08/07/2012

R-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

Rijt/Ryt, van (de(r/n))

zie van der Riet.

 

FD

Rijthoven, van

van Rythoven, de Ryhove: PlN Riethoven (NB). 1374 Claeus van Riethoven = 1386 Claus van Rijthoven, Aw. (CLEMEUR); 1403 Jan van Rijthoven, Aw. (ANP).

 

FD

Rijvers

Ryvers, Rivers: Patr. Germ. VN Ripherus (MORLETI). Zie ook Reiffer(s).

 

FD

Rijx

zie Ryk(s).

 

FD

Rijze, van den

zie van den Ryse.

 

FD

Rijzeghem, van

zie van Resseghem.

 

FD

Rikar

cf. Richard, Ricard.

 

JG

Rikar(t)

zie Ryckaert(s).

 

FD

Rikelynck

zie Ryckelynck.

 

FD

Rikers

zie Rijkers.

 

FD

Riket

zie Richet.

 

FD

Rikhals

cf. Rijkhals.

 

JG

Riki(e)r

zie Richier.

 

FD

Rikir

cf. Riquier.

 

JG

Rikken

zie Rijks.

 

FD

Rikkers

Génitif de néerl. rijk fieer 'homme riche'?

 

JG

Rikkers

zie Rijkers.

 

FD

Riklin

zie Ryckelynck.

 

FD

Rikse

zie Rijkse(n).

 

FD

Riley

Wellicht de lerse FN O'Reilly < O Raghailligh.

 

FD

Rilhof

Zie Rillof.

 

FD

Rilke

Rylke: Patr. Ontrond < Rülke, dim. van Rühl: Rudolf. Vgl. Riihle, Riehl.

 

FD

Rillaar, van

van Rillaer(t), Rillaert(s), Rillaers, Rielaert, Riellaerts, van Rillas, Relaes: PlN Rillaar (VB). 1297 Johannis dicti de Rilaer, Tn. (OATII); 1321 Johanne de Rilaer; 1340 Gheert van Riellaer, Tn. (C.BAERT).

 

FD

Rillaer(t)(s)

Proven. Rjllaar (Loc.).

 

EV

Rillaert

au génitif:  Rillaerts. Probabl. nom d'origine: Rillaar, auparavant Rillaer(BrFI).

 

JG

Rillaert

Surnom: néerl. rillaert 'trembloteur' (Carnoy 250).

 

JG

Rillof

Ri(e)lhof: 1. Patr. Germ. VN Ridolf (zie Ridolfi). - 2. Waternaam Riedolf in Jabbeke (WV): 1392 van den Riedelove; 1437 an den Ri(e)dolf (DF XIII).

 

FD

Rim- 

-baut, -bout, -bert.   V.  RAD (Ran).

 

EV

Rima

Patr. Germ. VN rîm-wald: Rimolt, Rimald (Fm.). D. Reimelt.

 

FD

Rimaie

cf. Rimée?

 

JG

Rimanque

Var. van Remarque.

 

FD

Rimaux

Rimeau(x),

 

FD

Rimaux

Rimeau, -eaux. Nom issu de l'anthrop. germ. rîm-wald > Rimolt, Rimald [FD].

 

JG

Rimbaet

-aud, -aut, -auw, -eau(x), zie Reinbout.

 

FD

Rimbaut

-eau, cf. Raimbaut.

 

JG

Rimbert

cf. Raimbert.

 

JG

Rimbert

zie Rembert.

 

FD

Rimbold

-bout, zie Reinbout.

 

FD

Rimé

Rimez.  1289 «li enfant Colai Rimet» CensNamur, 1506 «Rimé» CoutStavelot; w. Rimèy, (La Gleize) Rimé, forme w. de Remy, cf. aussi w. tëre Rîmet, topon. à Esneux (Lg), 1587 «terre Remy».

 

JG

Rimé(e)

-ez, -ette, -etz, zie Rémi.

 

FD

Rimeau

-eaux, cf. Rimaux.

 

JG

Rimée

Rimaie. Surnom: anc. fr. rimee 'gelée blanche' ou anc. pic. rimee 'fissure' FEW 10, 409a ; ou bien var. de Rimé (= Remy), comp. Remé, Remée.

 

JG

Rimez

cf. Rimé. Rimy, cf. Remy.

 

JG

Rimmelzwaan

zie van Reimerswaal.

 

FD

Rimmenaers    

Proven.   Rymenam (Loc.)  avec  substitution  du suff.-aerts d'orig.

 

EV

Rimmenaers

Wsch. verhaspeling van Rymenams.

 

FD

Rimy

zie Rémi.

 

FD

Rinaldi

cf. Renaldi.

 

JG

Rinaldo

-i, Rinallo, Renaldi: It. Patr. < Germ. VN Reinoud. 1570 Géorgie Rinaldo, Milaan-Aw. (AP).

 

FD

Rinardi

It. Patr. < Germ. VN Reinaard.

 

FD

Rince

Rinche, Rins(che), R(e)yns, Reins, Reijns: Patr. < Reinzo, -so-afl. van Germ. ragin-naam. 1154 Reinzo de Thildunc (GN).

 

FD

Rince

Surnom: flandr. lise 'mauvais sujet' FEW 10, 141a?

 

JG

Rincent

zie Rijnsent.

 

FD

Rinch-

-ard, -art, Ring- -oet, -oot, -el(le),   -let,   -oir,   -rosé,   Rings, Rinquat.V. RAD (~Rank).

 

EV

Rinchard

-art. 1683 « Mathieu RinchartoBourg-Namur; nom issu de l'anthrop. germ. rin-gatd> Ringard, Rinjard?

 

JG

Rinchard

-art: 1. Patr. < Richard, met n-epenthesis; vgl. Rincheval. - 2. PlN? 1708 Ferdinandus Baute de Rintsart, Maubeuge (MUL VII).

 

FD

Rinche

zie Rince.

 

FD

Rinchenne

Dérivé de Rinchard, avec change­ment de suffixe ?

 

JG

Rincheval

Ringeval: PlN Richeval (Moselle).

 

FD

Rinchon

cf. Renson, Renchon.

 

JG

Rinchon

zie Renneson.

 

FD

Rinck

génitif simple: Rings; génitif double:

 

JG

Rinck, (de)

zie Ring.

 

FD

Rinckens

Rinkens. Nom issu de l'anthrop. germ. (H)ringo.

 

JG

Rinckens

zie Renkin.

 

FD

Rinckhout

PlN Rinkhout in Zèle (OV); 1390 Riinkout in Cent (TW). Wsch. ook Ndd. PlN Rinkholt; vgl. Rinkhalde (BW). 1542 Joris Rinckhault, Soest-Aw. (AP); 1655 Carolus Rinchout ex Drudervelle (?) (MUL VI).

 

FD

Rinclin

Soit var. de Rinkin avec / euphonique,soit var. de Riklin < NF flam. Ryckelynck [FD].

 

JG

Rinclin

zie Ryckelynck.

 

FD

Rincon

zie Renneson.

 

FD

Rinder(s)

zie Reiner(s).

 

FD

Rindin

Rindignez: Patr. Wellicht uit Renardin of Renaudin, -inet.

 

FD

Rinert

zie Reinaert.

 

FD

Ring

 (de) Ryng, Ring(h)s, (de) Rinck, Rink, de Rynck, de Rijnck: 1. BerBN voor de ringenmaker. Vgl. D. Ring(e). 1303 Woutren den Ring, Bg. (VERKEST); 1399 Pierre de Rinc, Ktr. (DEBR. 1970). - 2. BN voor iemand die ringen draagt. 1455 Gertruyt metten Rijnghen, Den Bosch (HB 480). -3. Huisnaam. 1437 Ricaldi inden Rinck = 1437 Ricaut van Rixingen weerdt in den Gulden Rinck, Tg.(TYTGAT).

 

FD

Ringaert

-gard, zie Reingardt.

 

FD

Ringel

Ringel: dim. van ring. Vgl. Ring. 1378 Grillekin Ringhele, Westrozebeke (SOETE).

 

FD

Ringelberg

PlN Ringenberg in Hamminkeln (NRW). 1558 Everaart Ringhenberchs, Kleef-Aw. (AP).

 

FD

Ringelé

zie Renglet.

 

FD

Ringelheim

PlN(NS).

 

FD

Ringen(s)

Patr. Afl. van VN Reingard of Reingoud.

 

FD

Ringer

Renger(s), Rengger: Patr. Germ. VN Reinger. 1174 Ringerus Quada; 12e e. Ringerus films Ringeri, Cent (GN).

 

FD

Ringeval

zie Rincheval.

 

FD

Ringhs

zie Ring. Ringler: D. BerN van de ringenmaker, vooral benen

ringen, rozenkranskralen. 1691 J.Fr. Ringler; 1708 F. J. Ringeler, Bs. (MUL VII).

 

FD

Ringlet

cf. Renglet.

 

JG

Ringlet

zie Renglet.

 

FD

Ringo(ot)

-ot(te), -oet, zie Reyngoudt.

 

FD

Ringoet

-oot. Nom issu de l'anthrop. germ. hring-wald (Fôrst. 878).

 

JG

Ringoir

Rengoir: Var. met n-epenthesis van Rigoir < Riquoir = Ricouart.

 

FD

Ringoir

Var. altérée de Gringoir(e)?

 

JG

Rings

cf. Rinck.

 

JG

Rings

zie Ring.

 

 

Ringuet

1292   «Robert  Ringuet» St-Vigot ,   (Eure); dimin. de l'anthrop. germ. (H)ringo.

 

JG

Ringuet

zie Renguet.

 

FD

Rink

1. Zie Ring. - 2. Verkort < Rinken. Rinkema, zie Renkema.

 

FD

Rinke(n)

-ke(n)s, -kin, zie Renkin. Rinnaert, zie Reinaert.

 

FD

Rinken(s)

cf. Rinckens.

 

JG

Rinkin

Var. de Renkin ou bien mis pour pic. rinkinkin 'friquet; individu petit et agaçant'  FEW 22, 73a.

 

JG

Rinne

1515 «Jado de Rinnes», 1531 «Andrianne de Rinne» BourgNamur; nom d'origine: Rhisnes (Nr), mais le NF est plutôt liégeois; éventuellement, surnom: w. rin.ne 'raine, grenouille'FEW 10, 51b.

 

JG

Rinne

PlN Rhisnes (N). 1515 Jado de Rinnes, Namen (J.G.).

 

FD

Rinné

Zie Ragnet.

 

FD

Rinolet

Dérivé en -ol-et du thème de Renaud.

 

JG

Rinquet

zie Renquet.

 

FD

Rins

zie Rince, Rein.

 

FD

Rinsbergh(e)

Rinschbergh, Rinsbourg: Wellicht PlN Rijnsburg (ZH). 1676 Jacobus Rinchemberg, A'dam(MULVI).

 

FD

Rinsche

zie Rince.

 

FD

Rinskopf

D. BN Rindskopf: rundskop.

 

FD

Rinsveld, van

van Rinsvelt, Rinsveldt: Verspreide D. PlN Reinsfeld (BRECH.).

 

FD

Rintel, van

PlN Rinteln (NS).

 

FD

Rion

1.  Proven.  Dép. Leuze-lez Dhuy. — 2. V. RAD (Ra).

 

EV

Rion

1296 «Rion le roy» TailleParis; aphérèse de Henrion, Gérion, etc. - Ou bien nom d'ori­gine: p.-ê. Rion, dép. de Leuze (Nr), cf. 1289 «Bodechon de Rion», «Anes de Rion li bos-killeresse» CensNamur, 1449 «Bertrand de Rion» AidesNamur.

 

JG

Rion

Ryon, Rijon, Rihon, Ryhon, Royon: 1. Patr. Korte vorm van een vleivorm als Henrion, Hérion, Gerion. - 2. PlN Rhion in Dhuy (N), Ri(x)hon in Harzé (LU). 1444 Hustin de Ryon, Dhuy (J.G.).

 

FD

Riou

1444 «Jehan du Riou» AidesNamur; probabl. var. de Riu, Rieu, cf. Durieu, plutôt que d'occitan riou 'ruisseau' (comme NF im­porté). - Secondairement, nom issu de l'an-throp. germ. rîd-wulf avec chute du d, comp. le NF fr. Ridoux. Cf. aussi Rihoux.

 

JG

Riou(lt)

Rious: i. Zie Ridolfi. - 2. PlN Riou = Rieu (zie Durieu). 1444 Jehan du Riou, Namen (J.G.).

 

FD

Riou(lx)

1. Proven. Dimin. de Reul.V. ce N. — 2. V. RAD (Ra).

 

EV

Rip

Ripp, Rips, Reip, Reep, Rayp, Reeb, Rep(p), Reps,

Reb(t)s: Patr. Korte Germ. VN, bakernaam Ripo. Zie Rijpens. 1620 Gabriel Rebs, Edingen; 1635 Joannes Rebbe, Aat (MUL V).

 

FD

Ripak

D. FN Rippach < PlN Riedbach (BEI, BW).

 

FD

Ripaud

zie Ribaud.

 

FD

Ripert

zie Rijpers.

 

FD

Ripet

1655 «Jean Ripet» BourgNamur, cf. aussi 1657 «le trou Ripet», topon. à Huy; sans doute dérivé du thème de moy. fr. riper 'grat­ter, étriller', de sens divers (e.a. gale, éruption de boutons), éventuellement comme NL d'ori­gine (terrain inculte, fiche) FEW 16, 724b.

 

JG

Ripet

Patr. Dim. van Rip. 1541 Hanibal Ripet, Bs.

(Par. 1979,81); 1568 Nid. Ripet, Bs.-Aw. (AP).

 

FD

Ripol

Nom d'origine: Ripoll (Catalogne).

 

JG

Ripol(l)

Ruppol: Sp. FN (med. R. Guldentops, Aw.). PlN Ripoll in Gerona (Catalonië).

 

FD

Rippert

Zie Rijpers.

 

FD

Rippin

zie Rijpens.

 

FD

Rips

zie Rip.

 

FD

Ripzaad

zieRaepsaet.

 

FD

Riqu-

-et, -oir.V. RAD (Rak).

 

EV

Rique,de

Zie de Rijk(e).

 

FD

Riquelle

Nom d'origine : Riquelle, à Flémalle-Grande (Lg).

 

JG

Riquelle

PlN in Flémalle-Grande (LU).

 

FD

Riquet

fém.: Riquette. Surnom: fr. riquet 'mes­quin'FEW 10, 407b.

 

JG

Riquet(te)

zie Richet.

 

FD

Riquier

Ricquier, Rikir, Rickir. 1276 «Rikier de le Faleske» DettesYpres, 1359-60 «Simons Rikiers» PolyptAth, 1428 «Rikiers de Bail-luel» Ypres; forme pic. de Richier, cf. Richer, Richir, aussi nom d'un saint.

 

JG

Riquier(e)

Riquire, zie Richier.

 

FD

Riquoir

zieRyckewaert.

 

FD

Ris

Ris- -ack, Risse- -e, -elet, -elin.V. RAD (Raz).

 

EV

Ris(ch)kin

zie Ryskens.

 

FD

Risac

Ris(s)ack, Risaac, Ryssack: 1. Pair.? ±1400 Rysack de Fraipont; Lydis Rys(s)ak, Luik (BODY). - 2. W. uitspr. van vei>preide D. PlN Reisach ( vgl. Ripak). 1354 Heinr. Risach, Ensingen (BRECH.); i/zijacobus Rijsacq, Wezet (MUL VII).

 

FD

Risac

Risack, Rissack. ±1400 «Rysack de Fraipont», «Lydis Rys(s)aak» NPLiège; sans doute nom issu d'un anthrop. germ. [w. liég. "rissacq 'teigneux' invoqué par Carnoy n'est pas attesté dans le DL].

 

JG

Risbourg

zie Dericbourg.

 

FD

Risch

Pour Dauzat 522, var. de Ritsch, hypocor. de l'anthrop. germ. Rico.

 

JG

Risch(e)

Zie Rich(e).

 

FD

Rischart,

zie Ryckaert(s).

 

FD

Rischette

zie Richet.

 

FD

Riske

Riské: Aangezien de FN in A en OV geconcentreerd is, is de vorm Riské wsch. secundair. Var. van Riskin (zie Ryskens). Of

Reiske (zie Reisgen).

 

FD

Riské

sans doute var. de Riskin (ci-dessous) plu­tôt que fr. risqué.

 

JG

Riskin

Risko. Dérivés du thème de Risselin.

 

JG

Risner

zie Reisner.

 

FD

Rispail

Zie Rapaille.

 

FD

Rispaud

zie Respaut.

 

FD

Rispens

Zie Respen.

 

FD

Riss(e)

zie Rich(e).

 

FD

Rissack

cf. Risaac.

 

JG

Risseeuw

1. Metr. Adaptatie van Richeus, Rom. vorm van de Germ. VN rîk-hild 'machtig-strijd': Richildis, Richeldis (MORLETI). 1225 Richeus Crois=1247 Rikeus Croes, Atrecht (NCJ). - 2. Zie

Rijsouw.

 

FD

Risseghem, van

zie van Resseghem.

 

FD

Risselin

Dérivé en -el-in, avec aphérèse, de Maurice, w. Meûrice; ou bien var. de Richelin, cf. Richel.

 

JG

Risselin

zie Richelin(g).

 

FD

Risser

zie Reiser.

 

FD

Rissmann

Riszmann, zie Riestmans.

 

FD

Rist

Zie van de(r) Rijst.

 

FD

Risteyn

zie Retsin.

 

FD

Ristiau

cf. Restiau(x).

 

JG

Ristiau

zie Resteau.

 

FD

Ristiaux

V. Resteau(x).

 

EV

Riswijk

zie van Rijswijck.

 

FD

Rit-  

-s,   -zen.   Ritsmans.   V.   RAD (Raz).

 

EV

Rit, van der

zie van der Riet.

 

FD

Ritbonville

zie Ribauville.

 

FD

Riteco

Ritico: It. FN Retico? 1763 Francis Rieteco, Schoondijke (PDB).

 

FD

Ritière

-ière. Peut-être fém. de Ritier, nom de métier: peigneur de chanvre (cf. Morlet 856)?

 

JG

Ritière

-iere: Fem. bij Ritier: hennepkammer (DNF).

 

FD

Ritmeester

BerN: aanvoerder van gewapende ruiterij. 1486 Janne Rombouts ritmeester, Hoeilaart (STR.).

 

FD

Rits

au génitif: Ritsen, Ritzen, cf. Risselin.

 

JG

Rits

Zie Rich(e).

 

FD

Ritsaert

Ritschard, zie Ryckaert(s).

 

FD

Ritschel

Zie Ritzel.

 

FD

Ritschie

Adaptatie van It. FN Ricci, BN voor iemand metkrulhaar. 1799 Counrard Ricchi (vader van) Jan Ritschie, Mtr. (VS 2000,45).

 

FD

Ritsen

zie Retsin.

 

FD

Ritser(s)veldt

van Ritservelde, zie Ritzerfeld.

 

FD

Ritsert

zie Ryckaert(s).

 

FD

Ritservelt

Proven.    1.    Rietenveld,..Campagne   des   oseraies".      2...Campagne du sieur Richer".

 

EV

Ritsmans

zie Riestmans.

 

FD

Ritter

D. BerN van de ridder.

 

FD

Ritter

Surnom: all. Ritter 'chevalier'.

 

JG

Rittmeier

zie Rietmeijer.

 

FD

Rittmeyer

Profess.  ..Métayer    de l'oseraie". V. Riether.

 

EV

Rittweger

Afl. van PlN Rittweg.

 

FD

Rittweger de Moor

D'un topon. all. (= de la route carrossable).

 

JG

Ritz(el)

Ritschel: Dim. van D. Ritz < Richard.

 

FD

Ritzen

cf. Ritsen.

 

JG

Ritzen

zie Retsin.

 

FD

Ritzer

zie Ryckaert(s).

 

FD

Ritzerfeld

Topon. all. (= champ à crevasses).

 

JG

Ritzerfeld

-veld, Ritser(s)veldt, van Ritservelde, Retserveldt: PlN Ritzerfeld in Herzogenrath (NRW).

 

FD

Rius

Grafie voor Rieux?

 

FD

Riva

zie Rivar(t).

 

FD

Rivage

1289 «Ernalt dou Rivage» CensNamur, 1330 «Alis ki fu femme Alars dou Rivaige» ComptesMons, 1449 «Jehanin du Rivage» AidesNamur, 1450 « Willammes dou Rivaige » Baudour; nom d'origine: rivage, top. fré­quent, e.a. Rivage à Comblain.

 

JG

rivage

rive, riviere.Proven. Loc.et L.D. (La) Rive. Proven. ,,Rive (du    cours    d'eau)".    Latinisat. :Riva. Rivière, Proven. Loc. et L.D. Riv--et, -ez, -al(s), -eaux.

 

EV

Rivage

Verspreide PlN: oever. 1289 Ernalt dou Rivage, Namen (J. G.); 1326 Jacob Rivage, Ip. (BEELE).

 

FD

Rival

Forme francisée de w. topon. riwà, «ri-wa(l)» 'canal artificiel pour l'écoulement des eaux' ; comp. Dérivai. a Dimin. anthropon. : Rivalet.

 

JG

Rival

Rivais, Rivail(le), Rivallier, Rivaux, Riveau, Reva(e)l: PlN Ofr. rival, rivaille: oever. OokZ.-Fr. rival < rivalis: beek (DNF). 1272 lohanni de Riwal, Villers-la-Ville(J.G.).

 

FD

Rivalet

Dim. van Rival.

 

FD

Rivar(t)

Riva(s), Rivât, Rêvas, Rêvât: i. Afl. van Ofr. river, met verschillende betekenissen. Wellicht: jager op waterwild. 1340 Pierron Rivart (MORLET). - 2. Patr. 1235 Rivardus de Miolans, Savoie (PDB).

 

FD

Rivart

Rivât. 1272 «lohannis Rivart» Polypt-Villers, 1286 «Jakemars Rivars» CartLes-sines, 1340 «Pierron Rivart» Picardie; dérivé d'anc. fr. river 'venir au rivage, aborder', mais aussi 'rôder, faire la débauche'.

 

JG

Rivaux

1272 «domino lohanni de Riwal» PolyptVillers, 1430 «Riwal délie Vauz» = 1447 «Riwal délie Vauz» GuillLiège; topon. fréquent en Wallonie : dérivé de lat. rivus 'ruis­seau', cf. Derivaux, Durivaux.

 

JG

Rivaux

Riveau: Uit Ofr. rivel/revel; zie Revel. Of zie Rival.

 

FD

Rivel

zie Revel.

 

FD

Rivera

-o(s): Sp. PlN: oever, rivier.

 

FD

Rivers

zie Rijvers, Revers.

 

FD

Rivet

Rivez. Sans doute anc. fr. rivet 'broche métallique, sorte de clou, etc.', surnom de for­geron, cf. 1624 «Antoine de Rivet» émigré en Suède.

 

JG

Rivet

Rivez: PlN Dim. van Rive. 1624 Antoine deRivet (J. G.).

 

FD

Rivière

-ère, Rivir, -ier. 1465-66 «Jaque Rivière» TailleHoves, 1509 «Collin Rivière», 1648 «Léonard Rivier» BourgNamur; nom d'origine: moy. fr. rivière 'rive, rivage' (sens conservé en topon.) ou w. liég. rivire 'rivière' ; cf. aussi Derivière.

 

JG

Rivière, van de(r)

van de(r) Rieviere, (van) de Reviere, -ière, Rivier(re), Rivir, Rivière: PlN Rivier: waterloop, oever. 1312 Karle vander Riviren, Lv. (ICKX);1364 Ihan van der Rivière, Ip. (BEELE 1959). Vgl.

Delarivière.

 

FD

Rivoux

PlN < rive.

 

FD

Rivoux

Topon.: dérivé de fr. rive comme Ri­vaux. — Comp. également: 1630 «Noé Rivot (de Theux)» émigré en Suède.

 

JG

Rix

Surnom: fr. rix, rixdaler (esp. de monnaie) FEW 16, 692a, mais aussi prénom fém., cf. 1272 «Matheus maritus Rixe» PolyptVillers.

 

JG

Rix

V. RAD (Rac).

 

EV

Rix

zie Ryk(x).

 

FD

Rixen(s)

zie Rijkse(n).

 

FD

Rixhon

cf. Rihon.

 

JG

Rixhon

Zie Rihon.

 

FD

Rixkens

Génitif double de Rix?

 

JG

Riyé

Spelling voor Rie = Riet?

 

FD

Ro-    

-belin, -blain, -bion, -binson, -bis-son, -binet, -b(e)yns, Robiefroid. V. HROD (Hro).

 

EV

Ro-    

-belus,  -b(b)eets,   -b(b)e--b(b)erti   (appelé   autrefois   Ro-recht(s), -b(b)ert(e), -b(b)ert(s),berts,   Robier(t)s,   Roblet  et   en 1658,   Roberti)  -b(b)ertus. Ro-bbi,  -bbins,  Ro-  -bie(t),   -byt,

 

EV

Ro(m)miée

1. Pèlerin revenu de Rome. N° 146. — 2. Proven. Dép. Arbre-lez-Fosse.

 

EV

Ro(u)s(s)-

-elle, -el(et), -elCot), -iel, -(e)au(x), -i(e)au(x), -eeuw. V. Roux.

 

EV

Ro, de

(de) Roo, de Rhô, Derho, (de) Rode, de Rood(e),

Rood(en), de Roy(e), de Roij(e), de Rooij, de Rooy, de

Roey: 1. BN De Rode, naar het rode haar. Vgl.

Rossel. 1220 Walterum Rufum (DEBR. 1980); 1277

Hannekin Rode, 1326 Jan de Rode, Ip. (BEELE);

1398 Gillis de Roede, Moen (DEBR. 1970); 1487

Olivere de Roeye, Edegem; 1520 Jan de Roij,

Kontich (SELS). - 2. De Ro(o) evtl. < Deroi, Deroy.

 

FD

Ro, van

zie van Rode.

 

FD

Roa(e)n

zie Derouan.

 

FD

Roard

-a(rt), zie Rohaert.

 

FD

Roard

cf. Rohart.

 

JG

Rob

cf. Robe.

 

JG

Rob

Ro-   -bans,   -ba,   -baux.   V.HROD.

 

EV

Rob

zie Robe.

 

FD

Rob-

Thème anthrop. de Robert, cf. aussi Rob(e). « Robart; Roba (forme en w. liég.), Robas, -at; Robaer (forme néerl.). s.d. «commemo-ratio Robardi» ObitHuy, 1265 «li grans Ro-bars», «Robaus Martinruoef» CensNamur, 1272 «Robars li Boschelion» PolyptVillers,

1280 «Robart le suor» PolyptLiège, 1283 «Simons Robart» DettesYpres, 1289 «Rob-bart dou Sart» CensNamur, ± 1300 «Giles Robaus» CensHerchies, 1405 «Englebert Robaux» Lobbes, 1449 «Jehan Robar bou­vier», «Colart Robat» AidesNamur; dérivé en -ard. — Robaux, -eaux. ± 1300 «Giles Ro­baus» CensHerchies, 1405 «Englebert Ro­baux» Lobbes, 1602-3 «Gérard Robau» Ter-riersNamur; forme w. et pic. de Robart. -Robaye, w. nam. Robaye', Robaeys (gén. néerl.). 1612 «Melchior Robaye» Terriers-Namur; dérivé en -aille. m Robelus. P.-ê. latinisation de Robel, dérivé en -el de Robert. - Roblain. 1287 «Lotin Robelin» DettesYpres, 1693 «Gabriel Ro-blin» BourgNamur; forme contractée de Ro­belin, double dérivé en -el-in. m Robin, Robins (cas sujet). 1267 «Robins li Kiens» CensHerchies, 1280-81 «Robins Turelure» RegTournai, 1286 «Robins as Cawe-los» CartBinche, 1289 «Robins de Trehaing» CensNamur, 1309 «Robins de Bousetainnes» ComptesMons, 1598 «Denys Robyn» Dén-Wavre, 1779 «Jean Mathieu Robin» Natoye; dérivé en -in très fréquent au Moyen Âge (cf. Robin des Bois). - Forme fém.: Robine, -inné. 1667 «Jacque Robine» Houdremont. -Double dérivé: Robinet. 1272 «Robinet» PolyptVillers, 1349 «Robinet clerc de Chas-tel» St-Hubert, 1588 «Robinet Rolin meus-nier» ForgeMirwart, 1598 «Robinet Wautier» DénWavre, 1657 «Jean Robinet» Haybes, 1667 «Jacque Robinet» Houdremont; d'où le NF Binet, par aphérèse. - Formes flam. de Robin: Robeyn, Robijn, Robyn, au génitif: Robeyns, Robeijns, Robijns, Robyns, etc. 1444 «Goeswin Robijns» TerreJauche. Robience. - Robillard, -art. 1380 «Robillart Doffus» RentierRamée, 1520 «Jehan Robil­lart» Ladeuze, 1633 «Pierre Robillar» émigré en Suède; dérivé en ill-ard. - Robion. Var. de Robillon, double dérivé en -ill-on. Robecin, -yn, Robesin, -yn, Robbecin, Rob-besin, -yn Dérivé en -ec-in. - Robson, Rop-son, Robbeson, Robichon. 1449 «Robechon de Malonne», «Baudechon Robechon» Aides­Namur, 1516 «Hubert Robechon» Bouffioulx, 1645 «Hubert Robson» Châtelet, 1696 «Robert Robson» BourgNamur; dérivé en -eçon. - Bibliogr. : J. Herbillon, Le musicien J.-J. Robson est-il d'origine anglaise?, W 45, 1971, 69-70.

 

JG

Rob(e)

Robbe(n), Robb, Robs, Roob, Roop, Rop(pe), Rope, Rops, Rube(n), Ro(e)ben, Roebben, Roub, Roub(b)en, Rubes, Rueb: Patr. Korte vorm van VN Robrecht. 1204 Dodin Robbe, Z (LEYS1952); 1390 Heinric Robe = 1392 j eghen Heinric Roben; 1363 Jhan Roebe = Robe, Ktr. (DEBR. 1970); 1403 Jan Robs huus = 1412 Jan Roobs huus = 1422 Jan Roben = 1423 Jan Robe, Ktr. (DEBR. 1958).

 

FD

Rob(e)son

Ropson, Robbeson, -som, Robisson, Robichon: Patr. i. Rom. vleivorm op -eçon van VN Robert. VN Robechon. 136 e. Raouls Robesson (MORLET); 1280 Heinrichi filii Robebechons (sic) = 1304 Henri Robechon, Ip. (BEELE); 1321 Roberti dicti Robson = 1344 Roberto dicto Robbeson, Klein Adorp (C. BAERT); 146 e. Robert dit Robechon Persant, Warnant (BODY). - 2. E. FN < Robertson, Robinson of Robeson; zoon van Robe(rt). 1327 Willelmus filius Rob, Derby; 1379 Richard Robson, York (REANEY).

 

FD

Roba(e)y(s)

V. Van Roba(e)ys.

 

EV

Robache

Nom d'origine: Robache (Vosges).

 

JG

Robache

PlN (Vosges).

 

FD

Robaer(t)

-ard, -a(rt), Roobaerd, -aert, Roeba(e)rt: 1. BN naar de rode, rosse baard. 1198-1274 Theod. Rufabarba, Keulen (HAGSTR. 1949). 1168 Henricus Rodbard, Cent (GN); 1398 Wouter Robaert, Wervik (DEBR. 1970); 1577 Peter Royenbaert, Aken-Aw. (AP); 1630 Petrus Rooenbaert alias Roobaert (LIND. 1949). - 2. Evtl. Patr. Var. van, Robert.

 

FD

Robaey(s)

-aeyst, -aeijs, -aye, -ays, Rabaey(s), -aeij(s), Rabbay, Rubay, -ais, Robey, -eys(t): i. Patr. Rom. vleivorm van VN Robert. 146 e. VN Robbais in Beveren-Leie (DEBR. 1970,519). - 2. Robaeys: PlN Robaais = Roubaix (Nord). Ook Rubais/Rubay kan var. zijn van Roubaix. Zie Van Robaeys, Deroubaix.

 

FD

Robaeys, van

van Robais, van Robays, van Robaijs, Verbaeys, Verba(e)ijs, Verbays(t): PlN Roubaix (Robeke, Nord): 1156 Robais (TW). 1209 Bernardo de Rosbais, Ktr. (DEBR. 1980); 1394 van Jakemarde van Robais, Dottenijs (DEBR. 1970); 1417 Michiel van Robais = 1427 M. van Robaeis, Ktr. (DEBR. 1958). Zie ook Deroubaix.

 

FD

Robard

-art, zie Robaer(t), Robrecht(s).

 

FD

Robart

Robaux, etc., cf. Rob-, thème de Robert.

 

JG

Robas

-at, -a(z), zie Robrecht(s).

 

FD

Robaut

-(e)aux, Roubaud, -aux, Robou: Patr. Germ. VN hrôth-balth 'roem-boud': Hrotbald, Rodboldus (Fm., Dip.). 1382 Willem Robaud te Ghend (DEBR. 1970).

 

FD

Robaye

Robaeys, cf. Rob-, thème de Robert.

 

JG

Robb

zie Rob(e).

 

FD

Robb-

cf. Rob-.

 

JG

Robb(e)recht(s)

Robber(t)s, zie Robrecht(s).

 

FD

Robba

zie Robrecht(s).

 

FD

Robbans

zie Robrecht(s).

 

FD

Robbe

zie Robe.

 

FD

Robbé

Spelling voor Robet of Robbe met secundair accent.

 

FD

Robbe,

Robben (génitif), Robbens, Robens (génitif double). Hypocor. flam. de Robert, cf. Robe.

 

JG

Robbecin

zie Robesyn.

 

FD

Röbbecke

Robke, Röpcke, Ropcke, Rübcke, Rupke: Patr. Ndd. Röpke, Röbke, dim. van VN Robert. 1331 Ropeke Timmerman, Brunswijk; 1325 Joh. Ropeke (zoon van) Ropeke von Tribsees, Stralsund; 1343 Robeke = Robertus de Stenbergen, Bremen (NN).

 

FD

Robbeets

zie Robrecht(s).

 

FD

Robbelin

-ein, zie Robelin.

 

FD

Robben(s)

zie Robin(s).

 

FD

Robbesin

-syn, zie Robesyn.

 

FD

Robbeson

-som, zie Robeson.

 

FD

Robbi

zie Robijt.

 

FD

Robbi(e)

zie Robier.

 

FD

Robbins

zie Robin(s).

 

FD

Robbroeck, van

Robbroeckx, Robroeks, Roobroeck, -brouck, Roebroeck, Roebroeks, Roëbroëks, Roubroeks: PlN Robroek: rood broek, rood moeras. PlN Robbroek in Steenhuffel (VB) of Roebroek in Aubel (LU). 1329 Walterus de Robbroec, Tongerlo (OATIII); 1406 Aerts wijf van Robbroec,Bs.(PEENE).

 

FD

Robbyn(s)

zie Robin(s).

 

FD

Robe

Rob. 1275-76 «Jakemes Robe», 1280-81 «Robiers Robe» RegTournai, 1309 «Robe Hennekars», 1338 «Estievenart Robe» Comp­tesMons, 1365 « Biertrant Robe manouvrier» TailleMons, 1444 «Robe Bosquet» Aides­Namur, 1544 «Johan Robbe» DénStavelot-My; hypocor. de Robert (cf. la mention de 1280-81). C/ausi Robbe.

 

JG

Robeaux

cf. Robart.

 

JG

Robeaux

zie Robaut.

 

FD

Robecin

-cyn, zie Robesyn.     

 

FD

Robecin

-yn, Robesin, -yn, Robbecin, Robbe-sin, -yn, cf. Rob-, thème de Robert.

 

JG

Robeerst

Robeet, cf. Roberts.

 

JG

Robeerts

-eers(t), -eet(s), zie Robrecht(s).

 

FD

Robeijns

cf. Robeyns.

 

JG

Robein

zie Robin(s).

 

FD

Robeir

zie Robrecht(s).

 

FD

Robelet

Roblet, -es, Reblé: Patr. Dim. van VN Robert. 1404 Thomassin Robelet (MORLET).

 

FD

Robelin

Roblin, -ain, Robbel(e)in: Patr. Rom. vleivorm van VN Robert. 1373 Masin Reubelin, Ip. (BEELE); 1383 Jean Robelin (MARCHAL).

 

FD

Robels

Rubel, Robelus: Patr. Dim. en latiniseringvan VN Robert. 1549 Hendrik Rubbels, Oelegem (AP).

 

FD

Robelus

cf. Rob-.

 

JG

Roben(s)

zie Robe, Robin(s).

 

FD

Robens

cf. Robbens.

 

JG

Robensyn

zie Robesyn.

 

FD

Rober(t)

Rober(t)s, Roberti, -o, zie Robrecht(s).

 

FD

Roberechts

zie Robrecht(s).

 

FD

Roberfroid

Robief(r)oid: PlN Robertfroid in Andenne (N).

 

FD

Roberfroid

w. nam. Robèrfrwèd, Robiefroid, -foid (formes w.). 1602-3 «Noe de Robiefoy» TerriersNamur, 1683 «Henri Robertfroid» BourgNamur; nom d'origine: Robertfroid,w. Robietfwè, nom d'une petite censé au sud d'Andenne appartenant aux Jésuites de Huy (A. Melin, Top. d'Andenne, 46).

 

JG

Roberge

zie Rodberg.

 

FD

Robersscheuten

Wellicht PlN Ruppertshutten (BEI).

 

FD

Robert

Rober. 1212 «Signum Roberti Lobien-sis abbate»; prénom Robert, de l'anthrop. germ. hrod-behrt. - Cf. aussi 14e s. «Hermans Robet li xhohiers» CensHuy. Robiez, w. Robièt. 1265 «li courtius Robietlt Poullon» CensNamur; forme w. de Robert. -Robiette. 1451 «Leurens Robierte vesve de Jehans Robiert» Ladeuze; fém. de w. arch.flo-bièt, Robert; Robette. s.d. «Robert dit Robette» NPLiège (Body 183), 1472 «Pierart Robette tellier de thoilles», 1604 «Marie Robette» Ladeuze; dérivé fém. de Robert, cf. Robiette, plutôt que moy. fr. robette 'petite robe' ou w. liég. robète 'lapin domestique' FEW 16,731i » Roberty, Roberti, Robberti. 1602-3 «Ni­colas Roberti» TerriersNamur; genitiflat.de Robert. - Roberti de Winghe. NF de la no­blesse belge.

« Roberts,   Robberts,   Robeerst,   Robeet (forme simplifiée du précédent). Génitif germ. de Robert. - Robrecht, Robbrecht, au géni­tif:  Robrechts. 1283 «Jordains Robrecht», 1288 «Baiart Robrecht» DettesYpres; autre forme néerl. de Robert. - Robie; Robyt. Hy-pocor. de Robrecht. » Dérivé: Roberteaux, -aux.

 

JG

Robert(e)aux

Patr. Dim. van VN Robert.

 

FD

Robertson

-sen, Robinso(h)n: Patr. Zoon van Robert. 1540 Thomaes Robertssuene; 1557 Willem Robrechssuene, Schotland; 1635 Jaques Robertson, Engeland-Bg. (PARM.).

 

FD

Robesin

-yn, cf. Rob-, Robecin.

 

JG

Robesyn

-sijn, -cyn, -sin, -cin, Robbesyn(e), -sin, -cin, Robensyn, -sijn: Patr. Vleivorm op -ecin van VN Robert.

 

FD

Robet

-ey, Robbé: Pair? Dim. van VN Robert.

 

FD

Robette

1. Car. mor. Sobriquet ,,Lapin"   (Dial.).   N.   d'H.   peureux.

B 288, 289. — 2. V. HROD.

 

EV

Robette

cf. Rob-, Robette.

 

JG

Robette

Robiette: Metr./Patr. Dim. van VN Robert. 1359 Wilheames Robette = Wilheame Robet, Luik (SIXIV); 146 e. Robette de St Lore = Robert dit Robette de St Laurent, Luik (BODY); 1640 Alaert Robette, Ktr.(KW).

 

FD

Robey

zie Robet, Robaey(s).

 

FD

Robeyn

Robijn, -yn, Robeyns, -eijns, -ijns, -yns, cf. Rob-, Robin.

 

JG

Robeyn(s)

zie Robin(s).

 

FD

Robeys(t)

zie Robaey(s).

 

FD

Robian

Francisation d'ital. Robiano. Cf. aussi 1568 «Nicolas de Robianoy» BourgNamur.

 

JG

Robichez

Pair. Rom. dim. op -ichet van Robert.

 

FD

Robichon

cf. Rob-, Robson.

 

JG

Robichon

zie Robeson.

 

FD

Robie

cf. Robert.

 

JG

Robief(r)oid

zie Roberfroid.

 

FD

Robiefoid

-froid, cf. Roberfroid.

 

JG

Robience

Pair. Afl. van VN Robert?

 

FD

Robience

Robillard, -art, cf. Rob-, thème de Robert.

 

JG

Robier

-ie(z), Robbi(e), Rebier: Patr. Pic. var. van VN Robert. ±1300 Robiers Barisiaus, Artesië (BOUGARD); 1348 Daniel Robiert; 1321 Jehans Robiers = 1341 Jehan Roberc, Ktr. (DEBR. 1971).

 

FD

Robiet(s)

-iez: Patr. Dim. van VN Rob(i)ert. 1265 Robiet le Poullon, Namen (J. G.). Zie ook Robyt.

 

FD

Robiette

zie Robette.

 

FD

Robiez

zie Robier, Robiet(s).

 

FD

Robignon

zie Robion.

 

FD

Robijt

Roby(t), Robiet, Robbi, Rabi, Raby, Ro(u)by: Patr. W. vleivormen van Robert (LIND. 1947'). 1398 Jan Robit, St.-B.-Vijve (DEBR. 1970); 1374 Zegher Robijt, Gb. (SCHR.); 1369 van Grielen Robbijts, Ktr. (DEBR. 2002); 1820 Robitel, Bonen (BERGER).

 

FD

Robill(i)ard

-art, Robiliart, Rebillard, Rebia: Patr. Rom. vleivorm op -illard van VN Robert. 1211 Robillardus, Atrecht (NCJ); ± 1300 Jakemes Robillars, Artesië (BOUGARD); 1311 Jehenne Robillarde(MORLET).

 

FD

Robillard.

V. HROD.

 

EV

Robin

-ins; Robine, -inné; Robinet, cf. Rob-, thème de Robert.

 

JG

Robin

Rebin: Patr. Vleivorm van Robert.

 

FD

Robin(s)

Robbins, Rob(b)ijn(s), Rob(b)yn(s), Robeyn(s), -eijns,-ein, Rabijns, -yns, Rob(b)en(s), Roeb(b)en, Roubin,-en(s), Roubben, Ruebens, Reuben(s), Rubinfd), Ruben(s), Rubben(s): Patr. Vleivorm van Germ. VN Robrecht. De vormen met -in, -ijn, -yn hebben de klemtoon op het suffix; bij de vormen op -ens ligt de klemtoon op de stam, zodat het suffix verdoft werd. 1280 Robinum Hoghe; 1304 Robert Postel = 1306 Robins Postiel = 1307 Reubin Postel, Ip. (BEELE); 1398 Reubin van der Hoye, St.-B.-Vijve; 1388 Joos Ruebin = 1397 Judoci Reubins = 1398 Joes Rubin, Ktr.; 1398 Beatrise Robins, Galle Robbins, Heestert; 1382 Heinkin Rubbin, Tielt (DEBR. 1970); 1347 Robrecht Scrinemekere = 1383 Rubben Scrinemekeren = 1400 Roben Scrinemekere = 1383 robine, Tn.; 1474 Rubrecht van Bulen = 1476 Ruben van Bulen, Ht. (ROEL. 1951). Zie ook Rijpens.

 

FD

Robinaux

-eau, Robinia, Rubina(t), de Rubinat: Patr. Dim. van Robin, vleivorm van Robert.

 

FD

Robine

-inné: Metr. Rom. vrl. vleivormen van VN Robert. 1398 Robine Stalins, Ip. (BEELE).

 

FD

Robinet

Roubinet: Patr. Dim. van Robin. 1284 Robinés de Perrone, Atrecht (NCJ); 146 Robert dit Robinet de Mailly; Robert de Bracquemont dit Robinet, Luik (BODY).

 

FD

Robinso(h)n

zie Robertson.

 

FD

Robiolle

Afl. van VN Robert.

 

FD

Robion

cf. Rob-, thème de Robert.

 

JG

Robion

Robi(g)non, Robinot: Patr. Vleivormen van Robert.

 

FD

Robise

Nom d'origine: Raubise, à Neufvilles (Ht).

 

JG

Robise

PlN Raubise in Neufvilles (H).

 

FD

Robisson

zie Robeson.

 

FD

Robitaill(i)e

FN Robitail(le), Robital, Robitel uit PdC (BERGER). Afl. van VN Robert? Of dim. van Ofr. rubest(r)e < Lat. robustus: wild, geweldig. ± 1300 Jehane Robistele; Robistiax, Artesië (BOUGARD); i667Mattheus Robitaillie; 1669 Jacobus Robidaille; 1672 Guilielmus Robitallie, KasselFV(MULVI).

 

FD

Robitaille

-aillie (NF hennuyer et du Pas-de-Calais, où on note les var. Robital, -itel). 1300 «Jehane Robistele/Robistiax» ImpôtArtois, 1667 «Mattheus Robitaillie», 1669 «Jacobus Robidaille» Cassel [FD]; p.-ê. surnom à rat­tacher à flandr. (14e s.) rubieste 'brusque, sau­vage' FEW 10, 434b; sinon d'un NL composé avec -taille.

 

JG

Robke

zie Röbbecke.

 

FD

Roblain

cf. Rob-, thème de Robert.

 

JG

Robles

-et, zie Robelet.

 

FD

Roblin

-ain, zie Robelin.

 

FD

Roblot

Patr. Rom. vleivorm op -elot van Robert. 1280 Johannis Robeloet, Ip. (BEELE); 1284 Roblot Cant,Bg.(CROENEN62).

 

FD

Robou

zie Robaut.

 

FD

Robrecht

-echts, Robbrecht, cf. Robert.

 

JG

Robrecht(s)

Rob(b)erecht(s), Robbrecht, Reubrecht, Ruebrecht(s), Rub(b)(e)recht, Rubbregt, Robert(e), -er, -er(t)s, -ertz, -eir, -eerts, -eers(t), -eet(s), Derobert, Robber(t)s, -eets, Roubert, Robard, -art, -aer(t), -a(s), -az, -at, Robba, Roeba(e)rt, Rubert, Rubbers, Roberti(e), -y, -o, Ruberti, -o: Patr. Germ. VN hrôth-berht 'roem-schitterend': Hrodebert, Hrotbert, Ro(t)bertus, Rubert, Robbertus, Rubbertus (Fm., MORLETI, GN). 1291 Robert conte de Nevers = 1296 Robrecht grave van Vlaendren (DEBR. 1980); 1374 Jan Robrecht; 1375 Heinrijc Ruebrecht, Ip. (BEELE); 1396 van Daniel Robbierte; 1378 Rogeri Robeert, Ktr.; 1430 Robaert de Zaghere = Robbeert de Zaghere; 1398 Wouter Robaert, Wervik (DEBR. 1970); meester Robaert = Robert le Bougre, bij Hadewijch (LIND.).

 

FD

Robriquet

Patr. Dim. van VN Robert.

 

FD

Robroeks

cf. Roebroeck(s).

 

JG

Robroeks

zie Roobroeck.

 

FD

Robs

zie Robe.

 

FD

Robson

Ropson, Robbeson, Robichon, cf. Rob-, thème de Robert.

 

JG

Robson

zie Robeson.

 

FD

Robyn(s)

cf. Robeyn(s).

 

JG

Robyn(s)

zie Robin(s).

 

FD

Robyt

cf. Robert, Robrecht.

 

JG

Roc

cf. Roch.

 

JG

Roc I

 ,,Roche". Proven. Roche- -e, -er,   -ez,   -ette.   1.   Proven.   Roc, Roche,    Rocher,    Rochelle.    L.D. Roca, forme ital. Rocca.

 

EV

Roc II.

Forme dérivée du N. de bap­tême HROM (V. ce N.).  Roc(h), Rochus, Roch- -at, -man.

 

EV

Roc(h)art

Rocca(s), Rocha(t), zie Roekaert(s).

 

FD

Roc(que)relle

PlN Dim. van Roque: rots (DNF).

 

FD

Roc(t)us

zie Rochus.

 

FD

Roca

1. V. HROD. — 2. V. Roche. N. italien ou latinisé.

 

EV

Rocbert

Nom issu de l'anthrop. germ. hroc-behrt(Fôrst. 881).

 

JG

Rocbert

Patr. Theoretisch Germ. VN hrôk-berht (Fm.), maar vermoedelijk spelling voor Robert.

 

FD

Roccart

Rouquart; génitif néerl. : Rockaerts, Rockers. 1612 «Laurent Rockart» Terriers-Namur, 1595 «Guillaume Rocka» BourgNa­mur; nom issu de l'anthrop. germ. hroc-hard (Fôrst. 881). Cf. aussi Rochart.

 

JG

Roch

Rock, Roc, Rocq [secondairement, sur­nom: fr. roc.], génitif néerl.: Rocks, Rockx, Rocx, Rox. 1540 «Roque Villain» Orsinval (au sud-est de Valenciennes), 1663 « Roch fils de Jean Eustache de Roanne» La Gleize, 1673 «Rock Senter» BourgNamur, 1676 «Jeanne de le Warde vesve de Rocq Bonnier» Ruage-Ath, 1679 «Roch Godau», 1689 «Nicolas Rock» BourgNamur, 1768 «Rock Ponselet» NPLouette; prénom Roch < anthrop. germ. hroc-, d'après le nom de saint Roch, décédé en 1327 et canonisé en 1414, honoré dans le diocèse de Cambrai (cf. M. Arnould, NP en Hainaut, 55) et invoqué contre les maladies de la peau.

« Forme lat. : Rochus, Rockus, Rocus. 1590 «Andrien Rocus» BourgNamur; forme lat. (et germ.) de Roch.

« Dérivés: Rochart. 1676 «Catherinne Ro­chart» RuageAth; var. de Roccart. — Rochet, Rochez. 1544 «Mathie Rochet» DénSta-velotMy, 1580 «Jean Rochet de Vignée» Pur-node, 1601 «Mahie Rochet» Cerfontaine, 1620 «Peter Rochet» émigré en Suède; sans doute dimin. en -et.

 

JG

Roch(e)

Rotse: 1. Zie Rock(s). - 2. Zie Laroche.

 

FD

Roche

Nom d'origine: topon. fr. roche (fré­quent), cf. Laroche.

 

JG

Rochefort

1246 «Gilles (sires) de Rochefort» St-Hubert, 1472 «Jehan de Rochefort» Dén-Virton, 1592 «Jehan de Rochefort» CartCiney, 1615 «Perpète Rocheffort» BourgDinant; nom d'origine: Rochefort (Nr).

 

JG

Rochefort

Rougefort: 1. PlN Rochefort (N). 1373 Giles de Rochefort, Luik (SLLIV). 1373 Giles de Rochefort, Luik (SLLIV). - 2. Veelvuldige PlN in Frankrijk. 1383 Guy de Rochefort (MARCHAL); 1398 Diederix dochter van Rochefort, Zwg. (DEBR. 1970); 1464 Willem van Rootsefort, Rijsel-Bg. (PARM.). - 3. Zie Rougefort.

 

FD

Rochelinval

Nom d'origine: Rochelinval, à Wanne (Lg).

 

JG

Rochelinval

PlN in Wanne (LU).

 

FD

Rocher

1. Zie Durochez. - 2. Patr. Germ. VN hrôk-hari 'rock-léger*: Ruoccherus (MORLETI).

 

FD

Rocher

-ert. 1678 «Jacques Rocher» Bourg­Namur; nom de résidence: fr. rocher; ou bien mis pour *Rochier, cf. 1638-40 «Johan Rochie» émigré en Suède.

 

JG

Rochet

-ette, -ez, Rouchet, Roquet, Rouquet(te): i. Pic. roquet, Ofr. rochet, dim. van Onl. hrok, rok: superplie, rochet, Wvl. roket. - 2. Ofr. rochet, Pic. roquet, dim. van roc: rots. PlN 1365 Ysac Roket, Bergen (DE COCK); 1389 Simon Roquet, St-Q. (MORLET); 1385 Jean Rochet (MARCHAL).

 

FD

Rochet

Rochez, cf. Roch.

 

JG

Rochette

1559 «Servais Rochelle», 1580 «An­toine dele Rochette» =1616 «Antoine del Ro­chette», 1606 «Guillemette Rochette» Bourg­Namur, 1653 «Philippe et Jean des Rochette» CartCiney; nom d'origine fréquent: fr. ra­ckette 'petite roche', cf. Larochette, etc. - Peut être également le fém. du prénom Roch, cf. 1620-21 «Rochette Husson (de Sedan)» émi-grée en Suède.

 

JG

Rochlitz

PlN(S).

 

FD

Rochman

au génitif: Rocmans. Dérivé néerl. en -mon de Roch (prénom), littér. : l'homme appelé Roch.

 

JG

Rochman(s)

zie Rogman(s).

 

FD

Rochus

Rochtus, Rockus, Roc(t)us: Patr. HN Rochus, latinisering van een Germ. stam, Got. hrukjan, Ohd. rohôn: hrullen, schreeuwen (V.D.SCHAAR). 1490 Rochtus Verrijt, Aw. (VLOEB.); 1568 Fr. Rochus, Purmerend-Aw. (AP).

Rochu(t): Spelling voor Rochus.

 

FD

Rochus

Rockus, Rocus, cf. Roch.

 

JG

Rock

cf. Roc(h).

 

JG

Rock(s)

Rok(s), Ro(c)kx, Rox, Roo(c)kx, Roox, Rouck, Roe(ck)x, Roux, Roque(s), Rook(e), Roke, Rocq(ue), Roch(e), Rotse, Rouch(e), Ruche, Ruck, Rucq, Rues: Patr. Bakernaam van de Germ. VN Rutger (LIND.); zie Roger. Of korte Germ. VN Rocco, Rocho < hrôk 'roek, raaf (Vgl. Roekaerts). 1246 Arnulphus dictus Roche, Dottenijs (DEBR. 1980); ±1300 Jehans Roce, Artesië (BOUGARD); 1305 Stasin Roche, Ip. (BEELE); 1429 Liisbetthen Rogx,

Tv. (BERDEN); 1540 Roque Villain, Valencijn (ARNOULD).

 

FD

Rock, (de)

Kan een BN zijn naar de kleding. 1709 Gillis de Rock, Oostakker (GYSS. 1971). Wsch. reïnterpretatie van Derocq.

 

FD

Rockaerts

Rockers, cf. Roccart.

 

JG

12:30 Écrit par Johan Viroux | Lien permanent | Commentaires (0) |  Facebook |

Les commentaires sont fermés.