04/07/2012

S-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

Schrick, van (de(n/r))

zie van (den) Schrieck.

 

FD

Schrieck, van (den/r)

van (de(n/r)) Schrick, van den Scrik: PlN Schriek (A) en in Gendringen (G), Boom (A), Aarts. (A), Appels (OV): hoek, bocht. 1361 Heinriich van den Scrieke, Duffel (OARI); 1396 Heinric van den Scrijke, Gijzegem (DE B.); 1402 Henric vanden Scryeke, Aw. (ANP); 1444 Aernde vanden Scrieke, Kh. (DEKEYSER).

 

FD

Schrieder(s)

Schrier(s): Ontronde vorrn van Schreuder(s), Schreur(s) (BELEMANS 262). Zie Schrôder.

 

FD

Schriefers

zie de Schrijver(e).

 

FD

Schriek

zie Schrick(x).

 

FD

Schrier(s)

zie Schrieder(s).

 

FD

Schriever(s)

Schriewer, Schriemer, zie de Schrijver(e).

 

FD

Schrifve

zie Scribe.

 

FD

Schrijbers

zie de Schrijvere.

 

FD

Schrijder, de

Schryer(s), zie de Schreyer.

 

FD

Schrije

zie Schreye(n).

 

FD

Schrijver(e), de

de Schryver(e), de Scryver, de Schre(y)ver, Schrijver(s), Schryver(s), Schrijbers, Schriever(s), Schriefers, Schriewer, Schriemer: i. BerN van de (geheim)schrijver, griffier, klerk. Vgl. Scribe. 1280 Symon Scrivere; 1326 Loy de Scrivere, Ip. (BEELE); 1412 Gillis de Scrivere, Ktr. (DEBR. 1958); 1481 Jacoppe den Scrivere van scrifturen, Lv. (BO). - 2. Sommige vormen - m.n. De Schre(y)ver - gaan ongetwijfeld terug op (de) Schrevel.

 

FD

Schrijvers

Schryvers. Nom de métier: néerl. schrijver 'écrivain, greffier'.

 

JG

Schrik, van den

zie van den Schrieck.

 

FD

Schrikke

Schriks, zie Schrick(x).

 

FD

Schrit, van der

Verhaspeling van Van der Schrick.

 

FD

Schrive

zie Scribe.

 

FD

Schrobiltgen

1656 «Schrobeiltgen» Monder-cange (Oster, 79); surnom lux. signifiant 'petit grincheux'.

 

JG

Schrobiltgen

Luxemburgse BN: kleine knorrepot (J.G.). 1702 Schrobiltgen, Differt (PDB).

 

FD

Schrod(e)

D. FN. Mhd. schrôt(e): scheut, stukvan boomstam, blok. BN voor een geblokt man, met gedrongen gestalte. - 2. Mnl. scrode, nomen agentis van ww. scroden, syn. met Schroder. Zie Schroons.

 

FD

Schroder

de Schrooder(e), Schrooders, Schroeder(s), Schro(u)ders, Schroer(s), Schrôer, Schroeyers, Schroeijers, Schruyers, Schreu(d)er(s), Schreur(s), Schruers, Schrurs, Schrure, Screurs, Schreer(s), Schreus, Schrieder(s), Schrieder(s): BerN Mnl. schroder: schrooier. i. Snijder, kleermaker. 1569 Godefridus Sartoris = 1583 G. Schruirs = 1586 Schrors, Sevenum NL (Midd. 1971,110-4). ~ 2. Wijnschroder, sjouwer van wijnvaten, kraanmeester, die zware lasten, vaten oplaadt, vervoert. - 3. Muntschroder, muntschrooier, die munten slaat, maar ook die munten aan de rand afvijlt (om het goudvijlsel te gelde te maken). 1303 Boudsin den Schroedere, Oostkerke (VERKEST); 1433 Aert Scroeder = 1456 Arnt Schreur; 1456 Heynen Schroders, Ht. (A.GHIJSEN); 1576 Lenaart Schroyers, Aw. (AP).

 

FD

Schröder

Schroder, Schröer, Schroers, Schrö(d)ter, Schroduer, Schroed(t)er, Schroëter, Schretter, Schreder, Schréder, Schrader: D. BerN van de kleermaker. Vgl. Schroder 1.1135 Rud. Incisor = 1150 Rutholf Scrodir, Keulen (BRECH.); 1553 Joannes Schrader = 1548 Joannes Schraderus, Brunswijk; 1724 H. J. Schrooder, Recklinghausen (MULIV,VII).

 

FD

Schroe

Schroë, Schroé: Var. (met d-syncope) van Schrode 2.

 

FD

Schroeder

Schroeders, Schroder, Schreuder, Schreder, Schréder, etc. Nom de métier: moy. bas-ail. Schroder 'tailleur'; comme NF lux., pourrait être à l'origine un Weinschrôter, un encaveur de vin (J. Hess).

 

JG

Schroeder(s)

zie Schroder, Schroder.

 

FD

Schroedter

zie Schroder.

 

FD

Schroef

Profess. ,,Vis". N. de fabric. ou de marchand. Nos 131.

 

EV

Schroef

zie Schruf(f).

 

FD

Schroen

zie Schroons.

 

FD

Schroener

BerN. Volgens CROTT1995 var. van D. Schreiner. M.i. veeleer var. van Schroeder, Schrôer, Schrôdner.

 

FD

Schroer

Schroers. Var. de Schreurs ou forme réduite du précédent?

 

JG

Schroer(s)

zie Schroder, Schroder.

 

FD

Schroeten

zie Groot(en).

 

FD

Schroëter

zie Schroder.

 

FD

Schroeven(s)

zie de Grove.

 

FD

Schroey-

Schroot- -fin(s), Schroé, Schroers, Schrooy, Schruers. 1. Profess. Schroden, Schrooien, ,,Ha-cher de la paille". N. d'ouvrier chargé de ce travail. — 2. V. HLOD (Hlo, Hlod).

 

EV

Schroeyen(s)

zie Schroons.

 

FD

Schroeyers,

zie Schroder.

 

FD

Schrom(me)

1. Car. phys., ,,Cica-trice". — 2. V. HRABAN.

 

EV

Schrondweil(l)er

PlN Schrondweiler in Nommern (GH).

 

FD

Schrondweiler

Nom d'origine: Schrondweiler, village de la commune de Nommera (G.-D. Lux.).

 

JG

Schrooder(e), de

zie Schroder.

 

FD

Schrooner, de

Misschien < De Schrooder?

 

FD

Schroons

Schruns, Schroen, Schroos, Schrooyen, Schroeyen(s), Schroijen(s), Schroyen(s), Scro(e)yen, Sc{h)ra(e)yen: Schrode is een oud nomen agentis bij Mnl. ww. schroden / schraden met zelfde bet. aïs Mnl. sc(h)roder/schrader. Zie Schroder. 1174 Willelmus Scroda = Scrode, Cent (GN); 1356 Aert Scrode, St.-L.-Wol. (PEENE1949). De bovenstaande vormen zijn ontstaan uit de gen. Schroden(s), met d-syncope. 1481 Lambertus Scroyen, Leod. (MULII); 1561 Guilliam Scroyen, Zoutleeuw-Aw. (AP).

 

FD

Schrooten

zie Groot(en).

 

FD

Schroots

Gen. van De Groot of Schrod(e)? 1637 Henricus Schroots = 1638 Schrotes, Eersel (PDB)

 

FD

Schrooyen

zie Schroons.

 

FD

Schröter

zie Schroder.

 

FD

Schrouben

cf. Schrauben.

 

JG

Schrouben

zie Schraub(en).

 

FD

Schrouders

zie Schroder.

 

FD

Schrouff

zie Schruf(f).

 

FD

Schroven(s)

zie de Grove.

 

FD

Schroyen

Schroyens, cf. Schrayen.

 

JG

Schroyen(s)

zie Schroons.

 

FD

Schrub

zie Schraub(en).

 

FD

Schruf(f)

Schrouff, Schroef: D. FN Schroff: onvriendelijk, bars. BN.

 

FD

Schruns

zie Schroons.

 

FD

Schrure

Var. de Schreur(s), comme le suivant, plutôt que de Schroder [FD].

 

JG

Schrurs

Schrure, Schruyers, zie Schroder.

 

FD

Schruse

NF de la région de Visé, attesté à Mor­tier depuis 1831 (GeneaNet), p.-ê. adaptation d'un NF limb. comme Schr(e)urs.

 

JG

Schruyers

Var. de Schreurs.

 

JG

Schryers

cf. Schreyers.

 

JG

Schrymecker

Schrynemakers, Schrynemackers, Schrijnemakers. Nom de métier: moy. néerl. schrinemaker 'menuisier, ébéniste'.

 

JG

Schryn(e)ma(e)kers, (de)

-mekers, Schrynemackers, (de) Schrijn(e)ma(e)kers, Schrijnemackers, -meeckers, de Scrijnmakers, de Scrynmakers, Schrymecker: BerN van de schrijnwerker, meubelmaker. 1294 Arnout de Scrinmakre, Oud. (CG); 1395 Francen de Scrinemakere van eenre nieuwer scepenen cofre te makene, Ktr. (DEBR. 1970); 1588 Hans Schrijnmaecker, Valkenburg-Lv. (DE MAN 1959).

 

FD

Schrynemakers

Profess. Schrijn--maker, -werker, ,,Menuisier". Sy­non. : DE Schrynmakers.

 

EV

Schrynen

Schrijnen, Schreine, Schreynen: BerBN van de schrijnwerker, meubelmaker. 1477 van Janne Scrijne, Kh. (DEKEYSER); 1483 Joh. Scrinemakere dictus Scrijne, Lv. (DE MAN).

 

FD

Schrynen

Surnom de menuisier: néerl. schrij-nen 'écrins' [FD].

 

JG

Schryve

zie Scribe.

 

FD

Schryvers

cf. Schrijvers.

 

JG

Schryvers

Profess. Schrijver, ,,Secré-taire, écrivain". Synon. : DE Schryver.

 

EV

Schtickzell

Schtic(k)zelle: W. verhaspeling van D. Stitzel? Ontrond < Stùtzel, dim. van Stutz: stoot.

 

FD

Schtickzell

Schtickzelle. NF all. obscur.

 

JG

Schtickzelle

1. Proven. Stuhelzele, ,,Propriété des chardons". — 2. Profess. Sliksel, ,,Broderie". N. de brodeur.

 

EV

Schu

Surnom: all. Schuh 'soulier'.

 

JG

Schu

zie Schuh.

 

FD

Schu(e)rmans

1. V. Schuur. — 2. V. Schoor.

 

EV

Schubach

Zoals Schuback, afl. van Wendisch suba: pels (GOTTSCHALD).

 

FD

Schubert

's Hubert. V. HAD (Ha).

 

EV

Schubert(h)

Schubert(h), Schuba(r)th, Schober(t), Szubert: BerN Mhd. schuoch-wurhte > Schuowirt, Schubert: schoenwerker, schoen-maker. 1404 Asman Schuworcht = A. Schuwart = A. Schubert, Freiberg (BRECH.).

 

FD

Schuch,

Schucht, Schuck, zie Schuh.

 

FD

Schuchard(t),

Schuckard, Suchard: D. BerN van de schoenmaker < Mhd. schuochwùrchte: schoenwerker. Vgl. Schubert. 1409 Conr. Schuochart, MeiÊen (BRECH.).

 

FD

Schuddinck,

-ings: Afl. van Mnl. schudde: galgenaas, schelm, leegloper.

 

FD

Schuer

zie Schuur.

 

FD

Schuer(e)mans

zie Schuurman(s).

 

FD

Schuer(e)wegen

Schuerwegh(e(s)), zie Scheurweg(en).

 

FD

Schuer, van de(r)

zie van der Schure(n).

 

FD

Schuerbee(c)k, van

van Schuerbecq, Schuerbeke, van Schuerebeek, van Scheurbeek, Schuurbeque, Scurbecq, Scurberg: PlN. Waternaam Schorbeke in Aalbeke (DF XIV)? 1657 Guislain van Schuurbeke = van Scuerbeke, Ronse (Midd. 1964,279).

 

FD

Schuerbier(s)

zie Zuurbier.

 

FD

Schuerch

zie Schürgers.

 

FD

Schuere(n), van der

zie van der Schure(n).

 

FD

Schueren(s)

zie Schuur.

 

FD

Schuergers

zie Schiirgers.

 

FD

Schuermans

Schurmans. 1766 «Pierre Schurmans (orig. de Hollande)» BourgLiège; sur­nom formé sur le néerl. schuur 'grange' ; aussi dérivé en -man de Van der Schueren?

 

JG

Schuer-mans

Schorine, Schoring, VAN Schuerbeek, ,,Du ruisseau de l'alluvion". Verschooris. ,,Ouvrage étançonne".

 

EV

Schuffele(e)rs

zie de Schuyffeleer.

 

FD

Schuh

Schu, Schuch(t), Schugt, Schuck: D. Schuh: schoen. BN naar het uithangbord. BerBN voor een schoenmaker.

 

FD

Schuhler

zie Schiller.

 

FD

Schuhmacher

zie Schoenmakers.

 

FD

Schuhmann

Schuman(n), von Schumann, Schumann, Schomann, Schöômann: i. D. BerN van de schoenmaker. 1453 Hans Schuchman, Mainz (BRECH.). - 2. Sommige vormen, vooral Schömann, kunnen var. zijn van Schön(e)mann. Vgl. Schoenman(s).

 

FD

Schuhmeier

Meier op een goed waarop een cijns rust in de vorm van schoenen (BRECH.). M.i. reïnterpretatie van Schulmeyer.

 

FD

Schuijren

zie Schuur.

 

FD

schuil-

En composition, ,,Abri, ca­chette". Proven. Schuil-, Schuy-(en)- -broe(ck), -burg, -hâve, -hoek, ,,Marais caché, Château-, Ferme-, Coin- -abrités".

 

EV

Schuilen

zie Schol.

 

FD

Schuiling

zie Schoeling.

 

FD

Schuilwerve

Walcherse veldnaam Scuwelincwerve: erf van het geslacht Scuweling (MEERTENS 1944).

 

FD

Schuind

V. S AD (Sand).

 

EV

Schuind

Var. de Schwind?

 

JG

Schuind

zie Schwind(t).

 

FD

Schuirmans

zie Schuurman(s).

 

FD

schuit

 «Barque". Profess. Schuit-, Schuyt- -en, -s. DE Schuyteneer, altéré en Scutenaire.

 

EV

Schuit

Schuiten, Schuyten, Schuijten, Schuyt(s), Schuijts, Schuytjens: i. BN naar de schuit op het uithangbord of BerBN van de schipper; vgl. De Schuiteneer. 1374 Jacop Scuten den metsere, Aw. (VLOEB.); 1585 Marten Schuytgen (naar de brouwerij) 'het Schuytgen', A'dam (TROCH). -2. Dial. var. van Schout(en).

 

FD

Schuiteneer, de

(de) Schuytene(e)r, (de) Schuijteneer, de Schuytteneer, de Schuyttelaere, de Schutner, Scuttener, Scut(t)enaire, Scutnaire, Escut(e)naire:

Mnl. schutenaer: schipper. BerN. ise e. Luuc Scheyteneeren, Sinaai (VAN G. 1964); 1537 Willem de Schuyteneer, Nieuwland; 1577 Bern. Schuytener, Beveren (AP).

 

FD

Schuitevoerder

BerN van de schuitenvoerder.

 

FD

Schuk

V. H AD (Hoc).

 

EV

Schul

Proven. Schoonlo, «Beau bois". Synon. : Schulen (Loc.).

 

EV

Schul

Var. de Schol.

 

JG

Schul

zie Schol.

 

FD

Schul(le)

Schull(e), zie Schol 2.

 

FD

Schuld(t)

zie(de)Schout.

 

FD

Schuldes

Profess. Schuldeis, «Cré-ance". N. de prêteur. N° 195.

 

EV

Schuler

Schiller. All. Schüler 'écolier, élève'.

 

JG

Schuljen

-jin, Schulie(n), Schulié: Wellicht dim. van Schulle; zie Schulkens.

 

FD

Schulkens

Wsch. dim. van Mnl. schulle, scholle: schol. Vgl. Schol. - 2. Schiilke (Hb.) volgens DN < Mnd. schule: schuilhoek. 1309 Joh. Sculeke, Stralsund.

 

FD

Schulkleper

BerN van de schollenklopper, -vanger. Vgl. Ndd. Schullenfenger, Schullenknieper (NN).

 

FD

Schuller

Schuller, zie Schiller.

 

FD

Schulman(n)

Shulman: D. BerN Schulleman: verkoper van schollen (platvis). 1464 Ludeke Schullemann, Hannover (BRECH.).

 

FD

Schûlmeesters

zie de Schoolmeester.

 

FD

Schulmeyer

zie Schollmeyer.

 

FD

Schulp(e)

-é, -en, -in, Schülpin: i. Mnl. sculpe/scelpe: schelp. Vgl. Schelpe. 1280 Andréas Sculpin; 1307 Watier Schulpin, Ip. (BEELE). - 2. De Limburgse FN Schulpen is veeleer de gen. van PlN Gulpen (CROTT1995); zie van Gulpen.

 

FD

Schulsse

zie (de) Schout.

 

FD

Schult(e)

-en, -es(s), -(h)eis, Schùlte, zie Schout.

 

FD

Schultin(g)

-ink, zie (de) Schout.

 

FD

Schulz

Schulsse, Schulzen, etc. Nom de digni­té: all. Schulze 'maire du village, bailli' ; cf. aussi Scholt(è)s.

 

JG

Schulz(e)

-zen, -tz(e), Schülze, zie (de) Schout.

 

FD

Schum(m)ers

Car. mor. Schuimer, ,,Pique-assiette".

 

EV

Schumacher

-macker(s), -ma(e)ker, zie Schoenmakers.

 

FD

Schumacher

Schumacker, Schoumacher, Schoumaker, Schoumackers, etc. Nom de métier: ail. Schu(h)macher 'cordonnier'.

 

JG

Schuman

V. Schoenman.

 

EV

Schuman(n)

Schumann, zie Schuhmann.

 

FD

Schumer

cf. Schommer.

 

JG

Schumer(s)

-esch, Schummer, Schummer, zie de Schuymer(e).

 

FD

Schün

Schun, zie Schön.

 

FD

Schun(c)k

zie Schonk(en).

 

FD

Schunck

Peut-être forme dial. de l'all. Schenkel 'cuisse' (Bahlow 462).

 

JG

Schunzelaar

1. Proven. Schuime laar, ,,Lande en pente". — 2. Car. mor. Schuineloper, ,,Noceur".

 

EV

Schupp(en)

zie Schoppen.

 

FD

Schuppisser

N. de filiation illégi­time. Soubizer (XVIIe s.). Sobri­quet donné aux enfants des soldats du prince de Soubisse (Région d'Audenarde). Comp. : Montmo­rency (V. ce N.).

 

EV

Schuppisser

Obd. var. van Schubisser, ontrond < Schuhbûsser: schoenlapper.

 

FD

Schur

Nom d'origine: néerl. schuur 'grange', cf. 15e s. «Jehan délie Schurre» GuillLiège.

 

JG

Schûr(en)

Schur(en), zie Schuur.

 

FD

Schur(en), van der

van der Schuere(n), van der Scheuren, van de(r) Schuer, van de Schuren, van de(r) Scuren, van de Scure, van de Scueren, Verschure(n), Verschuur(e(n)), Verschuere(n), Verscheure(n), Verscuren, Vershueren, Versheure, deTerschueren,Terschuren,Terschùren: Verspreide PlN: Schuur. 1281 Petrus de Scure, Deerlijk (HAES.); 1326 Boidin van der Scuere, Ip. (BEELE); 1356 Jhan van der Schure, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Schurgers

Car. mor. Schurkaard, ,,De nature coquine".

 

EV

Schurgers

Surnom all. : qui allume un feu (Brech. II, 573).

 

JG

Schürgers

Schurger(s), Schuergers, Surgers, Schurg, Schurg, Schuerch: BerN van de kruier. Afl. van Limburgs schurge, sjurge: met de kruiwagen rijden (VAN DEN WIJNGAAKD 243). Ohd. scurgan, Mhd. schiirgen, schurgen: duwen, stoten, drijven. 1170 Lambert Scurge, Keulen; 1478 Hans Schurger, Buchen (BRECH.).

 

FD

Schurig

Patr. Zoals Schuricht en Schuricke O.-D. < Wendisch Schurek/Jurek = Georg (DN).

 

FD

Schuring(s)

-ink, -ins, Schuuring: Afl. van Schuur, Van der Schuren. Vgl. Fries Schuringa.

 

FD

Schurkens

Verkort uit Schuurken: kleine schuur.

 

FD

Schurmans

cf. Schuermans.

 

JG

Schurmans

-mann, Schûrman(n), zie Schuurman(s).

 

FD

Schurweghs

zie Scheurweg(en).

 

FD

Schus(s)ter

Schuszter, Szuster, Szyster, Schustereit: BerN Schuster < Mhd. schuochsûtaere: schoennaaier, schoenmaker. Vgl. Schoesetters.

 

FD

Schüssler

Schussler, Schissler, Szysler, Schöss(e)ler: BerN Mhd. schusseler: schotelmaker, schoteldraaier. Vgl. (de) Schotelaer.

 

FD

Schuster

Nom de métier: ail. Schuster 'cordon­nier, savetier'.

 

JG

Schut(te)

Schutt, Schuth, Schuts, Schutte(n), Schûtte:

1. BerN van de (boog)schutter. 1434 Pieter Scutte, Sluis (PARM.). - 2. Zie Schotte(n).

 

FD

Schutjes

Schutgens, Schuytjens: i. Dim. van Schut(te). 1339 Joh. Scutteke, Lùbeck (NN). -2. Evtl. = Schuytjens; zie Schuit.

 

FD

Schutner, de

zie de Schuiteneer.

 

FD

Schutt-

-e, -(i)er(s).Fonction ou passe-temps. ,,Tireur". Synon. : DE Schutter, De Schietere. DE Hantschutter, Daenschutter. De Hand(boog)schutter, ,,Le tireur à l'arc". N° 201.

 

EV

Schutter(e), de

Schutter(s), de Schutere, de Scheutter, de Schuyt{t)er(e), de Schuytère: 1. BerN van de (boog)schutter, lid van een schuttersgild. - 2. BerN van de beambte die vee schut, in een schot opsluit. 1366 fundum Jacomini Scuttere, Ktr. (DEBR. 1970); 1393 Jan de Scuttere de smit, Aw. (ANP); 1426 Pieter de Scutere; 1513 Pieter de Scutere = 1519 P. de Schut(t)ere, Cent (V.LAN). - 3. Zie ook De Schuyt(t)er(e).

 

FD

Schuttermans

BerN van de schutter.

 

FD

Schüttler

Schuttler: Ndd. vorm van D. Schussler.

1282 Ludolf Scotelere, Rostock (NN).

 

FD

Schutyser

Proven. Schoutheis- -et; «Du fourré de l'enclos" (L.D.).

 

EV

Schutyser

-yzer, Schuttyser, -yzer, -ijser, -ijzer: BerN van de schutter of de smid die schutijzers maakte: 1336 ysers ten gescutte van den voetboghen; 1295 Nesa dicta Scutysers, Denderhoutem (VS1976,296); 1374 Wouter Scutyser, Gb. (SCHR.); 1396 Woutere Scutijzere, Schendelbeke (DE B.j. Vgl. Pylyser.

 

FD

Schutz

Schutz(e): D. BerN van de (boog)schutter. Vgl. Schut(te).

 

FD

Schutz

Schütz. Nom de profession: ail. Schiitze 'archer' (Brech. II, 576).

 

JG

schuur

,,Grange". Proven. Schoor-(ou Schuur-)-beers, ,,Marais- -de l'alluvion (ou -de la grange)".

 

EV

Schuur

Schuer, Schû(e)r, Schur(en), Schuren, Schueren(s), Schuijren, Schouren: Mnl. schuur, schuer(e), Mhd. schiure, schur: schuur. PlN. Zie Van der Schure(n).

 

FD

Schuurbeque

zie van Schuerbee(c)k.

 

FD

Schuurbiers

zie Zuurbier.

 

FD

Schuuring

zie Schuring(s).

 

FD

Schuurman(s)

Schurmans, -mann, Schuyrmans, Schûrman(n), Schuer(e)mans, Scheur(e)mans, Schuirmans, Schoermans: Afl. van Van der Schure(n). 1368 Jan Scuermans, Tnh. (V.GORP 1951); 1398 Joeris Scuerman, Pittem (DEBR. 1970); 1624 Andraea Verschuren = 1628 A. Schuermans, Edegem (SELS).

 

FD

Schuurwegen

zie Scheurweg(en).

 

FD

Schuweiler

zie Schouweil(l)er.

 

FD

Schuy

zie Schoy.

 

FD

Schuybroek

-broeck(s), zie van Schaeybroeck.

 

FD

Schuyer

Profess. Scuhier, «Brosse". N. de fabric. de brosses ou de pré­posé au nettoyage. Synon.: Scheuer. N° .131.

 

EV

Schuyesmans

zie Scheyman.

 

FD

Schuyf

Zie Schoof.

 

FD

Schuyf(f)eleer, de

de Schuijffeleer, de Scuyffeleer, Schuffele{e)rs, Schiffelaers, -leers, Schiff(e)ler(s), Scheffelaar, Suffeleers, Scuf(f)laire, Escouf(f)laire, Scouf(f)laire, Scouffler, Scauf(f)laire, Xhauf(f)lair{e), Xhaflaire: Afl. van Mnl. schufelen: fluiten. BerN van de fluitspeler. Vgl. De Pijper. Wvl. schufelen is sufekn in FV; volkslied: 'Trommelaren, suffelaren en den zot' (KFV-Med. 1985, nr.4,i8). 1273 Arn. dictum Skiflart = Skiflardum, NL; 1283 Renerus dictus Scifflars, Valkenberg (CVD); 1377 R. Schifflart = Reinart Scuffelart, NL (BLO VII); 1385 bachten Suffeleeren, Zingem (CASTELAIN 2002); 1455 Robyn Scuffelers, Tg. (TYTGAT); 1563 Marc Schuffelers, Tg. (IOT); 1577 Margriete Suffelare, Melsen (LIEVENS); 1655 Maria Schiffeleer, Bilzen (SCHOE.); 1699 J. B. Schuijfelaer, Halle (MUL VII). De vormen metxh (= h) zijn W. 1371 Henris Xhifflars, Walshoutem (SLLIV).

 

FD

Schuykens

zie Schaeken(s).

 

FD

Schuylenberg(h), van

van Schuijlenbergh, Scheulenburg, Schaalburg, Schalenborg(h), -borghs, -bourg, Schaelenbergh, Schallenberg(h): 1. PlN Schuilenburg (NB, OIJ, FL). 1399 Sweder van Scuyllenborch, Den Bosch (HB 493); 1584 Hans Schoelenborch, Aw. (AB); 1586 Heyndrick van Schulenburch, Aw.-Leiden (J.D.); 1654}. van Schuylenborgh, Leiden-Aw. (AP). - 2. PlN Schullenberg in Beverst (L); Schoellen-berg in St.-Huibrechts-Hern (L) (ZLP). 1475 Raes (van) Schulenborch, Ht. (A.GHIJSEN); 1516 Heinrick van Schoulenburch, Herderen (KPM); 1520 Maghijl Sculenborch, Heers (LAES). -

3. Evtl. PlN Schulenberg (NS), Schulenburg (NS, SH).

 

FD

Schuymer(e), de

de Schuijmer(e), Schumer(s), -esch, Schiimmer, Schummer, Schom(m)er(s), Schoumer, Schomus: BN Mnl. schumer, Mnd. schumere: landloper, straatrover. 1330 Werner Schumere, Lubeck (NN); 1374 was lan Scumers, Gb. (SCHR.); 1396 Jan de Scumere, Appelterre (DE B.); 1405

Mergriete Schumers, Breda (HB129).

 

FD

Schuynbroek

zie van Schaeybroeck.

 

FD

Schuyrmans

zie Schuurman(s).

 

FD

Schuysman

zie Scheyman.

 

FD

Schuyt-

-en, -s. V. Schuit.

 

EV

Schuyt(t)er(e), de

de Schuijter, de Schuytère, de Schutere, de Scuyter: 1. BerN < Mnl. scute: schuit. Vgl. de Schuiteneer: schipper. 1354 Willem de Scutere, Eksaarde (GYSS. 1963'). - 2. Zie de

Schutter(e).

 

FD

Schuytbroeck, van

zie van Schaeybroeck.

 

FD

Schuyten,

Schuyt(s), zie Schuit.

 

FD

Schuytene(e)r, (de)

de Schuyttelaere, zie de Schuiteneer.

 

FD

Schuytevaarder

 «Batelier", ou Schuitejager, «Haleur".

 

EV

Schuytjens

1. Dim. van Schuit. - 2. Zie Schutjes.

 

FD

Schuyvinck

zie Schijven(s).

 

FD

Schvartz

-cz, -dz, zie Schwarz.

 

FD

Schwab

Schwob. Surnom ethnique: Souabe.

 

JG

Schwab(e)

Schwob, Svab, Swa(a)b, Swaeb, Swaap,Zwaab, Zvab: D. Schwabe, volksnaam van de Zwaben, inwoners van Zwaben. Mnl. (klankwettig) Swave, Zwave. Vgl. De Zwaef / De

Swaef. 1312 Phil. miles dictus Swap, Mainz (BRECH.).

 

FD

Schwabe

Origine. ,,Souabe". Dési­gnation parfois péjorative de l'Al­lemand. Variantes : Schwob, Schaub, Schoep, Schoup, Schoop, Scoupe. V. Swaaf. N° 216.

 

EV

Schwachhofer

Schwaighofer. Habitant de Schweighof, Schwaighof, topon. ail. très fré­quent (Brech. II, 578), comp. le suivant.

 

JG

Schwachhofer

zie Schwaighofer.

 

FD

Schwadron

D. Schwadron < Fr. escadron, It. squadrone: escadron. Of van D. ww. schwadronieren: grootspreken, opsnijden, zwetsen? Vgl. FN Schwaderer. Of reïnterpretatie van Schadron?

 

FD

Schwaenen

zie Schwan(en).

 

FD

Schwager

D. verwantschapsnaam: zwager, oorspr. aanverwante (ook schoonzoon, schoonvader).

 

FD

Schwagten

Onduidelijk. Misschien Ndd. Schwarten, met als g gehoorde huig-r.

 

FD

Schwaiger

Moy. haut-ail, sweiger 'propriétaire ou domestique de ferme' (Brech. II, 578).

 

JG

Schwaiger

zie Schweiger.

 

FD

Schwaighofer

Schwachhofer: Verspreide D. PlN Schwaig-, Schweighof(en). Mhd. sweige: veehoeve, runderfokkerij (BRECH.).

 

FD

Schwalb

Swaalep: D. BN Schwalbe: zwaluw.

 

FD

Schwalbach

PlN (HS, RP, SL). 1321 Petrus Swalbach, Mainz (BRECH.). Schwalen, zie Swalen.

 

FD

Schwall

Nom d'origine: moy. haut-alil, swal  'eau profonde, écluse, etc.' (Brech. II, 579).

 

JG

Schwall(er)

PlN Mhd. swal: diepe plaats in het water, sluis (BRECH). - 2. In de Eifel: de Waal (WINTGENS187).

 

FD

Schwalm

Waternaam (HS, NRW) (DN).

 

FD

Schwan(en)

1. Proven. Zwaan, ,,Cygne" (L.D.). V. Soinne. N08 288, 29. — 2. V. WAD (Won).

 

EV

Schwan(en)

Schwaenen : BN naar de naam van de zwaan, D. Schwan; vaak huisnaam. Evtl. Metr. Zie De Swaene. 1178 Theodericus qui dicebatur Swano = 1207 Theod. Cignus, Keulen (BRECH.).

 

FD

Schwanen

Schwaenen. Surnom: génitif de l'ail. Schwan 'cygne'.

 

JG

Schwank

zie Schwenk.

 

FD

Schwart(e)

Schwardtmann: Ndd. schwart, D. schwarz: zwart. BN.

 

FD

Schwartz

Surnom: ail. schwartz 'noir (de che­veux)'.

 

JG

Schwarz

-rtz, -rts, -rc(z), de Schwartz, Schwarze(r), Schvartz, -rcz, -rdz, Swartz, -rts, -rc, -rs, Svartz, Szwarc(er), Schvarzova, Schwarzman, Schwerzmann: D. BN voor een zwartharige.

 

FD

Schwarzbaum

Szwarcboim: D.-joodse FN: zwarte boom.

 

FD

Schwarzenberg(er)

(von) Schwartzenberg, Swarc(en)berg: Verspreide D. PlN Schwarzenberg: zwarte(n)berg. 1620 Joa. G. Swartsenberg,

Valkenburg(MULV).

 

FD

Schwärzler

Schwarzler: Contaminatie van Schwärzer: die zwart verft, en Schwârzle, dim. van Schwarz, d.i. Schwarz junior.

 

FD

Schweden

D. volksnaam Schwede: Zweed.

 

FD

Schweer

zie Swier(s).

 

FD

Schweers

1. Profess. ou oFnction. Zweerd ou Zwaard, ,,Epee". N. de fabric. ou de soldat. — 2. V. WARD (Warz).

 

EV

Schweich

Schweicher. Nom d'origine et ethni­que: Schweich(er) (an der Mosel), Schwei-chertal (G.-D. Lux.)?

 

JG

Schweich

Schweig: PlN Schweich (RP).

 

FD

Schweig

D'un topon. all. signifiant 'marais' (Bahlow 465).

 

JG

Schweiger

Schwaiger, Schwieger, Schweicher, Schwei(c)kert, S(ch)wickert: Patr. Germ. VN swinth-ger 'heftig-speer': Swidger (MORLETI). Vgl. Swiggers. 1343 Konr. Swiger, Efilingen; 1468 Hans Swicker = 1477 Hans Swikart, Vaihingen

(BRECH.).

 

FD

Schwein

Schweyen, Schwien: D. BN Schwein: zwijn,

varken.

 

FD

Schweisen

Wsch. = Swijsen.

 

FD

Schweisthal

Nom d'origine: cf. Schweisthaler Hof, à Schbnecken dans l'Eifel (J. Hess).

 

JG

Schweisthal

PlN. Er is een Schweisthaler Hof in Schönecken (Eifel).

 

FD

Schweitzer

Ethnique: ail. Schweizer 'Suisse'.

 

JG

Schweizer

Schweitzer, Schweitser, Chweitzer, Schwitzer, Scweizer, Szwajcer, Szweicer: Volksnaam van de Zwitser, D. Schweizer.

 

FD

Schweling

1. Proven. Zwetting, ,,Gonflement du sol (provoqué par les eaux). — 2. Car. phys. ,,Tuméfaction". — 3. V. WAHL.

 

EV

Schwenk

Schwenke(n), -er, Schwenck, Schwank, Schwennicke: Patr. Ndd. FN < Swanico, dim. van Germ. VN Swano. 1347 Swaneke de Lechthingen, Osnabriick (BRECH.).

 

FD

Schwer

zie Swier(s).

 

FD

Schwerdtfeger

D. BerN van de wapensmid, die het zwaard oppoetst. Vgl. Zwertvaeger. 1266 Joh. Swertfegere, Hb. (BRECH.).

 

FD

Schwers

Spelling voor Schwerz = Schwarz.

 

FD

Schwerzmann

zie Schwarz.

 

FD

Schweyen

zie Schwein.

 

FD

Schwi(e)bbe

Patr. D. bakeryorm van de Germ. VN

Swindbert. Zie Schwippert. Vgl. D. Schwieberle.

 

FD

Schwickert

zie Schweiger.

 

FD

Schwidlen

1. Car. mor. 's Wilden ,,(Fils) du sauvage". Compar. : De Wilde. N° 281. — 2. V. WALD.

 

EV

Schwieger

zie Schweiger.

 

FD

Schwien

zie Schwein.

 

FD

Schwier

zie Swier(s).

 

FD

Schwilden

zie de Wilde.

 

FD

Schwillens

zie Swille.

 

FD

Schwimmer

Szwimer: Die woont aan een Schwemme: wed, drink-, waadplaats.

 

FD

Schwind

Schwindt. Surnom: moy. haut-all. swinde 'fort, violent; prompt, rapide' (Brech. II, 589).

 

JG

Schwind(t)

Schuind, Schwinden: D. BN Schwind < Mhd. swinde: heftig, onstuimig, gezwind, behendig, snel.

 

FD

Schwing

Van D. ww. schwingen: zwaaien, bewegen, schudden. Er bestaan heel veel D. FNn (zinwoorden) die met schwing- samengesteld zijn.

 

FD

Schwinnen

zie de Winne.

 

FD

Schwippert

Patr. Germ. VN swinth-berht 'sterk-schitterend': Swinbert (MORLETI). 1165 Swibertus, Keulen (BRECH.). Vgl. Schwiebbe.

 

FD

Schwitzer

zie Schweizer.

 

FD

Schwnid

V. SAD (Sand).

 

EV

Schwob

cf. Schwab.

 

JG

Schwob

V. Schwabe.

 

EV

Schwob

zie Schwabe.

 

FD

Schyn

zie Schijns.

 

FD

Schyn(s)

1. V. Schijn. — 2. V. SAD (San).

 

EV

Schynck, de

zie Schenk.

 

FD

Schynen

Scheynen, Scheijnen: i. Patr. Vleivorm van de Germ. VN Schînhard. zie Schijn(s). -2. Misschien PlN Schinnen (NL). 1216 Theodericus de Skinne; 1263 Thillemanno de Skines, Valkenberg (CVD).

 

FD

Schyns

Schynts, cf. Schijns, Schins.

 

JG

Schyvaerts

zie Sceyvaerts.

 

FD

Schyver, de

Deschiever: Adaptatie van Dechièvre; zie

Dechèvre, de Kijver.

 

FD

Sciaens

Scianna, Scianne, zie Siaen(s).

 

FD

Scieur

Profess. ,,Scieur (de bois)". Synon. : Soy- -e(u)r, -ez, Sc(h)--ier, -iez. N° 181.

 

EV

Scieur

Scieux, zie Lescieux.

 

FD

Scieur

Scyeur, Scieux. 1685 «Jean le Scieur» BourgNamur; nom de métier: w. sôyeû 'fau­cheur' ou w. sôyeû, fr. scieur (de planches); ou bien simple var. de Sieur, Sieux.

 

JG

Sciffer

zie Sievert.

 

FD

Scil(l)ien

zieSillen.

 

FD

Scilla

Proven. Stlla ou Stlle (Affluent de la Dendre). Sila, ,,Cours d'eau" (Ane. germanique). Comp. : Sil-kens (Diminutif).

 

EV

Scillie

zie Celie.

 

FD

Scimar

1. V. Simarre. — 2. V. SAD (Sa).

 

EV

Scimar

zie Simar.

 

FD

Scion

Scyon. Var. de Sion; moins vraisemblable paraît le fr. scion 'rejeton'.

 

JG

Scion

zie Sion.

 

FD

Scior

Sciorre. Var. de Sior, par aphérèse de Melchior, Mentior. Cf. cette mention de surnom: Ils avaient un garde, le «Cior» (corruption de Melchior) (Th. Delogne, L'Ardenne .... 28) [JL, NFw],

 

JG

Scior(re)

zie Sior.

 

FD

Sciot

1554 «François Sciot» BourgNamur, 1634 «Arnould Sciot» Mozet, 1692 «Nicolas Scio» Fosses-la-ville, 1700 « Feuillin Scio » Vitrival ; surnom: sans doute moy. fr. siot 'petite scie' FEWll,367b.

 

JG

Sciot

zie Siot.

 

FD

Scipio(ne)

-oni, Seppion: Romeinse FN uit de gens van de Cornelii. In de Renaissance bij ons VN geworden. Lat. scipio 'staf.

 

FD

Scius

(famille d'origine suisse lointaine). Dérivé par aphérèse de Rossius?

 

JG

Scius

Proven. Latinis. de Scy (Loc.).

 

EV

Scius

Sius: Korte vorm van Rossius (RENARD 238). Sckevée, Sckuvie, zie Scavée.

 

FD

Sckevée

Sckuvie, cf. Skivée.

 

JG

Sckiettekatte

zie Schietekat.

 

FD

Sckoolaert

zie Scholart.

 

FD

Sckuvie

V. Scuvie et Sikivie.

 

EV

Scla(e)mender

Sclacmeulder, -mender, -manne, Sclameulder, Sclakmender, zie Slagmulder(s).

 

FD

Sclabie

zie Slaby.

 

FD

Sclacmeulder

Sclacmender, Sclamender, etc. ; Sclacmanne, Sclameule. Nom de métier: moy. néerl. slagmulder 'meunier d'un «slagmolen» ou moulin à huile'.

 

JG

Sclameule

zie Slag(h)molen.

 

FD

Sclaubas

NF attesté à Jumet dès 1795, d'origine obscure.

 

JG

Sclavon

Sclavons, Sclavont. 1710 «Nicolas Sclavons», 1738 «Grégoire Sclavons» Chau-mont-Gistoux; ethnique: autre forme de Es-clavon(s), nom des Slaves dans les chansons de geste, ou dérivé de fr. esclave, du lat. médiéval sclavus 'slave' FEW 20, 45b, cf. Esclavon. Pour Debrab. 1289, cas régime de l'anthrop. genn. Slavo (Fôrst. 1348).

 

JG

Sclavon(t)

-ons, zie Slavon.

 

FD

Sclavons

Origine. Esdavon, ,,Slave" (Autrefois).

 

EV

Sclep

zie Slypen.

 

FD

Sclève

cf. Seclève.

 

JG

Sclève

Scleve, Seclef, Seclève, Secléve, Secleve:Verkort < Desclève.

 

FD

Sclif(f)et

Selif(f)et, Sélifet: W.-Pic. var. (metathesis) van Fr. sifflet: fluit(je). BN. Ofr. ook chiffler, Opic. scliffer < Lat. sifilare. 1468 Marie li Scliffette, Ladeuze (J.G.). Vgl. Squif(f)let.

 

FD

Sclifet

Scliffet (NF de la région de Charleroi et Thuin). 1499 «Jehan Scliffet» TerrierNaast, à Écaussinnnes-Lalaing dès 1600 (GeneaNet), cf. aussi 1468 «Marie li Scliffette» Ladeuze; surnom: dérivé en -et du verbe (w., pic.) sclifer 'siffler; déchirer' (cf. BTD 28, 347 ; ALW 4, 185). Cf. les var. diversement altérées Seli-fet/SeliffetetSquiflet?.

 

JG

Sclipteux

Nom de métier: fabricant de clipes ou (louves de tonneau, cf. le NF Leclipteur; pour Jodogne 22, de w. nam. sclipteû [non attesté par le LN] 'fuyard, poltron', ce qui est moins assuré.

 

JG

Sclipteux

zie Leclipteur.

 

FD

Sco(u)rnet

Cornet, «Languette de terrain". Proven. : (S)co(u)rn- -et, -ez, -eaux, -iaux. N° 228.

 

EV

Scobry

Scoubry: Wsch. var. van Sobry. Scocard, Scoca(rt), zie Schokkaert.

 

FD

Scocart

Scocard, Squoquart, Scokart, Scokaert. s.d. «domini Ottonis Schochar de Forvy» ObitHuy, 1461 «Scochar de Dalvez», 1468 «Jean de Han dit Scochar ly charon» Liège, 1477 «Gillis Scocquart» Marcq, 1465-66«Vuillamme Scockart», «Claux Scockart» Ladeuze, 1517 «Jehan Scochart» Bourg­Namur, 1526 «Jehan Scokart» DénLens, 1558 «Lambert Scochart» Huy; forme francisée du NF flam. Scho(c)kaert, mais le nom n'est pas que picard.

 

JG

Scoelinck

zie Schoeling.

 

FD

Scoh-

-ier, -y. 1. Profess. «Cordon­nier" (Mot wallon dérivé en ger-man. Scbuhe). — 2. Car. phys. «Dégingandé" (Dialecte).

 

EV

Scohier

-iez, -i(r), -y, zie Escoyer.

 

FD

Scohy

w. nam. Scoyî, Scohi, Scoys, Scohier, Scohicz, Scoyer, Scoyez, -et, etc. s.d. «domum Bibonis le Schohier» ObitHuy, 13e s. «Richars li scohirs» CartValBenoît, 1272 «Maria uxor Gerardi le scohier» PolyptVillers, 1279 «Sco­hier» ComptesMons, 1286 «Driuars li Scohiers» CartLessines, 1289 «Jehans li Scohiers» Cens-Namur, 1295 «Meurisses li Scohiers» Comp­tesMons, 1351 «Johan li scohirs délie Bovrie» FiefsLiège, 1380 «li feme Johanin le Scochier» RentierRamée, 1444 «Lorchon le Scohier» TerreJauche, 1481 «Martin le Schohier» Justi-ceBastogne, 1509 «Symon Argenteal le viez scoxhier» GuillLiège, 1551-53 «Andrien Sco­hier» Châtelet, 1602-3 «Gilles Scohier» Ter-riersNamur; nom de métier: anc. w. scohier, w. sco(h)î 'pelletier, qui traite les peaux' (et non 'tanneur'). - Cf. aussi 1401 «Lambiert Tintelet jadis vairainscohir» GuillLiège.

 

JG

Scoka(e)rt

zie Schokkaert.

 

FD

Scolard

-art, zie Scholart.

 

FD

Scolart

Scolard. 1693 «Joseph Schollart» BourgNamur; francisation du NF flam. Schollaert.

 

JG

Scolas

V. schiol.

 

EV

Scolas(se)

zie Escolas.

 

FD

Scolasse

-as, Scholasse. 1265 «Li Scolaste» Mons, 1780 «Nicolas Scolas» Charleroi; sur­nom: anc. w. liég. *scolâsse, anc. fr. escolastre, écolâtre; pour le suffixe, comp. mârâsse, marâtre, et parasse, parâtre [JL, NFw2].

 

 

Scoliers

zie Scholier(s).

 

FD

Scoltus

cf. Scholtus.

 

JG

Scoltus

zie (de) Schout.

 

FD

Scoman

Francisation soit de Schoo(ne)man(s) (= homme beau), soit de Schoemans (= cor­donnier).

 

JG

Scoman

V. Scoumont.

 

EV

Scoman

zie Schooneman(s), Schoeman(s).

 

FD

Scoofs

cf. Schoofs.

 

JG

Scoofs

zie Schoof.

 

FD

Scops

zie Schoppen.

 

FD

Scoquaert

1. V. Schockaert. — 2. Car. mor. Coquaert, «Vieux galant" Nos 288, 293.

 

EV

Scorey

Sans doute surnom physique: w. nam. score '(personnage) long et fluet, décharné' (à Fosse-la-ville) ou '(blé) maigre, mal venu' (à Cerfontaine) FEW 17, 56a.

 

JG

scorie

 «Résidu de métaux en fu­sion". Proven. Terrains contenant scories. Scor -ier, -y, Sc(h)or--iels, -ine.

 

EV

Scoriel

Scorielle (NF de la région Mons et Ath). Probabl. d'une forme régionale plutôt picarde corresp. à anc. fr. escorieul (Bourges, 1486) 'écureuil' FEW 11, 314a [FD], le NF étant concentré dans l'air, de Thuin où sub­sistent des formes w. scurieu, scuriè ALW 8, 78-80; cf. aussi DicPatRom 1997, 249-250. Cf. également Scruel, sans doute de même origine.

 

JG

Scoriel(s)

-elle, zie Schoreel(s).

 

FD

Scoriels

Schoriels, -eels. Génitif néerl. du pré­cédent.

 

JG

Scorier

Scor(e)y, Scorière: i. BerN W. scorîye: maker van zwepen. 1623 Jan Scorie, Chimay (J.G.). - 2. Var. van Fr. FN Escurrier < Ofr. escurer < Lat. excurare: reinigen, schoonmaken (DNF)?

 

FD

Scorier

Scory. 1623 «Jan Scorie» DénChi-may, 1780 « Gille Scory » Charleroi ; nom de métier: p.-ê. fabricant de fouets, w. scorîye 'fouet'. Forme fém. : Scorière.

 

JG

Scorn(e)aux

Scorneau, cf. Scourn(e)aux, etc.

 

JG

Scorneau(x)

-aux, -os, zie Scourneau(x).

 

FD

Scorniciel

Dim. van Scorneau?

 

FD

Scorniciel

NF attesté à Chaumont-Gistoux et Glimes dès 1826 (GeneaNet), d'origine incer­taine; p.-ê. double dérivé de Sco(u)rnaux.

 

JG

Scory

cf. Scorier.

 

JG

Scory

zie Scorier.

 

FD

Scotet

Scottez. 1541 «Jehan Scottey» Bourg­Namur; dérivé du précédent, sinon à rap­procher de anc. fr. escoter 'fixer avec un bâton, une cheville', etc. FEW 17, 128b.

 

JG

Scott

Scot(t)- -et, -i. V. Schot. Scoufflaire.    Proven.    Chauve    lare, ,,Lande dénudée".

 

EV

Scott

Scotte. 1238 «Beatrix feme Scot» Nécr-Arras, 1272 «Petrus, filius le Scot» Chastre, 1514 «Jehan Scote» BourgNamur; ethnique: néerl. schot 'écossais'.

 

JG

Scott(e)

zie Schotte(n).

 

FD

Scotte, van de(r)

zie van de Schoot.

 

FD

23:05 Écrit par Johan Viroux | Lien permanent | Commentaires (0) |  Facebook |

Les commentaires sont fermés.