04/07/2012

S-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

Steinhilber

PlN Steinhilben (BW).

 

FD

Steinhoff

Fréquente PlN Steinhof.

 

FD

Steinhorst

zie Steenhorst.

 

FD

Steini(n)ger

PlN Steiningen (RP) of Steining (BEI).

 

FD

Steinier

cf. Stainier.

 

JG

Steinier

V. Stai(g)nier.

 

EV

Steinier

zie Stainier.

 

FD

Steinkamp

zie Steenkamp.

 

FD

Steinke

zie Steinchen.

 

FD

Steinkuhler

PlN Steinkuhl: steenkuil.

 

FD

Steinle

zie Steinchen.

 

FD

Steinman(n)

Stehman(n), Steyman: BerN van de metselaar, steenwerker, steenbakker. Vgl. Steenman(s). 1319 Henr. Steman; 1533 Tylke

Steyman = Steynman, Hildesheim (NN).

 

FD

Steinmeier

-meyer, zie Steenmeyer.

 

FD

Steinmetz

Nom de métier: all. Steinmetz 'tail­leur de pierres' ; cf. aussi Steimes.

 

JG

Steinmetz

Proven. Loc. allem.

 

EV

Steinmetz(er)

Steimetz, Steimes: BerN van de metselaar, steenhouwer. 1416 Reyner Steenmetsers, Willem Steynmetsers, Ht. (A.GHIJSEN).

 

FD

Steinrucke

Steinrüch, Steinrüx: PlN Steinruck: heuvelrug, hoogte met stenige bodem.

 

FD

Steins

zie Stein.

 

FD

Steinschneider

Szajnsznajder: BerN van de snijder, bewerker van edelstenen of van de wapensnijder, die wapens in steen houwt. 1569 Stephan Steinschneider (was wapensnijder), Stuttgart (BRECH.).

 

FD

Steinsetzer

BerN van de stratenmaker. 1426 Hinrik de Steynsetter, Calbe (NN).

 

FD

Steinvedel

Steinwehe: PlN Steinwedel in Lehrte (NS). 1306 Steenwede. Mnd. wede, Ohd. widu: woud. 1519 Herman Steynwedel, Hannover (NN).

 

FD

Steinweg

D. PlN: straatweg.

 

FD

Steinweg

Nom d'origine: ail. Steinweg 'chemin

pavé, chaussée'.

 

JG

Steinwehe

Var. du précédent ?

 

JG

Steirdt, de

de Stierdt, Steert: Mnl. ste(e)rt: staart. BN. Vgl. Starz, Ndd. Stert. 1396 Clawes Stert, Brunswijk (NN); 1553 Gijsbrecht de Stert, Leiden-Aw. (AP).

 

FD

Steirteg(h)em, van

zie van Steerteg(h)em.

 

FD

Steisel

1. Profess. Stijfsel. (Dia­lecte), ,,Amidon". N. de repasseur

ou de fabric. d'amidon. Synon. : Stessel. — 2. 's Theuz-el. V. THEUD (Theuz).

 

EV

Steiver

w. (Bastogne) Chtèyvèr. Var. de Steifer.

 

JG

Steiver(s)

zie Stijvers.

 

FD

Stek

1. Profess. Stek «Bouture". N. de boutureur. — 2. Proven, Stek (Dialecte et Toponymie), ,,Bâtons" L.D. Stekene (Loc.). Synon. : Steck, Stecke(ns), Stekke.

 

EV

stekel

,,Epine, chardon". 1. Proven. ,,Lieux couverts de chardons". Stechele, Van der- -St(i)echel(e), -Stichlern), -Sti(c)kel, Sti(c)kel-mans. (Stichelen, Dép. Denderhou-tem).

 

EV

Stekel

Stie. Proven. Stij, ..Etable à moutons" (L.D.).

 

EV

Stekelenburg, (van)

FN uit NB. De familie woonde in de 17-186 e. in Loenen aan de Vecht. Ze stamde af van Peter Jans; hij woonde aan de Slootdijk op Stekelenburg onder het gerecht van Cronen-burgh (med. mw. M. Kappers, A'dam). 1733 Jacobus van Stekelenburg, Montfort (MUL VII).

 

FD

Stekelgat

,,Trou aux char­dons" (Dép. Grand-Bigard). — 2. Profess. Stichel- -meyer, -mans, ,,Métayer, serviteur- -(du domaine) des chardons". Stichelbaut. Stik-(ke)bout, ,,Fuseau de machine à piquer". N. de constructeur.

 

EV

Stekelinck

BN naar het visje, de stekeling, stekelbaars. Vgl. D. Stichling, Ndd. Steckeling. 1355 van Jacop Stekelinge, Gent(GSB); 1433 Jan Stekelync, Cent (PARM.); 1633 Cornelis Steckelync, Lo (CRAEYE).

 

FD

Stekelorum

Stekelorom, Stekelerom, Stekalorum, Steculorum, Stekulorum, Stik(k)elorum: Wellicht uit het Lat. woord uit de mis, ni. saeculorum. Vgl. Sanctorum. 1495 Cath. Stekelorum, Belle; 1520 Jan Stekelooroms = 1539 Jan Stequelorum; 1583 Jacques Steculorum, Westnieuwkerke; 1557 Janneken Stekelorum, Belle (med. Joeri Stekelorum, Oostduinkerke); 1639 Jan Steculorum, Wulvergem (DUV.).

 

FD

Steketee

Zinwoord met steken: steken, wonden; Mnl. tee: teen. BN voor iemand van wie de teen steekt, pijn doet, metlikdoorns (UITMAN 130). Vgl. D. Stechenfinger. 1484 Clawes Staketo, Hb. (NN). - 2. HEKKET verklaart de Zeeuwse FN Steketee uit PlN 1165 Stekede > Steekt (Alfen-aan-de-Rijn): staket, paalwerk. De accentverschuiving vergelijkt hij met Enschedé, Tusschedé, uitspraak Tenske, Tuske. i6e e. Jacob Thonis Steketee, Westkerke (PDB).

 

FD

Stekke

Steck(e), Stecké, Steck(k)ens, Stec(kx), Stecken, Stickens, Stique: Van Mvl. stecken, Mnl. sticken: stikken. BerN. Vgl. De Sticker(e). 136 e. Wouter Stecké, Cent (GN).

 

FD

Stekke

Stekké   (avec accent fautif). Var. de Steck[FD]?

 

JG

Stel

van (der) Stel(l), (van der) Stelt, Verstel(d)t, Verstelle: PlN Stel(le). Kunstmatig opgeworpen hoogte op buitendijkse schorren. Of op de stelle gebouwde hut voor de herder of hofstede. 1396 Ebeling van dem Stelle wonhaftich to dem Stelle, Hannover (NN).

 

FD

Stelander

Stelandre, Sté-: Afl. van PlN Steenland of var. ervan. 1382 Bernaerd van Steenlandere, Rekkem (DEBR. 1970); 1704 Jan Steenlander, Ktr. (KW).

 

FD

Stelandre

Stél-. Francisation du NF Stelander (= habitant de Steenland, à Kallo), comp. Steelandt.

 

JG

Stelboer

Boer op een hoeve met een stelle. Zie Stel.

 

FD

Steleman

Var. van Stelleman of Steyleman.

 

FD

Stelen

zie Steylen.

 

FD

Stelet

Stellet.  À rapprocher p.-ê. de moy. fr. (Nord, Picardie) estelet, esteulet, m. 'sorte de poutre' Gdf 3, 605 [MH], mais le NF est plutôt spécifique du Condroz liégeois.

 

JG

Stella

Lat. Stella: ster. Latinisering. BN naar de huisnaam. 1252 Waltherus de Stella = 1255 W. ad Stellam = W. zem Sternen, Basel (SOCIN).

 

FD

Stellato

zie Stillatus.

 

FD

Stelleman

Stellmann,  Stellemans.  Nom de profession : dérivé en -mon de Van der Stelle ou bien var. de Stilleman(s) [FD]. Stellian. NF d'un tisserand à Tournai en 1831 (GeneaNet), d'origine incertaine. Stellings. ±1240 «Theodericus Stellinc» Deinze,

1795 «Jean Stellings» BourgNamur; dérivé en -j'nc du topon. moy. néerl. Stelle (= sorte de hauteur artificielle en terrain alluvionnaire) [FD].

 

JG

Stelleman(s)

Stellamans, Stillemans, Stelman, Stellman(n), Sztelman: i. Afl. van Van der Stelle. FN voor een stellenaar of stelboer. Zie ook Stel, Stellenaar. Stelleman komt in de bet. herder voor bij C. Huygens en in 1628 aïs FN in Zonnemere (Z). 1330 Joh. Stelleman, Lubeck (NN); 1655 Jan Stellemans; 1661 Michiel Stelman, Alveringem (VS1993,119); 1675 M.L.

 

FD

Stellemans

Lo (CRAEYE). - 2. Zie Stilleman(s).

 

FD

Stellenaar

FN van de stelboer, de boer op een hoeve met een stelle, herder op een stelle. Zie Stel.

 

FD

Stellfeld

PlN Veld met wei- of graasland. Vgl. Stel.

 

FD

Stelling(s)

Afl. van PlN Stelle: kunstmatig opgeworpen hoogte op buitendijkse schorren (MEERTENS1944). D. en Pries Stelle: plaats. Ook Ndd. FN Stelling. ±1240 Theodericus Stellinc, Deinze (SCHMID); 1549 Herman Stellinck, Keulen-Aw. (AP).

 

FD

Stellingwerf

Proven. Loc. holl.

 

EV

Stellingwerff

PlN Stellingwerf (FL). De naam van een i6e-eeuwse immigrant in Ht. (GESSLER). 1515 Theodoricus Stellincwerf, Friso (MULIII); 1593 Jan Stellingwerff, Ht. (Midd. 1964,317-320); 1694 Joannes de Stellingwerff, Ht. (MUL VII).

 

FD

Stelljes

Dim. van Stel.

 

FD

Stellman(n)

Stelman, zie Stelleman(s).

 

FD

Stelman

1. V. Steille. — 2. V. Stal.

 

EV

Stels

Gen. van Stel? Of Steels?

 

FD

Stelt(en)

Stilten: Mnl. stelte, stilte: stelt, kruk, houten been. BN voor een invalide. 126 e. Berte Stelten, Krombrugge (GN); 1268 Henricus Stilte; 1390 Henrijc van den Velde dit metter Stilte, Ip. (BEELE); 1312 Gillekijn de Penemakre metten stelten, Oud. (CG). Vgl. Stelter.

 

FD

Stelt, (van der)

zie Stel.

 

FD

Steltenkamp

zie Stoltenkamp.

 

FD

Stelter

Stelzer: BN van een kreupele, die met een stelt of kruk loopt. Vgl. Stelten. 1281 Gerh. Steltere, Rostock (NN).

 

FD

Steltman

BN: die met een stelt loopt. Vgl. Stelter.

 

FD

Stelz(e)l

D. ontrond < Stôlzel, dim. van Stolz. 1140 Markwardus Stolzil, BEI (BRECH.).

 

FD

Stem(m)ler

Umlaut van Stammler: stamelaar. 1222 Gotefrod Stemelere = G. Stammelere, HS (BRECH.).

 

FD

Stémane

zie Steeman(s).

 

FD

Stemar

Stémart, cf. Stimart.

 

JG

Stemar

Stémart, zie Steenmaere.

 

FD

Stembergh

-berger, -bergar, zie Steinberger.

 

FD

Stembert

1386 «Waltelez de Stembiers», 1449 «Henry de Stembiert cambgeur» GuillLiège, 1511 «Henri Stembier» CoutStavelot,  1729 «Lambert-Ignace de Stembert» BourgLiège; nom d'origine: Stembert, w. stimbiè (Lg).

 

JG

Stembert

Destembert, Destamberg, Destanberg(e): i. PlN Stembert (LU). 146 e. Rennewar de Stembert, Luik (BODY); 1405 Wautier de Stembert, Luik (ISP). - 2. Vgl. Stembergh.

 

FD

Stembert

Proven. Loc.

 

EV

Stemgee

zie Stang.

 

FD

Stemmer

zie Stammer.

 

FD

Stempel

Profess. Stempel, „Cachet, estampille". N. du fonctionnaire chargé de l'estampille. Synon. : Van den Stempel. N08 131, 142.

 

EV

Stempel(s)

BerBN van de stempelsnijder. 1390 Hans Stempel 'der Ingesiegelgràber', Mainz (BRECH.); 1331 Berthout Steimpel, Den Bosch (OATIII); 1421 Jan Stenpele, St.-Win. (VERGR. 1968). - 2. Vondelingnaam van Joannes Stempels, in Aw. te vondeling gelegd op 21 j an. 1849 (R.V.).

 

FD

Stempi(e)n,

zie Stepin.

 

FD

Stempien

Stempin.  NF  probabl.  d'origine polonaise.

 

JG

Stemput

Peut-être nom d'origine: Estaimpuis (Ht), 12= s. «Stemput» (TW 337); ou bien var. de Steenput [FD].

 

JG

Stemput,

zie (van) Steenput.

 

FD

Sten-

-acre, -berg.V. steen I.

 

EV

Sten-

-uick, -uit. 's Tan- -wig, -wtd. V. TAD (Tan).

 

EV

Sten(n)ier

Sténier; Stenière, -iere, Sténière, cf. Stainier, Stainière.

 

JG

Sten, van den/r

zie van (den/r) Steen(e).

 

FD

Stena(e)rt(s)

zie Steenaerts.

 

FD

Stenacker

zie van Steenacker.

 

FD

Stenagen, van

PlN Steinhagen (MV, NRW).

 

FD

Stenberge, van

zie (van) Steenberghe.

 

FD

Stenbock

Stenebok. ,,Bouquetin". Car. phys. N. d'H. agile. s 288, 290.

 

EV

Stenbock

zie Steinbeck.

 

FD

Stender

Mnd. stender: post, stijl, paal. BN. Vgl. Stander.

 

FD

Stenebruggen

zie (van) Steenbrugghe.

 

FD

Stenen, van der

zie van den Steene.

 

FD

Stengel(e)

zie Stangl.

 

FD

Stengele

1. Profess. Siengel, ,,Tige". N. d'artisan qui fait des tiges. — 2. 's Tängel. V. TAD (Tang).

 

EV

Stengers

Umlaut van Stanger: stangenmaker.

 

FD

Stenh(e)use

zie (van) Steenhuyze.

 

FD

Stenhaek, van

zie Pasternak.

 

FD

Stenico,

Sténico. Si le NF n'est pas étranger, p.-ê. double dérivé en -ic-ot du thème Sten- de Etienne, comp. Genicot, Henricot.

 

JG

Stenier

V. Stai(g)nier.

 

EV

Stenier

zie Stainier.

 

FD

Stenland, van

zie (van) Steenland.

 

FD

Stenman(s)

zie Steenman(s).

 

FD

Stenne

zie Stienne.

 

FD

Stennier

zie Stainnier.

 

FD

Stens

zie Steen.

 

FD

Stens.

Génitif de Steen.

 

JG

Stenten

Spelling van E. Stenton, Stanton, naar de fréquente PlN Stanton 'steen-tuin, omheining'.

 

FD

Stenuick

Sténuick. Nom d'origine: Steenwijk dans l'Overijssel (P.-B.)? Cf. aussi le suivant.

 

JG

Stenuick

zie (van) Steenwijk.

 

FD

Sténuit

Ste-, Sténuite, Ste-, prononcé Stén 'wit', Stinuit (NF du Brabant wallon). Adaptation w. du NF Van den Steenwijck [JMP] ou bien forme w. du toponyme (hesbignon?) attesté en 1318 « Joanne de Sténovico» (JH, NF wallons).

 

JG

Stenuit(e)

Sténuit(e), zie (van) Steenwijk.

 

FD

Stenvert

Patr. Germ. VN stain-frith 'steen-omheining': Stainfrid (MORLETI). - 2. Ndd. Steenwerth: steenhouwer. De FN Stenwerte is fréquent in Lubeck. Ndd. wert=wercht: werker. 1369 Joh. Hamborch stenworte, Dortmund (NN).

 

FD

Stenvot

PlN Steenvoorde ? Of metathesis van Stévenot?

 

FD

Stenvot

Probabl. par métathèse de Stevenot.

 

JG

Stenzel

zie Stanczel.

 

FD

Step

zie Steppe.

 

FD

Step-

-man, -pe, -s. V. Stap.

 

EV

Steph-

-anus, -ang, -enne, -ens.V. Steven.

 

EV

Stephan

-âne, -ani(dis), -anik, -ano, -any, -aneck, -anick, -anian, Stepan(ek), -anenko, -aniak, -anian, -anoff, -anow(a), -anows, -ans, Stefan, -anakis, -anato, -anczyk, -anelli, -anescu, -anetti, -ani(ak), -anidis, -anido, -aniec, -anik, -anini, -aniuk, -anizzi, -anko(w), -ano(u), -anoff, -anov(ic), -anovits, -anowicz, -anska, -anski, -anuto, -anutti, Stefenatto, Steffanini, Steffanowski, Steffany: Patr. Vormen en afl. van Gr. HN Stephanus 'krans'. Zie Stevin(s). 1203 domino Staphano Dei gratia venerabili Tornacensi episcopo (DEBR. 1980).

 

FD

Stéphane

Prénom Stéphane, forme savante de Etienne < grec Stephanos. - Stéphanie. Pré­nom fém. tiré de cette forme savante. -Stéphany, Ste-. 1505 «Stephany, notarius pu-blicus» Thuin; génitif du lat. Stephanus, forme latine de Etienne, cf. 1163 «Stephanus deçà-nus» CartWaulsort, 1185 «Stephanus» St-Hu-bert, 1280 «Lucia et Stephanus» PolyptLiège.

 

JG

Stéphane

Stephen(n)e, Stéphenne: Verwaalst < Stephen, Steffen, of Steven.

 

FD

Stéphanie

zie Stevenye.

 

FD

Stephen

Stephens(on), Steffen(s), Steffes, Stefens, Stevens(on), Steve(s): Patr. E. vormen van Stephanus. 1260 Robert Stephen, Cheshire (REANEY).

 

FD

Stéphenne

Ste-. 1752 «Toussaint Stephen» BourgNamur; probabl. francisation d'une forme germ. de Etienne ou bien par assourdis­sement de Stevenne, Stévenne, cf. Steven-.

 

JG

Stepien

Stépien, Stepin. Hypocor. (all. ?) de lat. Stephanus, comp. Steppe? Cf. aussi Stempien.

 

JG

Stepin

Stepien, Stépien, Stempi(e)n: Wsch. vleivorm van Steppe, Stephanus.

 

FD

Stepman(s)

Patr. Afl. van Steppe. 1564 Walterus Stepmans, Lv. (HENNO).

 

FD

Steppe

Steppe (NF surtout flamand). 1736 «Joseph Step» BourgNamur; généralement forme hypocor. de Stephanus. - En Wallonie, p.-ê. de w. top. stèpe et stèpé 'terrain défriché', du lat. stirpus (cf. M. Willems, Voc. du défri­chement, II, 225) [JL, NFw].

 

JG

Steppe

Steppe, Step(s), Steep: Patr. Korte vorm van Gr. HN Stefanus. Voor|>//~(Step/Stef) vgl. Sep(pen)/Jozef (VMKVA1962,87-120). 1140 Steppo; 1156 Steppo dapiferus de Alost; 1164 Steppo de Viggensele; ±1300 Willem Steppe, Steps kindre, Cent (GN); 1281 Joh. Steppe, Ip. (BEELE); 1356 te Wouter Steps, Cent (GSB); 1382 Steppe de Busschere, Ruiselede (DEBR. 1970).

 

FD

Steppel

Patr. Dim. van Steppe. 1079 Stepelinus (GN).

 

FD

Stequelbout

zie Stichelbaut.

 

FD

ster  II  

(N. flam.). ,,Etoile".  Proven. Ster(re)  (Dép.  Anzegem, etc.).

 

EV

ster I

,,Etablissement (rural)". Rive droite de la Meuse. Monastère, établissement des moines". Pépin-, Rogi-, Trasen- -ster, ,,Etablisse-ment du sieur- -Pépin, -Rogier, -Darido". Dister, ,,De Ster" (Dép. Stavelot).

 

EV

Sterbecq

zie Destrebecq(z).

 

FD

Sterbelle

cf. Strebelle.

 

JG

Sterbelle,

zie Strobel.

 

FD

Sterck

Stercq,  au génitif:  Sterckx,  Stercx, Sterken, Sterkens.1598 «Jehan Sterck» Dén-Wavre; surnom: moy. néerl. stère 'fort', cf. aussi Star(c)k. « Dérivé avec -mon (au génitif) : Sterckmans.

 

JG

Sterck-

zie Sterk-.

 

FD

Stercki

zie Starquit.

 

FD

Sterckval

Nom d'origine, à localiser sans doute dans la région montoise.

 

JG

Steref

zie Streef.

 

FD

Sterenborg

PlN Sterenborg (GR).

 

FD

sterk

1. Car. phys. ,,Fort". Sterck, Ster(c)k- -x, -en(s), (De) Ster-cke, (De)Star(c)k(e), Sterck(e)-man(s). — 2. Proven. ..Endroit fortifié". Sterkenburg, ..Qiâteau fort", Sterckval, Sterke wal, ,,Rem-part fort", Ster(c)kendries, .Ja­chère fortifiée".

 

EV

Sterk(e), (de)

de Sterck(e), Ster(c)ké, (de) Stercq, Ster(c)kx, Sterc(k)x, Sterken(s), de Staer(c)ke, de Starke, de Straerke, de Staecke, Starc(kx), Stärck, Starck(en), Stark(e), Stärk: BN naar de fysieke kracht en sterkte. Vgl. Lefort. 1280 Cristianus Sterke; 1319 Ogieve le Starke, Ip. (BEELE); 1309 Johannis dicti Starcke, Mtr. (CVD); 1399 Pieter de Staerke, Bg. (SIOEN); 1400 Gillis Stercx, Tv. (BERDEN); de groote dicke Marie geheeten Marie Stercx, Mech. (TROCH).

 

FD

Sterkenburg, (van)

PlN Sterkenburg(U). 1356 Herbourt van Sterkenborch, Lv. (ICKX); 1548 Nicolaus Sterckenborch, Groningen (MULIV).

 

FD

Sterkendries

1461 « Reyners van Sterkendries » Tongres; nom d'origine dont le déterminé est l'élément -dries.

 

JG

Sterkendries

Sterckendries: PlN 1461 Reyners van

Sterkendries, Tg. (TYTGAT); 1728 Wijnandus

Sterckendries, Landen (MUL VII). Sterkmans, Sterckmans, Sterckeman: Afl. van De Stercke. 1377 Jan Starcman, Oud. (WALRAET); 1404 Alart Starcman, Aw. (ANP); 1623 Michil

Sterckmans, Bilzen (SCHOE.). Sterlin(g): Mnl. sterlinc: munt gebruikelijk bij de Hanze > pond sterling. ±1350 Pieter Sterlinc, Zuienkerke (CLMII); 1584 Hans Sterlincx, Aw. (AB).

 

FD

Sterling

Monnaie. — 1. Profess. N. de changeur. Compar. : Squelins, Schilling ,Patard. V. Schelling. — 2. Proven. N. de terre, suivant la redevance qui la frappe.

 

EV

Sterman

zie Starmans.

 

FD

Stern

Sztern: D. Stern: ster. Huisnaam. 1295 Walther

zem Sternen, Mùhlhausen (BRECH.).

 

FD

Stern-

Forme évoluée du thème Ste(ve)n- de Etienne, du lat. Stephanus, avec hypothèse d'évolution suivante: Stephanus > Stevene > Stev'ne > Stenne (par assimilation) > Sterne (par dissimilation de liquides nn>rn); comp. le thème parallèle Stiern-. » Dérivés: Sternaux. 1591 «la veuve Jean Sternia» BourgNamur. - Sternon. - Ster-notte. 1737 «Jean Sternotte» AnthrStHubert.

 

JG

Stern-

-o, -otte.'s Theu(d)- -bo, -botte. V. Theud (Theu).

 

EV

Stern(e)

N. d'Israélite allem. ..Etoile" (de David).

 

EV

Stern(e)feld

Szter(e)nfeld: PlN Sternfeld in Osburg

(RP).Vgl.Starreveld.

 

FD

Sternaux

Patr. Dim. van Sterne < Stenne < Stevene;

vgl. Sternon. 1591 Jean Sternia, Namen (J.G.).

 

FD

Sternberg(er)

Szter(e)nberg: Verspreide PlN.

 

FD

Sterne

zie Story.

 

FD

Sterngold

D.-joodse FN: stergoud. Wellicht huisnaam, vgl. D. Güldenstern.

 

FD

Sternlicht

Szternlicht: D. BN Sterrenlicht. Wellicht huisnaam.

 

FD

Sterno(n)

Sternotte, zie Stiennon.

 

FD

Sterpenich

Nom d'origine: Sterpenich, à Autel-bas (Lx).

 

JG

Sterpenich

PlN in Niederelter (LX). 1256 Rodolphe de Sterpenich = 1271 Rodolfus, miles, dominas de Stirpenich = 1371 Rodolfus miles, dominas de Sterpennei, LX (CCL).

 

FD

Sterpenich

Proven. Dép. Autel-Bas. Sterpigny. Dép. Cherain. Sterpin : Sterpme (Dép. Tilff, Esneux, etc.), ,,Bois extirpé" (Endroit défriché). N° 238.

 

EV

Sterpigny

Nom d'origine: Sterpigny, à Cherain (Lx).

 

JG

Sterpigny:

PlN in Cherain (LX). - 2. Rom. vorm van Sterpenich (LX). 1247!. domini de Sterpigney; 1256 Rodolphe de Sterpenich = 1259 Raoul de Stirpinei, LX (CCL).

 

FD

Sterpin

Stepin met r-epenthesis? i434Michiel

Sterppens, St.-Win. (VERGR. 1968). Maar 1639

Sturpin = Sturben, Viesville; 1735 Sterpin,

Embourg (PDB).

 

FD

Sterpin

Var. de Stepin avec r épenthétique [FD] ?

 

JG

Sterre

van der Sterre(n), van der Star(re), Versterre,

Verster(ren): Huisnaam: De Ster. 1271 Gerardum

dictum de Stella...in domo sua dicta de Stella,

Mtr. (CVD); 1448 Werard van der Sterren, Luik

(TYTGAT); 1553 Andries Sterre, Mtr.-Aw. (AP).

 

FD

Sterremans

zie Starmans.

 

FD

Stert-

zie Steert-.

 

FD

Sterz

zie Starz.

 

FD

Stes

1. N. de bapt. V. Stas et TAD f's-Tâz). — 2. Proven. Stez (Dép. lignée).

 

EV

Stes(se)

Stesse(n)s, zie Staes(sens).

 

FD

Stesmans

Patr. Afl. van Stes, Stas < HN Eustachius, Mnl. Istaes. Vgl. Staessens. 1416 Johan Stasman, Ht.(A-GHIJSEN).

 

FD

Stessel

V. Steisel.

 

EV

Stessel(s)

Patr. Dim. van VN Stes = Stas < Eustachius. 1563 Peter Stessel, Geel-Aw. (AP).

 

FD

Stetenfeld

PlN Stettfeld (BEI, BW)?

 

FD

Stetenfeld

Stét-. Nom d'origine all.: Steetfeld en Bavière et en Bade-Wurtemberg.

 

JG

Steu(c)kens

zie Stuyck(ens).

 

FD

Steu(c)kers

zie Stukers.

 

FD

Steuckers

1. V. stoker. 2. 's Teukers. V. THEUD (Theuk).

 

EV

Steuder

's Theuder. V. THEUD.

 

EV

Steuf ken(ne)

Zoals Ndd. Stûvecke, dim. van Mnd. stûve: stomp, boomstronk, stam. BN voor een korte dikkerd. 1256 Joh. Stuve, Hb. (NN). Maar DN verklaart Stôveken, Stôffken aïs stoopje (hier); vgl. Stoop.

 

FD

Steufken

Steufkenne. Adaptation fr. du NF ail. Stôveken (Bahlow 493).

 

JG

Steunder, de

de Stuynder: Afl. van Mnl. stunen, stuenen, stuynen: iets staande houden, zich verzetten, gewapend tegen iemand optreden. 1709 Carolus de Steuijnder, Bergensis (MUL VII).

 

FD

Steuns

D. FN Stun(t)z: i. kort; 2. kleine kuip (GOTTSCHALD)? Of verschrijving voor Steuens, Stevens?

 

FD

Steuperaert

zie Stieperaere.

 

FD

Steur-

-baut, -s Steut- -gens, -s. 1. V. Stuerbaut. — 2. 's Theu. V. THEUD (Theu et Theud).

 

EV

Steur, (de)

Steurs, (de) Stuer(s): i. BN naar de visnaam steur. Mnl. store, stuer(e), steur(e). Ook huisnaam, b.v. in Cent (DE SMET). ize e. Eggebertus Sturio, Avelgem (GN); 1264 Simon dictus Sturio, Lendelede (SMTII); 1326 Boidin de Steure, Ip. (BEELE); 1392 Lisbetten Steuren, Lendelede (DEBR. 1970). - 2. BN. Bnw. stuur, sture, stuer: krachtig van geest, hardvochtig, bars.

 

FD

Steur, van de

Naar de huisnaam, zie Steur i.

 

FD

Steurbaut

Steurbout, Sturbaut, Sturbeaux (formes francisées). 1364 «Godeverde Stue-renboud» Gand, 1415 «Symoen Steurbouts» Audenarde; p.-ê. nom issu de l'anthrop. germ. stùr-bald (Lindemans 185), mais Debra-bandere préfère voir un composé de moy. néerl. storen, stueren 'mettre en désordre' et de prénom néerl. Boud; cf. aussi Sturbois.

 

JG

Steurbout

-baut, Steurebaut, Stuerbout, Stuerebaut, Sturbaut, -beaux, Sturbois: Het eerste élément: Mnl. ww. storen/stueren: storen, in de war brengen. Het tweede élément is de VN Boud. Vgl. Mnl. dronkenbout, D. Trunkenbold, Ndd. Storjohann. 1310 te Wouter Storebouds, Aardenburg (HAES1954"); 1364 van Godeverde Stuerenboud, Cent (GSB); 1396 Pouwels Stuerbout, Gavere (DE B.); 1415 Symoen Steurbouts, Oud. (WALRAET); 1555 Peter Sturbout, Oud.-Aw. (AP).

 

FD

Steurs

1282 «Willaumes de Steure», 1363 «Je­han de Stuere» Ypres; surnom (au génitif): moy. néerl. steur(e) 'esturgeon'.

 

JG

Steurtewagen

zie Sturtewa(e)gen.

 

FD

Steutelings

BN voor een stotteraar. Stotteren is ni. een frequentatief van stoten, vgl. E. dial. stut = stutter. Vgl. D. Stôttele(in), Stôtterle(in). 1415 Otteman Stottelin, Straatsburg (BRECH.). 1562 Joachim Steudlin, Middelburg; 1565 Gabriel Steudelinck, Zierikzee; 1604 Steuteling, Aksel (PDB).

 

FD

Steutgens

Dim. van Mnl. stute, Ndd. stuten: broodje. D. FN Stùttchen.

 

FD

Steuts

zie Stuut.

 

FD

Steuve

 (NF de la région de Tournai, Ath et Leuze). Peut-être forme picarde corresp. à fr. étuve, cf. pic. steùve ALW 5,39; Esteuve étant aussi attesté en 1377 comme nom de baptême (cf. J. Corblet, Gloss. étym. du patois picard, 218), on pourrait aussi envisager une forme régionale (à côté de Stevenne) issue du pré­nom Estienne, lat. Stephanus [MH].

 

JG

Steuve

zie Steve.

 

FD

Steuver

zie de Stover.

 

FD

Steux

1602-3 «Magen de Steu» TerriersNamur; p.-ê. nom d'origine : Stud, w. stû, à Andenne (Nr).

 

JG

Steux

Wsch. verkort < Osteux. Zie Dezoteux.

 

FD

Steva(e)rt

Stéva(e)rt, Stavart: Pair. Afl. van VN Estève: Stefanus. Vgl. Thivart 1.1582 Collar Stevart,Luik(J.G.).

 

FD

Stevan(t)

Stévant, Stévent, Stevent, Stivan(t), Estivant: Patr. Var. van Stefan. Deze grafieën kunnen ook de Rom. uitspr. van Steven weergeven.

 

FD

Stevanato

Stevanoni, Stevanov(ic): Pair. Afl. van HN Stefanus.

 

FD

Stevant

Stévant. Peut-être dérivé du thème anthropon. Stev- tiré de Stephanus, comp. le suivant, ou bien forme romanisée de germ. Stephan [FD]? Cf. aussi Stivant.

 

JG

Stevart

Stévart, Stevaux, Stévaux, w. nam. Stèvau, Steveaux, Stéveau (avec faux suffixe -eau}. 1582 «Marie fille de feu Collar Stevart» BourgLiège, 1584 «François Stevart» Cerfon-taine, 1602-3 «Bartholomé Stevart» Terriers­Namur, 1700 «Pierre Stevaux», etc. Bourg-Namur, 1748 «Gille Stevar» Nandrin; dérivé en -art du radical Stev- tiré de Stephanus, Etienne.

 

JG

Steve

Steve, Steuve: Patr. Korte vorm van HN Stephanus. ±1300 Esteves li Goudaliers, Artesië (BOUGARD). Steuve vertoont een geronde klinker voor v.

 

FD

Stéveau

Stev(e)aux, zie Stavaux.

 

FD

Steveler

Stéveler, Stevelmans, Steffelaar, Steffler, Streveler, Stréveler: Mnl. *stevelaer, -1er, D. Stiefler: maker van laarzen, schoenmaker. Vgl. Stival. 1300 Gevehard Stevel, Goslar (NN).

 

FD

Steveler

Stéveler. NF lux. corresp. à l'ail. Stiefler 'fabricant de bottes'.

 

JG

Stevelinck

Steverlinck, -lynck, Styvelynck: Patr. < Steveninck, door wisseling l/n of suffixsubstitutie (vgl. Thevenin/Thevelin). i/e e. Stevenin = Stevelin = Stevelyn = Stevelynck = Steverlinck, Gullegem (PEENE); 1695 Joos Steverlinck, Ktr.(KW).

 

FD

Stevelinck

Var. de Steveninck, dérivé en -inck (marquant l'appartenance) de Stevene, Steve-nin [FD].

 

JG

Stevelmans

zie Steveler.

 

FD

Steven

,,Etienne". N. de bapt. flam. d'orig. hellénique (Stephanos). Variantes : Stev-, Stef(f)- -en(s), -enne, Steuve-, Stev- -a(e)n, -ant, Steph- -anus, -ang, -enne, -ens.

 

EV

Steven

Stevens, cf. Stevin(s).

 

JG

Steven

zie Stevin(s).

 

FD

Steven-

Stieven-. Thème anthropon. très pro­ductif issu du lat. Stephanus, Estienne. « Simple: Stevenne, Stevenne. 1280 «sire Stevenes Wegres» PolyptLiège, 1284 «Jehan Stevene» Dettes Ypres, 1289 «Stevenes li Fuseliers» CensNamur, 1321 «Stevenes Bor-tials, clerc» CartCiney, 1454 «Stevene délie

Boverie» Fosses-la-ville. Cf. aussi Stéphenne. m Dérivés : Stevenart, Stévenart, Stevenard, Stievenart, Stiévenart, Stievenard, Stiéve-nard. 1267 «Stievenars Boit l'Oile» CensHer-chies, 1286 «Stievenars de Vèlerelle» Cart-Lessines, 1289 «Stevenars Cropins» Cens­Namur, 1364 «Colars Stievenars» PolyptAth, 1365 «Stievenars Liennars telliers» Taille-Mons, 1422 «Stevenar Doumont» Châtelet, 1439 «Stievenart Arpin» Ladeuze, 1444 «Je-hennin Stevenart», 1449 «Colart fil Jehan Ste­venart» AidesNamur, 1594 «Jehan Stevenart» Cerfontaine. - Stevenin, Stévenin. 1283 «Sté-venin» CartOrval, 1289 «Stevenins Cropins» Meux, 1303-7 «Stevenins de Sart» Polypt-Salzinnes, 1331 «Stevenins dit Moxes» St-Hubert, 1546 «Stevenin Deniseit» Cerfontaine, 1547 «Anthoine Stepvenin» BourgNamur. -[Dérivé en -on, cf. Stiennon]. 1257 «Stevenon de le Chapelle» BaillNivelles, 1280 «singnor Stevenon» PolyptLiège, 1288 «Stevenon le Monnoier» DettesYpres, 1640 «Jean Steve-non» BourgNamur. - Stevenot, Stévenot. 1356 «Stevenot fis Stevegnon» CartValBenoît, 1487 «Stevenot Asoulz» JusticeBastogne, 1514 «Jehan Stevenot le vingneron» GuillLiège. -Stevenotte. 1289 «Stevenote Stevenin li bras-seres » CensNamur, 1318 « Stevenote le Songie-res», 1349 «Stevenotte fil Stevene» Anthr-Liège, 1449 «Stevenotte du Sart» AidesNamur, 1617 «Jean Stevenotte» Halma. - Steveny, Stéveny, Stéveniez. Cf. aussi Stévigny.

 

JG

Stevenaert

-ard, -art, Stévena(e)rt, Estiévenart, -ard, -aert, Estivenart, Stièvenart, Stiévenart, -ard, Stievenard, -a(e)rt: Patr. Afl. van HN Stefanus. 1275 Stévenars de le Loge = Stévenon de le Loge, Lessen-Bos (VR i26r°); 1396 Stevenaerd Brugghe = 1398 Estiévenart Brugue = 1399 van Stevenaert Brugghen, Dottenijs (DEBR. 1970).

 

FD

Stevendaal, van

van Stijvendael(e), van Styvendael(e), -dale: PlN Stevensdale in Borsbeke (OV). 1276 Thumas de Stevinsdale, Borsbeke; 1354 van Stevinsdale, Cent (med. P.R. van Stevendaal, Tilburg); 1396 Pieter van Stevensdale, Bambrugge (DE B.).

 

FD

Stevenhaegen

PlN Stavenhagen (MV). 1280 Joh. van Stovenhagen, Stralsund (NN).

 

FD

Stevenheydens

-haydens: Patr. Hypercorrecte vorm voor Stevenijns (zie Stevenin). Vgl. kastijden < Mnl. castien.

 

FD

Steveniers

-eers, Stéveniers, Steveniez, Steffenier, Thévenier, Thevenier: Hypercorrect voor Stevenye/Stephanie, waarvan de uitgang gereïnterpreteerd werd aïs het suffix -1er. 1565 Philippus Steffenier; 1762 Joannes Steveniez, Ktr. (KW); 1650 Jan Steveniers, Tn. (REND.); 1582 Jan Steffenier; 1608 Hans Stefaniers, Ktr.-Aw. (AP).

 

FD

Steveniers

-eers. Forme flam. (au génitif) de Steveny, Stéveniez?

 

JG

Stevenin

Stevenin, Stevenijn(s), Steveninck, Stevenini, Stievanin: Patr. Afl. van VN Stefanus, Steven. Vgl. Thevenin. 1268 Steveninum Delvere; 1306 Estevenin Aloud; 1326 Stevenin Macs; 1280 Marota Stevenins, Ip. (BEELE).

 

FD

Stévenot

Steveno(o)t: Patr. Dim. van HN Stefanus. 1228 Stevenoet Coren, Kooigem (DEBR. 1980); 1313 Estevenot de Pontoise (MICH. 1951); 1349 Stevenotte fil Stevene, Luik (RENARD).

 

FD

Stevens

-enne, zie Stevins.

 

FD

Stevens

N. de filiation. ,,(Fils) d'Etienne". Le N. pourrait être aussi un N. abrégé de proven. VAN Stevensweerd (Loc. holl.) ou VAN Sint StevensWoluwe. N° 102.

 

EV

Stevens(on)

Steve(s), zie Stephen.

 

FD

Stevens, van

PlN in Zandhoven (A) (med. L. Govaerts, Borgerhout).

 

FD

Stévent

Stevent, zie Stevan(t).

 

FD

Steveny(e)

Stéveny, Stevenije, Stevenijë.Tevenie: Metr. Stéphanie, Lat. Stephania, fem. van HN Stefanus. 1240 Stephania filia eius, Deinze (SCHMID); 1281 (VN) Steffenie, Cent (HAES.); 1310 wilen lacobs Steffenien zons, Gistel (LEYS); 1398 Hellin Stéphanie = Hellin Steffenie, Beveren-Leie (DEBR. 1970).

 

FD

Steverlinck,

-lynck, zie Stevelinck.

 

FD

Stevesyns:

Var. van Stevenijns (s-perseveratie).

 

FD

Stevigny

Proven. Tavigny.

 

EV

Stévigny

Stévigny, Stivigny. 1746 «Françoise Stévigny» AnthrStHubert; probabl. var. de Steveny.

 

JG

Stévigny

Stevigny, Stivigny: Aangezien een PlN Stévigny onbekend is, vermoed ik hypercorrectie voor Stevenye.

 

FD

Stevin

1. V. Steven. — 2. 's Theu-. V. THEUD (Theu).

 

EV

Stevin

Steven, au génitif: Stevins, Stévins, Stevens, Stevens, etc. 1291 «StevensGhabbe» DettesYpres, 1573 «Guillaume Stevens» BourgLiège; hypocor. néerl. de Stephanus, fr. Etienne, cf. aussi Steffens.

 

JG

Stevin(s)

Steven(s), Stéven(s), Steevens, Stéven(ne), Stevenne: Patr. Vleivormen van HN Stefanus. De naam van de martelaar Stefanus kwam vrij vroeg in gebruik. LEYS 1958 noemt hem in WV in de loe e. al zes keer. Zie Stephan. 1290 Steuin van den Rade, Desselgem (HAES.); 1307 Esteuenes de Oudinczele = 1308 Steven Doudinsele, Ip. (BEELE); 1335 dat Stevin Adaems was, Ktr. (DEBR. 1971); 1398 Mathis Steevins = Mathijs Stevin, Ing. (DEBR. 1970); 1394 Gielijs Stevens; 1411 Henric Stevenszone, Aw. (ANP).

 

FD

Stewart

Stua(e)rt: BerN Oe. stigweard, E. steward: huismeester, hofmeester. 1205 Reginald le Stiward, Dorset (REANEY).

 

FD

Stey-

-aert, -gers. 's Theu- -bord, -gars. V. THEUD (Theu).

 

EV

Steya(e)rt

zie Stuyaert.

 

FD

Steyaert

Var. de Stuyaert; comp. 1271 «Stoyard» Pas-de-Calais.

 

JG

Steyfkens

Stifkens: Patr. Dim. van HN Stephanus (PAQUAY). 1478 Jan Stijffkens, Genk (VDZ). Vgl. Ndd. Steffke. 1345 Stafke = Stefan von Swenkenfeld, Breslau (DN).

 

FD

Steygers

zie Steghers.

 

FD

Steygnaert

zie Steignaert.

 

FD

Steyl-

-emans, -s. 1. V. Steille. — 2. 's- Tbeu(d)(man)s. V. THEUD (Theud).

 

EV

Steylaer(t)s

Stallaert(s), -ard, Stalars, Stala(s): i. Volgens LIND. afl. van Germ. vrl. VN Steile; zie Steylen i. - 2. Afl. van Van der Steylen. 1309 Joannes Steylaert, Aarts.; 1309 Balduino dicto Steylaert, Reet (MAR.); 1395 Arnout Steylaert, Aw. (ANP). Stallaert is te verklaren door Br. dial. uitspr. van ei aïs a: 1507 Jan Steylaert, Merchtem; 1595-1621 Jan Stallaert, Rossem (zoon van) Laureys Steylaert, Merchtem; 1549 Hendrik Steylaert, At.-Aw. (AP) (ESBr. 1955,317-324).

 

FD

Steyleman(s)

Steijleman, Stijleman(s), Styleman(s), Stylman(s), Stijlman: i. Metr. Afl. van VN Steile. Zie Steylen. - 2. Afl. van Van der Steylen. 1598 Adolf Steylmans, Mech.-Aw. (AP).

 

FD

Steylen

Steyls, St(e)ijlen, Steijls, Steilen, Steille, Steils, Styl(en), Steele, Stelen, Stélen, Steels, Stiels, Stiel(le), Versteylen, Versteijlen, Versteele,

Versteels: i. Metr. Germ. VN Steile < Steinhilde. 1123 Steynil de Himpe (GN); 1291 voren Steynelden zone (MW). 1400 Jan Steilin, Bg. (SIOEN); 1562 Kerstiaen Stijlen, Mtr.-Aw. (AP); 1645 Aert Steels; 1703 Jan Stiels, Bilzen (SCHOE.). - 2. PlN Steile. Zie Van der Steylen.

 

FD

Steylen, van der

van der Stylen, van der Stijlen, Versteylen, Versteijlen, Versteele, Versteels, Steilen, Steylen, Steyls, Styl(en), St(e)ijlen: PlN Steile(n) in Reet, Schelle, Boom (ROEL. 1942): 1309 prope silvam qui dicitur Steilla, Reet. 1335 Nicholay de Steyle, Es. (HB 265); 1452 Gille van Steylen = 1479 Diel van Style, Aarts.; 1569 Lieven Styls; 1617 Herman Verstylen = 1618 Hermanus van Styl = 1619 Herman van Stylen, Schelle (MAR.); 1759 Jacques Versteele, Izg. (COUSS.).

 

FD

Steymans

zie Steenman(s).

 

FD

Steyn-

-en, -s. V. steen I et II.

 

EV

Steyn(en)

Steyns, Steijnen, Steijns, zie Stein.

 

FD

Steyneman

Patr./Metr. Afl. van Stijn(e). Zie Stijnen. - 2. Zie Steenmans.

 

FD

Steyns

Génitif de l'all. Stein.

 

JG

Steyt

Wellicht een var. van bnw. stout: stout, flink (vgl. Wout = Weit). DE BO noemt ww. niet steiten: niet deugen. Kiliaan noemt nietstuyten: nihil valere (vgl. Wouts/ Wuits/Weits). BN voor een flinke kerel? 1388 Pieter Steit, Bg. (JAM.); 1440 Calleke Steyt, Maertin Steyt, Ktr. (BAELDE).

 

FD

Steyven

zie Stijven.

 

FD

Steyvers

Nom de profession: néerl. stijver(s) 'joueur de flûte' [FD].

 

JG

Steyvers

Steijvers, zie Stijvers.

 

FD

Steyvoort, (van)

van Steijvoort, van Styvoort, van Stijvoort, van Stynvoort: PlN Stevoort (L). 1351 Johanne de Steyvorde; 1414 Jan van Steyvorde; 1445 Arnt van Steyvort, Ht. (A.GHIJSEN).

 

FD

Sthertem, van

zie van Steerthem.

 

FD

Stibbe

Profess.    Stube    (Allem.), „ Cabaret".

 

EV

Stibbe

Var. van D. Stiebe. Zelfde bet. aïs Stieber. 1374 Hans Stiebe, Neuenburg (BRECH.).

 

FD

Stibert

zie Stieber.

 

FD

Stich

D. Stich: steek. BN of BerBN voor een kleermaker of slager (DN) of een vechter (die met een mes steekt).

 

FD

Stichel-

Stickel-  -baut,   -mans.   V. Stekel.

 

EV

Stichel(e)(n), van der

zie van der Stiggel.

 

FD

Stichel, van

zie van der Stiggel.

 

FD

Stichelbaut

-baudt, -bault, -bout, Stygelbout,Stickelbout, -baut, -boult, Stequelbout, Steclebout, Tichelbaut: Samenstelling van Mnl. stevel, stivale: laars, zware schoen; bote, E. boot: zware schoen. BerBN voor de maker of verkoper van zulke laarzen of de drager. Vgl. D. Stiefel, Ndd. Stevel; zie Stival. Stichel door v/g-wisseling. 1326 Jan Stivelboud, Ip. (BEELE); 1342 Jan Stichelbaut, Oud. (GPO); 1367 Karel Gillis Stichelbouts bastaerde, Anzegem (CASTELAIN); 1481 Marie Stichelbouts, Tiegem-Gent (PBG).

 

FD

Stichelbaut

Stichelbout, Stickelbout. 1326 «Jan Stivelboud» Ypres, 1342 «Jan Stichelhaut» Audenarde; surnom composé du moy. néerl. stevel, stivale 'bottine, botte' (avec évo­lution phonétique v- > g-) et de bote, bout 'soulier, godillot' [FD].

 

JG

Stichelmans

(van) Stechelman, Stickelmann, Stikelman(ne), van Steckelman: Afl. van Van der Stichele. ±1300 Walterus Stichelman, Eine (CLAEYS); 1406 Jan Stichelmans erve, Bs. (PEENE).

 

FD

Stichelmeyer

Zoals Stichelmans, Stickelmann.

 

FD

Stichnoth

D. FN, door BRECH. en DN verklaard aïs Mnd. stichtenote, D. Stiftsgenosse: genoot in een sticht, stift. M.i. D. FN Stichternoth < stich ter not (zur Not), d.i. steek (slechts) ter nood, in de nood, node. Vgl. Seltenstich, Faulstich, Vielstich en zie Vuylsteke. Vgl. 1418 Jhan Naynoede, Ktr. (SR 54V°). 1352 Hinr. Stichtenote, Bremen (DN).

 

FD

Stickel-

zie Stichek

 

FD

Stickelmann

Stikelman, Stikelmanne. Dérivé en -man de Van der Stickel.

 

JG

Stickens

zie Stekke.

 

FD

Sticker(e), de

Stikkers, Sticker(s); (de) Stecker, Steekers: i. BerN van de stikker, borduurwerker, tapisseriewerker. 1471 Jan Stickers, Bg. (PARM.). -2. Mnl. steker: deelnemer aan een steekspel, messentrekker, vechtersbaas die met het mes steekt (vgl. Stechmesser, Ndd. Stekemest). 1278 Jo Stekere, Lv. (HB 584).

 

FD

Stickman

zie Steegmans.

 

FD

Sticzel

zie Stutz.

 

FD

Stiebel

zie Stüble.

 

FD

Stieber

Stibert: D. BN Stieber, équivalent van De Stuyver, zowel in de bet.: die stof maakt, als (bad)stover (Badstieber < Badstiiber).

 

FD

Stieens

zie Steen.

 

FD

Stief(f)enhofer

PlN Stiefenhofen (BEI).

 

FD

Stiegel, van

zie van der Stiggel.

 

FD

Stiegler

D. FN: die woont aan de Stiegel: trap om over omheining van veld of dorp te komen.

 

FD

Stieglitz:

D. Stieglitz (van Slavische herkomst): distelvink. BN naar de kleurige kleding of BerBN voor vogelhandelaar. 1226 Heinricus dictus Stiglitz, Fulda. - 2. PlN Stieglitz (Bromberg) (BRECH.).

 

FD

Stiel(l)emans

zie Stillemans.

 

FD

Stiel(le)

Stiels, zie Steylen, Styl(en).

 

FD

Stiels

's Thie-s. V. THEUD (Theu).

 

EV

Stieltjes:

Dim. van Mnl. stijl, steil, steel: stijl, zuil, paal. 1306 Mergriele Steilkins, 1376 Pieter Steelkin, Ip. (BEELE). - 2. Of < Stillekens?

 

FD

Stieman

Stieman, Stiemans. Var. de Steeman(s).

 

JG

Stieman(s)

Stiéman(s), zie Steeman(s).

 

FD

22:43 Écrit par Johan Viroux | Lien permanent | Commentaires (0) |  Facebook |

Les commentaires sont fermés.