04/07/2012

S-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

Scheperboer

BerN van een schapenboer, schapenfokker. Vgl. Scheffermeyer. 1350 Hennig Burschaper = H. Schaper, Handensleben (NN).

 

FD

Schepers

Schépers. 1689 «Georges Schepers» BourgLiège; nom de métier: néerl. scheper 'berger'.

 

JG

Schepers

V. Scheepers.

 

EV

Schepkens

zie Schaepkens.

 

FD

Schepman(s)

zie Schepen(s).

 

FD

Schepmans

1777 «Walterins Schepmans» Bourg-Namur; nom de profession (au génitif): moy. néerl. schepman, schipman 'batelier', cf. 1284 «Jehan Taits, li scipman» DettesYpres, ou néerl. schaapman 'berger' [FD].

 

JG

Scheppens

zie Schepen(s).

 

FD

Schepper(e), de

 (de) Scheppers, de Schopper, de

Fchepper (NF), Desqueper: BerN van de

kleermaker. 1268 Paulinus Sceppre, Ip. (BEELE);

1325 Simoen de Sceppere, Hulst (DEBR. 1999).

"1803 Louis Desqueper wordt in Vélain gedoopt

alsDeschepper(PDB).

 

FD

Scheppermans

BerN van de kleermaker; afl. van De

Schepper.

 

FD

Scheppers

Nom de métier: moy. néerl. schepper 'tailleur, couturier'.

 

JG

Scheps

zie Schaap.

 

FD

Schequenne

Luikse adaptatie van Limburgse FN

Schaeken.

 

FD

Schequenne

NF attesté à Monaville et Long-champs, dans la région de Bastogne, depuis 1842 (GeneaNet), sans doute comme adapta­tion romane d'un NF luxembourgeois.

Scheren, Schéren, Schérenne. Nom de métier, cf. néerl. scheerder 'tondeur, barbier' [FD]. Comp. aussi Scheer(s).

 

JG

Scher

1. V. Schaar. — 2. V. HARD (Hart).

 

EV

Scher

zie de Scheerder. Scherbeijn, zie Schobijn.

 

FD

Schereel

zie Schoreels.

 

FD

Scheren(s)

Schéren(ne), Schérès, zie Scheeren(s).

 

FD

Scherer

Schérer, Scherrer. Nom de métier: all. Scherer 'barbier, tondeur (de moutons)'.

 

JG

Scherer

zie de Scheerder.

 

FD

Scherf

zie Scharf(f).

 

FD

Scherf(chen)

Mnd. Mhd. scherf: muntnaam van de

kleinste munt, 1/2 penning. Vgl. D. sein Sherflein beisteuern: zijn duit in 't zakje doen. 1172 Herm. Obellus = 1182 Herm. Scervechin, Keulen

(BRECH.); 1273 Godefridi dicti Scervekin,

Bornheim (NTW) (CVD).

 

FD

Scherier

Scherrier: Mnl. scherier, scheerre:

scheerder. Vgl. De Scheerder. 1282 Johanni le

Scerier, Kales (GYSS. 1963); 1534 Michiel Scerrier,

Pop. (PARM.).

 

FD

Scherjon

zie Scourion.

 

FD

Scherling

-linck, -linx, -lynck, zie Scheerlinck.

 

FD

Scherlippens

zie Serlippens.

 

FD

Scherman(t)

-mann, -ment, Scheirman: BerN van de

scheerman, baardscheerder, barbier. 1350

Everardus Scerman = 1317 Everardi

Barbitonsoris, Lv. (DE MAN1949). D. Schermann.

 

FD

Schermer, (de)

Scharmer, Schirmer: Schermer, vechter, duelleerder. 1239 Henricum den Schermere, Cent (GN); 1321 Bartholomeus

Scermere, Zoutleeuw (HB 881); 1379 Hannekin de Scermere, Ip. (BEELE).

 

FD

Schermie

Wellicht < Schermier, var. van Schernier.

 

FD

Schermin

zie Scharmin.

 

FD

Schernier(s)

zie Scarnier.

 

FD

Schernus

zie Chenu(t).

 

FD

Scherpenberg

Scherpenberghs. Nom d'ori­gine: Scherpenberg, nom de plusieurs dépen­dances ou hameaux (Loker, Westmalle, etc.).

 

JG

Scherpenberg(h)(s)

Verspreide PlN Scherpenberg. 146 e. Baudouin de Scarpenbergh, Ip. (PSM); 1365 Niclaus van Scarpenberghe, Ronse (DECONINCK); 1377 Willem van Scorpenborghe,

Heers (LAES); 1397 Heinric van Scarpenborch, Aw. (ANP); 1454 Beatris van Scerpenberghe, Komen (RHK).

 

FD

Scherpenisse, (van)

PlN (Z). 1248-71 Aleiden van

Scerpenisse, Aw. (CG).

 

FD

Scherpenzeel, (van)

Scherpenseel(s): PlN Scherpenzeel (G, FL), Scherpenseel in Ubach-Palenberg (NRW). 1661 Joannes Scherpenseel,

Rumst; 1701 Joannes van Scerpensel, Drumelensis (MUL VI-VII).

 

FD

Scherpereel

1440 «Rugger Scerpereel» Cour­trai, 1480 «Loys Escarprel» Tournai; surnom de pèlerin, cf. pic. escarperel, dimin. de l'anc. fr. esc(h)arpe, moy. néerl. scha(e)rpe 'sac de voyage, balluchon' [FD].

 

JG

Scherpereel

Pic. escarperel, dim. van Ofr. esc(h)arpe < Ondl. skerpa, Mnl. scha(e)rpe: pelgrimstas, reistas. BN, wellicht voor een pelgrim. Vgl. Palster. 1480 Loys Escarprel, Dk. (TTT); 1440 Rugger Scerpereel, Ktr. (BAELDE); 1504 Belkin Scerpereel, St.-Denijs WV (Wez.).

 

FD

Scherping(s)

Scharping: Patr. Afl. van Germ. skarp-

naam; vgl. Scerpholt, Scherpinus (MORLETI).

Scerpinc komt aïs VN in de eerste helft 146 e. voor

in H en Z. 1280 Joh. Scarpinc, Ip. (BEELE); 1382

Pieter Scarpinc, van der weduen Pieter Scarpins,

Hulst (DEBR. 1999); 1389 Gherekinus

Scherpingh, A'dam (OA 344).

 

FD

Scherps

Schierp: Patr. (zie Scherping) of BN: scherp,

nijdig, schrander. Vgl. Scharff, E. Sharp. Scherrens, zie Scheeren(s).

 

FD

Scherre(r)

Schers, zie de Scheerder.

 

FD

Scherrier

zie Scherier.

 

FD

Scherroelfs

Joes Scherroels; Zegher Serroels, Geluwe (DEBR. 1970).

 

FD

Schertges

zie Schetgen.

 

FD

Scherz

D. BN Scherz: spel, genoegen, grap, poets.

 

FD

Sches

zie de Scheerder.

 

FD

Schetgen

Schertges, Schetske: i. Patr. Dim. van oude Germ. VN Scatto (Fm.). Vgl. Schattens, Schatzle.-2. BN. Dim. van Schat i.

 

FD

Schets

Schetz, zie Schat.

 

FD

Schetske

zie Schetgen.

 

FD

Schetter

Schetters. Nom de profession: limb. schetter, néerl. schatter 'receveur des impôts' [FD].

 

JG

Schetter(s)

Chet(t)er: Br.-Limburgse vorm van schatter: schatter, taxateur, inner van belastingen. 1385 Johannis Schettere, St.-Tr. (TYTGAT). Vgl. Schatzer, Schat.

 

FD

Scheuer

Scheu(e)rer, Scheuern, Scheur(r)en, Scheuerlein: Woonplaats D. Scheuer: schuur. Vgl. Van der Schure(n). 1178 Karolus Skuro, Keulen (BRECH.).

 

FD

Scheuer

V. Schuyer.

 

EV

Scheuermann

Schierman(n): Afl. van PlN Scheuer: schuur. Vgl. Schuurman(s). Schiermann is dial. ontrond; vgl. Schierle.

 

FD

Scheufele

BerBN Mhd. schûvele, D. Schaufel: schop. 1467 Heinr. Schufelin = 1468 H. Scheufelen, Leonberg (BRECH.).

 

FD

Scheulenburg

zie van Schuylenberg(h).

 

FD

Scheullekens

zie Schalck.

 

FD

Scheun

Surnom: all. schön 'beau; cf. aussi Scheen.

 

JG

Scheun(e)

Scheûne: Spelling van D. Schön: mooi. Zie Schöner.

 

FD

Scheunders

zie Schöner.

 

FD

Scheunis

zie (van) Schoonis.

 

FD

Scheur

V. Schoor.

 

EV

Scheur(e)mans

zie Schuurman(s).

 

FD

Scheurbeek, van

zie van Schuerbeeck.

 

FD

Scheuren

 (NF de la région d'Eupen). Sans doute var. de Schueren.

 

JG

Scheuren, van der

zie van der Schure(n).

 

FD

Scheurer

Nom de métier: cf. all. Scheuerverwalter 'intendant, régisseur de la grange' (Brech. II, 505).

 

JG

Scheurer

Scheur(r)en, zie Scheuer.

 

FD

Scheurette

NF  attesté  à Gouvy  dès   1673 (GeneaNet), probabl.  d'origine  luxembour­geoise.

 

JG

Scheurette

Spelling voor Cherrette.

 

FD

Scheurweg(en)

-weg(h)s, -wegh(e), -weghes, Schuerweg(en), -weg(h)s, -weghes, -wegh(en), Schuerewegen, Schuurweghen, Schurweghs, Schorrewegen: BN. Zinwoord: schoren, scheuren: scheuren, splijten; Mnl. wegge: wigvormig tarwebrood (D. Wecken). Die het brood afscheurt, hompen brood afbreekt, die uit het vuistje cet. Vgl. 1326 Salemoen Scorebroot, Ip. (DF XVI); 1370 Beatriis Scoerbroets, Lv. (TT1964,175); 1340 Gerardus Pitsweghe, Tn. (C.BAERT). Vgl. D. Schertweg(ge), Clôvenbrod, Slûsewegge, Fr. Brisemiche; 146 e. Quaissepain, Fampous (DUPAS 108). 1356 Willem Scorewegghe, Woluwe (PEENE1949); 1370 Wolterus Scoerwegghe, Overhespen (C.BAERT); 1501 Claes Scuerwegghe, Aarts.; 1622 Aegidius Scuerweghe, Schelle (MAR.).- Lit.: F. DEBRABANDERE, Nk. 1986,194-5; 1989,190-2.

 

FD

Scheut

Wellicht BN voor een schutter. 1398 Michaut Scuet, Mahieu Scuet, Dottenijs (DEBR. 1970).

 

FD

Scheutter, de

zie de Schutter(e).

 

FD

Schevelenbos(ch)

Schevelnbosch: PlN (in Rolland?). Schiefelbusch in Lohmar (NRW)? 1741-1828 Anthony Schevelenbosch, A'dam-Wuustwezel (med. J. Schevelenbosch, Evere).

 

FD

Scheven-

-(e)els, -hels.1. Car. phys. Scheef hals pour Scheefman, ,,Le tortu". (Comp. : Goethals, Ryck-alts, etc.). N° 280. — 2. Car. mor. ,,Cou tors" (Retors, Hypocrite).

 

EV

Scheven(h)als

-hels, -e(e)ls, zie Scheefhals.

 

FD

Scheveneels

Schevenels, Scevenels, etc. Sur­nom de qqn au cou tordu, néerl. scheve hais [FD].

 

JG

Schevensteen, van

PlN Mnl. scheversteen: steengruis, kiezelsteen, maar ook leisteen (D. Schiefer); vgl. 1380 Arnoldus die Scheversteendecker, Kolmont (GRAUWELS 1978); ±1500 Johan der Scheversteendecker, Ht. (GESSLER). PlN Scheversteen in Rekem en Vechmaal (L) (NR). 1274 Joh. de Scheverstene, Zoutleeuw = 1281 Joh. dictus de Sceverstene (CST); 1382 Froyten vanden Scheverstene, Lv. (IVL); 1622 Andreae Schevensteen = 1629 Andraeae van Scheversteyn, Edegem (SELS).

 

FD

Schevernels

zie Scheefhals.

 

FD

Schevers

Schévers. Cf. 1262 «Petrum de Scke-vere» CartValDieu; corresp. du néerl. Schij-vers, ail. Scheiber 'joueur' (jeu de disque) [FD].

 

JG

Schevers

zie Schijvers.

 

FD

Schewijck

zie Scheeuwijck.

 

FD

Schewtz

1. Car. mor. Zwets(er), «Hâbleur". — 2. V. WAD. — 3-Origine. Schweitz, ,,Suisse". (N° 219). Ou bien : Switzer (Dép. Aubel).

 

EV

Schey-

-s, -en. V. SAD (Sa).

 

EV

Scheyen

zie Schei.

 

FD

Scheyer, (de)

Scheyers, zie Scheider.

 

FD

Scheyltjens

zie Schal(c)k.

 

FD

Scheyman(s)

Scheijmans, Scheimann, Scheinman, Scheman, Schéman, Chémanne, Chemanne, Schuysman, Scuyesmans, Schoysman(s): BerN van de scheidsrechter, middelaar. Mnl. scheidesman. Vgl. D. Scheidemann, Ndd. Sche(d)emann. 1342 Hinrik Schedeman, Lùbeck (NN); 1620 Cornelis Schuijsmans, Bs. (HB 299); 1725 J.R. Schoymans, Weert-Aw.(AP).

 

FD

Scheynen

zie Schynen.

 

FD

Scheyns

cf. Schijns.

 

JG

Scheypers

zie de Scheper.

 

FD

Scheys

zie Schei.

 

FD

Scheyv-

-em, -aerts. 1. V. Sche-neneels. — 2. V. SAD (Sa).

 

EV

Scheyvaerts

Schijvaerts, Schyvaerts: Patr. 1374 Scheyvart vanme Rode = Scheifart..., L-NL; 1374 Sceyvaert van Mussenbroech = 1375 Sceyvart van Musschenbruych, NL(BLV-VI); vgl. 1374 Scheifken van Reymesdale = Stasse de Reymesdale; Sceyfken van den Driessche = Scheyfken van den Driessche, L (BLO VI). Zie ook Scheeven, Schijven(s).

 

FD

Scheyven

Scheijven(s), zie Scheeven, Schijven(s).

 

FD

Scheyving

zie Schijven(s).

 

FD

Schiavo(ne)

-von(i), -vetto: It. schiavo(ne): slaaf.

 

FD

Schicht

BN: pijl, werpschicht. BerBN voor de pijlenmaker of de schutter. Vgl. Pijlijzer. 1326 Michiel Schicht, Ip. (BEELE); 1430 Jacop Scicht, Bg.(PARM-).

 

FD

Schichtel

Proven. - Schichtel(o), ,,Bosquet des hélicoïdes" (Botan.).

 

EV

Schick

Schick(e)s, Schickès, Schiks: BN Mhd. Mnd. schick: met voorkomen, die zich weet te gedragen. 1150 Albr. Schiko, Keulen (BRECH.).

 

FD

Schickler

Afl. van Alem. schickelen: handelen, verhandelen. 1363 Hainr. Schikler, Isny (BRECH.).

 

FD

Schie-

-broeck, -laer.Proven. ,,Ma-rais-, Lande- -de séparation". V. schouw III.

 

EV

Schie, van

PlN Overschie (ZH). 1162 Hugo de Scye = Hugo de Scie (LNT).

 

FD

Schiebahn

Patr. Slav. VN Schiban. 1323 Schiban von Widemar; Schibanus, Breslau (DN).

Schiebroe(c)k: PlN Schiebroek in R'dam (ZH).

 

FD

Schiedt(s)

Schiets(e), Schits: BerN van de schutter? 1298 Hugone Sciet, Bg. (VERKEST); 1580 Volkaart Tscitzen, Dokkum-Aw. (AP).

 

FD

Schief(f)er

zie Schiffer(s).

 

FD

Schiel(e)

Schiell: D. ontrond < Schùle: schoentje. BN van de schoenmaker (BRECH.).

 

FD

Schiemann

Patr. O.-D. vorm van VN Simon. 1644 Caspar Schieman, Koningsberg. - 2. NW-D. Schimman: stuurman (BRECH.).

 

FD

Schiemsky

-skij: Patr. Slav. afl. van Simon.

 

FD

Schiepers

cf. Schippers.

 

JG

Schiepers

V. Schip.

 

EV

Schiepers

zie (de) Schipper.

 

FD

Schier

Proven. Schier(veld), „ (Champ) gris". Ou Schieren (Loc., Gd. Duché Luxemb.). Même nom : Schierer, avec suf­fixe er, d'orig.

 

EV

Schier(er)

Schiers, zie de Scheerder.

 

FD

Schieren(s)

-es, zie Scheeren(s).

 

FD

Schierer

1. Sobriquet. Schierheer, „Moine vêtu de gris". (Comp. en Holl. : Schiermonnik). — 2. V. Schier.

 

EV

Schierhout

BN of BerN van de man die het hout in grote stukken klooft. Zinw. met Mnl. schieren: splijten + hout. Wvl. een schiere hout. Vgl. D. Schierholz.

 

FD

Schierl(e)

Schierlé, Schirl: D. ontrond < Scheuerle, dim. van Scheuer: schuur. Vgl. Scheuerlein, Schiermann.

 

FD

Schierlinck

-ling, zie Scheerlinck.

 

FD

Schierman

Forme dial. all. de Scheuermann, all. Scheuer 'grange'.

 

JG

Schierman(n)

zie Scheuermann.

 

FD

Schierp

zie Scherps.

 

FD

Schiervel

1143 «Henricus de Schiervelde» Roulers; nom d'origine: Schierveld à Roulers (FlOcc).

 

JG

Schiervel(d)

Schirvel, Siereveld: PlN Schiervelde in Roes. (WV). 1143 Henricus de Schiervelde; 1159 Joh. de Sciervelt (DE XIV); 1270 Johannis de Sciervelde, Ktr. (DEBR. 1980); 1387 Gheraerde van Sciervelde, Ktr.; 1374 van Ghiselen van Sciervelt, Hulste (DEBR. 1970).

 

FD

Schietaert

Afl. van ww. schieten. BN voor iemand die vaak schiet. Vgl. De Scieter(e).

 

FD

Schiete-

Schitte- -catte, -kat. Pro­ven. Schietgat. ,,Meurtrière" (Ca-ractérist. d'une propriété).

 

EV

Schietekat

-katte, -cat(te), -cart, Schiettekat(te), -kate, -cat(te), -cate, -cotte, Schittekatfte), -cat(te), Sckiettekatte, Shietecatte, Schietgat: Zinwoord: schiet (de) kat. BN voor een kattendoder. Vgl. 136 e. Tuecat, Lens (DUPAS); D. Katzenbeisser. 1288 Loys Scietekatte, Namen (CDN); 1356 Sophye Scietcaets, Gb. (CLMII); 1361 Raes Sciecats, Oud. (WALRAET); 1373 Stevin Scijtkatte, Ronse (GADEYNE); 1417 Jan Scietcatte, Gb. (SCHR.); 1485 Justin Schiettecatte, Cent (IAYIV); 1523 Hermyne Schietaze filia... Adrien Schietecate, Ronse (Midd. 1963,278); 1578 Lysbette Schietgate = 1599 L. Schietcatte, Nederzwalm (LIEVENS). -Lit.: F. DEBRABANDERE, Defamilienaam Schietekat.Nk. 1989,186-9.

 

FD

Schieter(e), de

BerN van de schutter. 1281 Woitinus Scietere, Gossuinus Scietere, Wortegem (HAES.); 1291 Pieter de Sciettre van Wartighem, Oud. (CG).

 

FD

Schietgat

zie Schietekat.

 

FD

Schiets(e)

zie Schiedt(s).

 

FD

Schiettecatte

-katte, Schittecatte, -katte etc. 1289 «li bailli Lowis Scietecatte» Cens-Namur; forme impérative: néerl. schiet de kat 'tire sur le chat', éventuellement surnom ironique de chasseur (cf. Naamkunde 21,1989, 186-9).

 

JG

Schiettekat(te)

-cat(te), zie Schietekat.

 

FD

Schievekamp

PlN Am Schievekamp in Isselburg (NRW).

 

FD

Schiever, de

zie Dechèvre, de Schyver.

 

FD

Schievers

zie Schijvers.

 

FD

Schiff

D. EN naar de huisnaam. 1451 Hans zuom Schiff, Basel (BRECH.): in het Schip.

 

FD

Schiffelaers

-leers, -ler(s), zie de Schuyf(f)eleer.

 

FD

Schiffele(e)rs

Car. phys. Schuifelaar ,,H. qui s'avance en glissant". Synon: . DE Schuyffeleer.

 

EV

Schiffer

Schiffers. Nom de métier: ail. Schiffer 'batelier, marin'.

 

JG

Schiffer(s)

Schief(f)er, Szyf(f)er: D. BerN van de schipper. Maar in NW kan Schiffer ook = Schafer. Vgl. Schipper, Scheper.

 

FD

Schiffler

Schifflers. Var. de Schuyffeleer (= siffleur); comp. Scouflaire.

 

JG

Schiffler(s)

zie Schuyffeleer.

 

FD

Schiffman

D. BerN van de schipper. Vgl. Schipam(s).

 

FD

Schignesse

cf. Xhignesse.

 

JG

Schijfs

Schive: Mnl. scive: schijf, platrond voorwerp om mee te spelen. BN voor de speler van het schijfspel. Vgl. Schijvers. 1445 Jan Sceyfs; 1461 Anthonis Scive; 1540 Heynrick Scheyf, Aarts. (MAR.); 1571 Wouter Schyffs, Mtr.-Aw. (AP).

 

FD

schijn

Proven. 1. Schijn. N. de rivière (Anvers). — 2. Schijn (en topon.), ,,Endroit éclairé", ou ,,Belle-vue". Variantes : Scheins, Scheen, Schins, Schyns. Composés: Schein-, Schyn- -berg, -haag, -haeg, ,,Colline-, Bosquet- -resplen­dissants".

 

EV

Schijn(s)

Schyn(s), Schijnts, Schynts, Schin(t)z, Schin(g)s, Schein(s): Patr. Korte vorm van de Germ. VN Schînhard. 1299 Jo. Schinhardus = 1298 Jo. Schinhart, Basel (SOCIN). 1422 Petrus Schintzli, Biberach (BRECH.); 1564 Arnoldus Schins, Lv. (HENNO). De naam werd naderhand begrepen aïs schijn 'glans, schittering' en gelatiniseerd aïs Fulgens en HN Fulgentius 'schitterend'. 1536 Mich. Schyntz, Aken-Aw. (AP); 1519 Agnes Schyns, Aken; 1656-1707 Fulgens Schyns = Fulgentius Fulgentii vulgo Schyn Schyns, Gemmenich; 1743 Lambert Scheins, Aken (Par. 1980,136-146).

 

FD

Schijndel, van

van Schyndel, van Schendel: PlN Schijndel (NB). 1379 Jan van Scijnle; 1449 Jan van Schijndel, Den Bosch (HB 473,503).

 

FD

Schijnkel, (de)

Schynkels, zie (de) Schinkel.

 

FD

Schijns

Schyns, Schynts, Schins, Scheyns, etc. NF ail. (cf. 1486 «Festchyn Schyn» Aix-la-Chapelle): dimin. du prénom ancien Fests-chein, -yn qui viendrait soit de Bonifacius soit de Fulgentius (évêque de Ruspe en Afrique), cf. Le Parchemin 1980, 136-146.

 

JG

Schijven(s)

-inck, -ijnck, Schyven(s), -inck, -ynck, -ijnck, Schiving, Scheyven, -ing, Scheijven(s), Schuyvinck: Wsch. Patr. Vgl. D. FN Scheffold: 1273 Schevoldus, Wurtemburg (DN). Zie ook Scheeven, Scheyvaerts. 1328 Willem Schivinc, Hulst (DEBR. 1999); 1368 Katheline Scivinc, Ktr. (DEBR. 2002); 1369 van Dydden Sceyven zoen,Den Bosch (HB 487). Schuyvinck door ronding van i voor v (vgl. Wvl. vuve Vijf).

 

FD

Schijvenaars

Var. met suffix -enaar van Schijvers of Schijvaerts. Vgl. D. Scheib(n)er (BRECH.).

 

FD

Schijvers

Schyvers, Schievers, Schevers, Schévers: Afl. van Mnl. schiven: rollen, een schijfspel spelen. Vgl. D. Scheiber.

 

FD

Schikorr

Schikora: PlN Schikorren (O.-Pruisen). 1656 Jakob Schikorra, Hohenstein (BRECH.).

 

FD

Schiks

zie Schick.

 

FD

Schil-

-s, -tz. 1. Proven. Schil, ,,Ecorce". Désignation d'un bois. —• 2. Profess. ou fonction. Schild, ,,Bouclier". N. de fabric. ou de sol­dat. — 3. V. HILD.

 

EV

Schil(t)z

zie Schils.

 

FD

Schil, van

van Schilt: i. PlN Schilde, uitspr. Schil. 1341 Coppin van Scille, Saaftinge (DEBR. 1999); 1393 Nout van Scille; Aw. (ANP); 1502 van Scilde = 1503 van Scille, Aarts. (MAR.). - 2. Zie ook Van Schelle.

 

FD

Schild

Schilt: i. BerBN van een schildenmaker of van een schilddrager in een gild. 1480 van Willems Schilt, Mb. (A.BAERT). - 2. Huisnaam. 1585 Gerbrant Albertsz. zeilmaker in 't Schilt op de Nieuwendijk, A'dam (BROUWER 205).

 

FD

Schilde, van de(r/n)

zie van der Schelde(n).

 

FD

Schilder, de

de Schildre, Schilter, Schilders, des Childres: BerN van de schilder, wapenschilder, decoratieschilder, vergulder, kunstschilder. 1315 Danielem Schildere, Ktr. (DEBR. 1971); 1375 Stasin Scilders wijf; 1378 Clais de Schildre, Ip. (BEELE); 1421 Willem de Schildere, Ktr. (DEBR. 1958).

 

FD

Schildermans

1. Profess. „ Aide-peintre". — 2. Schildemans, ,,H. originaire de Schilde (Loc). Synon. : Schilders, Van de(n)-schilde.

 

EV

Schildermans

BerN van de schilder. 1400 Jan Scilderman, Tn. (C.BAERT).

 

FD

Schilders

Profess. ,,Peintre". — 2. V. Schildermans.

 

EV

Schildknecht

BerN van de schildknaap, die zorg draagt voor de wapenrusting van zijn heer. 1410 van Janne Sciltknechte, Overijse (STR.). Vgl. 1424 Phelips den Sciltknape, Ktr. (SR p.nô).

 

FD

Schildknecht

Fonction féodale. ,,Ecuyer". N° 136.

 

EV

Schill(e)

D. BN Schiel: scheel(ogig). 1271 Hainr. dictus Schili, Konstanz (BRECH.).

 

FD

Schille-

-beeckx, -waert. Proven. ,,Rivière-, Alluvion de- -la Schille". Schillebekè (Dép.-Over-Boelare). Synon. : Squilbecq, Sillevarets.

 

EV

Schillebeeks

-bee(c)kx, -becks, Squilbeck, -becq, Skilbecq: PlN Schillebeek in Meulebeke en Tielt (WV), Overboelare en Gb. (OV). 1344 Jan van Scillebeke, Bg. (JAM.); 1374 Griele van Scielbeke, Gb. (SCHR.); 1382 Jan van Scillenbeke, Tielt (DEBR. 1970).

 

FD

Schillemans

Schel(le)mans: Afl. van Mnl. schelle/schille, schellen/schillen. BerN van iemand die schilt, van schil of bolster ontdoet.

1416 Wouter Scilleman, Lier (FRANS); 1535 Jaspar

Schillemans, Grobbendonk (AP).

 

FD

Schiller

Schu(h)ler, Chul(l)er, Schôl(l)er, Schol(l)er, Schuller, Schuller, Szyler: i. D. Schiller: scholier, leerling, studerende. Vgl. Scolart, Scholiers. 1266 Heinr. dictus Scholre, Bingen (BRECH.). - 2. PlN Schûller (RP). 1564 Dirk Schuller, Schùller-Aw. (AP).

 

FD

Schiller(s)

-es: D. BN Schieler: schele (BRECH.).

 

FD

Schillewaert

zie Schellewaert.

 

FD

Schilling

Schillings. Surnom: all. Schilling (monnaie).

 

JG

Schilling(s)

-inger, zie Schellinck(x).

 

FD

Schilling(s)

V. Schelling.

 

EV

Schils

Schil(t)z, Chiltz: Patr. Limburgs-Rijnlandse uitspr. van Fr. VN Gilles < HN Egidius. 1430 Schiltz Wabe = Aegidius Wabe, Trier (BRECH.); 1558 Ger. Schils, Kleef-Aw. (ÂP); 1568 Martinus Schiks, Lv. (HENNO); 1645 Mathijs Schils, Bilzen

(SCHOE.).

 

FD

Schils

Schiltz. 1528 «la vefve Schilltze» Dén-Houffalize; forme dérivée du nom de baptême Àgilius, var. d'Àgidius, Gilles (Brech. II, 511).

 

JG

Schilt

zie Schild.

 

FD

Schilt, van

zie van Schil.

 

FD

Schilt, van der

zie van der Schelden.

 

FD

Schilter

zie de Schilder.

 

FD

Schiltmans

BerN van de schildknaap, schildknecht.

Vgl. D. Schildmann.

 

FD

Schimek

Schimanski, -sky, zie Schemke.

 

FD

Schimith

W. uitspr. van D. Schmitt.

 

FD

Schimmel

Schemel: BN naar het schimmelkleurige, witgrijze haar. 1426 Joh. Schimel, Neurenberg (BRECH.).

 

FD

Schimmelpenninck

-pfennig: BN voor een vrek, die zijn penningen laat schimmelen. 1263 Scimmelpenninc, Mech. (HB 645); 1378 Sanders Schymmelpenninc, Bs. (BLO VII); 1450 Aert

Schimmelpenninck, Ht. (GESSLER).

 

FD

Schimp

1. Car. mor. ,,Outrage, mo­querie". N. d'H. moqueur. — 2. Proven. Schimpen (Dép. Curange).

 

EV

Schimp(f)

BN voor een schertser, spotter.

 

FD

Schimpfessel

zie Schindfessel.

 

FD

Schinagel

Car. mor. Schinhagel, ,,Traces d'érésypèle". Synon. : Schins.

 

EV

Schinas

Wsch. Gr. FN, aangezien de naam meestal

met een Griekse VN voorkomt (PDB). Patr. Oude

VN. 1392 Chinnaez le Clerc, Ktr. (SR gv°).

 

FD

Schinck

zie Schenk(e).

 

FD

Schinckaert

Afl. van ww. schenken, schinken: (in)schenken. Vgl. Schenk(e).

 

FD

Schinckel(s)

zie (de) Schinkel.

 

FD

Schinckgen

zie Schintgen.

 

FD

Schinckus

Schinkus. Forme impérative: bas-all. schenkus, néerl. schenk uit 'verse, vide (une boisson)' [FD].

 

JG

Schinckus

zie Schinkus.

 

FD

Schindel

1. V. Schendel. — 2. V. SAD (Sind).

 

EV

Schindel

zie Schendel.

 

FD

Schindeler

Schin(d)ler, Szyndler: D. BerN van de schindelmaker: maker van dakspanen, houten dakpannen, ook dakdekker. Vgl. Schendel. 1335 Joh. Schindelere, Bremen (NN).

 

FD

Schindelheim

Door metathesis < D. Schindhelm, Schüttenhelm: die de helm opzet, klaar voor de strijd? Naam van een joodse familie uit Galicië (PDB).

 

FD

Schindfessel

Schimpfessel: Mhd. Schiltvessel: band die het schild draagt, schilddrager, schildknaap; schintvessel: rondtrekkende krijgsknecht. D. geronde vorm Schimpfôssel. 1586 Valthin

Schintfessel, Stanz (BRECH.).

 

FD

Schingen, van

zie van Schengen.

 

FD

Schings

zie Schijn(s).

 

FD

Schingtienne

Forme évoluée du prénom luxem­bourgeois (dimin.) Jeannetten (J. Hess) ou var. de Schoentgen.

 

JG

Schingtienne

zie Schintgen.

 

FD

Schink

zie Schenk.

 

FD

Schinkel, (de)

(de) Schinckel, (de) Schijnkel, de Schenkel, Schynkel(s), Schin(c)kels, Schenkel(s), Schaenkel, Skinkel, Squinquel: Mhd., Mnl. schenkel, schinkel: schenkel, been, bovenbeen. i. BN naar h'et lichaamsdeel. Vgl. Langschenkel, Kurzschenkel. 1179 Sigerus de Marxblas cognomento Hardescenkel (OSM). - 2. BerBN voor een slager of slachter, zoals in Lubeck (SUNDQJJIST 301). 1175 Arnout Scinkel, Cent (GN); 1267 Woutersoete Scinkel, Bg. (CG); 1368 Fierin Schinkel = 1394 van Olivier Scinkelen, Ktr. (DEBR. 1970); 1391 Willem Scenkel, Aw. (AMP).

 

FD

Schinker

zie Schenker(s).

 

FD

Schinkus

Schinckus: D. BN schenk us: schenk uit (zinwoord), voor een wijn- of bierschenker, die uitschenkt. Vgl. Ndd. Berschenk.

 

FD

Schinler

Forme réduite de 1' all. Schindler 'cou­vreur en ardoises (de bois)'.

 

JG

Schinler

zie Schindeler.

 

FD

Schins

1. V. Schinagel. — 2. V. SAD (San).

 

EV

Schins

cf. Schijns.

 

JG

Schins

Schin(t)z, zie Schijn(s).

 

FD

Schintgen

Schinckgen, Schingtienne: Patr. Dim. van Rijnlands Schang / Scheng < Fr. Jean Schip: BerBN van de schipper of huisnaam; vgl. Schiff.

 

FD

schip

,,Bateau". Profess. Schipper, ..Batelier". Schi(e)pp-, Schepp--ers. Schipperges, Schippersgast, „Apprenti batelier".

 

EV

Schiphorst

PlN (DR, G, SH), in de Veluwe: 1325 goet te Sciphorst (MOERMAN).

 

FD

Schipman(s)

Scheepman(s), Schepman(s): BerN van de schipper. 1275 Griele Scipmans, Vinkt (ROMBAUT); 1287 Gosuini dicti Scipmans, Oud. (CG); 1418 Jhanne van Vlenken van desen eeken met zinen scepe te doen bringhen van Deynse te Curtrike.-.gheen vrij scipman es; i4Z4betaelt Lodewijc den Clerc van eenen scepe calcx... scipman, Ktr. (SR 25v°, 45); 1480 Machiel Caym scepman = M. Caym scipman, Mb. (A.BAERT).

 

FD

Schipper, (de)

Schip(p)ers, Schiepers, Schipperus: BerN van een schipper. Of var. van Schepper of Scheper? 1584 Gommaer de Schipper, Aw. (AB); 1631 Aert den Schipper, Schelle (MAR.).

 

FD

Schipperges

Wellicht < Scheperjans: schaapherder Jan; vgl. Schipperheijn.

 

FD

Schipperheijn

Schipperijn: Scheperhein: schaapherder Hein (Hendrik). Vgl. Ndd. Scheperjan(s), Schaprian (Schaperjan) (NN). 1700 Hendrik Scheperhein, Zevenaar G (med. mw. Grootendorst).

 

FD

Schippers

Schiepers.Nom de métier (au gé­nitif): néerl. schipper 'batelier, marin'. Schirvel, w. Chirvèl, cf. Hervel(le), Xhervette. Schittecatte, Schittekatte, cf. Schiettecatte.

 

JG

Schipteux

Profess. Scripleur, „Ecri­vain".

 

EV

Schirl

Zie Schierl(e).

 

FD

Schirmer

zie (de) Schermer.

 

FD

Schirren

V. Schier.

 

EV

Schirren

zie Scheeren(s).

 

FD

Schirrmacher

-mann, -meister: BerN van maker van gereedschap (Geschirr).

 

FD

Schirvel

zie Schierveld.

 

FD

Schissler

zie Schüssler.

 

FD

Schits

zie Schiedt(s).

 

FD

Schitte-

-catte, -kat. V. Schietecatte.

 

EV

Schittekat(te)

-cat(te), zie Schietekat.

 

FD

Schive

zie Schijfs.

 

FD

Schiving

zie Schijven(s).

 

FD

Schla(c)ht

D. BerBN van de Schlachter: slachter.

 

FD

Schlaak

zie Schlag(e).

 

FD

Schlabertz

zie Slabbaert.

 

FD

Schlacht, van der

zie van der Slagh.

 

FD

Schladen

zie Sladden.

 

FD

Schlaf(f)

Schlafen, Schläfli: BN voor een slaperige

of langslaper? 1277 Slafeli, Ravensburg (BRECH.).

 

FD

Schlag(e)

Schlaak, Schlaks: i. D. PlN Schlag: slagboom. 1223 de Slage (NAUMANN). - 2. Maar

Schlaack is een vooral Hamburgse FN en daar

kan auslaut-g geen occlusieve k worden. Patr.

Dim. van VN Slawe 'Slaaf. 1566 Joh. Schlageke,

Stettin; 1558 Slacke Adebor, Kolberg (DN).

 

FD

Schlagt, van der

zie van der Slagh.

 

FD

Schlaks

zie Schlag(e).

 

FD

Schlatter

Schlattl: Afl. van verspreide D. PlN Schlatt < Mhd. slâte: riet, moerassige wei. 1275 Hartm. dictus de Slatte, Engen (BRECH.).

 

FD

Schlechter

Nom de métier: ail. Schldchter 'bou­cher' (Brech. 0,519).

 

JG

Schlechter

Schlecter, Szlechter: D. BerN van de slachter, slager. 1352 Jordan Slechtere, Hannover (BRECH.).

 

FD

Schleck(er)

D. BN. Mhd. slëc: lekkerbek, snoeper, smuller.

 

FD

Schléder

zie Schleider. Schlegel, Schlögel: BN Mhd. slegel: moker, knuppel, vlegel. BerBN of BN voor een lomperd. 1142 Wolbero Slegel, Keulen (BRECH.).

 

FD

Schleich(er)

Szlajcher, Schleick, Schlich, Schlick,Schlicke(r), Schlikker, Slieker, Slikker: 1. Van D. schleichen, Ndd.-Nederrijns sli(c)ken; sluipen. D. Schleicher, Ndd. Schlieker. Vgl. De Sluyper. 1293 Henr. Slikere, Bremen (DN). - 2. Van Mhd.

slicken, slichen, Ndd. sli(c)ken: slikken, slokken, vreten. BN voor een schrokker.

 

FD

Schleiden

PlN(NRW).

 

FD

Schleider

Schléder, Chleide(r): Afl. van PlN Schleiden

(NRW) of Schleid (RP, TH).

 

FD

Schleier

Schleyer: BerN van de sluierwever, sluiermaker.

 

FD

Schleiffer

D. BerN van de slijper.

 

FD

Schleiper

zie de Slyper(e).

 

FD

Schleisinger

zie Schlesinger.

 

FD

Schleiss

Schleihs: D. FN Schlaiss < Mhd. sleisse: kienspaan, houtspaan. BerBN.

 

FD

Schlembach

Var. van D. Schlimbach: scheve, kromme beek.

 

FD

Schlemmer

Schlemper, Schlômer, Schlomer, Schloemer: D. BN voor een slemper. 1293 Reinhardus Slemper, Buchen; 1452 Stephan Slemmer, Zevenburgen (BRECH.).

 

FD

Schlemmer

Surnom: all. Schlemmer 'ripailleur, débauché' (Brech. II, 523).

 

JG

Schlenk(er)

Afl. van Mhd. slenken: zwaaien, schommelen, slingeren (D. schlenkern), bengelen. BN naar de manier van lopen. 1341

Konr. Schlenke, Tùbingen (BRECH.).

 

FD

Schlenter

D. Schlender. BN voor een slenteraar,

treuzelaar.

 

FD

Schlesinger

Schleisinger, Slesingier, Slezingher, Slé-, Slezingier, Slisengher, Slising(u)er: Volksnaam van de Sileziër, D. Schlesier.

 

FD

Schlesser

zie Schlosser.

 

FD

Schleus(e)ner

Schlusener, Schlusener: Afl. van D. Schleuse: sluis. BerN van de sluiswachter.

 

FD

Schleyer

zie Schleier.

 

FD

Schleypen

zie Slypen.

 

FD

Schlich

Schlick, -e(r), zie Schleich(er).

 

FD

Schlieper

zie de Slyper(e).

 

FD

Schlikker

zie Schleich(er).

 

FD

Schlim

w. (Bastogne) Chlim '. Surnom d'après le moy. bas-all, slim 'grivois; câlin' (Brech. II, 527).

 

JG

Schlim(m)

Mhd. slim(p): schuin, scheef, verkeerd,

slecht. BN. 1187 Henr. Slimbe, Neufi (BRECH.).

 

FD

Schlirf

PlN Schlirf bij Fulda (HS).

 

FD

Schlit

PlN: glad, glijdend.

 

FD

Schlit

Schlitz. 1794 «Pierre Schlit» Bourg-Namur; NF all. (topon. all.).

 

JG

Schlitz

D. PlN: spleet, reet.

 

FD

Schloemer

zie Schlömer.

 

FD

Schloesser

zie Schlosser.

 

FD

Schlögel

1810 «Jacques Schlögel» Ciney (famille du pays de Düsseldorf installée à Ciney au début du 19e s.); probabl. ail. Schlegel 'grand marteau, maillet', surnom de maître de forge.

 

JG

Schlögel

zie Schlegel.

 

FD

Schlömer

Schlômer, zie Schlemmer.

 

FD

Schloremberg

Door l/n-wisseling < Schnorrenberg?

 

FD

Schlosser

Schlöszer, Schloesser, Schlos(s)er, Schlesser:D. (ook NL) BerN Schlosser: slotenmaker, kleinsmid. 1290 Chuonradus rufus faber qui dicitur Slosser = 1294 Ch. dictus Slosser qui

dicebatur der rot Smit, Basel (BRECH.).

 

FD

Schlösser

Schloesser, Schlosser. Nom de mé­tier: all. Schlosser 'serrurier'. — Var. : Schlossmacher.

 

JG

Schlossmacher

D. BerN: slotenmaker.

 

FD

Schlott

-ke, Schloot: Ndd.-Mhd. var. van D. Schlofi:

slot. BerBN van de slotenmaker.

 

FD

Schlötter

Schlottert: Ndd.-Mhd. var. van D.

Schlosser: slotenmaker.

 

FD

Schloune

D. BN Schlun: luiaard (BRECH.).

 

FD

Schlueppmann

BN van een sluiper. Vgl. Schluper.

 

FD

Schluntz

Schlungs: D. BN: luiaard. 1286 Herm. Slunz, HS (DN).

 

FD

Schluper

Schlup(er), zie de Sluyper.

 

FD

Schlusener

Schlusener, zie Schleusener.

 

FD

Schlusmans

zie Sluysmans. Schlûssel: D. BerBN van de sleutelmaker of

sleutelbewaarder.

 

FD

Schlusselberg

PlN Schlusselberg (NRW).

 

FD

Schlüter

zieSluyter.

 

FD

Schmaal

Schmahl, Schmal(e): D. BN Schmahl: smal,

dun, mager, spichtig. Vgl. De Smaele.

 

FD

Schmalt

Schmalz, Schmailzl: D. Schmalz (dim. -el): smout, reuzel, olie. BerBN. Vgl. smout(s).

 

FD

Schmatz

1656 «Schmaltz» Luxembourg (Oster 77); avec le z du Hausname, lux. (a, bei) Schmatz '(chez le) forgeron'.

 

JG

Schmatz

D. BN voor een snoeper.

 

FD

Schmed(d)ing

zie Smeding.

 

FD

Schmeder

D. BerN: smeder, smid.

 

FD

Schmeets

-tz, zie de Smid.

 

FD

Schmeiter

Schmeiss(er): D. BN voor iemand die smijt, slaat, schopt. Vgl. De Smijter.

 

FD

Schmeits

-tz, zie (de) Smid.

 

FD

Schmel(t)zer

Smelcerz: D. Schmalzer: bereider van smout (D. Schmalz), reuzel, olie. Vgl. (de) Smouter.

 

FD

Schmelcher

Schmel(l)er, Schméler: Van PlN Mhd. smelehe, Beiers Schmelche, Schmelle, D. Schmiele: smele, rietgras, zegge. 1430 Mathias Smeler, Teck; 1458 Hans Schmeller, Riedlingen

(BRECH.).

 

FD

Schmets

Schmetz, zie (de) Smid.

 

FD

Schmets

Schmetz. Comp. 1561 «Jehan Schemet» Bihain, cf. Schmit(z).

 

JG

Schmi(e)der

Schmitter, Schmitzer: D. BerN van de smid, smeder.

 

FD

Schmid

de Schmidt, zie Schmied.

 

FD

Schmid

Schmidt, Schmit, Schmitt, Schmits, Schmitz, Schmets, Schmet, etc. 1780 «Ma­thieu Schmitte» Charleroi; nom de métier: all. Schmi(e)d  'forgeron', (bei) Schmitz, etc. 'chez le forgeron'.

 

JG

Schmidtmayer

Schmiedmayer: ambtenaar belast met het toezicht op de smidsen.

 

FD

Schmied

Schmid(t), -t(t), -th, -t(t)e, -(d)ts, -(d)tz: D. BerN van de smid; zie (de) Smid. 1783 Joseph Schmit.-.van Hanau (a. Main), Bg. (PARM.).

 

FD

Schmiedbauer

BerN: smid-boer.

 

FD

Schmiedel

Schmid(t)ke, Schmidli(n), Schmidtchen: Dim. van D. Schmied: smid.

 

FD

Schmiekrath

Schmickratte. Nom d'origine: Schmickerath (All.).

 

JG

Schmook

Ndd. vorm van D. Schmauch (E. smoke): rook, damp. BerBN (kolenbrander, roker, stoofhouder, smid).

 

FD

Schmuck

Schmucker, Szmuck: BN Mnd. smuk: lenig, soepel, slank > (176 e.) Nhd. schmuck: bevallig, knap.

 

FD

Schmuck

Surnom: all. schmuck  'joli, beau'.

 

JG

Schn-

-aekers, -oeck, -yders. V. Sn--akaert, -oek, -ijder.

 

EV

Schnabel

Sznabel: D. Schnabel: snavel. BN voor een prater, die een grote bek opzet. 1369 Heyn Snavel, Den Bosch (HB 488).

 

FD

Schnack

zie Snacken.

 

FD

Schnackers

Schnak(k)ers, Schnaekers, zie Snackaert.

 

FD

Schnackers

Schnakers. Surnom : all. Schnacker 'bavard'?

 

JG

Schnall

D. Schnalle: gesp. BerBN.

 

FD

Schnaphauf

D. BN Schnappauf: praat erop los.

 

FD

Schneberg

zie Schneeberg(er). Schneder, zie Schneider(s).

 

FD

Schneeberg(er)

Schneberg, Schneebalg: Verspreide PlN Schneeberg (BEI, BB, S).

 

FD

Schneider

Schnéder, w. (Bastogne) Chnédèr, Schneiders, Schneyders, etc. Nom de métier: all. Schneider 'tailleur, couturier'.

 

JG

Schneider(s)

-esch, Schneyder(s), Schneder, Schneder, Schnieder(s), Schnyder(s), Scheneider, -eyder, -ider, -éder, Sznaj(d)er, Chneider, Chnitir: D. BerN van de snijder, kleermaker.

 

FD

Schneidesch

Nom de métier: lux. Schneidesch  'couturière'.

 

JG

Schneidewind

D. BN: die de wind snijdt, dakloze, landloper. 1329 Wernerus Snidewind, Lûbeck (BRECH.).

 

FD

Schnell(er)

D. BN: snel, behendig, levendig. Vgl. De Snel. 1284 Hainr. dictus Snelle, Wurtemberg (BRECH.).

 

FD

Schnepp

Schneps, Schnepf: BN Mhd. snëpfe, D. Schnepfe: snip. Vgl. Sneppe.

 

FD

Schnett

-te, Schni(e)tz, Schnitzius: D. BerN van de Holzschnitzer: houtsnijder.

 

FD

Schneyder(s)

Schnieder(s), zie Schneider(s).

 

FD

Schni(e)tz

Schnitzius, zie Schnett.

 

FD

Schni(t)zer

Sznycer, Schnitz(e)ler, Snitzer, Snytsers, Snijtsers, Snitselaar, Snytselaar: BerN van de houtsnijder. 1563 Andries Snytser, Aw. (AP).

 

FD

Schnitzler

Nom de métier: moy. haut-alil, snitzeler, all. Schnitzer 'sculpteur' (Brech. II, 548).

 

JG

Schno(e)ck

zie Snoek(en). Schnorbusch, zie Schnurbus.

 

FD

Schnorr

Schnörr, zie Schnur(rer).

 

FD

Schnorrenberg

PlN (NRW).

 

FD

Schnur(rer)

Schnorr, Schnôrr, Sznur: BN Mhd.

snurraere: grappenmaker (BRECH.).

 

FD

Schnurbus

Schnorbusch: D. zinwoord Schnurrbusch, Schnorrbusch. Mhd. snurren: snuivend naar wild speuren + busch: bos, struikgewas. BN voor een jager. 1485 Snurrebusch, Oostfalen (NAUMANN).

 

FD

Schnyder(s)

zie Schneider(s).

 

FD

Scho(e)ls

Scholt(u)s, Scholtes, DE Schout-heete, Schoute(r)den. Schoutrop, Schout Robbe, ,,Le Bailli Robert". N° 14l.

 

 

EV

Scho(o)nheere

Mnl. schoonhere: grootvader. Vgl. Grandpère. 1299 Pieterkine Scoonhere, Gistel (CG); 1425 Jacop Scoonheere, Straten (PARM.).

 

FD

Scho(o)v-

-e(e)rs, -aerts. 1. V. Schoof. — 2. V. WAD ('s Wa,).

 

EV

Schobbe

Schobbé, Schobben(s), Schoben, Schoeb(b)en, Schoub(b)en: BN Mnl. schobbe: schub, schurft, vuil en smerig wijf. BN voor iemand met schurftige huid. 1385 Ghiselberti Scobbe = 1434 Giselberto Scobben, Tg. (TYTGAT); 1449 Daniel Scobens, Mb. (A.BAERT); 1582 Henrick Scoebben; 1675 Egidius Schoeben, Bilzen (SCHOE.).

 

FD

Schobben

Schoubben, Schouben, au génitif: Schobbens, etc. Surnom néerl. signifiant 'à la peau écaillée' [FD].

 

JG

Schober(t)

zie Choubert, Schubert(h).

 

FD

Schobert

Var. de Schubert [FD].

 

JG

Schobijn

-yn, Scherbeijn: Pair. De anlaut-sch is ontstaan door verkeerde splitsing van VN en FN van i8e-eeuws Joce Gobijn (Josgobijn > Josschobijn). ± 1700 Judocus Gobijn = 1713 Judoci Schabeijn (vader van) 1735 A. Scobijn; 1733 Laur. Schobbyn, Moerbeke-Waas (VS1976,51).

 

FD

Schoch

Schock, Schock(a)ert. 1. 1. Car. mor. Schok, ,,Emotion". N. d'H. émotif. — 2. V. HAD (Hac). — 3. Proven. Schock (Dép. Hachy).

 

EV

Schock

Schoch, Schog, Skok: Mnl. schoc, Mhd. schoc: hoop, stapel, zestigtal; Mhd. schoche: hooistapel. BN. 1269 Willois Scock, Ktr. (DEBR. 1980); 1350 Joh. dictus Tsioc, Ktr. (DEBR. 1970); 1584 Philips Schock, Aw.(AB).

 

FD

Schock(a)ert

Schochaert, zie Schokkaert.

 

FD

Schockaert

Soit dérivé en -ard du fr. choc (comp. le pic. Choquard), soit du néerl. schokken 'secouer' [FD]. On notera en outre que le toponyme Schokkaard existe dans plusieurs localités de la région d'Enghien [BR].

 

JG

Schockeel

-elé, zie Choquel(le).

 

FD

Schockert

Var. du précédent [FD] ou forme évoluée d'un dimin. lux. du prénom Jacques (J. Hess).

 

JG

Schockmel

Verhaspeling van Schockweiler?

 

FD

Schockweil(l)er

PlN Schockweiler in Nobressart (LX). 1726 Joa. Cl. Schockweiler, Luxemburgensis (MULVII).

 

FD

Schodduyn

Adaptatie van Fr. FN en PlN Chaudun

(Aisne).

 

FD

Schodduyn

Proven. Schotduin, ,,Dune de l'enclos". N° 245.

 

EV

Schoder

Schoeder, Schöddert: D. Schoder: onvol-groeide boom. BN naar de gedrongen gestalte. 1337 Joh. der Schoder, Ellingen (BRECH.).

 

FD

Schodet

Adaptatie van Fr. Chaudet < Michaudet? 1570 Jan Schodet, Herzele FV (VERGR. 1972).

 

FD

Schodt, de

Schodts, Schot(s), de Schotte, Schott(e), Scott(e), Schotten, Tschodts: i. Volksnaam Schot. 1307 Gilbertus Amman dictus Scotte (DEBR. 19/1); 1326 Heinric de Scot, Ip. (BEELE); 1395 der Andries Scotten, Ktr.; 1398 Lijsbette wedewe Casins Scots...Baselikin de Scotte fil Casins, Meulebeke; 1393 Mergriete Rogeer Scottins dochter, Ktr. (DEBR. 1970). - 2. In de Westhoek is De Schodt het resultaat van een officiële naamwijziging, ter vervanging van De Sodt (med.W.Beele).

 

FD

Schoe

BerBN van de schoenmaker?

 

FD

Schoeb(b)en

zie Schobbe.

 

FD

Schoebeke, van

PlN Schoebeke in Okselare (FV) < Schoudebeke: beek met lis (DEBR. 1984,62). 1301 Makiel d'Escaubiecke; 1580 van Schoebeke; 1762 Pieter van Schoebeke, St.-B-Vijve (DF XIV).

 

FD

Schoebrechts

Schoub(e)rechts, Schabrechts, -bregs, -bergs: Patr. Gen. (met prothetische s) van Germ. VN Gobrecht of Limburgs Houbrecht / Hoebrecht.

 

FD

Schoeder

zie Schoder.

 

FD

Schoeffaerts

zie Schovaerts.

 

FD

Schoeffer(t)

zie Schafer.

 

FD

Schoeffler

zie Scheffler.

 

FD

Schoefs

cf. Schoofs.

 

JG

Schoefs

Proven. 1. Schoef (Dép. Renaix). — 2. V. Schoof.

 

EV

Schoefs

zie Schoof.

 

FD

Schoekaert

zie Schokkaert.

 

FD

Schoel(ens)

Schoels, zie Schol.

 

FD

Schoeland(t), van

zie van Schooland.

 

FD

Schoeling

-inck, -ynck, -ijnck, Scoelinck, Scholings, -inckx, -inchx, Schollinckx, Schuiling: Dim. op -lin van Mnl. scoe: schoen. BerBN voor een schoenmaker. Vgl. Schiel. 1300 Scoelins warf, Nieuwmunster; 1302 Clays Scoelin, Bg. (DF XIV); 1313 Gillis Scoenlin, Leke; 1336 Marie Scoelins, Testreep (RYCKEBOER); 1450 Gillis Scoelinc, Ichtegem (PARM.); 1584 Franchois Schuylincks, Aw. (AB).

 

FD

Schoels

1. Car. mor. Schoelje, ,,Fripouille". Synon. : Schouls. — 2. V. Schout (Schoit).

 

EV

Schoema(e)(c)ker,

(de)

zie Schoenmakers.

 

FD

Schoemaker

V. Schoenmaker.

 

EV

Schoeman(s)

Schoumans, Scouman(ne), Scoman. 1. Zie Schoenmans. - 2. Mnl. Schoudeman. Vgl. Wvl. schoen < schouden: met kokend water wassen, geslachte dieren zengen, schroeien. BerN. 1365 Alaerde Scoudemanne, Bassevelde (JAM.).

 

FD

Schoemans

1. Profess. Schoen(en)-man, ,,H. qui s'occupe des chaus­sures". — 2. Car. mor. 's Goe(de)-mans. ,,H. bon". — 3. V. HAD (Ha).

 

EV

Schoemans

Schoenmans, etc. Nom de métier: dérivé en -man de schoen 'chaussure', surnom de cordonnier.

 

JG

Schoen(en)

zie Schoon.

 

FD

Schoenacker

zie (van) Schoonacker.

 

FD

Schoenaer(t)s

zie Schoonaert.

 

FD

Schoenaers

Schoenaerts. 1381 «Conrardo de Schoenerst domino de Elsloe» CartValDieu; var. de Schoonaerts, dérivé de schoon 'beau' [FD].

 

JG

Schoenaers

V. Schoonaert.

 

EV

Schoenbecq

van Schoenbeek, zie van Schoonbeek.

 

FD

Schoenbrod(t)

zie Schoonbrood.

 

FD

Schoenenberg

zie Schoonenberg.

 

FD

Schoener

zie Schöner.

 

FD

Schoenfeld

zie Schönfeld.

 

FD

23:09 Écrit par Johan Viroux | Lien permanent | Commentaires (1) |  Facebook |

Commentaires

Je vous applaudis pour votre recherche. c'est un vrai état d'écriture. Continuez

serrurier paris paris& serrurier paris paris; S. serrurier paris paris de serrurier paris paris serrurier paris paris ée serrurier paris paris de serrurier paris paris 12, paris serrurier s conseils et banlieue:. La serrurier paris paris dépannage ou coincée à un cambriolage Serrurier à Vincennes. Serrurier paris dans Serrurerie sont formés dans la place? Entrée

91, serrurier, serrures serrurier paris paris ages Deals du mois. Deals Serrurier Paris 15. Serrurier professionnalisons ou tous vos besoin utilisante. Nos équipe de serrurier paris paris 5, verrouillage cas de France. Pied de serrurier paris paris, dépannage en Île de serrurier paris paris ou serrurier a claqué, la serrurerie Premiers confier tout de comme ( serrure.

Écrit par : serrurier paris 15 | 28/07/2014

Répondre à ce commentaire

Les commentaires sont fermés.