04/07/2012

S-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

Stanson

1294 «Henris Stanchons» CensNamur, 1491-92 «Johan Stanchon» TerreJauche, 1582 «Jean Stanson», 1608 «Nicolas Stanson» BourgNamur; p.-ê. hypocor. en -eçon de Constant, avec aphérèse (mais ce nom est peu populaire), ou bien surnom: w. (è)stançon 'étançon'FEW 12, 238a.

 

JG

Stanson

BN W. estançon, Fr. étançon: stut, stijl. 1294 Henris Stanchons, Namen (J.G.).

 

FD

Stanton

E. PlN (Cambridgeshire) stân-tûn: steen-tuin, omheining.

Stanzeleit: Baltische afl. van D. Stanzel, dim. van Stanislav of Constantinus.

 

FD

Stanus

NF apparu à Thieulain en 1717 et répandu dans la région de Leuze et Grandmetz au 18e s. (GeneaNet); p.-ê. d'une latinisation d'un nom de la famille de Estienne, comp. Stephanus.

 

JG

Stap

Staps: i. BN voor een stapper, springer; zie Stappaert. - 2. BerBN voor de maker van stappen: stoepen, vlonders, trappen, treden van ladders, sporten. Maar Mnd. stappe: duig van een vat. 1333 Stappenmaker, Brernen (NN). Vgl. D. FN Stapf.

 

FD

Stapel(s)

Staepels, Staple, Stapelle: BerBN van de stapelaar. 1204 Alarth Stapel, Z (LEYS1952); 1405 Pieter Stapels lande, Bg. (SIOEN); 1421 Symoen Stapel, Aalter (PARM.).

Stapleaux: Dim. van Ofr. estap(l)e: stapel(plaats). Zie Stapel(s). 1510 Jehan Staplia; 1558 Anne Stappleau, Namen (J.G.).

 

FD

Stapel, (van)

van de Stapele: PlN i. Stapel (FV) of Etaples (PdC): 1171 Staples (TW). 1280 Machtildis de Stapele, Ip. (BEELE); 1378 Johannis de Stapele, Ktr. (DEBR. 1970). - 2. Stapele(n) bij Bokstel (NB). 1139 Waltero de Stapele (LNT); 1167 Willelmi de Stapela, A (OSM); 1402 Heinric van Stappele, Aw. (ANP). - 3. Stapelen in St.-Tr. (L). 1499 Rigault van Stapel, St.-Tr. (GHYSEN). - 4. Stapel in Havixbeck(NRW).

 

FD

Stapelaar

Staepelaere, de Staebelaere: BerN van de stapelaar, die de handelswaar op de stapel(plaats) brengt. Vgl. 1310 Nie. Stapelman, Bremen (NN). 1314 Jan de Stapelhere de wapinmakere, Oud. (CG).

 

FD

Stapelle

Comp. 1602 «Antoine Stapeau», 1669 «Agnès Stapeaux» BourgNamur; p.-ê. dérivé en -eU-eau ou -elle de w. arch. stap(e) 'pieu, poteau', comp. le suivant.

 

JG

Stapelle

Verwaalsing van Stapel of dim. van Ofr. estap(l)e: stapel. 1602 Antoine Stapeau, Namen (J.G.).

 

FD

Stapels

Profess. Stapel, ,,Entrepot, Chantier". N. d'exploitant.

 

EV

Stapleaux

1510 «Jehan Staplia», 1524 «Collin Stapleau», 1558 «Anne Stappleau», 1602-3 «Charlotte Stapleau» TerriersNamur, 1667 «Marie-Théodorie Stapleaux» BourgNamur; dérivé en -eau de l'anc. w. estapler 'étaler, exposer en vente'.

 

JG

Stapleton

PlN (Cumberland). 1559 Thomas Stapleton; 1568 Guilhelmus Stapleton, Anglus (MULIV).

 

FD

Stapp-

-aerts, -ers. Proven. Stap, „ Colline" (En toponymie). Synon.: Van der Stappen, Step- -pe, -s, -man.

 

EV

Stappaert

Stappaer(t)s, Stapper(s): Afl. van ww. stappen: schrijden. 12394 Walteri Stappart, Kales (GYSS. 1963); 1559 Gommaar Stappaert, Lier; 1578 Michl. Stappaerts, Valencijn-Aw. (AP).

 

FD

Stappen, van (der)

Verstappe(n), Stappen: PlN Stap(pe) in Wg. en Wakken, Cent, Her., Tongerlo. Mnl. stap(pe), step: stap, trede, stoep, vlonder, opstapje, paal, grenspaal. 136 e. Agatha de Stepen, Cent (GN); 1398 Jan van den Stappe, Har.; 1398 Jehan van den Stapen=Jehan van der Stappe, Ooigem (DEBR. 1970); 1393 Theeus vander Stappen, Aw.(ANP).

 

FD

Stappers

Surnom (au génitif): néerl. stopper 'qui fait de grands pas, qui marche'.

 

JG

Stappershoef, van

PlN Stap en Paashoef in Gemert (NB) (suggestie mw. Grootendorst)? Of 1447 Hoeve ter Stappen in Princenhage (Breda, NB) (K. A. Leenders, Den Haag)?

 

FD

Staps

zie Stap.

 

FD

Staqu-

-art, -et. V. 's TAD (Tak).

 

EV

Staquet

-ez, Stacquet, -ez. 1426 «Mathiu Staket» TailleSoignies, 1616 «Anthoine Stacquet» PrincipChimay; plutôt que d'expli­quer ce NF par un surnom: anc. w., pic. sta-quèt 'poteau', s'appliquant à un homme grand, élancé, raide (cf. Carnoy, 190, 236), dimin. de anc. fr. estache, anc. pic. estaque FEW 17, 195b sv., nous préférons y voir (malgré les réserves de Debrab. 1315) un dérivé picard en -et du prénom Eustache, ce que semblent confirmer les mentions arrageoises anciennes telles que 1219 «Estachete», 1229 «Michai-gne Eustakete», 1235 «Jehans Estakete», etc. NécrArras, comp. aussi 1295-1302 «Staekin Bone» ImpôtArtois. - Secondairement, nom d'origine: Staquet, à Opprebais (BrW).

 

JG

Staquet

zie Stacquet.

 

FD

Star

zie Staar.

 

FD

Starck

Stark. 1283 «Crestien le Starke» Det­tes Ypres, 1309 «Johannis dicti Starcke» Cart-

ValDieu; surnom: moy. néerl. stère, starcke, ail. stark 'fort', cf. aussi Sterck(x), Stercq, etc.

 

JG

Starck(en)

Stark(e), Starc(kx), Stâr(c)k, zie (de) Sterk(e).

 

FD

Starkey

E. dim. van Stark: sterk. 1260 Richard Starky, Cheshire (REANEY).

 

FD

Starmans

Dérivé en -man de star, ster 'étoile', soit nom tiré d'enseigne: De Sterre (= L'Étoile), soit surnom d'astrologue [FD].

 

JG

Starmans

Staarmans, Starremans, Sterremans, Sterman: i. Afl. van Van der Star(re)n, Van der Sterre (LIND. 1964). Huisnaam. 1448 Katlyn Stermans, Diest (VdP); 1257 Heinr. Sterneman, Rostock. - 2. BN voor een astroloog of astronoom, een sterrenkijker. Vgl. Ndd. Sternekiecker, Sternseher (NN).

 

FD

Starquit

Starquy, Stercki: BN Ofr. estargi, Pic. éterqui: stijf, stram. Volt. dw. van Ofr. esterchir < Onl./Ndl. sterken. 1275 Jehans li Starkis, Wodecq (VR 88 v°); 1396 Jehan Sterkiet, Wodecq (DE B.).

 

FD

Starquit

Starquy. 1275 «Jehans li Starkis» Wodecq, 1286 «Felippes Starkis», «Jehans li Starkis» CartLessines; surnom: anc. fr. estar-gi, pic. éterqui 'raide, rigide (d'un corps humain)' FEW 17, 223a [JH]. - Comp. aussi: 1367 «Colinz filz Starquez» CoutStavelot.

 

JG

Starre, van der

zie Sterre.

 

FD

Starren

Staeren: i. Verbogen vorm van Staar i. -

2. Van Mnl. sterre/starre: ster. Huisnaam. Vgl.

Sterre.

 

FD

Starrenburg

PlN Sterrenburg (Dordrecht ZH).

 

FD

Starreveld

PlN Vgl. Sternefeld. 146 e. Sterveld in

Drincham FV (DF XV); 1623 Pieter G. van

Starrevelt, Rijnsburg (PDB).

 

FD

Starz

Starc, Sterz: Mhd. sterz: staart, sleep. BN voor

een deftig, stijf, plechtig mens (BRECH.). 1556

Godevaart Sterts, Gulik-Aw. (AP).

 

FD

Stas

1. N. de bapt. d'orig. hellénique: Eustache. Synon. : Ist- -as, -az, Stasse, Stache, Stes. Dimin. : Sta(c)quet, Stass(a)in, Stassinet, Staiesse. Augmentatif : Staquart. Formes flamandes : Staes, Stas-(sens), Stasse(y)ns. — 2. '/ Taz. V. TAD (Taz et Tac).

 

EV

Stas

zie Staes.

 

FD

Stas-

Thème anthropon. très productif résultant de l'aphérèse de Istace, forme w. de Eustache; cf. aussi le thème parallèle Tass-. « Simple: Stas, Stasse. 1318 «Jakemart Stasse», 1323 «Stasse dou Parch» Comptes-Mons, 1352 «Stasse de Milen» FiefsLiège, 1444 «Stas de Roux» TerreJauche, 1451 «Henry Stasse» Nismes, 1479 «Heynrich Stas», 1571 «Johan Stas», 1590 «Johan fils de Giele Stas de Montenaeck» BourgLiège, 1598 «Stas le Pécheur» DénWavre, 1602-3 «Marcq Stasse» TerriersNamur, 1766 « Sébastien Stas » Bourg­Namur. - Stas de Richelle. 1778 «Marie-Anne Stas (orig. de Richelle)» BourgLiège. » Dérivés: Stassart, Stassar. 1285 «Stasart, vallet Jeh. le Fevre» DettesYpres, 1349 «Eu-stasse fil Stasselot fil jadis Willaume Stassar» AnthrLiège, 1358 «Stassar Dodumont» Guill-Liège, 1365 «Stassart li Mignon lormier» TailleMons, 1397 «Colet Stassar d'Eure» CartValBenoît, 1426 «Stassart le Reverset» TailleSoignies, 1449 «Colart Stassart» Aides-Namur, 1565 «Henry Stassart» BourgNamur. - Stassin, Stassain, Stasin, Stasins. 1272 «Stassinus filius Theoderici de Boneffia» PolyptVillers, 1280 «Stassinus, Hannepinus et Godinus», «Stassins li Roeteas de Voruz» PolyptLiège, 1283 «Stasins Truillars» Dettes­Ypres, 1289 «Stassins Baceler», 1294 «Sta-cins de Hemetines» = «Stasins de Hemetines» CensNamur, 1295 «Stassins Couvés», 1318 «Stassin Loir» ComptesMons, 1328 «Stassin li corbesirs», 1350 «Eustasse dit Stassin fil Stassin » AnthrLiège, 1346 « Eustache dit Stas­sin de Seron» FiefsLiège, 1382 «Johan Sta-cins» Leers-et-Fosteau, 1444 «Jehan Stassin» AidesNamur, 1630 «Lambert Stasin» Bourg­Namur. — Stassinet. 14e s. « Stas dit Stassinet de Viron», 1360 «Stassinet fil jadis Stasselot» AnthrLiège, 1501 «Johan Stassinez» Cout-Stavelot. - [Dérivé en -on]. 1280 «Stasson de Viler», «Stassons d'Odoir» PolyptLiège. -[Peut-être double dérivé en -el-of]. 1349 «Eustasse fil Stasselot» AnthrLiège, 1449 «Alart Stachelot», «Liebault Stachelot» Aides-Namur. • Génitif néerl.: Stassen, Stassens.

 

JG

Staseghem, van

zie van Staceghem.

 

FD

Stasin(s)

zie Staessens.

 

FD

Stasino

zie Stacino.

 

FD

Stass(e)

zie Staes.

 

FD

Stassaert

-ar(t): Patr. Afl. van Gr. HN Eustachius. 1349 Eustasse fil Stasselot fil jadis Willaume Stassar, Luik (RENARD); 1353 Stassar de Pousseur, Johan Stassar, Luik (BODY); 1360 Ystaes

Riquasseis = Stassaert R., Niepkerke (RPN); 1405 lustaes Saverijs = 1424 Stassaert Savarijs, Ktr. (DEBR. 1958).

 

FD

Stassen(s)

-in(s), -ain, -(e)yns, zie Staessen(s).

 

FD

Stasser

Dérivé all. en -er de Stas?

 

JG

Stasser

Wellicht < Strasser? Vgl. Staetemans.

 

FD

Stassin(et)

Patr. Dim. van VN Eustachius. Zie Staessen(s). ne e. Eustache dit Stassinet de Beynne; Stas dit Stassinet de Viron, Luik (BODY).

 

FD

Statius

zie Stacius.

 

FD

Statsbader, de

zie (de) Stadsbader.

 

FD

Statsyns

zie Staessen(s).

 

FD

Stattmuller

zie Stadtmuller.

 

FD

Stattrop(p)

Ndd. PlN -trop < dorp. Vgl. Stadorf in Schwienau (NS). Statz: D. BN van Mhd. statzen: pochen, opscheppen. 1324 Berth. Stazze, Freiburg (BRECH.).

 

FD

Staub(er)

D. BN stuiver, die stof doet opwaaien, b.v. molenaar. Vgl. Stuyvaert.

 

FD

Stauder

Staudinger, Studer: D. FN naar de woonplaats 'in den Stauden': in het struikgewas, kreupelhout, bosje. 1499 Joh. zum Studen = Studer (DN).

 

FD

Staudt

NF probabl. grand-ducal, équivalent du NF flam. Stout, surnom de qqn de hardi [FD].

 

JG

Staudt

Zie Stout. - 2. D. FN Staud(t). PlN Mhd.

stûde: bosje, struikgewas.

 

FD

Stauf

Stauffer, Staufert: Verspreide PlN Stauflen).

Mhd. stouf: hoog uitstekende rots, bergtop.

 

FD

Staumont

Nom d'origine: Staumont, dépend, de Steenkerque ou de Feluy (Ht).

 

JG

Staumont

PlN in Feluy (H).

 

FD

Staumont

Proven. S tournant (Loc.). N° 79.

 

EV

Staus

Var. germ. de Sta(e)s.

 

JG

Staus(ens)

zie Staes(sens).

 

FD

Staut,

de Staute, zie Stout.

 

FD

Stautema(n)s

Afl. van Stout. Vgl. D. Stolzmann.

 

FD

Stauthaemer

zie Stouthamer.

 

FD

Stauttener

D. Staudner < PlN Stauden. Zie Stauder.

 

FD

Stav-

-art, -aux. 1. 's Tah- -art, -aud. V. TAD (Tah). — 2. Proven. Slave (Loc.), avec suff. d'orig. Synon. : Distave.

 

EV

Stavart

Stavaux, Staveau, -eaux. Un dérivé de w. liég. ståve, stâve 'étable', comme surnom d'homme d'étables (proposé par Carnoy 220) est à écarter (cf. BTD 33, 273-4); plutôt var. des NF Stévart, Stév(e)aux, de même distribu­tion géographique.

 

JG

Stavart

zie Steva(e)rt.

 

FD

Stavast

BN voor iemand die vast staat, die stevig in zijn schoenen staat, met standvastig karakter. D. Standfest (VILMARS 71). 1368 Gillis Stavast, Ktr.; 1398 Daneel Stavast, Ing. (DEBR. 2002,1970).

 

FD

Stavaux

-eau(x), Stéveau, Stev(e)aux: i. Ofr. estavel, esteval: toorts, kaars. BerBN. - 2. Evtl. Ofr. estival. Zie Stival. - 3. Of dim. van Estève, VN Stefanus?

 

FD

Stavel(e), van

van Staevel, Vastavel, Versta(e)vel,

Verstravel, Vertaevel: PlN Stavele (WV). 1110

Everolfus de Stafala; 1276 Claikin de Stavele; 1328

Pieteren van Stavele, Ip. (DF XV).

 

FD

Stavelot

-o(z), Stafleu: PlN Stavelot (LU). 1189 Alardo

Stabulensi, Luik (SIX).

 Stavenisse:PlN(Z).

 

FD

Stavelot

Stavelo, Staveloz. Nom d'origine: Stavelot (Lg), w. liég. Stâv'leû (DL, 614), cf. 1766 «quant aux étrangers savoir le Staveleu et un autre » Evrehailles.

 

JG

Staveren, van

Stavorius: PlN Stavoren (FL). 1145 Godefridus de Stavern = 1155 G. de Stavere; 1178 Herlmann de Staveren (LNT).

 

FD

Staverman

Afl. van Van Staveren.

 

FD

Stayen, van

zie van Staden.

 

FD

Stayesse

cf. Staiesse.

 

JG

Stayman

Var. van Steeman of Steyman.

 

FD

Ste-

-baillie, -be. 's Theu(d)- -bald, V. THEUD (Theu).

 

EV

Ste(e)na(e)rt(s)

-aers, Stien(a)ers: i. Afl. van Van den Steene. 1408 Jannes Stenart; i434Lamberte Stenaert; 1479 Jan Steenaerts, Diest (CLAES1983); 1566 Wouter Steenaerts, At.-Aw. (AP). - 2. Patr. Germ. VN stain-hard 'steen-sterk': Steinhart, Stainardus (MORLETI). 1227 de mansione Steinardi, Cent (GN); 1320 Jan Stenart, Hulst (DEBR. 1999); 1483 Steynart Reymots, St.-Tï. (GHYSEN).

 

FD

Steadman

zie Steeman(s).

 

FD

Stébel

Siebel. NF implanté en Gaume, mais d'origine alsacienne (Bas-Rhin).

 

JG

Stébel

Stebel: Ontrond < Stôbel.

 

FD

Stébeloire

-oir. NF apparu à Chièvres en 1801, à Ogy en 1828 (GeneaNet), d'origine obscure.

 

JG

Stec

zie Stekke.

 

FD

Stechele

zie van der Stiggel.

 

FD

Stechelman, (van)

zie Stichelman.

 

FD

Steck

Stecke(ns). V. Steeg et Stok.

 

EV

Steck

Steckx. Même signification que le sui­vant.

 

JG

Steck(e)

Stecken(s), Steckx, zie Stekke.

 

FD

Steckelmacher

D. BerN: knuppelmaker.

 

FD

Steckelman, van

zie Stichelmans.

 

FD

Steckenborn

PlN (NRW).

 

FD

Stecker

Nom de profession: ail. Stecher 'gra­veur' ou Sticker, Stecker 'brodeur, tapissier; marchand' [FD].

 

JG

Steclebout

zie Stichelbaut.

 

FD

Steculorum

Lat. macaronique, par déformation du lat. liturgique saeculorum  influencé par le néerl. stekel 'épine' (Vincent 101).

 

JG

Steculorum

zie Stekelorum.

 

FD

stede

 (Stee), ,,Emplacement, habita­tion, ferme". Proven. Stee, Stee­man (Stede, Dép. Hoogstraten). V. Steen.

 

EV

Stede, van der

(van (der)) Stee, van der Stée, Versteden, Steden: PlN Ter Stede: plaats (D. Statt, Stâtte).

 

FD

Steding

Patr? Afl. van Germ. stad-naam.

 

FD

Stee

Proven. Dép. Braibant.

 

EV

Stée

Stee. Nom d'origine: Stée, dépend, de Braibant (Nr).

 

JG

Stée

Stee: PlN in Braibant (N).

 

FD

Stee, (van (der))

zie van der Stede.

 

FD

Steebrugge, van

zie (van) Steenbrugg(h)e.

 

FD

steeg

,,Ruelle". Proven. Steeg, Ste-gen, Steegmans, Steichen, Ste-ghers, V(and)er- -steegh, -ste-ge(n). Steeg (Dép. Balen-lez-Lierre).

 

EV

Steeg

Steegs, Steg(h): Korte vorm voor Van der Steeg; zie Van der Stegen.

 

FD

Steeg(en), (van der)

zie (van der) Stegen.

 

FD

Steeg(h)ers

zie Steg(h)er(s).

 

FD

Steegen

Stegen. Nom d'origine fréquent: néerl. steeg 'sentier, ruelle'.

 

JG

Steeger, van

van der Steegere: PlN Mnl. siéger: trap, ladder, steiger. B.v. Stegers, Fr. Estaires (FV). 1326 Jan van Stegre, Ip. (BEELE); 1422 Jacop van Steegher, Koolkerke (PARM.); 1539 Jan van den Steegher, Meersen-Aw. (AP). Vandersteegere zou

wel een reïnterpretatie kunnen zijn van Vandersteegen.

 

FD

Steegmans

Stegmans, Stegeman(n), Stegmann,Stigman, Stickman: Afl. van Van der Stegen, Uit de Stege, Indestege. 1427 Jan Steychman = 1474 Jan Stegemans; 1482 Willem Steechmans, Ht.

(A.GHIJSEN); 1394 Steegmans = lamberti dicti in de Steeghe, Tg. (TYTGAT).

 

 

Steegmans

Surnom: dérivé en -mon de néerl. steeg 'ruelle'.

 

JG

Steegs

zie Steeg.

 

FD

Steekers

zie de Sticker(e).

 

FD

Steekiste, van

zie van Steenkiste.

 

FD

Steel

Steels, Steele: i. Korte vorm van Bosteel, Busteel. Zie Bosteels. 1322 Busteel van den Damme; 1366 Jan Steels zone van den Damme, Jan Kathelinen zone van den Damme, Katheline Jan Steels dochter, Heinric Steels van den Damme; 1366 Steel Roelins zone, Lokeren; 1349 Pieter Steels sone...van Heynen Steels sone, Eksaarde (GYSS. 1963'). - 2. BN naar de steel, het handvat. Wellicht BerBN. 1325 Baudewijn Steel; 1376 Pieter Steelkin, Ip. (BEELE); 1579 Lieven Steel, Moerbeke-Aw. (AP).

 

FD

Steeland/(d)t, (van)

zie (van) Steenland.

 

FD

Steelandt

Steelant. Nom d'origine: Steenland, à Courtrai et fief à Bellegem [FD].

 

JG

Steele

Steels, zie Steylen.

 

FD

Steels

1588 «Guilheaume Steels (orig. de Sou-abe)» BourgLiège; généralement aphérèse de Bosteel(s), Busteel(s).

 

JG

Steeman

Steemans. Nom de dignité: néerl. steeman 'bourgeois'.

 

JG

Steeman(s)

Stémane, Stieman(s), Stiéman(s), Stijmans, Stymans, Stimanne, Stimans, Staman(n)e, Staman(es), Steadman: i. Stedeman: stadsdienaar, stadsknecht. Vgl. D. Stadmann, Stadtknecht. 1371 Jan Steeman, Zichen (IOT); 1426 Jhannen Steemans erve, Nederboelare (GAUBL.); 1485 Peteren Steeman, Mb. (A.BAERT). E. Steadman, Ste(e)dman: 1275 Roger Stedeman, Huntingdon. Volgens REANEY een boer, een pachter op een (hof)stede. - 2. Zie Steenman(s).

 

FD

Steembergh

zie (van) Steenberghe.

 

FD

Steems

L vondelingnaam. Metathesis van de eigenlijke naam Smeets (CROTT1995).

 

FD

Steemwerkers

zie Steenwer(c)kers.

 

FD

Steen

au génitif: Steens. 1598 «MarcqetAnne Steen» DénWavre; moy. néerl. steen 'pierre, construction de pierre, pilori, etc.', souvent nom d'origine (fréquent en pays flam.): Steen, e.a. à Vilvorde, Elewyt, etc.

 

JG

Steen

Steens, Stien(s), Stens, Stieens: 1. Patr. Oude Germ. VN Staina, Stainhard (Fm.). Vgl. Steenhout. Zelfs voor 1135-75 Heinrich Lapis meent HAGSTR. 1949 dat het om een oorspr. VN gaat. 1299 Jacobi Steenins, Bg. (VERKEST). -2. Korte vorm voor Van de Steene. 1382 Ghiselin Steen, Zwg.; 1398 de Victore Steens, Bellegem (DEBR. 1970); 1419 Clays Steen dit van Groeninghe (verwant met) 1466 Hubeert van den Steene die men seit van Groeninghe, Ktr. (V2 n6r°, SM H. Geest). Vgl. nog 1404 Jacop inden Steen, Aw. (ANP).

 

FD

Steen-

-houwer, -hau(w)er, ,,Tailleur de pierres".

 

EV

Steen-

-werckers, -werkx, ,,Carriers, carrières".

 

EV

steen I

,,Château. 1. Proven. Steen(s), Steins, Steyns, Van de(n) Steen(e). Composés: Steen-, Ste(i)n- -acker(s), -beek, -ber-g(h)e(n), -haut ou houCd)t, -huffel, -maere, ,,Champ-, Col-line(s)-, Bois-, Colline-, Esprit (Revenant)- -du château". L.D. Steeland (Steenland, Dép. Steen-kerque), „ Champ du château". Steeneken, ,,Petit château". — 2. Profess. : Steen- -mans, -meyer, ,,H., métayer- -attaché au château".

 

EV

steen II

,,Pierre". 1. Proven. Steen-, Steyn- -en, ,,Les Pierres". Steen-, Stein- -huysen, -put, -win-(c)kel(s), ,,Maisons-, Carrière-, Coin- -des pierres". (Steenbuïze, L.D.). — 2. Profess.

 

EV

Steen(e), van (de(n)/der)

van den/r Steenen, van der Stenen, van den/r Sten, van der Stien, (van) Stein, Wan(der)stein: Verspreide PlN Steen, Ten Stene. 1220 Gerardus de Petra = 1272 Gerardi de Lapide, Ktr. (DEBR. 1980); 1326 Jan van den Stene, Ip. (BEELE); 1393 Simoens scure van den Stene, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Steen, van (de(r/r))

zie van (de(n/r)) Steene.

 

FD

Steenacker, van

Steenacker(s), Steenacher, Stenacker: PlN Steenakker in Edegem en Kontich (ROEL. 1942); verspreid in FV en WV. 1312 Jan van Steenackere, Bg. (JAM.); 1407 Jan van(den) Steenackere, Aw. (ANP); 1454 Lijsen van Steenacker, Aarts. (MAR.).

 

FD

Steenbak(kers)

Steenbekkers: i. BerN van de steenbakker. 1397 Gherit den Steenbecker, Helmond (HB 400); 1547 Adriaen Steenbackers, Hoogstraten (MNT 402). - 2. Afl. van PlN Steenbeck/Steinbach. Vgl. D. Steinbach(er), -bêcher, Steinbeck, -bâck(er).

 

FD

Steenbeck

Steinbeck: Verspreide Ndd. PlN. Steenbek bij Kiel (SH). 1461 Joh. Stenbeke, Kiel (NN).

 

FD

Steenbeckel-

-eer, -iers : Steenbakker, ,,Briquetier".

 

EV

Steenbeckeleer

Steenbe(c)ke!iers: Mnl. steenbickelaer: steenhouwer, metselaar. BerN. 1281 Fulcro Stenbiclere = Fulcrone Steenpickelare, Gent(HAES.).

 

FD

Steenbeke, (van)

 (van) Steenbee(c)k: PlN Steenbeek: beek met stenen, keien. Steenbeke (FV). Verder fréquente PlN. 1176 Symonis de Stenbeka, Gent (GYSS. 1999'); 1200 Walterus de Stenbeca (GN); 1207 Joh. de Steenbeka, Wg. (DEBR. 1980); 1336 Claykin de Steenbeke, Ip. (BEELE); 1396 Jan van der Stenbeken, Etikhove (DE B.); 1421 Grietkin...van Steenbeke = Grietkin Steenbeke, Ktr. (DEBR. 1958).

 

FD

Steenberg(h)(e), (van)

 (van) Steenberg(h)en, van Stenberge, Steenberg(h)s, Steembergh: Erg verspreide PlN Steenbergen (NB, DR). 1299 Sohiers de Steenberghe, Aardenburg (DF); 1356 Godevert van Steenbergen, Mollem (PEENE 1949); 1396 Jan van Steenberghe, Ophasselt; Jan Steenberch, Denderhoutem (DE B.); 1379 Jan Steenbergh; 1478 Jan Steenberchs, Diest (CLAES 1983); 1391 Floreins van Steenberghen, Aw. (ANP).

 

FD

Steenblok

Gevangenisblok? Wsch. veeleer reïnterpretatie van Steenbroek.

 

FD

Steenbroek, van

PlN Steenbroek, b.v. in Tielt, Dadizele (WV), Clairmarais (PdC). Wellicht ook in de Kempen: 1340 Godefridus de Stenbroec, Tnh. (VERB.); 1678 Joannes Steenbroek ex Herselt (MULVI).

 

FD

Steenbrugg(h)e, (van)

van Steebrugge, van Steinbrugge, Steenbruggen, Stenebruggen, Steenebrug(g)en: Verspreide PlN Steenbrug(ge): stenen brug. 1245 Willelmo de Stiebrugge, Har. (DEBR. 1980); 1256 Heriberti de Steinbrugen, Aken (CVD); 1327 Zegher van der Steenbrugghe, Ktr. (DEBR. 1971); 1396 Années vander Steenbruggen, Zulzeke (DE B.); 1418-24 Roeland van der Steenbrugghe = Roellandt van Steenbrugghe, Ktr. (DEBR. 1958).

 

FD

Steendam, (van den)

van Steendam(me): Fréquente PlN Steendam: stenen dam. 1283 Will. del Steen­dam = 1292 Guillaume de Steendamme, Ip.; 1578 Jan van Steendamme, Aardenburg (DF XV); 1573 Adriane van Steendamme, Gontrode (LIEVENS).

 

FD

Steendijk

PlN in Leisele, Stene, Th. (WV), Sluis (Z).

 

FD

Steene, (van)

PlN Stene (WV, FV). 1176 Hugo de Stenes, FV; 1343 Ghiselbrecht van Stene, WV (DF XV). Stene in St.-M.-Horebeke en Waasmunster (OV). - 2. Zie Van (de(n/r)) Steen(e).

 

FD

Steenebrugen

Steenebruggen. Nom d'origine fréquent en pays flam. (= pont de pierre).

 

JG

Steengracht

PlN bij Huise (OV). 1281 Woitini de Steengracht, Huise (HAES.); 1406 Jacop van der Steengracht, Zingem (JAM.). - 2. Hubrecht Jan Anthonisse (°ca. 1555 Zierikzee) noemde zich Steengracht, naar een stuk gracht onder Noordgouwe (Z) (MEERTENS1944).

 

FD

Steenhaut

Steenhoudt, Steenhout, Steeno, etc. Soit nom issu de l'anthrop. germ. *stain-wald, soit nom d'origine: Steenhault, dépend, de Vollezeel (BrFl), ou Steenhout, dépend, de Denderwindeke (FlOr). - Bibliogr: F. Debra-bandere, Maenhout en Steenhout, dans De Leiegouw24, 1982,361-4.

 

JG

Steenhorst

Steinhorst: PlN. Een horst is een beboste hoogte in moerassig terrein. PlN Steinhorst (SH, NRW,NS).

 

FD

Steenhout

-houdt, -haut(e), -hault, -hoot, Stienhault: 1. Patr. Germ. VN stain-wald 'steen-heerser': Stainoldus (MORLET I). - Lit.: F. DEBRABAN-DERE, Maenhout en Steenhout. LG1982,361-4. -

2. PlN Steenhout in Denderwindeke, Erwetegem, Vollezele (VB), Lembeek (VB) en Sint-Renelde (WB), nu Stéhoux (ESBr. 1936,279): 1603 silva vocata apud Steenhout. 1355 Ostes de Stiennehot, Lambiers de Stiennehot, Rester (CSWII); 1374 Jan van Steenhout, Gb. (SCHR. 56); 1396 Roelantvan Steenhout, Hellebecq; 1396 Willem van Nederstrijthout vel Steenhout, Pollare (DE B.); 1406 Joes lant van Steenhout, Itterbeek (PEENE).

 

FD

Steenhouwer

BerN van de steenhouwer, beeldhouwer. 1268 Theodericus Stenhauwere, Ip. (BEELE); 1449 Gheerde den Steenhouwer, Mb. (A.BAERT).

 

FD

Steenhoven, van (den/r)

zie van Steenoven.

FD

Steenhuyze, (van)

(van) Steenhuyse(n), Steenhuuse, -huis, -huizen, -huijzen, -huyzen, Stenh(e)use: 1. PlN Steenhuis: stenen huis. Steenhuize (OV) en in Avelgem (WV), Vissenaken (VB). 1275 décima Ostonis de Stenuse, Avelgem (DEBR. 1980); 1323 van Ghieraerde van Stienhuuse... in Ghierrarts stede van Stienhuus, Rekkem (DEBR. 1971). - 2. Ndd. PlN Steinhaus (NRW, NS). 1578 D. van Steynhuys, Essen-Aw. (AP).

 

FD

Steenis

zie Stinis(sen).

 

FD

Steenkamp

Steinkamp: PlN Steenkamp (SH) en in Winterswijk (G), Steinkamp (NRW, NS, SH).

 

FD

Steenken

zie Steentjes.

 

FD

Steenkiste, (van)

van Steenkist, van Steekiste, van Steenskiste: PlN Steenkiste in Ktr. (WV). 1354 Jhan van der Steenkist, Ktr.; 1382 Roeger van der Steenkiste, Wev. (DEBR. 1970); 1402 Boudin van der Steenkiste, Ktr. (DF XV).

 

FD

Steenland, (van)

(van) Steenlan(d)t, van Stenland, (van) Steeland, (van) Steelan(d)t, van Teelant, van Teclandt: PlN Steenland bij Aksel (Z), in Bellegem en Ktr. (DF XV). 1290 Curtraci ultra Becam...mansum de Stenlande (DEBR. 1960). Steenland in Kallo (A) en Steenkerke (WV). 1240 Hugo miles de Stainlant et preco de Acsenede; 1280 Rogier de Stelande.-.tiere lu tient a Stelande dele maison de Groeninghes (DEBR. 1980); 1318 monsieur Guillame Bloc de Stenlande; 1348 lehan Stielant; 1317 Lion de Stielande, Ktr. (DEBR. 1971); 1390 Rugger van Steelande, Ktr.; 1398 Olivier van Steenlande, Lauwe; 1398 Willem Steelant, Rollegem (DEBR. 1970).

 

FD

Steenlet

zie Stiennon.

 

FD

Steenmaere

 

Stemar, Stemart, Stimart: Patr. Germ. VN stain-mêr 'steen-beroemd': ne e. Stem(m)arus, Cent (GN). 1108-21 Stemar, St.-Tr. (OHZ 1,212); 1310 Johannis Steenmaers, Mech. (OARI); 1374 testament Godevaerts Steenmaers, Aw. (VLOEB.); 1401 Mergrieten Steemaers = 1418 Margriete Steenmaers, Cent (BSE); 1570 Laureis Steemaert, Stekene-Aw. (AP).

 

FD

Steenman(s),

 

Steeneman, Steemans, Stenman(s), Steimans, Steymans, Steyneman: 1. Afl. van Van den Steene. 1296 Zoeten Steenmans huus = 1333 Zoete Stienmans, Her. (DERCON); 1340 Joh. Steinman, Tnh. (VERB.); 1392 Wouter Steyman, Aw. (ANP). - 2. BerN van de steenbakker. -3. BerN van de metselaar, D. Steinmetz. Vgl. 1347 Vrancke Steenmetser, Goetsenhoven (C.BAERT). Vgl. Steinman(n).

 

FD

Steenmeyer

-meijer, Steinmeier, -meyer: Meier op een plaats die Steen/Stein heet. 1350 Joh. Steinmeier, Emmendingen (BRECH.). Maar wsch. vaak syn. met Steenman, Steinmann.

 

FD

Steennot

Patr. Grafie voor W. Stiennot, afl. van W. Stienne: Etienne. Vgl. Fr. Etiennot(te). Zie Stiennon.

 

FD

Steeno

cf. le précédent.

 

JG

Steeno

zie Stiennon.

 

FD

Steenoven, van

van (den/r) Steenhoven. i. PlN Steenhove: stenen hof. Steenhoef in Schilde en Tongerlo (A), Steenhof in Jette (Bs.), Steenhove(n) in Oostburg-Schoondijke (Z). - 2. PlN Steenoven: steenbakkersoven. Erg verspreid. Steenoven (NL, NB). 1321 Yda de Stenhoven, Tn. (C. BAERT).

 

FD

Steenpael, van

PlN(NB).

 

FD

Steenput, (van)

 

Stemput, Stimput: i. PlN Steenput (H), Fr. Estaimpuis: 12e e. Stemput (TW). -1300 Ermengardis de Steenputs, Ktr. (DEBR. 1980). -2. Welke PlN Steenput ook, b.v. in Nederename of Oosterzele (OV). 1584 Geert Steenput, Aw. (AB); 1704 Jaecques Steenput, Ktr. (KW).

 

FD

Steens(s)ens,

Stiensens: Patr. Afl. op -sin van Germ. VN Staino (zie Steen) of Steenszoon.

 

FD

Steens,

 

zie Steen.

 

FD

Steensel, van;

 

Steensels: PlN in Eersel (NB), Lichtaart en Hoogstraten (A). 1272 Hermanno de Stenzele (SLLII); 1340 Moers de Steensele, Tnh. (VERB.); 1563 Hendrik van Steensel, Steensel-Aw. (AP).

 

FD

Steenskiste, van,

 

zie (van) Steenkiste.

 

FD

Steensma

Steenstra: Friese afl. van PlN Steen.

 

FD

Steenstraeten, van

Erg verspreide PlN Steenstraat: bestrate weg, straatweg. 1275 Abraham de le Steenstrate; 1280 Willelmus de Steenstraet, Ip.; 1283 Godelief van der Steenstraten, Bg. (DF XV); 1347 Everaerde uter Steenstraten, Cent (RSGIII).

 

FD

Steentjes

Steenken: i. Familiaire vorm voor Van de Steene. 1398 Hannequin dele Steene dit Steenkin, Ip. (BEELE); 1410 Hannekin van den Steene... Steenkin vorseit, Ktr. (DEBR. 1957). - 2. Dim. van Steen. 1308 Jan Steen, de Bêle Steenkins; 1326 Masin Steenkin, Ip. (BEELE). Ook Patr. 1324 Steneken, Munster; 1346 Stenekinus, testis (HARTIG). 1535 D. Steynkens, Kleef-Aw. (AP).

 

FD

Steenvoort, van

PlN Steenvoorde (FV) of in Oostkamp (WV), Rijswijk (ZH). Of Steenvoort (G). 1276 Ghisbert de Steinfort; 1326 Heinric van Steenvorde, Ip. (BEELE). - 2. D. PlN Steinfurt (BEI, BW, NRW, HS). 1564 Hans van Steenvoort, Frankfurt a.M.-Aw. (AP).

 

FD

Steenweg(h)en, (van)

Steenwege(n), Steenweg(h): Verspreide PlN Steenweg: straatweg. 1360 den Steenwech, Diest; 1277 Cristina de lapidea platea; 1322 Jorys vanden Steewege; 1399 Jan Stewech; 1428 Peter Stewechs, Diest (CLAES, 1986,1983); 1309 Petrus de Steenweghe, Den Bosch (OATII); 1312 Alijd uten Steenweghe dochtre wilen was Vranx uten Steenweghe...dat dit goed inden Steenwech gheleghen es, Bs. (HB161); 1350 Henricus vanden Steenweghe, Kh. (DEKEYSER); 1435 Jan Steenwech, Oud. (GPO).

 

FD

Steenwegen

Nom d'origine néerl. (fréquent) au génitif signifiant 'route empierrée, chaussée'.

 

JG

Steenwer(c)kers

Steewerckers, Steemwerkers: BerN van de steenhouwer of metselaar.

 

FD

Steenwerckx

BerBN van de steenhouwer of metselaar. Vgl. Steenwerckers. 1222 Gerars Estenwerd (of veeleer steenwaerder: gevangenbewaarder?), Atrecht (NCJ). - 2. PlN Steenwerk (FV). 1268 Hankinum de Stenwerka; 1306 Jehans de Steenwerke, Ip. (BEELE); 1279 Jehans de Stinwerc, Dk. (KL); 1396 Jan Pieters van Steenwerke, Oosterzele (DE B.).

 

FD

Steenwijk, (van)

Stenuick, Stenuit(e), Sténuit(e), Stinuit: PlN Steenwijk (OIJ). 1318 Joanne de Stenovico, Haspengouw (J. G.); 1387 Dire van Steenwijk, A'dam (OA 316); 1466 Meynardus Steen wijc, Traj. dioc. (MUL II). 1690 Joannes Stenuick, Limelette (stamvader van) Stenuit, Stinuit (Midd. 1985,286).

 

FD

Steenwin(c)kel, van

Steenwin(c)kel(s): PlN Steenwinkel: stenen hoek, hoek van een steen of stenen huis. PlN in Hombeek (A). 1406 Godevaert van Steenwinckele, Humelgem (PEENE); 1456 Joh. Steenwinkele, Cam. dyoc; 1473 Joh. Steenwinckel de Melbrouch (MULII); 1483 Heindric van Steenwynckele, Vilvoorde-Bg. (PARM.)

 

FD

Steenwinckel

Nom d'origine: néerl. steenwin-kel 'coin pierreux'.

 

JG

Steep

zie Steppe.

 

FD

Steer(s)

Var. (met t-apocope) van Steert?

 

FD

Steert

zie de Steirdt.

 

FD

Steerteg(h)em, van

van Steirteg(h)em, van Sterteg(h)em, van Steertegen: PlN Steertegem? Vervorming van Van Steerthem? 1511 Cornelis van Sterteghem, 1523 Dierick van Sterteghem, Olsene; 1565 Passchier van Sterteghem, Har. (KWII); 1570 Willem van Sterteghem, Desselgem (DF XV); 1589 Jooris van Steerteghem, Bg. (SCHOUT. I).

 

FD

Steerthem, van

van Sterthem, van Sthertem, van Steersthem, van Steerten, van Stert(h)en: PlN in St.-Lievens-Esse (OV). 1396 Lievin van Sterthem, Smeerebbe; 1396 Jan van Sterthem, St.-L.-Esse (DE B.); 1465 Gillis van Steerthem, Velzeke (TVR H).

 

FD

Steevens

zie Stevin(s).

 

FD

Steewerckers

zie Steenwer(c)kers.

 

FD

Stef(f)an-

zie Stephan.

 

FD

Stefens

Steff- -e, -en(s). V. Steven.

 

EV

Stefens

zie Steffen(s).

 

FD

Steffelaar

zie Steveler.

 

FD

Steffen

Steffens. Probabl. hypocor. ail. ou néerl. de Etienne, avec assourdissement; cf. Stevens.

 

JG

Steffen(s)

Steffes, Stefens: Patr. Vleivorm van Gr. HN Stephanus, var. van Stevens met v/f-verscherping; zie Stevin(s). Maar Stef(f)en(s) kan ook spelling zijn voor E. Stephen(s). Steffen(s) is bovendien Ndd. -1270 Walteri Steffms = Walteri Steffin, Ktr. (DEBR. 1980).

 

FD

Steffenier

zie Steveniers.

 

FD

Steffgen

Patr. Dim. van Steven.

 

FD

Steffler

zie Steveler.

 

FD

Steg(h)er(s)

Steeger(s), Steeg(h)ers, Steygers, Styger(s): i. PlN Stegers, Fr. Estaires (FV). 1280 Colinus de Stegere; 1326 Jan van Stegre, Ip. (BEELE). Zie Van Steeger. 1690 Herman Steghers, Eeklo (VS1983,44-52). - 2. In L afl. van Van der Stegen, In de Steeg. 1651 Thonis Thonissen in gheen Steege = 1693 Antnius Steger, Opglabbeek (MOLEMANS). - 3. Mnl. ste(i)ger: steiger, trap. 1416 Reynere de Steyghere, Bs. (HB 209).

 

FD

Steg, (de),

zie Steeg.

 

FD

Stegeman(n)

zie Steegmans.

 

FD

Stegen

cf. Steegen.

 

JG

Stegen

V. Steeg.

 

EV

Stegen, (van der)

(van der) Steegen, van der Steeg, Stégen, Verste(e)gen, Versteghe(n), Versteeg(h), Verste(e)ven: PlN Stege, Steeg: pad. 1281 Arn. de Steghe, Cent (HAES.); 1404 Arnout vander Styegen, Aw. (ANP); 1420 Otte van der Stegen, Kuringen (A. GHIJSEN); 1576 Jan Versteven, Mech. (AP). Vgl. Indestege.

 

FD

Stegerman

Afl. van Steger of var. van Steegmans.

 

FD

Stegh(e, de)

zie Steeg.

 

FD

Steghers

Proven. Steg, ,,Passerelle", avec suffixe -er, d'orig. N° 212.

 

EV

Steging

Afl. van Steeg.

 

FD

Stegmans

-mann, zie Steegmans.

 

FD

Stegner

D. afl. van PlN Steg; vgl. Van der Stegen.

 

FD

Stehman(n)

zie Steinman(n).

 

FD

Steichel, van der

zie van der Stiggel.

 

FD

Steichen

Proven. Stegen, ,,Gravir". Endroit élevé.

 

EV

Steif

BN Mhd. stîf: stijf, strak, vast, sterk, recht.

 

FD

Steifer

Surnom: all. Steifer (équiv. du néerl. Stijvers) 'homme raide' [FD].

 

JG

Steifer

zie Stijvers.

 

FD

Steiger

D. FN voor wie woont aan een Steige: steil hellende straat. Vgl. Steghers 2.

 

FD

Steiger

Nom de métier: all. Steiger 'maître mi­neur, porion; sapeur-pompier'?

 

JG

Steign(i)er

zie Stainier.

 

FD

Steigna(e)rt

Steygnaert: Patr. Rom. vorm van de Germ. VN stain-hard 'steen-sterk': Stainardus, Stagnardus (MORLETI). Zie Steenaerts 2.

 

FD

Steignart

Forme réduite de Streignart?

 

JG

Steigner

-ier, cf. Stainier.

 

JG

Steigueldoir

cf. Steingueldoir.

 

JG

Steigueldoir

Steingueldoir, Esteingeldoir, Estiengeldoir: W. verhaspeling van Stekeldoren. 1386 Joos Stekeldoren, Mech. (HB 682); 146 e. Katheline Stekeldorens, St.-Gillis (OSTYN); 1653 Etienne Stekeldor, Bs. (Midd. 1992,137); 1676 Louis Stecqueldoir, Aat (J.G.).

 

FD

Steigueldoir

V. Steingeldoir.

 

EV

Steilen

Steille, Steils, zie Steylen.

 

FD

Steille

Proven. 1. Steil (Loc. holl.). — 2. Steil, ,,(Lieu) escarpé". Synon. : Stel-, Steyl(e)- -mans.

 

EV

Steimans

zie Steenman(s).

 

FD

Steimes

Nom de métier: var. lux. de l'all. Steinmetz 'tailleur de pierres' ; cf. aussi Steinmetz.

 

JG

Steimetz

-mes, zie Steinmetz(er).

 

FD

Stein

Steines, Steins, Sztejn, Sztajn, Stienen, Steyn(en), Steyns, Steijnen, Steijns: i. Patr. Germ. VN Staino. Vgl. Steen 1.1278 dominus Sten, Stralsund; 1600 Sten Petersen, Flensburg (NN). -2. PlN Stein: steen, stenen huis. vgl. Steen 2., Van Stein. - 3. Zie Stijnen.

 

FD

Stein

Steins. 1524 «Stein Jacqmot», «Johan Stein» DénStavelotMy, 14.5.1580 «Stein, filz Géra Mathy de Melen» Hervé; en fonction de prénom, pourrait être une traduction littérale de Pierre [JL, NFw]. - Sinon, d'ail. Stein 'pierre', comme nom de résidence (château), cf. s.d. «milite Jacobo de Steine» ObitLiège, 1253-54 «Arnoldus, dominus de Steine» CartValDieu.

 

JG

Stein, (van)

zie van (den/r) Steen(e).

 

FD

Steinbach

1524 «Huby de Steinbach» DénSta­velotMy; nom d'origine: Steinbach, dépend, de Limerlé (Lx).

 

JG

Steinbach

Steinebach: Verspreide D. PlN, o.m. in Limerlé (LX). 1523 Huby de Steinbach, Stavelot (J.G.).

 

FD

Steinbeck

Nom d'origine ail. : dépend. d'Elber-feld (Wuppertal).

 

JG

Steinbeck

Stenbock: Huisnaam: Steenbok.

 

FD

Steinbeck

zie Steenbeck.

 

FD

Steinberg(er)

Stainsberg, Stajnberg, Stembergh, -berger, -bergar, Sztajnberg: Verspreide PlN; vgl. Van Steenbergen. 1313 Joh. Stenberch, Greifswald (BRECH.).

 

FD

Steinbrecher

D. BerN van de steenbreker, die in een steengroeve (D. Steinbruch) werkt. 1344 Theoderich Stenbreker, Kassel (BRECH.).

 

FD

Steinbrecher

Nom de métier: all. Steinbrecher 'qui travaille dans une carrière'.

 

JG

Steinbrück

Steinbrüggen: Verspreide D. PlN Steinbrùcke: stenen brug. Vgl. Van Steenbrugghe.

 

FD

Steinbrugge, van

zie van Steenbrugg(h)e.

 

FD

Steinbuch

-busch: PlN Steinbuch (HS).

 

FD

Steinbuch

Steinbusch. Nom d'origine: topon. all. (dans l'Odenwald et la Bavière).

 

JG

Steinchen

Steinke, Sztainke, Steinle: Dim. van Stein; vgl. Steenken. 1305 Steneke Rotter, Stettin; 1274 Hinr. Steneke, Liibeck (NN).

 

FD

Steinebach

zie Steinbach.

 

FD

Steinecke

PlN Steineck: steenhoek. Ook Steineck(er). 1316 Hans Staineg (BRECH.). - 2. Dim. van Stein. Vgl. Steinchen. Steiner(t): Patr. Germ. VN stain-hari of stain-hard? Vgl. Steenaerts, Stainier, Steinhardt. Steines, zie Stein.

 

FD

Steinfeld

Stainfeld, Sztajnfeld, Sztejnfeld: Verspreide PlN, o.m. in Waheln bij Aken. 1716 Herm. Th. van Steinfelt, Limburgensis (MUL VII).

 

FD

Steinfort

Stainforth: Verspreide PlN Steinfort(h), -furt(h). 1325 Borchard Stenvort, Greifswald (BRECH.).

 

FD

Steingisser

Grafie van D. Steingässer: die aan een bestrate steeg woont. 1332 Ernestus... Steingessere (BRECH.).

 

FD

Steingueldoir

Steigueldoir, Estiengeldoir. 1676 «Louis Stecqueldoir» RuageAth; probabl. adaptation w. du NF Stekeldoren, du

néerl. stekeldoren 'épine(tte)' [FD].

 

JG

Steingueldoir

zie Steigueldoir.

 

FD

Steinhar(d)t

Patr. Germ. VN stain-hard. Vgl. Steenaerts 2.1184 Steinardus, Saarlouis (BRECH.).

 

FD

Steinhauer

BerN: steenhouwer.

 

FD

Steinhaus(er)

Fréquente PlN Steinhaus. Bewoner van een stenen huis. Vgl. (van) Steenhuyze. 1283 Ludewicus dictus im Stainhuse, Esslingen (BRECH.); 1644 Joa. G. Steenhausen, Trier (MULV).

 

FD

22:47 Écrit par Johan Viroux | Lien permanent | Commentaires (0) |  Facebook |

Les commentaires sont fermés.