04/07/2012

S-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

Schaeiltjens

zie Schalck.

 

FD

Schaek

zie Schaake.

 

FD

Schaekels

Profess. 1. Schakel, .pail­lon, chaînon". N. d'artisan qui fait des chaînes. — 2. Schakel, ,,Tré-mail". N. de pêcheur qui l'utilise ou de fabricant.

 

EV

Schaekels

Schaekers, Schackels: Mnl. schakel: voetkluister, schakel van ketting. BN of BerBN. 1299 Petro Scakel, Bg. (VERKEST).

 

FD

Schaeken

-ens, cf. Scou(c)kens.

 

JG

Schaeken(s)

Schaken, Schaukens, Schou(c)kens, Schuykens: i. Mnl. scadekin, dim. van sc(h)ade. Zie Schade. 1308 Godevart Scadeken, Eersel (OAT II); 156 e. Jan Scadekins, Vrasene (VAN G. 1966'). 2. Uit Schalken(s) door 1-vocalisering. Zie Schalck.

 

FD

Schaekers

Schaeckers: i. Mnl. schaker: struikrover, rover. - 2. Var. van Schaekels, door r/?-wisseling.

 

FD

Schaele

zie Schaal(e).

 

FD

Schaele, van der

Mnl. schale: weegschaal, (stads)waag. Naar de woonplaats of voor de weger.

 

FD

Schaelenbergh

zie van Schuylenberg(h).

 

FD

Schaelens

zie Schol.

 

FD

Schaeler

zie Schaler.

 

FD

Schaemelhout, (van)

zie (van) Schamelhout.

 

FD

Schaempaert

zie Schampaert.

 

FD

Schaemphelaere, de

-leere, zie (de) Schamphelaere.

 

FD

Schaenkel

zie (de) Schinkel.

 

FD

Schaep

Zie Schaap.

 

FD

Schaepdrijver, (de)

-yver, Schapdryver, -ijver: BerN van de schaapherder. i6e e. Jorijs de Scapdrivere, Waas (VAN G. II); 1616 Ghysbrecht de Schaepdryver, Dend. (CED).

 

FD

Schaepe-

zie Schape-.

 

FD

Schaepherders

BerN van de schaapherder.

 

FD

Schaepkens

Schepkens, Schöpges, Scho(e)pges: Dim. van Schaap. BN. Vgl. Ndd. Schap(e)ke (NN). 1186 Arnoldus Scapekin, Utrecht (GYSS. 1999').

 

FD

Schaepman

zie Schaapman.

 

FD

Schaepmeester, de

Schaapsmeerders: BerN van de schaapherder. 1396 Jan de Scaepmeester, Herdersem (DE B.); 1657 Jacques Scaepmeesters, Gent-Aw. (AP).

 

FD

Schaeps

zie Schaap.

 

FD

Schaepshooft

BN voor iemand met kroeshaar, krullenbol. 1272 Willaume Scaphoft, Ip. (ARY); 1299 Elyzabeth Schaepshoft, Bg. (VERKEST); 1394 Piètre Scaepshooft, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Schaer

V. Schaar.

 

EV

Schaer(s)

zie Schaar.

 

FD

Schaerbeek, van

de Scarenbeke: i. PlN Schaarbeek (Bs.). 1318 Henrico de Scarenbeke; 1356 Magrieten van Scarenbeke, Schaarbeek (PEENE); 1419 Gérard Escarbecque, Vilvoorde (CCHt). - 2. Evtl. PlN in Aalst en Zwijndrecht (OV).

 

FD

Schaeren, van

zie van der Schaar.

 

FD

Schaerlaken(s)

-lae(c)ken(s), zie Scharlaeken.

 

FD

Schaers

Surnom d'aiguiseur de ciseaux ou de découpeur d'étoffes, d'après le néerl. schaar 'ciseaux' [FD]; cf. aussi Scheer(s).

 

JG

Schaessens

Afl. van Mnl. schaers: zuinig? BN. 1428 Luuc Scaersins, Zedelgem (PARM.); 1520 Jooris Scharsins, Snellegem (Bk. 1965,224); 1584 Franchois Scheersens, Aw. (AB).

 

FD

Schaets

Mnl. schaetse: houten been, kruk, prothèse, stelt. BN voor een kreupele, gehandicapte. 1281 Petrum Scache, 1326 Willem Scache, Ip. (BEELE). - 2. Evtl. gen. van Schade.

 

FD

Schaetsaert

1. N. évoquant un talent ou un passe-temps. Schaatser, ,,Pati-neur". — 2. V. SAD (Saz).

 

EV

Schaetsaert

Schotsaert: Afl. van Mnl. schaetse: houten been, kruk, stelt. Vgl. Schaets, Crucke. 1396 Arent Schaetschaert, Everbeek (DE B.); 146 e. Arent de Kant...gheseit Schaetsaert, Elzegem (GPO); 1420 Michiel Scaetsaert, Aksel (GYSS. 1999).

 

FD

Schaetzen, de

PlN Schaatsen in Sint-Huibrechts-Hern (L): 146 e. per Scaetchen (ZLP). 1383 J. Schaetzen; 1456 Art Scaetzen, Tg. (IOT); 1474 Ghysbrecht Schaetzen, Ht. (A.GHIJSEN).

 

FD

Schaeve(n), van der

zie van der Schaeghe.

 

FD

Schaever, de

Schaevers, de Schauvre: BerN van de schaver, de timmerman, 1303 van Meuse den Scavere, Dudzele (VERKEST); 1409 Pieter de Scavere,Bg.(SIOEN).

 

FD

Schaeverbeke

zie van Schaverbeke.

 

FD

Schaevers

Profess. Schaver, ,,Ouvrier qui écharne les peaux". Synon. : Schaaf et Scarneur, altéré en Scarmur.

 

EV

Schaevlieghe

V. schelf.

 

EV

Schaevlieghe

zie Schauwvlieghe.

 

FD

Schaeybroe(c)k, van

van Schuybroeck, van Schuytbroeck, van Schuijtbroeck, Schuybroek, -broecks, Schuynbroek, van Scambrouck: i. PlN Schadebroek in Schorisse (OV). 1396 Heinric van Scadenbrouc, Denderhoutem (DE B.). -2. PlN Schaadbroek in Overijse (VB). 1322 Jan van Scaedbroec, Tn. (HB 747); 1374 Karys van Scaetbroec/-brouc, Bs. (BLO VI); 1488 Lodewijck van Scaybroeck, 1520 Loewijch van Schaybroick, Tn. (HB 801,804); 1500 van Loywige van Schaybroeck, Diest (HB 344). Of in ZH? 1522 Jacobus de Schadenbroeck prope Woerden (MUL El). - 3. Deze FN valt samen met de Br.-dial. vorm van Van Schoubroeck. 1504 e.v. Van Scaybroeck = Van Schoubroeck; 1680 Schaubroeck = Schaijbroeck; 1680 Jenneken Schaebroecx, Diest (CLAES1983).

 

FD

Schaeys

zie Schayes.

 

FD

Schaf

Schafs, Schaff, Schaaf(f), Schaeff, Schaefs, Scaf(s), Scaff(e), Scheffs: BN D. Schaf: schaap. Vgl. Schaap. 1135 Bertolf Scaf, Keulen (BRECH.).

 

FD

Schafer

Schäfers, Schaffer(s), Schaffer, Schaefer(s), Schaeffer, Sche(e)fer, Scheffer(s), -ert, Schöffer(s), Schoffers, Schoeffer(t): BerN D. Schafer: schaapherder. Vgl. Schapers. 1326 Culman Schefer = 1333 Culmannus Opilio = 1340 Culman Scheffer, Frankfurt a. M. (BRECH.); 1547 Melchior Scheffer, Beveren; 1614 Wynant Scheffers, Gulik-Aw. (AP).

 

FD

Schaff

Schaaf, Schaeff, Schaefs. Surnom: ail. SchaJ 'mouton', cf. aussi Scaf(f).

 

JG

Schaffel

Proven. Schave-loo. Clai­rière de l'essart. Synon. : Ver-schaffel.

 

EV

Schaffel(l)

D. BerBN van de schapenviller. 1170 Gerardus Scafel = Ovinepelle, Keulen (BRECH.). 1776 Jac. Schaeffels, Kessel-Aw. (AP).

 

FD

Schaffeneers

Schaffner. Mnl. schaffenaer, Mhd. schaffenaere: ambtenaar belast met toezicht, opzichter, intendant, hofmeester, rentmeester. BerN. 1323 Joh. dictus Schaffener, Straatsburg (BRECH.); 1756 Baltazar Schaffener, Ranst-Aw. (AP). - 2. Afl. van PlN Schaffen bij Diest (VB). 1325 lan Scaffeneers huus, Diest (F.C.).

 

FD

Schaffer(s)

Var. van Schaffner of van Schafer.

 

FD

Schafferaet

Schafraet, -rad, -rath, -rand, Schaffrath, -rand: BN voor iemand die graag raad schaft, raad geeft. 1300 Cunr. Schaffenrat, Lübeck (BRECH.); 1616 Jan Schafraet, Aken-Aw. (AP).

 

FD

Schaffner

zie Schaffeneers.

 

FD

Schaffrath

Schafraet. Surnom ail. de qqn qui donne volontiers des conseils (Brech. II, 480-1).

 

JG

Schafting(h)en, van

van Schaftighen: PlN Verdronken dorp Saaftinge (Z). 1339 dominas de Chavetinghe; 1342 scepenen van Tsaeftinghe; 1393 Meeus RicolL.van Chaeftinghen (OLV 296,

307,397)-

 

FD

Schag{h)t, (de)

zie (de) Schacht.

 

FD

Schagen, (van)

PlN Schagen (NH). ise e. (Jan en

Willem) van Schagen, NH (CCHt). Zie ook Van

der Schaegh(e).

 

FD

Schaght, van der

Reïnterpretatie van Van der

Schlagt? Of van Verschate? 1709 Charles

Verschacht fs. Josse Verschaete, Lendelede (COUSS.).

 

FD

Schaheys

zie Schayes.

 

FD

Schai(c)k, van

van Schaijk: PlN Schaijk (NB). 1507 Ghisbertus Schayck, Utrecht (MUL III).

 

FD

Schaijk, van

zie van Schaick.

 

FD

Schaillée

-ee, -ez, -ié, zie Scaillet.

 

FD

Schaillée

Schaillee, Scliaillie. Peut-être anc. w. scaillie 'petite cour dallée d'ardoises', nom d'origine.

 

JG

Schaillée

V. Scaille.

 

EV

Schaillie(r)

-ié, zie Escallier.

 

FD

Schairsée

-ee, zie Scarset.

 

FD

Schak(e)

zie Schaake.

 

FD

Schaken

zie Schaeken(s).

 

FD

Schakman

Schackman, Schapman: De Wvl. FN Schapman gaat terug op Scha(ck)man, een Duitse adaptatie van Jacquemin (vgl. D. Schang < Jean). 1712 P. F. Jacquemin (uit Michamps LX), Schwalbach (voorvader van) 1819 Jacob Schackmann, Elm; 1761-1831J. H. Jacquemin = 1800 Schackmann, Prùmzurlay; 1730 Jan Hendrikzen Schakman, Amersfoort (vader van) 1735 J.H. Schackman, Merkem; 1738 Gabriel Schackman (vader van) 1791 Engel Schapman = 1826 Engel Schakman, Merkem; vanaf 1821 in Esen: Schapman (med. M. Schakman, Koksijde).

 

FD

Schal(c)k

Schalckx, Schalke(n), Schalks, Schelck, Schal(c)kens, Scailquin, Schaeiltjens, Scheyltjens, Schell(e)kens, Schelke(ns), Scheltjens, -(i)ens, Scheullekens: Patr. Germ. VN Scalco 'knecht' en vleivorm/dim. 1282 Scalkin Blindepot, Kales (GYSS. 1963); 1327 Jakemart Scalkin = 1338 J. Scallekin, Bergen (PIERARD); 1296 Hein Scelkens, Her. (DERCON); 1300 Joh. Scelkens, Tv. (BERDEN); 1365 dat Jan Hasenoechs was diemen hiet Scalcx, Bs. (OSTYN); 1379 Scellekens goede van der Stoct, Diest (F.C.); 1397 Peter Sceelkens, Aw. (ANP); 1649 Karel Scheltiens, Mech. (AP).

 

FD

Schalandrijn

-yn: Chalandrin, dim. van Chalandre. Zie Schellander.

 

FD

Schalbert

zie Chalbert.

 

FD

Schalbroeck

PlN in Lummen (L). 1379 Theodericum de Scallebrouck; 1382 Waltero de Schaultbroec; Walteri de Schalbruecke, L(GRAUWELSi978).

 

FD

Schalch(ens)

1. Situat, sociale. Schalk, ,,Serf" (Moy. néerl.). Sy­non. : Schelck. — 2. Car. mor. Schalk, ,,Farceur". — 3. V. SCALC.

 

EV

Schalckhoven, van

PlN Schalkhoven (L). 1321 Gilis van Scauchoven, L (OGO); 1381 Joh. de Scalchoven, Vliermaal (GRAUWELS1978).

 

FD

Schalembier

zie Salenbier.

 

FD

Schalenborg(h)

-borghs, -bourg, zie van Schuylenberg(h).

 

FD

Schalenbourg

Schalenborgh, Schallenbergh, Schallenberg. Nom d'origine: Schuilenburg (Noord-Brabant, Overijssel, Friesland).

 

JG

Schaler

1. V. Scaille. — 2. Evocation d'un talent. Schal, ,,Son, résonance (d'une trompette, par ex.)". N. d'exécutant.

 

EV

Schaler

Schaeler, Scheler: D. FN Schaler, Schâler: Schiller, ontschorser (voor het looien). BerN.

 

FD

Schaliedecker, de

BerN van de leidekker. 1418 Arend den Scaelgedeckere van dat hy leverde scaelgen ende naghelen, Ktr. (DEBR. 1958); 1584 Adam Schaeldecker.Aw.(AB).

 

FD

Schallenberg

Proven.   's Kalen-   ou Scbaliën- -berg, ,,Colline- -dénudée

ou   -des   ardoises",   's Galgenberg, ,,Du Gibet" (L.D.).

 

EV

Schallier

Forme flamandisée de Cha(r)lier [FD]?

 

JG

Schallier

V. Scaille.

 

EV

Schallon

cf. Scaillon.

 

JG

Schaltin

s.d. «Johannis de Scaltien», «... ma-gistri Jacobi de Scaltin» ObitHuy, 1444 «Lambert de Scaltin» AidesNamur, 1517 «Johan de Schaltin»; nom d'origine: Schaltin (Nr).

 

JG

Schammelhout 

Proven.  Schamel hout, ,,Bois pauvre".

 

EV

Schamp(s)

Proven. Dép. Ath.

 

EV

Schamp(s)

Scamps: i. BN voor de schamper, spotter, die schamper is. 1291 Gosin Scamp, Oud. (CG); 1299 Johannis Scamp, D worp; 1356 Jan Scamps huus, Bs. (PEENE 1949). Vgl. Schampaert. - 2. In Z.-OV werd Deschamps verkort tôt Schamp(s). i6e e. Schamp = des Champs, Ronse (Midd. 1963, 278); 1551 Kerstiaen Schamp, Ronse-Pamele (V. BUTS.); 1560 Andr. Schamps, Edingen-Aw. (AP).

 

FD

Schampa(e)rt

Car. mor.  1. Schamper, „Arrogant, sarcastique". — 2.

V. Scampart.

 

EV

Schampaert

1340 «Jan Scampaert» Malines; surnom : cf. néerl. schamper 'sarcastique, per­sifleur' ; cf. aussi Scampart.

 

JG

Schamphelaere, (de)

(de) Schampheleer(e),de Schamp(h)eleir(e), (de) Schamph(e)laire, de Schamfeleer, de Schaemphelaere, -leere, de Scamphelaire, Schanfelaer, de Schanfeleire, -ler, de Schamphamlaere (sic NF): Afl. van Mnl. schampelen, schamfelen, schanfelen: struikelen, (ook in woorden); > stotteraar, stamelaar. Vgl. (de) Stommeleer. 1280 Jan Scanfelare, Cent (CG); 1418 Kerstiaen de Scanfelare = Kerstiaen de Scanfenare, Ktr. (SR15-21 v°); 1490 van Petteren den Schamffelere, Bs. (HB 261).

 

FD

Schanck

zie Schenke.

 

FD

Schanck, de

zie Deschamp(s).

 

FD

Schandeler

Ethnique : habitant de Schandel (G.-D. Lux.).

 

JG

Schandeler:

D. Afl. van Mhd. schandel < Ofr. chandel: kaars. BerN van de kaarsgieter, Fr. Chandelier. - 2. Afl. van PlN Schandel (GH).

 

FD

Schandené

Schandene: Grafie van Fr. FN Chandonnet. Dim. van PlN Chandon (Loire) (DNF)?

 

FD

Schandevyl, (van)

(van (de)) Schandevijl, Schandevel: Adaptatie van Fr. FN Chédeville, Chadeville, Chefdeville, Duchefdelaville, met n-epenthesis. PlN Che(f )deville: hoogste punt van een stad, dorp (DNF). 1289 Stéphane de Scadeville = 1298 Steven de Scadeville; 1296 Eustasse de Scadevile, Kales (GYSS. 1963)^1570 Frans Schandervels, Diest (CDT 356); 1663 Merten van Schandevel, 1728 Antoon van Schandevijl, Denderhoutem (CORNELIS).

 

FD

Schanfelaer

de Schanfelaire, -ler, zie (de) Schamphelaere.

 

FD

Schank

cf. Schenk.

 

JG

Schank

zie Schenke.

 

FD

Schans, de

Reïnterpreterende spelling van Deschans = Deschamps.

 

FD

Schans, van de

PlN Schans in Zelem (L).

 

FD

Schansselen, van

zie van Schausselen.

 

FD

Schanus

Luxemburgse FN Schannus, -es, dial. uitspr. van Jannes. Vgl. Rij nlands Schang < Jean.

 

FD

Schanze

Schantz, Schanzer, Schänzer, Schentzer: Verspreide D. PlN Schanze (en afl.): schans, versterking.

 

FD

Schanze-   

Proven.   Schans, ,,Redan, rempart". (L.D. Dép. Zelem).

 

EV

Schap, van

Wellicht huisnaam Schaap (zie i.v.).

 

FD

Schapdryver

zie (de) Schaepdryver.

 

FD

Schapelynck

-linckx, Schaepelinck, -lynck: Dim. van schaap. BN. 1282 Arnoud Scapelin, Bg.; 1339 Scapelins leen; 1559 Schapelynckx meersch, Maldegem (DF XIV); 1650 Joannes Schappelinx, Bg.(MULV).

 

FD

Schapendonk

Schaependonck: PlN: kleine hoogte waarop schapen grazen.

 

FD

Schaper(s)

Schaepers, Schâper(s), Schepers, Schoeppers: BerN van de schaapherder, schaper. 1380 Jan de Scapere, Hulst (DEBR. 1999); 1392 Jan deScapere,Aw.(ANP).

 

FD

Schapiro

-a, Chapiro, Sapir(o), Shapiro, -a, Szapiro, -a: Jiddische FN: afkomstig uit Spiers, D. Speyer (RP) (DAUZAT).

 

FD

Schapman

De Wvl. FN Schapman is een reïnterpretatie van Schakman.

 

FD

Schapmans

zie Schaapman.

 

FD

Schappatier

zie Sabotier.

 

FD

Schaqueue

Surnom: w. tchèt-quawe, tchèt-quèwe, littér. 'chat-queue' 'prêle (plante)'; peut être aussi nom d'origine: (La) Chatqueue, à Se-raing (Lg). Cf. Chaqueue

 

JG

Schaqueue

zie Caqueue.

 

FD

Schar(r)er

V. Schaar.

 

EV

Schar(t)z

1. D. BN voor een goochelaar, jongleur. - 2. PlN Schartz in Schellingen (RP). Schat, Schats, Schatt, Schatz, Schâtze, Schets, Schetz: 1. BN naar een schat. BerBN van de schatbewaarder of van een schatter of inner van belastingen. Vgl. Schatteman. 1281 Joh. Scath, Deftinge (HAES.); 1239 Henri dit Seat (is belastinginner), St.-Tr. (GESSLER); 1358 Pieter Scats huus, Hulst (DEBR. 1999); 1390 Peter Seat, Aw. (ANP); 1435 Gheert Scats, Zolder (VANB.). -

2. Zie Schattens.

 

FD

Scharen, van

zie van der Schaar.

 

FD

Scharf(f)

Scharfe, Scherf: D. BN Scharf: scherp, onvriendelijk.

 

FD

Scharfenberg

PlN (NRW,S).

 

FD

Scharff

Surnom: ail. scharf''sévère, dur' (Brech. II. 485).

 

JG

Scharla(e)ken

Scharlaeckens, Schaerlaken(s), Schaerlae(c)ken(s), Scarlakens: Scharlaken is de naam van een fijne rode stof, ook kledingstuk van scharlaken. BN of BerBN. 1238 Willelmo Scarlaken, Esen (CCH); 1280 Petrus Scarlaken, Ip. (BEELE); 1353 Pieter Scaerlaken, Cent (GSB); 1368 up Rugger Scaerlakenen, Ktr. (DEBR. 2002).

 

FD

Scharlaeken

V. Schaerlaeken.

 

EV

Scharlé

zie Charlet.

 

FD

Scharley

1. Adaptatie van Charlet. - 2. Mnl. scharleie: scharlei, wilde salie. BN of BerBN. 1515 Jo. Scarleye = 1521 Joh. Scarlei, Den Bosch (MUL III); 1523 Henric Scarleye, Den Bosch (HB 457).

 

FD

Scharlier

zie Carlier.

 

FD

Scharmann

zie Schaarmann.

 

FD

Scharmer

zie de Schermer.

 

FD

Scharmin

Schermin: Wsch. hypercorrect voor Samin, met r-epenthesis. Vgl. Sermijn.

 

FD

Scharpé

Scharpe, Sjerp: James Sharp (1722-1795) was destamvader van de Nederlandse familie Sjerp. Simon Sharp was officier in het 36 régiment Schotten in dienst van de Nederlandse Staten. Zijn zoon, Jan Simon Siearpe ("1779 in Klundert) komt naar Bg., waar zijn naam aïs volgt evolueert: 1801 Siearpe, 1830 Sciarpé, 1854 Charpé, later Scharpé (LIND. 1946', 32).

 

FD

Scharping

zie Scherping(s).

 

FD

Scharre

Scharres, Scarr: i. Wellicht van Mnl. ww. scarren: krabben, door krabben omwoelen, afkrabben, schrapen. 1399 Masekin Scarre, Ip. (BEELE).-2. Zie Schaar.

 

FD

Scharres

-ès, Scharès. NF de la région d'Eupen, Scharès étant attesté à Raeren en 1695 (GeneaNet).

 

JG

Schartz

Chartz. Nom d'origine: topon. à Schellingen près de Trêves (J. Hess); ou bien surnom de jongleur d'après le moy. haut-ail. schar(t)z (Brech. Il, 487).

 

JG

Schasny

Profess.  ,,Caisonnier"   (Architect.  ou art milit.). Dialecte.

 

EV

Schat

 

1. Situat, soc. Schat, ,,Trésor". N. d'H. riche. — 2. Fonction N.

de trésorier.  Synon. :  Schatteman.   3. V. S AD. Variantes : Schat-t(en), Schat- -s, -z.

 

EV

Schatteman

Nom de profession: moy. néerl. schatteman 'percepteur, priseur'.

 

JG

Schatteman(s)

Schateman, Schatt(e)mann: Afl. van schat. BerN van de schatbewaarder, penningmeester of van de schatter. Vgl. Schat, D. Schatzmann. 1343 Jan Scatman, Gent (RSGII); 1477 Gillis Scatteman, Laarne (PBG).

 

FD

Schatten(s)

Scattens: Patr. Germ. VN Scatto (Fm.). 1200 Lennothus Scattin (GN); 1267 Canino Scattin, Ip. (BEELE); 1470 Scattins ghemet, Reninge (DF XIV); 1576 Jan Schatten, Valkenburg-Aw. (AP).

 

FD

Schattens

1200 «Lennothus Scattin» Gand, 1276 «Thumas Schattin», 1289 «Kerstiens Schattins» DettesYpres; nom issu de l'an-throp. germ. Scatto (Fôrst., 1305) [FD].

 

JG

Schattevoet

Wsch. PlN op -voorde. Vgl. van Dievoet, Marivoet. 1808 Schatefort, 1812 Schattefoet, 1876 Schattefor, 1885 Schattevort, Horst (PDB). Wellicht E. PlN Shadforth (Durham).

 

FD

Schatz

Schätze, zie Schat.

 

FD

Schätzer

Schatzer: D. BerN van de schatter. Vgl. Schetter(s).

 

FD

Schätzle

Patr. Dim. van oude Germ. VN Scatto (Fm.). VN loe e. Scazilo; 1231 Beringerus cognomine Schazzelin, Brackenheim (BRECH.). - 2. BN, dim. van Schatz. Zie Schat i.

Schaub: BN Mhd. schoup: strobos. Vgl. Stroobant. 1299 Burkard Schoub, Straatsburg (BRECH.).

 

FD

Schau-

-mans, -ens. V. Schouw.

 

EV

Schau(w)vlieg(h)e

Schaevlieghe, Schau(w)vlieger, Schouvliege(r), Schouwvlieger, Schaulivege: Zinwoord, samenst. van ww. schuwen, schou-wen: bang zijn voor, schuwen + znw. vliege. BN voor iemand die vliegen schuwt of ze verschuwt, wegjaagt. Vgl. Schouvorst en D. Scheuchhase. 1335 Jan Scoudevlieghe, Mech. (HB 670); 1396 Gillis Scoudevlieghe, Schendelbeke (DE B.); 1458 Johannis Schouvliege, Lv. (DE MAN1981); 1532 duintin Schoevlieghe, Scheldewindeke (PARM.); 1534 Jan Scauvlieghe, Pamele (V.BUTS.).

 

FD

Schaub

V. Schwabe.

 

EV

Schaubroe(c)k, van

zie van Schoubroe(c)k.

 

FD

Schauenberg

-burg, van Schauwenberge, van Schouwburg, Schouwenburg, Schaumburg: Verspreide PlN Schauenberg, -burg: uitkijkpost. Schauwberg in Lubbeek (VB), Schauenberg (NRW), Schauenburg (HS), Schaumburg (NS, RP, BEI). 1287 Willem van Scouwenberch...te Scouwenberch âne Lewer hout, L (OGO); 1496 Leenaert van Scayborch, Aarts.; 1617 Barbara van Schuyenborch, Sérielle (MAR.); 1518 Cristoforus Scauwenburch de Lutsenburgo; 1522 Adolphus filius comitis Schoemborch (MUL III); 1532 Adolphe de Schauwenbourg, LU (ISC); 1567 Hendrik van Scayenberch, Her.; 1595 Peter van Schayenborch, Kapellen (AP); +1584 Rombout van Schouwenborch, Aw. (AB).

 

FD

Schauergans

D. zinwoord met Mhd. schûren: hoeden, beschermen. BerN van de ganzenhoeder.

 

FD

Schaukens

zie Schaeken(s).

 

FD

Schaul(s)

Zie Schol.

 

FD

Schaulivege

zie Schau(w)vlieg(h)e.

 

FD

Schaumans

Scauman: BerN van de schouwer, die een schouw of inspectie houdt. Vgl. De Schouwer. 146 e. Gijsbrecht Scouman, Bs. (OSTYN).

Schaumburg, zie Schauenberg.

 

FD

Schaumont

zie Chaumont.

 

FD

Schaus

Schauss. Peut-être surnom de farceur, spécialement du bouffon du Mardi-Gras (J. Hess).

 

JG

Schaus(s)

Zou een BN zijn voor een grappenmaker, vastenavondgek (J.G.).

 

FD

Schausselen, van

van Schansselen: PlN Schousel bij Temse (OV). 1166 Benzo de Scoucele, Temse (GN); 1232 Nid. van der Scoucele, Boudelo; 1325 Jehans de Scouzele, Bazel; 1374 Jan van Scousele, Melsele (FLW).

 

FD

Schaut(t)eet

zie Schout.

 

FD

Schaut, (de)

Schautens, zie Scout.

 

FD

Schauten

1. V. Schout. — 2. Proven. Schoten   (Loc.).

 

EV

Schauterden

zie Schout.

 

FD

Schauters

zie Schoesetters.

 

FD

Schauvae(r)ts

zie Schouwaerts.

 

FD

Schauvlieg(h)e

-ger, zie Schauwvlieg(h)e.

 

FD

Schauvre, de

zie de Schaever.

 

FD

Schauw

zie Schouw.

 

FD

Schauwaert

-aer(t)s, zie Schouwaerts.

 

FD

Schauwbroe(c)k, (van)

zie van Schoubroeck.

 

FD

Schauwenberge, van

zie Schauenberg.

 

FD

Schauwer(s), de

zie de Schouwer.

 

FD

Schauwers

Génitif du moy. néerl. schouwer 'inspecteur'.

 

JG

Schauwers

V. Schouw.

 

EV

Schav-

-ier, -y. Proven. 1. V. Gavée. —  2. Schave (Dép. Deinze), Schavei (Dép. Linkebeek).

 

EV

Schavar

zie Schouwaerts.

 

FD

Schavay

-ey, zie Scavée.

 

FD

Schavemaker

Ndl. FN < D. Schaffmacher < Scheffmacher, d.i. Scheffler: kuiper (PDB).

 

FD

Schaverbeke, van

-beeck: PlN Schaverbeke in Zwijndrecht (OV), nu Schaarbeek: 1295 Scaverbeke (GYSS. 1956). Schaverbekestraat in Temse (1400-1665). 1196 Gisel van Scaverbeke, Temse; 1374 Amelb. van Scaverbeke, Melsele (FLW); 1248-71 Jans van Scaverbeke, Aw. (CG); 1491 Jan van Schaverbeke, Temse (DE MAN).

 

FD

Schavier

Schavy(e), zie Chauvier.

 

FD

Schawers, de

zie de Schouwer.

 

FD

Schayes

NF résultant de l'évolution graphique (attestée vers 1800) du NF flam. Schouwehuys (composé de flam. schouw 'cheminée' et huis 'maison'). - Bibliogr. : A, Goosse, Le NF Schayes, DW 6, 1978, 138-142.

 

JG

Schayes

Schaijes, Schaeys, Schaheys, Scahaise:W.-Br. adaptatie van Br. Schouwhuis (Br. uitspr. ±schaès, W. uitspr. skajès). 1654 Joannes Schahuijs, Beauvechain (MUL VI); 1605 Pieter Schouwehuys; 176 e. Schauheuze, Scaheuze, Scahuys, Scahuise, 1737-1819 Lambert Scaheys, 1808-1859 A. Schayes, Bevekom. - Lit.: A. GOOSSE, le nom de famille Schayes. Dialectes de Wallonie 1978,138-142.

 

FD

Schechter

zie Schachter.

 

FD

Scheck

Schech: Mhd. schecke: gevlekt. BN. 1209 Cuonr. cogn. Schecco, Pfullendorf (BRECH.).

 

FD

Scheck

Scheecqmans.       1.    V. Schaak. — 2. V. SAD  (Sac).

 

EV

Sched(e)in

zie Esquedin.

 

FD

Scheecqmans

De FN is ontstaan door eenleesfout van Scheepmans. Bij het huwelijk van Vital-Jean-Baptiste-Alfred Scheepmans (°Louvroil-lez-Maubeuge) in Monceau-sur-Sambre in 1913 maakte de ambtenaar een inktvlek op ep, zodat de FN er aïs Scheecqmans uitzag (med. P. De Zuttere, Bs.).

 

FD

Scheeder, de

zie Scheider.

 

FD

Scheef

1. BN voor iemand die zich scheef houdt, -2. Var. van D. Schaf: schaap. BN. 1581 Hendrik Scheeffs,Mech.(AP).

 

FD

Scheefer

zie Schafer.

 

FD

Scheefhals

Scheven(h)als, Schevenhels, Schevene(e)ls, Scevenels, Scheefnels, Schevernels, Se(e)venels: BN voor iemand met een scheve hais. D. Schiefnacke. 1575 Laureys Schevernels; 1655 Laurens Schevenels, St.-Tr. (MEURICE); i6e e. Jan Gelaes metten scheven hais, Ht. (GESSLER); 1698 Scheefhals, Schevenhels, Mech. (MERTENS).

 

FD

Scheel

Scheele(n), Schelen: BN voor een schele. 1122 Reingotus Scelue, Bg. (GYSS. 1999'); 1457 Jan Schelen, Ht. (A.GHIJSEN).

 

FD

Scheelen

1. Car. phys. ,,Louche". N° 262.    2.   Proven.  Schele   (Dép.

Vorst).

 

EV

Scheelings

zie Schellinck(x).

 

FD

Scheemaker, (de)

de Scheema(e)(c)ker(e), Scheemaeker(s), Scheema(e)cker, de Schemackere: BerN van de schedenmaker, de vervaardigervan scheden. Vgl. E. She(a)ther. 1286 Walterus Scedemakere, Bs. (HB 245); 1368 Johannis Sceedemakers, Ktr.; 1382 Jan de Sceedemakere, Marke (DEBR. 1970).

 

FD

Scheen

Graphie négligée de l'all, schön, comp. Scheun (Brech. II, 491) cf. aussi Schene.

 

JG

Scheen

Scheenen, Schennen: i. Mnl. scène: scheenbeen, schenkel, scheenplaat. BN naar het lichaamsdeel of het deel van de wapenrusting. Vgl. D. Schienbein. 1170 Albero Skine, Keulen (HAGSTR. 1949); 1277 Nicholaum dictum Scène, Hulst (DEBR. 1962); 1438 Gossin Scène, Ktr. (DEBR. 1958). - 2. Scheen kan ook dial. (Saksisch) ontrond zijn < Schô'n.

 

FD

Scheen

V. Schijn.

 

EV

Scheenaerts

zie Schenaerts.

 

FD

Scheep-   

-ers, -man(s).Profess. Scheper,  ,,Berger".  Synon. :  Schepers, Scheepman. Profess. 1. ,,Batelier". — 2. V. Scheepers.

 

EV

Scheepens

zie Schepens.

 

FD

Scheepers

Scheepmans. Nom de métier (au géni­tif): néerl. scheeper, scheepman 'batelier'ou moy. néerl. scheper, schaper 'berger', cf. Scheper(s). * Scheepers dit Scapus.

 

JG

Scheepers

zie de Scheper.

 

FD

Scheepman(s)

zie Schipman(s), Schaapman.

 

FD

Scheer

Scheer- -s, -ens. 1. V. Schaar. —  2. V. HARD (Hari).

 

EV

Scheer

Scheers. Surnom de coiffeur ou de ton­deur; comp. le NF Schaers.

 

JG

Scheer-  

-es,   -linck(x).   V.   HARD (Hari).

 

EV

Scheer(s)

Schees, zie de Scheerder.

 

FD

Scheerder, de

-ère, de Scheirder(e), Scheerder(s), Scheerer, Schierer, Scher(r)er, Scheer(e), Schee(r)s, Scher(re), Schers, Sches, Scheir(e), Scheirs(en), Schier(s): BerN van de scheerder, d.i. ofwel de baardscheerder, barbier, ofwel de lakenscheerder, droogscheerder. 1358 fundum Danielis Scerre; 1368 Oste de Scherre up doir Danin Scherers; 1367 Oste de Sceere; 1395 van Willem den Scerrere, Ktr.; 1398 Bette Scers, Ing. (DEBR. 1970); 1389 Hennen die Scheerder, VB (BOLSEE); 1396 Lambrecht Scheers, Tn. (C.BAERT).

 

FD

Scheerdijk

-dyk: PlN. Vervorming (n/r-wisseling) van Scheendijk (U)?

 

FD

Scheeren(s)

Scheerden, Scheeres, Scheirens, Scheiris, Scheren(s), Schéren(ne), Scherenne, Schérès, Scherrens, Schieren(s), -es, Schirren: Uit Scherin, ail. van ww. Squerens, scheren. Zie De Scheerder. 1382 Wouter Scherrin; 1398 Galle Sceerins, Wingene (DEBR. 1970).

 

FD

Scheerlinck

-linckx, -ling, -lynck, Scherling, -linck, -linx, -lynck, -lijnck, -lyngk, Scheir(e)linck(x), -lynck, Scheirlijnck, Schierlinck, -ling: Mnl. scheerlinc, Mhd. scherlinc: dolle kervel. 1297 Wernh. dictus Scherlink, Bonndorf (BRECH.); 1344 van Janne Scerlinghe, Cent (RSGII); 1389 sire Scerlinc, VB (BOLSEE); 156 e. Bave Sceerlijncx, Bg. (CG); 1541 Lauwereins Scheerlinc, Ktr. (MONB.).

 

FD

Scheerlinck

Scheirelinckx, Scheirelinck, etc. Nom de plante: néerl. scheerling 'ciguë,mar­jolaine'.

 

JG

Scheerlippens

zie Serlippens.

 

FD

Scheerschmidt

D. BerN van de kleinsmid die scharen maakt.

 

FD

Scheeuwijck, van

-yck, Schewijck, -yck: PlN Schadewijk in Eersel en Os (NB), Schawijk in Kerkom (VB) (F.C.). 1311 Henricus de Scadewich, Eersel (OATII); 1420 Diederick van Scadewyck, Kleef (PARM.). Of een andere PlN? 1357 Wasmoet van Scevic = S. Wasmodi de Schevic, Brabant (BLO III).

 

FD

Scheeven

Scheyven, Scheijven(s): i. Verbogen vorm van Mnl. scheef, scheyf: scheef, schuin, scheel. BN voor een scheve. Vgl. Scheef. Ndd. Sche(e)fe, Scheve, Schewe. 1315 Willeke Scheve, Greifswald (NN). - 2. Patr. Var. van Schijven. 1347 Scheven Thomaes sone, St.-Remigius-Geest (C.BAERT); 1396 Diederic Scewen zone, Scheldewindeke (DE B.). Vgl. Scheyvaerts.

 

FD

Schefer

zie Schafer.

 

FD

Scheffel(s)

D. dial. (Elzas, Rijnland) var. van Schôffe: schepen. Vgl. Scheffen.

 

FD

Scheffelaar

zie Scheffler, Schuyffeleer.

 

FD

Scheffen

Limburgse vorm van schepen: wethouder. Vgl. Schepens. 1340 Johannis dicti heren Sceffens, Tn. (C.BAERT).

 

FD

Scheffen

Nom de profession: lux. Scheffen (all. Schöffè) 'échevin'.

 

JG

Scheffer

Scheffert. Sans doute lux. Scheifer(t), var. de l'all. Schäfer'berger'.

 

JG

Scheffer(s)

-ert, zie Schafer.

 

FD

Scheffermeyer

D. BerN van de schaapherder, schapenfokker. Vgl. Schafer. 1755 Egid. Joa. Scheffelmeijer, Mech. (MUL VIII).

 

FD

Scheffler

Scheffelaar, Schöffler, Schoeffler, Schoffeleers, Schouffler: D. Zwabische BerN van de kuiper. 1306 Ulr. der Scheffler, Augsburg (BRECH.); 1581 Jan Scheffeleer, Erkelenz-Aw. (AP).

 

FD

Scheffs

zie Schaf.

 

FD

Schefman

Var. van D. Schafmann. Vgl. Schaapman. 1382 Joh. Schefman, Kassel (BRECH.).

 

FD

Schegers

zie Schaeger.

 

FD

Schei

Scheyen, Scheys, Scheijs: Mnl. scheye: stuk gekloofd hout. BN naar het knoestige voorkomen, voor een lomperd. Vgl. D. FN Scheit (BRECH.) < Mhd. schît: blok (gekloofd) hout. 1337 Willelmi Scey = 1340 Willelmi dicti Sceys = 1357 Willelmi Scay=1358 Wilelmi Schaey, Tn. (C.BAERT); 1398 Willem Scey, Grielkin Sceys, Wingene (DEBR. 1970); 1442 Aleyt Scheys, Zolder (VANB.).

 

FD

Schei, van

zie van Schelle.

 

FD

Scheid

Nom d'origine: all. Scheid 'frontière, bifurcation' (Brech. II, 493).

 

JG

Scheid

Proven. Plus. L.D. (Gr. duché Luxemb.: Bour-, Heider-, Ho- -scheid).

 

EV

Scheid(t)

Scheit, Scheidgen, Sheid: i. D. Scheide: schede. BerBN van de schedenmaker of huisnaam. 1283 Eberh. dictus ad Vaginam; 1298 Volzo zum Scheydye, Mainz (BRECH.). - 2. PlN Scheide: wegscheiding. PlN Scheid in Kronenburg (NRW). - 3. D. Scheit, zie Schei.

 

FD

Scheid(t)weiler

Scheiwiller: PlN Scheidweiler bij Trier (RP).

 

FD

Scheider

de Scheeder, (de) Scheyder, Descheyers: BerN i. Scheidsrechter, bemiddelaar. 1381 Claeys Sceedere, Hontenisse (DEBR. 1999); 1396 Gillis de Sceydere, Aspelare (DE B.). - 2. Evtl. schedenmaker. E. Sheather. 1302 Richard le Schether(e), York (REANEY).

 

FD

Scheiff

Var. van Scheef? Of van Schiff?

 

FD

Scheiffele

Wsch. < Schifferle, dim. van Schiffer: schipper.

 

FD

Scheimann

zie Scheyman(s).

 

FD

Schein(s)

zie Schijns.

 

FD

Scheinberg

V. Schijn. Scheins. 1. V. Schijn. — 2. V. SAD (Ban).

 

EV

Scheiner(t)

Szajner(t): Vertegenwoordiger voor het gerecht, voorzien van een volmacht (Mhd. schîn, D. Schein). Mhd. Schînbote (BRECH.).

 

FD

Scheinman

zie Scheyman(s).

 

FD

Scheipers

zie de Scheper.

 

FD

Scheirder(e), de

Scheire, zie de Scheerder.

 

FD

Scheirens

Scheiris, zie Scheeren(s).

 

FD

Scheirlinck(x)

-lynck, zie Scheerlinck.

 

FD

Scheirlinckx

V. HARI. Scheirman.  1.  V.  Schaar.  — 2.  V. HARD (Hari). Schelck.   1.   V.   Schalch,     2.  V. SCALC.

 

EV

Scheirman

zie Scherman(t).

 

FD

Scheirs(en)

zie de Scheerder.

 

FD

Scheit

zie Scheidt.

 

FD

Scheitler

Wsch. var. van Scheiterer: die hout in stukken klooft. 1417 Heinz Schitrer, Konstanz (BRECH.).

 

FD

Scheiwiller

zie Scheidtweiler.

 

FD

Schel(h)aever

Proven. Schelde-hoeve avec suff.   -(e)r,  d'orig. N°  212.

,,De la ferme de l'escaut". Comp.: Se(y)naeve, ,,Ferme de la Senne". N° 245.

 

EV

Schel(le)kens

1. V. SCALC. — 2. Proven.   Scheldeken   (Dép.   Kluizen) ou Schillekens, ,,Petites écorces" (L.D.).

 

EV

Schel(le)mans

Chelman: i. Afl. van schelle: bel, klokje. Naam voor belleman, omroeper. Vgl. D. Schellmann. 1554 Adam Schellemans, Mech. (AP). - 2. Zie Schillemans.

 

FD

Schelbach

-back: PlN Schellbach (HS).

 

FD

Schelck

zie Schalck.

 

FD

Schelde(n), van de(r)

van de(r) Skelde(n), van de(r) Schilde, van den Schilde(n), van der Schilt, Vandesquille, Verschelde(n), Verschilde, Verchel(de), Verschelle, Versquel, Verschelve: PlN Ter Schelde, naar de riviernaam Schelde. 1176 Gerulphi de Schalda, Cent (GYSS. 1999'); 1368 Gosuinus de Scalda (SM Cz8); 1427 Jans van der Schelden huus, Ktr. (DEBR. 1958); 1537 Jan Verschellen, Heerlen-Aw. (AP).

 

FD

Scheldeman

Afl. Van van der Schelde, Verschelde.

 

FD

Schelder(s)

BN voor iemand die berispt, vermaant, laakt, scheldt? Vgl. D. Schelter. Maar wellicht veeleer var. van Schilder(s), zoals in Heerhugowaard in 1787 (PDB).

 

FD

Scheldewa(e)rt

zie Schellewaert.

 

FD

Scheldewaert

Proven.  ,,Alluvion de l'Escaut".    Comp. :    Schillewaert,

,,Alluvion de la Schille" (Rivière).

 

EV

Schelen

zie Scheel.

 

FD

Scheler

zie Schaler.

 

FD

Schelest

zie Céleste.

 

FD

schelf

,Jonc".    Proven.    Schelf- -heide,   -bout,   -vliet,    ,,Bruyère-,

Bois-, Ruisseau- -aux joncs". Schae- vlieghe. Synon. de Schelfvliet.

 

EV

Schelfaut

Schelfhaut, Schelfhout, etc. Nom d'origine: Schelfliout, à Tamise (FlOr), et à Grauw (Flandre zélandaise).

 

JG

Schelfhof

Reïnterpretatie van Schelfhout?

 

FD

Schelfhout

-(h)aut, -out, -t(h)out, Schel(p)hout: PlN Schelfhout in Temse (OV) en Grauw (Z). 1388 Bertel Scelfout, Moerzeke (CED); 1486 mit Gielyse Scholle ende Janne Schelfout, Hoeilaart (STR.); 1508 Luuc Scelfhout, Temse (DE MAN).

 

FD

Schelhaever

Zinwoord. Mnl. schellen: schillen, pellen. BerN: die de haver schilt, pelt. Vgl. Wvl. bloempelder, gerstepelder (DE BO); 1588 Johan Pellecoorn, Leiden (J.D.). 1476 Herman Scelhavere, Duisburg (PARM.); 1568 Fransois Scelhavere, Bg.; 1641 Anthoine Schelhavere, Petegem (SCHOUT.). Zie ook Scalaire. - Lit.: F. DEBRABANDERE, Schelhaever en Buyswgge. VS 1989,34-36.

 

FD

Schelhout

zie Schelfhout.

 

FD

Schelings

zie Schellinck(x).

 

FD

Schelke

zie Schalck.

 

FD

Schelkens

zie Schellekens, Schal(c)k.

 

FD

Schell-

-inch, -inck(x), -ings,  -inx,1. Proven. Schilling (Monnaie). N.

de terre, d'après la redevance payée par le preneur. Synon. : Squelins. Schelling. Plus. L.D. en Hollande. Terschelling (Loc. holl.).

 

EV

Schell(e)kens

Schelkens, Schelt(i)ens, Scheltjens: i. Mnl. schelle, dim. schellekin: schel, belletje, klokje. BN voor wie met het belletje rinkelt of BerBN van de belleman. 1233 Lennotus Scellekins, Cent (GN). - 2. Patr. Dim. van VN Godschalk. Vgl. Schellen. Zie Schalck.

 

FD

Schellaert

Squela(e)rt, -ard, Squélard, -art, Squèlard: i. Afl. van Mnl. schellen: weerklinken, schallen, doen klinken. BN voor een lawaaimaker. 1209 Henr. Schelart, Keulen (BRECH.); 1260 Boidin Schellart, Grauw (CG); 1381 Aechte Scellaerts, Ossenisse (DEBR. 1999); 1396 Jan Scellaerts wijf, Erondegem (DE B.). - 2. Patr. 1357 Scelaert van Cryekenbeke = Scelaert van Criekenbeke = Sceelaerd v.C. = Scelard (BLOIII).

 

FD

Schellander    

Proven. Scheldeland, avec suff. -er, d'orig., ,,De la région de l'Escaut". N° 212.

 

EV

Schellander

Salandre, Sallendre, Salender: i. Adaptaties van Fr. FN Chalandre. Ofr. calandre, chalendre: leeuwerik. BN. Zie ook Schalandrijn. - 2. Ook D. FN Salender < Mhd. sallant: eigen goed van de heer. Ook PlN Saaland (CH) (BRECH.).

Schell(e): BN Mhd. schel: luidruchtig, opvliegend.

1272 Arnoldus Schello, Wurzburg (BRECH.).

 

FD

Schelle(n)

Schelle(n)s, Schelles, Schellis: Patr. < Schallin, vleivorm van de Germ. VN Godschalk. 1295 Pétri Scellins, St.-M.-Lennik (LIND. 1947', 11); ±1360 Scellen Goodscalc, Henric Schellens, Diest(CLAESi986).

 

FD

Schellebroodt

Surnom néerl. signifiant 'qui rompt le pain de ses mains, qui mange sur le pouce' [FD] ; comp. Brisemiche.

 

JG

Schellebroodt

Zinwoord. BN: die het brood breekt, met de hand in hompen deelt. Vgl. Scheurweg(en). 1333 Clövenbrod, Lubeck (NN). 1363 Jacobus dictus Scellebroet, Lv. (BO); 1465 Cornelis Scellebroots, Maldegem-Bg. (PARM.).

 

FD

Schelleisen

BN voor smid: die het ijzer laat klinken.

 

FD

Schellekens

Schellens. Dérivés néerl. du thème anthropon. Schel(k)-, tiré du nom germ. Godescalc ; ou bien surnom formé sur le néerl. schel 'clochette, sonnette' [FD].

 

JG

Schellen(s)

1. V.  HAD  (Ha). — 2. Proven. Schelle (Loc.).

 

EV

Schellengs

zie Schellinck(x).

 

FD

Scheller

zie Schaller.

 

FD

Schellewaert

Schillewaert, Scheldewa(e)rt: BN voor een schele. Afl. van Mnl. scelu: scheel. Vgl. Callewaert. 1270 Heinric Schelewart, Cent (CG); 1281 Hannekinus Sceleward, Ip. (BEELE); 1398 Jan Scellewaert, Tielt (DEBR. 1970).

 

FD

Schellinck(x)

-ing(s), -ynck, -ingen, -engs, Sche(e)lings, Schilling(s), Schillinger, Schillings: BN naar de oude muntnaam, de schelling, 1/20 pond of 12 penningen. Vgl. D. Schilling. 1335 Jacob Scellinc, Bg. (JAM.); 1385 Lamberti Scillinx, Tg. (TYTGAT); 1508 Katheline Schellincx, Temse (DE MAN).

 

FD

Schelling

Schellings. Surnom flam. ou ail. d'après le nom de monnaie, équivalent du w. liég. skèlin, fr. escalin, cf. aussi 1360-62 «Leu-rens Skalins» PolyptAth.

 

JG

Schellis

zie Schelle(n).

 

FD

Schellkens

zie Schellekens, Schalck.

 

FD

Schelmans

zie Schellemans.

 

FD

Schelpe

1.   Profess.   Schelpenvisser, ,,Pêcheur   de   coquillages".      2. Surnom  de  pèlerin.   V.   Coquille. N° 146. — Synon. : Schulpe, Schelstraete. Proven. Schellestraat (Dép. Stokroie).

 

EV

Schelpe

Schelpé: Mnl./Wvl. schelpe: schelp, schaal, schub. BN voor een pelgrim naar Sint-Jakob van Compostela, naar de schelp op zijn hoed? BN naar de schubbige huid? 1221 Willelmus Scelpa; Willekinus dictus Scelpe; ±1300 Philippus Schelpe, Cent (GN); 1366 domum Facellini Scelpe, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Schelpheuvel

De familie komt uit Essen, waar zo'n PlN zou zijn (PDB).

 

FD

Schelphout

zie Schelfhout.

 

FD

Schelstraete, (van)

PlN Schelstraete in Bg., Aardenburg, Dend., Cent (KCTD1935,389-391). 1281 Willelmus de Scelstraten, Zwijnaarde (HAES.); 1474 Jooris vander Scheldestrate, Gent-Bg. (PARM.); 1501 Gillis van der Schelstrate, Tielt (KWII); 1584 Peeter van Schelstraeten, Aw. (AP).

 

FD

Schelt(i)ens

Scheltjens, zie Schellekens, Schalck.

 

FD

Schelvergem, van

PlN Schelvergem bij Hillegem (0V). 1281 loh. de Scelveghem, Hillegem (HAES.); 1396 Pouwels van Schelveghem, Aaigem (DE B.); 1472 Jan van Scelvegheem, Heldergem (PARM.); 1633 Lieven van Schelvergem, Aalst-Aw. (AP).

 

FD

Schelvis

BerBN voor de visser of verkoper van schelvis.Vgl.Pladijs.

 

FD

Schemackere, de

zie (de) Scheemaker.

 

FD

Scheman

zie Scheyman(s).

 

FD

Schemberg

Ontrond < Schönberg.

 

FD

Schembre

zie Cambre.

 

FD

Schembri

zie Chambrier.

 

FD

Schemel

zie Schimmel.

 

FD

Schemke

Schemmekes, Schimek, Schimanski, -sky: Pair. Var. en afl. van Silezisch Schimke, afl. van VN Simon. 1381 Schimko von Kalkow, Neisse (DN).

 

FD

Schena

zie Chénau.

 

FD

Schenaerts    

Car.     mor.     Schijner (Schijnheilige),  ,,Hypocrite". N°279.

 

EV

Schenaerts

Scheenaerts: Wsch. ontronde vorm van Schoonaerts. 1584 Hans Schenaers, Aw. (AB).

 

FD

Schenck

1.  Profess.  Schenk,   ,Jambon". N.  de charcutier. Nos  131,

150. Synon. : Jambon. — 2. V. SAD (Sanc).

 

EV

Schenck

zie Schenke.

 

FD

Schendel

Proven. Schendel (Rivière), Schendelbeke (Loc.). Van Schendel.

 

EV

Schendel

Schindel: Mnl. schindel: houten dakpan, dekspaan. BerBN. 1399 Symoen Scindel, Ktr. (SR 4ir°).

 

FD

Schendel, van

zie van Schijndel.

 

FD

Schendelbeke, van

PlN Schendelbeke (OV). 1212 Oliverus de Scendelbecha, Ninove (CACa); 1374 Gheeraert van Scenderbeke, Gb. (SCHR.).

 

FD

Schendermaal, van

PlN Xhendremael (LU). 1280-90 Librecht van Scendelmale, Rijkhoven (VMW); 1288 Emut de Scendremale; 1334 Bodechon de Scendremale, Othée (SLLII-III); 1488 Peter Schindermael = 1500 Peeter van Schindermale, Diest (HB 340,343).

 

FD

Schène

Schene. 1438 «Gossin Scène» Courtrai; surnom: moy. néerl. scène 'tibia, jambière' [FD]; cf. aussi Scheen.

 

JG

Schêne

Schène, Schene, zie Duchêne.

 

FD

Scheneider

-eyder, -ider, -éder, zie Schneider(s).

 

FD

Schener

zie Schoner.

 

FD

Schengen, van

van Schingen: Waternaam Schenge (Z). PlN Schengen in Remerschen (GH), Schingen (FL). 1147 Baldwino de Skinga; 1198 Henricus de Scinge, Z (LNT); 1381 Jan van Scenghen, Ossenisse (DEBR. 1999); 1396 Gillis van Schinghe, Zonnegem (DE B.).

 

FD

Schenis

1. Car. mor. Schennis, pro­fanation". N. de profanateur (d'église). — 2. Proven. Schijnhees. ,,Fourré de la Schijn" (Riv.) ou ,,Fourré resplendissant". V. Schijn.

 

EV

Schenk

Schank. Nom de métier: all. Schenk 'échanson, cabaretier'.

 

JG

Schenk(e)

Schenck, Schin(c)k, de Schijnck, de Schynck, Schan(c)k: Mnl. schenke: schenker, wijnschenker, waard. BerN. 1335 Wouter Scenke, Hulst (DEBR. 1999); 137° Robinum Schenke, St.-Tr. (GHYSEN); 1374 Werner Schenck, LX (BLO VI); 1650 Hendrick Schincx, Tn. (HEND.).

 

FD

Schenkel(s)

Proven. Dép. Balegem.

 

EV

Schenkel, (de)

Schenkels, zie (de) Schinkel.

 

FD

Schenkelaars

BerN van de wijnschenker, waard.

Mnl. schenkenaer. Vgl. Schenkers.

 

FD

Schenker

1. Car. mor. ,,Donateur, bienfaiteur". — 2. Proven. Schenkel (Dép. Balegem).

 

EV

Schenker(s)

Schinker: BerN van de wijnschenker,

bierschenker, waard. Vgl. Schenk(e).

 

FD

Schenkeveld

PlN Schinveld (NL)?

 

FD

Schenkkan

BN voor de wijn- of bierschenker.Amsterdams-joodse FN (PDB).

 

FD

Schennen

zie Scheen.

 

FD

Schenten

Luxemburgs Patr. Ook Schennetten < Jeannette.

 

FD

Schentzer

zie Schanze.

 

FD

Schenus

zie Chenu(t).

 

FD

Schep-

-mans, -pers. Profess. 1. Schepper, ,,Puiseur". — 2. Scheepman, ,,Batelier". V. Schip. —• 3. Schepper, ,,Créateur, constructeur".

 

EV

Schepdael, van

Vaneschepdael: PlN Schepdaal (VB).

1485 Willem van Scepdale, Mb. (A.BAERT).

 

FD

Schepen(s)

Scheepens, Scheppens: Ambtsnaam van de schepen, lid van de schepenbank. 1306 Hannin le Scepene, Ip. (BEELE); 1570 Hendrik Schepens, Meerhout-Aw. (AP).

 

FD

Schependom, van

Mnl. schependom: rechtsgebied van een schepenbank.

 

FD

Schepens

Fonction. ,,Echevin". N° 141.

 

EV

Schepens

Schépens. 1288 «Baud. li Schepen» DettesYpres; nom de fonction (au génitif): œzû.schepen 'échevin'.

 

JG

Scheper, de

Sche(e)pers, Schépers, Scheipers, Scheypers: i. Mnl. scheper = schaper. BerN. Zie Schapers. 1285 Godefert der Scepere van

Overspauden (OGO); 1393-5 Andries de Scepere van Duffel (V.GORP 1949); 1504 Pieter Sceper = 1523 P. de Sceper, Aarts. (MAR.). - 2. Mnl. scheper = schepper. Zie De Schepper. - 3. Evtl. ook = Schipper.

 

FD

23:11 Écrit par Johan Viroux | Lien permanent | Commentaires (0) |  Facebook |

Les commentaires sont fermés.