04/07/2012

S-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

Spaak

1. 's Bag. V. BAD (Bag). — 2. ,,Anspect, Levier". N. d'artisan. Synon. : De Spaak.

 

EV

Spaak

Speek, Speeck(e), Specq(ue): BerBN van de rademaker, wielmaker, wagenmaker, die spaken in de wielen steekt. 1362 Joce Speke, Bg. (JAM.); 1405 Jacop Speeke, Bg. (SIOEN); 1423 Hans Spake, Bg. (PARM.). Maar de Belgische familie Spaak stamt van Magnus Spaak, °io.o6.i699 in Uddevalla (Zweden). Die vestigt zich in Brussel ça. 1725. Zw. spak: zacht, gewillig, gedwee (med. P. De Zuttere, Bs.).

 

FD

Spaak

Speek, Speecke. Surnom de charron: néerl. spaak 'rayon (de roue)', cf. aussi Spee-ckaert.

 

JG

Spaan(s)

Spaen(s), Spans: Mnl. spaen: spaan, houten lepel (E. spoon), visspaan, schuimspaan. BerBN van de lepelmaker, -snijder. Vgl. Spandel. 1280 Lambinus Spaen; 1377 Hannin Spaen, Ip. (BEELE); 1360 Griele Spaens, Gistelmoere (JAM.); 1378 Jan Spaen, Ktr. (DEBR. 2002).

 

FD

Spaanbroek

PlN Spanbroek (NH). 1584 Hendrick Spanderbroeck, Aw. (AB).

 

FD

Spaandon(c)k, van

van Spaendon(c)k, Verspaandon(c)k, Verspaendonck: PlN in de Haaghorst (NB). 1395 Henric van der Spaendonc, Hilvarenbeek; 1460 die Spaendonc van Jan van der Spaendonc, Haaghorst (Br.L 1989,1486. v.).

 

FD

Spaans

Proven. ,,Espagnol". N° 220. Synon. : Spa(e)ns, (D)espagne, Pagnoul. Joint à un N. de lieu : Spaenhoven, ..Fermes espagnoles".

 

EV

Spaapen

zie Paap(s).

 

FD

Spaargaren

BN voor een kleermaker die zijn garen spaart, die zuinig met zijn garen omspringt. Vgl. D. Sparbrot, Sparfleisch, Sparkàse, Sparwasser, Sparschuh, Sparleder. 1380 Willem Sparlaken Hulst (DEBR. 1999.).

 

FD

Spaarman

BN voor iemand die spaart, zuinig is. D. Sparmann. 1559 Everaart Sparer, G-Aw. (AP).

 

FD

Spaas

Proven. Spaa (Dialecte), ,,Spauwen" (Loc.).

 

EV

Spaas

zie Paasch.

 

FD

Spabeck

Nom d'origine: Spaubeek (Limbourg holl.).

 

JG

Spabeck

zie Spaubeek.

 

FD

Spad-

-in, -on. Profess. ou fonction. Espadon, ,,Epée". N. de fabric. ou

de spadassin. N08 131, 143.

 

EV

Spadin

Spaden, Spoden, Spoiden(ne): 1. PlN Spaden in Schiffdorf (NS). - 2. PlN 1338 Spaden, oude vorm van Spouwen (L) (J.G.). - 3. Ndd. Spaden, D. Spaten: spa(de). BerBN. - 4. Spoden is een huisnaam in Amel en Deidenberg (LU): 's Boden: an des Boten Haus: aan 's boden huis (med. K. Mannaerts, Mech.).

 

FD

Spadin

Spaden. Nom d'origine: 1338 «Spaden», forme anc. de Spauwen (arr. Tongres, Lb)?

 

JG

Spadon

Surnom: moy. fr. spadon 'eunuque' FEW 12, 132b ou bien espadon (spadon 1765-1835) 'grande épée' FEW 12, 142b [JL, NFw],

 

JG

Spadon(e)

-oni: It. BerN < spada: zwaard.

 

FD

Spae, (de)

(de) Spaey, Spaeij, (de) Spa: Mnl. spade: laat. Door d-syncope: spa, spaai. BN voor een laatkomer. 1328 Gheroy Spade, Bs. (VAN LOEY i937> 307); 1395 Johannis dicti Spade, Lv. (DE MAN1981); 1671 Thomas Spaey, Edingen-Aw. (AP).Vgl.Spat.

 

FD

Spaelant

Proven. Spaland, ,,Pays de Spa".

 

EV

Spaen-

-hoven, -s. V. Spaan.

 

EV

Spaen(s),

zie Spaan(s).

 

FD

Spaendon(c)k, van

zie van Spaandon(c)k.

 

FD

Spaenenborgh

zie Spannenburgh.

 

FD

Spaenhoven

zie Spanoghe.

 

FD

Spaenjaers

-jers, -saers, zie Spanjaers.

 

FD

Spaepen(s)

zie Paap(s).

 

FD

Spaerenberg

Proven.    Sparrenberg, „Colline des sapins".

 

EV

Spaerkeer

Misschien Deense PlN Sparkaer (PDB).

 

FD

Spaesbrugghe

zie Paesbrugge.

 

FD

Spaetgens

zie Speetjens.

 

FD

Spaeth

Spaeter, zie Spàt(h).

 

FD

Spaey, (de)

zie de Spae.

 

FD

Spaey.

Proven. Spa (Loc.).  Synon. : De-, Di- -spa, Spoo (Dialecte). S

pail(l)ier. Proven. ..Espalier", carac­téristique d'une propriété.

 

EV

Spaeyman

BerN van de spadenmaker (LIND. 1964)? M.i. afl. van Mnl. spade: laat. Vgl. D. Spà'thmann. 1441 Aert Spaeymans dochter, Den Bosch (HB 480).

 

FD

Spagna

1283 «Willaume Spaengaerd», 1287 «Nicholon Spaignart», 1288 «Clais Spa-gnart», 1290 «Franehois Spaeniaert» Dettes-Ypres; ethnique: forme w. de spagnard 'espa­gnol', cf. Lespagnard.

 

JG

Spagna(erts)

zie Spanjaers.

 

FD

Spagnol

Spaniol, Spagnoli, -olo, -uolo: Volksnaam van de Spanjaard.

 

FD

Spailden, van de

zie van der Raspaille.

 

FD

Spailier

Spaily, Spelier, Spellier, Spallier, Spalier, génitif néerl. : Speliers, Speleers, Spaliers. s.d. «relicte Jacobi le Speilier» = «quondam Jacobi le Speylier» ObitHuy, 1554 «Pierchon Le Speelier» BourgNamur; nom de profession: anc. w. (1357) «speelier» = fabri­cant d'épées (w. spèye) FEW 12, 142b (cf. DBR 9, 72-84); plutôt qu'âne, fr. espallier 'partie de l'armure qui recouvre l'épaule' [FD]. Cf. aussi Sipelier. « Forme fém. : s.d. «Agnetis le Speelresse», «... Henkine la Speilresse» ObitHuy.

 

JG

Spalard

-ar(t), zie Espalart.

 

FD

Spalard

Spalart, Spalar. 1272 «Walterus Spaliart» PolyptVillers, 1499 «Watier Spal-lars» TerrierNaast, 1568 «Collart Spaliart» Nalinnes, 1602-3 «Bertrand Spaliart» Ter-riersNamur, 1676 «Jacques Spaliart» Ruage-Ath; surnom: dérivé de w. spale 'épaule', ainsi anc. liég. spalair, spallair 'coussin pour appuyer les épaules' FEW 12, 148, d'où le nom d'un pont sur le Hoyoux dans le quartier des Tanneurs à Namur, 1409 «as pons Spalar» (J. Herbillon, NTN n° 47). Cf. Espalard.

 

JG

Spallier

Spalier(s), Spailier, Spaily, Despallier,

d'Espallier, Despailler, Despailler, Diespallier: i. Ofr. espallier: schouderstuk van het harnas. BerBN van de wapensmid? 1279 Hugo Spaelgir, Hulst (DEBR. 1962). - 2. Var. van Spelier(s).

 

FD

Spallier

Spalier, Spaliers, cf. Spailier.

 

JG

Spalmont.

Proven. Spalomont (Dép. Spa).

 

EV

span

1.  V.  Spaans.  Spans.      2. Profess.  Span,   ,,Attelage".   N.   de cocher  ou  de loueur  de  voitures. Spanuyt. N. d'aubergiste chez qui les chevaux étaient dételés pour la nuit. — 3- Proven. L.D. Spanuit. (Dép.   Hoegaarde   et   Schepdaal). Patronyme :   Spanuyt.     4.   Car. phys.  Span-  -oche, -oghe,  ,,Yeux bridés".   V.   en   outre :   BAD(u) (Ban).

 

EV

Span-

-oche, -oghe.V. span. Spapens. 's Papens. V. De Paepe.

 

EV

Span(n)enburg

Spaenenborgh: 1. Gen.-vorm in Br. weergave van Pijnenburg. 1563 Kerstiaen Spannenberch, Diessen NB (AP) = Pijnenborch, Diessen (med. L. Adriaenssen, A'dam). - 2. Maar deze identificatie kan op een reïnterpretatie berusten, door associatie met de beter bekende FN Pijnenburg. Er is een D. PlN Spangenberg (HS, RP). 1536 Simon Spannenburch, Leeuwarden (MUL IV); 1584 Joris Spannenberg, Aw. (AB); 1592 Gaspar Spangenberger, Neurenberg-Aw.; 1616 Melchior Spannenberger, Aw. (AP).

 

FD

Span, van der

Van der Spaan? Zie Spaans. 1363 Bêle van der Spanct, Sint-Oedenrode; 1765 Fokke Fokkes van der Span, Grootegast (PDB).

 

FD

Spandel

Spandler, Szpandel: Dim. van Mhd, spân, D. Spahn: spaan, houten lepel, visspaan, schuimspaan. BerBN van de lepelmaker. Vgl. Spaan(s). D. ook Spâhnle. Spandler is BerN.

 

FD

Spanenberg

Proven.    Spanienberg, Colline d'Espagne". Spanier. 1. Proven. ..Espagnol". — 2. H.  partisan  de la politique  espagnole. N03 215, 220.

 

EV

Spanenburg

zie Spannenburg.

 

FD

Spangelet

1.   Proven. (E)spagnolet. ,,Petit Espagnol". N° 220. — 2. V.

BAD(u). ('s Bank). — 3. Profess. Spagnolet (Flam.), ,,Espagnolette". N. de fabricant. N° 131.

 

EV

Spanhove(n)

zie Spanoghe.

 

FD

Spaniol

zie Spagnol.

 

FD

Spanjaers

Spanjaard, Spagna(erts), Spannaert, Spaenjaers, Spaensaers, Spa(e)njers, Spanier, Spaniger: Volksnaam van de Spanjaard. 1276 Willelmo Spaingard, Ip. (BEELE); 1444 Henri de Arandia alias Spaengnaert, Luik (ISC); 1488 Nicolaus Spaynjaert, Leod. dyoc. (MULIII).

 

FD

Spannagel

13e s. «Henric Spannagel» Gand; surnom: moy. néerl. spannagel 'cheville en fer pour chars et charrues' [FD] ou bien, avec sens obscène, 'pénis' (St. Hagstrôm, Kolner Beinu-men des 12. und 13. Jahr., 1949, 192); d'autres sens sont proposés par Brech. II, 629.

 

JG

Spannagel

IJzeren pin ter verbinding van wagen of ploeg. BerBN? Volgens BRECH. BN voor iemand met gedrongen gestalte en taai karakter. 136 e. Henric Spannagel, Cent (GN).

 

FD

Spanner

Mhd. Spanner: binder van balen, wagenlader. 1371 Nikol. Spanner, Straatsburg (BRECH.).

 

FD

Spanneut

1511 «Martin Spanneux» CoutStavelot, cf. aussi 1286 «Wybers Spagnos» Cart-Lessines; ethnique: espagnol, sans doute res­sortissant des Pays-Bas espagnols.

 

JG

Spanneut

-u(e)t, Spano(s), Spanu, zie Lespagno(u)!.

 

FD

Spanoghe

Spanhove(n), Spaenhoven: BN voor iemand met gespannen, voor zich uit starende ogen, starre blik (TAV.). De var. Spanhove door v/g-wisseling (LEYS1960) en reïnterpretatie. 136 e. Monkin Spanoge, Cent (GN); 1317 Pieter Spaenoghe; 1493 Goessen Spanoghe, Dend. (CED); 1378 Margrieten Spanoechs, Dend. (OSD); 1545 Jan Spaenhoven, Dend.-Aw. (AP).

 

FD

Spanoghe

Surnom néerl. signifiant 'œil fixe, regard fixe'.

 

JG

Spans

zie Spaan(s).

 

FD

Spanyersberg

Spanjaardsberg? Wellicht reïnterpretatie van D. PlN Spangenberg; zie Span(n)enburg. 1634 Spanjersberch, 1647 Spangersbergh, 1648 Spaniersberg, Delft (PDB).

 

FD

Spapen(s)

zie Paap(s).

 

FD

Sparcq

1.  Proven.  Spark ou Spurk (Dép.   Bilzen).    2.   V.   BARD

(Bark).

 

EV

Sparenberg

Wellicht PlN Sparrenburg (NB).

 

FD

Sparenbreg

Proven.   ..Colline   des sapins".

 

EV

Sparks

E. BN naar het levendige, sprankelende karakter. 1301 John Sparkes, York (REANEY).

 

FD

Sparmont

Sparmant: i. BN voor iemand die zijn mond spaart, een zwijgzame. 1280 Radolf Sparemund, Wismar (NN). - 2. PlN Sparmont in Comblain-Fairon (LU). 1425 Gilkin de Sparmon, Stavelot (J.G.); 1730 J. F. Sparmont, Hoei (MUL VII).

 

FD

Sparmont

Sparremont, var. : Sparmant. 1425 «Gilkin de Sparmon», 1511 «Giel de Spar­mont» CoutStavelot; probabl. nom d'origine: Sparmont, dépend, de Comblain-Fairon (Lg).

 

JG

Sparton

Afl. van Ofr. espart: verdeling, verspreiding, bliksem, vonk, vurige blik.

 

FD

Sparton

Dérivé en -on de anc. fr. espartir 'par­tager, diviser; se fendre' FEW 7, 683b [JMP]?

 

JG

Spas

Proven.  Dép. Gesves. Synon. : Spatz. Specht. Proven. ,,Pic" (Oiseau). L.D. Nos 288. — 2. Synon. : Verspecht.

 

EV

Spät(h)

Spaeth, Spaeter: D. BN Spat: laat. Vgl. (de) Spae. 1248 Hainr. miles dictus Späte (BRECH.).

 

FD

Spâtjens

-gens, zie Speetjens.

 

FD

Spatz

D. BN Spatz: mus.

 

FD

Spaubeek

Spaube(c)k,Spabeck:PlNSpaubeek(NL).

 

FD

Spaus

Spauwen, zie de Pauw.

 

FD

Spaute

Spote, Spôte. Probabl. surnom: à rap­procher de pic. (Mons) spautrer 'écraser' FEW 17, 162 [JMP]; cf. aussi Spelte.

 

JG

Spaute

Spote: Ofr. espiaute, Oudw. speaulte, Fr. épeautre:spelt(J.G.).

 

FD

Spauwen

Nom d'origine: (Grand- et Petit-) Spauwen, flam. Spouwen (Lb).

 

JG

Spauwen, (van)

zie van Spouwen.

 

FD

Spebrouck

zie (van) Speybroe(c)k.

 

FD

Spec

zie Speck(s).

 

FD

Specenier

In de parochieregisters van Vlamertinge ça. 1750 komt de naam aïs Spissonier voor (PDB), met s-anticipatie < Pissonnier.

 

FD

Specenier

Nom de métier : moy. néerl. specenier 'épicier'.

 

JG

Specht

Spect, (de) Spicht, Despic, Spigt: BN naar de vogelnaam, de specht, wellicht naar de spichtige neus. 1281 Arn. Specht, Temse (HAES.); 1316 Arnoldus dictus Spect, Lv. (OATII).

 

FD

Specht

Spect. 1286 «Jehan Spec» DettesYpres; surnom : néerl. specht 'pic (oiseau), pivert'. Cf. aussi Specq, Specks.

 

JG

Spécia(el)

Specia(el), Spéciale, Spezia(le): Dim. van Ofr. espice, espèce, Lat. species: kruiderij, specerij? BerBN voor een kruidenhandelaar. 1221 Species; 1231 Sapience Speciei, Atrecht (NCJ). Maar het Mnl. kende toch al het woord speciael: bijzondervriend.

 

FD

Speck(s)

Spek, Spec, Specq(ue): BerBN voor spekslager of BN voor de speketer. 1268 Joh. de Spechetere; 1326 Jan Spec, Ip. (BEELE); 1396 Boydin Spexs erve, Schendelbeke (DE B.); 1503 Heynrick Speck, Zolder (VANB.).

 

FD

Specka(ert)

zie Speeckaert.

 

FD

Speckemeyer

D. FN Speckmeyer, d.i. meier (boer) die woont aan een Speck: moerassig terrein, knuppeldam (BRECH., DN).

 

FD

Specken(s)

zie Spekkens.

 

FD

Speckman

BerN van de spekslager, speksnijder of speketer. D. Speckmann. 1376 Hinricus Specman, Pommeren (BRECH.). - 2. Var. van Speeckman.

 

FD

Speckstadt

zie Peckstadt.

 

FD

Specq

Specks. 1472 «Hanry Speck» DénLa-roche, 1603 «Salomon Specx» BourgLiège; surnom (au génitif) de charcutier ou de man­geur de lard, néerl. spek; cf. aussi Specht.

 

JG

Specq(ue)

zie Speck(s), Spaak.

 

FD

Spect

zie Specht.

 

FD

Spector

NF latinisé, var. de Pector (= peintre)'?

 

JG

Spector

Wellicht Pector met voorgevoegde s (vgl. Spenninck).

 

FD

Spede

Spède, Speder, Spéder, Spee, Spée, Speed: Oostelijke en Ndd. vorm van Mnl. spade: laat, traag. BN. Zie (de) Spae. 1368-75 Ernoul Spede; Marion la filze Guillaume Speeds, Langdorp (CHA 86,94); 1394 aen Jo Speden = 1395 Johan Spede = 1400 lan Speyen, Heers (LAES).

 

FD

Spede

Spède. Surnom: limb. spede, moy. néerl. spade 'tard, lent' [FD]; cf. aussi Spee. -Dérivés : Speder, Spéder.

 

JG

Spee

Proven. Speie ou Spui, ,,Ecluse". Synon. :   Van   der   Spee,   (Speie, Ecluse à St-André-lez-Bruges).

 

EV

Spee

Spée. Surnom : w. liég. arch. spèye 'épée' FEW 12, 140a(cf. É. Legros,BTD27,144)ou bien var. de Spede [FD].

 

JG

Spée

Spee: i. Zie Spede. - 2. W. spèye, spée, Fr. épée: zwaard (KCTD1953,144). BerBN van de zwaardenmaker.

 

FD

Speec(k)man

Spyckman, Spiekman: i. Afl. van Speecke = Spaak. - 2. Afl. van Verspeek.

 

FD

Speeck(e)

Speek, zie Spaak.

 

FD

Speeckaert

Speecart, Speekaert, Speekhart, Specka(ert), Spica(ert), Spieca(e)rt, Spiéca(e)rt, Spiekart, Spiékart: i. Afl. van speecke: spaak. BerN van de wielmaker, wagenmaker. - 2. Afl. van Verspeeck. Vgl. Speeckman. 1406 Gielijs Speekaert, Bodegem (PEENE); 1512 Joh. Speccaert, Es. (MULIII); 1562 Jan Speeckaert, Bs.-Aw. (AP).

 

FD

Speeckaert

Spiecaert, Spiécaert, Speecart, Spiecart, Spiécart, Spiekart, Spiccart (for­mes francisées). Nom de métier: celui qui pla­çait les rayons d'une roue, charron, dérivé en -aert de Spaak, Speeck(e).

 

JG

Speecke

Speek, cf. Spaak.

 

JG

Speed

E. FN Speed, Oe. spêd: (voor)spoed, succès, weelde. 1277 John Spede, Suffolk (REANEY). -2. Zie ook Spede.

 

FD

speek

,,Pieu, bâton". Proven. Spe(e)k (Dép. Beerst et Heist-op-den-Berg). Synon. : Van der Spek, Speckaert (Speekaarde), ,,Terre aux pieux". Speckaarts. (Dép. Lede).

 

EV

Speekenbrink

PlN Spekenbrink in Goor (OIJ) (PDB). Ndd. PlN en FN Speekenbrink: (gras)plein, dorpsplein in moerassig terrein (DN).

 

FD

Speele

zie Spel(le).

 

FD

Speele, de

zie Hespel.

 

FD

Speeleveld

PlN: plaats waarop gespeeld wordt. 1389 tôt eenen spoelvelde, Haarlem (MOERMAN). PlN om Dend. (OV): 1340 te Heisterghem op tSpellevelt(CBD).

 

FD

Speelman

Spielmann, Spilman, au génitif: Speelmans, Spielmans, Spelmans, Spilmans. 1288 «Will. Speleman» DettesYpres; surnom néerl. de chanteur, troubadour, jon­gleur, comédien, joueur, etc.

 

JG

Speelman(s)

Speeleman, Spellemans, Speleman(s), Spelmans, Spielman(s), Spielmann(s), Shpilman, Spilmann, Spil(l)man, Szpilman: i. BerN van de speelman, muzikant, liedjeszanger, kunstenmaker, danser, jongleur. D. Spelman, E. Spel(l)man, Spil(l)man. 1227 Joh. Speleman, St.-Denijs-Boekel (GN); 1246 Henrici Spileman (HAGSTR. 1949); 1326 Jan Speleman, Ip. (BEELE); 1366 domum Willelmi Speelmans, Ktr.; 1398 Gille Spielman, Wervik (DEBR. 1970). - 2. Sommige vormen kunnen evtl. op Spillemans teruggaan.

 

FD

Speelmeyer

-meijer: Reïnterpretatie of verkeerde lezing van Speckmeyer.

 

FD

Speels

Wsch. verkort < Hespeels; zie Hespel.

 

FD

Speels, de

zie Hespel.

 

FD

Speelthore

zie Spildooren.

 

FD

Speeltjens

1. V. Spelt. — 2. 's B'âlt-jens. V. BALD.

 

EV

Speer, (de)

 (de) Sper: i. BerBN voor de maker, smeder van speren. Vgl. D. Speer. - 2. Zie Desper(t).

 

FD

Spees

Spees(s)en: Patr. Wellicht met s-anticipatie < Peerszoon. Vgl. Spiessens.

 

FD

Speeten, van der

Verspeet(en): PlN Spit, Spete: omgespitte grond (MOERMAN). 1281 Clemma de Speten, Hillegem (HAES.); 1564 Merten van der Speeten, Burst; 1569 Hans van der Speeten, Zonnegem-Aw. (AP).

 

FD

Speetjens

-gens, Spetgens, Spaetgens, Spàtjens, -gens: Dim. van Spit (zie i.v.); evtl. van Spat.

 

FD

Speetjens

Surnom: dimin. de néerl. spit 'bro­che' [FD].

 

JG

Speets

zie Spit.

 

FD

Spegelaer(e)

zie de Spiegela(e)re.

 

FD

Speghel, de

Speguel, zie Spiegel.

 

FD

Spéguel

V. Spiegel.

 

EV

Speich

D. Speiche: spaak. Vgl. Spaak.

 

FD

Speicher

D. Speicher, Mhd. spîcher: korenschuur, graanschuur, -zolder. Vgl. Spijker 2. PlN Speicher (RP).

 

FD

Speidel

1. 's Bädel. V. BAD. — 2. Proven. Spijt-lo, ,,Bosquet pitoy­able".

 

EV

Speidel

NF lux. signifiant 'lourdaud'.

 

JG

Speidel

Szpajdel: D. BN < Mhd. spîdel: wig, keg, keil. BN voor een lomperd.

 

FD

Speier

Speijer, Speyer: PlN Speyer, Ndl. Spiers (Faits). i3i4Gernodus dictus Spirere,Worms (BRECH.).

 

FD

Speilers

Wsch. var. van Speliers.

 

FD

Speileux

1688 «sieur François Speileux» Falisolle; var. de Spilleux?

 

JG

Speileux

V. Spil II.

 

EV

Speileux

zie Spilleux.

 

FD

Speiser

D. BerN Speiser, Mhd. spîsaere: spijsmeester, kok, die de maaltijden aanrecht. Vgl.Spyse.

 

FD

Speiser

Profess. Speise (Allem.), ,,Aliments". N. de fournisseur d'aliments. Synon. : Spyse.

 

EV

Spek

zie Speck(s), (van der) Spek.

 

FD

Spek, (van der)

van der Speks, van der Spi(c)kken, Verspeek: PlN Mnl. spijc, Westf. specke: brug van boomstammen, knuppeldam (MOERMAN, DN). 1383 Henric vander Spicken, Tn. (C.BAERT); 1368 Henri de Spicken, At. (CHA 61); 1404 Hans vander Specken, Rijmenam; 1446 Jan vander Spicken, Groot-Loon-Mech. (GPM); 1613 Petrus Verspeek, Kontich(SELS).

 

FD

Spekkens

Specken(s): Wsch. < PlN Mhd. en Ndd. Specke: knuppeldam, moerassig terrein. Zie (van der) Spek. PlN Speckin bij Hannover. 1312 Thidericus dictus Speckin (BRECH.); 1575 Govaart Specken, Grathem NL-Aw. (AP); de Oostendse familie heeft aïs voorvader "1756 Joannes Ludovicus Speckens, Roermond NL (PDB).

 

FD

spel

,Jeu". Dialecte : Speel. 1. Pro­ven. Spe(e)l- -berg, -hof, -straat (L.D.), ,,Colline-, ferme-, rue- -des jeux". (Confusion parfois possible avec Spelt (V. ce N.). — 2. Pro­fess. ,,Marchand de jouets" ou Car. mor. ,Jouette". Spel- -eers, -ier, Spe(e)l(e)man(s), Spelkens, Spel-tjens, ,,Petits jeux, jouets".

 

EV

Spel(le)

Speele: BN voor een speler? Of verkort < Hespel, Aspeele?

 

FD

Spel(le)mans

zie Speelman(s).

 

FD

Spel(t)-

Spil(t)- -door(e)n, -hoo-r(e)n, ,,Epinaie". (Spel-, Spil--doorn. Dép. Anzegem, Bellem). Verspeelt, Spletjens, ,,De l'épi-naie", ,,Petites épines". N° 243-

 

EV

Spelberg

Spilborghs: i. BerBN van de werkman-voerman die de speelberg of verhoogde plaats klaar moet maken voor een openluchtspel. 1428 ghegheven Janne Speelberch.-.vanden savel te halen met synre kerren opte loe ende opte marct te Loven te vueren daer men op boerden sal, Lv. (DE MAN1959). - 2. PlN Speelberg in Aubel (LU), Kortrijk-Dutsel (VB), Horebeke (OV), Linde, Overijse (VB). Spelberg in Enschede: 1316 Speleborch. 1416 Janna van Speelberghe, Ns. (HB 209); 1597 Hans Speelborch, Mech. (AP).

 

FD

Spelboute

zie Spillebou(d)t.

 

FD

Spelbrink

PlN Brink (grasplein, dorpsplein) waarop gespeeld wordt. PlN Spelebring in Enschede; 146 e. Speelbrenc in Aperlo bij Elburg (G) (MOERMAN).

 

FD

speld

,,Epingle". Profess. N. de fa­bricant. Confusion possible avec Spelt. V. ce N. Synon. : Splingard, ,,Epinglier".

 

EV

Speleers

zie Spelier(s).

 

FD

Speleman(s)

zie Speelman(s).

 

FD

Speler, (de)

BerN van de muziekspeler, muzikant. Vgl. D. Spieler. 1345 Conr. dictus Spelere, HS (BRECH.).

 

FD

Spelier

Spellier, Speliers, Speleers, cf. Spailier.

 

JG

Spelier(s)

Spellier(s), Spillier, Spilier(s), Spile(e)rs, -aire, Sp(e)leers: LU W. speelier: zwaardenmaker (Dial. belgo-ram. 1952,72-84). Vgl. FN Zwaardemaker. s.d. Jacobi le Speilier, Hoei (J.G.); 1386 Pieter Spileer, Volkegem; 1403 Claus Spelgijers, Schelderode (CASTELAIN 2002); 1449 Janne Speilier, Mb. (A.BAERT).

 

FD

Spelkens

Speltjens, Speltiens: Mnl. speelkin, dim. van spel. BN van de speleman. Zie Speelman(s). 1281 Erenbout Spelekin, Dudzele (HAES.).

 

FD

Spellemaeker

-ma(e)cker, zie Spillemae(c)ker(s).

 

FD

Speller

E. FN voor een spreker, predikant of verteller (REANEY; GensNostra 1971,33-41).

 

FD

Spellier(s)

zie Spelier(s).

 

FD

Spelmans

cf. Speelmans.

 

JG

spelt

,,Epeautre". 1. Profess. N. de cultivateur. N° 131, 165. — 2. Pro­ven. L.D. Spilt (Dép. Zempst). Van der Spelt.

 

EV

Spelt(e)

Speltens, Spelter(s): Var. met umlaut van D. Spalt(er). BerBN en BerN van de houtklover. 1516 Peter Spelter, Weikersheim; 1543 Georg Spelt, Rothenburg (BRECH.).

 

FD

Speltdoor(e)n

zie Spildooren.

 

FD

Spelte

Surnom : anc. w. spelte 'épeautre' FEW 17, 177b, comp. Spet(te).

 

JG

Speltiens

-jens, zie Spelkens.

 

FD

Speltinc(k)x

's Bältings. V. BALD.

 

EV

Speltinckx

-in(c)x, zie Plaetinck(x).

 

FD

Spencemaelle

zie Pincemaille.

 

FD

Spencer

BerN E. FN < Ofr. despensier: bewaarder en uitreiker van de voorraden, hofmeester, rentmeester. 1204 Robert le Despenser, Shropshire; 1275 William le Spencer, Hampshire (REANEY); 1665 Adam Spincer, Londen; 1693 Eduard Spencer, Engeland-Bg. (PARM.).

 

FD

Spencer

's Bänzer. V. BAD (Banz).

 

EV

Spender

au génitif: Spenders. 1284 «Willaume Spendere», 1288 «Nicoles Spender, li poisson­niers» DettesYpres; nom de métier: moy. néerl. spender 'régisseur, intendant, maître d'hôtel'.

 

JG

Spender(s)

E. FN < Ofr. despendour: hofmeester, rentmeester. 1327 Adam le Spendur, Stafford (REANEY). - 2. D. FN Spender < Mhd. spëndaere: aalmoezenier, armenzorger. 1224 Frid. Spendere, Elzas (BRECH.).

 

FD

Spengler

Spingler: D. BerN < Mhd. spengeler: oorspr. gespenmaker, later blikslager, loodgieter.

 

FD

Spenninck

zie Penninck.

 

FD

Spens

NF attesté au 15B s. dans l'Yonne et la Nièvre (Bourgogne), p.-ê. comme nom déto-ponymique (GeneaNet); en Belgique, une var. de Spa(e)ns serait envisageable [FD].

 

JG

Spens

Wellicht var. van Spans.

 

FD

Sper, (de)

zie (de) Speer.

 

FD

Sperandieu

Spérandieu. Surnom de dévot: littér. 'espère en Dieu'.

 

JG

Spérandieu

,,Espère en Dieu". N. de bapt. de l'époque de la Réforme.

 

EV

Spérandieu

Sperandieu, Speraindeo, Sperandio: Var. Fr. FN Espérandieu, d.i. espère en Dieu: hoop op God. 8e e. Spera in Deo, Marseille (DAUZAT).

 

FD

Sperling(s)

D. BN Sperling: mus. Vgl. Spats, Mus. 1285 Joh. dictus Sperlinc, Rostock (BRECH.).

 

FD

Spermalie

Spaar malie (duit, muntstuk). BN voor iemand die zijn geld spaart (Bk. 1971,285-6). 1281 Marg. Sparmaelge, Gent (HAES.); 1337 van Symoen Sparremallien = 1355 Symoen Spermalles wijf, Gent (RSG, GSB); 1528 Henry Espargnemal, Namen (RBN).

Spernagel: Zinwoord Mnl. sperren/sparren: uitspreiden, (uit)strooien + nagel: spijker. BN voor timmerman of smid die de spijkers rondstrooit, er kwistig mee omspringt. Vgl. Quistnagel. 136 e. Segere Spernagel, Gent (GN); 1402 Peter Spernaghel Louwen sone uut Duvelant, Aw. (ANP).

 

FD

Spet

Spette, Speth. Proven. Spijt, ,,Dépit". N. de terre inculte. Synon. : Spiette. Speitje (Dép. Kruishoutem).

 

EV

Spetebroo(d)t

Speytebroodt: Onduidelijk. Ongetwijfeld een zinwoord, maar het eerste élément is onduidelijk. BN voor iemand die brood spat, spuwt bij het eten (vgl. E. to spit)? Vgl. 1398 Heinric Spoytebaerds, Aw. (HB 68; die op zijn baard spat, spuugt). 1481 Pieter Spetebroot, Eke FV-Gent (PBG); 1507 Daniel Spetebroot, Kassel (MULIII); 1559 Jacop Spetebroot, Bg.; 1582 Jacob Spetenbroot, Vn. (SCHOUT.).

 

FD

Spetebroot

Profess. Speltebrood. ,,Pain d'épautre". N. de boulanger. Nos 131, 147.

 

EV

Speter(s)

Spiter, Spitters: Afl. van Mnl. speten: aan het spit steken. BerN. Vgl. D. Spiesser.

 

FD

Spetgens

zie Speetjens.

 

FD

Speth

Zie Spit. - 2. Var. van Spede of Spat.

 

FD

Spette

Spète, Spiette: LU W. spête, spéte: spelt. BerBN (J. G.).

 

FD

Spette

Speth, Spètet Surnom: w. liég. spête, spéte 'épeautre' FEW 17, 177b; comp. Spelte, Spiette et Spaute.

 

JG

Speurt

zie van der Spurt.

 

FD

Spexstaerts

1. Zie Pexstaerts. - 2. Evtl. PlN Speksard, Spechtshard: beboste hoogte met spechten. Id. aïs D. PlN Spessart: 1134 Spehtheshart (TW). 1451 te Spexaert, Lede (TL). 1295 Alise de Spexarde; 1380 Jacob van Spechtsaerde, Lede (TL); 1396 Lijsbet van Spexharden, Lede (DE B.); 1535 Spextaerts, Lede (TL).

 

FD

Speybroe(c)k, (van)

(van) Speybrouck, Speijbroe(c)k, van Spybrouck, Speybrock, Spebrouck, van Speybroeck: PlN Speibroek in Sleidinge, Wondelgem (OV). 1339 Aert van Spoysbrouc, Eeklo (DF XV); 1360 Soy van Speysbrouc, 1370 Sygerus van Speybrouc, Evergem; 1398 Jan van Speybrouc, Oostakker (GYSS. 1971); 1378 Heinrick van Speybrouc, Dend. (OSD).

 

FD

Speyer

Proven. ,,Spire" (Ville allem.). Synon. : Spiere, Spira (V. Spier).

 

EV

Speyer

zie Speier.

 

FD

Speytebroodt

zie Spetebroo(d)t.

 

FD

Spezia(le)

zie Spécia(el).

 

FD

Spica(ert)

zie Speeckaert.

 

FD

Spicarolen

zie Picarelle.

 

FD

Spich

Spiech: PlN Spich (NRW).

 

FD

Spiecart

Spiecaert, Spiekart, Spiccart, cf. Speeckaert.

 

JG

Spiece

Proven. Spixbe (Dép. Theux) ou Spexhes (Dép. Jalhay). Spisse, ,,Fourré épais". Synon. : Spyse, Spietz, Delsupexhe.

 

EV

Spiece

Spièce, -iéce (NF hennuyer). NF attesté à Courcelles depuis 1776, p.-ê. en provenance de Saint-Dié dans les Vosges (GeneaNet) ; p.-ê. d'anc. fr. espiece 'épice' FEW 12, 153b, comme surnom de vendeur d'épices [FD], si­non var. romanisée du NF alsacien Spies(s).

 

JG

spiegel

,,Miroir". 1. Profess. ,,Miroi-tier". Synon. : Spiegel- -eer, -eir. Spiegl. Van de(r) Spi(e)g(e)l(e), ,,Du miroir" (Enseigne de maga­sin). — 2. Proven. Spiegel ,,Miroir", synonyme de ,,lac".

 

EV

Spielmann

Spielmans, cf. Speelman(s).

 

JG

Spier

Prov. 1. Spier (Dép. Ruisse-lede). — 2. Spire (V. Speyer). — 2. Spierres (Dialecte), ,,Espierres" (Loc.). Synon. : Spier- -e, -s (Spiere, N. flam. de Espierres), Spira.

 

EV

Spies

Surnom: all. Spies 'javelot, pique', plutôt que forme anc. de Spy, 1285 «Spies» (Nr), cf. cependant 1289 «Bertrans de Spies», «Kathe­rine H feme Colon de Spies» CensNamur.

 

JG

Spiessen

Spiessens. P.-ê. var. du double génitif néerl. Pierssen(s) '(fils) de Pierre'.

 

JG

Spiessens

N. de bapt. 's Bassens. V. BAD (Baz). Synon. : Speefsen).

 

EV

Spiet

Splet(t)e, Splète: i. Mnl. splet(t)e: spleet, reet; dunnen houten spaan. BN. 1450 Jan Splette, St.-Win. (VERGR. 1968). - 2. Splète is soms een enclave of smalle gang, steeg (DF XV).

 

FD

Spietaels

cf. Spitaels.

 

JG

Spietsaert

Forme néerl. de Pinchart [FD]?

 

JG

Spiette

(NF namurois). Probabl. var. de Spette, Spelte (Carnoy 168), avec diphtongaison com­me dans w. nam. spiate 'épeautre' (w. liég. spête, spéte), forme non attestée toutefois par le FEW 17, 177b. Comp. également les formes anc. Spillete, v° Spilette.

 

JG

Spiette

V. Spet.

 

EV

Spijker(s)

Spyker(s), Spicker, Spieker(s): i. BerBN van een spijker- of nagelsmid. Vgl. Nagelmackers. -2. Verkort uit Van de Spijker. 1143 Arnoldo Spicar, U (GYSS. 1999'); 1410 Diederic Spikers, Aw. (ANP); 1492 Wilhelmus Spieker, Haarlem (MUL III); 1546 Wilboert Spieckers, Zolder (VANB.).

 

FD

Spijker, van de

Naar de woonplaats aan een spijker of voor de beambte in een spijker of graanschuur. 1293 van Gerarde van den Spikere, Rozendaal (CG); 1382 Johanni de Spikre, Ip. (OLV 382); 1384 Arnt vanden Spiker, Retie (VERB. II)

 

FD

Spijns

Spyns, zie Spins.

 

FD

Spijse

Spyse: BerBN van de spijsmeester, rentmeester, hofmeester. Vgl. Speiser. Mnl. spise kan ook een nomen agentis zijn van ww. spisen. Dan is het een BerN en syn. met spijzer. 1125

Theodericus Spise, Cent (GN); 1398 wedewe Gillis Spijs, Pieter Spise, Emelgem (DEBR. 1970).

 

FD

spil I

. (V. Spel). ,,Fuseau". Profess. ,,Fuselier. Fabric. de fuseaux". Spile(e)rs, Spiliaert, Spillemae-kers, Spilman. (Suffixes. N° 133. Spillebeen, ,,Jambe de fuseau". ,,Spilleboudt". Forme romane : Sp(e)illeux, ,,Fuselier". Spiltoir, „Fabrique de fuseaux".

 

EV

spil II

V. spelt.

 

EV

Spil(l)oes

Spilloens, gen. van Spillioen < Ofr. espillon, dim. van Ofr. espi: lans, spies. BerBN. 1382 Suehier Spilhon, Geldenaken (HERB.); 1337 Johanne Spelioen = 1340 lohannis dicti Spilioen = 1358 Johanne Spiljoen, Tn. (C. BAERT).

 

FD

Spil(s)tijns

-st(e)yns, zie Plaetinck(x).

 

FD

Spilaire

Francisation du suivant.

 

JG

Spilborghs

Proven. ,,Château frot provenant de la ligne maternelle".

 

EV

Spileers

Spilers. Var. de Speleers, Speliers ou de Spilliaert.

 

JG

Spilette

1279 «Mehault Spillete» = 1286 «Ma-haus Spillete», 1309 «Colart Spillet», 1311 «Gerart Spillet» ComptesMons; surnom: p.-ê. anc. fr. espillelte, dimin. de espi(e) 'lance, javelot', cf. aussi Lespilette, ou bien dérivé en -et(te) de moy. fr. espillier 'élaguer', w. spiyî 'briser en morceaux, enlever les éclats, écos-ser', pic. (Mons) épiller 'éplucher', (Lille) épi-lier 'mettre en morceaux' FEW 8, 498b.

 

JG

Spillebeek

Proven. Dép. Kalmthout.

 

EV

Spillebeen

1428 «Jan Spillebeen» Courtrai; surnom d'un individu aux jambes trop minces, néerl. spillebeen [FD].

 

JG

Spillebeen

lange, magere benen. 1293 Goesiin Spilleben, Oud. (CG); 1428 Jan Spillebeen, Ktr. (DEBR. 1958).

 

FD

Spillebou(d)t

-baut, Spelboute, Pillebout: Mnl. bout: houten of ijzeren bout. BN voor iemand die houten of pijlen spilvormig maakt, de maker van spillen, pijlen, spilvormige bouten. Vgl. Ndd. 1278 Markwart Spillendreghere, Stralsund; 1433 Bolczendreyer; 1265 Boltensnider, Munster (NN). Spitzenpfeil (DN). Of (veeleer?) zinwoord: die de bouten verspilt, die zijn pijlen (nutteloos) verschiet. Vgl. Quistnagel. 1360 Gherart Spilbout, lacob Spilbout..., Niepkerke (RPN); 1374 Michiel Spilboud; 1394 Jehan Spilbout, Ip. (BEELE); 1423 Gaerselin Spilbaut, Niepkerke-Bg. (PARM.).

 

FD

Spillemae(c)ker(s)

-macker, -make, Spellemae(c)ker, -macker, Spelmaker, Spilemaque: BerN van de spillenmaker, vervaardiger van klossen (voor spinnewiel). 1298 Stevens de Spillemakere, Dworp (CG); 1396 Mergriete Spillemakers, Moerbeke (DE B.); 1406 Jan Spellemakers=Jans Spillemakers, Itterbeek (PEENE).

 

FD

Spilleman(s),

Spil(l)man, Spilmann: i. BerN van de spillenmaker. 1356 Jan Spillemans erve, Bs. (PEENE 1949). - 2. Var. van Speelman(s).

 

FD

Spiller

W. adaptatie van Spieler. - 2. BerN van de spillenmaker. Zie Spilner.

 

FD

Spilleux

1676 «la vesve Jean Spilleux» RuageAth; probabl. nom de métier: anc. fr. espilleur 'tailleur de pierres' ; cf. aussi Spei-leux.

 

JG

Spilleux

Speileux: BerN Ofr. espilleur: steenhouwer (J.G.).

 

FD

Spillia(e)rt

Spiljard: Afl. van Ofr. espill(i)er, Fr. piller: roven, plunderen. Vgl. De Roover. 1211 Egidius Spilschard = 1225 Egidius Spilchard, WV (LEYS 1959'); ise e. Speliart, Cent (GN); 136 e. Ermengars li Espillarde; 1438 Simon Espillart, Laon (MORLET); 1396 Franskin Spilgart, Ip. (BEELE); 1398 Jan Spilgart, Wervik (DEBR. 1970); 1639 Nicolais Spilliart, Waasten (DUV.).

 

FD

Spilliaert

1272 «lohannes Spiliars» Polypt-Villers, 1289 «Marée li femme Jehan Spil-lart», «Colais Spiliars» = 1294 «Colars Spi-

lars» CensNamur, 1395 «Andrieu Spillaert» Wervicq; nom de profession: dérivé en -art de l'anc. fr. espill(i)er 'piller; émonder (des arbres)' [FD] et non pas celui qui s'occupait des navettes et des fuseaux (Carnoy 207).

 

JG

Spillier

zie Spelier(s).

 

FD

Spilman(s)

cf. Speelman(s).

 

JG

Spilmont

Proven. Spilmont (Dép. Nivelles). V. Spy.

 

EV

Spilmont

Spilemont. Nom d'origine : Spilmont, dépend de Nivelles (BrW).

 

JG

Spilmont

Spilemont: PlN Spilmont in Nijvel (WB).

 

FD

Spilner

Spiller: BerN van de spillenmaker, klossendraaier. 1325 Spilnere, Kassel; 1311 Conr. Spiller, Zurich (DN).

 

FD

Spilthoor(en)

zie Spildooren.

 

FD

Spiltoir

Nom d'origine : Spiltoir, à Horrues (Ht).

 

JG

Spiltoir

 Zie Spildooren. - 2. PlN Spiltoir in Horrues (H).

 

FD

Spin

BN naar de naam van het insect, de spin. Vgl. Fr. Araigne, Laraigne. Of nomen agentis van ww. spinnen. BerN voor de spinner. 1230 Gossuino Spine (SMTI); 1284 Gérât Spenne, L (OGO).

 

FD

Spin-

-asse, -e. Proven. E(s)pin- -asse, -e, ,,Epinaie, épine". Spiennes (Loc).

 

EV

Spin(n)-

-ay, -ois, -oit. Proven. ,,Epinaie" (Dép. Jumet, etc.). Synon. : Spineux (Dép. Wanne) et Spino. NOB 79, 243.

 

EV

Spin(n)oy

Spinoit, -oye, zie Despinoy.

 

FD

Spina

Spinard. Surnom: w. liég. spinâ  'épinard' FEW 19, lia ou 'épinoche' FEW 12, 179a.

 

JG

Spina

Spinas(se): 1. Ofr. PlN espinat: doornstruik. Er zijn verschillende PlNn Espina, -asse(s) in Frankrijk. 1631 Nie. Spina, Binche-Aw. - 2. Dial. voor Fr. épinard: spinazie. Evrart Espinart, Laon (MORLET).

 

FD

Spinas

Spinasse. Var. du précédent, cf. w. (Cen­tre, ouest) (è)spinasse 'épinard' FEW 19, llb.

 

JG

Spincemaille

Spinsemaille. 1548 «Marie Spincemaille», etc., BourgNamur, 1756 «Hu­bert Spinsmaye (orig. de Sclayn)» Bourg-Liège; surnom d'avare, cf. Pincemaille.

 

JG

Spincemaille

V. Pincemaille.

 

EV

Spincemaille

zie Pmcemaille.

 

FD

Spindel

Mhd. spindel: spindel, klos. BerBN van de klosser of houtdraaier die spindels maakt. Vgl. Spindler.

 

FD

Spindel

Profess. ,,Bobine". N. de filateur.

 

EV

Spindier

„Animal filateur" (Arai­gnée). N. de filateur. N° 131. Ou bien : Car. mor. Nos 288, 295.

 

EV

Spindler

Spinnler: BerN Mhd. spinneler: maker van spindels, klossen. Vgl. Spillemaeckers. 1372 Hensel Spinler, Iglau (DN).

 

FD

Spinel

Spineaux: Ofr. espinel, dim. van espine, Fr. épine: doorn(struik). Fr. FN Espinel.

 

FD

Spinet

s.d. «domini Johannis Spinet» ObitHuy, 1289 «Biautris femme Colai Spinet» Cens­Namur; nom d'origine : w. (topon.) spinèt, e.a. à Saint-Pierre (Lx) et Winenne (Nr).

 

JG

Spinet(te)

Spinette was de naam van een Rijselse riddervereniging, die vermaarde steekspelen hield < Ofr. espinette: steekspel. 1315 Jehans Espinette, Dk. (TdT); 1398 Jehan Spinet, Heestert (DEBR. 1970). - 2. Ofr. espinet, dim. van espine: doorn(struik). Fr. FN Espinet. Verspreide PlN Espinette. ± 1300 Vinçans de l'Espinette, Artesië (BOUGARD).

 

FD

Spineto

1720 «Dominique Spineto (orig. de Châtelet)» BourgLiège, 1759 «Guillaume-F. de Spineto» Cerfontaine; latinisation de Spi­net ou Spineux, cf. 1235 «Renaudus (miles) de Spineto» St-Hubert.

 

JG

Spineto

Lat. de Spineto: plaats met doornstruiken. 1235 Renaudus de Spineto, St-Hubert (J.G.).

 

FD

Spinette

1565 «Claure Spinette», 1568 «Ni­colas Spinette» BourgNamur, 1582 «Mathieu délie Spinette» BourgLiège; nom d'origine (fréquent), w. spinète, petite épine, fréquent en toponymie; secondairement, pourrait être aussi le w. liég. spinète 'épinoche'.

 

JG

Spinette

V. Epine. Spineux. V Spinnay.

 

EV

Spineux

1524 «Pira Spineux», «Gilis de Spynneux», 1544 «Jamin de Spineux» Dén-StavelotMy, 1573 «Semette du Spineux» La Gleize, 1649 «André Spineux» Liège; nom d'origine (fréquent dans l'est de la Wallonie): w. spineû 'épinaie', e.a. Spineux à Wanne (Lg); seondairement, ce pourrait être aussi le w. liég. spineûs 'épinoche', comme surnom de pêcheur.

 

JG

Spineux

PlN Espineux: plaats waar doornstruiken groeien. Spineux in Wanne (LU). 1524 Gilis de Spynneux, Stavelot (J.G.).

 

FD

Spinewine

cf. Spinnewyn, -wijn.

 

JG

Spinewine

zie Spinnewijn.

 

FD

Spingaire

Comp. 1795 «Mathieu Speinglair» BourgNamur; forme altérée de Splingaire.

 

JG

Spingarn

D. BerN van de garenspinner.

 

FD

Spingler

zie Spengler.

 

FD

Spinhayer

NF du Borinage, attesté à Limbourg en 1809 et Raeren en 1844 (GeneaNet); sans doute NF allemand.

 

JG

Spinitaux

Nom d'origine: Spinetaux, à Rognée (Nr).

 

JG

Spinks

zie Pinck.

 

FD

Spinnael

Mnl. spinnael: dik getwijnd garen. BerBN.

 

FD

Spinnael

Proven. Spineele (Dép. Everbecq).

 

EV

Spinnen, van der

PlN Spinde: voorraadkamer, proviandkamer; (of ) korenmaat, havermaat, vierde van een schepel. 1566 de rente...ghelt elck ghemet een spindekin havere = 1566 de Spindekins, Koolskamp (DF XV).

 

FD

Spinner:

BerN van de spinner.

 

FD

Spinnewijn,

-wyn, -wym, -wine, Spinewine: BN voor wie zich van wijn onthoudt, wie geen wijn drinkt. Mnl. spen(n)en, spinnen: zich onthouden van. 1443 Jan Spinnewijn, Wijtschate (VS1975, 439); 1469 Robaert Spinnewint, Ip. (DONCHE); 1485 Willem Spinnewin, Komen (RHK). - Lit.: W. BEELE, Defamilienaam Spinnewyn. VS 1985,273-4.

 

FD

Spinnewyn,

-wijn,  Spinnewine,   Spinewine

(forme francisée). Surnom d'ivrogne (par anti­phrase, comp. Boileau), qui s'explique par le moy. néerl. (zich) spinnen, spennen (van) 's'abstenir de' et wijn 'vin'. - Bibliogr. : W. Beee, DeFNSpinnewyn, VSt2, 1985,273-4.

 

JG

Spinnler

zie Spindler.

 

FD

Spinnock

-ox, Pinnock, Pennock: Ofr. espinoch(e), var. van espinach, espinarde < Sp. espinaca: spinazie. 1273 Jakemon Espinoke, Dk. (EST); 1356 Gilijs Pinnoc, Asse (PEENE 1949); 1400 Margerite Espinoke, Dk. (TdT); 1418 Philippe Espinocke, Bs. (CCHt).

 

FD

Spinnock

Profess. Epinoche. N. de pêcheur d'épinoches. N° 200.

 

EV

Spinnoy

Spinoit, Spinoy, Spinoye. 1212 «Johannis de Spinoit» moine de Lobbes, 1365 «Jehan dou Spinoit parmentier» TailleMons, 1499 «Henry du Spinoit» TerrierNaast; nom d'origine (fréquent en Wallonie), collectif topon. en -oit de fr. épine, w. spine, corresp. de fr. épinaie.

 

JG

Spinola

Sp.-Port. FN. < Lat. spina: doorn. 1420 Jaspar Spinola, Castilië-Bg. (IAYIH).

 

FD

Spinosa

-osi: Zoals Espinosa Sp.-Port. afl. van Lat. spina: doorn(struik). 1400 Melchior Spinosa = M. de Spinosa, Tv. (BEKDEN); 1619 Anthonius Spinosa, Hispanus (MUL V); 1673 Gaspar de Spinosa, Bs.(MUL VI).

 

FD

Spins

Spijns, Spyns: i. Gen. van Pin. - 2. Uit Spints, gen, van Spint: oude koren- en havermaat. BerBN voor de korenmeter. 1310-60 Wouter Spinds land =Weitin Spindekins land, Oostkamp (LEYS 1953); 1382 Pieter Spint, Ing.; 1398 Griele Spints, Rollegem (DEBR. 1970).

 

FD

Spinsemaille

cf. Spincemaille.

 

JG

Spinsemaille

zie Pincemaille.

 

FD

Spira

V. Speyer et Spier.

 

EV

Spira

zie Pierrat.

 

FD

Spiraers

Génitif néerl. : (fils de) Pierrard, Pirard. - Cf. aussi 1666-77 «Clas Spira» émigré en Suède.

 

JG

Spiraers

zie Pierrard.

 

FD

Spire

1472 «Jehan Spir» DénLaroche; pourrait être le représentant de lat. spicarium, anc. fr. espier 'gerbier' [JH] ou w. liég. spér < lat. spi-ritus, anc. fr. espir 'esprit (revenant)', au fig. 'décharné'; comp. Lespir. -Aux deux hypo­thèses proposées, ajouter anc. liég. spi(r) 'épieu', cf. L. Remacle, DRo 367 [JL, NFw],

 

JG

Spiridon

Peut-être NF non indigène ou nom d'enfant trouvé (prénom d'origine grecque).

 

JG

Spirig

Wellicht var. van Spirinckx.

 

FD

Spirinckx

zie Spiering(s).

 

FD

Spiritus

1. Traduction de DE Geest, ,,Le genêt" (N. de proven. V. ce N.) ou ,,L'Esprit" (Car. mor.). — 2. Profess. N. de chantre (Texte chanté). Nos 131, 145.

 

EV

Spiritus

1295 «singnour Jakemon c'on appelle Spiritus, chapelain de Saint Lambier» Artthr-Liège; lat. spiritus 'esprit (revenant)' ou au sens propre ; comp. Spire et Spirlet.

 

JG

Spiritus

Spirito: BN naar een geestelijke of religieuze eigenschap. 1292 Jacobus dictus Spiritus, Luik (SLLII) = 1295 singnour Jakemon c'on appelle Spiritus, chapelain, Luik (RENARD); 1385 domini Egidii dicti Spiritus, Tg. (TYTGAT).

 

FD

Spirlet

Car. phys. Dimin. de Spirou (Wallon), ,,Ecureuil". N. d'H. agile. Synon., avec ajoute de la par­ticule nobil. liégeoise : de Spirlet. N° 47.

 

EV

Spirlet

w. Spirlet. 1342 «le femme Wilhamme Spirlet d'Auz» Liège, 1547 «Henry Spirleit» Tavier, 1575 «Jean Spirlez» DénFlorenville, 1630-70 «Damide Spirlet» Cerexhe-Heuseux (Schnackers 13), 1726 «Jaspar Spirlet» BourgLiège; plutôt dérivé en -elet de w. liég. spér 'esprit (revenant)', corresp. au lat. spi­ritus que dimin. de w. spirou 'écureuil'. On observera que Spirlet est largement attesté aussi comme prénom dans la région ver-viétoise, à Olne particulièrement: 2.3.1545 «Baduin le marissaulx (...) Spirlez, son fils», 12.1.1609 (cop. 1677) «Spirlet Martin, forestier et sergeant de lad. cour et bancq d'Olne», 13.5.1652 «Spirlet Baulduin dit mon amis», 23.2.1718 «Mathieu Grojean, marit à Catherine fille Spirlet Burdo», etc. [JL, NFw2]. - Bibliogr.: É. Legros, BTD 27, 142; J. Herbillon, Le NF Spirlet, VW 55, 1981, 74-75.

 

JG

Spirlet, (de)

LU W. spîrlèt, dim. van LU W. spér, Fr. esprit: geest, spook. Vgl. Lespir. 1275 Wétins Spirelai, Melden (VR 36r°); 1342 Spirlet d'Auz, Heure-le-Romain; 1620 Pierre Spierlet, Heusy. De familie werd geadeld in 1768, vandaar de de-aanloop (VW1981,74-75).

 

FD

Spiron

Surnom: w. (Bovigny, Marche, etc.) spiron DFL 167, var. as spirou 'écureuil'ALW 8, 80a; DicPatRom 1997, 249.

 

JG

Spirou(x)

Spyrou, Spiron: i. BN Spirou: eekhoorn. Vgl. Lescurieux. 1287 Jehans condist Spirues, Stavelot (ASM II); 1423 François Spiroul, Nijvel (AAV). - 2. Huisnaam. PlN; wsch. Pierreux, Piroux (zie i.v.). 1370 Jean de Spiroul, Luik (SLL IV); 1378 Johans de Piroul = 1380 Joh. de Spiroul, Luik (AVB); 1381 Jean de Spirul = de Spiroul = 1384 Despiroul, Luik (ASG 9-11).

 

FD

Spiroux

Spyrou. 1287 «Jehans condist Spi-rues» CoutStavelot, 1307 «Jehan de Spiroul» AnthrLiège, 1364 «Johan de Spiroul» Guill-Liège, 1378 «Johans de Spiroul clerc» CartValBenoît, 1381 «Jo. Spiroul le jovene», 1386 «Johans Spirouz», 1417 «Johans del Spiroul» GuillLiège, 1423 «François Spiroul» Nivelles, 1449 «Henry Spiroul» AidesNamur, 1510 «Jehan Spiroul», 1539 « la veuve Jehan Spiroux», 1549 «Collin Spirou» BourgNa-mur; surnom d'individu agile ou d'un homme roux, mais aussi nom d'enseigne: anc. w. spiruel, spirouz, w. spirou 'écureuil', du lat. médiéval spiriolus, avec altération ancienne skir- > spir- FEW 11, 314 (et 8, 596a); ALW 8, 80 (note 2); pour une approche globale des dérivés de l'étymon *scûriolus, cf. DicPatRom 1997, 247-254 (avec carte des Spiroux).

 

JG

Spissens

zie Pierssens.

 

FD

Spit

Spits, Speth, Speets: Mnl. spit, spet: (braad)spit. BerBN van de Speter (zie i.v.). Of Mnl. spiet, speet: speer, lans, spie(t)s. BerBN van de wapensmid; vgl. D. Spiessmacher. 1300 Fredericus Spet, Lùbeck (BRECH.); 1426 Jans Spits, Gb. (GAUBL.); 1370 Jacobum Spiet, St.-Tr. (GHYSEN); 1564 Willem Spits, G-Aw. (AP).

 

FD

Spitael(s)

Spitale, Spital(s), Spittael(s), -al, Spithaels, Spittols, Spietael(s), -als, Sputael, Pitaels, van Spit(t)ael(s), van Spital: Mnl. spitael, syn. met hospitael: godshuis, gasthuis, ziekenhuis. Vgl. L'Hôpital. 1304 Hauwelus Pitael, Bs. (PEENE 1949); 1374 Gillis Pitael, Willems Spitaels, Gb. (SCHR.); 1642 van Spitael, Mech. (MERTENS).

 

FD

Spitaels

1. Proven. Spitaal (Dép. Waregem). — 2. Profess. Ancien sens: ,,Hôtel". N. d'hôtelier. Sy­non.: Spitt-, Spith- -a(e)l(s), Spu-tael, Spitalier.

 

EV

Spitaels

Spietaels, Spital, Spitals. Nom d'ori­gine ou surnom d'infirmier (au génitif): spita(a)l 'hôpital'.

 

JG

Spiter

zie Speter(s).

 

FD

Spithoven

Spitthoff: PlN Vgl. D. Spiesshofer. Een

goed waarop een cijns rust in de vorm van spietsen, spiesen.

 

FD

Spits

Spitz. Surnom: néerl. spits, ail. spitz 'taquin, piquant, rusé'.

 

JG

Spitsaert

zie Pinchart.

 

FD

Spitters

zie Speter(s).

 

FD

Spitthoff

zie Spithoven.

 

FD

Spittois

V. Putois.

 

EV

Spitz

Spietz, Spitzer, Spitzl: i. Fréquente D. PlN Spitz(e), Spitzle: spits toelopend stuk land. 1364 Jordan ab der Spitze, Amberg (DN). - 2. Zelden BN voor een spits, mager mens. 1354 Wernher der Spitz, Bruck (DN).

 

FD

Spitzmann

Afl. van Spitz.

 

FD

Spitznagel

BN voor een nagelsmid, die nagels, spijkers spits maakt. 1270 Alb. Spitzenagel (smid),Rostock(DN).

 

FD

Splaingaire

zie Splingard.

 

FD

Spleers

zie Spelier(s).

 

FD

Spleesters

zie Pleisters.

 

FD

Splenter(e), de

de Splinter: Splinter, splenter: afgehouwen of afgespleten stuk van iets, vooral houtsplinter. BerBN. 1145 Gisebertus Splentre, VB (CVT); 1177 Lambertus Splenter (LEYS 1952); 1382 van Janne Splenter, Zulte (DEBR. 1970); 1419 met Woutre Splentre, Ktr. (DEBR. 1958). Vooral in Z kwam Splinter ook aïs VN voor (MEERTENS 1947). 1381 Splinter Pieters; 1381 Splinter f. Perin Symoens, Hontenisse (DEBR. 1969); 1450 Urbaen Wettynckx filius Splenters, Ktr. (PARM.).

 

FD

Spleters

Wsch. < Spleesters.

 

FD

Spletinck(x)

-in(c)x, zie Plaetinck(x).

 

FD

Spletinck(x)

's Bältings (Synon. : Speltinckx). V. BALD.

 

EV

Splets

zie Plets.

 

FD

Splettstösser

-stoesser, -stöesser, -stoësser: D. BerN van de maker of verkoper van houten spanen, lepels, houten dakpannen, lattenklover (de Lathouwer). 1561 Jakob Splettstôsser, Stolp (BRECH.).

 

FD

Splingard

-art, -aer{d), Spl(a)ingaire: Var. van Ofr. espringale, espringarde, Mnl. springael: katapult. Fr. espingard: soort kanon. Zie Springael. 1665 Mathieu Splingart, Namen (J.G.).

 

FD

Splingard

Profess. ,,Epinglier".

 

EV

Splingard

Splingart, Splingaer; formes romanisées: Splingaire, Splaingaire, Splin-caire. 1665 «Mathieu Splingart» BourgNa-mur ; surnom : sans doute dérivé en -ara de moy. fr. esplinger, espringuer 'sauter, danser', ainsi moy. fr. (Molinet) espringart 'danseur' FEW 17, 188b-189a, cf. aussi fr. espingard 'sorte de canon' id., 189b.

 

JG

Splingué

Surnom de métier, à rapprocher du w.-pic. (è)splingueû 'émondeur (d'arbres)' FEW 17, 181a.

 

JG

Splittgerber

BerN = Splettstôsser.

 

FD

Splunder, van

-ter, zie van Sprundel.

 

FD

Spoden

Spoiden, Spoidenne, w. (Bastogne) Chpôden ', Chpwadèn ' (NF du sud-est de la Wallonie, région de Bastogne et du G.-D. Lux.). Peut-être d'un nom de maison à Dei-denberg (Amblève), an des Boten Haus, 's Boden (comm. K. Mannaerts) [FD].

 

JG

Spoden

zie Spadin.

 

FD

Spodt, de

zie de Spot.

 

FD

Spoel

BerBN van de spoeler, die het garen op spoelen windt. Vgl. Spoelder. 1298 Hein Spoele, Kales (GYSS. 1963). - 2. Naar de woonplaats: 146 e. Henrec Spoel op j hofstat metten husen daer op staende neven de Spuele, Bs. (OSTYN).

 

FD

spoel

I. Profess. 1. Spoel. Navette de filateur. Profess. Spoel, Spoel-ders. N. de filateur, de bobineur.

   2.   Racine   Spoelen,   ,,Rincer". Mêmes patronymes. N. de rinceurs.

  II. Proven. Spoel. S poêle (Dép. Etikove et Meigem).

 

EV

Spoel-

-berg, -hout. Spoelberg (Dép. Lovenjoel). Spoelhart, L.D. ('s Poelhout, ,,Bois de la mare".

 

EV

Spoel, van der

PlN Spoel(e) in Elsene, Watermaal (Bs.), Etikhove en Meigem (OV). Zie Spoel 2.

 

FD

Spoelbergh, (de)

(de) Spoelberch: PlN Spoelberg in Ktr. (WV) en Lovenjoel (VB). 1446 Jan Spoelbergh, Lv.-Mech. (GPM); 1569 Joannes Spoelberchs, Lv. (HENNO); 1580 Jan Spoelberch, Mech.-Aw. (AP).

 

FD

Spoelder(s)

BerN van de spoelder, die de wol of het geweven laken spoelt. Vgl. Wullespoelere (BEELE), Lakenspoelre (DE POERCKIII). -2. BerN van de spoeler, die de draden op de spoelen windt, die opspoelt. 1307 Gillon le Spoelre, Ip. (BEELE); 1380 D. Spoelre, VB (BLO VIII).

 

FD

Spoelhou(d)t

BerBN van de maker van houten spoelen, weefspoelen, klossen. Vgl. D. Spo(h)nholz.

 

FD

Spoens

Spons: i. Spo(h)n (vgl. E. spoon) is een Ndd. var. van spân: spaan. Zie Spaan(s). - 2. Var. van Pons, met s-anticipatie; vgl. Sponselee. Zie Ponce.

 

FD

Spoiden(ne)

zie Spadin.

 

FD

Spoirckmans

zie Sporckman.

 

FD

Spolspoel

zie Polspoel.

 

FD

Sponar

Tsjechische FN (PDB). Wsch. < D. Spohner: spanenmaker. Vgl. Spooner.

 

FD

Spons

zie Spoens.

 

FD

Sponselee

Var. van Poncelet, met s-anticipatie. Zie Poncel en Ponce.

 

FD

Sponville

Nom d'origine: Sponville (Meurthe-et-Moselle).

 

JG

Sponville

PlN (Meurthe-et-Moselle).

 

FD

Spoo

Peut-être Spaux, forme ancienne de Spa (Lg). Toutefois, si d'après J. Vannérus, Spa se prononce Spô dans la région [alors que J. Haust, EDTW note plus exactement Spa], la graphie Spoo ne figure pas dans la liste des formes anciennes qu'il fournit pour cette localité (BTD 19, 47-50). En revanche, elle est courante pour un toponyme de Trembleur (Lg) [topon. à paraître] et p.-ê. pour certains des autres topon. comparables relevés par Vannérus, loc. cit. [JL, NFw].

 

JG

Spoo

zie Despa.

 

FD

Spooner

Sponar: E. BerN Spooner: maker van lepels, houten dakpannen. 1221 Robert le Sponere, Lincoln (REANEY).

 

FD

Spoor

Spo(o)ren: BerN van de vervaardiger van ruitersporen. Vgl. Spoormakers, -mans. 1308 Joh. Spore = Sporenmaker (BACH 1,247). 1354 Johannem Spore, Ktr. (DEBR. 1970); 1576 Nik. Spor, Keulen-Aw. (AP).

 

FD

Spooren

Surnom (au génitif): moy. néerl. spoor 'éperon, aiguillon'. - Comp. 1625 «Bertrand Sporon (de Forges-Iez-Chimay)», 1630-32 «Franchois Spouron» émigrés en Suède.

 

JG

Spoorenberg

zie Sporenberg.

 

FD

Spoormakers

BerN van de sporenmaker, vervaardiger van ruitersporen. Vgl. Spoor. 1317 Godefridus Spormakere, Lv. (DE MAN1949); 1584 Grietken Spoormakers, Aw. (AB).

 

FD

Spoormans

BerN van de sporenmaker. 1398 Phillips Sporeman, Tielt; 1382 Hannekin Spoorman, Wielsbeke (DEBR. 1970).

 

FD

Spor-

-ck, -cq. 's Bork. V. BARD (Bark).

 

EV

Sporck

-cq, zie Spork.

 

FD

Sporckman

Spoirckmans, Sportmans: Afl. van Spork. 1694 Hub. Sportmans, Aw. (MUL VII); 1783 Conrardus Sporckman, Schiedam-Bg. (PARM.).

 

FD

Sporcq

Sporck. Nom d'arbre: moy. néerl. spurk 'nerprun' ; aussi NL en Allemagne.

 

JG

Sporen

zie Spoor.

 

FD

Sporenberg

Spoorenberg: PlN. De families Spoorenberg/Sporenberg(h) in Nederland stammen allemaal uit Duitsland. Sommige takken van de familie heten evenwel Sparenberg (med. J. Spoorenberg, Eindhoven). Wsch. PlN Sporenberg/Sparrenberg in Stuhlingen (BW).

 

FD

Spork

Sporck, Sporcq, Spurk: PlN Spork (NRW): vuilboom, sporkeboom (TW).

 

FD

Sporken

Dim. van spoor: ruiterspoor. BerBN voor de smid; zie Spoor. 1292 David Sporkin, Vn. (DF XV); 1348 Henri Sporkin, Ktr. (DEBR. 1971).

 

FD

Sporleder

D. dial. var. van Sparleder. i. BN van een schoenmaker die het leer spaart, het zuinig gebruikt. 1461 Tileke Sparleder, Hannover. -2. Spar/Spor: Mnd. spare, D. Sporn: (ruiter)spoor. Mnl. spoorleder: de leren riem waarmee een spoor aan de voet vastgemaakt wordt. BN of BerN. 1180 Herman Sporleder, Kitzingen; 1471 Herm. Sporleder = Spornleder, Hameln (BRECH.).

 

FD

Spors

Gen. van Spoor?

 

FD

Sportmans

zie Sporckman, Poortman(s).

 

FD

Sposito

zie Esposito.

 

FD

Spot, de

de Spodt, Despotte: Mnl. bnw. spotte: gevlekt. 1339 Hughe Spotte, Saaftingen (DEBR. 1999); 1397 Jacob Spotten, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Spotbeen

BN Spatbeen: knobbel aan het been (vgl. spatknie, spatkreupel, spatader). 1326 Pieter Spadbeen, Ip. (BEELE); 1321 Andrée dicti Spatbeen, Mech. (OARI).

 

FD

Spote

Spôte, cf. Spaute.

 

JG

Spote

zie Spaute.

 

FD

Spotters

zie (de) Porter.

 

FD

Spourquet

NF dans la région de Mellery et Gentinnes (BrW) dès 1801 (GeneaNet), d'ori­gine incertaine; p.-ê. par modification volon­taire du nom Pourquet, comp. aussi Pourquoy.

 

JG

Spouwen, van

(van) Spauwen: PlN Spouwen (L). 1158 Godefridus de Spalden, L (LO); 1308 Henric van Spauden...voer Spauden (OGO); 1443 Jannes van Spauwen, Ht. (A.GHIJSEN).

 

FD

Sprang, van

van Sprangh(e): PlN Sprang (NB).

 

FD

Spranger

Sprang(h)ers: i. Gen. van Franger. -2. Spranger = Springer; zie De Springer. 1410 Wouter Mathijsz. (die) Spranger = Sprengher, Dongen (Ndl. L. 1971,36); 1421 Nie. Spranger, Plauen (DN); 1549 Adriaan de Sprangere, Merksem; 1561 Jan de Spranger, Kapellen-Aw. (AP).

 

FD

Sprangers

1. Car. mor. Sprank, ,,Etincelle". H. éblouissant. — 2. V. BARD (Brank).

 

EV

Sprangers

Spranghers. 1637 «Léger Spran-gers» BourgNamur; génitif néerl.: de(s) pranger(s) '(fils) de lutteur' ou var. de sprin-ger 'sauteur, danseur' [FD]. Cf. aussi Franger.

 

JG

Spranghels, van

Wsch. var. van Van Spranghe, beïnvloed door Van Sprengel. 1584 Adriaen Sprangels, Aw. (AB).

 

FD

Sprankenis

Var. van Sprankeners, Sprankmans; zie Spronkmans. 1745 Mathias Spranckmans = Sprackenisse, Aldeneik (PDB).

 

FD

Sprauten

zie Spruyt.

 

FD

Sprecher

Schprecher: BerN van de sprookspreker, dichter, die voordraagt.

 

FD

Spreeuwel, van

Er was al een familie Van Spreuwel in de 146 e. in Hilvarenbeek (NB). Er is een PlN Spreuweldervoort in Westelbeers (NB) (med. L. Adriaenssen, A'dam). De Spreeuwel in Mol en Olen (A) (NR). 1586 Leenen alias van Spreuwel, Hilvarenbeek (MNT 268).

 

FD

Spreeuwers

Spreuwers: BN voor een spreeuwen-vanger? 1463 Vranck Sprewarts, Ht. (A.GHIJSEN).

 

FD

Spremont

Sprémont, cf. Sprimont.

 

JG

Sprémont

Spreman, zie Sprimont.

 

FD

Sprengel, van

zie van Springel.

 

FD

Sprengels

Var. van Sprenkels? Of = Van Sprengel?

 

FD

Sprenger

Spreng(h)ers, zie (de) Springer, Franger.

 

FD

Sprengers

1. Fonction. Sprengen, ,,Asperger". N. de bedeau qui par­ticipe à la cérémonie de l'aspersion.  2. V. Springer. — 3. V. BARD (Brank). Synon. ; Pringier.

 

EV

Sprenkels

zie (de) Sprinkel.

 

FD

Spreu(x)

zie Espreux.

 

FD

Spreutel

Spreutels. Dimin. de moy. néerl. sprute, spreut (all. Sprössel) 'pousse, rejeton' [FD].

 

JG

Spreutel(s)

Spreutes: Dim. van Mnl. sprute, spruet: spruit, uitspruitsel. Vgl. Spruyt. Wellicht in de bet. van D. Sprôssling: telg, spruit. Spreutel beantwoordt aan D. FN Sprôssel. Vgl. 1300 Reimbold Spruteke, Lùbeck (NN).

 

FD

Spreutels

Car. phys. Sproetels, ,,Taches de rousseur". V. Spruit.

 

EV

Spreuwers

zie Spreeuwers.

 

FD

Spreux

1. Proven. (L'E)sp(e)reux, ,,L'Espierrois" (Espierre, Loc., avec suffixe -eu, d'origine. N° 211). Synon.: Lesperoy. Aussi Loc. et L. D. (Nord, Fr.). — 2. Car. mor. Preux. V. Lépreux.

 

EV

Spreux

Sans doute surnom: w. liég. sprèwe, nam., verv. spreuwe 'étourneau' FEW 17, 188a.

 

JG

Sprey

Van ww. spreiden. BerN van de spreider: rietdekker, die rieten daken dekt. 1281 Werkinus Spreide, Ip. (BEELE); 1298 Job. le Spredere, Kales (GYSS. 1963).

 

FD

Spreybroeck, van

zie van Speybroeck.

 

FD

Spriester(s)bach

Spriesterback: Réinterpretatie van PlN Springiersbach in Bengel (RP) (TW).

 

 

Spriesterbach

Nom d'origine, probabl. (avec réinterprétation) Springiersbach à Bengel, près de Trêves [FD].

 

JG

Spriet

Nom d'origine : Spriet (fréquent en pays flam., e.a. à Eekloo, Nevele, Pittem, etc.), ou nom de profession : moy. néerl. spriet 'hampe (de lance); bois de charpente; trident; etc.' [FD].

 

JG

Spriet

Proven. Dép. Eeklo, Nevele, etc. Spriet, ,,Brin d'herbe".

 

EV

Spriet, (de)

Spriet: stang, staak, timmerhout, bout van een boog, schacht van een lans, vork. BerBN of BN naar de gestalte. 12e e. Bernoldus Sprit, Vn. (SNF); 1396 Janne den Hond die men seit Spried, Ktr. (DEBR. 1970). - 2. PlN: een tweesprong, in Eeklo, Nevele (OV), Langemark (WV). 1304 Aliten van der Spriet, Mech. (HB 656); 1399 Gillis vander Spried, Ktr. (SR 2ir°).

 

FD

Sprimon

Sprimont, Spremont, Sprémont, Sprumont. 1602-3 «Henry Spremont» = «Henry Spreumont» TerriersNamur, 1617 «Nicolas Sprymon, marichal» BourgDinant, 1733 «Melchior Sprumont» BourgNamur, 1735 «Nicolas Sprimont» BourgLiège; nom d'origine: Sprimont (Lg).

 

JG

Sprimon(t)

Spriman, Sprémont, Spre(e)mont, Spreman, Sprumont: PlN Sprimont (LU). 1360 Johan de Sprimont, Laroche (ASM II).

 

FD

Spring

1. Car. phys. Spring (Angl.), ,,Printemps". N. d'H. à l'aspect jeune. — 2. Proven. Spring(en)--bof, -puni, ,,Ferme-, point- -de la source".

 

EV

Spring-

-a(e)l, -(u)el.Profess. ou fonction. Espringale, Springel, (Arme). N. de fabric. ou de soldat.

 

EV

Springa(e)l

Desespringalle, Pringalle: Mnl. springael: katapult, werptuig. BerBN van de bediener van hetbelegeringstuig. 1334 Willem Springael, Bg. (JAM.); 1410 Jacquemard des Espringalles, Mortagne (CCHt).

 

FD

Springal

Springael. 1334 «Willem Springael» Bruges; surnom: fr. espringale 'baliste, arba­lète sur roue, puis canon', p.-ê. pris dans un sens fig. 'vif comme la poudre', ou bien plutôt d'anc. pic. espringale 'sorte de danse' FEW 17, 189a.

 

JG

Springel

zie Springuel(le).

 

FD

Springel, van

van Sprengel: PlN Springel/Sprengel in Olen en Westerlo (NR, GF). Sprengel (NS). 1292 Gheraerd van Springhele, Oevel (CG); 1308 Balduwinus dictus Bellen de Springhele, Westerlo (AOTII); 1358 Jan van Sprunghele, Aw. (CLM); 1422 Heinric van Springhele, Geel (GF).

 

FD

22:51 Écrit par Johan Viroux | Lien permanent | Commentaires (0) |  Facebook |

Les commentaires sont fermés.