04/07/2012

S-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

Seynesael

zie Sénéchal.

 

FD

Seynha(e)ve

-haghe, -nave, zie Seina(e)ve.

 

FD

Seyns

Seijns, Cheyns, Cheys, Seys: Mnl. chens, sens, seins: schatting, cijns. BN voor een cijnspachter of cijnsinner. 1393 Pieter de Seins = 1396 de Sens = 1397 van Piètre den Seins, Ktr. (DEBR. 1970); 1648 Josse Cheys, Pop. (Midd. 1958,306-310).

 

FD

Seyns

Surnom d'un receveur de cens: moy. néerl. seins, anc. fr. cens [FD]. - Bibliogr.: J.A.W. Swane, Nicarius, vulgo Seyn, dans Brabantse Leeuw 12, 1963, 59-60.

 

JG

Seype(n), van der

zie van de Zype.

 

FD

Seys

1. Profess. Zeis, ,,Faulx". N. de fabric. ou de faucheur". N° 131.

  2. V. SAD (Saz).

 

EV

Seys

NF néerl. venant du germ. Sigerus (d'oùft. Sohier), ou aphérèse de Franseis = François [FD].

 

JG

Seys

Seijs, Seyse, Seys(s)en(s), Ceys(s)ens: Patr. Korte vorm van Franseis < François. 1310 François leen van Poêle = Franseys dochter van den Poêle (LEYS 1953); 1398 Willem Seys, Geluwe (DEBR. 1970); 1492 Augustin Seyssin, Lyon Seyssins, Cent (BOONE). Zie ook Seyns.

 

FD

Seys(s)en(s)

zie Seys, Ceys(s)ens.

 

FD

Seysmans

zie Chynsmans.

 

FD

Seyssens

Plutôt que double génitif de Seys (ci-dessus), var. de Ceyssens, du lat. Vincentius (cf. V1S121, 1985,453-461).

 

JG

Seyteleer   

1. Profess. Zedenleer, ,,Morale". N. de professeur ou de moraliste. - 2. Car. mor. Zetelaar. ,,L'H. qui siège, H. sédentaire".

 

EV

Seyteleer

Wsch. var. van Sinteleer.

 

FD

Seytz

zie Seitz.

 

FD

Seyvert

-wert, zie Sievert.

 

FD

Seywald

zie Sewalt.

 

FD

Sezier

zie Sesier.

 

FD

Sézille

zie Secelle.

 

FD

Shainfeld

zie Schönfeld.

 

FD

Shapiro

-a, zie Schapiro.

 

FD

Shaw

E. PlN Shaw: kreupelhout, bosje. Vgl. Van der Schaeghe. 1191 Simon de Schage, Berkshire; 1275 Richard de la Schawe, Worcester; 1295 John ate Shaw, Essex (REANEY).

 

FD

Sheeren

zie (de) Heer.

 

FD

's Heeren

1. Proven. 's Heren (-EI-deren)   (Loc.).    2.   Situat,  soc.

's Heren(zoon), ,,(Fils" du sei­gneur, du suzerain".

 

EV

Sheid

V. Scheid.

 

EV

Sheid

zie Scheidt.

 

FD

Sheinberg

zie Schoonenberg.

 

FD

Shepherd

Sheppard: E. BerN: schaapherder.

 

FD

Sheridan

Verengelst < Gaëlisch O Sirideâin, met onzekere bet.

S'Hertogen, zie (de) Hertog.

 

FD

Shietecatte

zie Schietekat.

 

FD

Shillings

zie Schellinck(x).

 

FD

Shoutteten

zie (de) Schout.

 

FD

Shpilman

zie Speelman(s).

 

FD

Shuldiner

D. Schuldner: schuldenaar, schuldeiser.

 

FD

Shulman

zie Schulman(n).

 

FD

Si-

-bens, -beth, -bille. V. S AD (Sa).

 

EV

Siaen(s)

Sciaens, Sian, Sian(n)e, Scianna, Scianne: 1. Patr. / Metr. < HN Domitiaan (Domitianus, -ana)? 1565 Marie Syaens, Pollare (LIBYENS). - 2. Var. van Zian.

 

FD

Siaens

Aphérèse (au génitif) de Domitiaen, cf. le suivant.

 

JG

Siaens

N. de bapt. (Domi)tiaans, ,,Domitien".

 

EV

Siane

1704 «Marie Sianne» BourgNamur; aphérèse de Domitiane ; cf. le NF Ziane.

 

JG

Siar(d)

Sias, Séa, Sea, Cejaert: Patr. Rom. vorm van Germ. VN sigi-hard 'zege-sterk': Seiardus, Siardus (MORLETI).

 

FD

Siau(w)

1. Zie Seaux. - 2. Patr. Siaud < Sigaud, Germ. VN sigi-wald 'zege-heerser': Siwaldus (MORLETI).

 

FD

Sibbald

Sibal, zie Zebouds.

 

FD

Sibbens

Sibbes, Siben(s), Sibenne, Syben(s), Sijben(s), Zyben, Sibbing, Sieben(s), Siebes, Sieb(s), Siep(s), Sip(s), Siepen, Seeben, Sebe, Sebbe(n), Zeeben: Patr. Sibbe, Siebe, bakervorm van Germ. VN Zegeboud (Siboud), Zegebrand (Sibrand) of Zegebrecht (Sebrecht). 1384 Jacemart Sybe = 1391 Jakemarde Siben = 1396 Jammart Sybeert, Tn. (BAERT); 1389 Herman Peter Zeben zoens goede, Breda (HB 127); 1580 Johan Sips, Bilzen (SCHOE.).

 

FD

Sibella

Sibelle, zie Sibille.

 

FD

Sibelle

Var. (avec réinterprétation en -belle) de Sibille.

 

JG

Siben(s)

zie Sibbens.

 

FD

Sibenal(l)er

zie Siebenaler.

 

FD

Sibenaler

Nom d'origine: Siebenaler (G.-D. Lux.).

 

JG

Sibenaler

Proven. Bép. Bonnert.

 

EV

Sibenne

Francisation du NF Si(e)ben, cf. ce nom.

 

JG

Siberdt

-eth, -iet, -ergs, zie Sebrechts.

 

FD

Sibert

Sibiet (forme w., comp. Hubert/Hubiet), Siberdt, Siebert, Siébert (formes ail.). 1593 «Henry Sibert l'aisné» = 1605 «Henry Sybert», 1616 «François Sibert, brasseur» BourgDinant, 1664 «André Sibert», 1705 «André Sibiez» BourgNamur, 1752 «Joannes Jacobus Sibiet» AnthrStHubert ; nom issu de l'anthrop. germ sigi-berht.

 

JG

Sibick

Sibiek: Patr. Dim. van Sibbe; zie Sibbens. 808 Sibicho (MORLETI). Sibich is een naam uit de Dietrichsage (BRECH.).

 

FD

Sibil(le)

Sibilles, Sybille, (de) Sebille, Sebillen, Sibil(d)e, Sibiel, Sbil(l)e, Sibilia, Sibil(l)a, Sibella, Sibelle, Sybelle: Metr. Gr. HN Sibulla, Lat. Sibylla 'waarzegster' (V.D.SCHAAR) of Lat. VN Sibilia (GN, JACOBSSON). 1138 Sibilia, tweede vrouw van Dierik van de Elzas (LEYS 1959); ne e. Cibilia, 1237 Sibilia (GN); 1252 Sibeliam de Hoiet, Har.; 1258 uxor mea Sibilia...Radulfus, Wingene (DEBR. 1980); 1615 Niclaes Sibille = 1616 Nicolas Sebille; 1629 Herman Sibil = 1630 H. Sibille = 1632 H. Sebil, Schelle (MAR.). De vorm Sibilde is Ovl. (DEBR. 1985).

 

FD

Sibilde

cf. Sibille.

 

JG

Sibille

Sibile, Sibilles, Sybille, Sibilde (avec évolution flam. ll > ld, cf. F. Debrabandere, dans Hulde-Album ... Hoebeke, 1985, 67). En Wallonie depuis 1087 : «Sibilie» (génitif), 12e s. «Sibilia de Haverec» WaudruMons, 1225 «Sibilla uxor ejusdem Renaldi», 1239 «Everardus et Elisabet liberi predictorum Nicholai et Sibile» CartStHubert, 1280 «Maguin, Ydain et Sibile filhes sagnor Hubin» Polypt-Liège, 1289 «Sibilie Flawene» CensNamur, 1397 «Rennechon fis damme Sibilhe délie Peticte Flemale» Cart Val Benoît, 1444 «Henri Sibilhe» = «Henri Sibilie» TerreJauche, 1546 «Lambert Sibilie» Cerfontaine, 1703 «Paul Sibil», «Anne-Catherinne Sibylle» BourgNa-mur; prénom fém. courant autrefois, qui pourrait être un dérivé en -ilia de Sibbe, ou bien être dû à un croisement avec le nom de la sibylle païenne, nom de la prêtresse d'Apollon [JH] ; également nom de plusieurs reines dans les chansons de geste. Cf. aussi Sebille et Sbille (forme contractée).

 

JG

Sibo

zie Seebodts.

 

FD

Siborg(h)s

Sieborgs, Ci(e)borgs, Sibourg, Cibour, Cibos: i. Metr. Germ. VN sigi-burg 'zege-burg': Sigiburga (MORLET I). 982 Sigeburgis; 1085 Siborch de Rininge; 1234 Siburg, Cent (GN); 1282 Jacop Syborghen sone, Holland (CG). - 2. Evtl. PlN Sébourg (Nord). 1280 Marions de Sebourc, Dk. (RL).

 

FD

Siboul

Dérivé en -oul de Sibert. Cf. également en -otte: 1280 «Bokehos et Sibotte» Polypt-Liège.

 

JG

Siboul

Patr. Afl. van VN Sibert.

 

FD

Sibourg

Siborg(h)s. Forme romane de l'an-throp. germ. sigi-burg (prénom fém.) [FD]; on notera que le NF Cibour pourrait représenter aussi Pane. liég. (1594) cibour 'dais, ciboire' [JH].

 

JG

Sibret

Nom d'origine: Sibret (arr. Bastogne).

 

JG

Sibret

Proven. Loc.

 

EV

Sibret

Zibret: PlN (LX).

 

FD

Sic-

-bels, -bens, -bert, -bès.V. SAD (Sa).

 

EV

Sica(rd)

Siccard, Sickert, Sicka, Sikaet, Succa(rd), Suquart, Souka, Suc(c)aet, Secaet, Seca(t), Sécat, Cécat: i. Patr. Germ. VN sigi-hard 'zege-sterk': Sigihart, Sicardus (MORLET I). Vgl. Segaert, Segat. 1414 Philippe Cicart, Comp. (MORLET). – 2. Voor sommige namen evtl. afl. van Ofr. soc: ploegschaar. BerN van de ploeger. 1298 Nicholao Succart, Bg. (VERKEST); 1387 Wilheames Soukart, Weerst (CVD); 1580 Guillaume Succa, Aw. (AP).

 

FD

Sicard

Siccard. Nom issu de l'anthrop. germ. sigi-hard; cf. aussi Sigard.

 

JG

Sicault

Zie Ségaux.

 

FD

Siccard

V. SAD (Sak).

 

EV

Sichel, van der

zie van der Sickel.

 

FD

Sichelen, van

zie van der Sichel.

 

FD

Sichem

Proven. Zichem  (Loc.).

 

EV

Sichem

Sachem: i. PlN Zichem (VB). - 2. Germ. VN sigi-helm 'zege-helm': Sigelmus, Segelmus (MORLETI). ±1000 Sigelmus, Cent (GN).

 

FD

Sichem, van

van Sichen, van Siechem, van Sighem, van Sighen, Zighem: PlN Zichem (VB) (1219 Sichen) of Zichen(-Zussen-Bolder, L). 1266 Enkinus de Zighene; 1277 Guillielmus de Syghene, Diest (DESPY); 1338 Nicholai de Zighene, St.-Gillis (OSTYN); 1585 Janne van Sichem, Aarts. (MAR.).

 

FD

Sichi(e)n

Sigin: Adaptaties van Patr. Sicking, afl. van Sicke, Sicco, bakervorm van Germ. sigi-naam. VN Sikke (GR, FL). Sibertus = Sicco; Sifridus = Sicco (STARK). 1721 Michael Jeremiah Zigin, Saksen-Wichelen = 1749 Michael Zigin, Wichelen (stamvader van Sigin, Sichi(e)n). - Lit.: F. DEBRABANDERE, Defamàiewam Sigin of Sichi(e)n. VS1994,329-330.

 

FD

Siciliano

-i: Afkomstig van Sicilië.

 

FD

Sicka

zie Sicard.

 

FD

Sickel, van der

van der Sichel, van Sichelen, van Seggelen, Versickel, Versichel, Versigg(h)el, Versichel(e{n)): i. PlN Sikkel, b.v. in Asse (VB): 1490 de Sekle (LIND. 1952). Andere PlN? 1569 Matthijs van Zichel, Zichel-Aw. (AP). -2. Huisnaam van de sikkelmaker. 1342 Jacope van der Sichkelen, Cent (RSGII); 1374 Jan van der Zickele (OLV 373); 1390 Simon van der Sekele = Symoene van der Zeikele, Veurne (DELHAYE); 1540 Peter van der Sickele, Middelburg(AP).

 

FD

Sickert

zie Sicard.

 

FD

Sickesz

Sikkes(z), Sykes, Si(c)x, Sicz, Cyx: Patr. Gen. van Sicke < Sicco, bakernaam bij een Germ. sigi-naam. Sifridus cognomento Sicco (V.D.SCHAAR 1953)-1462 Bauka Sickis (weduwe van) Sicke, FL (MNT190).

 

FD

Sicot

Zicot, Zicos: Patr. Dim. van sigi-naam, zoals Sicart, Sicault.

 

FD

Sicx

cf. Six.

 

JG

Sicx

Sicz, zie Sickes, Six.

 

FD

Sicx

V. SAD (Sak).

 

EV

Siddre

Sieder. V. Zieder.

 

EV

Siderius

Sidérius, Sideri(s): Patr. Verkort < Desiderius.

 

FD

Sidérius

Siderius. Aphérèse du nom lat. Desi-derius (fr. Didier).

 

JG

Sidon

Lat. HN Sidonius??

 

FD

Sidon

N F de la région de Rochefort et Marche, sans doute en provenance du départ, de la Meuse (GeneaNet); le lat. Sidonius (nom d'un saint) paraissant peu probable, p.-ê. du NL Sidon, anc. nom de Saïda (Liban) (le NF de Sidon est attesté à date ancienne).

 

JG

Sieb

zie Sibbens.

 

FD

Siebelink

Patr. Afl. van VN Siebe. Zie Sibbens.

 

FD

Siebels

Sybels, Zybel, Cibels, Sijpels, Sypels, Sippel: i.

Patr. Dim. (-el) en afl. van Siebe. Zie Sibbens. 1277 Arnoldus dictus Siebel, Lv. (ICKX). - 2. De Tongerse familie Sypels stamt evenwel van ene Cerbel, die aïs lutheraan wellicht een Duitser was. Misschien de D. FN Zerbe en dat kan op een Serbe 'Servië'r' slaan, op herkomst van Zerben (SA) of op de naam Servatius. 1842 Caspar Sypels (zoon van) 1835,1874 Jan Caspar Sybels (zoon van) 1761-1840 Christiaan Sybels, Henis (zoon van) 1755 Casparum Cerbel lutherane heresis = 1753 Caspar Suypers = 1755 Caspar Cijbel = 1761 Gaspar Zeijbel = 1764 Gaspar Sijbel = 1767 Gaspar Zijbel = 1810 Gaspar Sijbels, Henis ( VS 2000,405-406).

 

FD

Sieben

Syben, au génitif: Siebens. Hypocor. flam. de l'anthrop. germ. sigi-berht > Sigebert, Sibert (cf. ce nom). Cf. aussi Sibenne.

 

JG

Sieben(s)

zie Sibbens.

 

FD

Siebenaler

Sibenal(l)er: PlN Siebenaler (GH): zeven elzen.

 

FD

Sieber(s)

Siebes: i. D. Sieber: zevenmaker. 1323 Uolrich der Siber; 1365 Heinricus Cribrator, Chemnitz = 1367 Heinr. Siber (BRECH.). -2. Siebert = Sebrecht.

 

FD

Sieberath

Sieprath: PlN in Hellenthal (NRW).

 

FD

Siebert

Siébert, cf. Sibert.

 

JG

Siebert(z)

zie Sebrechts.

 

FD

Siebes

zie Sebrechts, Sieber(s), Sibbens.

 

FD

Sieborgs

zie Siborghs.

 

FD

Siebrand

Sybrands, -di, Sybrants, Sybren: Patr. Germ. VN sigi-brand 'zege-zwaard': Sigibrandus (MORLET I). 1074 Sibrandus, Cent (GN); 1489-98 Jan Sibrant zoen=Jan Sibren zoen; Sibrant Peter zoen = Sybren Peters zoen, Leeuwarden (TROCH).

 

FD

Siebrecht

zie Sebrechts.

 

FD

Siebs

zie Sibbens.

 

FD

Siech

Zie Siek.

 

FD

Siechem, van

zie van Sichem.

 

FD

Siecke

zie Siek.

 

FD

Sieckelinck

Afl. van Mnl. siek: ziek, melaats. BN voor een ziekelijk mens. Vgl. Siek en D. FN Siechling. 1344 Wernher Siecheling, Oppenheim (BRECH.).

 

FD

Siedentopf

Ndd. vorm van D. Seidenzopf: haarvlecht met zijden linten. BN. 1397 Sidentop, Hildesheim (DN).

 

FD

Siée-

Sleu- -wa(e)gen.Proven. Sleu-wagen (Dép. Merchtem et Mollem).

 

EV

Siefers

Sief(f)ert, zie Sievert.

 

FD

Siefert

cf. Siffert.

 

JG

Siefried

zie Sievert.

 

FD

Sieg

zie Siek.

 

FD

Siegburg

PlN(NRW).

 

FD

Siegel(s)

Sigl: i. Patr. D. Siegl, dim. van sigi-naam. 1297 Albert Sigeli, Esslingen (BRECH.). -2. D. Siegel: zegel. BerBN van de zegelsnijder. Vgl.Zegel(s).

 

FD

Siegels

Nom all. signifiant 'cachet', surnom de fabricant de cachets (Dauzat 552); ou bien dimin. d'un anthrop. germ. du thème sigi- [FD].

 

JG

Siegenthaler

PlN Siegenthan (BEI)?

 

FD

Sieger(s)

zie Seger(s). Siegers is een oostelijke en D. vorm. 1673 Balthus Siegers, Bilzen (SCHOE.). - 2. Ségers een enkele keer < Shegers, gen. van De Heger: 1377 Wauter de Heegher, Roegeer Wouter Sheegers sone, Oud. (GPO). Zie D'Heyghere. - 3. Zegers/Segers evtl. gen. van De Zeger. - Lit.: F. DEBRABANDERE, De naamkundige nazaten van Zeger. LG1993,75-82.

 

FD

Siegers

cf. Segers.

 

JG

Siegert(sz)

zie Segaert.

 

FD

Siegfried

Patr. Germ. VN sigi-frith 'zege-vrede'. Zie Sievert.

 

FD

Siegrist

zie Sigrist.

 

FD

Siek

Siecke, Siech, Sieg: BN Mnl. siée, Ndd. siek, Mhd. siech: ziek, melaats. 1378 Wouter de Zieke, Dend. (OSD); 1580 Rog. Siechen, Aw. (AP).

 

FD

Siekman(n)

Mnl. ziek(e)man: melaatse (1539 den zieckman oft lazarus); ook deken van de leprozen, provenier van een ziekeliedenhuis (DEBR. 1977). 1325 Heinrich Siekman, Herford (NN); 1700 Joannes Zieckemans, Utrecht (MUL VII).

 

FD

Siele(n)s

zie Zielens.

 

FD

Sieleg(h)em, (van)

zie van Zieleghem.

 

FD

Siels

Patr. Germ. VN Seolo (Dip.). Zie Zielens. 1401 Willems Ziels huus, Bg. (SIOEN).

 

FD

Sieme(n)s

Symens, Sijmens, Simens, Seymens, Zeimen, Symus, Sijmus, Simus, Seymus, Siemsen, Zeymes, Zeimes, Zemes, Semés: i. Patr. Afl. van Sime, bakervorm van Germ. VN Sigmund of Sigmar (vgl. Semer). 1580 Lysbeth Sijmens, Bilzen (SCHOE.); 1585 Jan Symen, Sluizen L (IOT). -2. Evtl. < HN Simon.

 

FD

Siemer(s)

zie Semer.

 

FD

Siemes

Var. de Siemens, Symens [FD].

 

JG

Siemoens

-on(s), zie Simon(s).

 

FD

Siemons

V. Simon.

 

EV

Siemons

Var. néerl. (au génitif) de Simon.

 

JG

Siempsen, van

zie van Simpsen.

 

FD

Siemsen

zie Siemens.

 

FD

Sienack

zie Sénac.

 

FD

Sienaert

Car. mor. Ziener, ,,Vision-naire", (-aert, suff. péjoratif).

 

EV

Sienaert

Wellicht Patr. Germ. VN Sinhard: Senardus (MORLETI). Fr. FN Senard, -art (DNF). 136 e. Robin Sinart, Laon; 1477 Jean Senart, Noyon (MORLET).

 

FD

Sienap

zie Sinap(i).

 

FD

Sienne

Probabl.   thème  de   Est(i)enne,   cf. Stienne.

 

JG

Siepelt

Patr. Siebold. Zie Zeboud.

 

FD

Siepen

Siep(s), zie Sibbens.

 

FD

Siepers

zie Sebrechts.

 

FD

Sieprath

zie Sieberath.

 

FD

Sier

Var. de Sieur ou nom d'origine: Sier, à Moresnet (Lg), cf. 1524 «la femme de Sier» DénStavelotMy.

 

JG

Sier, van

zie van Zier.

 

FD

Siere, de

zie Désir.

 

FD

Sieren(s)

Cieren(s), Siering, Syrinc(k)x, Sier(s), Cier(s), Chie(r)s: Patr. Afl. en korte vorm van Germ. VN Zierik: sigi-rîk 'zegemachtig': Sigericus (MORLET I). Of Sier < Siger, Seger. 1250 Ziricus senescalcus, Breda; 1266 Willelmus filius Zirici, Aw. (LIND.); 1280 Clais Sierinc, Ip. (BEELE); 1617 Beyken Ziers; 1621 Christophori Ciers; 1608 Hans Siers, Cent (AP).

 

FD

Sierens

1511 «Pierechon Sieren» BourgNamur; hypocor. néerl. (au génitif) de l'anthrop. germ. sigi-rîc > Sigericus (Carnoy 56).

 

JG

Siereveld

zie Schierveld.

 

FD

Sierjacobs

zie Serjacobs.

 

FD

Siermans

Vermoedelijk adaptatie van Chermanne.

 

FD

Siéron

Sieron, zie Carron.

 

FD

Siéron

V. Serre.

 

EV

Siers

zie Sieren(s).

 

FD

Siers(e)ma

Patr. Friese afl. van Sier; zie Sieren(s).

 

FD

Siersa(e)ck

zie Sirjacques.

 

FD

Siersaeck

1. Profess. Sierzaak, „Ate­lier d'ornementation". — 2. Car. mor. (Goede sierzak, ,,Sac de gour­met". N. de gourmet.

 

EV

Sierts

Ndl. ook Sierds. Patr. Sierd, Siard, Germ. VN sigi-hard: Siardus, Sierdus (MORLET I). 1659 Dom. Siert, Her. (AP).

 

FD

Sierzant

zie Sergeant.

 

FD

Sieter, de

zie de Zutter(e).

 

FD

Sieur

Syeur, Sieux, Sieuw (forme pic. flaman-disée); Chieux, -eus, Cieux. Cf. 1405 «Jehan le Syeur» Compiègne; nom de dignité (p.-ê. ironique): anc. fr. sieur, sieux 'seigneur'; v. aussi Scieur, -ieux, qui pourrait en être une va­riante. - Bibliogr. : F. Debrabandere, Fieuw(s) en Sieuw(s), dans De Leiegouw 24, 1982, 107-8.

 

JG

Sieur

zie Lesieur.

 

FD

Sieurs

zie Sloore.

 

FD

Sieuw(s)

Sieu(x), zie Lesieur, Lescieux.

 

FD

Sieven

zie Sevens.

 

FD

Sieverding

Patr. Afl. van VN Sievert.

 

FD

Sievert

-er(s), Sivert, Siewert, -ers, de Sivers, Zevers, Zévers, Sever(s), Sévers, Zeevaart, -a(e)rt, -eld, Siva(rd), Sevar(t), Sévar, Zeva{e)rt, Zévart, Zeva, Zewart, Ziewers, Seeuwers, Siffert, Siffer(s), Sciffer, Sifer, Siffre, Syfer, Ziffer, Siefers, Sief(f)ert, Sefer, Seffer(t), Seffers, de Seffer, Seiffert, Seifer(t), Seivert, Seiwert, Seyvert, -wert, Seijffers, Seyffers, Seyf(f)ert, Seyfarth, Seifried, Sajfrt, Soifer: Patr. Germ. VN Ziveerd, Sivert, D. Siegfried: sigi-frith 'zege-vrede': Sigifridus, Sigefrid (MORLET I). 1123 Sifridus; 1208 Thomas filius Sifridi, Cent (GN); 1356 bi Aert Ziveerts, VB (PEENE1949); 1347 Syfer de Metzger, Esslingen (BRECH.); 1400 Loenis Sievaert, Ktr. (SR iov°); 1403 Heert Zivaert zoen, Hoorn (NHC); 1639 Peter Sévers, Erkelenz-Aw. (AP); 1660 Gertrude Zeevaert, Bs. (Midd. 1989, 248).

 

FD

Sievert

V. SAD (Sa).

 

EV

Siewert

-ers, Zewart, Ziewers: i. Zie Sievert. - 2. Patr. Germ. VN sigi-ward 'zege-wachter'. 870 Siwardus, Cent (GN). Friese VN Sie(u)werd, Siewart, Sywert.

 

FD

Siffain

Dérivé du thème anthropon. de Siffert (ci-dessous).

 

JG

Siffain

Patr. Vleivorm van Siegfried.

 

FD

Siffert

-er(s), Sifer, Siffre, zie Sievert.

 

FD

Siffert

Siefert, Seffer. s.d. «commemoratio de-cani et presbyteri Sefridi» ObitHuy, 1278 «Sifridus» CartValDieu; nom issu de l'an­throp. germ. sigi-frithu > Siegfried [FD]?

 

JG

Sifflet

BN Fr. sifflet: Huit. Vgl. Sclif(f)et.

 

FD

Sifflet

Fr. sifflet, surnom de motivation obscure.

 

JG

Sig-

-al, -ard, -rist. V. SAD (Sak).

 

EV

Sigal

zie Ségal.

 

FD

Sigart

-ard, -a(a)r, Ciggaer, Cigar(e): Patr. Rom. vorm van de Germ. VN Zegard. Zie Segaert.

 

FD

Sigart

Sigard. [1131-45] «Sigardus de Duseio» CartOrval; nom issu de l'anthrop. germ. sigi-hard, attesté à date ancienne surtout en Lor­raine, cf. 1241 «l'avelet Ulri Sigart», 1269 « Sigart loumaritAilison», 1281 «Sigarslibo-lengiers», tous BannrollenMetz; v. aussi Sic-(c)ard.

 

JG

Sigbaldi

zie Zebouds.

 

FD

Sighem/n, van

zie van Sichem.

 

FD

Sigier

-iez, zie Seger(s).

 

FD

Sigier

Sigiez, Singier (NF à Comines). Nom issu de l'anthrop. germ. sigi-hari.

 

JG

Sigin

zie Sichi(e)n.

 

FD

Sigl

zie Siegel(s).

 

FD

Sigmans

Patr. Germ. VN sigi-man 'zegeman': Sigeman (MORLET I). D. Siegmann. 1420 Joh. Sigemann, Wertheim (BRECH.); 1795 Joannes Sigmans, Woensel-Aw. (AP).

 

FD

Sigmund

Zikmund, Zygmund, -munt, Zsigmond: Patr. Germ. VN sigimund 'zegebescherming': Sigimund (MORLET I). 1775 Laur. Siegmonds, Den Bosch-Aw. (AP).

 

FD

Signe

zie Lesigne.

 

FD

Signet

Var. de Seigné, Saignier [FD]?

 

JG

Signet

zie Seigné.

 

FD

Signon

-ong. Aphérèse de Rossignon.

 

JG

Signon(g)

Verkort < Rossignon?

 

FD

Signor(e)

-ori(no), -orelli, -orato, -oriello: It. pendant (en afl.) van De Heere.

 

FD

Signoret

Situat, soc. ,,Petit seigneur". N° 136.

 

EV

Sigo

zie Ségaux.

 

FD

Sigona

Var. van Sigonneau, dim. van Sigogne, Cigogne: ooievaar. Sigrist, Sigerist, Siegrist: BerN Mhd. sigriste < Lat. sacrista: koster. 1285 Chunrat der Sigeriste = 1291 Cunrat Sigrist von Rihen = 1295 C. dictus Sacrista (SOCIN).

 

FD

Sigvarte

Siguoirt: Patr. Germ. VN Sigiward. 1325 Ulr. Sigwart, Esslingen (BRECH.).

 

FD

Sihette, van

zie van Zandvliet.

 

FD

Sijsmans

zie Chynsmans.

 

FD

Sijssens

zie Ceyssens.

 

FD

Sik(e)

Patr. < Germ. bakernaam Sicco < Sigi-naam; zie Sickes. B.v. Sikko = Sigmarus (STARK).

 

FD

Sikaet

zie Sicard.

 

FD

Sikivie

cf. Skivée, Sckuvie, etc.

 

JG

Sikivie

Profess. Ci qui vî, ,,Celui qui voit" (Dialecte). Témoin profes­sionnel (appelé pour la passation des actes). Synon. : Scu-, Sku- -vei.

 

EV

Sikivie

zie Scavée.

 

FD

Sikkelerus, van

van Sikkeleris: PlN. 1432 Jan van Sicleers, Cent (PDB).

 

FD

Sikkes(z)

zie Sickesz.

 

FD

Sikkink

Patr. All. van Sik(e). Vgl. Sichi(e)n, Sickes.

 

FD

Sikorski

Poolse BN voor een klein, donker mens (DS).

 

FD

Sil-

Thème anthropon. par aphérèse de Marsille (Vincent 80).

Dérivés: Silliard.    Sillion. 1530 «Margue­rite de Sillon» BourgNamur, 1633 «Jan Sillon» émigré en Suède. « Génitif néerl.: Silien, Sillien.

 

JG

Sil(l)(i)ette, van

zie van Zandvliet.

 

FD

Sil(l)on

Sillion, Cellion: 1. PlN Sillon: voor (DNF). - 2. M.i. < Gillon; vgl. Sillis 2. Silva, zie Da Silva.

 

FD

Silance

zie Silence.

 

FD

Silbach

Silback: PlN Silbach (NRW).

 

FD

Silber

BerBN van de zilversmid. Of verkort < BerN Silberer: zilverwerker. 1279 Albertus dictus Silberer, Esslingen (BRECH.).

 

FD

Silberberg,

Zilberberg, Zylberberg: D. PlN en huisnaam. 1390 Cunrat zem Silberberg, Freiburg (BRECH.).

 

FD

Silbereisen

BN voor de zilversmid. 1476 Hans Silbereisen, Schmied, Stuttgart (BRECH.).  

 

FD

Silberfeld

PlN (TH).

 

FD

Silberman(n)

Zilberman(n), Zylberman: BerN van de zilversmid. Vgl. Silber.

 

FD

Silbersack

Zylberszac: D. BN, wsch. voor een rijke, die een zak zilver heeft.

 

FD

Silberschatz

D. BN voor een rijke, die een schat aan zilver heeft.

 

FD

Silberschmidt

D. BerN van de zilversmid. Silberstein, -sztejn, Sylberszteyn, Zilbers(z)tein, -sain, Zilbesztain, Zylbersztein, -sztejn, -sztajn: D.-joodse EN: zilversteen.

 

FD

Silberstein

Surnom ironique (attribué surtout à des Juifs): ail. Silberstein 'pierre d'argent' (Dauzat 552).

 

JG

Sileg(h)em, (van)

zie van Zieleghem.

 

FD

Silence

Fr. silence, comme surnom de taciturne ? Peut-être nom d'enfant trouvé.

 

JG

Silence

Silance: Fr. silence: stilte. BN voor een stil en zwijgzaam mens. Vgl. D. Stille. 1218 Silens, Atrecht(NCJ).

 

FD

Silfs

Patr. Germ. VN sigi-wulf ' zege-wolf: Siulfus, Silef (MORLETI).

 

FD

Silfverstolpe

Zweedse EN. BN Zilveren stijl, post.

 

FD

Silien

zie Sillen.

 

FD

Silkens

Proven. ,,Ruisseau" Ane. german.). V. Scilla.

 

EV

Silkens

Silkijn, Silkyn: 1. Patr. Dim. van Marcelis. Zie ook Celis, Celen. - 2. Metr. Dim. van Marcilia of Cecilia. 136 e. Selekin, Cent (GN); 1361 Conrardo

 

FD

Silleken

St.-Tr. (GHYSEN).

 

FD

Sillem

Wsch. var. van Sillen.

 

FD

Sillen

Cillen, Cielen, S(c)il(l)ien, Cillien: 1. Metr. Korte vorm van HN Cecilia of Marcilia. 1332 Henricus Sillen; 1340 Joh. filli Sille, Landen (C. BAERT). - 2. Zie Celen.

 

FD

Silles

zie Sillis.

 

FD

Sillevaerts

Silvert: Patr. Germ. Silefredus, Selifredus (MORLETI). Vgl. 1473 Jan ende Peeter Zielenvoerts erve, Bonheiden (VS1973,121); 1510-1600 Sillevoorts, Mech. (PDB).

 

FD

Sillevaerts

V. Schillebeek.

 

EV

Silliard

-iatte: Wellicht adaptatie van Gilliard.

 

FD

Silliatte

Sans doute var. de Chiliade.

 

JG

Sillien

zie Sillen.

 

FD

Sillis

Silles: 1. Var. van Celis < Marcelis. - 2. Var. van Gillis = Egidius. 1528 Sielis Bal = 1529 Gielijs Bal, Aarts. (ROEL. 1951).

 

FD

Sillye

Proven. Silly (Loc.).

 

EV

Silvain

Silvan(o), Silvin, Sylvain: Patr. Lat. HN Silvanus. 1289 de Fulcone Selvain, Kales (GYSS. 1963); 136 e. VN Selvain, NE (DUPAS 31).

 

FD

Silvain

Sylvain. Prénom Silvain, lat. Silvanus, du nom d'un saint assez obscur honoré dans l'Ouest et le Midi (Dauzat 552); p.-ê. NF im­porté.

 

JG

Silver

1. N. de bapt. d'orig. romaine. ,,Silvère". •— 2. Profess. Zilver, «Argent". N. de joaillier.

 

EV

Silver

BerBN van de zilversmid. Vgl. Silber. 1584 Jan Silvers, Aw. (AB).

 

FD

Silveran(t)s

Silvrants, Sylverans: Reïnterpretatie van de onbegrepen EN Sevenants. Let op de 1- epenthesis en de n/r-wisseling.

 

FD

Silverberg

Proven. Plus. L.D.

 

EV

Silverberg

zie Zilverberg.

 

FD

Silverhans

1. Profess. Zilver- -bans ou -mans, ,,L'H. qui travaille l'ar­gent". (N° 280, suffixe -bans). — 2. Proven. Zilverhand. ,,Main d'ar­gent". Enseigne de maison. N° 248.

 

EV

Silverman

BerN van de zilversmid. Vgl. Silbermann.

 

FD

Silversmit

-smet, Selversmet: BerN van de zilversmid. 1326 Riquart de Zelversmit, Ip. (BEELE); 1371 Gillis de Selversmet, Ktr. (DEBR. 2002).

 

FD

Silvert

Surnom d'orfèvre, néerl. silver 'argent' [FD].

 

JG

Silvert

zie Sillevaerts.

 

FD

Silvertand

-(s)tant: BN naar een zilveren tand. Vgl. D. Silberzahn. 1337 Jacop Selverintant, Cent (RSG).

 

FD

Silvertant

Silvertand. Surnom néerl. : aux dents d'argent.

 

JG

Silveryser

Profess. Zilverijser, ,,Fil d'argent" (Littéral. : ,,Fer d'ar­gent"). N. d'artisan qui passe des fils d'argents dans les tissus. V. Goudyser. N° 160.

 

EV

Silveryser

-yzer: BN voor een zilversmid. Vgl. Silbereisen. 1673 Henricus Silverenijser, Aw.

(MULVI).

 

FD

Silvester

-tre, -tri, -tro(s), Sylvester, -tre, -tri, Silveste, Selvestere, -trel, Sevestre: Patr. Lat. HN Silvester < Lat. silvestris 'uit het woud'. 1175 cornes Silvestris; 1232 Petrus cognomine Silvester, quondam prior Dunensis (CAO); 1298 Jake

Selvester, Kales (GYSS. 1963)^1300 Renier Selvestre, Artesië (BOUGARD); 1391 Silvester Loot, Ip. (BEELE).

 

FD

Silvestre

Sylvestre. 1241-42 «Galtero Silves-tri», «Galtero Silvestre» CharitéTournai, 1704 «Silvestre Rensonnet» BourgLiège; prénom Silvestre, forme savante de lat. Silvestris, nom d'un pape et saint du 4e s. (Dauzat 552); à Liège, patron des meuniers. Cf. aussi Selvestrel.

 

JG

Silvestrin(i)

Patr. Vleivorm van VN Silvester.

 

FD

Silvin

zie Silvain.

 

FD

Silvrants

zie Silverants.

 

FD

Sim

Sim(m)s: Patr. Korte vorm van VN Simon of Germ. VN Sigmond of Sigmar. Zie Simkens.

 

FD

Sim(p)son

zie Simonson.

 

FD

Sima(e)y, (van)

Chemay, (van) Simaeys, van Simaeyse, van Simaes, Syma(e)ys, Simays, -aijs, -ais, -aïs, Symaes, van Sijmaes, Sama(e)y, Samaeij, Semay, Semey, -eij, Semaes(se), Samae(r)s: PlN Chimay (H). 1207 Gerardum Cymai = Gerardus Chimai (SMTI); 1288 Jehan de Simay = 1280 Johannem de Semay, Ip. (ARY, BEELE); 1322 lan van Samay, Mech. (HB 737); 1374 Pieter van Simay = 1375 Pieter van Semay, Ip. (BEELE); 1576 Gossaert Symais, Aw. (AP); 1652 Jaques Simey, St.-Omaars-Bg. (PARM.); 1722 Lucas Semez, Ronse (Midd. 1964,279).

 

FD

Simaels

Gen. van Simal? Of hypercorrect voor Symaes?

 

FD

Simaels

Génitif néerl. de Simal ou forme hypercorrecte de Symaes [FD].

 

JG

Simaer

zie Simar.

 

FD

Simaey

Simaeys. Adaptation flam. du NL Chimay [FD] ; cf. aussi Van Simaeys.

 

JG

Simair

cf. Simar.

 

JG

Simair

zie Simar.

 

FD

Simais

Proven. Simet (Dép. Vier-set).

 

EV

Simais

zie (van) Simaey.

 

FD

Simal

cf. Semai.

 

JG

Simal

zie Semai.

 

FD

Simar

Simaer, Simard, Scimar, Symaes, Simair: Patr. 1. Germ. VN sigi-mêr 'zege-beroemd': Sigimar, Segemar, Sigmar, Sim(m)ar, Simer (Fm.). 1336 met Symare sher Symaers sone, Aw. (OARI); 1343 Zimare Heynrix zone = 1350 wi Zimare Heinnerix Zimaers sone, Saaftinge (DEBR. 1969); 1374 Claus Symaers wijf; jeghen Jan Symare, Aw. (VLOEB.). - 2. Soms geïnterpreteerd als een afl. van VN Simon. 1320 Simon dit Symar, Luik (BODY).

 

FD

Simar

Simart, Simard, Simair. 1474 «Go-dardus dictus Godet filius Symar» Sougné, 1602-3 «Godeffroid Simart» TerriersNamur, ± 1630 «Servaix Simar» Hervé (Schnackers 11); nom issu de l'anthrop. germ. sigi-mar, plutôt que dérivé en -ard formé sur le thème de Simon, cf. 1320 «Simon dit Symar» à Liège.

 

JG

Simar(d)

1. Proven. Simard (Loc. fr.). — 2. Fonction évoquée par le vêtement. Simarre, ,,Toge de cérémonie". — 3. V. SAD (Sa). Comp. : Scimar, Seemer (FI.), Sey-mour (Angl.).

 

EV

Simays

-aijs, zie (van) Simaey.

 

FD

Simays

V. Simais.

 

EV

Simelon

zie Soumillon.

 

FD

Simelyn

-ijn, zie Semelyn.

 

FD

Simenel

zie Simonel.

 

FD

Simenon

Dérivé du thème anthropon. de Simon (Dauzat 553).

 

JG

Simenon

zie Simonon.

 

FD

Simens

Simes. Var. de Sieme(n)s.

 

JG

Simens

zie Siemens.

 

FD

Simenson

zie Simonson.

 

FD

Siméon

Simeon, génitif néerl.: Siméons, Simeons. 1528 «Jehan Simeon» DénVirton, 1605 «Siméon Lambert» Cerfontaine; pré­nom Simeon, popularisé par le Juif pieux qui prit l'Enfant Jésus dans ses bras lors de la présentation au Temple.

 

JG

Simeon(s)

-eoni, -eone, Siméon(s), -éoni, Syméon, Simions, -ioni, Des(s)iméon: i. Patr. Bijbelse VN Simeon, die wel geregeld met Simon verward werd. 1681 Geert van Simeons, Aw. (AP). - 2. Sommige vormen (-ion/-eon) kunnen spellingvar. zijn van Simillon.

 

FD

Siméon(s)

N. de bapt. d'orig. bibli­que. N° 104.

 

EV

Simes

cf. Simens.

 

JG

Simetin

Afl. van Simettre?

 

FD

Simettre

1524 «Semetre le Marischal», «Seme-tre Johan Colla», «Simetre Johan le Bastar», «Simetre Éverard», 1544 «le petit Semettre», «Semettre Anthoine» DénStavelotMy, 1573 «Semette du Spineux» La Gleize, ±1621 «Gille Semette» Lorcé, 1689 «Jehenne Se­mettre», «Semettre le petit Colla» DénLier-neux; prénom régional Symètre, w. Sumète, Smète du nom d'un saint honoré à Lierneux où se trouve une châsse du Moyen Âge (cf. L. Remacle, Top. de Lierneux, 105; Ch. Leest-mans, Histoire d'une vallée. La Lienne en Haute-Ardenne, 1980, 309-310). • Dérivé en -etin : Simetin. - Forme fém. : 1561 «Simetrine Macqueau», «Simetrine de Bihen» Bihain.

 

JG

Simettre

Semet(te), Smettre, Smette: Patr. HN Symètre, W. s(u)mète, vereerd in Lierneux (LU). 1524 Semettre le Marischal, Stavelot; 1544 Semettre Anthoine, Rahier; 1573 Semette du Spineux, La Gleize; 1689 Maroie Smettre, Lierneux (J.G.). De volgende vormen doen aan Rom. adaptaties van Ndl. smeder denken: 1351 Jehan Semeder=Jehan Semede = 1352 Jehan Semeddre, H (CCHt) (zie ook (de) Smettre).

 

FD

Simill(i)on

Similon, zie Soumillon.

 

FD

Simillion

Similon, Simillon, Semillon. Var. de Soumill(i)on [FD] ou dérivé en -illon de Simon [JH].

 

JG

Simin

zie Seminck(x).

 

FD

Simion(s)

-ioni, zie Simeon(s).

 

FD

Simkay

-ket, Simquay, Sumkay. 21.10.1631 «Symon Simkea, dernorant sur le boix leves-que», 5.5.1708 «Renson Simquet [sign.: Ren-son Simkay]» (not. M. Desaive, Lg); dimin. w. liég. en -kê de Simon [JL, NFw].

 

JG

Simkay

Simquay: W. dim. van VN Sim-; zie Simkens.

 

FD

Simke(ns)

Symkens, Sijmkens, Sehmke, Cemke, Zemke: Patr. Dim. van HN Simon of Germ. Sigmund, Sigmar (zie Siemens). Of van Friese VN Semme < Sigihelm. 1381 Joh. dictus Semken, Bilzen (GRAUWELS1978).

 

FD

Simme(n)

zie Seminck(x).

 

FD

Simmelon

zie Soumillon.

 

FD

Simmer(s)

zie Semer.

 

FD

Simmeren, van

PlN Simmern (RP, GH).

 

FD

Simmers

Var. de Semer [FD].

 

JG

Simmil(l)on

zie Soumillon.

 

FD

Simmon(d)s

zie Simon(s).

 

FD

Simms

Zie Sim.

 

FD

Simoen

Simoens, cf. Simon.

 

JG

Simoen(s)

Simoes, -oës, Simon, zie Simons.

 

FD

Simon

 [7e NF le plus fréquent en Wallonie, 5e en prov. de Namur], Symon; Simoen (forme néerl.), génitif néerl. : Simons, Symons, Si­moens, Symoens. 1183 «[ablatif] magistro Simone de Cunis» CartOrval, 1265 «Maréeli Simons» CensNamur, 1575 «Pierre Symon» Arbrefontaine ; prénom Simon, d'après Simon le Zélote, un des 12 apôtres, martyr du 1er s.; également premier nom de l'apôtre Pierre, etc. * Génitif latin: Simonis [NF fréquent dans l'est du pays]. 1474 «Petrus filius Symonis» Sart-lez-Spa, 1758 «Pier Joseph Simonis de Heilrimont» La Gleize, 1760 «François Simo­nis dit le cadet» Anthr Liège. « Dérivés: Simonart, Simonard. 1356-58 «Veve de Jakemart Simonnart» PolyptAth, 1444 «Simonnart» AidesNamur, 1616 «Jean Simonart», «Franchois Simonnart» Princip-Chimay. - Simonet, Simonez. 1262 «Simonès frères Herberant» CartOrval, 1275-76 «Simo­nès li Hamés de Douai», «Simonnet Lagniel», 1302 «Simonnès de Dotegnies» LoiTournai, 1444 « Simonet varlet le chastelain», «Simon-net l'armoieur» AidesNamur, 1450 «Simonès de Chenneur» CoutStavelot, 1472 «Simonnet Corvisier» DénVirton, 1539 «Collin Symo-net» CourVedrin. - Simonin. 1359 «Simonin fil le Lar» CartOrval. - Simonon. - Cf. aussi Simillon, Semillon.

Simone. 1365 «Ysabiaul Simonne filleresse» TailleMons, 1554 «Simone de Ryel», 1607 «Simone de Hubovaulx» BourgNamur, 1717 «Simonne Pierot» NPLouette; matronyme, d'après le prénom fém. Simone, apparemment attesté à date ancienne.

 

JG

Simon

N. de bapt. d'orig. hébraïque. N° 104. Variantes : Simon, Si-moeni's), Moens. Forme latine (Génitif) : Simonis. Diminutif : Simonet. Augmentatif : Simonard.

 

EV

Simon

prononcé autrefois Sinau. Graphies anciennes: «Sinou, Sinau» (comm. Ph. Su-nou); probabl. résultat d'altérations graphi­ques successives de Sinaii > Sinau > Sunau > Sunou, cf. Van Sinaij.

 

JG

Simon(s)

Symon(s), Sijmon(s), Symonds, Szymon, Syemons, Syemans, Siemoens, Siemon(s), Siemens, Simond(s), Simmon(d)s, Simont(s), Simonse(n), Simoni(s), -y, -o, de Simon(e), -i, -y, Simoen(s), -oes, -oës, Symoen(s), Sijmoens, Seymo(e)ns, Seijmoens, Ziemons, Ziémons: Patr. HN (apostelnaam) Simon. Hij komt al in 1130 voor (GN). Simonis ook wel eens = Simonet (zie i.v.). 1223 Symonem, presbiterum de Cuerne; 1267 Watier fil Simon, Assenede (DEBR. 1980); 1378 Symoen van Curtrike = 1385 Simon van Curtrike; 1373 Clays Symon = 1375 Clais Simoen; 1374 Kerstiene Symoens, Ip. (BEELE).

 

FD

Simonard

-art, -aer, Simonna: Patr. Afl. van HN Simon. 1327 Simonar de Cimes, Luik (BODY); 1563 Crispijn Simonart, Lessen-Aw. (AP).

 

FD

Simonel

-elli, Simenel: Patr. Dim. van HN Simon.

 

FD

Simonet

-ez, -é, -etti, -etto: Patr. Dim. van VN Simon. 1275 Soekin Symonet, Melden (VR 32V°); 1494 Jean Simonet = 1505 Jean Simonis = 1511 Johan Simonez, Wanne (ASM II).

 

FD

Simoni

zie Simons.

 

FD

Simonin(i)

Patr. Vleivorm van VN Simon.

 

FD

Simonna

zie Simonard.

 

FD

Simono(t)

Patr. Dim. van VN Simon.

 

FD

Simonon

Simenon: Patr. Vleivorm van de HN Simon (VS1976,57-64).

 

FD

Simonson

Simenson, Sim(p)son: Patr. E. Zoon van Simon. 1353 Richard Symmeson; 1487 John Symson or Sympson (REANEY); 1579 Robert Simpson, Bg. (PARM.).

 

FD

Simont

(Sigmund). V. SAD (Sa).

 

EV

Simoulin

cf. Semoulin.

 

JG

Simoulin

zie Semelyn.

 

FD

Simpel(e), de

Simpels, Sempel(s): BN Mnl. simpel, sempel < Fr. simple: eenvoudig, gewoon, onschuldig, eenvoudig van geest. Vgl. (de)

Simpelaere. 1398 een canonc gheheeten her Simplicius, Aw. (HB 71); 1398 Jehan le Simpel, Herzeeuw (DEBR. 1970); 1407 Claren Simpels huus, Bg. (SIOEN); 1465 Jaquemaert de Simpele, Wg. (CASAERT). Zie ook Saint-Paul.

 

FD

Simpelaar

(de) Simpela(e)re, Simpelaère, de Simplelaere: BN Wvl. simpelaar: sul, sufferd. 1260 Johannis dicti Symplaire, Wielsbeke (SMT II); 1379 van Jhan den Sinblere; 1398 Colin le Simpelare; 1398 Willem de Simpeleere, Wg. (DEBR. 1970).

 

FD

Simpels

Sempels. Surnom néerl. (au génitif): moy. néerl. simpel, semple 'simple, ignorant', cf. 1398 «Danin le Simple» Ypres.

 

JG

Simplisse

Peut-être fr. simpliste, spécialiste en simples ou plantes médicinales, attesté avec ce sens entre 1588 et 1660 (fr. simpliste 'simple d'esprit' ne date que du 19e s.).

 

JG

Simpsen.van

van Siempsen, van Simsen,van Sumsen: PlN Zemst (VB): 1181 Semse (TW)? 1396 Jan van Sempse, St.-Renelde (DE B.).

 

FD

Simquay

cf. Simkay.

 

JG

Simquay

zie Simkay.

 

FD

Sims

zie Sim.

 

FD

Simsen, van

zie van Simpsen.

 

FD

Simul.

Peut-être lat. simul 'ensemble, en même temps', tiré d'une formule juridique.

 

JG

Simus

Symus. Var. de Siemens, -es [FD]?

 

JG

Simus

zie Siemens.

 

FD

22:59 Écrit par Johan Viroux | Lien permanent | Commentaires (0) |  Facebook |

Les commentaires sont fermés.