04/07/2012

S-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

Stien

N.  de  baptême.   (Chre)stien,,,Christian".

 

EV

Stien-

-hault, -let, -(n)on, -s, Stiern- -et, -on, -otte. 's Thien. V. THEUD (Theun).

 

EV

Stien(a)ers

Patr. Afl. op -ard van Stienne, W. vorm van E(s)tienne. Vgl. Stiévenard. - 2. Zie Steenaerts.

 

FD

Stien(e)let

zie Stiennon.

 

FD

Stien(en)

zie Stijnen, Stein.

 

FD

Stien, van de(r)

zie van (den/r) Steene.

 

FD

Stienhault

zie De Steenhault, Steenhout.

 

FD

Stienissen

zie Stinis(sen).

 

FD

Stienne

Stiennes, Stenne, Stinne: Patr. W. vormen van VN E(s)tienne. 1292 Thomas dictus Estene, St-Q.(MORLET).

 

FD

Stienne

Stiennes, Stien. 1417 «Gille Stiene» PolyptAth, 1446 «Stiene de Hodeige» Guill-Liège, 1472 «Jehan Stienne» DénLaroche, 1512 «Wilheme Stienne» GuillLiège, 1526 «Stiene Raqué» La Gleize, 1558 «Philippe Stienne» BourgNamur; forme w. ou pic. de Estienne, lat. Stephanus. i Dérivés: [en -eau, lut. -ellu] 1576 «Stien-nea» La Gleize. - Stienlet, Stienelet. 1663 «Louis Stienlet» Remicourt, cf. aussi 1572 «Stiennelette fille de feu Johan le marischal de Court» La Gleize. - Stienon, Stiénon, Stien-non. 1540 «Stiennon» CoutStavelot, 1591 «Stienon de Jalheau fille de Heyne de Bois [nom de femme?]», 1604 «Gielet Stiennon» BourgLiège, 1662 «Servais Stienon», etc. BourgNamur; cf. aussi Stevenon et Stiernon.

 

JG

Stiennier

Var. de Stainier, etc., plutôt que dérivé de Stienne (ci-dessus).

 

JG

Stiennier

zie Stainier.

 

FD

Stiennon

Stiénon, Stienon, St(i)ernon, Steeno, St(i)ernotte, Steennot, Sterno, Stiernet, Stien(e)let, Steenlet, Stierlin: Patr. Afl. van van Stienne, W. vorm van VN E(s)tienne, HN Stephanus. Stiernon, -ot, -et door diss. < Stiennon, -ot, -et. ±1400 Guillaume Stiennelet, Luik (BODY); 1438 Colin Estenon, Laon (MORLET); 1429 Stiernon Marlir, Heure-le-Romain; 1323 Johanne dicto Stierlet, Jemeppe; 1452 Stierlet de Lambermont; 1663 Louis Stienlet, Remicourt (HERB.). De voorouders van Steeno heetten: 1686 Steinon, 1690 Steenon, 1696 Sténo, 1727 Steeno, Neerijse (med. Orner Steeno, Haasrode).

 

FD

Stiens

Var. de Steens?

 

JG

Stiens

zie Steen, Stijnen.

 

FD

Stiensens

zie Steenssens.

 

FD

Stiensma

Stienstra: Friese afl. van Steen.

 

FD

Stieperaere

Steuperaert: i. Afl. van ww. steperen, stueperen: instigare, d.i. (aan)stoken, opstoken (KILIAAN). Wvl. steperen: stoken, schoonmaken. 1385-1411 Heynric Stueperaert, Oud. (CASTELAIN 2002); 1419 Jan Stueperaerts, Kruishoutem (GOEMINNE). - 2. Of van Mnl. stiperen: schoren, stutten. 1330 Godefridus dictus Stipelard de Arscot, Lv. (BO); 1339 Joh. dictus Stipelard, Lv. (ICKX).

 

FD

Stier

zie Stiers.

 

FD

Stier(s)

Stir: BN naar de fysieke of karakteriële gelijkenis met de stier. 1315 Pieron Stier, Ktr. (DEBR. 1971); 1393 thus Florianen Stiers, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Stierdt, de

zie de Steirdt.

 

FD

Stieremans

Sti(e)rman: 1. BN voor de stierenfokker. Vgl. Stier(s). 1303 van Moenine den Stierman, Bg. (VERKEST); 1327 Janne gheheten Stierman, Rumst (OARI). - 2. Evtl. ontrond < Stuerman.

 

FD

Stierlin

Stiernon, -otte, -et, zie Stiennon.

 

FD

Stierman

Stirman. Surnom d'éleveur ou de conducteur de taureau, néerl. stier.

 

JG

Stiern-

Thème anthropon. dérivé de lat. Stepha­nus, cf. le thème parallèle Stern- (avec expli­cation). Pour Stiernet, J. Herbillon suppose un passage de Stienlet > Stierlet > Stiernet, avec une double mutation de liquides ni > ri > rn. - Bibliogr. : J. Herbillon, Les NF Sanspoux, Soxhelet, Stiernet, ..., DW 7, 1979, 23-30. i Simple: 1474 «Johannes Stierne» Princip-Liège.

i Dérivés: Stiernet. - Stiernon. 1630 «Guil­laume Stiernon» BourgNamur, 1737 «Jeanne-ton Stiernon dit Boliat sa compagne » Yvoir. -Stiernotte. 1662 Catherine Stiernote» Bourg­Namur.

 

JG

Stiers

1. Car. phys. Stier, ,,Taureau". N. d'H. vigoureux. N08 288, 291.

    2.    's Thie-s.    V.    THEUD (Theu).

 

EV

Stiers

Surnom (au génitif) de boucher ou en relation avec le caractère du taureau, néerl. stier, cf. 1283 «Jeh. Stier, le maceclier», 1290 «Jeh. li Stier, machecliers» DettesYpres.

 

JG

Stievanin

zie Stevenin.

 

FD

Stieven-

Stievenart, cf. Steven-, Stevenart.

 

JG

Stiévenard

-a(e)rt, zie Stevenaert.

 

FD

Stiévenart  

's   Theun-hard.       V. THEUD  (Theun).

 

EV

Stifal

zie Stival.

 

FD

Stifkens

zie Steyfkens.

 

FD

Stift

Mnl. stift, sticht: stichting, klooster. Naar de woonplaats. PlN Stift (OIJ).

 

FD

Stifter

Stigter: Naam van een stichter, die een schenking doet aan een geestelijke stichting, of die een pachthof van een stift in bedrijf heeft.

 

FD

Stiggel, van der

van derStighelen, van Stiggelen,van der Stigchel, van Stig(h)el, van Stiegel, van (der) Stichel, van (der) Stichele(n), van der Stickel(en), van der Steichel, Stechele, Sti(c)kel, Verstichel, Verstichele(n), Verstiggel(en), van der Strichelen: PlN Stegel: stoep, verhoging; laag muurtje, kaai, stenen overstapje, slagboom. Var. stichel (vgl. regel/richel). Verspreid in WV, OV en VB (MVN 1953,38-39). Huisnaam in Kortrijk: -1300 up thus dat ad te Stichele (DEBR. 1960). 1270 Willelmus dictus vander Stichglen, Melsbroek (CSJ); 1274 Ghiselin del Stichgle, Gb. (SMTII); 1285 lehan del Steghele, Ardooie (DEBR. 1980); 1285 Wouter vander Steghele, Oostkamp (CG); 1355 Katelinen van der Stiggelen, Cent (GSB); 1382 Jan vander Steghele; 1397 Willems dachtre vander Stichele, Zwevezele (DEBR. 1970).

 

FD

Stigman

zie Steegmans.

 

FD

Stigter

zie Stifter.

 

FD

Stijmans

Stymans, zie Steeman(s).

 

FD

Stijnen

Stynen, Stine, Stijns, Styns, Stins, Stein, Stein(e)s, Steyn(en), Steyns, Steijnen, Steijns, Stien(s), Stienen: i. Metr. Korte vorm van HN Christina, Christijne. 1308 Willem Stinen, Eersel (OATII); 1340 Egidij dicti Stine; 1394 Cristiane Stynen, Tn. (C.BAERT); 146 e. Henrici Stijnen, Weelde (VERB.II); 1534 Ant. Stijns, Aw.; 1542 H. Stijnen, Peelt-Aw. (AP). - 2. Pair. Vootal St(e)ijns kan een korte vorm zijn van Augustijns.

 

FD

Stijven

Styven, Steyven, Steijven: i. Pair. Limburgse vorm van Steven. 1458 Gherat Stijwen, Genk (VDZ); 1618 Heyn Steyvens, Grote-Brogel (NOUWEN1858), - 2. BN voor een stijve, strakke. Vgl. Steif.

 

FD

Stijvers

Steiver(s), Steijvers, Steyvers, Steifer: Afl. van Mnl. *stiven, Mhd. stiven: fluitspelen, op de schalmei blazen. Vgl. Mnl. en Mhd. stive < Ofr. estive: fluit.

 

FD

Stik(k)elorum

zie Stekelorum.

 

FD

Stikel

zie van der Stiggel.

 

FD

Stikelman(ne)

cf. Stickelmann.

 

JG

Stikelman(ne)

zie Stichelmans

 

FD

Stikelmans

V. Stekel.

 

EV

Stikkers

zie de Sticker(e).

 

FD

Stil

Stille(n), Still, Stillekens: i. BN voor iemand die stil, zwijgzaam is. 1404 Olivier de Stille, Bg. (SIOEN). - 2. Oorspr. Patr.. Germ. VN Stillo 'stil'; vgl. Stillemans en Stil-namen (MORLETI). 1140 Walterus Stilla (LEYS1959'); 1189 Henr. Stillekin, Keulen (HAGSTR. 1949); 1386 Jehan du Molin dit Stil,Ip. (BEELE).

 

FD

Stil

Stille, au génitif: Stillen. 1622 «Erich Stille» émigré en Suède; surnom: néerl. stil 'calme, tranquille'.

 

JG

Stilite

NF apparu à Neufvilles (Soignies) dès 1790, p.-ê. en provenance du la région lyon­naise (GeneaNet), d'origine incertaine [le fr. stylite (depuis 1608) 'solitaire vivant au som­met d'une colonne' est un terme trop savant pour un surnom].

 

JG

Stillaer(t)

Misschien Germ. VN stil-hard. Zie Stil. Of veeleer var. van Steylaert.

 

FD

Stillatus

Stellato: It. EN. Afl. van It. Stella: ster. O.m. meisjesnaam Maria Stella Maris. De voorvader van J. P. Stillatus (Ktr.) en dus ook van Eduard Stillatus (Natus Buzze, Ktr. 1844-1908) was: 1703 Josephus Dominicus filius legitimi Dominici Stylla; 1711 Dom. Stellata = 1712 Dominicus Stelata = 1729 Dom. Stellae, Ktr. (med. J. P. Stillatus); 1742 Joseph Stellatis, Ktr. (KW).

 

FD

Stille(mans)

1. Car. mor. ,,Homme tranquille". — 2. 's Thie-man. V. THEUD (Theu).

 

EV

Stille(n)

Stillekens, zie Stil.

 

FD

Stilleman(s)

-mant, Stillman(s), Stijl(e)man(s), Stielemans, Stiellemans, Styl(e)man(s), Stel(l)eman(s), Stellamans, Stilman(t), -ment, Stillman: i. Patr. Germ. VN Stilleman. ge e. Stillemannus, Cent (OGO); 1508 Robertus Stilman, Kales (MULIII). - 2. BN stille man. E. Stillman (REANEY). - 3. Zie Stelleman(s).

 

FD

Stillemant

Stilman, Stilmant. 1623 «Mathieu Stilman» DénChimay; soit surnom: néerl. stilfle) man 'homme calme, au tempérament tranquille', soit prénom Til(le)man avec s- du génitif.

 

JG

Stillen

cf. Stil(le).

 

JG

Stiller

D. FN. i. Die kalmeert, sust. - 2. PlN Still.

 

FD

Stiller

Nom d'agent all.: celui qui calme, qui apaise?

 

JG

Stilman(t)

-ment, Stillman, zie Stillemans.

 

FD

Stilten,

zie Stelten.

 

FD

Stimanne

Stimans, zie Steemans.

 

FD

Stimanne

Var. de Stemane, Steeman(s)?

 

JG

Stimart

Stemar, Stémart. 1612 «Jean Stimart» TerriersNamur, 1637 «Nicolas Stimart», 1685 «Etienne Stimar», etc., BourgNamur; comp. 11e s. «Stemarus» Gand; nom issu de l'an-throp. germ. stein-mar > Stemmarus, Stemarus (Morlet, NP Gaule I, 202b).

Stine. 1591 «Gille Stinne», 1681 «Pierre-Fran­çois Stinne » BourgNamur. Pour J. Lechanteur, l'identification à Etienne par Dauzat et par Feller, BTD 4, 251 (qui suppose que l'i de Stine est long et que °Stîne serait une var. de Stiene) est peu vraisemblable, non seulement du point de vue phonétique, mais aussi parce que ce NP, s'il paraît bien représenter un prénom disparu, représente un prénom fémi­nin. Mentions anciennes: 14.11.1601 «Jean Lempereur dit Stine de Noefchasteau [prov. de Liège]», 20.10.1505 «damoiselle Stine» (not. liég.); cette dernière mention, la plus ancienne, est claire et invite à interpréter le surnom de la mention de 1601 comme un matronyme. Comme prénom fém. existe aussi le dér. Sti-non: 15.6.1622 «feu Michy Emon et Stinon, son espeuze». Une aphérèse d'Ernestine, Nèstine, prénom récent, n'est guère plausible; il doit s'agir d'un prénom ancien, p.-ê. germ., à déterminer [JL, NFw].

 

JG

Stimart

zie Steenmaers.

 

FD

Stimput

zie (van) Steenput.

 

FD

Stinckens

zie Stinkens.

 

FD

Stinders

Gen. van tiender: tiendheffer, (ook) tiendplichtige. Vgl. Tindemans = Tiendemans. 1298 Wautier Tiendre, Kales (GYSS. 1963).

 

FD

Stine

zie Stijnen, Stienne.

 

FD

Stinglhamber

Afl. van Noord-Beierse PlN Stingelham, -heim.

 

FD

Stinglhamber

N. de bapt. agglutiné: Estienne-Lambert.

 

EV

Stinis(sen)

Stienissen, Steenis: Patr. Zoon van Stinus, Stienes, HN Augustinus.

 

FD

Stinkens

Stinckens: Stijnken(s), dim. van VN Augustijn (Patr.) of Christina (Metr.). 1660 Stynken Plips, Grote-Brogel (NOUWEN1958).

 

FD

Stins

zie Stijnen.

 

FD

Stinuit

cf. Stenuit.

 

JG

Stinuit

zie (van) Steenwijk.

 

FD

Stip(s)

Stipp: i. BN naar een stip, punt? 1340 Johannis Stip, Wommersom (C.BAERT). - 2. Patr. Stippe, var. van Steppe? 1400 Remeus Stippe, Tv. (BERDEN).

 

FD

Stipelen, van

PlN Stiepel in Bochum (NRW): ize e. Stiple (TW).

 

FD

Stiphou(d)t, (van)

PlN Stiphout (NB): vochtig bos. Ndd. PlN Stipeholt. 1292 Daniel van Stiphoudt, NB (ONB); 1369 Godeverts zoen van Styphout, Den Bosch (HB 488).

 

FD

Stiphout

Proven. Loc. holl.

 

EV

Stippelmans

Afl. van Van Stippelen. Vgl. D. Stiepelmann. 1453 Arnoldus Stippelman, Leod. dioc. (MUL I). 1733 Ger. Stippers, Bocholt (vader van) 1767 Ger. Stippelmans, Achel (PDB).

 

FD

Stippen, van

PlN. Uit Van Stiphout? Of PlNbij Ledeacker (NB)? 1679 Henrikus Janse van Stippent (vader van) 1717 Aldegonda van Stippen, Reek(PDB).

 

FD

Stique

Var. van Stekke? In Nancy 1750 < Stich (PDB)?

 

FD

Stir

zie Stier(s).

 

FD

Stirman

cf. Stierman.

 

JG

Stirman

zie Stieremans.

 

FD

Stirpe

PlN(NS,NRW).

 

FD

Stitz

Stitsels, zie Stutz.

 

FD

Stival

Estival, Estevo, Stifal.Teval.Théval: Mnl. stivale < Ofr. estival < Lat. aestivalem (< aestas: zomer): lichte zomerschoen, later laars, stevel, D. Stiefel. BerBN of BN. Estevo < Estivau(x). 1398 Pieter Stivael, Gullegem; 1398 Mannequin de Mont dit Stivael, Menen (DEBR. 1970). - Lit.: F. DEBRABANDERE, Defamilienaam Stivael. Bk. 1966,159-160.

 

FD

Stival

Stivael (forme néerl.). 1365 «Jehan Stival cousturier» TailleMons; surnom: anc. fr. estival 'botte', moy. néerl. stivale, stevel 'chaussure d'été légère et haute'. - Bibliogr. : F. Debrabandere, De FN Stivael, dans Biekorf 67, 1966, 159-160.

 

JG

Stivan(t)

zie Stevan(t).

 

FD

Stivant

1741 «Jeanne Stivan» BourgNamur; var. de Stevant?

 

JG

Stivigny

cf. Stevigny.

 

JG

Stivigny

zie Stévigny.

 

FD

Stiz

zie Stutz.

 

FD

Sto(c)keren, van

Oostenrijkse PlN Stockem? 1726 van Stockeren, Bg. (PDB).

 

FD

Sto(c)qu-

Stock-  Stoquart. V. Stok.

 

EV

Stobbaerts

Car.  phys. Stoppelbaard,,,Barbe de trois jours". V. Stoppel.

 

EV

Stobbaerts

Stobbart: Afl. van Stobbe. BN voor iemand met gedrongen gestalte. Vgl. Stub(h)art (VON FEILITZEN). s.d. Gozuinus Stobbard, Deurne (CAE); 1585 Leenken Stobbaerts, Aarts. (MM,).

 

FD

Stobbe

Stub(be), Stobbs, Stubbs, Stubbé: Mnl. stubbe, stobbe: (boom)stronk. BN voor iemand met korte gedrongen gestalte. Vgl. Strobbe, Strubbe. 1391 van Rugger Stubben, Deerlijk (DEBR. 1970).

 

FD

Stobbelaar

Stobbelaers, de Stobbelaere, -eere, -aire, de Stobeleer, (de) Stobbeleir(e), Stoppelaere, de Stoppeleir(e), -eere, -aire, Stommeleer, de Stommeleere, Stabbelaar: BN voor iemand die waggelt of struikelt. Afl. van stobbelen, stubbelen, frequentatief van Mnl. stubben: waggelen, struikelen. 1344 Janne den Stoppeleere, Cent (RSGII); 1345 Goert Stobbelaert, Cent (VDZ); 1375 Lievin de Stoppelaers, Bg.(JAM.); 1553 Joos de Stobbeleer = Joos de Stoppeleere, Temse (VAN G. VI).

 

FD

Stobbelaerts  

Proven.    Stoppelaarde (Stoppelland). Terrain d'éteules.

 

EV

Stöbel

Stoebel, Stoepel, Stoupel: Dim. van D. FN Stôb. BN voor de badstover. Vgl. Sto'ber, Stubl. Aangezien Stoebel en Stoepel alleen in OV voorkomen, ligt het voor de hand om beide namen te identificeren. Maar volgens NN is Stôppel: stop, BN voor een korte dikkerd.

 

FD

Stöber

Stuber(t), Stübener: Var. van Ndd. Stover, Obd. Stiiber, ni. Badstover, -stilber: eigenaar van een badstoof. Vgl. De Stover.

 

FD

Stobere, de

zie Stubbers.

 

FD

Stocher

Wellicht D. équivalent van Stoker of hypercorrect voor Stocker.

 

FD

Stocht, van den

zie van der Stock.

 

FD

Stock

cf. Stocq.

 

JG

Stock

Misschien E. FN Stooke. PlN Stoke (Somer­set, Derby, Warwickshire, Northamptonshire).

 

FD

Stock

Sto(c)kx, Stox, Stok(s), Stocks, Stocq, Stocke, Stocké, Stouck: i. BerBN voor de maker van stokken, staven, knuppels. - 2. BerBN voor de stokdrager. 1275 Johannis cum Baculo = mit dem Stabe (HAGSTR. 1949). - 3. BerBN voor de stokmeester, gevangenbewaarder; vgl. Stockman. - 4. Huisnaam: 1200 ad Baculum; 1282 de Baculo, Keulen (HAGSTR.). 1398 Fainsin Stoc = 1368 up Fensin Stocke, Rekkem (DEBR. 1970). -5. BN voor de stokvechter. Vgl. Stockart.

 

FD

Stock  

Stock-   -er,   -s,   -aer,   -art, Sto(c)k- -is, -ys. Stocklin, Stoclet, Stocquaert. V. Stock.

 

EV

Stock, van de(r)

van der Stocken, van der Sto(c)kt, van de Stocke, van der Stokken, - Stokker, - Stoken(s), Versto(c)ken,Verstockt, Van den Stock(t), van den Stocht: PlN Stok: boomstronk; ter Stokt: plaats waar boomstronken staan. 1340 Johannis de Stoct de domo sua jacente ter Stoct, Tn. (C.BAERT); 1321 Elisabeth van der Stockt...versus der Stockt, Bekkevoort; 1379 ter Stoct... lan van der Stoct, Diest (CLAES1983); 1368 Jan Baten van der Stoct op sijn goet ter Stoct, Tnh. (LIND. 1955); 1380 Pétri van der Stocke, Bs. (OSTYN); 1387 Janne vander Stoct, Pittem (DEBR. 1970).

 

FD

Stocka(e)rt  

..Terrainaux   bâtons".   Stockroye,   ..Essartaux Troncs"   (Stokrooi, Loc.).            

 

EV

Stockart

-aer(t), Stokart, -ard, Sto(c)quart, Stokkaer: i. BN afl. van Mnl. sto(c)ken: steken, stoten, bestoken, met stokken slaan; < Ofr. estoquier: slaan, vechten met stokken. 1295 Balduinus dictus Estokart, St-Q. (MORLET); 1535 Jan Stockaert, Xanten-Aw. (AP). - 2. Ook aïs Patr. 146 e. Stokar de Forvie; Stockar dit Scochar de Blehen,Luik(BODY).

 

FD

Stockart

cf. Stoquart.

 

JG

Stockbroe(c)kx

zie Stokbroek(s).

 

FD

Stockcbrand

Surnom: néerl. stokebrand 'incen­diaire, boutefeu, agitateur, fauteur de désor­dres'.

 

JG

Stockebrand

Stokebrand: vuurstoker,brandstichter; ook twistzaaier, ruziestoker. 1415 Nicolaus Stokebrant, Lûbeck (NN).

 

FD

Stockelair

Proven. 1. Stockel (Dép. Crainhem), avec suff. d'orig. fran­cisé -aire. N08 211, 212. — Stok- lare,    ..Lande    aux    bâtons,    aux troncs". Stockhem.  Proven.  Stokkem  (Loc.).Variante :  Stoekhem. Sto(c)kmans. V. stok et stoker.

 

EV

Stockelman

Afl. van stokkel, dim. van stok. Id. als Stockman. Vgl. Stockelynck, D. Stôckel. 1389 Ernken Stockelman, Den Bosch (HB 492); 1424 Jan Stockelman, Werkem (?) (PARM.); 1431J. Stockelman, Eindhoven (ISP).

 

FD

Stockelynck

-lijnck, Stoclin, Stôckl(in), Stoëklin, Stocklein: Dim. van Stok. 1281 Daninus Stockelin; 1316 Masin Stockelin, Ip. (BEELE); 1233 Stockelinus de Gamburg, Wertheim; 1236 Heinr. senior Stochlinus, Tirol (BRECH.); 1425 Jan Stockelin, Kortemark (PARM.); 1511 Oste Stockelinck, Ktr. (KW); 1584 Hans Stocklinck, Aw. (AP).

 

FD

Stockem,(van)

van Stokkurn, van Stockom,van Stokkom, Stockhem: PlN Stokkem (L), Stokhem (Ml), Stockem (LX) en in Overijse (VB), Stokkum (G, OIJ), Stockum (NRW). 1256 Reinardi de Stocheim, Aken (CVD); 1313 Henri de Stochem, L (SLLIII); 1356 Heinre van Stochem, Bs. (PEENE 1949); 1422 Go van Stokkem, Ht. (A.GHIJSEN); 1580 Peter van Stockom, Stokkem-Aw. (AP).

 

FD

Stockemer

Afl. van PlN Stockem.

 

FD

Stocken, van der

zie van der Stock.

 

FD

Stocker

Stöcker(t), Stockeyr, zie Stokker.

 

FD

Stockhausen

Stokhuyzen: Verspreide PlN. 1368 Hermann der Stockhuser, Stuttgart (BRECH.).

 

FD

Stockhem

zie (van) Stockem.

 

FD

Stocki(s)

zie Destoky.

 

FD

Stockis

Stokis, Stoquis, Stoky. 1276 «Winan-dus de Stokis» CartValDieu, 1322 «Jakemotes de Stokis» CartValBenoît; nom d'origine: dérivé en -is ' < lat. -iciu de stoc, topon. fréquent en Wallonie, e.a. Stockis à Grand-Rechain et Thimister (Lg) ou Stocquy à Courcelles et Souvret (Ht); ou bien surnom affectif: w. liég. stokis' 'vieille souche, vieux tronc informe' DL, 617, de même origine.

 

JG

Stöckl(in)

Stocklein, zie Stockelynck.

 

FD

Stocklei

zie Stoclet.

 

FD

Stockman

Stocman, au génitif: Stockmans, Stokmans. 1566 «Lambrecht Stockmans» BourgLiège, 1691 «Marie Stocqman» Bourg­Namur; surnom de geôlier, comp. néerl. stock-meester, ou bien dérivé en -man de Van den Stock [FD].

 

JG

Stockman(s)

-mann, Stokman(s), Stocman: i. BerN van de stokmeester of gevangenbewaarder. Vgl. Stock. 1292 Lambin Stocwardre, Ktr. (DEBR. 1980). 1343 Pieter Stocman, Cent (RSG II); 1412 Jan Stocman, Aw. (ANP); 1478 Katelinen Stocmans, Aarts. (MAR.). - 2. Afl. van Van den Stock, Van der Stockt. 1405 ter Stoct... Willem Stoctmans, Diest (CLAES 1983). - 3. BN voor stokvechter. Vgl. Stockart.

 

FD

Stockom, van

zie (van) Stockem.

 

FD

Stocks

Stockx, zie Stock.

 

FD

Stockstraeten, van

zie van Stokstraeten.

 

FD

Stockt, van den/r

zie van der Stock.

 

FD

Stockton

PlN (Cheshire).

 

FD

Stockvisch

Stockfisch, zie Stokvis.

 

FD

Stocky(s)

zie Destoky.

 

FD

Stoclet

Double dérivé en -elet de Stocq (ci-dessous), cf. 14e s. «Stockar dit Scochelet» de Forvie» BodyNPLiège. - Cf. aussi 1623 «Jan Stoequet», «Antoine Stocquet» DénChimay.

 

JG

Stoclet

Stockleit: Dim. van Ndl. stok, Ofr. estoc: stok. Vgl. Stock. 146 e. Stockar dit Schochelet de Forvie, Luik(BODY).

 

FD

Stoclin

zie Stockelynck.

 

FD

Stocman

zie Stockman.

 

FD

Stocq

Stock, Stockx. 1294 «Jakemins fius le Stoch» = 1295 «Jakemins le Stock» Cens-Namur, 1426 «Henri le Stock» TailleSoignies, 1450 «Colart le Stocqz» Ragnies; surnom d'après anc. fr. estoc, w. ou pic. stok 'souche' (cf. w. vî stok, terme affectif) ou moy. néerl. stoc 'tronc, poteau, etc.' [FD].

 

JG

Stocq

zie Stock.

 

FD

Stocquart

Stoquard, Stockard, Stokart, Stokard. s.d. «domini Stochardi de Fonder» ObitHuy, 1272 «Petrus Stokars» PolyptVi 11ers, 14e s. «Stochar» ou «Stokar de Forvie» (de Hemricourt), «Stockar dit Scochar de Blehen» (A. Body), 1495 «la veuve Gerart Stocquart», 1535 «Henry Stocqua», 1543 «Henry Stoc­quart», 1561 «Jacques Stocquart», 1602-3 «la censé Jacque Stocquard», etc. TerriersNamur; comme le nom est utilisé en fonction de prénom, généralement nom issu d'un anthrop. germ. en -hard. - Pourrait être aussi un surnom de soldat dérivé de l'anc. fr. estoquier, moy.

néerl. stocken 'se battre avec un bâton, une massue' ou un dérivé de w. stok 'souche' avec valeur affective. Comp. le NF Stocq, etc.

 

JG

Stocquart

zie Stockart.

 

FD

Stoddart

E. FN Oe. stôd-hierde: stoeterij-herder, dus paardenknecht. 12386 John thé Stodhirde, Cheshire (REANEY).

 

FD

Stoebel

zie Stöbel. Stoefs, zie Stove.

 

FD

Stoefs

Variantes :   Stouff-   -e,   -s. Profess. Stoof, ,,Four à sécher". N.

de fabric. ou d'exploitant.

 

EV

Stoëklin

zie Stockelynck.

 

FD

Stoel

Stoels: i. BerBN van de stoelenmaker. 1187 Stol; 1187 Hugonem Stul, Bg. (GYSS. 1999'). Vgl. Stoelman. - 2. Patr. Zie Stoelen.

 

FD

Stoel(en), van der

Stoel, wsch. huisnaam. Veldnaam in Beernem en PlN in Slijpe (DF XV). 1563 Jan van Stoelen, Aw. (AP); 1709 Pieter van den Stoele, Ktr. (KW).

 

FD

Stoelen

1. Profess. Stoel, ,,Chaise". N. de fabric. — 2. 's Theu(d)en.

V. THEUD (Theu). — 3. Proven. Stuelen (Dép. Geel).

 

EV

Stoelen

Stulin, Stulens, Stolen, Stultjens, -iens, -iëns: Patr. < VN Stoelin, dim. Stoelkin (LIND. 1947"). Germ. VN Stodilo (Fin.). Vgl. Pries Stoelinga, D. Stolle (GOTTSCHALD1938). 1287 Gilles Stulins,Gb. (SMTII); 1338-40 Jan Stoel, Stoelkin, Bg. (VERBRUGGEN); 1385 prati dicti Stoelsbampt... consuevit tenere Joh. Stoelken, Tg. (TYTGAT); 1487 Jan Stoelkens, Ht. (A. GHIJSEN).

 

FD

Stoelman

Stoolman: BerN van de stoelenmaker. Vgl. D. Stuhlmacher. 1331 Joh. Stoelmans, Mb. (A.BAERT); 1342 van Ghiseline den Stoelmakre, Gent(RSGII).

 

FD

Stoelzaet

-zaed: BN voor iemand die veel op zijn stoel zit. Vgl. D. Stuhlsatz, -sess, -sitz: schepen die zitting heeft op de (rechter)stoel (GOTTSCHALD). Vgl. D. Stuhlschreiber.

 

FD

Stoens

Stons: Wsch. var. van Soens, door metathesis van Tsoens < Tjoens. i8e e. Rosa Stoens = Soens, Moerkerke-Uitkerke (VS1992,477).

 

FD

Stoepel

zie Stöbel.

 

FD

Stoepman

zie Stoopman.

 

FD

Stoer

zie Stohr.

 

FD

Stoerkel

zie Storckel.

 

FD

Stoesser

D. BerN Stösser, ni. de Salzstösser, die het zout in de vaten doet, of iemand die bij de wijnbouw de palen in de grond slaat (stoot). 1197 Gunther Stossere, Augsburg (BRECH.).

 

FD

Stoet(t)

BN naar de plechtige wijze van stappen, als in een stoet? 1306 Bauduins Stoet, Ip. (BEELE).

 

FD

Stoetzel

zie Stötzel.

 

FD

Stof(f )

Stoffe, Stofs: i. Korte vorm van VN Christophe, Kristoff, HN Christophorus. Patr. 156 e. van Jan Stofs weghe = van Jan Stoffens weghe, Mb. (A.BAERT). - 2. Zie Stove.

 

FD

Stoffe

au génitif: Stoffen, Stoffenne (franci­sation). Aphérèse de Christophe.

 

JG

Stoffe-  

-el(s),   -yn.   N.   de   bapt. d'orig.    hellénique.    (Chri)stoffel,        ,,Christophe".        

                             

EV

Stoffel

Stoffels, Stoffelen. NF ail. : aphérèse de Christoffe, Christophe.

 

JG

Stoffel(en)

Stoffels, Stoffelt, Stoffelmans: Patr. Korte vorm van HN Christophorus, Ndl. Kristoffel. 1525 Pieter Stoffels; 1535 Neesken Stoffelen, Aarts. (MAR.). Maar ± 1640 Mahu Taffein,

Anzegem = fi64o Mahu Stoffeins, Molendijk Z (PDB).

 

FD

Stoffen

1. Profess. Stof, -..Etoffe".   N. de fabric. ou de marchand. NO  

131, 157.                                 

          

EV

Stofferus

Stofferis: Patr. Verkort < HN Christophorus.

 

FD

Stoffin

-ijn, -yn(s), Stoffen(ne): Patr. Vleivorm van HN Christophorus. Zie Stof(f), Stoffelen.

 

FD

Stofkooper

BerN van de stoffenhandelaar.

 

FD

Stofregen

Mnl. stofregen: plasregen, motregen. D. Stof(f )regen, net als Gusregen, Slegeregen, Rappregen verklaard aïs stortregen: BN voor een opvliegend, driftig mens. 1307 Thidericus Stofreghen, Hannover (BRECH.); 1300 Godefridus dictus Stofregen; 1375 Giselbertus dictus Stofreghen, Tv. (BERDEN); 1374 Ghijsken Stofreghen, Bs. (BLO VI); 1423 Joannes Stofreghen, Lv.-Mech. (GPM).

 

FD

Stofs

zie Stof, Stove.

 

FD

Stohr

Stöhr, Stoer: D. BN Stöhr. i. Geronde var. van Stehr: ram, hamel. Vgl. De Weer. - 2. Soms Stôhrer: die rust en orde verstoort (BRECH.). -3. Stohr (Hb.) < visnaam Stôr: steur (NN). Vgl. Steuri.

 

FD

Stoilants

zie Thielland.

 

FD

stok

,,Bâton". Ou : ..Tronc, souche".stocq (Dialecte picard). I. Troncs  isolés :    Stock,    Stock-    -e,    -s.  V(and)er-, Vanden- -stock, Stocq.— II. Ensemble de souches, futaies:    

-is, -y (L.D.). Stockel  (Stok-lo),    ..Bosquet des souches". N° 244. —III. N. composés : Stock- -broeck,  -dalen,   -hem,   ..Marais-,   vallées-,   établissement-    -du   lieu   dit   les   Troncs".   

 

EV

Stok

zie Stock.

 

FD

Stokart

-ard, zie Stockart.

 

FD

Stokbroek(s)

-broekx, Stockbroe(c)kx: PlN Stokbroek: moeras met boomstammen, stronken.

 

FD

Stoken(s), van der

zie van der Stock.

 

FD

stoker

..Distillateur".     Parfois :  ,,Chauffeur". Patronymes : Steuck-,   

Stuy(c)k-  -ers.  Peut-être :   Stockmans (Pour Stookmans).                     

 

EV

Stoker

BerN van de stoker, vuurstoker; of BN: brandstichter. 1248 Johanne dicto Stokere, Diest (DESPY); 1377 Gillis de Stokere, Ktr. (DEBR. 2002).

 

FD

Stokeren, van

zie van Stockeren.

 

FD

Stokfisz

zie Stokvis.

 

FD

Stokhuyzen

zie Stockhausen.

 

FD

Stokis

Stoquis, Stoky, cf. Stockis.

 

JG

Stokis

zie Destoky.

 

FD

Stokkaer

zie Stockart.

 

FD

Stokken, van der

zie van der Stock.

 

FD

Stokker

Stocker, Stöcker(t), Stockeyr: BerN Mnl., Mhd. stocker: gerechtsdienaar, beul, gevangenbewaarder. 1292 en un liu kon apele Stockerstrate... Lambin Stocwardre, Ktr. (DEBR. 1980); 1408 Jan de Stockere, Aw. (ANP).

 

FD

Stokker, van der

zie van der Stock.

 

FD

Stokkink

Afl. van Stok. 1366 Johanni dicto Stockinc, Mech.(OARII).

 

FD

Stokkom, van

-um, zie (van) Stockem.

 

FD

stokman

1.   Profess.   ..Gardien   deprison". V. aussi : stoker.    2.   

Dignité.    Stokhouder.    ,,Bâtonnier    d'une confrérie". — 3. Proven. H.  originaire d'un endroit appelé Stok (-roy,  -heim,     etc.). Variante : Stockmans,   (Dans   certains   pays étrangers le nom  de Stokman est donné aux gardiens de troupeaux".   

 

EV

Stokman(s)

zie Stockman.

 

FD

Stoks

Stokx, zie Stock.

 

FD

Stokstraeten, van

van Stockstraeten: PlN Stokstraat in Elverzele, Schorisse, Zèle (OV), Geluwe, Klerken, Wervik (WV) (DF XV).

 

FD

Stokt, van der

zie van der Stock.

 

FD

Stokvis

-fisz, Stockvisch, -fisch: BerBN voor de stokvisverkoper of BN voor iemand die zo stijf is aïs een stokvis. 1372 Gheert Stocvissche, Lv. (DE MAN1981); 1377 Gheerd Stocvijsch, Lier (FRANS).

 

FD

Stokvis

Profess. ..Morue séchée". N.de marchand de poissons. Nos 131,   

200.                                                

 

EV

Stoky

zie Destoky.

 

FD

Stol(c)k

Stolek: i. Van ww. stolken: klotsen, stampen met de voeten. BN. Vgl. Mnl. stolkich: plomp. Of dim. van Stolle. 1318 Herman Stolleke, Soest (NN). - 2. Samengetrokken < PlN Stolwijk (ZH) (UITMAN 66).

 

FD

Stol(l)man

Afl. van Stoll.

 

FD

Stolberg, (de)

Stollenberg, Stôllberger: PlN Stolberg (NRW).

 

FD

Stolen

zie Stoelen.

 

FD

Stoll(e)

Stols: i. BN Mhd., Mnl. stolle: blok, klomp. BN voor een geblokt man, vaak: lomp, onbeholpen. - 2. Patr. Germ. VN Stollo < Stodilo; zie Stoelen.

 

FD

Stollaert

Dial. var. van Stallaert.

 

FD

Stöllberger

zie Stolberg.

 

FD

Stollenwer(c)k

zie Stolwerk.

 

FD

Stollenwerk

Surnom de charpentier, d'après ail. Stollenwerk (Bahlow 492).

 

JG

Stoller

Afl. van PlN Stoll(en). Stollen bij Zurich heette vroeger Stolle. 1268 Ruodolfus Stoller, Zurich (BRECH.).

 

FD

Stolp

Mnl. stolpe: haarddeksel. Misschien de BN voor de vuurman, die 's avonds de inwoners moest aanmanen het vuur af te dekken. - 2. Korte vorm voor Van de Stolpe. - 3. PlN Stolpe (BB,MV,SH).

 

FD

Stolpe, van de

De Stolp was de eigenaardige oude Schouwse boerderij, waarbij woonhuis, schuur en stal zich onder één dak bevinden (Z) (MEERTENS1944)-

 

FD

Stols

Zie Stolle. - 2. Vl. adaptatie van Stolz. -

3. Grafie voor Stoels.

 

FD

Stolte

Ndd. vorm voor Stout, D. Stolz (zie i.v.).

 

FD

Stoltenberg

PlN (NRW, SH). 1498 Albertus Stoltenberch, Dortmund (MULIII).

 

FD

Stoltenkamp

Steltenkamp: Westfaalse PlN: steilveld. 1582 Severin Stoltenkamp, Munster (BRECH.).

 

FD

Stolting

zie Stouten.

 

FD

Stolwerk

Stollenwer(c)k: Samenstelling met Mnd.

stoll(e): stijl, (deur)post. BerBN voor een

timmerman (NN).

 

FD

Stolz

Stoltz, Stölzl: D. BN Stolz: moedig, overmoedig, hoogmoedig. Vgl. Stout, Stolte. Stölzl is dim. 1150 Richolfus Stolz, Regensburg; 1140 M. Stolzil, BEI (BRECH.).

 

FD

Stolzenberg

PlN (BEI, NRW, TH). Equivalent van Ndd. Stoltenberg.

 

FD

Stom

BN voor een stomme, ook wel een domme. Vgl. D. Stumm. 1203 Walteri Stumbe, Ktr. (DEBR. 1980); 1268 Lucia Boudens Stommen wedewe, Dudzele (CG); 1285 Walteri dicti Stomme, Zwijveke (AZT).

 

FD

Stommel(s)

Stommelinck: Mnl. stommel, Mhd. stumbel: kort afgesneden stuk. BN voor iemand die klein en dik is. 1281 Egidius Stommelin, Cent (HAES.); 1340 Jan Stommelin, Bg. (JAM.); 1366 Henricum Stommelin, Ktr. (DEBR. 1980,173).

 

FD

Stommeleer

Car. phys. ,,H. qui faitun bruit sourd (p. ex. en traînant       

les   pieds).   Synon. :   De   Schuyffeleer.      N. de mesureur.

 

EV

Stommeleer(e), (de)

de Stommeleir, de Stommelier: i. Zie Stammeleer. - 2. Var. van Stobbeleer, met m/6-wisseling.

 

FD

Stomp

1. Proven. Stomp, ..Souche".  Endroit plein de souches. N° 243.  

  2. Car. mor. Stomp, ..Coup (de batailleur. — 3. Car. phys. Stomp,..Moignon".   N.   de  manchot.     262.                                                    

 

EV

Stomp(f)

zie Stump(e).

 

FD

Stompf

cf. Stumpf.

 

JG

Stone

E. PlN Stone: steen, rots. 1296 Robert atte Stone, Sussex (REANEY).

 

FD

Stons

zie Stoens.

 

FD

Stoolman

zie Stoelman.

 

FD

Stoop

au génitif: Stoops. Surnom d'ivrogne ou de marchand de vin: moy. néerl. stoop 'ton­neau, cruche, flacon' [FD] ; cf. aussi Destoop.

 

JG

Stoop(s)

Profess.  Stoop,  ,,Cruche".N.   de   fabric.   ou   de   marchand.  Synon. : De Stoop. — 2. Fonction. Stoop, ancienne mesure de capacité.

 

EV

Stoop, (de)

Stoops, Stoopen, Stoup: Een stoop was een kruik, vaak een wijnkruik. BN voor een drinker, BerBN voor een waard of wijnhandelaar. 1306 Jaquemes Stoop, Ip. (BEELE); 1398 Macs Stoep, Mkr. (DEBR. 1970); 1402 Wouter Yden Stoeps zone, Aw. (ANP).

 

FD

Stoopman

Stoepman: Afl. van Stoop.

 

FD

Stoos

zie Stoss(e).

 

FD

Stoot

Mnl. stoot: stoot, botsing, geschil. BN. Vgl. D. Stoss. - 2. BerBN van de stoter; zie Stoesser. 1274 Joh. Stotere, Lûneburg (NN).

 

FD

Stoove

zie Stove.

 

FD

stoppel

..Eteule de blé" et ,,Poil hé-risse de la barbe". Stoppelman.1. Car. phys. H. ayant le poil hé-risse. V. Stobbaerts. — 2. Proven.Stoppel,  DE   Stobbel-  -eir,  -aer...Terrain      d'éteules",      Stoppie,-ay,  -et,  -eux,        N° 231. (Stoppede),  ,,Marais des éteules".

 

EV

Stoppelaere

de Stoppeleir(e), -eere, -aire, zie Stobbelaar.

 

FD

Stoppeldijke, van

PlN Stoppeldijk (Z), nu Pauluspolder. 1280 Eustaces de Stoppeldike, Hulst (DEBR. 1962).

 

FD

Stopper, de

Van ww. stoppen: opvullen, dichten. BerN: die gaten stopt. Vgl. Stoppie. 1358 Stassin de Stoppre, Ktr. (DEBR. 1970); 1370 lan de Stoppere, Lv. (DE MAN 1949).

 

FD

Stoppie

Stoupy, -is, Estoppeij: Ofr. stouppier, estoupier < Ofr. estope, Onl./Mnl. stop(pe): stop, tap. BerN. Pendant van De Stopper. Vgl. 1240 Robers Estoupe treu (gatenstopper), Atrecht (NCJ). 1316 Jakemars li Stoupiers, Frameries (CSW I); 1365 Stouppier manouvrier, Bergen (DE COCK).

 

FD

Stoquart

cf. Stocquart.

 

JG

Stoquart

zie Stockart.

 

FD

Stoquis

cf. Stockis.

 

JG

Stoquis

zie Destoky.

 

FD

Stor- 

-et,  -ey,  -ez,  -ie,  -y.   Profess.Tour- -et, -ter. N. d'ouvrier travail-lant au tour". V. Tour.

 

EV

Storck

Stork, Störk, Sturcke, de Storcke, Storch, Sztorc: Mnl. storke, sturk, D. Storch, Ndd. stork: ooievaar. BN voor iemand met lange benen. Vgl. De Reygher. Of huisnaam. Vgl. Ovaere, Storckel. 1325 Willelmo Storreken = 1327 W. Storken, Oplinter(C.BAERT).

 

FD

Storck

V. Stork.

 

EV

Storckel

Stoerkel: Dira, van Storck. 1219 Heinricus

Storkelin, Frankfort (BRECH.).

 

FD

Stord-  

-air,   -e(u)r.   Profess.   ,,Tordeur (de chanvre, laine, etc.)". De Stordeur,   ,,(Fils)    de   Tordeur".Synon. : Tordeur(s).

 

EV

Stordair

-er, -eur, -iau, zie Dutordoir.

 

FD

Storder

Stordair (cas-sujet), Stordeur, Estordeur (cas-régime). 1279 «Colars li Storderes» ComptesMons, 1280 «Nicolaus li Storderes» PolyptLiège, 1311-12 «Maroie femme Colart le Stordeur» ComptesMons, 1384 «Jehan dit le Stordeur» Morialmé, 1451 «la maison Re­nier le Stordeir» Nismes, 1540 «Ethon Stor­deur» Beaufort (entre Avesnes et Maubeuge), 1654 «Louys Stordeur» Presles, 1722 «Cathe­rine Stordeur» BourgLiège; nom de pro­fession: w. stwèrdeù 'celui qui exploite un pressoir à huile, pressureur' FEW 13/2,97a,c/ 1381 «Johans Vry le stordeir d'oile» CartVal­Benoît. - Forme fém. : 1280 «Juliana li storde-resse» PolyptLiège, 1365 «Maroie le Stor-dresse veve» TailleMons.

 

JG

Stordiau

Comme le précédent, dérivé de l'anc. fr. estordre 'tordre, presser'?

 

JG

Storer

Storrer: Mhd. storer: onbevoegd vakman, niet bij het gild ingeschreven werkman. 1357 Hans der Storer, Herbertingen (BRECH.).

 

FD

Storet

-ez, zie Estoret.

 

FD

Storet

Storez. Var. de Estorez.

 

JG

Stork

Variante.    Storck.    Proven.Stork, ..Cigogne"  (Angl.).  1. En-seigne de maison. N°  248. — 2.Maison supportant un nid de cigogne.

 

EV

Stork

zie Storck. Storkebaum: Wsch. door associatie met stork <

Sporkebaum. D. FN/PlN Spork(e): jenever(struik).

 

FD

storm

..Tempête, ouragan". Varian-tes : Storm(s), Stormacq (Dialecte picard),  St(o)urm(e).  1.  Proven...Endroit   éprouvé   par   l'ouragan.Synon. : Van den Storm. — 2. Car.mor. N. d'H. violent, impérieux.

 

EV

22:42 Écrit par Johan Viroux | Lien permanent | Commentaires (0) |  Facebook |

Les commentaires sont fermés.