08/07/2012

R-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

Rega(t)

zie Reingardt, Rigout.

 

FD

Régal

Fausse régression de Réga (ci-dessus) ou var. de Rigal.

 

JG

Regal(do)

Régal, -au(s), zie Rigout.

 

FD

Regali

Rigali. Probabl. génitif latin de Rigal.

 

JG

Regan

lerse FN, ook O'Regan: afstammeling van Riagàan: kleine koning. 1264 Padyne Regane, Dublin (REANEY).

 

FD

Régar(t)

1. Proven. Regard, ,,Vue". L.D. — 2. V. RAD (Rak).

 

EV

Regeer

Regheere, Reger, Rieger, Reghers, Reggers, Réggers: Patr. Germ. VN ragin-ger 'raad-speer': 1050 Reingerus; 1200 Reingerus de Watervlieth; 136 e. Reigerus, Cent (GN); 1303 van Janne Reinghere, Oostkamp (VERKEST); 1267 Reingerkinus Faber; 1306 Reingers li Favres, Ip. (BEELE); 1358 Pieter Reygheers sone, Hulst (DEBR. 1999); 1639 Joos Regheer, Kemmel (DUV.). Reggers en Reghers kunnen evtl. uit Regaerts verdoft zijn (zie Reingardt).

 

FD

Regel, de

de Reghel, Reigel, Reygel, Reijgel: Pacr. Dim. van ragin-naam: Regilo (MORLETI).

 

FD

Regelbrugge

PlN Regelsbrugge in Aalst (OV). 1360 van Clause van Reghelsbrugghe, Cent (GSB); 1378 Goessene van Reghelsbrugghe, Dend. (OSD); 1409 Gillis van Regelsbrugghe, Aalst (med. A. Clabots, Aalst); 1561 Hans van Reghelbrugghe...Bruessele, Pamele (V.BUTS.).

 

FD

Regelink

Regellinck: Patr. Afl. van Regel.

 

FD

Regels

Ré-. Surnom: génitif de moy. néerl. regele 'ligne droite, règle, etc.'.

 

JG

Regener

zie Reiner(s).

 

FD

Regenmortel, van

van Regenmorter, van Rege(n)moorter, van Regemofojrtel, Regejn)mortel(s), van Regemorte(r), van Rege(n)meuter, Regemeut(t)er, van Reguemortel, Reguemeute, -mente, van Remo(o)rtel(e), van Remoorter(e), van Remooretere,van Regemortel: PlN Regenmortel: drassige grond aïs grensscheiding. PlN in Kontich (ROEL. 1942), Reet (A) en bij Helvoort (NB). 1426 Wouter vanden Reghemorter = 1452 Wouter van Reghemoeter = 1472 Wouter van Reeghemortel; 1521 Heyndrick van Regemortel = 1532 Heynrick van Remoerter, Aarts. (MAR.); 1450 Jan vanden Regenmorter, Kontich (SELS).

 

FD

Régent

Mnl. régent: bestuurder, prelaat. BN/ BerBN. 1787 Ign. Régent, St.-Win. (VERGR. 1968).

 

FD

Regenwetter

-vetter: BN: regenweer.

 

FD

Reger

Regère (forme romanisée), au génitif: Reggers. Nom issu de l'anthrop. germ. rad-gair.

 

JG

Reger

Regheere, Reghers, Reggers, zie Regeer.

 

FD

Reget

1. V. RAD (Rac). — 2. Pro­ven. Rejet (L.D.).

 

EV

Regge, de

Reïnterpretatie van Der(h)egge < Van der Heggen.

 

FD

Reghel, de

zie Regel.

 

FD

Reghem

Nom d'origine: Reckem (FlOcc)?

 

JG

Reghem

zie Reguème.

 

FD

Reghert

zie Reingardt.

 

FD

Regibaut

-baux, -beau, -bo(t), zie Reinbout.

 

FD

Régibaut

Régibaux, -eau, Regibo, Ré-, Rigebo. Nom issu de l'anthrop. germ. ragin-bald (Fôrst. 1223). Cf. aussi Résibois.

 

JG

Régibeau

Reginster. Proven. ,,Bois-, Etablissement- -du sieur Ragin.

 

EV

Regien

zie Régine.

 

FD

Régiment

zie Résimont.

 

FD

Regimont

Ré-. Nom d'origine: topon. [à loca­liser] ou var. de Résimont.

 

JG

Regina

1. Metr. Lat. HN Regina 'koningin'. Ook fem. van Germ. ragin-naam: Ragina. -2. Var. van Reginard, Regnard = Reinaert.

 

FD

Reginaldi

-aud, zie Reinoud(s).

 

FD

Régine

Regien: Metr. Lat. HN Regina.

 

FD

Reginster

Nom d'origine: Reginster, à Lou-veigné (Lg).

 

JG

Reginster

PlN in Louveigné (LU).

 

FD

Régis

Gen. van Lat. rex: koning. 1613 Carel Royal alias Régis, Spanje-Aw. (med. H. Lambrechts).

 

FD

Regn-

-ard, -art, -ier, -aud(in), Regout. V. RAD (Rank, Rak).

 

EV

Regnard

-art, Regnaud, -ault. 1331 «Regnaitd de Labrout» CartValDieu, 1368 «Regnaut prostré curey de Ourgoy» CartOrval, 1444 «Regnault le Bastart» AidesNamur, 1472 «Régnait le Foullon», «Thierion Regnart» DénVirton, « Regnault l'Allemant» Mont-quintin, 1496 «Pierre Regnart» BourgNamur, 1501 «Regnar de Bryamont» CoutStavelot, 1597 «Massinet Regnault» BourgDinant, 1602-3 «Regnard Desneu» TerriersNamur, 1619 «Pierre Regnau» BourgNamur, 1659 «Denis Henri Regnaut» DénSalm; nom issu de l'anthrop. germ. ragin-hard et/ou ragin-wald (Fôrst. 1230).

 

JG

Regnard

-art, zie Reinaert.

 

FD

Regnault

-aud, zie Reinoud(s).

 

FD

Régner

-ier(s), -(i)ez, -y, zie Reiner(s).

 

FD

Regnery

cf. Renery.

 

JG

Regnery

zie Reiner(s).

 

FD

Regniac

Var. de Rognac?

 

JG

Régnier

-ir, -er, cf. Renier.

 

JG

Regniers

Génitif néerl. de Renier.

 

JG

Regno

Nom issu de l'anthrop. germ. ragin-wald (Fôrst. 1237).

 

JG

Regno,

zie Reinoud(s).

 

FD

Regnould

Nom issu de l'anthrop. germ. ragin-wulf (Fôrst. 1240).

 

JG

Regnoult

zie Reinoud(s), Renouf.

 

FD

Rego

-os, -ou{d)t, -ourd, zie Reyngoudt, Rigout.

 

FD

Régo

Regos, cf. Regau.

 

JG

Regolle

zie Rigolle.

 

FD

Regout

Nom issu de l'anthrop. germ. rik-wulf; ou bien mis pour de Reggo, du nom d'un

verrier vénitien. - Bibliogr. : Guy Regout, Gé­néalogie de la famille Regout, Namur, 1975.

 

JG

Regt, de

zie Rech(t).

 

FD

Regter, de

Regters, zie (de) Rechter.

 

FD

Reguème

Reghem, Reghem: Patr. Germ. VN rîk-helm 'machtig-helm': Richelmus, Riquelmus (MORLET I).

 

FD

Reguemeute

-mente, zie van Regenmortel.

 

FD

Reh

Reeh, Rehe: BN D. Reh: ree.

 

FD

Rehan

NF sans doute non indigène, p.-ê. de protestant, que l'on rencontre aux 16e et 17e s. d'après GeneaNet à Acquin (PdC) ou à Kerkrade (P.-B.).

 

JG

Rehema

Rehermann, zie Rehman(n).

 

FD

Reheul

zie Rihoux.

 

FD

Rehfeldt

Réfeld: PlN Reh(e)feld (BB, S).

 

FD

Rehlinger

PlN Rehlingen (RP, SL, NS, BEI).

 

FD

Rehm

Patr. VN Remo < Reimboud (BRECH.).

 

FD

Rehman(n)

Rehermann, Rehema: Patr. Rei(n)marm, afl. van ragin-naam (BRECH.).

 

FD

Rehmer

zie Rymer.

 

FD

Reho

zie Rihoux.

 

FD

Rehorst

PlN Reh-horst: ree-bosje.

 

FD

Rei(t)zer

zie Reiser.

 

FD

Reiber

Nom de profession: ail. Reiber 'trotteur, broyeur'.

 

JG

Reiber

Reyper: BerN Mhd. rîber: badknecht, (> pej.) boef. 1420 Jôrg Ryber, Baderknecht, Kempten (BRECH.).

 

FD

Reich

Reiche(n), Reisch: i. Patr. Germ. VN. Korte vorm van rîk-naam. Vgl. Ryk. - 2. BN voor een rijke. Vgl. De Rijk.

 

FD

Reichard

-ar(d)t, -artz, -ert(z), Riechert, -er{t)s: Patr.D. vorm van Rijkaard. Zie Ryckaerts.

 

FD

Reiche(n)

zie Reich.

 

FD

Reichel(t)

Rei(s)chl, Rich(i)l, Richel: Patr. i. Dim. van Germ. rîk-naam. Vgl. Reichlin(g). 1474 Petrus Richel, Chemnitz; 1610 Chr. Reichel alias Reich, Silezië. - 2. Germ. VN Reichwald (BRECH.).

 

FD

Reichenbach

Verspreide D. PlN.

 

FD

Reichenberg

PlN (BB, BEI, HS, RP, S).

 

FD

Reichenberger

Ethnique: habitant de Reichen-berg (Tchécoslovaquie), etc.

 

JG

Reicher

-ert. Surnom: ail. reicher 'riche'; ou bien var. ail. de Richard.

 

JG

Reicher

Riechers: Patr. D. vorm van Germ. VN Rijker; zie Rijkers. Of < Reichert.

 

FD

Reichert(z)

zie Reichard.

 

FD

Reichl

zie Reichel(t).

 

FD

Reichler

Reychler: Patr. Afl. van Reichel(t). 1508 Wolfg. Richler, Badensee (BRECH.).

 

FD

Reichlin(g)

Raychlin: Patr. D. afl. van Germ. rîk-naam. 1382 Jodocus Rychlin und seine Tochter Greda die Reichlingerin (BRECH.). Vgl. Ryckelynck.

 

FD

Reichling

w. (Bastogne) Rinchlin. Dérivé ail. d'un anthrop. germ. en

rîkja-,  cf. 1382 «Jodo-cusRychlin»(Brech. 11,389).

 

JG

Reichman(n)

Rejchman, Richmann, Richtman(n):D. pendant van de FN Rijkman(s).

 

FD

Reid

Nom d'origine: La Reid (arr. Verviers).

 

JG

Reid(t)

zie Reith.

 

FD

Reidanus

Latinisering van Reid (zie Reith 2.); vgl. Reidinga, Reijding

(V.D.PLANK).

 

FD

Reidemeister

Reymester: BerN van de ritmeester (ziei.v.)(NN).

 

FD

Reif(f)

Reeff, Réeff, Reff: 1. Patr. Korte vorm voor Reifin, vleivorm van Germ. VN Renvard, Reinveerd, Raginfrid. 1336 Heinric f. Hannins f. Kerstiaens Reifs, Bredene; 1336 Willem Reyfin, Bredene (RYCKEBOER); 1325 Jan Ref; 1386 Jehan Reifs, Ip. (BEELE). - 2. D. FN Reif(f ) < Rîfo < Germ. VN Rîchfrit (BRECH.). Zie Ryf. - 3. D. FN Reif(f) kan ook een BerBN zijn voor een kuiper (naar de hoepel) of huisnaam. 1325 de domo zu dem Reyfe, Worms (BRECH.).

 

FD

Reifenberg

PlN (BEI, HS, RP).

 

FD

Reiff

Forme courte de Reifin, hypocor. du nom germ. Renvard, Reinveerd < ragin-frid [FD] ou bien NF ail. < germ. Rîfo (Brech. II, 390). Cf. aussi Reff.

 

JG

Reiffer(s)

Reffers: Patr. Germ. VN Rifarius, Riferius, Ripherus (MORLETI).

 

FD

Reifferscheidt

PlN Reifferscheid (RP, NRW). 1290 Jehans de Rifersceit, sires de Malberg (CDN); 1401 de hère van Riferscheit, Lv. (HB 553).

 

FD

Reig

V. RAD (Rac).

 

EV

Reigardt

zie Reingardt.

 

FD

Reigel

zie Regel.

 

FD

Reign(i)er

-iez, zie Reiner(s).

 

FD

Reignier

cf. Renier.

 

JG

Reiher

BN D. Reiher: reiger. Vgl. De Reygher(e).

 

FD

Reijen, van den

zie van den Ryn.

 

FD

Reijendam, van

PlN Reidam in Oostkamp (WV). 1302 Janne van Roydamme = 1309 Janne van Ridamme, Bg. (DF XIII).

 

FD

Reijnders

cf. Reinders.

 

JG

Reijnkens

zie Renkin.

 

FD

Reijsbosch

zie Rijsbosch.

 

FD

Reijsen, van

van de(r/n) Reyse(n), zie van den Ryse.

 

FD

Reijserhove

zie Ryserhove.

 

FD

Reijten, van

Wellicht var. van Van Reydt.

 

FD

Reijze, van de

zie van den Ryse.

 

FD

Reil(es)

Proven. Rulles (Loc.).

 

EV

Reiland

Reillant, zie Reylandt.

 

FD

Reilhof

Patr. Germ. VN Reilof: ragin-wulf. 1218 Reinlofus Rentekin (LEYS1952).

 

FD

Reiling

PlN Reilingen (BW).

 

FD

Reilly

PlN (Oise). Of var. van Rely?

 

FD

Reim

Reytn, Reijm, Reims, Rem, Rym(en), Rijm{en), Reimen, Reymen, Ruymen, Ruijmen: Patr. i. Ryme < Rim(m)o (Fm.), bakervorm van een Germ. VN, zoals Rikmar. 1382 van Janne Rij m = van Jan Rime, Olsene (DEBR. 1970). - 2. Korte vorm van Reimaar, Reimboud of Reimbrecht/Rembert. -3. Patr./Metr. Vleivorm van VN Remigius, -ia. Vgl. dim. Reimkens in L (VS1985,454).

 

FD

Reimann

zie Reyman(s).

 

FD

Reimer

Rajmer: D. Patr. Zie Reimer(s).

 

FD

Reimer(s)

Reymer(s), Remer, Rémer, Reemers, Remmers: Patr. Germ. VN ragin-mêr 'raad-beroemd': Ra(g)inmar (Fm.). 12e e. Regemarus; 1154 Reinmarus de Filfort; 1241 Reimar, Gent (GN). 1393 Willem Reimaer, Ktr. (DEBR. 1970); 1455 Joh. Reymeers, Ht. (A. GHIJSEN); 1568 Christian Reymer, FV (DGW).

 

FD

Reimer(s)

V. RAD (Ra).

 

EV

Reimeringer

-erink: PlN Reimering (BEI).

 

FD

Reimersda(h)l

(van) Reymersdael, (van) Rijmersdael, (van) Rymersdael, van Ruymersdael: PlN Remersdaal (L).

 

FD

Reimerswaal, van

(van) Remmerswaal, Remmerzwaan, Rimmelzwaan, de Rommerswaele: PlN Reimerswaal, in 1530-1552 verdronken stad op Tolen (Z). 1276 Clais sone van Reimarswale, Holland; 1300 Boudiné van Reymerswale, Middelburg (CG); 1383 Wolfaerde van Reymerswale = 1400 Wolfaert van Remerswale, Aw. (CLEMEUR); 1586 Jacob van Romerswale, Reet(MAR.).

 

FD

Reimet

Remits: Patr. L vormen van Germ. VN Reimboud, Reinboud, via Reimots (PAQ. 130). 1646 Remits, Sambeek; 1696 Adriana Remmets = 1726 A. Remits, Heesch; 1673 Petrus Reijmerden (vader van) Reijmed Petrusz Reijmedts, Drunen (PDB).

 

FD

Reims

Nom d'origine : Reims (Champagne).

 

JG

Rein

Rein- -eson, -quin, -bot, -artz, -hard, -ers.V. RAD (Ran).

 

EV

Rein

Reyne(n), -ens, Reijn(en), Rijnen, Reine, Renn, Renne(n), Reyn(s), Reijns, Reins, Rens, Reens, Rents, Rins, Ryns: Patr. Korte vorm van Germ. ragin-naam, zoals Reinaert, Reiner. 1684 Michiel Reijnen = 1685 M. Reyners, Grote-Brogel (NOUWEN); 1522 Jans van Alsenberge geheeten Reyneers = weduwe wijlen Gielis Reyns, Bs. (OSTYN).

 

FD

Reinaer(s)

-artz, Reynaers, Reijnaers, Renar, -aer(s), -aeers, Reenaers: Patr. Theoretisch de Germ. VN Reinaar: ragin-hari, ofschoon die Ndl. normaal Reiner wordt (zie Reiner(s)): 1328 Johannis Reinaer, Ktr. (DEBR. 1971); 1281 Jacobus Reinare, Lambertus Renare, Ip. (BEELE). Praktisch werden Reinaard en Reinaar, -er verward, vooral in de gen. Reinaer(t)s, door ass. ts/s. Bovendien is Rena(e)r ook een grafie voor de Rom. vorm Renard. 1398 Jan Reynaere, Gillis Reynare, Beelle Reynarde, Ledegem; 1382 van Jan Reynnaerde = den hoire Jan Reynaers, Pittem (DEBR. 1970).

 

FD

Reinaert

-ard, -art, -ard(t)s, -ar(t)z, -aerts, -ert(z), -aer, -aers{t), -hard(t), -hart, -arhz, -a(s), Rheinhard, Reynaarts, -aert(s), -aertz, -ert(s)z, -aers, -ard(t)s, -artz, -a, Reijnaert, -aer(t)s, Rynaert(s), Rijnaerts, -art, Rinnaert, Renar(d), -art(s), -aert(s), -aer(s), -ardy, -ardie, Lerenard, Rénaers, Renaeers, Reenaer(t)s, Renna, Rene(e)rt, Rennerts, -ertz, Renert(e), Rénert(e), Rinert, Regnard, -art, Raynard, Roynard: Patr. Germ. VN ragin-hard: 'raad-sterk': Reg(e)nardus, Raginhardus, Rainardus (Dip., GN). In de roman 'Van den vos Reinaerde' kreeg de vos zoals de andere ml. dieren een mansnaam. In het Fr. taalgebied was de 'Roman du renard' zo populair, dat de eigennaam renard soortnaam werd voor de vos en het oude woord goupil (< Lat-. vulpicellus) verdrong. 1280 Joh. Reinart; 1393 Braem Reynard, Ip. (BEELE). Zie ook Reinaer(s).

 

FD

Reinaert

au génitif: Reinaers, -aerts, -aertz, Reenaers, Reinars, -artz, -ers, -ertz. Forme néerl. de Renard.

 

JG

Reinaud

-aut, zie Reinoud(s).

 

FD

Reinbold

-bout, etc. 1096 «Reinbaldus filius Reinbladi de Gesselin» CartCouvin; nom issu de l'anthrop. germ. ragin-bald.

 

JG

Reinbout

-bold, -boit, -bot(he), Reymbouts, -baut, Regibaut, -baux, -beau, -bo(t), Régi-, Rigebo, Résibeau, Résibois, Resibois, Resboux, Rimbold, -bout, -baut, -baud, -baet, -beau(x), -bauw, Rembouts, -baut, -baud, -baux, -bold, Raimbaud, -bault, Rainbeaux, Reynebeau, Rennebo, -boog(h): Patr. Germ. VN ragin-balth 'raad-moedig': Raginbold, Reinbold, Rembaldus (Fm., MORLET I). 1210 Rainbaldus, Ktr. (DEBR. 1980); 1263 Tanke f. Reinbouds; 1288 Hannekin Reinboud, Bg. (CG); +1300 Jakemes Raimbaus, PdC (BOUGARD); 1306 Reimbaus Postiel; 1326 Jan Raimbout; 1373 Jan Rainboud, Ip. (BEELE); 1438 Angniès Raimbaulde, Dk. (TTT). Vgl. Rambout 2.

 

FD

Reindel

Patr. Obd. dim. van Germ. ragin-naam.

 

FD

Reinders

Reijnders, Reynders, Rijnders, Rynders, etc. Génitif (avec intercalation de d) de Reiner (= Renier) (Carnoy 40).

 

JG

Reine(c)ke

Reini(c)ke, Rijnek(e), Rynek, Rynik, Rennecke, Renique: Patr. Ndd. dim. van ragin-naam; zie Renkin.

 

FD

Reinenbergh

zie Rennenberg.

 

FD

Reiner(s)

-ertz, -ehr, Reyner(s), Reijner(s), Regener, Reinehr, Renner, Reeners, Rener(s), Renerius, Reinders, Reynders, R(e)ijnders, Rynders, Rinder(s), Renders, Rainier, Raignier, Reign(i)er, Reygnier, Regnier(s), -er, -(i)ez, -y, Reynier(s), R(e)ijniers, Rynier(s), Reinier, Reynheere, Renier(s), -1ère, -1ère, Rayner, Re(g)nery, Renieris: 1. Patr, Germ. VN ragin-hari 'raad-leger'. Raginhari, Reginarius, Reiner(us) (Fm., MORLET I, GN). Rainier/Renier is de Rom. vorm. 1270 Willem Reinere, Gent (CG); 1281 Lambertus Renare; 1379 Reynier de Dukre = 1391 Renier le Dukere; 1280 Robin Renier, Ip. (BEELE); 1440 Aert Reyners son, Zonhoven (MNT 278). - 2. Soms verward met Reinaard. 146 e. Renard dit Renier; Renier dit Reinhart; of met Reinoud: Renier dit Renualz de Strée, Luik (BODY).

 

FD

Reines

-esch, cf. Reyns, génitif de Reiner (Car­noy 40, note 1).

 

JG

Reinesch

Reinis(ch), Reinitz: Patr. Silezisch-Saksische afl. van Germ. ragin-naam. 1353 Renczco = Reynhard von Gausk (DN).

 

FD

Reinfeld

Rainfeld: PlN Reinfeld (SH).

 

FD

Reingardt

Ryngaert, -carz, Ringaert, -gard, Rygaert(s), Rijgaert, Riga(e)rt, Riga(t)s, Reigardt, Reygaerd(ts), -gaert, -gaer(t)s, Reijgaerts, Reghert, Regaerd, -aert, -ard, Réga, Rega(t), Riega, Rièga, Riga, Ruga: Metr. Germ. VN ragin-gard 'raad-gaard': Raingardis (MORLET I). 981 Reingard, 1130 Reingart uxor Ulbaldi (GN); 1527 Jan Regarts, Heers (LAES); 1568 Joannes Rigardt, Lv. (HENNO).

 

FD

Reingraber

zie Rengruber.

 

FD

Reinhard(t)

zie Reinaert.

 

FD

Reinhardt

Forme all. de Reinaert.

 

JG

Reinhers

Génitif de Reiner (= Régnier).

 

JG

Reinhold

-holz, -houd, zie Reinoud(s).

 

FD

Reini(c)ke

zie Reinecke.

 

FD

Reinier

cf. Renier.

 

JG

Reinier

zie Reiner(s).

 

FD

Reininger

PlN Reiningen (NRW, NS).

 

FD

Reinis(ch)

-itz, zie Reinesch.

 

FD

Reinken

-kin, cf. Renkin.

 

JG

Reinkin

-ke(n), -kens, zie Renkin.

 

FD

Reinotte

cf. Renotte.

 

JG

Reinotte

zie Renotte.

 

FD

Reinoud(s)

-aut, -houd, -hold, -holz, -aud, Reynouds, -oudt, -ot, -aud, -olds, -hout, Reijnhoudt, Rijnhout, Rynwalt, Rijnwalt, Renoudts, -out, -ou(lt), -au(l)d, -au(t), -ault, -(e)au(x), -o(z), Rennauld, -aux, -eau(x), Rainaud, -aut, -aux, -eau, Raynaud, -al, -el, Reynal, Regnaud, -ault, -o, -ouït, Raigneau, Royneau, Rainho(ld), -aldi, Reginaldi, -aud, de Renau: 1. Patr. Germ. VN ragin-wald 'raad-heerser': Raginald, Reinold (Fm.), Reinoldus (GN). 1202 Renaldo (DEBR. 1980); 1276 Reinaus del Eawe = 1326 Renoud van den Watere; 1268 Hankinus filius Renoud = Joh. Renoud; 1388 Jhan Reynoud = 1389 Jehan Renoud, Ip. (BEELE); 1376 Symoen Reynault, Ktr. (WYFFELS1960); 1418 Renaut de Pruilly, Ktr. (DEBR. 1958). - 2. Makkelijk verward met Reinaard of Renier. 146 e. Renier dit Renualz de Strée; Renard dit Renaud de Rovel; Renard dit Reynold de Bergh, Luik (BODY).

 

FD

Reinquet

Dimin. en -ket du thème de Ren(ier), etc.

 

JG

Reinquet

zie Renquet.

 

FD

Reinquin

cf. Renkin.

 

JG

Reinquin

zie Renkin.

 

FD

Reins

zie Rein, Rince.

 

FD

Reinsberg

Proven. ,,Colline du sieur Ren- -ard ou -aud".

 

EV

Reinsdorf(f)

PlN Reinsdorf (NS).

 

FD

Reinson

cf. Renson.

 

JG

Reinson

zie Renneson.

 

FD

Reintje(n)s

-tges, zie Renkin.

 

FD

Reintjens

Reyntjens, -tiens, Ryntjens. Génitif double du dimin. de Re(i)n-, thème anthropon. de Renard, Renier.

 

JG

Reintjens

V. RAD (Rand).

 

EV

Reip

Hypocor. de l'anthrop. germ. rid-behrt (Fôrst. 1274).

 

JG

Reip

zie Rip.

 

FD

Reis

Nom d'origine: topon. fréquent en Wallo­nie; ou bien dérivé de Ragizo, Regizo, hypo­cor. d'un anthrop. germ. en ragin- [FD].

 

JG

Reis

Reys, Reijs, Rys, Rijs, Reisen, Reysen(s), Reyses, Reyzen, Ryssen(s): Patr. i. Ragizo, Regizo, afl. van Germ. ragin-naam. Vgl. Reiss(e). 1326 Jan Reis, Ip. (BEELE); 1385 Andréas Reys, Tg. (TYTGAT); 1619 Willem Reijse, Bilzen (SCHOE.). - 2. Later kon Reis ook spellingvar. zijn van Rys. - 3. Verkort < Laureis. 1576 Laureis Reysens, Achel (AP).

 

FD

Reis(en)

1.   Habitude.   (Reis(en), ,,Voyage(s)". N. de voyageur.

201. — 2. V. RAD (Rand).

 

EV

Reisch

Zie Reich.

 

FD

Reischl

zie Reichel(t).

 

FD

Reisdorf

-orff. Nom d'origine: Reisdorf (G.-D. Lux.).

 

JG

Reisdorf(f)

PlN Reisdorf (GH).

 

FD

Reisen

Nom d'origine: Reisen (Pologne), officiellement Rydzyna.

 

JG

Reisen

PlN (BEI, HS).

 

FD

Reisener

Reisner (forme contractée). Ethnique: habitant de Reisen (ci-dessus); ou bien surnom de mercenaire, d'homme de guerre, dérivé de moy. haut-ail, reisen [FD], cf. Reiser (ci-des­sous).

 

JG

Reisener

zie Reisner.

 

FD

Reiser

Reisser, Reyser, Raiser, Raizer, Raizair, Rei(t)zer, Reser, Réser, Rezer, Rêzer, Risser: Mhd. reisaere: soldaat, krijger, huurling. 1296 Heinrich Reisser, Zurich (BRECH.).

 

FD

Reiser

Reizer, Reser, Réser. Moy. néerl. reiser 'voyageur, messager; cavalier'.

 

JG

Reisgen,

-gies, Reiske: Dim. van Reis. Vgl. Reyskens.

 

FD

Reisi(n)ger

Riesinger: Verspreide PlN Reising(en), Reisig: struikgewas, rijshout.

 

FD

Reismann

Reitzmann, Roizman: BerN Mhd. reisman: krijger, huurling. Vgl. Reiser. 1325 Nikol. dictus Reyseman, Mainz (BRECH.).

 

FD

Reisner

cf. Reisener.

 

JG

Reisner

Reisener, Rajzner, Rejzner, Risner: Afl. van Mhd. reisen: te velde trekken. BerN van soldenier, krijger. Vgl. Reiser.

 

FD

Reiss(e)

Reisz, Reitz, Rais, Raïs(s), Rajz: 1. Patr. Joodse FN Reis(s) < Zacharias. - 2. Patr. < Ragizo, Regizo, afl. van ragin-naam. Zie Reis 1.1328 Raise Hobpelier (BRECH.).

 

FD

Reisser

zie Reiser.

 

FD

Reiter

au génitif: Reiters. Surnom: all. Reiter 'cavalier'. « Composé avec -mann : Reiterman, -ann.

 

JG

Reiter

Reiters, Reitter, Reyt(t)er, de Reytere, de Ryter:

1. Mnl. reiter: werkman die sloten schoonmaakt, ze zuivert van kroos en waterplanten. 1426 Ghelants de Reytere; 1478 Jan de Reytere, Cent (V.LAN.). 2. D. FN Reiter: de Ruiter.

Reith, Raydt, Reid(t): i. PlN Rheidt (NRW). 1450 Joh. Reyde von Schonenburg (BRECH.). - 2. Patr. Reid, Reit. Friese VN (V. D. SCHAAR).

 

FD

Reitz

zie Reiss(e).

 

FD

Reitzmann

zie Reismann.

 

FD

Reize, de

zie Derèse.

 

FD

Rejchman

zie Reichmann.

 

FD

Rejzner

zie Reisner.

 

FD

Rek

Reck, Recq, Rekk, Rekx, Rex: Patr. Germ. VN Recco (MORLETI). Of korte vorm van een rîk-naam; vgl. Rekkers. 1423 Reck und Heinz Kiing, Reutlingen (BRECH.); 1433 Merten Reck Jans Rexsoen was, Lier (FRANS).

 

FD

Rekals

zie Ricaud.

 

FD

Rekar

Rekaers, zie Ryckaert(s).

 

FD

Reken, van der

1. PlN de Reke in Krombeke en Wervik (WV). 1316 Heinric vander Reke, Bg. (DF XIII); 1413 Diederic vander Reke, Ktr. (DEBR. 1958). - 2. Spelling voor Vander Eeke(n).

 

FD

Rekeneire, de

BerN van de rekenaar, die de rekeningen maakt. 1494 Jhan de Rekenere; 1397 Johanne Rekenaere, Ktr. (OLV 402; DEBR. 1970).

 

FD

Reker

Zie Recker(s).

 

FD

Reki(e)r

zie Richier.

 

FD

Rekier

V. RAD (Rac).

 

EV

Rekinger

PlN Reckingen (BW).

 

FD

Rekkers

zie Reckers.

 

FD

Rekko

zie Rico.

 

FD

Rekom, van

van Rekum, Rekoms: PlN Rekem (L). Vgl. Raikem.

 

FD

Rekx

zie Rek.

 

FD

Relaes

zie van Rillaar.

 

FD

Relavisse

Nom d'origine: (endroit) relavé, irri­gué, avec le suffixe -iciu > -isse.

 

JG

Relecom

Proven. Relegem  (Loc.).

 

EV

Releg(h)em, van

Relecom, Relekom: PlN Relegem (VB), ook in Zemst (VB), waar vanaf de 156 e. het kasteel van de heren van Relegem stond. 1278 Daniel de Redelghem; 1369 Gérard de Relegem; 1358 J. van Redelghem, Es. (Midd. 1967,257-295); 1406 Jan Redelgems sammans cnapen=Jan van Redelgem, Bs. (PEENE 324); 1781 J.B. Relicom, Vilvoorde-Aw. (AP).

 

FD

Relekom

Forme dial. de Relegem (BrFl).

 

JG

Relens

Reli(c)k, zie Réel.

 

FD

Rellemaekers

Onduidelijk. Verhaspeling van Reymaekers?

 

FD

Relmont

Wsch. Remont met epenthetische 1.

 

FD

Rels

Proven.   (Te)rels,   ,,A l'aune" (Relst, ,,A  l'aunaie",  Dép. Kampenhout). Nos 66, 242.

 

EV

Rels

zie Réel.

 

FD

Rely

zie Derely.

 

FD

Rem

zie Reim.

 

FD

Rem-

-acle, -ael, -bry, -i(che), -ion. V. HRAM.

 

EV

Rem-

-son, -us, -y. V. HRAM.

 

EV

Rem on

Var. de Renson.

 

JG

Rema

zie Ramard.

 

FD

Remacle

Remacly, Rema(r)k, Rema(r)que, Durmarque:

Patr. Keltische HN Remaclus. De H. Remaclus was bisschop van Mtr. en werd vooral aan de Nederrijn vereerd. 1280 Remakels van Trigt, Riemst (OGO); 1330 Johan Remakle, Luik; 1345 terras Lamberti Remacle, Othée; 1742 J.B. Remaque, Hoei-Aw. (AP). - Lit. J. HERBILLON, L'anthroponyme Remacle. PSR1979-80,39-41.

 

FD

Remacle

w. (Bastogne) Rumâke, w. (La Gleize) Rumâke. 1265 «Remacles li Potiers», «Re-macles des Molins» CensNamur, 1272 «Ge-rardus frater dicti Remacli» PolyptVillers, 1472 «Jehain Remack» DénLaroche, «Martin filz Remacle» DénChiny, 1561 «Remacle Istas» Bihain, «Pacqueau Remacle» Arbre-fontaine, 1616 «Remacque Pacquet» Marche-en-Famenne, 1627 «Davidt Remach (de Ver­viers)» émigré en Suède, 1659 «Remacle Jean Remacle » DénSalm ; Remacle, prénom popu­laire dans le pays de Liège, d'après le nom du saint fondateur des abbayes de Stavelot et Malmedy. Cf. aussi Remarck, -arque. - Bi­bliogr.: J. Herbillon, L'anthroponyme Re­macle, PSR 14, 1979-80, 39-41. - Génitif lat. : Remacly.

m Forme fém., w. (Ru)mâdète: 1509 «la mai­son Remaclet», 1580 «Pacquea Remaclet de Heilrimont», 1587 «Remaclette relicte feu Jacquemine! de Heilrymont» la Gleize.

 

JG

Remael

zie Romal.

 

FD

Reman

Remand, Ré-, Reniant, -ans. Nom issu de l'anthrop. germ. ragin-man (Fôrst. 1235).

 

JG

Reman(s)

-mand, -mant, zie Redemans, Reyman(s).

 

FD

Remanda(s)

zie Remendaer.

 

FD

Remans

1. V. RAD (Ra). — 2. V. Redemans.

 

EV

Remarck

-arque. 1584 «Olivier Remarke» Lou-veigné, «Jehan Remarck» Boussu-en-Fagne; var. de Remacle, par attraction de fr. remarque.

JG

Remark

Remarque, zie Remacle.

 

FD

Remaut

zie Desrumaux.

 

FD

Rembaud

-baut, -baux, zie Reinbout.

 

FD

Rembaux

-old , 1190 «Rembaldus de Pullei», 1199 «Rembaldus miles de Muro» = 1209 «Rembaudus miles de Muro», 1256 «Rem-baut de Gemais» CartOrval, 1272 «Pirothe fi­lius Remboldi» PolyptVillers, 1285 «Rembaud» DettesYpres; nom issu de l'anthrop. germ. ragin-bald (Fôrst. 1223).

 

JG

Rembert

Remberg, Rimbert: Patr. Germ. VN ragin-berht 'raad-schitterend': Reinbert (Fm.). 12e e. Rembertus (GN); 1305 Jehan Raimbert, Ip. (BEELE); 1398 Jane Reimbrechts, St.-Denijs (DEBR. 1970); 1470 Heynric Rymbert, Aarts. (MAR. II).

 

FD

Rembouts

-bold, zie Reinbout.

 

FD

Rembry

cf. Remmerie, -ery.

 

JG

Rembry

-ij, Remmerique, Rem(m)ericq, Rebry, -ij, Rem(m)ery, -ij, -ie, Remory, -ij, -ie: Patr. Rom. vorm van Germ. VN hraban-rîk 'raaf-machtig': Rabanrih, Ramerich, Ramericus (Fm., MORLET I). De oudste vorm doet evenwel meer aan een ragin-naam denken: 1280 Rainmeries de Douai, Dk. (KL); 1553 Jan Remerie, Luingne; 1650 Baltazar Rembrij, Menen (KWII); 1639 Laureyns Remmery, Waasten (DUV.); 1681 Jossyne Rembry, Menen; 1724-50 Marie Remmery fs. Balthasar; 1724-83 Maximiliaen Rembry fs. Baltazar; Menen (COUSS.). - Lit.: F. DEBRABANDERE, Rembry. LG 1981,455-7

 

FD

Remeden

-em, zie Romedenne.

 

FD

Remee

Remé(e), zie Rémi.

 

FD

Remek(er)

zie (de) Rademaeker.

 

FD

Remeker

V. Rademaker et De Riem(m)aecker.

 

EV

Remels

Remmel(e), Remmelink: Patr. Dim. (Germ. -ilo) van Germ. hraban-naam: Ramilo (MORLET I) of van Rembert, Remboud. 1281 Walterus Remel, Temse (HAES.); 1341 Lodowicus dictus Remmel, Worms (BRECH.); 1440 Coppin Remel, Ktr. (BAELDE); 1563 Klaes Remmels, DR(MNT 257)-

 

FD

Remendaer

Remanda(s): Patr. < Raimondard, afl. van Raimond. Vgl. Raymondias, Ramondou (DNF).

 

FD

Remer

Zie Reimer(s).

 

FD

Remericq

-ie, -y, zie Rembry.

 

FD

Remes

Remeysen, zie Rémi.

 

FD

Remes

Rems (forme contractée). Génitif germ. de Rémi.

 

JG

Remeysen

-eyssen. Génitif de Remeys, forme néerl. de Rémi.

 

JG

Remfert

Renfer: Patr. Germ. VN ragin-frith 'raad-vrede': Reginfrid, Remfredus (MORLET I).

 

FD

Rémi

Remy, Rémy, Rimi. 1430 «Vaultier Rémi» Leers-et-Fosteau, 1449 «Jehan Rémi» AidesNamur, 1472 «Jehan Remy» DénLa-roche, 1659 «Rémi Malsoult» DénSalm, 1779 «Léonard Remy» Natoye; prénom: Rémi, saint patron de Reims < lat. Remigius et Remedius. Cf. aussi Remé, -ée, Rimé, etc.

 

JG

Rémi

Remy, Rémy, Rimy, Remie, Remis(z), Remits, Rem(e)ijsen, Rem(e)ysen, Rameys(s)en, -eijsen, -ijsen, -ysen, Remes, Remès, Remee, Remé(e), Rimé(e), Rimez, -ette, -etz: Patr. HN Remigius, patroonheilige van Reims. Zijn feest op i oktober in Keulen heette Sintermeisdag < Sint-Remeis-dag. 1269 Willames Remis de Fontenoit (DEBR. 1980); 1392 Remy Maes; 1336 Jakemes Remy, Ip. (BEELE); 1396 Griele Remits, Moerbeke (DE B.); 1354 Remigius de Maresco = 1370 van Remise = 1371 van Remeyse, Tn.; 1577 Remigius Philippi = 1606 Remeeus Philippi, Kontich (ROEL. 1951); 1634 Caspar Remyssoon; Remeyssen, Tilburg (PDB). Zie ook Remy.

 

FD

Remias

Patr. Remiard, afl. van VN Rémi. 1404 Thomas Remiart, Laon (MORLET).

 

FD

Remiche

Nom d'origine: Remich (G.-D. Lux.).

 

JG

Remiche

Rémiche: PlN Remich (GH).

 

FD

Remience

-iens, w. (Bastogne) R'myince, Rumyince. 1575 «Hingo de Remiens» Francs-Lux ; nom d'origine : Remience, w. à R'myince, à Morhet (Lx); cf. également Dermience.

 

JG

Remiens

Proven. Dép. Morhet.

 

EV

Remiens

Remience, Deremiens, -i(e)nce, Dermience, Dermien(s), Dermiemce: PlN Remience in Morhet (LX). 1575 Hingo de Remiens, GH (J.G.).

 

FD

Remijn(se)

Ovl. EN. Wsch. < Romijn(s).

 

FD

Remijsen

zie Rémi.

 

FD

Remilly

Nom d'origine: Remilly (Aube), etc.

 

JG

Remilly

Proven.  Ramillies  (Loc.).

 

EV

Remilly,

Remili: PlN Remilly (PdC, Ard....).

 

FD

Remion

Dimin. en -Mon de Rémi.

 

JG

Remion

-iot, Rémion, Remiton: Patr. Afl. van VN Rémi.

 

FD

Remiton

Dimin. en -ton de Rémi.

 

JG

Remits

Génitif de néerl. Remit < lat. Remedius (Rémi).

 

JG

Remits

zie Rémi, Reimet.

 

FD

Remkes

Patr. Ndd. dim. van VN Rembert. Vgl. Rehm, Rems.

 

FD

Remmel(e)

-ink, zie Remels.

 

FD

Remmelaere

zie (de) Rammelaere.

 

FD

Remmen, van

Misschien van Remen = Mnl. Riemen, d.i. Reims (Marne): 864 Remis (TW). Of hypercorrect voor Veremme?

 

FD

Remmerie

-ery, Remory, Rembry, Rebry. Dérivé roman de l'anthrop. germ. raban-rîc > Rabanrih, Ramerich, ou bien d'un anthrop. germ. en ragin-, cf. 1280-81 «Rainmeries de Douai» RegTournai, 1553 «Jan Remerie» Luingne, 1650 «Baltazar Rembrij» Menin. -Bibliogr. : F. Debrabandere, Rembry, dans De Leiegouw23, 1981,455-7.

 

JG

Remmerie

Remorie. Proven. Rames-ry, ,,Ruisseau aux rameaux".

 

EV

Remmerie

-y, -ique, -icq, zie Rembry.

 

FD

Remmers

zie Reimer(s).

 

FD

Remmerswaal, (van)

Remmerzwaan, zie van Reimerswaal.

 

FD

Remo(o)rtel(e), van

van Remoorter(e), van Remooretere: 1. Zie Van Regenmortel. - 2. PlN Rietmoorter: drassige grond met riet (Waasland). 1249 Bald. de Rimortere, St.-Niklaas; 1258 Eustachius van Retmoortere; 1267 B. dictus de Rethmortere = 1271 B. de Remortere, Waasmunster; 1301 Eustases dele Remortre; 1375 Sanders Staes sone van Remortere, St.-Niklaas (FLW); 1477 Anthonis vanden Remoortele, St.-Niklaas-Gent(PBG).

 

FD

Remon

-ont, Rémont. 1472 «Remon le Mentrel», «Remon de Villonne» DénVirton, 1635 «Jean Remont» BourgNamur, 1711 «Barbe Remont» Spontin; var. de Raimond. -Également nom d'origine: e.a. Rémont à Por-cheresse (Nr), cf. 1272 «Katherine de Remont» PolyptVillers, 1294 «Stevenars de Remont» CensNamur, 1449 «Jehan de Remont» Aides­Namur.

 

JG

Remon- 

-d,  -t.   1.   Proven.  Remont (Dép. Porcheresse). — 2. V. RAD

(Ra).

 

EV

Rémond

Rémon(t), Remond, Remon(t): Patr. Rom. vorm van Germ. VN Reimond. Zie Raymond. 1384 Pierre Remon; 1383 Raymond du Temple = Remon = Remond (MARCHAL); 1640 Claudius Remonde, Valencijn-Aw. (AP).

 

FD

Remorie

-y, -ij, zie Rembry.

 

FD

Remory

cf. Remmerie, -ery.

 

JG

Remouchamp

-champs. Nom d'origine: Remouchamps, à Aywaille (Lg).

 

JG

Remouchamps

Deremouchamps, Dermouchamps, Dernouchamps: PlN Remouchamps (LU). 1374 Jacobo de Rumouchamp, Luik (SLLIV).

 

FD

Remouchamps

Proven. Loc. Rempart. Proven. L.D. (Beaumont, St-Ghislain).

 

EV

Rempart

Nom d'origine: Rempart, topon. fréquent.

 

JG

Rempart

zie Rampaert.

 

FD

Rems

cf. Remes.

 

JG

Rems

Patr. Korte vorm van een Germ. naam aïs

Rembert, Remboud. 1398 Lammin Rems, Wervik

(DEBR. 1970).

 

FD

Remson

zie Renneson.

 

FD

Remu(e)

-us, zie Ramu.

 

FD

Remue

Nom d'origine: cf. (Savoie) remue 'cha­let pour l'inalpage' ? Ou bien à rapprocher de: 1581 «Jean de Remueur» BourgLiège.

 

JG

Remus

Ré-. Nom issu de l'anthrop. germ. hrim-wulf (Carnoy 54).

 

JG

Remy

Ré-, cf. Rémi.

 

JG

Remy

Remy, Remi(e): 1. PlN Remy (PdC, Oise), Remy = Remies (Aisne). 1246 Climencia de Rémi, Atrecht (NCJ). - 2. Zie Rémi.

 

FD

Ren-   

-et(te),    -ard,    -art,    -aens, -au(l)d,   -au(l)t,   -(e)au(x), 

-el, -ez, -er(s), -ert, -ier(s), -o, -odeyn, otte- Renn- -el, -ie(s), -uy, -ould, -ouït. V. RAD (Ran).

 

EV

Ren-

-uart, -wart. V. RAD (Ran).

 

EV

Ren(n)-

-oirt(e), -oird, -oitre, -ory, -oirte,    -uart,    -ward.   V.   RAD (Ran).

 

EV

Ren, de

Reïnterpretatieve spelling van Deren? Of spelling voor Derenne?

 

FD

Renael

Forme néerl. non vocalisée de Renaud.

 

JG

Renaer(s)

zie Reinaert, Reynaers.

 

FD

Renaert

au génitif: Renaers, Ré-, Renaerts, Ré-, Renars [ou cas sujet de Renard]. 1598 «les héritiers de Andrieu Renaert», «Thery Renaert» DénWavre; forme néerl. de Renard.

 

JG

Renaldi

Rinaldi. Génitif lat. de Renaud, cf. 1243 «Sybilia relicta supradicti Renaldi le Gouge» St-Hubert.

 

JG

Renaldi

zie Rinaldo.

 

FD

Renaldin

zie Renaudin.

 

FD

Renalstienne

Proven.   ,,Château   du sieur    Renaud".     (Dép.    Hody).

N° 246.

 

EV

Renalstienne

Var. francisée dans le Hainaut du NF flam. Hernaelsteen, etc.

 

JG

Renalstienne

zie Alsteen(s).

 

FD

Renand

-ant. 1702 «Servais Renant» Bourg-Liège : anthrop. breton, cf. saint Ronan, ermite.

 

JG

Renant

Bretonse doopnaam Ronan, van Ierse oorsprong (DNF).

 

FD

Renar(d)

-art(s), -aert(s), -aer(s), -aeers, Rénaers, zie Reinaert, Reinaer(s).

 

FD

Renard

 [9e NF le plus fréquent en Wallonie, 5e en prov. de Liège], Reynard. 1216 «Rei-nardus dapifer de Hostaden» CartValDieu, 1257 «Renart de le Chapelle» BaillNivelles, 1272 «de tenuria David Reinart» PolyptVillers, 1286 «Jehans Renars» CartMons, 1288 «Renardon filh Renar» AnthrLiège, 1289 «Renart Poutrial» CensNamur, 1444 «Mans Reynar» TerreJauche, 1449 «GossuartRenart» AidesNamur, 1472 «Hanry Renart» DénLaro-che; nom issu de l'anthrop. germ. ragin-hard.-Secondairement, nom de l'animal, cf. 1583 «Mathieu Fréchon dit le renard», 1660 «Jean Bovy dit renard» Montegnée.

 

JG

Renardeau

Renardias: Patr. Dim. van Germ. VN Renard. 1374 Rugger Reynaertiaus, Ktr. (DEBR. 2002); 1392 Renadon fil Renair le Fevre, Luik (AVB).

 

FD

Renardy

1. V. RAD (Ran). — 2. Car.  mor.   ,,Il a  vèyou Rasse  èt

Renardy" signifie : II est complète­ment ivre. V. Rasse.

 

EV

Renardy

1699 «Jacques-Apsalon Renardy» BourgNamur, 1753 «François Renardy» AnthrStHubert; génitif lat. de Renard.

 

JG

Renars

Cas sujet de Renard ou var. de Renaers.

 

JG

Renaud

-au(t), -ault, -aux, zie Reinoud(s).

 

FD

Renaud

Renauld, -ault, -aut, -aux, Rainaud, -aut, -aux, Rennaux, -eaux. 1154 «Rai-naldus Glabellus» St-Hubert, 1200 «Rainal-dus de Loz» CartOrval, 1235 «Renauldus miles de Spineto» St-Hubert, 1283 «Raynal-dus cornes gelrensis dux lymburgensis» CartValDieu, 1422 « Renault Bilauwe»Comp-tesMons, 1561 «Bastien Renauld» Arbrefon-taine, 1624 «Renau Rogissau» NPLouette, 1656 «Renault Jean Renault» DénMalempré,

1660 «Jacques Renault», 1677 «Pierre-Hu­bert Renaud» BourgNamur; nom issu de Pan-throp. germ. ragin-wald. i Dérivé: Renaudin. 1279-80 «Renaudins d'Amiens», 1302 «Renaudin de Loenois» LoiTournai, 1308 «Richars et Renaudins fils Gobaut jadis de Verton» CartOrval.

 

JG

Renaudeau

Patr. Dim. van Renaud. Renaudière: PlN (Maine-et-Loire).

 

FD

Renaudin

-ineau, Renodeyn, -eijn, Renaldin: Patr. Vleivorm van Renaud. ± 1300 Renaudins Pie de vake, Artesië (BOUGARD); 1345 Renaudin de Monchi, Atrecht (NCJ).

 

FD

Renaville

Nom d'origine: Renaville, à Com-blain-au-Pont (Lg).

 

JG

Renaville

PlN in Comblain-au-Pont (LU).

 

FD

Renaville

Proven.    ,,Domaine    du sieur Renaud". N° 245.

 

EV

Rencelot

cf. Ranscelot.

 

JG

Rencelot

zie Rancelot.

 

FD

Rench-  

-on,  Ren(c)k,  -ens,   -ins,Renc-,-y, Reng- -let, -oir, Rengu,

Renqu- -et, Rend- -a, -ers. V. RAD (Ran, Rank, Ranz, Rand).

 

EV

Renchon

cf. Renson.

 

JG

Renchon

zie Renneson.

 

FD

Renckens

Dimin. en -ken (au génitif) du thème anthropon. Ren- de Renier, etc.

 

JG

Renckens

zie Renkin,

 

FD

Renda(ce)

-ack, zie Randax(he).

 

FD

Render

Reynder, au génitif: Renders, Reynders. Var. de Rener, Reners.

 

JG

Renders

zie Reiner(s).

 

FD

Rendez

Randez. NF de la région de Binche et Estinnes-au-Mont, mais il n'y est attesté que depuis 1946 (GeneaNet); p.-ê. NF issu du thème anthrop. Rand-, du germ. Rando.

 

JG

Rendez

zie Randet.

 

FD

Rendolet

zie Randolet.

 

FD

Rendon

zie Randon.

 

FD

Rendu

1. Ofr. rendu: monnik. 146 e. le Rendu, Aubigny (DUPAS 105). - 2. Patr. < Randoux? 1284 Rendus de Monchi, Atrecht (NCJ). - 3. PlN Rendeux (LX)? 1676 Stephanus Margo ex Rendu (MULVI).

 

FD

René

1588 «Catherine fille de Piron René», 1608 «René de Renesse» BourgLiège, 1622 «René Misson» Villers-en-Fagne; René, pré­nom à valeur mystique, du lat. Renatus (= né de nouveau, à une nouvelle vie).

 

JG

René

René, zie Ragnet.

 

FD

Reneau(x)

zie Reinoud(s).

 

FD

Reneaux

cf. Renaud.

 

JG

Reneerkens

Renerken, Renericken, Reni(e)rkens: Patr. Dim. van VN Reiner.

 

FD

Reneert

zie Reinaert.

 

FD

Renelde

Renel(l): Metr. Germ. VN ragin-hild 'raad-strijd': 12e e. Reinelt, St.-L.-Houtem; 136 e. Reinildis, Rinelt (GN). 1321 Renro Reynellen= 1325 Renero Renellens, Tn. (C.BAERT).

 

FD

Rener

au génitif: Reners, Reners. 140' s. «Jo-hans condist Reners li maires de Fehe» DénHesbaye; forme néerl. de Renier. Cf. aussi Render(s), Reynder(s). - Renerken. Dimin. néerl. en -ken.

 

JG

Rener(ic)ken

zie Reneerkens.

 

FD

Rener(s)

-erius, -ery, zie Reiner(s).

 

FD

Rénert

Renert, Rénerte, Renerte. Formes romanisées de Reinert, Reinaard (= Renard), cf. aussi Renette.

 

JG

Renert(e)

zie Reinaert.

 

FD

Renéry

Renery, Regnery. 1635-36 «Jacques Reneri fils Jacques Reneri», 1637 «Henri Reneri» Nandrin; génitif lat. de Renier, cf. 1250 «Johannes filius Reneri de Fiez» Kemexhe.

 

JG

Renesse, van

de Renesse: PlN Renesse (Z). 1285 Jan van Rynesse, Utrecht (CG); 1303 hère Janne van Renesse, Bg. (VERKEST).

 

FD

Renet

zie Ragnet.

 

FD

Renette

Rennette (au 17e s. à Eben-Emael). 1735 «Christophe Renette», 1756 «Piere Re­nette (orig. de Monthermé) » BourgLiège ; pro-babl. var. de Renerte < Reinert.

 

JG

Renette

Rennette, Roynette: i. Metr. Dim. van ragin-naam; vgl. Ragnet. - 2. Zie De Ren(n)ette.

 

FD

Renevier

BN voor een woekeraar (DNF).

 

FD

Renfer

zie Remfert.

 

FD

Rengen, van

van Raingen, Verrengen, Verenghen: PlN Rengen in Vertrijk (VB). 1327 Roelf de Redinghen = 1372 Roeloven van Redinghen, Tn. (C.BAERT); 1557 Henricus van Rengen, Lv. (HENNO).

 

FD

Renger(s)

Rengger, zie Ringer.

 

FD

Rengisart

-issart. Nom d'origine: Rengissart à Horion-Hozémont (Lg).

 

JG

Rengissart

PlN in Horion-Hozémont (LU).

 

FD

Rengke

zie Renkin.

 

FD

Renglet

-é, Ranglé, Ringlet, Ringelé: Patr./Metr. Dim. van Germ. VN Reingod of Reingard. 1356 Heinrec Ringolets lant, Halle (PEENE1949).

 

FD

Renglet

Ringlet. 1649 «Jeanne Renglet» BourgNamur; dérivé en -elet du thème anthopon. Ring- de Ringard < germ. ring-hard, cf. 1365 «Rengart tellier» TailleMons.

 

JG

Rengoir

zie Ringoir.

 

FD

Rengruber

Reingraber: PlN Reingrub (BEI).

 

FD

Rengshausen

PlN Rengershausen (BW, HS, NS).

 

FD

Renguet

Ranguet, Ranguin, Ringuet: Wsch. var. van Renquet, Renquin.

 

FD

Reni(e)rkens

zie Reneerkens.

 

FD

Renié

Remée, w. nam. Rèméye. 1289 «Remeis Bochars» CensNamur, 14e s. «Remey le Nei-veur» CensHuy, 1374 «Remey Halbache li drappirs» CartValBenoît, 1524 «Johan Re­mey» DénStavelotMy ; forme w. Rimèye du prénom Remy. Cf. aussi Rimé.

 

JG

Renier

, w. (Soumagne) Réneur [aussi rènyér] [JL, NFw2], Reinier, Régner, Régnier, w. nam. Régner', Regnir, Reignier. 1272 «Reinier Haie» PolyptVillers, 1272 «Reignier le Fournier» DettesYpres, 1279-81 «Reniers de Quargnon» ComptesMons, 1286 «Clais Reinier» DettesYpres, 1365 «Régnier Hennot pelletier», «Jak Régnier des arbalestriers» TailleMons, 1527 «Martin Renier» DénLens, 1593 «Jean du Sart dit Régnier» = 1595 «Jean Renier dit du Sart» =1618 «Jean du Sart dict Renyr» BourgDinant, 1597-98 «Jacques Ré­gnier» ComptesNivelles, 1696 «Jean Régnier» Spontin; nom issu de l'anthrop. germ. ragin-hari (Fôrst. 1231) > Ragnerius, Rainerius, vieux nom carolingien porté par un confesseur du 12e s., honoré le 17 juin (cf. M. Arnould, NP en Hainaut, 55). - Génitif néerl. : Reniers. m Génitif latin: Renéry, Renery, Regnery. 1250 «Johannes filius Reneri de Fiez» Kemexhe, 1635-36 «Jacques Reneri fils Jac­ques Reneri», 1637 «Henri Reneri» Nandrin. s Dérivés du thème Ren- de Renier (secon­dairement de Renard ou Renaud) : Renotte, Rennotte, Reinotte, Rainotte, Rhainotte, Renootte (néerlandisation). 1323 «Renotte fils Renechon» AnthrLiège, 1352 «Lambiers fil Renotte de Fiefs» FiefsLiège.

 

JG

Renier

-ière, -iere, -ier(i)s, zie Reiner(s).

 

FD

Reniera

Proven. ,,Propriété du sieur Renier".

 

EV

Renique

zie Reine(c)ke.

 

FD

Renis

zie Renni(e).

 

FD

Renkema

Rinkema: Friese FN < PlN Renkum (G).

 

FD

Renkin

Renken, Ren(c)kens, Reinkin, -ke(n), -kens, -quin, Rinke(n), Rinke(n)s, Rinkin, Rinckens, Rienjcjkens, Riemkens, Rengke, Reyn(c)kens, R(e)ijnkens, Rynkens, Renquin, Ranquin, Rankin, Rainkin, Reintje(n)s, -tges, Reyntjens, -t(i)ens, Reijntjens, Reyngens, Rentiëns, Rentien(s), Rentgens, Ryntjens: Patr. Dim. van Reinaard, Reinoud of Reiner. 1461. Renier dit Renkin de Strée; Renard dit Rennekin de Strée; Renquin de Horion, Luik (BODY); 1381 Reinekin Colin; 1308 Griele Reinekens, Ip. (BEELE); 1397 Reynkin den Baermakere = 1418-24 Reynnier de Baermakere, Ktr.(DEBR.i97o).

 

FD

Renkin

Renquin, Reinken, -khi. Reinquin, Rainkin. 1274 «Reinkinus de Worsaldia» Cart-ValDieu, 1280 «Rennekins filz Thibo» Po-lyptLiège, 1346 «Renkins li Vilens de Chux-han», 1397 «le gran Rennekin de Houtein» CartValBenoît, 14e s. «Renard dit Rennekin de Strée» Liège (Body 181), 1444 «Renkin» TerreJauche, 1569 «Ystas Rennekin», 1581 «Renkin fils de feu Renkin de Fraipont dit Prailhon» BourgLiège. - Renquet. Dimin. en -ket.

 

JG

Renmans

zie Reyman(s).

 

FD

Renn

zie Rein.

 

FD

Renna

zie Reinaert.

 

FD

Rennauld

-aux, zie Reinoud(s).

 

FD

Rennaux

-eaux, cf. Renaud.

 

JG

Renne

Renne, zie Ragnet.

 

FD

Renne(n)

zie Rein.

 

FD

Renne, van

Verhenne, Verenne(s), Vérenne: PlN Renne 'waterloop, kanaal, goot', vgl. D. Rinne. 1518 Joos van Ren; 1530 Jan van der Renne fs. Joos; 1636 Adriaen van Renne = 1657 Adriaen Verhenne, Zulte. - Lit.: F. DEBRABANDERE - L. GOEMINNE, Defamilienaam Verhenne. De Leiegouw 42 (2000), 313-316.

 

FD

Renneau(x)

zie Reinoud(s).

 

FD

Rennebo

Renneboog(h): 1. Patr. Rennebo is een grafie voor Reynebeau (zie Reinbout). Renneboogh is een reïnterpretatie. 1656 Cornelis Renneboghe; 1725 David Rennebo, Haaltert (CORNELIS).- 2. Niet uit te sluiten is Renneboog(h) < Regenboog. Vgl. D. Regenbogen, een huisnaam. 1393 Jehan Reghenboghe, Rolland (CCHt); 1579 Matthijs Reynenboghe, Keulen-Aw. (AP).

 

FD

Renneboog

-oogh. 1656 «Cornelis Renne-boghe» Haaltert; réinterprétation de Rennebo, graphie de Reynebeau, cf. Reinbout [FD].

 

JG

Rennecke

zie Reine(c)ke.

 

FD

Renneçon

zie Renneson.

 

FD

Rennemann

zie Reyman(s).

 

FD

Rennenberg

Reinenbergh: PlN Renneberg in Erps-Kwerps (VB) of in Linz (RP): 1217 Rennenberg (TW). 1330 Gerardum militem de Renberg (AVB).

 

FD

Renner

zie Reiner(s).

 

FD

Rennerts,

-ertz, zie Reinaert.

 

FD

Rennertz

Génitif all. de Reinert (= Renier).

 

JG

Renneson

cf. Renson.

 

JG

Renneson

-esson, -eçon, Renchon, Renson, Remson, Ranson, Rançon, Rantson, Ronson, Rainson, Reinson, Rainchon, Rinchon, Rincon, Rincon: Patr. W. vleivorm op -eçon van ragin-naam, zoals Reinaard. 1289 Rennechon li fil Renard; 1336 Rennechon fil Renault, Luik (RENARD 234); 1300 Danielis Rensonis, Tv. (BERDEN); 1321 Reysoen de Palude = a Renero de Palude, Ht. (A.GHIJSEN); 146 e. Renier dit Renchon d'Ayneffe; Rennechon dit Rennewer Honre, Luik (BODY); 1399 Renekinus Renechon, Luik (AVB); 1372 Kerstijn Reinsoens, Lv. (HB 602); 1412 Henrick Ranson, Tg. (TYTGAT); 1639 Jan Rantsoen, Zoutleeuw (AP).

 

FD

Rennette

cf. Renette.

 

JG

Rennette

zie Renette.

 

FD

Renni(e)

Rennies, Renis, Renyes: Patr. Afl. van Germ. ragin-naam. Vgl. E. Rainey, Rennie, Renny (REANEY).

 

FD

Rennoir

-oire, cf. Renoir(e).

 

JG

Rennoir(e)

zie Renward.

 

FD

Rennotte

zie Renotte.

 

FD

Rennuit

-uy, Renoy, Reynwit: Metr. Germ. VN ragin-wid 'raad-boom': Ragnoidis, Rainuis, Renuis, Rainois (MORLETI). 1163 Reinewiden de Budengem; 1248 Reinwidis, Cent (GN); 1226 Renuis de Bergis, Atrecht (NCJ).

 

FD

Rennuy

s.d. « commemoratio Renuidis» Obit-Liège, 1272 «Renuwidi de Wavria» Polypt-Villers, 1289 «Renuit de Dassous dele Fon­taine» CensNamur, 1539 «Rolland Rennewye / Renewy» CourVedrin, 1671 «Pierre Renuy» BourgNamur; nom issu de l'anthrop. germ. ragin-wid > Reinwidis.

 

JG

Reno

zie Reinoud(s).

 

FD

Renodeyn

zie Renaudin.

 

FD

Renoir

-oire, Rennoir, -oire; Renoirde, Renoirte (avec prononciation du -t final). Nom issu de l'anthrop. germ. ragin-ward > Renou-ard, cf. Renwar(d).

 

JG

Renoird(e)

-oirt(e), -oitre, -oir(e), zie Renward.

 

FD

Renollet

Patr. Dim. van Renoult.

 

FD

Renon

1280 «le court Henet fil Rennon» PolyptLiège; ancien cas régime de l'anthrop. germ. Raino < Ragino.

 

JG

Renon

Renom: Patr. Verbogen vorm van Germ. VN Regino, Raino. 1280 Henet fil Rennon, Luik (J.G.); 1402 Jehan Renonnet, Dk. (TTT).

 

FD

Renoncourt

PlN Renaucourt in Rivière (PdC).

 

FD

Renonprez

Proven. V. Renouprez.

 

EV

Renotte

-ootte, -o(z), Rennotte, Rhenotte, Rhénotte, R(h)ainotte, Reinotte: Patr./Metr. Dim. van ragin-naam, zoals Renard. 1323 Renotte fis de Renechon; 1416 Johan Renotte, Luik (BODY); 1392 Joh.Reno,Lier(FRANS).

 

FD

Renou

zie Renouf, Reinoud(s).

 

FD

Renouard

zie Renward.

 

FD

Renoudts

-out, zie Reinoud(s).

 

FD

Renouf

Renou(lt), Renoux, Renous, Regnoult: Patr. Rom. vorm van de Germ. VN ragin-wulf'raad-wolf: Reginolf, Rainulfus, Renulfus (MORLET I). ize e. Reinolfus, Cent (GN); 1257 Robers Rainous, Atrecht (NCJ).

 

FD

Renoult

zie Renouf, Reinoud(s).

 

FD

Renoupré

-prez: PlN Renoupré in Thimister, Andrimont en Charneux (LU).

 

FD

Renouprez

Nom d'origine: Renoupré, à Thimister (Lg).

 

JG

Renouprez. 

Proven.    (Dép.   Andrimont, Charneux).

 

EV

Renous

-oux, zie Renouf.

 

FD

Renoussin

Patr. Afl. van Renous.

 

FD

Renoy

D'anc. fr. renoit 'renégat'?

 

JG

Renoy

zie Rennuit.

 

FD

Renoz

zie Reinoud(s).

 

FD

Renquet

Ramquet, Ranquet, Reinquet, Rinquet: Patr. Dim. van Renier, Renard of Renaud.

 

FD

Renquet

Renquin, cf. Ren-, thème de Renier.

 

JG

Renquet

V. RAD (Rank).

 

EV

Renquin

zie Renkin.

 

FD

Rens

Rentz, au génitif: Rensen, Renzen. Pro-babl. hypocor. de Laurens (< lat. Laurentius).

 

JG

Rens

zie Rein.

 

FD

Rens-

Rens-   -on(net),   -ing,   -em. Ren(t)z. V. RAD (Ranz).

 

EV

Rens, van

van Rensch: PlN Rhens (RP).

 

FD

Rensberg(en), van

van Rensberghen, van Rensenberg, Rensburg, Reynsbergen, Rhynsbergen: Berg- en Burg-namen werden vaak verward. In aanmerking komen dus: Rensberg in Vollezele (VB), Rijnsburg (ZH), Rijsbergen (NB). Zie ook Rhijnsburger. 1550 Hans van Reynsberch, Den Bosch-Aw. (AP); 1584 Gillis van Rensberch, Aw. (AB).

 

FD

Rensburg

Proven. Loc. allem.

 

EV

Rensburg

zie van Rensberg(en).

 

FD

Rensen

-em, -ing, Renssen, Renz(en): Patr. Afl. van Reinzo, afl. van -ragin-naam (Reinaard). 1154 Reinzo de Thildunc, Cent (GN).

 

FD

Renshofer

PlN Reinshof (NS).

 

FD

Rensi

zie Ransy.

 

FD

Renson

Renneson, Rensonnet, cf. Ren-, thème de Renier.

 

JG

Renson

w. Rèn 'son, Renneson, Reinson, Ranson, Rainson, Renchon, Rainchon, Rin-chon. 1280 «Renechon de Jupilhe» CartVal­Benoît, 1289 «Rinechons de Velaines» Cens-Namur, 1303-7 «Rinechons li fius Minget» PolyptSalzinnes, 1323 «Renotte fils Rene­chon», 1351 «Renechon Renier» AnthrLiège, 1390-94 «Renchon le Foymen» Montegnée, 1399 «Renekines Renechon» CartValBenoît, 1406 «Renchon de Royne» La Gleize, 1425 «Renneson de Xhorice» CoutStavelot, 1444 «Rainechon Bénite eawe», «Renechon le Scaiveux» AidesNamur, 1508 «Michy Renchon» CoutStavelot, 1540-41 «Rennechon Wiscerart» Feignies (près de Maubeuge), 1561 «Jehan Renson» CoutStavelot, 1597-98 «Jaspar Renson» ComptesNivelles, 1602-3 «Thomas Rinchon» TerriersNamur, 1621 «Jean Reneson (de Sapogne)» émigré en Suède, 1630-32 «Hubert Ranson» Bourg-Liège. - Rensonnet. 1444 «Renchonet de La-mont», «Pirar Renchonet» TerreJauche, 1704 «Silvestre Rensonnet» BourgLiège; dimin. du précédent. « Dimin. néerl. : Renierkens. - Renkens.

 

JG

Renson

zie Renneson.

 

FD

Rensonnet

Ransonnet: Patr. Dim. van Renson; zie Renneson. 1607 Jacques Ransonnet, Grand-Rechain (Par. 1989,367).

 

FD

Renssen

zie Rensen.

 

FD

Renterghem, (van)

van Rentergem, -ghen, van Reterghem: PlN Rentergem in Landegem (OV). 1477 Arendt van Renterghem, Lovendegem-Gent (PBG); 1556 Willem van Renterghem, Oostkamp (SCHOUT. I).

 

FD

Renteurs

Var. van Rentiers, met ander suffix. 1531 Pauwels Renteur, Bg. (P ARM.); ±1570 Gervais Renteur, Dk. (CDT 341).

 

FD

Rentiëns

Rentien(s), Rentgens: i. Rentjen, dim. van Mnl. rente. BerBN van een rentmeester of renteheffer. 1218 Reinlofus Rentekin (LEYS 1952).- 2. Zie. Renkin.

 

FD

Rentier

1267 «dans Henris rentier», 1285 «dant Jake moine et rentier d'Orval» CartOrval, 1417 «Mahieu li Rentier», «Jehans le Ren­tier» PolyptAth, 1512 «Gérar le Renthier» CoutStavelot; nom de charge: moy. fr. rentier 'receveur'.

 

JG

Rentier(s)

Renty.   1.   Situat,   soc., ..Rentier". — 2. V. RAD (Rand).

 

EV

Rentier(s)

Renty: Fr. rentier: betaler of inner van rente, rentmeester. 1424 Mahieu le Rentier, Zinnik (CCHt); ±1570 Guillemette Rentier, Dk. (CDT 341); 1631 Antheunis Renty, Mesen (MARECHAL).

 

FD

Renting

-ink: Patr. Afl. van VN Reinaard. 1657 Egbertus Rentinck, OIJ (MUL VI).

 

FD

Rentmeester(s)

-meister: BerN van de rentmeester, ontvanger, die renten en inkomsten beheert. 1356 Alaert de Rentmeester, Bs. (PEENE1949); 1360 Jan de Rintmeester, Lv. (HB 543); 1430 Jacob der Rentmeister, Bree (MNT 371).

 

FD

Rentmeesters 

Profess.     ..Receveur administratif".

 

EV

Rentmeister

génitif: Rentmeesters. Moy. néerl. rentmeester 'rentier' (au sens de 'receveur').

 

JG

Rentrop

PlN Rentrop (NRW) of Rentrup (NS, NRW). Vgl. Georgius Rentorff, Germanus (MUL VI).

 

FD