 

FD

Sluyts

Sluijts, zie de Laet.

 

FD

Sluyzer

Sluijzer: BerN van de sluismeester.

 

FD

Slymers

Sleymer: Mhd. slîmer: vervaardiger van kleefstof, vogellijm. 1365 Seydel Slymer, Brûnn (DN).

 

FD

Slyp(en)

Sliepen, Sleyp, Sleypen(n), -ens, Sleijpen, Schleypen, Schleijpen, Sclep, Seclepe: BerN van de (scharen)slijper, messen- en zwaardenslijper. Vgl. Dial. scharensliep, -slijp. 1275 Bernars Sclèpe, Lessen (VR losr0); 1279 Jh. Slîp, Hb. (NN); 1395 Guillaume Slijp, Aalbeke (DEBR. 1970).

 

FD

Slype, van

PlN Slijpe (WV) of in Voormezele (WV) (DF XIV). 1224 Ingravus de Slipis (AGr.s); 1326 Jacop van Slipen, Ip. (BEELE).

 

FD

Slyper(e), de

de Slypper, de Slijper, Slijper(e), Sliepers, Schlieper, Schleiper: BerN van de slijper, messen-of scharenslijper. 1380 Andries de Slijpere, Ip. (BEELE); 1382 Willem Slipere, Menen (DEBR. 1970).

 

FD

Slypsteen

BerBN voor de messen- en scharenslijper. 1508 Jan Mitens gheheeten de Slijpsteen, Temse (DE MAN).

 

FD

Smaardijk

PlN Sint-Maartensdijk (Z), in de volksmond Smeersdijk, Smeerdike.

 

FD

Smacghe

zie de Maegd(t).

 

FD

Smackers, de

Afl. van Mnl. ww. smacken: smijten, krachtig werpen?

 

FD

Smae, de

zie Desmae.

 

FD

Smaeg(g)(h)e

zie de Maegd(t).

 

FD

Smael(e), van de

zie Vandesmal.

 

FD

Smaele, de

de Smalen, de Smael(s), Desmaël, de Smals, Smaal, Smal(s), Small(e), Smael(e), Smaelen(s), Smales: BN voor een klein, onaanzienlijk, tenger mens. E. Small. 1300 Joh. Smalekin, Har. (DEBR. 1971); 1326 Jan Smal; 1326 Clais de Smale, Ip. (BEELE); 1378 Marie Smals, Ktr. (DEBR. 1970); 1413 Jan Smael van Ryemenam, Aw. (ANP).

 

FD

Smaelen

V. Smal.

 

EV

Smaers

Smaes, Smaës: BerN. Gen. Van Mnl. mader: maaier. 1543 Joannis Smars de Meerhaut (MUL IV); 176 e. Pauwel Smaders, Jacob Smaers, Waas (VAN G. II).

 

FD

Smaers

Smars.V. Smart.

 

EV

Smagg(h)e

Smag(g)hue, zie de Maegd(t).

 

FD

Smal

w. nam. Smâl. 1602-3 «Smal», «Jacquemin Smalle» TerriersNamur, 1606 «Thomas Small»,   1678   «Marie-Catherine   Smalle» BourgNamur, 1710 «Marie Catherine Smal» Sovet; forme contractée de Semai (cf.  les dimin. anthropon. en -km : Semalquin = Smalquin, Smalkin) plutôt que surnom: moy. néerl. sma(e)l  'petit, grêle, mince', cf. Desmael. « Dimin.: 1534 «Severin Smalquin», «Jehan

Smalkin»  BourgNamur,   1602-3   «Erasme Smalquin» TerriersNamur.

 

JG

Smal

zie de Smaele.

 

FD

Smal, van de(r)

zie Vandesmal.

 

FD

Smalbeen

BN voor iemand met dunne benen. 1298 Johanni Smalbeen, Stalhille (VERKEST).

 

FD

Smalbil

BN, vgl. Smalbeen. Ene Berend Roelfs Smalbil was geboren in Veendam (GR) in 1717 (PDB).

 

FD

Smalders

zie de Malder(e).

 

FD

Smalen, de

zie de Smaele.

 

FD

Smallbones

E. BN voor iemand met magere benen. Vgl. Smalbeen. 1198 W. Smalbon (REANEY). Smalle, zie de Smaele.

 

FD

Smallegange

Naar de woonplaats in een smalle gang of steeg. Vgl. D. Schmalstieg.

 

FD

Smals, (de)

zie de Smaele.

 

FD

Smalstraeten, van

PlN Smalle straat, b.v. in Kachtem en Deerlijk (WV) (DF XIV).

 

FD

Sman, van der

EN in L (isx). Lees Vandersman: Wandersmann: trekker, reiziger, rondtrekkend gezel. Zie ook Vandesmanne. Smans, ziedeMan.

 

FD

Smans

N. de filiation, 's Mans, ,,(FiIs) du mari" (Par opposition au fils de la femme). N° 128.

 

EV

Smart

Car. mor. ,,DouIeur, chagrin". N. d'H. malheureux. Variante : Sma(e)rs.

 

EV

Smart

Smar(s): Wellicht samengetrokken < Simard.

 

FD

Sme(e)dt(s)

Smeekens. V. Smid.

 

EV

Smecht, de

de Smechts, de Smicht: Nomen agentis bij Mnl. smachten / smechten: wegkwijnen van grote honger of dorst. BN. 1460 Pieter de Smicht, VN. (PARM.); 1569 Absalon de Smicht, Gullegem; 1621 Jan de Smicht, Ktr. (KW II).

 

FD

Smeckens

zie Smekens.

 

FD

Smed(t), de

zie (de) Smid.

 

FD

Smed(t)s

zie Mets, (de) Smid.

 

FD

Smeding

Schmed(d)ing: BerN van de smid.

 

FD

Smedt

Smedts, cf. Smet(s).

 

JG

Smee

BerN van de smid. Vgl. Smidje smee? Of

samentrekking van Semet?

 

FD

Smeeckaert

BN. Afl. van Mnl. smeken: mooipraten, flemen, vleien. D. Schmeicheln. BN voor een vicier. 1393 Hennekin Smekaerd; 1435 Andries Smekaert, St.-Win. (VERGR. 1968).

 

FD

Smeedts

zie Mets, (de) Smid.

 

FD

Smeek(en)s

zie Smekens.

 

FD

Smeekers

zie de Smeker.

 

FD

Smeenk

Smink: BerN van de smid < Smedink.

 

FD

Smeerdijk, (van)

Spelling voor Smurdiek,

plaatselijke uitspraak van PlN Sint-Maartensdijk

(Z) (BERNS 2001,217).

 

FD

Smeermond

BN van een fleemtong, vicier. Zinwoord: smeren: vleien + mond. D. Schmermund, Schmirmaul. 1544 Philippus

Smeermont, Rijsel (MUL IV).

 

FD

Smeers

Proven. 's Meers, ,,Du lac". N° 231.

 

EV

Smeers

Surnom: génitif de moy. néerl. smeer 'graisse (animale), crasse' [FD].

 

JG

Smeers:

Uit Smeets. 1530 Egidius Haeynen alias Smeetzoon, Kortessem. Zijn kinderen heten Smeets. Zoon Jhannes verhuist 1730 naar Diepenbeek; zijn kinderen worden nu Smeyers

of Smeers. De afstammelingen heten Smeers. –

2. Een andere Limburgse tak Smeers stamt af van 1491 Gielis Smeiers, meier van het Smeyershof van Gingelom bij St.-Tr. Vanaf 1591 Smeers geschreven (med. M. Smeers, Alken). Zie ook Meers.

 

FD

Smeessens

Smee(d)sens(Dialecte). V. smid.

 

EV

Smeester(s)

zie de Meester(e).

 

FD

Smeesters

Forme réduite du génitif des meesters(avec *•- initial provenant de des) '(fils) du maître' (avec sens divers).

 

JG

Smeesters

's Meesters.V. Meester.

 

EV

Smeets

cf. Smet(s).

 

JG

Smeets

Smekens. V. smid.

 

EV

Smeets

zie (de) Smid, de Mets.

 

FD

Smeevoorde, van

van Smevoorde: PlN Smedevoorde, wellicht in Dentergem (DF XIV). 1398 Ystaes van Smedevoerde, Oostrozebeke

(DEBR. 1970); 1426 lustaes van Smedevoerde, Ktr. (DEBR. 1958).

 

FD

Smekens

Smeekens, Smeckens, Smeeks: BerN van der smid. Mnl. smedekin, dim. van smet: smid. 1280 Smedekinus Tinctor, Ip. (BEELE); 1403 Clais Smedekins goede, Bg. (SIOEN); 1445 Heynen Smekens = H. Smedekens, Lier (FRANS); 1388

Jehan le Smet dit Smedekin, Zwevezele (DEBR. 2000).

 

FD

Smekens

Smeekens. Dimin. en -ken de Sme(e)t.

 

JG

Smeker, de

Smeekers: Mnl. smeker, vleier. Vgl. Smeeckaert. 1397 Jan le Smekere, Ip. (BEELE); 1584 Zeger Smeeckers, Aw. (AB).

 

FD

Smelcerz

zie Schmeltzer.

 

FD

Smelders

zie Melders.

 

FD

Smelens

Smellinckx: Afl. van smel, Br. var. van smal: mager, dun, tenger. Smelens = Smaelens. Vgl. D. Schmeling. 1273 Hinrik Smeling, Oldenburg (BRECH.); 1399 de goede Jan Smelens, Bs. (OSTYN).

 

FD

Smellenbergh

zie Molenberg.

 

FD

Smellers

zie Melders.

 

FD

Smellinck

Proven. Smalling(erland). (Région frisonne).

 

EV

Smellinckx

zie Smelens.

 

FD

Smelt(en)

Smeltsen: Afl. van ww. smelten, D. s(ch)melzen. BerN van de metaalsmelter of de smouter: bereider van reuzel, olie. Vgl. D.

Schmel(t)z. 1465 Hans Smeltz, Fulda (BRECH.); 1577 Jan Smeltzens, Keulen-Aw. (AP).

 

FD

Smelten

Profess. Smellen, ,,Fondre". N. de fondeur.

 

EV

Smeraldi(e)

Smeraldy: It. smeraldo < Lat. smaragdus: smaragd. BN of BerBN.

 

FD

Smeraldy

Profess. Esmeralda. 1. (Danse espagnole). N. de danseur. — 2. ,,Emeraude". N. de joaillier.

 

EV

Smerke

Dim. van smeer; zie Smeers. BerBN. 1285 Gerd Smereghe, Rostock (NN).

 

FD

Smes-

zie Smis-.

 

FD

Smessaert

Smissaert. Nom de forgeron : dérivé en -aert de Van der Smessen/Smissen (= de la forge).

 

JG

Smessaert

V. smid.

 

EV

Smet

au génitif: Smets [19° NF le plus fréquent en Belgique], Smetz, Smedt, Smedts, Smeets. 1572 «Gilis Smets» BourgLiège, 1582 «Henri Smetz» BourgNamur; nom de profession: moy. néerl. smet 'forgeron'. -Sme(e)ts pourrait être aussi le génitif de De Mets Me maçon' [FD].

 

JG

Smet(h), de

(de) Smette, (de) Smets, Smetz, zie (de) Smid.

 

FD

Smetcoren

Car. mor. Besmet koren, ,,Blé contaminé". N. de marchand de blé peu scrupuleux.

 

EV

Smetcoren

Wsch. BN voor een vuile molenaar, die het koren besmet, bevuilt. Vgl. Wastable, Quistcoren.

 

FD

Smetr(e)yns

Smetrijns, Smettr(e)yns: BerN Smet + Patr. Rein. 1384 Jan Smet gheheten Reynkens, Niel (MNT 264); 1588 Jan Smetreyns, Lede (LIEVENS).

 

FD

Smetryns

Smet(s). V. Smid.

 

EV

Smets

zie (de) Smid, de Mets.

 

FD

Smetsers

zie de Metser.

 

FD

Smette

1. Car. mor. S met, ,,Tache". N. d'H. dont l'honneur est enta­ché. — 2. V. smid.

 

EV

Smette

1472 «Collar Smettere» DénVielsalm, 1544 «Smettre Lhomme», «Smettre Grand Johan», «Smettre Johan Bodeson» DénStave-lotMy, 1607 «Pierre Smette» BourgNamur, 1627 «Servaix Smette» La Gleize, 1689 «re-licte Smettre Biettemé», «Maroie Smettre» DénLierneux; forme contractée du nom Simet-tre, Semette < prénom Symètre, w. S(u)mète, du nom du saint honoré à Lierneux (en Ardenne liégeoise), et non francisation du NF néerl. Smet (ci-dessus).

» Dérivé: Smettin. Cf., au fém., 1561 «Sime-trine Macqueau», «Simetrine de Bihen» Bihain.

 

JG

Smette,

zie Simettre.

 

FD

Smette, (de)

zie (de) Smid, (de) Smettre.

 

FD

Smettre, (de)

Als Desmettre een var. is van De Smijter, dan kan Desmette daar de verwaalsing van zijn. Maar Desmette/Smette kan ook een var. zijn van (de) Smet en dan kan Desmettre/Smettre daar een W. hypercorrecte vorm van zijn. Maar wsch. gaan zowel Smette aïs Smettre terug op Simettre (zie i.v.) en is de de-aanloop secundair.

 

FD

Smetz

cf. Smet.

 

JG

Smetz, (de)

zie (de) Smid.

 

FD

Smeul(d)ers

zie (de) Mulder.

 

FD

Smeulders

's Molders.V. Molen.

 

EV

Smeunin(ck)x

zie de Munck.

 

FD

Smevoorde, van

zie van Smeevoorde.

 

FD

Smeyers

Forme réduite du génitif des meyers '(fils) du mayeur' (avec sens divers).

 

JG

Smeyers

Smeysters, 's Meyers, 's Meesters. V. Meijer, Meester.

 

EV

Smeyers

zie de Meyer(e).

 

FD

Smeys

zie (de) Mey.

 

FD

Smeysters

zie de Meester(e).

 

FD

Smeyter(s)

zie de Smijter.

 

FD

Smicht, de

zie de Smecht.

 

FD

smid

,,Forgeron". Profess. Variantes: DE Sme(d)t, Smette, Smits, Sme(e)dt(s), ,,Fils du forgeron", ou ,,Des forges". Smess-, Smiss--aert, ,,Forgeron" (Avec suff. péjo­ratif). Smisman, „Aide-forgeron".

 

EV

Smid, (de)

(de) Smi(d)t, (de) Smed(t), (de) Smet(h), (de) Smette, (de) Smets, de Smeds, Smed(t)s, Sme(e)ts, Smeedts, (de) Smetz, (de) Smidts, Smits, Smitz, Smie(d)ts, Smitt, Smith, (de) Schmid(t), Schmied, Schmit(t), Schmith, Schmit(t)e, Schmi(d)ts, Schmi(d)tz, Schmetz, Schmeets, -tz, Schme(i)ts, Schmeitz, Szmid(t), Szmit: BerN van de smid, b.v. hoefsmid, wapensmid. 1326 Galle Smeits man; 1373 Jan de Smit = 1380 Jhan de Smet, Ip. (BEELE); 1311 Ihan Faber = 1323 Jhan de Smet, Ktr. (DEBR. 1971); 1370 Gillis den Smet...dat hi houdt te ghereke al tharnasch van den Hove aïs van Yserwerke...van anderen yserwerke van eenre merie te beslane ende van naghelen; 1376 jeghen Pietren den Smet aïs van eenen jare vanyserine werke ende van allen den paerden te beslane, Ktr.; 1398 Jan de Smet, Sare Smets, Deerlijk; 1382 Jan de Smet oude Woutre Smeets zone, Ruiselede (DEBR. 1970); 1379 Aerts van Holede smeets = Aert van Holede de smet, Diest (HB 368). - Lit.: F. DEBRABANDERE, Familienamen rond het smidsvak. HuldealbumJ. De Smet, Brugge, 1964,147-153.

 

FD

Smidts

Smit, Smits, Smitz. Nom de profession (au génitif): néerl. smid 'forgeron'.

 

JG

Smijter, de

de Smyt(t)er(e), de Smitter, Smeyters, de Smeyter(e), de Smeijter: Van Mnl. ww. smiten: werpen, slaan, schoppen, trappen. 1381 Kerstine Smiters, Ossenisse (DEBR. 1999).

 

FD

Smilde

Car. mor. 's Milde, ,,(Fils) de l'H. généreux".

 

EV

Smink

zie Smeenk.

 

FD

Smis(s)aert

Smessaert: BerN van de smid.

 

FD

Smismans

Smesman(s): Afl. van Van der Smissen. BerN van de smid. 1368-75 Ysabeaul Smismans ... Smisseman, Langdorp (CHA 94); 1426 Jan Smisman, Ht. (A.GHIJSEN).

 

FD

Smissen, (van der)

van der Smessen, Versmisse(n), Vesmissen, Versmesse(n), Smis(sen), (de) Smis: PlN Smisse, Smesse: smis, smidse, smederij. Meestal naam van een smid: 1398 Nijs van der Smesse dit Tanghen, Geluwe (DEBR. 1970). 1378 Willem van der Smesse, Ip. (BEELE); 1396 Mergriete vander Smissen, Moerbeke (DE B.); 1407 Gielijs vander Smissen, Aw. (ANP).

 

FD

Smister

's Meester.V. Meester.

 

EV

Smister

zie de Meester(e).

 

FD

Smit, (de)

Smits, -tz, -th, zie (de) Smid.

 

FD

Smitmans

Smitsmans: BerN van de smid. 1561 Christoffel Smitsmans, Aw. (ANP).

 

FD

Smitter, de

zie de Smijter.

 

FD

Smo(o)lenaers

zie Molenaer.

 

FD

Smoes

Car. mor. ,,Roublard", ,Juif" (Dialecte).

 

EV

Smoes

Smoos, Smouse. Noms issus de Smols, génitif de De Mol, cf. 1561-1580 «Smols», 1666 «J. Smoes» Forest» (Parch. 1993, 86-130) [FD].

 

JG

Smoes

Smoos, Smouse: Uit Smols, gen. van De Mol. 1561-80 Smols, Vorst; 1621 Anna Smoes, Vlezenbeek; 1666 J. Smoes, Vorst (Par. 1993,86- 130). Smoker: Afl. van smoken: roken, walmen. BN vande kolenbrander of badstoofhouder. Vgl. Schmoock.

 

FD

Smol

BN voor een dikkerd, een smuller. Vgl. De Smul en D. Schmoll. 1373 Cuntz Smol, Stuttgart (BRECH.).

 

FD

Smold-

Smul- -ders. 's Mulders.V. Molen.

 

EV

Smolders

Smolderen, zie (de) Mulder.

 

FD

Smolders

Smulders. Nom de profession (au génitif): des molders '(fils) du meunier'.

 

JG

Smons

Kan uit Simons samengetrokken zijn. Of uit Smonts, gen. van De Mont.

 

FD

Smoort, de

Wsch. adaptatie van Desmottes.

 

FD

Smoos

cf. Smoes, -ouse.

 

JG

Smoos

zie Smoes.

 

FD

Smorgens

Brech. vermeldt heel wat FNn met Morgen. Vgl. Avonds.

 

FD

Smoudt, de

Var. van Smout, of adaptatie van De Smouter. Smouter, (de): BerN van de smouter (draperie), die de wol invette om ze zacht te maken. Ook bereider van smout: reuzel, olie; vgl. Schmel(t)zer. 1292 Wouter Smouter, Bg. (CG); 1296 Jan Oem, smouter, Bg. (DE LEEUW); 1303 van Janne den Smoutre drapenier, Bg. (VERKEST).

 

FD

Smouse

zie Smoes.

 

FD

Smout

1. Profess. ,,Saindoux". N. de marchand. — 2. Proven. Terrain gras. Smout(akker).

 

EV

Smout(s)

BerBN van de olieslager of handelaar in smout: reuzel, olie. Zie Smoutman. Of BN voor iemand die rijkelijk en vêt eet. Vgl. 1337 der Smaltz (SCHEFFLER-ERHARD). 1289 Jan Smout,

Hulst Z; 1398 Pieter Smout, Oostrozebeke (DEBR. 1970); 1338 Johanne Smouts (BAERT).

 

FD

Smoutman

BerN van de smout- of reuzelbereider, olieslager. 1390 Heinrijc de Smoutslaghere, Aw. (VLOEB.). - 2. BerN van de smouter, die invet, oliet. 1370 van Janne Smouytmanne van smoyte =

Joh. Smoutman, Tn. (C.BAERT).

 

FD

Smu(y)lders

zie (de) Mulder.

 

FD

Smul, de

de Smuel: Mnl. smul: verzot op lekker eten, drinken, seksueel genot, snoeper. Vgl. een jongh meysken ende ouden smul, dats allé jare een wieghe vul (MW). 1579 Godev. Smul, G-Aw.

(AP).

 

FD

Smulders

cf. Smolders.

 

JG

Smullenberg(hs)

zie Molenberg.

 

FD

Smyers

's Meyers.V. Meijer.

 

EV

Smyers

Smijers, zie de Meyer(e).

 

FD

Snack-

-aert, -en.Car. mor. 1. Snaker, ,,Farceur" (Suff. -aert, péjoratif). Synon. : Schnaekers. —• 2. Snakker, ,,H. aux propos acerbes".

 

EV

Snackaert

Snackers, Snak(k)ers, Schnackers, Schnak(k)ers, Schnaekers: Afl. van Mnl. en Mnd. snacken: praten, babbelen, kletsen. BN. De Brugse Snaggaardstraat heet in de volksmond Snakkersstrate. Vgl. Snacken 2.1096 Albertus Snagardus, Affligem (CVT); 1291 Willelmi Snaggards = 1292 Wilsino Snacgard, Bg. (MAR. 1974); 1344 Petrus Snackart, Spouwen (IOT).

 

FD

Snacken

Schnack: i. Wvl. (Mnl.), Mnd. snake, E. snake: slang. BN naar de lenigheid of valsheid. 1394 Maercx Snake, 1395 Hannekin Snake, Ip. (BEELE); 1439 Hans Snake, Oldenburg (BRECH.). - 2. BN Mnd. snacke: kletser, babbelaar; ook snatersnacke. Zie ook Snackaert. 1282 Joh. Wortsnake, Rostock; 1340 Joh. Snake, Lubeck (DN); 1398 Diederic Snacke, Aw. (ANP).

 

FD

Snackers

Snakkcrs. Surnom de bavard: moy. néerl. snacken 'bavarder'.

 

JG

Snaet

zie Naets.

 

FD

Snajder

zie (de) Snijder.

 

FD

Snak(k)ers

zie Snackaert.

 

FD

Snakenbroek

PlN, wellicht Schnackenburg (NS), 1218 Snakenburch.

 

FD

Snakenbroek

Proven. 1. Snikbroek, ,,Marais désolé". N° 237. V. Snick. — 2. 's Naken broek, ,,Du marais dénudé".

 

EV

Snappe

Snap(s): BN voor een snapper, babbelaar, zwetser. 1430 lan Snaep, Her. (DERCON).

 

FD

Snappe

Snaps. 1571 «Jean Snap (orig. de Hervé)» BourgLiège; autre surnom de ba­vard: moy. néerl. snappen 'bavarder'.

 

JG

Snaps

Car. mor. Snaps, ,,Petit verre". N. de buveur. N° 274.

 

EV

Snauwaert

1. Car. mor. Snauwer (avec suff. péjoratif), ,,H. har­gneux". — 2. Proven. Snauw-aard, ,,Terrain rébarbatif". Com. : Snau-wenberg (Dép. Fouron-le-Comte). N° 237.

 

EV

Snauwaert

Surnom: dérivé en -aert de néerl. snauwen 'brusquer, rudoyer', s'appliquant à qqn qui parle aux autres de manière désa­gréable, méchante [FD].

 

JG

Snauwaert(s)

Snouwaert: Afl. van ww. snauwen: happen of bijten, snauwen, toebijten. BN voor iemand die snauwt. 1298 Johannis Snauwards, Bg. (VERKEST); 1300 Simon Snauwaerd, Maldegem (CG); 1398 Lauwers Snauwaert, Olsene (DEBR. 1970).

 

FD

Snebbout

Een afl. van snebbe: snavel, bek (LIND.) is erg onwsch. 156 e. Snibbouts, Beselare (LIND.).

 

FD

Snebbout

Proven. Snephout, ,,Bois aux bécasses". (Dialecte).

 

EV

Snedden

Schotse FN (PDB). Schots Sneddon, Snaddon < Oe. snaed dun: beboste heuvel (Dorward).

 

FD

Sneep

zie Sneppe.

 

FD

Sneepers

BN voor een snapper, zwetser. Vgl. D. Schnepper, Schnepfer, Schnapper. 1329 Joh. dictus Snepert, Breda (OATIII); 1679 Joannes Sneeper; 1682 Dominicus de Sneeper; 1683 Isabella Snepers, Lo (CRAEYE).

 

FD

Sneepers.

1679 «Johannes Sneeper», 1682 «Dominicus de Sneeper» Lo; NF limbour-geois et des Fourons, probabl. surnom de ba­vard, de fanfaron [FD].

 

JG

Sneessens

's Neessenss.V. NAD (Naz).

 

EV

Sneessens

Sneyssens (NF du Brabant). Cf. 1574 «Merten Sneessen» Overijsse; probabl. génitif de Neesen [FD].

 

JG

Sneessens

Sneyssens: Gen. van Neesen? 1574 Merten Sneessen, Overijse (med. G. Vande Putte); 1690 Joannes Snesens; 1691 Joa. Sneesens,Lv. (MULVÏÏ).

 

FD

Sneiders

V. Snijder.

 

EV

Sneiders

zie (de) Snijder.

 

FD

Sneijers

zie de Naeyer, (de) Snijder.

 

FD

Snel

1270 «Jakemon Snele», 1284 «Jehans Snelle» DettesYpres, 1723 «Laurent Snel» St-Aubin, 1770 «Guilleaume Snelle (orig. d'Amsterdam)» BourgLiège; surnom: néerl. snel 'rapide' ; comme le suivant, ce pourrait être aussi un dérivé de l'anthrop. germ. Snello [FD].

 

JG

Snel, de

Snelle(n), Snel(s), Senel(le): 1. BN voor wie snel, vlug, levendig is, een vluggerd. 1185 William Snel: 1223 Thurstan le Snel (REANEY). -2. Wellicht oorspr. Pair. Germ. VN Snello (OGN). Vgl. Snellaert. 1282 Jeh. Senelle = 1284 Jehan Snelle, Ip. (ARY); 1276 Jacobo Snelle; 1392 Jehan Snel = 1397 Jan Snelle, Ip. (BEELE).

 

FD

Snellaert

-aers, Snelders, Senellart, Senelar(t): Fatr. Germ. VN snel-hard 'dapper-sterk': Snelhard, Snellard (Fm.), Snellardus (Dip.). 1150 Snellardus Heiamensis, Ename; 1227 terra Snellarts, Munkzwalm (GN); 1320 Wouter Snellard, Hulst (DEBR. 1999); 1346 Snellaert Ghene Snellenzone, Breda (MNT 456); 1404 Pieter Snellaert, Ktr. (DEBR. 1970,1958).

 

FD

Snelleman(s)

Afl. van De Snel.

 

FD

Snelling(s)

Snellinck(x), -in(c)x: Patr. Afl. van Germ. VN Snello of Snel-naam (Snellaert, Snelger). 1109 Bertulfo filio Snellingi (CV); 1326 Symoen Snellinc, Ip. (BEELE); 1458 Art Snellincx der oude, Henis (IOT).

 

FD

Snellings

Snellinx. Dérivé en -ing de l'anthrop. germ. Snello [FD], cf. le précédent.

 

JG

Snels

Snell. Car. phys. ou mor. Snel, ,,Rapide".

 

EV

Sneppe

Car. mor. Snep, ,,Bécasse". (Dialecte). N. d'H. borné, étour­di". Synon. : Desnep.

 

EV

Sneppe

Sneppé, Snep, Sneep, Snepsts: BN naar de vogelnaam, de snip, wellicht voor iemand met spitse 'snavel' of neus. 1306 Diederic Snippe, Bg. (DF XIV); 146 e. Barnart Snipe, Ktr.; 1398 Willem Snipe, Bavikhove (DEBR. 1970).

 

FD

Sneppen, van der

Huisnaam De Sneppe: snip. 1436 Robrecht van der Snyppen, Bg. (DF XIV).

 

FD

Snepvanger(s)

Snippenvanger. 1763 Dinghemanus Snepvangers, Zundert (MUL VIII).

 

FD

Snerck, de

BN voor iemand die 'snerkt', een scherp geluid laat horen, snauwt. Vgl. Snauwaert. 1527 Jan Snerck, Olsene; 1556 Joos Snerck, War. (KW n).

 

FD

Sneyaert

Var. van Sneyers, met -aard-suffix? 1693 Joos Sneyaert, Ursel (VS1971,32).

 

FD

Sneyder, (de)

zie (de) Snijder.

 

FD

Sneyers

Snijers, Snyers, Sneyders, Snijders, Snyders. Nom de profession (au génitif): néerl. snijder 'tailleur'.

 

JG

Sneykers

zie Nyckers.

 

FD

Sneyssens

zie Sneessens.

 

FD

Snicht, van der

zie van Snickt.

 

FD

Snick

1. Car. mor. V. Snickers. — 2. Proven. Snik, ,,Sanglot". N. de terre inculte à faire pleurer". Synon. : Van der Sni(c)k(t). N° 237.

 

EV

Snick

Snik: BN voor iemand die snikt of naar adem hijgt, hikt. 1275 Weitin Snic, Oedelem (CG); 1398 Clay Snic, Bissegem (DEBR. 1970).

 

FD

Snick(t), van;

van Snik, van der Snick(t), van der Snicht, Versnick, Versnich: PlN Zinnik (Fr. Soignies H). 1291 Thibaut de Senike (BLOI); 1408 Heine van Snic, Gossin de Senic, Ninove (VANGASSEN); 1490 Lievin van Zinnicq, Bs. (Par. 1990,232-265); 1548 Jan van Snick, Ninove-Aw. (AP).

 

 

Snickers

1. Car. mor. ,,H. qui san-glotte (toujours)". — 2. Proven. Snik (V. Snick), avec suff. -er, d'orig.

 

EV

Snickers

zie Nyckers.

 

FD

Snidr

Snide, zie (de) Snijder.

 

FD

Snieder(s)

zie (de) Snijder.

 

FD

Snij(c)kers

zie Nyckers.

 

FD

snijder

,,Coupeur, tailleur". Profess. Variantes : Snei-, Sn(e)y-, Snuy-, Schnei- -(d)er(s).

 

EV

Snijder, (de)

(de) Snyder(s), de Sneyder, (de) Snijders, Snidr, Snide, Snieder(s), Sneyder(s), Sneijder(s), Sneiders, Snijers, Snyers, Sneyers, Sneijers, Snajder: BerN van de snijder: maaier, oogster; lakenverkoper (die laken uitsnijdt, in het klein verkoopt); beeld- of houtsnijder; kleermaker. D. Schneider. 1280 Heinric der Snidere, Oudenbiezen (OGO, CG); 1289 Heinric die Snidere, Dordrecht (CG); 1338 Jan de Snidere, Aw. (CLEMEUR); 1394 van Betrisen Sniders, Moen .(DEBR. 1970).

 

FD

Snik

zie Snick.

 

FD

Snik, van

zie van Snickt.

 

FD

Snissaert

Ongetwijfeld var. van Smissaert.

 

FD

Snitselaar

Snitzer, zie Schnitzer.

 

FD

Snocq

Francisation du suivant ou forme contractée de Senoc(q).

 

JG

Snoeck

1. Car. mor. Snoek, ,,Gou-jon". H. naïf. — 2. Profess. ou occupation. N. de pêcheur de gou­jons. V. Goujon. — 3. 's Nock. V. 345 NAD (Nak). — 4. Proven. Snoe-ken (Dép. Kanegem). Variantes : Snock, Snoeckx, Schnoeck.

 

EV

Snoeck

au génitif: Snoeckx, Snoeks, Snoeta. 1262 «Pieron Scnouc» = 1283 «Pétri dicti Snoec» Courtrai, 1672 «Jean Snouk» Bourg­Namur; surnom d'après le nom de poisson: moy. néerl. snoec 'brochet', comp. Becquet. -Également prénom, surtout en Zélande [FD], cf. 1283 «Snoec Heneman», «Snoec fiais Beatris», 1290 «Snoec, fil Béatrice, kerke-mestre» DettesYpres.

 

JG

Snoek(en)

Snoe(c)ks, Snoeck(x), Snoekx, Snoecx, Schno(e)ck, de Snoeck, de Snouck, (de) Snock, Sno(c)ks, Sno(c)kx, Snocq: i. BN naar de visnaam. 1066 Eduuardus Snoch (REANEY); 1222 Eustacius Snoec (LEYS1959'); 1238 Yo Scnouc; 1262 Pieron Scnouc = 1283 Pétri dicti Snoec, Ktr. (DEBR. 1980). - 2. Ook VN (MEERTENS1947), vooral in Z. 1345 van Snouke Pinaerde, Cent (RSG II); 1381 Snouc van den Calve, Ossenisse; 1381 Snouc uter Scare, Hontenisse; 1392 Snouch Willem sone, Hulst Z (DEBR. 1969); 1369 Jan Snoec, Hulst (DEBR. 1999).

 

FD

Snoekeveld, van

PlN.

 

FD

Snoeren

Snoers: Mnl. snoere, snorre: schoon-dochter, ontrouwe vrouw. BN. 1340 Beatricis Snorre; 1371 van Vranck Snorren, Tn. (C.BAERT); 1418 Jan Snore, Ktr. (SR sor°); 1383 Jan Snoere, Hulst (DEBR. 1999).

 

FD

Snoers

1. Profess. Snoer, ,,Lacet, col­lier". N. de fabric. ou de marchand. — 2. 's No(d)er. V. NAD (Na).

 

EV

Snoeyers

BerN van de snoeier. 1356 Jan Snoeyers lant,Evere(PEENE).

 

FD

Snoeys

Snoeij(s), Snoeijen, zie Snoy.

 

FD

Snoijink

Afl. van Snoy.

 

FD

Snoks

Snokx, zie Snoek(en).

 

FD

Snollaerts

Var. van Snellaert met klinkerronding.

 

FD

Snoo, de

zie Desnos.

 

FD

Snouwaert

zie Snauwaert.

 

FD

Snoy

1. Proven. Assenais (Loc.) (Compris : A Senois). Synon. : Dasnoy. — 2. Profess. Snoei ,,(Bois) élagué". Synon. : Ver-snoyen.

 

EV

Snoy

Snoeys, Snoeij(s), Snoijs, Snoeijen: i. BN voor een snode kerel: arm, behoeftig, verdorven. -2. BerN van de snoeier. Vgl. Snoeyers. 1359 Jan Snoye, Ekeren (CLEMEUR); 1397 Aert Snoeye, Claus Snoye, Aw. (ANP). - 3. Patr. VN (U, G): B. DE KEIJZER, Defamille Snoey te Oudekerk a/dl]ssel. Ons Voorgeslacht 32 (1977), 113.

 

FD

Snoy

Surnom: moy. néerl. snode 'piteux, mi­sérable' (Carnoy 246) ou, éventuellement, for­me réduite de moy. néerl. snoeier 'émondeur' [FD].

 

JG

S.N.P.

(NF apparemment disparu). Nom d'enfant trouvé, d'après des initiales administratives (sans nom propre, ou patronymique, ou sine nomine personale), trouvées sur les vêtements du bébé (cf. Dauzat, NF de France, 257).

 

JG

S.N.P.

Vermoedelijk vondelingnaam naar de initialen (J.G.).

 

FD

Snurer

Snurer: BerN Vgl. Schnürer, Schnurer: maker van snoeren, passementwerker. 1333 Herm.Liegnitz (DN).

 

FD

Snutsel

Wsch. var. van Snitzer.

 

FD

Sny(c)kers

V. Snickers.

 

EV

Sny(d)er(s)

V. Snijder.

 

EV

Snytselaar

Snytsers, zie Schnitzer.

 

FD

Snytsers

dérivé : Snytselaar. Nom de profes­sion: cf. ail. Schnitzer 'sculpteur, ciseleur',

 

JG

Sob(b)el

Zie Siobbel.

 

FD

Sober

Soubre, Soubré, Lesobre: BN voor een sober, matig, behoorlijk mens. ± 1300 Soubres, Artesië (BOUGARD); 136 e. Goberons li Sobres, Laon (MORLET).

 

FD

Soberon

Sobéron: Wellicht < Occ. Soubiran, Soubran: hoger gelegen plaats (DNF).

 

FD

Soblet

NF gaumais, sans doute d'une famille protestante venue de la région de Sedan où le NF est attesté dès 1620 (GeneaNet); p.-ê. var. des NF Chobelet, Choblet, qui sont rattachés au v. chober 'égrener à la main les épis' par Morlet218.

 

JG

Soblet

Var. van Fr. FN Chob(e)let, dim. van D. Schaub: strobundel (DNF).

 

FD

Sobr-

-ler, -y. 1. Proven. Sorbier. N. d'arbre, caractér. d'une propriété. N° 242. — 2. V. Soubre.

 

EV

Sobrie

Sobry, Soubry, -ier. 1321 «Gilles des Aubris» Lille, 1535 «Peronne Desobrys» Courtrai, 1569 «Albert Sobry» BourgNamur, etc. ; probabl. nom d'origine du nord de la France: Les Aubris (= endroit où poussent les peupliers), tiré de l'anc. fr. albe ou albor, formé sur lat. albarus FEW 25, 29b. -Bibliogr. : F. Debrabandere, De FN So(u)bryof Sobrie, dans De Leiegouw 30, 1988, 349-350.

 

JG

Sobry

Sobrie, Saubry, Sobbry, Soubry, (de) Soubrij, de Soubri, Soubrier, Dessobry, Des(s)oubrie, de Sobri(e), de Sobry, Desombry, Desaubry: Des Aubris. De PlN heeft wsch. dezelfde etymologie aïs Aubry (Nord): 1158 Aubriu < albus rivus: witte waterloop (TW). 1321 Gilles des Aubris, Colars des Aubris, Rijsel (AGr. 64); 1471 Jehan des Aubris, Jehan des Aubry, Dk. (TTT); 1479 Henri Desoubry, Glatigny (AAV); 1484 Jan de Sobrijs, Wervik (Wez. Bril); 1535 Peronne Desobrys, Voormezele (AC1841°); 1597 Abraham Soubry, Waasten (DUV.). - Lit.: F. DEBRABANDERE, De familienaam So(u)bry ofSobrie. LG1988,349-350.

 

FD

Sockeel

zie Choquel(le).

 

FD

Socquay

cf. Sokay.

 

JG

Socquay

zie Sokay.

 

FD

Socquet

Soquet, Sauquet, Choquet, -é, -e(z), Chocquet, Souquet, Chuquet: 1. Ofr. soket: ploegschaartje. BerBN. - 2. Wijnbelasting. BerBN voor de inner ervan. Vgl. Choquelle. 1330 Jehan Choket, Bergen (PIERARD); 1480 Jan Socket, Atrecht; 1537 Pieter Socquet, Vaulx (PARM.); 156 e. Denis Choquet, Coudun (MORLET); 1584 Joris Socquet, Aw. (AB).

 

FD

Socquet

Soquet. Dérivé de w. et pic. soke 'souche' comme surnom affectif, ou p.-ê. comme surnom de percepteur de l'impôt (cf. le sens de l'anc. fr. soquet 'impôt sur le vin et quelques autres denrées') FEW 13/2, 352a. -Comp. 1288 «Jeh. le Soc fil Waut. le Soc» DettesYpres.

 

JG

Socquet

V. Souche.

Sny(c)kers. V. Snickers.

 

EV

Socx, van

PlN Socx (FV). 1390 van Cente van Chox, Vn. (DELHAYE); 1403 Roeland van Soxs, Aw. (ANP).

 

FD

Sodart

1640-42 «Johan Sodar» émigré en Suède, 1800 «Thomas Joseph Sodar de Par-fondruy» La Gleize; nom de profession: moy. fr. soudart, w. sôdârt 'soldat'.

 

JG

Sodart

Mfr. soudart: soldaat. BerN.

 

FD

Sodermans

zie Soetemans, Soutmans.

 

FD

Sodoyer

-ez, -é, zie Saudoyer.

 

FD

Sodoyer

Profess. Soudoyeur, .Recru­teur".

 

EV

Sodoyez

Sodoyer, Sodoyé, cf. Saudoyer.

 

JG

Sodt, de

zie de Sot.

 

FD

Sody

 (NF de l'Ardenne liégeoise). 1541 «Collau Le Sody», 1585 «Toussaint Sodier» Bourg-Namur; équivalent w. *sôdî d'anc. fr. soudier et var. 'soldat', synon. de sodart (soudart) FEW 12, 52b, comp. les NF fr. Soudier, Le-soudier [JL, NFw2].

 

JG

Sody

Profess. Soudier (Dialecte), ,,Soudeur".

 

EV

Soebert

Patr. < Soibert, Rom. vorm van der Germ. VN sigi-berht 'zege-schitterend': Sigebertus, Seibert, Soypertus (MORLET I). 1399 Alixandre Soibert, Noyon (MORLET). Of Germ. VN swôt-berht: Zoe(t)brecht? 1256 Viviane Sobert, Dk. (SMTI); 1310 (VN) Zobrecht, Oostkerke (LEYS 1952').

 

FD

Soeffers

Proven. 's Devers, ,,Du rivage".

 

EV

Soeffers

zie Soffers.

 

FD

Soeghen

zie Hoge.

 

FD

Soehnchen

zie Söhngen.

 

FD

Soeiers

zie Zoetaert.

 

FD

Soel, van

van Sull: i. PlN Suhl (TH) of Suhle in Lastrup (NS). - 2. PlN Zoelen (G). 1568 Hans van Soelen, G-Aw. (AP).

 

FD

Soels

So(o)ls:PlN? 1469 Jan van Sols, Mtr. (KPM).

 

FD

Soemer

V. Zomer et Zoom.

 

EV

Soen-

-(en)s, -tjens.V. zoon.

 

EV

Soen(s)

Tjoen(s), Tjoën, T'Joen(s), 't Joen(s), t'Joen(s), Tjon(g), Tion, Tyjon, Tyoen, Tsjoen, T'Sjoen, 't Sjoen, T'Sjoën, Sioen(s), Sioëns, Sion, Scion, Scyon, Syoen, Sijoen, Céoen, Sayoen: 1. Patr. Chon, korte vorm van b.v. Michon, vleivorm van Michel, of Lammechoen, Robechoen: 1326 Jan Lammechoen; 1304 Henri Robechon, Ip. (BEELE). afl. op -eçon van Lambert, Robert. 1280 Michaelem Choen; 1398 Caisin Syoen, Ip. (BEELE); 1355 Pieter Choen, 1362 Rogeri Choens; 1425 Piètre Tsoen, Ktr. (DEBR. 1970,1958); 1724 Augustin Sion, Cent (COUSS.). - 2. Zie ook Zoon(s).

 

FD

Soenen

Soenens. Non pas dérivé de soen 'fils', mais plutôt hypocor. d'un anthrop. germ. dérivé du thème de Sôna, par ex. Sonardus, Suonbertus [FD].

 

JG

Soenen(s)

Zoonens, Zoenen, Seunen(s), -es, Suenens, Sunes, Sunnen, Sunnen: Patr. Vleivorm van de Germ. VN sôna 'zoen, oordeel': Suonbertus, Sonardus (MORLET I). 1299 tussche lacop Zoenins, Gistel (CG); 1326 Pieter Soenin, Ip. (BEELE); 1398 Pieter Soenin, Deerlijk (DEBR. 1970); 1385 Johannis Tzoenens, Tg. (TYTGAT); 1414 Jan Tsoenens van Westmalle, Aw. (ANP); 1586 Pauwels Suenens = Zuenens, St.-P.-Leeuw (Midd. 1969,161-175).

 

FD

Soens

N. d'Exploitation. Van de zoons, „Affaire exploitée par les enfants" (Par apposition à celle du père). Synon. : Desen­fants. N° 128. van-Soest. Proven. Loc. holl.

 

EV

Soens

Soëns. Soit génitif du moy. néerl. sone, soon 'fils', soit génitif de Chon tiré par aphé­rèse de noms comme Michon, Robecon, etc. [FD], cf. Sioen(s).

 

JG

Soens, van

Wsch. FN Soens met secundair vz.

 

FD

Soentjen(s)

zie Soontje(n)s.

 

FD

Soep

zie Sop.

 

FD

Soers

zie Soors.

 

FD

Soesmam

Sosman: Afl. van PlN Soest (U): 146 e. Zoes.

 

FD

Soest, van

van Zoest: PlN Soest (NRW) of Zoest (U). 1413 Jan van Zoest = 1418 Jan van Zoes, Ktr. (DEBR. 1958); 1535 Borcht van Soest, Aw. (AP).

 

FD

Soestronck

Sustronck, Suestronck, Justronck, Suestrone: De FN kwam in de i8e e. in Mkr. voor aïs Soustroncq, Sistrone, Sustroncq (Midd. 1954, 192). D. FN Sûsstrunck, Siistrunk: zoete dronk. BN voor iemand die graag zoete drank drinkt. 1525 Suestrunk, Zurich (BRECH.).

 

FD

Soet-

-aer(t), -e, -ens, -e(r)mans.V. ZOET.

 

EV

Soet-

-beek, -endael, -houdt, -water, -ewey.Proven. Rivière-, Vallée-, Bois-, Eau-, Prairie- -agréables. Zoetebeek, Dép. Wijshage; Soe-tendael, Dép. Middelburg; Zuten-daal, Loc.).

 

EV

Soet(e), (de)

zie (de) Zoete.

 

FD

Soetaerd

-a(e)rt, -aer(t)s, -arte, zie Zoetaert.

 

FD

Soetaert

Soetaerts, -aers, -ard, cf. Zoetaert, etc.

 

JG

Soetbeek

Waternaam, b.v. in Wijshagen (L).

 

FD

Soete

au génitif: Soetens. Soit prénom fém., de l'anthrop. germ. swôtja (= doux, agréable), cf. le précédent, soit aphérèse de noms comme Avezoete, Bertezoete, etc. - Bibliogr. : F. De-brabandere, De FN Soete, dans De Leiegouw 3,1961, 11-14).

 

JG

 

Soetekouw

BN voor een zoetekauw? Vgl. Zoetemond. Het is wel een vrij jong woord (1618). De FN komt uitgerekend vanaf 1680 in Druten (G)voor(PDB).

 

FD

Soeteman(s)

Soetman, Suet(e)mans, Sout(er)mans, Soetermans, Sodermans: i. BN voor een man met zoet of zacht karakter. BN van een minnaar? Vgl. D. Sùssmann, Ndd. Sôthemann. 1204 Hugo Sutheman (LEYS 1952); 1300 Johannis Dyaboli dicti Suetmans, Tv. (BERDEN); 1380 up Jan Sotemanne, Elverdinge (DELHAYE); 1392 Mercelijs Zoetmans soens, Breda (HB128). -2. Patr. -man-afl. van Zoete. 1283 heren Sutmans van Sent Truden (CG).

 

FD

Soetemeyer

BN voor een meier met zoet, zacht karakter. Vgl. D. Sùssmeier.

 

FD

Soetemond(t)

-mont: BN voor een zoetmondje, iemand die van zoetigheid houdt. 1299 Jan Soetemont, Maldegem (CG); 1314 lan Suetmont= Ian Soetmont, Aw. (HB 64); 1342 Alexis Zoetemonde, Cent (RSGII); 1589 Hans Soetemont, Bs.-Aw. (AP).

 

FD

Soeten(s)

zie Zoeten(s).

 

FD

Soetendael, van

PlN Zoetendaal in Middelburg, Maldegem (0V), Eernegem, Keiem, Reningelst (WV). 1382 Philips van Zoetendale, Maldegem (DF XVIII); 1544 Jan Soetendaels, Langdorp-Aw.

(AP). - 2. Var. van Van Suetendael.

 

FD

Soeter, de

zie de Souter.

 

FD

Soeterboek

BN Zoete buik. 1780 Soeterboek, Geertruidenberg (PDB).

 

FD

Soetermans

zie Soeteman(s), Soutmans.

 

FD

Soetes

zie Zoeten(s).

 

FD

Soetewey(e)

-weij, -wye, -wez, Soetgeweye, Zoeteweij: i. BN Zoete wei. Wei: wei, hui van de melk. BN voor de melkboer. Vgl. Zoetemelk. +1570 Anthoine Soetweye, Mech. (CDT 369). -

Evtl. PlN Zoetewei(de), b. v. in Putte (A). 1419 Walterus vander Zoeterweyden, Mech. (GPM).

 

FD

Soethaert

zie Zoetaert.

 

FD

Soetheer

Reïnterpretatie, wellicht van Luikse FNSouterre. 1647 Fil.

Soetheer, Beaumont-Aw. (AP).

 

FD

Soethou(d)t

Zoethout: PlN? 1704 van Suethout, Raamsdonk; 1711 van Southout, Breda (PDB). BN vooreen timmerman? Vgl. Zuurhout en Süssholz.

 

FD

Soetinck

Patr. Afl. van Germ. swôt-naam. Zie Zoete. 1411 Pétri dicti Zuetinc = Peter Suetincx, Bs. (OSTYN).

 

FD

Soetman

zie Soetemans.

 

FD

Sœur

1. N. de relation familiale, ,,Sœur d'un H. connu". N° 128. — 2. Proven. Seur (Dialecte), ,,Sou-reau". N. -d'arbre caractér. d'une propriété. N° 242. — 3. V. Soor.

 

EV

Soeur

Fr. verwantschapsnaam soeur: zus(ter).

 

FD

Sœur

Nom de parenté : sœur ou bien ellipse de (fils à la) sœur. Cf. aussi Sour.

 

JG

Soferis

Soeymans, zie Soiman.

 

FD

Sofferie

zie Savary.

 

FD

Soffers

Soeffers: Patr. Germ. VN Sof(f)redus

(MORLETI).

 

FD

Soffie

Proven. So(le)fy, ,,Sur le fief". (Dép. Francorchamps). — 2. V. SAD (Sac).

 

EV

Soghen

1. Proven. Zogge (Dép. Hamme). — 2. N. de relation. Zoogbroeders, ,,Frères de lait" (d'un H. connu).

 

EV

Soglet

Sohelet, zie Soxh(e)let.

 

FD

Soglet

Songlet (var. nasalisée). Graphie mala­droite de Soxhelet, cf. 24.11.1745 «Nicolas Soglet (...) les biens dud. Sochlet» Clermont-sur-Berwinne. Les graphies sont multiples à Clermont, °gh ayant servi au Pays de Hervé à noter le h secondaire: 21.2.1646 «Mathy Soghlet dit Grandpaine», 28.11.1736 «Nicolas Soglet», «Jaspar Soxhlet», 29.7. 1745 «Anne Vieillevoye, vefve de feu Jean Soghelet (...) Jaspar Soglet, Matthieu Soglet, Jean Joseph et Martin Soglet, ses quattres autres enfans» [JL, NFw2]. Cf. Soxhelet.

 

JG

Soh-

-ie(r), -y. Proven. Sohier (Loc.) Synon. : Soier.

 

EV

Soher

Sohest, zie Soyer.

 

FD

Sohet

Proven. Soheit (Loc.).

 

EV

Sohet

s.d. «domini Walteri de Soheit» ObitHuy, 1588 «Jacqmin de Soheyd» CoutStavelot, 1737 «Paul Sohet» BourgNamur, 1779 «Antoine Sohet (orig. de Fumay)» BourgLiège; nom d'origine : Soheit(-Tinlot) (arr. Huy).

 

JG

Sohet

Soxhet: i. Zie Soyer. Of dim. van Sohier (vgl. Soxhelet). - 2. PlN Soheit (LU)? 1401 Jean de Soheit,Luik(Mz'<W. 1978,255); 1431 Jan Soheyt, Ronse (LENOIR).

 

FD

Sohie

Sohi(e)r, Sohiez, zie Soyer.

 

FD

Sohier

Sohir, Sohy, w. nam. Soyî, Sohie. 1257 «la femme Sohir de Baler» BaillNivelles, 1267 «Sohirs de Moscre» ChartesFlandre, 1275-76 «Sohiers de Hostés» RegTournai, 1286 «mesire Sohiers de Braine» CartBinche, 1290 «Soier de Ghelewe» DettesYpres, 1296 «Sohier Bonnet» ComptesMons, 1296-1302 «Sohiers dou Pire», «Pierot le Sohier», etc. ImpôtArtois, 1314 «Sohiers H fiuls Malerai-son» DocLens, 1316 «Jehan Sohier» Test-Tournai, 1336 «Jake le Sohiers» RegLaroche, 14e s. «Siger dit Sohier d'Enghien» Body-NPLiège, 1422 «Katerine le Sohier» Ladeuze, 1700 «Bartholomé Sohir» BourgNamur, «Guilliaume Sohy» Mettet, 1766 «Gérard Sohy (orig. de Hermalle)» BourgLiège; nom issu de l'anthrop. germ. sigi-hari latinisé en Sigerus. - Tout à fait secondairement, nom d'origine: Sohier, w. soyîre (Lx) ou Sohy, dépend, de Thuillies (Ht).

 

JG

Sohn(e)

Söhn(en), Son(s), Sons: D. verwantschapsnaam Sohn: zoon.

 

FD

Söhngen

Sohngen, Söhnigen, Soehnchen, Söntgen, Söhnle: Dim. van D. Sohn: zoon. Vgl. Soontjens.

 

FD

Sohr

V. Soor.

 

EV

Sohy(r)

Soier, zie Soyer.

 

FD

Soichet

V. Souche.

 

EV

Soier

V. Sohier.

 

EV

Soiferman

Proven.      Zweverman. (Francisation). V. Swaef.

 

EV

Soiferman

zie Seifferman.

 

FD

Soigneux

BN Soigneux: zorgzaam.

 

FD

Soigneux

Surnom: w. sogneû  'soigneux; matineux, tôt levé, hâtif FEW 17, 272b. -Comp. également 1602-3 «Mathieu Tropde-soigne» TerriersNamur.

 

JG

Soil

Soile, Soille. 1676 «Jean Soil» RuageAth, 1748 «Martin Soil le vieu» = «Martin Soille» Nandrin ; surnom : anc. fr. soile, moy. fr. saille, w. swèle, swale 'seigle' FEW 11, 360b, et non point riverain de la Soille, rivière en Hesbaye liégeoise [JH]. - Cf. aussi les nombreux com­posés répi de soile-i, rpain de soile~i, rpied de soile t. 1279-80 «Jehan Espis de soile» DettesYpres; 1236 «Johannes Pain de soile» St-Hubert, 15e s. «W. Pain de soille» Huy; 1283 «Thierin Piet de soile», 1287 «Michel Piet de soil», 1288 «Huelot Piet de soille», etc. DettesYpres.

 

JG

Soil(e)

Soille: Ofr. soile: rogge (graangewas). BN. 1280 Joh. Soile, Ip. (BEELE).

 

FD

Soil(le)

Proven. Soile (Riv.).

 

EV

Soiman

Soyman(s), Zoimans, Soeymans, Zoemans, Seyman(d): Patr. Afl. van Soi < Soyer, Fr. vorm van de Germ. VN Zeger. 1267 Soymannus, OV; 1311 Willem Soymans sone van Poelke, Pamel (LIND. 1964).

 

FD

Soin

Soins. 1325-27 «Jakemart Soyns / Sayn» ComptesMons; surnom d'homme soigneux [JH] ou, par antiphrase, d'homme non soi­gneux, cf. 1279-80 «Jakemes Sans Soing» RegTournai; ou bien dérivé de l'anthrop. germ. sig(i)-win, latinisé en Sigoinus, Segoi-nus [FD].

 

JG

Soin(e)

1.   Proven.   Soinne   (Dép.Celles-lez-Dinant). —  2.  's   Wan.

V. WAD (Wan).

 

EV

Soin(s):

1. Zie Lesoin(g). - 2. Patr. Rom. vorm van de Germ. VN Zegewin? Sigoinus, Segoinus (MORLETI). - 3. PlN Soinne in Celles (N). 1633 Claude de Soing, Bergen (Midd. 1968,312).

 

FD

Soinne

1606 «Hubert Choen» BourgDinant, 1733 «le Soyne» Liège; surnom: w. arch. (subsistant en toponymie) *swéne, *chwène 'cigogne' FEW 2, 665b; éventuellement aussi,

nom d'origine: Soinne, dépend, de Celles-lez-Dinant (Nr).

 

JG

Soinne

zie Lesoinne.

 

FD

Soir

Nom de parenté: anc. w. soir 'beau-père' (à aj. FEW 12, 15b) ou bien surnom: anc. w. soir 'jaune brun' [JH]. - Par contre un prénom tiré de saint Soire, forme ancienne de saint Syr, du lat. Syrus (DBR 16, 1959, 45-51), est moins probable.

 

JG

Soir

Oudw. soir: schoonvader, of BN soir: geelbruin (J.G.).

 

FD

Soiron

1537-40 «Manette Soiron» DénFrasnes, 1417 «Mahieu Soiron» PolyptAth; le NF étant surtout liégeois (malgré les mentions anciennes), nom d'origine: Soiron (Lg).

 

JG

Soiron

Proven. Loc.

 

EV

Soiron

Soirant, Sweron: PlN Soiron (LU). 1393 Evrardi de Soyron, LU (CSP); 1484 Jean de Soirons, Bodeux; 1526 Pierre de Soiron, Stavelot; 1537 Pierre de Swaron, Malmedy (ASM II).

 

FD

Sois

Patr. Korte vorm van François, Fransois, Fr. vorm van de VN Franciscus of de Germ. VN Vrank. - 2. Zie Soy.

 

FD

Soisson

1. Proven. Soissons (Loc fr.) —  2. V. Sosson.

 

EV

Soisson(s)

Soissong, zie De Soissons.

 

FD

Soitsenhoven, van

zie van Goetsenhoven.

 

FD

Sojfer

zie Sievert.

 

FD

Sokal

NF d'origine lithuanienne.

 

JG

Sokal

zie Sokol.

 

FD

Sokay

So(c)quay: BN W. sokê: boomstronk, houtblok(J.G.).

 

FD

Sokay

Soquay, Socquay. Surnom, sans doute à caractère affectif: w. liég. sokê  'souche, grosse bûche' FEW 13/2, 350a.

 

JG

Sokoloff

-ovic, -ovitch, -ovsky, -ow(a), -owna, -owska, -ow, -ski, -ik, -ski, -sky, -uk, Sokal: Afl. van Pools Sokoll: valk (DN).

 

FD

sol

,,Sous le-". Proven. Sol- -as, -au, -bé, -breucq, -on, ,,Sous- -la haise (V. ce N.), -l'eau (Sous l'Eau, Dép. Liège, Wegnez, etc.), -le biez (,,Bief), -le marais (Sol-breucq, Dép. Ghoy), -le hon (,,La source").

 

EV

Sol

Cf. 1528 «Rassequin de Sol» BourgNamur; le terme sol avec le sens de 'aire à battre le blé', typique du Midi (Dauzat 554), est peu probable; plutôt dérivé du NF Delsol [FD] ou anc. fr. sol 'sou'? Cf. aussi Sole, Solle.

 

JG

Sol

Proven. Dép. Uitkerke.

 

EV

Sol

Verkorting van Delsol.

 

FD

Sol-

-é, -eu. Proven. 1. Saulaie (Loc.) —   2.  Sol hé,  ,,Sous  le  versant". Solhez (Dép. Hotton, Montleban).

 

EV

Solaire

s.d. «Stephani de Solario» ObitLiège, 1244 «Evruinus de Solario», 1258 «Lambuce de Solario» = 1259 «saingnor Lambuche del Solier» CartValBenoît, 1365 «Piètre Solaris» TailleMons; probabl. nom d'origine: anc. fr. soleire 'midi' ou 'est, orient', 'tourné vers le soleil', du lat. salarias FEW 12, 35a, plutôt que fr. soulier comme nom d'enseigne, cf. Dûs-soulier (cf. BTD 26, 279). Cf. cependant Solier.

 

JG

Solaire

Wsch. spelling voor Soler.

 

FD

Solanet

NF originaire du sud-ouest de la France (Aveyron, Tarn), d'origine toponymique.

 

JG

Solange

Proven. Solange (Dép. Bou-vignes).

 

EV

Solar(z)

zie Sollard.

 

FD

Solas

Solasse, Sollas, Soûlas, Soûlasse. 1298 «Willaume Solas» OnomCalais; surnom d'homme aimant à se divertir: anc. fr. so(u)-las, salace 'plaisir, joie, divertissement' ou encore rouchi soûlas 'consolation' FEW 12, 32-33 [JMP].

 

JG

Solas(se)

Sola, Sollas, Salas(se), Soulas(se), Soula(ges), -atge, Sulas: Ofr. solas, solace: vreugde, plezier, soelaas, vermaak. BN. 1298 Boid Solas, Willaume Solas, Kales (GYSS. 1963); 1513 Joannis Soelas, Cameracen. dyoc. (MULIII).

 

FD

Solau

zie Surleau .

 

FD

Solberg(he)

Sollberger: PlN Sollenberg in Huizingen (VB). 1335 Andries de Tsollenberghe; 1450 Joes van Solleberge, Bs. (HB); 1479 Jacop Solleberch, Stekene-Gent (PBG); 1492 Lievin Solleberch, Cent (BOONE). De Limburgse FN Solberg / Sollberger gaat veeleer terug op PlN Solberg in Halver (NRW) of evtl. Sohlberg (SH, BW).

 

FD

Solbreux

1616 «Noël Solbreux» Princip-Chimay, 1794 «Jean Solbreux» BourgNamur; nom d'origine: littér. «sur le Breux» (= sur le marais) (BTD 40, 101), par ex. Solbreucq à Ghoy (Ht).

 

JG

Solbreux

-brun: PlN Solbreucq in Ghoy (H).

 

FD

Solbreux

Solbreux, Chimay (J.G.). Solbreux: sur le Breux: op den Broek. 1616 Noël

 

FD

Solbrun

Peut-être littér. rsur le brum, surnom de motivation obscure.

 

JG

Solbut

Probabl. nom d'origine: so l'bu (cf. L. Remacle, Le topon. w. bon (bu, ...), DW 12, 5-36), où bu signifierait 'fontaine'.

 

JG

Sold

Soit adaptation du NF Solder, de l'alil. Söldner 'mercenaire' [FD], soit surnom: anc.

fr. soit 'pièce de monnaie, sou' FEW 12, 49b [JMP]. - Comp. aussi 1265 «Li feme Soldiea Domfrechées» CensNamur, où «Soldiea» pourrait réprésenter l'anc. pic. saudiel 'pour­boire donné aux ouvriers à l'achèvement d'un travail'FEW 12, 50b.

 

JG

Sold

W. adaptatie van D. Solder: soldenier (J.G.)?

 

FD

Soldan

zie Soudan(t).

 

FD

22:56 Écrit par Johan Viroux | Lien permanent | Commentaires (0) |  Facebook |

Les commentaires sont fermés.