05/08/2012

O-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

Oomen(s)

Oome(s), Oomse, zie Omen.

 

FD

Ooms

Oms. Nom de parenté: génitif de moy. néerl. oom 'oncle'.

 

JG

Oomsels

zie van Oensel.

 

FD

Oonincx

zie Honin, Honig.

 

FD

Oor

Car. phys. ,,Oreille". Particular. de cet organe. Ortjens, Oortjens. ..Petites oreilles". N° 26l.

 

EV

Oor

Oors: 1. BN voor iemand met opvallende of grote oren.. - 2. Mnl. oor, oir: erfgenaam. Vgl. Dhoore.

 

FD

Ooraen

-ens, Oomes. 1388 «Omin van Cro-velt» = 1398 «Omaer Crovelt» Tielt; anthrop. moy. néerl. Omin, hypocor. de Orner [FD].

 

JG

Oorbeek, van

-beeke, -beck, van Oerbeek, van Oirbeek, -beck(e), van Orbeek, (van) Orbecq, van Noorbee(c)k, van Norbeck: PlN Oorbeek (VB); evtl. Orbais (WB): 1155 Orbec (TW). 1321 Wolterus de Orbeke; 1347 Kerstiaen van Oerbeke; 1340 Reynerus van Oirbeke, Lv. (C.BAERT); 1440 Ghyz van Noorbeke, Lv. (PARM.).

 

FD

Oorden, van

van Oor(d)t, van den Oord, van Noord(en), van Hoorde(n), van (de) Noort, van Orden: 1. PlN Oort, Ort, Oord: uiteinde, uiterste punt; hoek, stuk land; (n)oorden: buitendijks land langs rivier. Ten Oorden tussen Groede en Schoondijke, Gaternisse (Z) (DF XI). Vgl. Oordman. 1227 Philippus de Orde, Monnikendijk Z (GN); 1368 Jan van Norden = 1369 Jan van den Hoorden = 1370 Jan van den Oorde = 1371 Jan van Oorden, Bg. (DF); 1477-91 Gillis van den Oorde, Wetteren (V*S 1995,374).

 

FD

Oordens

Orthen: Patr. Afl. van Germ. ord-naam 'speerpunt', zoals Ortwin.

 

FD

Oordman

Oortman, Ortman(s), Ortsman, Ortmann(s), Orthmans, Oidtmann: 1. Afl. van PlN Oord; zie van Oorden. Orthmann is fréquent in Hb. 1536 Peter Ortmann, Wangen (BRECH.). 1396 Cornullis Oerteman, Aaigem (DE B.). - 2. Patr. Afl. van Germ. ord-naam, zoals Ortwin. Zie Oordens.

 

FD

Oordt,van

zie van Oorden, van Noorden.

 

FD

Oorenbaut

zie Urban.

 

FD

Oorle,van

zie van Oerle.

 

FD

Oorlynck

-lijnck: Reïnterpretatie van Harlinck, Duits Harling, afkomstig van Harlingen (FL). 1336 Reymbern Harlinge, Liineburg (NN). Christoffel Hoorlinck = Orerinck, zoon van 1713 Gaspar Harlinck, Duitsland-Bg. (PDB).

 

FD

Oornaert

zie Hoornaert.

 

FD

Oorreel

zie Hurel.

 

FD

Oors

zie Oor, Oort(s).

 

FD

Oorschot, van

van (der) Oirschot, Oosschot: PlN

Oorschot (NE). 1301 Danekinus de Oerscot, NB (OATII); 1385 Henrici de Oerscot, Tg. (TYTGAT); 1440 Mergriete van Oorscote, Ktr. (BAELDE).

 

FD

Oort(s)

Orts, Oors, Ort(h), Ourth: 1. Patr. Korte vorm van Germ. -ord-naam, zoals Ortwin. Vgl. Oordens. 1364 Ortwin Bissigel = Orte B.; HS (BRECH.); 1543 P.C. Orts, Zierikzee-Aw. (AP); 1570 Georges Ort, Dk. (CDT 317). - 2. Soms var. van Aert(s), Arts.

 

FD

Oort, van

zie van Oorden.

 

FD

Oortegem, van

PlN Wortegem (OV).

 

FD

Oorthuijs

zie Noordhuizen.

 

FD

Oortman

zie Oordman.

 

FD

Oortmeyer

zie Ortmeier.

 

FD

Oorts

Forme courte d'un anthrop. germ. en ord-, ainsi Ortwin [FD].

 

JG

Ooslandt

Nom d'origine: moy. néerl. oostlané, pays de l'Est, Allemagne (du Nord).

 

JG

Ooslandt

zie Oostlandt.

 

FD

Oosschot

zie van Oorschot.

 

FD

Oost

,,Est.". Proven. Oostendorp, Ooster- -berg, -christ, Oos--hoek, -veen, -vogels. ,,Village-, Montagne-, Oseraie- f-rist), -Coin-, Marais-, Oiseaux- -de l'Est". Oos-tens, Ooster- -s, -link, -lynck. ,,De l'Est".

 

EV

Oost

Ohst: i. Korte vorm voor Van Oost. - 2. Var. van Ost, VN Oste. 1360 Henrici dicti Oest, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Oost

Oostens. Probabl. nom issu de l'antkop, germ. austa > Osto, Hosto [FD].

 

JG

Oost, van

van Oosts, van Oist, van Hoost: 1. PlN Oost (NB, NH). - 2. Naar de woonplaats ten oosten van een plaats, van het dorp; of herkomst uit het oosten. Vgl. Van Oosten. 1366 ver Magrieten van Oest, Ktr. (DEBR. 1970); 1570 Hans van Oost, Mtr.-Aw. (AP).

 

FD

Oost, van der

zie van (de) Roost.

 

FD

Oostaden, van

-ayen, zie van Ostaeden.

 

FD

Oostburg, (van)

PlN Oostburg (Z). 1268 Arnouds van Oestburgh, Bg. (CG); 1313 Pieter van Oestburgh, Nieuwmunster (RYCKEBOER); 1342 Claeise van Hoestborch, Cent (RSGII).

Oostdam: PlN: oostelijke dam; in Bellegem (WV).

 

FD

Oostdijk

-dyk: PlN (Z, ZH) en verder verspreid.

 

FD

Oostelinck

zie Oosterlinck.

 

FD

Oosten, van

van Hooste(n): 1. Naar de woonplaats ten oosten of herkomst uit het oosten. Vgl. Van Oost. 1565 Hans van Oosten, Oost-Aw. (AP); 1592 Adriaen van Oosten, Aarts. (MAR.). - 2. Een enkele keer ook herinterpretatie van Oosten (zie Ost). 1675 Franciscus Oosten = 1701 F. van Oosten, Oostmalle (VS 2001,152).

 

FD

Oostenbach

PlN Osterbach (BW)

 

FD

Oostenbroek

PlN Oosterbroek (GR). Verspreide PlN Oostbroek (U, NH, FV, WV, Z): oostelijk broekland.

 

FD

Oostende, van (den)

van (den) Ostende: 1. PlN Oostende (WV), Wvl. uitspr. ostende. De vorm Van den Oostende kan op welk 'oosteind' ook teruggaan. 1269 Willem van den Oestende, Bg. (CG); 1342 an Jhanne van Oestende (DEBR. 1971). - 2. Evtl. D. PlN Ostend(e) (HS, NRW, NS). 1551 Albrecht Oostender, Keulen-Aw. (AP).

 

FD

Oostendorp

-darp: PlN in Elburg (G). Zie ook Ostendorf(f). 1663 J.B. van Oostendorp; 1667 Lud. Oostendorp, Aalst (MUL VI).

 

FD

Oostenrijk, (van)

van Oostenrijck, -ryck, van Ostenryck: Herkomstig van Oostenrijk. 1506 Henric van Oostrijcke, Bonheiden; 1520 Claes Oostrijcke, Mech. (GPM); 1533 Joannes Oesterycke, Mech. (MUL IV); 1556 Antonis van Oostenryck, Mech.-Aw. (AP).

 

FD

Oostens

zie Ost.

 

FD

Oosterbaan

PlN Ostrevant, een oude gouw tussen Schelde en Scarpe: 877 in pago Ostrebanno (TW). 1327 Maroie d'Ostrevans, Atrecht (NCJ). Oosterbant is ook een PlN tussen Binkom en Attenrode (VB) (VERSTEGEN, Attenrode, 27).

 

FD

Oosterbos(ch), (van)

Ossterbosch: PlN Osterbos (NL). 1740 Jacoba Oosterbosch, Zundert (VS1988,510).

 

FD

Oosterbosch

Ossterbosch, génitif: Ooster-boschs. Nom néerl. d'origine (= bois de l'Est).

 

JG

Oosterholt

PlN (OIJ).

 

FD

Oosterhout, van

PlN (NB). 1315 Johanne de Oesterhout, Tongerlo (OATII); 1402 Philips van Oosterhout, Vissenaken (C.BAERT).

 

FD

Oosterlinck

-ling, -lynck(x), -lijnck, Oostelinck, Oesterlinck, D'Oosterlinck, -lynck, Doosterlinck, -lynck: Mnl. oosterlinc: iemand uit het oosten, Noord-Duitser, Oostenrijker. 1220-40 Arnulfum Osterling, Cent (CG); 1267 Lamkin Losterlinc eschevin, Assenede (DEBR. 1980); 1382 Jan Doosterlinc, Izg. (DEBR. 1970).

 

FD

Oosterlinck

Oosterlynck. Ethnique: moy. néerl. oosterlinc 'habitant d'un pays de l'Est, Allemand du Nord, Autrichien'.

 

JG

Oosterman

Oesterman, Osterman(n): oosterling. Zie Oosterlinck. 1159 Gerardus Osterman, Keulen (BRECH.); 1396 Berne Oestermans, Mère (DE B.); 1561 Nikl. Osterman, Valkenburg-Aw. (AP).

 

FD

Oostermeyer

zie Oostmeyer.

 

FD

Oosterom, van

-um, zie van Oostrom.

 

FD

Oosterop

PlN Ostrup in Herzfeld (NRW): oostdorp. Maar: 1530 Ynacus Lucke de Oestrop in Dacia (MUL IV).

 

FD

Oosters

Ethnique: moy. néerl. oostersch 'orien­tal, habitant d'un pays de l'Est'.

 

JG

Oosters

Hosters, 0(e)ster: Patr. Germ. VN aust-hari 'oost-leger': Austarius, Austerius (MORLETI).

 

FD

Oostervink

Wsch. volksetymologisch < Oosterwijk. Vgl. D. Osterwick.

 

FD

Oosterwaal

Waal = Weel: kolk achter dijkdoorbraak. Wellicht var. van PlN Oosterweel (A).

 

FD

Oosterwyck, van

(van) Oosterwijck, van Oosterweyck, Oosterwijk: i. PlN Oisterwijk (NB), Oosterwijk (D, G, NH, ZH) of in Tongerlo (A). 1347 gerven Peters van Oesterwijc, Hakendover (C.BAERT); 1396 Coenraert van Oesterwijc, Ktr. (DEBR. 1970); 1399 Floreyns van Oesterwijc, Aw. (ANP). - 2. PlN Ostruicq in Sangatte (PdC). 1298 Henri dOsterwic, Kales (GYSS. 1963).

 

FD

Oosterzee, van

PlN Oosterzee/Eastersé in

Lemsterland (FL). 1532 Dominicus filius Nolonis de Oosterzee; 1545 Joannes Nollonis de Oosterzee, Frisius; 1547 Hubertus ex Osterze, Frisii (MUL IV; VS 1996,402).

 

FD

Oosteweeghel

PlN: oostelijk wegje.B.v. Oostwegelken in Wijtschate (DF XI).

 

FD

Oosthoek

Verspreide PlN (FV, WV, Z, G, ZH). 1398 Wouter vanden Oesthouke, Zwevezele (DEBR. 1970).

 

FD

Oosthoven, van

Erg verspreide PlN Oosthove/Oosthof (FV, WV) en Turnhout (A). 1238 Walterus de Oosthofe = 1244 W. de Hosthove= 1245 W. de Osthove, Beselare; 1284 Jhan van den Oosthove, Merkem; 1339 Andries van Oosthove, Bg. (DF XI); 1340 Henricus de Oesthoven, Tnh. (VERB.).

 

FD

Oosthuyse, (van)

-huise, -huyze, -huijze, -huysse, -hvijze, Oosthuize(n), van Oasthuyse: PlN Oosthuize in Geluwe, Hooglede, Voormezele, Waregem. 1070 Hiela de Hosthuze; Heila de Hosthus, Wg. (DEBR. 1980'); 1462 Jan van den Oosthuus, Voormezele (DF XI).

 

FD

Oostland

Ooslandt, Oestlandt: PlN: oostelijk (stuk) land; vgl. Oostlandhoek in Lo (DF XI). Oostland is ook (Noord-)Duitsland, zoals in het lied 'Naar Oostland willen wij rijden'. Vgl. Oosterlinck. ± 1570 Vincent Aougstlant/Oostlandt alias Wervelmaecker, Houtkerke (CDT 33).

 

FD

Oostmeyer

Oostermeyer, -meijer, Ostermeyer: Oostelijk wonende meier, boer. D. Ost(er)meier. 1370 Conr. Ostermeyer, Hannover (BRECH.); 1736 J.W. Ostermeyer, Luxemburg-Bs. (CALUWAERTS).

 

FD

Oostra

Friese FN: van Oost.

 

FD

Oostrom, (van)

van Oosterom, van Oost(e)rum: i. PlN Oostrum (FL, NL). 1440 Cornelis van Oestrum, Bg. (PARM.); 1522 Alexander Oestrum de Trajecto Inferiori (MUL III). - 2. PlN Oostrom in Herent (VB). 1334 Franco de Oestreheem, Herent (AAV); 1370 Heinric van Oestreem, Lv. (BO).

 

FD

Oostveen, (van)

PlN: oostelijk veenland. Oostveen is de oude naam van Sint-Maartensdijk (Z).

 

FD

Oostveldft), van

van Oosveldt: Verspreide PlN: oostelijk veld.

 

FD

Oostvogels

Nom d'origine: Oostvogel, en Zé-lande.

 

JG

Oostvogels

PlN Oostvogel, die samen met Westvogel de kreek De Vogel vormt. 1221 Vogela (Z): vogelwater (HEKKET). 1663 P.J. Oostvogels, Loon-op-Zand (J. & J. OOSTVOGELS, Oostvogels, s.d.).

 

FD

Oot

Nom issu de l'anthrop. germ. Ott, Otte, cas-sujet de aud- (Fôrst. 187).

 

JG

Ooteg(h)em, van

van Ootighem, zie van Otegem.

 

FD

Ootmaes

Wsch. < Otmaers. Zie Ottmar.

 

FD

Ootmar

zie Ottmar.

 

FD

Oovancalbergh

Verschrijving van O. van Calbergh.

 

FD

Ooye

Ooijen, zie Oyen.

 

FD

Ooyen, van

van Ooijen, (van) Oyen, van Oije(n), van Ooy,Oye, van Oeyen, van No(e)yen, van Noyé, van Noey,van Hoije, van Hoy(e), van Hooye, van Hooije, vanHoey.van Hoeye(n), van Hoeij(en), van Hoeygen, van de Roij, van de Roy(e), Verhoeije, Verho(e)ye(n), Verhoie, Veroyen, Verro{e)ye, Vroy(e): PlN Ter Ooie. Mnl. ooye, oye, vaak hypercorrect hoye gespeld: (nat) weiland aan rivier, beemd. 1222 Thome de Hoia; 1265 Willelmo de Hoie, Har.; -1300 Willemi de Oye (DEBR. 1980); 1398 Trise van der Oye, Marke; 1382 Jan van der Hoye, Menen; 1396 van den goede ter Hoye in Maerkeghem; 1398 Galle van Hoey, St.-B.-Vijve (DEBR. 1970); 1398 Zeger van Oeyen, Aw. (ANP); 1419 Piètre van der Oeyen = 1419 vander Hoeye, Ktr. (DEBR. 1958). Zie ook Veroyen.

 

FD

Ooyweghen, van

zie van Hoeyweghen.

 

FD

Op-

Les NF commençant par la préposition néerl. Op- 'sur', cf. Opdenacker, Opteyndt, Opbroek, etc., sont particuliers à la zone lim-bourgeoise. - Cf. A. Marynissen, Morfosyn-tacft'sc/ie familienamen van de belgische familienamen..., dans Naamkunde 23, 1991, 41.

 

JG

Op de bee(c)k

Proven. 1. Op den Beek (Dép. Mettekoven). — 2. ,,A la rivière" (L.D.). Nos 210, 230.

 

EV

Op de Drynck

PlN Drink: drinkplaats, wed(VAN PASSEN71).

 

FD

Op de Weer(d)t

PlN Waard/Weerd: in of aan het water gelegen land, eiland (MOERMAN).

 

FD

Op de(n)-

-cam, -graaf, -berg, -bosch, -weerdt. Proven. ,,Sur le-, sur la-", ou ,,Au-, à la- -Rivière, Crête, -Colline, -Bois, -Terre allu­vionnaire". N° 210.

 

EV

Op den Buys

zie Opdenbosch.

 

FD

Op den Camp

Op den Kamp, zie Opdekamp.

 

FD

Op den Oordt

Opgenoort(h), -oord, -ort: Naar de woonplaats op het uiteinde van het dorp. Vgl. Van Oorden. D. Aufm Ordt. 1350 up dem Orde, Lubeck(DN). Op den Roemer: Wellicht Ndd. huisnaam: Roemer, Rômer < Rome. Vgl. de Rb'mer in Frankfurt. 1315

Conr. zum Rômer, Mainz (DN).

 

FD

Op het Eynde

Op het Eijndt, zie Op 't Eynd(e).

 

FD

Op 't Eynd(e)

Op het Eynde, Op het Eijnde, Op het Eyndt, Op het Eijndt, Op 't Eyndt, Op 't Eijnde, -dt, Obdein, -eyn, -ien, Op 't Ende: Naar de woonplaats aan het (uit)einde van het dorp. PlN Op d'Eynde in Waanrode (VB). Vgl. Opeind. 1280 Nicolaus Obdende, Herne (OGO); 1571 Jan Openeynde, Neeritter-Aw. (AP); ±1600 Petrus op 't Eijnde, Dilsen (VS1971,97 e.v.).

 

FD

Op 't Roodt

Opt Roodt, Op 't Root: Op de Rode: gerooide plaats. Vgl. Oprooy.

 

FD

Op 'Thof

Op 't Hof: op het hof, de hoeve.

 

FD

Op Zeelandt, van

Herkomstig van Zeeland.

 

FD

Op,van

W. adaptatie van Van Oppen.

 

FD

Opaix

cf. Aupaix.

 

JG

Opaix

Zie Aupaix.

 

FD

Opal(f)vens

van Opalphen, zie van Ophalphen.

 

FD

Opalfene

Proven. Endroit situé sur le ruisseau nommé Alfene.  

 

EV

Opalvens

cf. Ophalvens.

 

JG

Opberg(h)en,van

van Obberg(h)(en), van Obberge, van Opberg(h), Oberg(e), van Ob(b)erghem, van Oberg(h)en, van Hoeberg(h)en: i. PlN Opbergen in Mollem (VB), Obberge in Londerzeel en Beigem (VB). 1351 Johanni dicto vanden Opberghe, Bs. (PEENE1949); 1557 Jer. van Obbergen, Steenokkerzeel-Aw. (AP). - 2. Zie ook Hoberg.

 

FD

Opbroek

-oeck, -oek, -ouck. Topon. néerl. : op (ket) broek (= sur le marais).

 

JG

Opbroeke, van

van Opbroeck(e), van Opbrocke, van Obrock, Opbroek, Opbrouck: PlN Opbroek: hoger broekland, moeras; in Erwetegem en Ophasselt (0V). 1396 Oste vanden Obbroucke, Etikhove; Jan vanden Obbroucke, Nukerke (DE B.); 13 74 Jan vanden Obbroeke, Gb. (SCHR.).

 

FD

Opde Broeck

Limburgs pendant van Van den Broek.

 

FD

Opdebeck

-beeck, -beek, Op de Beeck. To­pon. néerl.: op de beek (= sur le ruisseau).

 

JG

Opdebeek

Opdebeeck, Op de Beke, Op de Becq, Obtebeke, Opderbeck: Limburgs pendant van Vander Beke. 1435 Reiners op die Beeck, Zolder (VANB.); 1600 Gijelen op die Beeck, Opglabbeek (MOLEMANS).

 

FD

Opdecam

Topon. néerl.: op de cam (= au-dessus de la brasserie).

 

JG

Opdecam(p)

zie Opdekamp.

 

FD

Opdecoul

Limburgs voor: op de kuil, op de laagte.

 

FD

Opdegracht

Opdegrecht: PlN Gracht. 1627 Elisabeth Opde Gracht, Diest (CLAES1983).

 

FD

Opdeheijde

-heyde, Opheide, Ophey, Opheij: PlN Heide. 1431 Jan op die Heyde; 1789 Ambrosius Opheijde, Diest (CLAES 1983).

 

FD

Opdekam(p)

Opdecam(p),Opden Kamp, Opdencamp: PlN Kamp: afgeperkt stuk land, veld. 1584 Hans op de Camp, Aw. (AB).

 

FD

Opdekamp

Opdenkamp, Op den Kamp. Topon. néerl. : op de kamp (= sur le champ).

 

JG

Opdelaak

PlN Laak: meer, water, grens(water).

 

FD

Opdelocht

PlN Locht: tuin.

 

FD

Opdelocht

Topon. néerl.: op de locht (= sur l'enclos).

 

JG

Opdenacker

Op den Akker: Limburgs pendant van Van Acker. Vgl. D. Auf(f )enacker.

 

FD

Opdenacker

Opdenakker. Topon. néerl. : op den akker (= sur le champ).

 

JG

Opdenberg

Topon. néerl. : op den berg (= sur le mont).

 

JG

Opdenberg(h)

Obdenberg: Oostelijke var. voor Van den Berg. 1280 Wiborch op den Berch van Herderen (OGO); 1362 Henricus opten Berch, Ravels (VERB. Il); 1488 Arts opten Berch wijf, Kh.

(DEKEYSER).

 

FD

Opdenbosch

Topon. néerl. : op den bosch (= sur le bois), par ex. Op-den-Bosch, à Groot-Bro-gel (Lb), etc.

 

JG

Opdenbosch, (van)

van op den Bo(s)sche, Op den Buys/Buijs: PlN Op den Bosch: aan het Bos, b.v. in Grote-Brogel (L), Vlierzele (OV). 1396 Heinric van up den Bosch, Ninove (VANGASSEN); 1537

Barbara van op ten Bossche, L (CSTII).

 

FD

Opdenbrouwer

Topon. néerl. : op den brouwer (- au-dessus du brasseur) ou réinterprétation de hoppenbrauwer 'brasseur de houblon' [FD],

 

JG

Opdenbrouwer

zie Hoppenbrouwers.

 

FD

Opdenkamp

Op den Kamp, cf. Opdekamp.

 

JG

Opdenroemer

Probabl. nom d'enseigne, de maison: op den Roemer, ail. Rômer, dérivé de Rome (pèlerin?) [FD].

 

JG

Opderbeck

zie Opdebeek.

 

FD

Opdeweegh

BerN van de bediener van een waag; of van iemand die op een weegschaal afweegt, zoals een apotheker. 1406 Joh. op de Wage apothecarijs, Bs. (PEENE).

 

FD

Opdorp

Proven. Loc.

 

EV

Opdorp

Topon. néerl. : op (het) dorp (= sur le village), e.a. Opdorp (FlOr).

 

JG

Opdorp, (van)

van Opdurp: PlN (OV) en in Leuven (VB). 1282 Hellewidis dicte de Opdorp, Mech.

(V.LOON).

 

FD

Opeind

Opeynd. Topon. néerl. : op (het) eind (= sur le bout), e.a. Op-Eynde, à Kortessem (Lb), etc.; cf. aussi Op 't Eynd.

 

JG

Opeind

Opeynd: PlN Opeinde in Kortessem (L), Opende (GR), Opeinde (FL).

 

 

FD

Opem, van

zie van Oppem.

 

FD

Openneer

zie Hoppener.

 

FD

Opère, de

zie Dehopré.

 

FD

Opfer-

zie Offer-.

 

FD

Opgenhaffen

Limburgse vorm voor Op de Hoeve, Op den Hof. 1539 Jorijs op die Hoeffve (vader van) 1552 Gherijt op ghen Hooff, Opglabbeek (MOLEMANS).

 

FD

Opgenoord

-oort. Nom limbourgeois d'ori­gine: op gen [= geen (ail. jener)] oord (= sur ce terrain formant saillie) (cf. Naamkunde 42, 1966, 74).

 

JG

Opgenoort

zie Op den Oordt.

 

FD

Ophaels

zie van Ophalphen.

 

FD

Ophaeren, van

PlN Opharen, het hogergelegen deel van Haren (VB). 1406 Henric van Opharen, Haren (PEENE).

 

FD

Op-Halfen

(Dép. Ternath).  Varian tes : Op(h)al- -phen(s), -(f)vens.

 

EV

Ophalphen, van

van Ophalfen(s), (van) Ophalvens, van Opalphen, Ophalf(f)ens, Opal(f)vens, Oppalfens, Opha(e)ls: PlN Ophalfen in Ternat (VB). 1584 Willem Ophalven, Aw. (AB); 1585 Willem Oppalfens, St.-P.-Leeuw-Aw.; 1644  Hendrik Ophals, Vilvoorde-Aw. (AP).

 

FD

Ophals

Sans doute contraction de Ophalvens [FD] plutôt que nom néerl. d'origine : op (den) hais (= sur le col).

 

JG

Ophalven

génitif: Ophalvens, Opalvens. Nom

d'origine: Op-Halven, àTernat (BrFl).

 

JG

Opheide

Ophey, zie Opdeheijde.

 

FD

Ophem, van

zie van Oppem.

 

FD

Ophoff

Uphoff: PlN Uphof in Mille (NRW). 1658 Christophorus Ophof; 1664 J.L. Ophof, Recklinghausen (MUL VI).

 

FD

Ophoven

1584 «Mathias van Ophoven [ori­ginaire de Maastricht] » Liège ; nom d'origine : Ophoven (Lb), etc. (= ferme d'en haut); cf. aussi Opovin.

 

JG

Ophoven, (van)

Opovin, van Opoen: PlN Ophoven (L) en erg verspreid in L en NL. 1347 van Janne van Ophoven, Overhespen (C.BAERT); 1383 Emondus filius quondam Andrée de Ophoven, Aldeneik (GRAUWELS1978); 1584 Mathias van Ophoven, Mtr.-Luik (J.G.).

 

FD

Ophuizen, van

van Ophhuze, van Oppeus: PlN Ophausen in Much (NRW). 1533 Fredericus de Ophuysen (MUL IV); 1542 Willem Ophuys, Aw. (AP); 1653 Jacquemijne van Ophuys, Bergen-op-Zoom (PDB).

 

FD

Opijnen, van

PlN (G). 1529 Cornélius van Opynen de Middelburgo(MULIV).

 

FD

Opiliard

Var. du NF fr. Oplllard, attesté à Laon dans l'Aisne depuis 1746, qui coexiste aussi dans les mêmes régions (Aisne, Moselle) avec les NF Houpillard, -art, Houppilliard, -iart, Hoppiliard, etc. et même Oupiart (GeneaNet); toutes ces formes invitent à y voir des surnoms dérivés en -ard (avec amuïssement du v- initial et l'introduction d'un h- non étymologique) d'anc. fr. volpil, houpil, etc. 'renard' FEW 14, 644, ou du v. vulpier 'crier comme le renard' id. 646a, à moins qu'il ne s'agisse d'un double dérivé en -ill-ard d'anc. fr. huper, moy. fr. houpper 'pousser de longs cris' FEW 4, 515a [avec la collab. de L.-A. Cougnon].

 

JG

Opitom

Adaptation fr. d'un NF néerl. en op Y (...), probabl. Op 't heim, si on compare Erpicom et Heusicom [JL, NFw].

 

JG

Opitz

Oppitz: Patr. Slav.-O.-D. vorm van VN Albrecht. 1298 Apecz der Miincemeister = 1315 Albertus Monetarius, Gôrlitz; 1345 Apecz = Opecz von Bancz, Breslau (DN).

 

FD

Oplichtenberg(h)

Oplichtemberg, Opligtenberg: PlN Lichtenberg (G, NL) en verspreid in heel Duitsland. 1302 Conradus dictus de Lichtenberg (BRECH.).

 

FD

Oplieger

Oppliger: Ndd. var. van D. Upleg(g)er, Aufleger: oplegger, oplader. BerN. 1447 Joh. Obleger, Rostock (BRECH.).

 

FD

Oplieger

Profess. Oplegger, ,,Arti-san qui fait des applications, du placage".

 

EV

Oplines

-us, van Oplinis, van Oplynes, -us, zie van Houplinnes.

 

FD

Oploo, van

PlN Oploo (NB).

 

FD

Opoen, van

Opovin, zie Ophoven.

 

FD

Opovin

Probabl. forme romanisée de Ophoven.

 

JG

Oppalfens

zie van Ophalphen.

 

FD

Oppcnbrouwer

cf. Hoppenbrouwer(s).

 

JG

Oppeel

Deze Ovl. FN is wsch. een var. van Opreel, eveneens Ovl.

 

FD

Oppeel

Nom issu de l'anthrop. germ. oppila, du thème Ob-(Fôrst. 1173).

 

JG

Oppelt

D. var. van Oppold, Appelt, Appold. i. PlN Apolda (TH). 1406 Rud. Apolde, Jena (BRECH.). -2. Germ. VN aud-balth 'bezit-moedig': Autboldus, Odbald (Fm.). vgl. PlN Oppeltshofen, Oppoldishausen (BRECH.). 1795 Wentzel Opplet, Bohemen-Aw. (AP).

 

FD

Oppelt

Nom issu de l'anthrop. germ. (haut-ail.) aud-bald (Fôrst. 190).

 

JG

Oppelt

Proven. Op elt, ,,A l'aunaie". V. El(t). N08 210, 242.

 

EV

Oppem, van

van Op(p)hem, van Opem, van Oppen(s), van Hoepen, van Hoppe, van Noppen: 1. PlN (Wezembeek-)Oppem (VB); Oppem in Brussegem, Oud-Heverlee, Rummen (VB), Pamele, Smeerebbe, Steenhuize (OV). 1295 van Oppem, VB (LIND. 1951); 1333 Pieter van Opheem, St.-M.-Lierde (LVA 1950,91); 1378 Janne van Ophen=Janne van Ophem, Dend. (OSD); 1396 Kateline van Ophem, Voorde (DE B.); 1617 J.B. van Ophem = 1622 J. B. van Ophen; 1612 Anna van Noppen, Kontich (SELS). - Lit.: J. LINDEMANS, Van Ophem. ESBr. 1945,28-38. - 2. PlN Opont (LX). 1568 Hendrik van Open, Opon-Aw. (AP). - 3. PlN Oppen (NRW) of Oppum (SL). 1577 Peter van Oppen, Aken-Aw.; 1594 Franchois van Oppen, Aw. (AB).

 

 

FD

Oppen(s), van

zie van Oppem.

 

FD

Oppenbrouwer

zie Hoppenbrouwers.

 

FD

Oppenheim(er)

PlN Oppenheim (RP). 1684 Ph. Wernerus Oppenhaimer, Spiers (MUL VII).

 

FD

Oppenhuis

PlN Oppenhuizen (Wymbritseradiel, FL).

 

FD

Opper(s)

zie Obrecht.

 

FD

Opperdoes

PlN (NH). 1661 Nicolaus Opperdoes, Hoorn(MULVl).

 

FD

Opperman

-mann, Houppermans, Huppermans, -mann(s): BerN van de opperman. Mnl. operman: metselaarsknecht. Maar vgl. D. FN Obermann < Mhd. Oberman: scheidsrechter. 1295 Chuonrat der Oberman, Augsburg (BRECH.).

 

FD

Oppers

Proven. Oppuers (Loc.).

 

EV

Oppeus, van

zie van Ophuizen.

 

FD

Oppitz

zie Opitz.

 

FD

Oppliger

zie Oplieger.

 

FD

Oppoel

Topon. néerl. : op (den) poel (= sur le marais).

 

JG

Opré

Oprée, Oprei, Oprey, Opreye. Nom d'origine: moy. néerl. oprel 'chemin en pente vers le sommet d'une digue' plutôt que fr. haut pré.

 

JG

Opré(e), (van)

van Oppré, zie Dehopré.

 

FD

Opreel

1. PlN Haut-Préel; hoge wei. Vgl. Hautpréau in Vezon (H). - 2. Ndl. FN Op(e)rel. Mnl. PlN oprel: hellend oplopende weg naar de kruin van een dijk. PlN in Spijkenisse (ZH). 1609 Claes Ariensz Oprel, Spijkenisse (PDB).

 

FD

Opregt

BN voor een oprecht, eerlijk man. Vgl. D. Aufrecht. 1444 Hugo Oprechs, Leod. dioc. = 1445 Hugo Oprechs de Bergis (MUL I).

 

FD

Oprei

Oprey(e), zie Dehopré.

 

FD

Oprins(en)

FN uit NB. 11714 Geraert Oprincen, Hilvarenbeek(PDB).

 

FD

Opro(o)y, van

PlN Oprode in St.-Gen.-Rode(VB): hogergelegen rode. 1484 Jacop van Oprode, Mech. (OARII); 1587 Joachim van Oproy, Kontich (SELS).

 

FD

Opslagh, van

van Opslaeg: PlN Opslag (NB).

 

FD

Opsomer

Opsommer, -ère, Obsomer; au géni­tif: Opsomers. 1396 «Hoopzomers»; surnom: néerl. hoopzomer 'espère en l'été', et non pas nom de métier: néerl. hoepzomer 'ouvrier qui cercle les cuves' (cf. Naamkunde 3, 1971, 153). — Bibliogr. : Fr. Debrabandere, De FN Opsomer, dans Naamkunde 22, 1990, 187-9.

 

JG

Opsomer(s)

..Pendant l'été". 1. Per­sonne résidant l'été dans la localité. — 2. Ouvrier saisonnier.

 

EV

Opsomer(s)

Opsommer(e), Opzom(m)er, Opzoomer, Obsomer, Obsombre, Ocsombre: BN Hoopzomer: hoop op de zomer. Vgl. Hoffsommer. 1379 Jan Hopezomer, Oud. (GPO); 1401 Robbrecht Hoopzomer, Nederbrakel (JAM.); 1418 Pieter Hoopsomer, Deerlijk; 1440 Jan Hoopzomere, Desselgem; Jan Oopzomere, Wg.; 1430 Claeis Hoepzomere, Ktr. (Midd. 1974,299-304). - Lit.: E DEBRABANDERE, Defamilienaam Opsomer.Nk. 1990,187-9.

 

FD

Opst

Surnom: ail. Obst 'fruit(s)' ?

 

JG

Opst

zie Obst.

 

FD

Opstadt

PlN. Wellicht Oppstad (Noorwegen) of Obstadt(BEI).

 

FD

Opstaeîe

Proven. OpstaJ, ..Endroit où se tenaient les réunions publi­ques". (Nombr. L.D.).

 

EV

Opstaele

Nom néerl. d'origine fréquent: Opstal (= terrain inculte, chemin public), e.a. à Bug-genhout (Anv).

 

JG

Opstal, (van)

(van) Opstaele, van Hopstal, Obstaele, Obstals: Fréquente PlN Opstal: onbebouwdland, gemene weide. 1227 Elysabeth de Upstalle,

Munkzwalm (GN); 1340 Joh. de Opstalle, Tnh. (VERS.); 1371 Wouter van de Opstalle, Zichen (IOT); 1356 in loco qui dicitur ten Opstalle, Kachtem; 1367 Wouters van den Upstalle huus, Ktr. (DEBR. 1970); 1396 Zegher vanden Opstalle, St.-Antelinks (DE B.); 1412 Jan van Opstalle, Aw. (ANP).

 

FD

Opsteeg(h)

Op de Steeg. Vgl. Indestege.

 

FD

Opsteegh

Topon. néerl. : op (de) steeg (= sur la ruelle).

 

JG

Opsteyn

Nom néerl. d'origine: op (den) steen (= au-dessus du manoir).

 

JG

Opsteyn

Opsteijn: PlN in Eigenbilzen (L). 1388 curtem nuncupatam Opsteyn; 1386 Henrici Opsteen, Eigenbilzen (GRAUWELS1978).

 

FD

Opsteyn

Proven. ,,Sur le territoire de Steyn(e) (L.D.) ou ,,Sur le do­maine du Château" (Steen). Nos 210, 246.

 

EV

Opstoel

Wsch. reïnterpretatie van Opstal, door Wvl. 0-uitspr. van de a in stal.

 

FD

Opstraet

PlN Opstrate: op de straat. 1365 Jan van Opstrate, Oud. (WALRAET).

 

FD

Op't Eynde

Proven. ,,A la fin de l'agglomération". N° 228.

 

EV

Optbroeck

Op het Broek: moeras. Vgl. Van (den) Btoek(e). 1326 Jan Updenbrouc, Ip. (BEELE).

 

FD

Optiels

PlN Optielt in Tielt-Winge (VB) (F.C.).

 

FD

Opwijck, van

van Opwyck: PlN Opwijk (VB). 1151 Bernerus de Opwic (CVT); 1584 Jacob van Opwijck, Aw. (AB).

 

FD

Opzom(m)er

Opzoomer, zie Opsomer(s).

 

FD

Or-

-bach, -bais, -becq. Proven. N. de rivières (Allem. et Belg.) et d'une localité (Orbais). ..Ruisseau ferru­gineux".

 

EV

Or-

-ban(d), -bant. V. Urbain.

 

EV

Or-

-eel, -ens, -iane, -ins, -inx. V. AD AL.

 

EV

Or-

-lans, -lens, -lent. Forme ital. de Roland. V. ce N.

 

EV

Or(e)nstein

Gerond < PlN Ehrenstein (BW, RP, TH)?

 

FD

Orage

1. Car. mor. ,,H. voilent". — 2, Proven. Hautrage (Loc). N° 81.

 

EV

Orage

Reïnterpretatie van Orange? Of spellingvar. van E. FN Horridge, naar PlN in Devon?

 

FD

Orange(r)

Orangis: PlN Orange (Vaucluse). 1743 Joannes Orengeer = Orengije, Zegerscappel; 1777 Ignace Orange, Tetegem (VS 1965,90); 1781 J.B. Orengie, FV (VERGR. 1972,37).

 

FD

Orbach

PlN (NRW). Of Urbach in Keulen. 1539 Hans Orback, Keulen-Aw. (AP).

 

FD

Orbaen

Orban(d), -ant, -ans, zie Urban.

 

FD

Orbecq, (van)

van Orbeek, zie van Oorbeek.

 

FD

Orbie

Patr. Orbier door metathesis < Robier, Robert. 1730 J.B. Orbier, 1760 P.Ph. Orbier, Nieuwkerke; 1829 Franciscus Orbie, Poperinge (med. mw. Declerck-Kesteman). - Lit.: W. BEELE, Defamilienaam Orbie. VS 1994,458.

 

FD

Orbon(s)

zie Urban.

 

FD

Orcel

Ofr. orcel: kruik. BerBN (DNF).

 

FD

Orchard

N. anglais ..Verger". 1. Profess. N. d'exploitant. N°s 131, 165. — 2. Proven. L.D.

 

EV

Orcher

1. V. Orgier. — 2. Proven. Orcq (Loc.), avec suffixe -er, d'ori­gine. N° 211.

 

EV

Orden, van

zie van Oorden.

 

FD

Ordies

zie Hardi.

 

FD

Ordon

Ordonez: Var. van Hardon(et), verbogen vorm (en dim.) van Germ. VN Hardo.

 

FD

Ordou

zie Hardoux.

 

FD

Ordouille

zie Ardou(i)llie.

 

FD

Ore(e)l

zie Hurel.

 

FD

Oreglia

Metr. It. vorm van Lat. HN Aurélia, fem. bij Aurelius. Vgl. Aureille.

 

FD

Oreille

1. Car. phys. Particularité de cet organe. N° 261. — 2. Pro­ven. Oreye (Loc.).

 

EV

Oreins

Hoofdzakelijk Henegouwse FN. Wsch. adaptatie van Orens.

 

FD

Oremans

zie Horeman(s).

 

FD

Oremus

Orémusz: Lat. aanhef van gebed: laten we bidden. BN voor een geestelijke. 1398 Syfrid Oremus, Kassel (BRECH.). Vgl. Doremus.

 

FD

Oren(s)

zie Hoorn(e).

 

FD

Orey

zie D'Oreye.

 

FD

Orfinger

Met r-epenthesis < Offinger? PlN Offmgen (BW.BEI).

 

FD

Orgaer

Patr. Germ. VN Ordger: Ortgar (Fm.). 1150 Orgerus, 1198 Orgar (REANEY); Orgar Moneyer = 1111 Ordgarus Monetarius (EKWALL1951,56); 1382 Dierkin Hoorchare; 1367 Griele Oerchare, Kooigem (DEBR. 1970).

 

FD

Organ(e)

Ofr. organe < Lat. organum: orgel. Vgl. Orgels. 1210 Thomas Organ, Kent (REANEY).

 

FD

Orgels

Orgelt, Urgel: BerBN van de organist of orgelbouwer. Vgl. D. Organist, Orgler. 1299 Waltero Orghelmakere pro organis in capitolio ponendis, Bg. (VERKEST); 1523 J.L. Orghelyst, Aardenburg (VAN VOOREN); 1667 Constantinus Orgel, A'dam(MUL VI).

Orgler: D. BerN van de organist of orgelbouwer. 1400 Henné Orgler, Frankfurt; 1406 Diederich Urgeler = 1413 Dietrich Urgelmecher (BRECH.).

 

FD

Orgier

Profess. ..Marchand d'orge". Nos 131, 165.

 

EV

Orhan

zie Doraene.

 

FD

Ori(e)

zieAury.

 

FD

Oriaen

Orian(n)e: Patr./Metr. Lat. HN Adrianus/-a. 1432 Oriana dicta Oriaen, Den Bosch (GOR. 51); 1575 Oriaen Lieckens = 1617 Adrianus L.; 1575 Oriaen de Keyser = 1576 Adriaen de Keijser; 1575 Oriaen de Ridder = Adriaen, Boechout; 1570 Adriaen Struijffs = 1573 Oriaen Struyve, Kontich (SELS); 176 e. Adriaen ou Oriaen Neggers, At. (HERE.).-

 

FD

Orient

Oriens: Fr. orient: oosten. Vgl. Van Oost.

 

FD

Orient

Orlens, -ence, Orlans, D'Orlando, Orland(o), Orlandi(ni), -inus, Horlent, -la(i)nt, -lin(t): i. Patr. Var. (met metathesis) van VN Roland. It. Orlando. 1383 Henriet Orlant, Parijs (MARCHAL); 1740 Jacob Orient, Waas (VAN G. VII). - 2. Zie Orléans.

 

FD

Orieulx

Zie Auriol.

 

FD

Orig(i)er

BerN van de vergulder (DNF).

 

FD

Origa

LatiniseringAuriga: voerman.

 

FD

Orinc(k)x

Orinx, Orins, zie van Horick.

 

FD

Orinel

Mfr. orinel: nachtpot (J.G.)?

 

FD

Oriol

Orio(t), Orjol, zie Auriol.

 

FD

Oris

zieHoris.

 

FD

Orival

Wellicht < Orval.

 

FD

Orlamünder

-munder: PlN Orlamiinde (TH).

 

FD

Orland(o)

-andi(ni), -ans, zie Orient.

 

FD

Orle, van

van Orlé, zie van Oerle.

 

FD

Orléans

Orléans, Orlians, Orlans, Orient, Orlens, Horlent, Horla(i)nt, Horlin(t): PlN Orléans (Loiret). 1767 P.C. Orléans = Orlans; 1766 J. P. Horlants; 1742 J.B. Orlans = Orléans, Mech. (VS1984,354).

 

FD

Orlemans

zie Oerlemans.

 

FD

Orley

Orlez: PlN Urley in Urzig (RP): ize e; Orllei (TW). Volgens DE HEMR. II, 145 is 146 e. Everard d'Orley = Dourlers (Nord). 1490-1542 Barend van Orley, Bs. Zie ook Van Oerle.

 

FD

Orlians

zie Orléans.

 

FD

Orloff(e)

Orlow(ski), Orlovski, Orlovius: Patr. Slav. vormen van Germ. VN Ro(e)lof, Rudolf. 1749 Carel Oerlof, Breda-Bs. (CALUWAERTS).

 

FD

Orly

PlN Orly (Seine, Seine-et-Marne).

 

FD

Orman

1. V. AD AL. — 2. Proven. Ormont (Dép. Kain).

 

EV

Orman

Ormando: Var. van Arman(d), Armanno (Herman)? Metathesis van Roman? Of door metanalyse < Norman? 1633 Nicolas Ormand, Namen(J.G.).

 

FD

Ormancey

PlN (Hte-Marne).

 

FD

Ormeau(x)

Hormeau, -aux: PlN Ormeau, dim. van orme: iep.

 

FD

Ormelingen, van

PlN Normelingen in Lauw (L). 1682 Lambert van Ormelingen, Bilzen (SCHOE.).

 

FD

Ormières

PlN Ormière: plaats waar iepen groeien.

 

FD

Ornelis

Misschien < Cornelis door verkeerde splitsing van b.v. Marc Cornelis aïs Marc Ornelis.

 

FD

Ornelis

V. Corneille.

 

EV

Orner

Omers, Ornez, Orné, Omeis, Omey(e), Ommey, Ommert, Homer, -ez, -es, -ey, Hommez, -ey, -es, -é, Urne, Urne: Patr. Fr., N.-Fr. (uitspr. orne) en hypercorrecte (met h) vormen van Germ. VN aud-mêr 'bezit-beroemd': Audamar, Autmar, Ottnar (Fm.), Audomarus (Dip., GN). 1286 Omers Alavaine, Lessen; 1308 Cornut Orner, Bergen (J.G.); 1303 Goesin Oemaer, Tielt (DEBR. 1971); 1389 Omar Blancavaine, Tielt (DEBR. 1970).

 

FD

Orner

Ornez, Orné, Omeis. 1286 «Omers Ala-vaine» CartLessines, 1308-9 «Comut Orner» ComptesMons, 1444 «Jehan Orner le clerc» AidesNamur; prénom Orner, de l'anthropon. germ. aud-mar (Fôrst. 198), nom d'un saint du 7e s., évêque de Thérouanne et fondateur de l'abbaye de Sithiu (auj. Saint-Omer).

Oms, cf. Ooms.

 

JG

Orner

V. AD (a).

 

EV

Ornez

Proven. 1. ,,Au mez". V. Mez. — N° 247. — 2. Audemez (Wasmes-N08 131, 200.

 

EV

Ornstein

zie Orenstein.

 

FD

Oroi

Orroi, Orro(o), Or(r)oir: i. Spellingvar. van Fr. FN Auroy: zoon van Leroy (DNF)? - 2. Evtl. PlN Orroir(H).

 

FD

Orolé

Orole: Spelling voor Oorlé, Oorle; zie Van Oerle.

 

FD

Orose

Spelling voor Auxroses: bij de rozen. 1228 Baudes ad Rosas, Atrecht (NCJ).

 

FD

Orosz

Hongaarse FN Orosz: Rus (DS).

 

FD

Orquevaux

PlN Orqueveaux (Hte-Marne).

 

FD

Orriols

zie Auriol.

 

FD

Orro(o)

Orroi(r), zie Oroi.

 

FD

Orroir

Nom d'origine: Orroir, près de Renaix (Ht).

 

JG

Orru

PlN Orrù (Sardinië) < Lat. rubus: braamstruik.

 

FD

Orscha(e)gen, van

van Orssagen, van Orshoven: PlN Orshagen in Heist-op-den-Berg (A). De familie Van Orshoven stamt van Van Orshagen (g/v-wisseling). 1358 Ard van Orsshaghen, Heist-op-den-Berg; 1368 Niklaas van Orshagen, Mech.; 1375 Lysbet van Orssaghen, Heist; 1431 Wouter van Orshagen, Kh. (DEKEYSER); 1707 Adrianus van Orshagen = 1716 A. van Orshoven, Heist. - Lit.: J. VAN ORSHOVEN, Geschiedenis van destain Van Orshagen ofVan Orshoven 1358-158$, 1990.

 

FD

Orshaegen

Topon. néerl.: ors 'cheval' + haag 'haie, petit bois'.

 

JG

Orshoven, van

zie van Orshaegen.

 

FD

Orsi(ni)

Orso(lini): It. Patr. of BN. It. urso < Lat.

ursus: béer.

 

FD

Orsin

1595 «Hubertus Ursinus» Liège [FD]; si le NF n'est pas italien, probabl. dérivé anthropon. en -in de Ursus, cognomen d'ori­gine latine, cf. e.a. 1144 «Ursus» CartOrval, 1268 «Ours de Fretin» ChartesFlandre, 1544 «Ursette relicte Tiskin» DénStavelotMy [CH].

 

JG

Orsin

zie Oursin.

 

FD

Orsmael, van

van Osma(e)l, van Hos(se)mael: PlN Orsmaal (VB). 1294 Egidius de Orsmale, Tongerlo (OATII); 1325 Johanne de Orsmale; 1384 Symoens van Orsmale, Tn. (C. BAERT); 1723 Nikl. van Osmael, Lummen-Aw. (AP).

 

FD

Orssagen, van

zie van Orshaegen.

 

FD

Ort

Orth. 1591 «Benoit Ort» BourgNamur; nomissudel'anthrop. germ. Ort-(Fôrst. 1180) [FD] plutôt que moy. néerl. ort 'bord, pointe' ou nom d'une petite monnaie (sou).

 

JG

Ort

zie Oorts.

 

FD

Orta

1. Proven. On, ,Jardin", dimi-nut. Orta, ,,Petit jardin". N° 235. Ou bien : Ortao (anc. forme de Ortho) (Loc.). — 2. Profess. N. de jardinier. N° 168. Synon. : Lorthiois.

 

EV

Orta

cf. Horta.

 

JG

Orta

zie Horta.

 

FD

Ortega

Ortegat(e), Hortegat: Sp. en CatalaanseFN, naar PlN in Burgos, La Coruna en Jaén. 1542 frater Petrus Ortega, dominicanus; 1556 Petrus Ortega, Hispanus (MULIV).

 

FD

Ortegat

Topon. néerl. : ort (cf. supra) + gat 'trou, passage, ruelle'.

 

JG

Ortelius

Humanistennaam van Abraham Ortels,

aardrijkskundige (Aw. 1527-1598). 1535 Joseph Ortels, Aw.(AP).

 

FD

Orth

cf. Ort.

 

JG

Orth

Orts. Proven. Oord, ,,Région". Ortmans, ,,De la région".

 

EV

Orth

zie Oort(s).

 

FD

Orthaüs

Prénom double: Ort (cf. supra) + Hans?

 

JG

Orthen

zie Oordens.

 

FD

Orthmans

zie Oordman.

 

FD

Ortibus

BN in pseudo-Latijn; vgl. Cocquibus; 1407 Jan Moeribus, Ktr. (DEBR. 1958).

 

FD

Ortibus

Sobriquet: latin macaronique (Vincent 101) ou latinisation de Desjardins?

 

JG

Ortin

Ortjens: Patr. Vleivorm en dim. van Germ. VN Ortwin of Ortger. 1633 Thomas Ortijn; 1682 Catharina Ortins, Lo (CRAEYE).

 

FD

Ortjens

1. Proven. Oortje (Dép. St-Denis). — 2. V. Oor.

 

EV

Ortlieb

Ortlepp: Patr. D. Germ. VN. 1209 Henr. filius domini Ortlibi, Zurich (BRECH.).

 

FD

Ortman

-ann, génitif: Ortmans. Composé de Ort (anthrop.) ou ort (topon.) + mon (à valeur hypocor.), cf supra.

 

JG

Ortman(s)

-mann(s), zie Oordman.

 

FD

Ortmeier

Oortmeyer: Meier op een ort, het eind van een dorp.

 

FD

Ortolan

Hortelan, Ortolan!, -ano: Mfr. hortolan: minier.

 

FD

Ortolan

Nom de métier: moy. fr. hortolan 'jar­dinier'; ou bien, au sens secondaire: gaum. ortolan 'galopin', w. (La Louvière) ortolan 'fct'FEW4, 488b.

 

JG

Orts

zie Oort(s).

 

FD

Ortwerth

PlN Werth: riviereiland.

 

FD

Orval

Nom d'origine: Orval, à Villers-devant-Orval (Lx), etc., cf. aussi Dorval.

 

JG

Orval

PlN Orval (LX, Manche). 1334 fratres Robertus Aurevallis, LX (CCL).

 

FD

Orval

Proven. (Villers - devant -) Orval.

 

EV

Orville

zie Dorville.

 

FD

Orwin

Patr. Germ. VN Ortwin. 1549 Wolf Oirtwijn, Schneeberg-Aw. (AP).

 

FD

Ory

1. Proven. Oreye (Loc.). — 2. V. AD (A.).

 

EV

Ory

Orye, cf. Oris.

 

JG

Ory(e)

Prij(e): Spellingvar. van Orie, Aury.

 

FD

Orys

zie Horis.

 

FD

Orzel

Peut-être var. de w. liég. ârzèye 'argile'.

 

JG

Os-

-an, -ce. V. AD (Az).

 

EV

Os, (de(n))

BN naar de naam van het rund, de os. Huisnaam of BerBN. 1402 Gobbe Osse; 1408 Michiel Osse huydevettere, Aw. (ANP).

 

FD

Os, (van)

van Oss, van Osch: PlN Oss (NB). 1356 Willems wijf van Os, Tv. (PEENE1949); 1545 Herman van Os, Den Bosch-Aw. (AP).

 

FD

Osaer

Nom issu de l'anthrop. germ. ans-hari, cf. Osar dans le Polyptyque d'Irminon (Fôrst, col. 128).

 

JG

Osaer(t)

Ossaer, Ossart, Ozaer: i. Patr. Osard. Germ. VN Ausardus, Osardus (MORLETI). - 2. Zie Housard.

 

FD

Osan(ne)

Ozanne: Metr. Oude var. van de VN Susanna. 1541 Susanna, darfiïr etliche Osanna sagen; ook door associatie met Hosanna. VN Osanna, Hosanna, Usanna (MORLET II). 1351 Osanne Vischerinne, Breslau; 1526 Osanna Reumesattel, Jena (DN); ±1300 Jehan Ozane, Rijsel (DUPAS).

 

FD

Osbeeck, van

PlN Oirsbeek (NL).

 

FD

Osborn(e)

Osbourne, Osburn: Patr. Oudnoorse VN Asbiorn 'god-beer'. 1221 Osbernus filius Willelmi, Buckingham (REANEY).

 

FD

Oscé

Osé(e)n, Ose(t), zie Hosset.

 

FD

Osch, van

zie van Os.

 

FD

Oschman

-ann. Nom de métier: composé d'ail. Ochs 'bœuf + tnan(n), donc bouvier; comp. Osman.

 

JG

Oschman(s)

zie Osman.

 

FD

Osdois

Proven. Hosdez (Dép. War-neton).

 

EV

Osée

Ossée. 1337 «Stevenins, fis Oseus [= Osée] de Chemplant» RegLaroche; prénom biblique: Osée, nom d'un des douze petits prophètes, mais aussi du dernier roi d'Israël (vaincu et déporté par les Assyriens).

 

JG

Osele

zie Ozeel.

 

FD

Oset

NF de la région de Charleroi, soit var. de Hos(s)et (comp. le suivant), soit d'origine étrangère (Pyrénées orientales, Navarre, Sarre, Flandre).

 

JG

O'Sheridan

Verengelst uit Gaè'lisch O Sirideâin, afstammeling van Sirideân, met onzekere betekenis (DS).

 

FD

Osier

Proven. ,,Oseraie" (L.D.). Synon. : Ozy, Ozeray. N° 243.

 

EV

Osier

zie Losier.

 

FD

Osieren, van der

zie van de Rosieren.

 

FD

Oskam(p)

1. PlN Ossenkamp: omheinde ossenweide; vgl. Ossenblok, Ndd. Ossenkàmper. 1563 Albert Peters Oskamp, Drente (MNT 257). - 2. Zie Roskam.

 

FD

Osländer

Oslender, zie Ostlander.

 

FD

Oslet

Osselet. 1547 «Materne Osselet» Wal-court, 1697 «Jean Osselet» BourgNamur, 1711 «Jean Osselet» Spontin, 1734 «André Oslet» Ciney; surnom: fr. osselet (joueur d'osselets) ou bien var. de Hos(se)let.

 

JG

Oslet

zie Hosselet.

 

FD

Osma(e)l, van

zie van Orsmael.

 

FD

Osman

Osseman, -ann. Nom de métier: com­posé de moy. néerl. osse 'bœuf + man 'homme', bouvier (comp. Oschman); ou bien ethnique: osman 'ottoman' FEW 19, 198a.

 

JG

Osman(e)

Osseman(n), Oschman(n), Ousmane: 1. Patr. Germ. VN ans (Os.ôs)-man 'god-man': 805 Osmann(us). Voor Oschmann, vgl. D. Oschwald = Oswald (NAUMANN). - 2. BerN van de ossendrijver. Vgl. D. Ochsentreiber, Ndd. Ossendriewer, -driver. 1544 Amandus Osmans, Geel(AP).

 

FD

Osmond(e)

Osmont, Onsmonde: Patr. Germ. VN ans (Os. ôs)-mund 'god-bescherming': ça. 1000 Osmundus, Cent (GN); 1230 Osmondus li Carpentiers, Atrecht (NCJ).

 

FD

Osmonde

Onsmonde, sans doute aussi Os-mont. 26.1.1685 «Wynand Osmonde», 16.1. 1688 «Melchior Osmonde» (not. liég.); du prénom ancien Osmond, d'origine normande (as-/os- + mund, cf. Morlet 740), p.-ê. chez nous NF d'emprunt [JL, NFw].

 

JG

Osnabrugge, van

PlN Osnabrück (NS).

 

FD

Oss, van

zie van Os.

 

FD

Ossaer

Ossart, zie Osaer(t).

 

FD

Ossclaer

Nom d'origine: Oxelaëre (Nord).

 

JG

Ossé(e)

zie Hosset. Osseel, zie Ozeel.

 

FD

Ossel, van

van Osselt: PlN Ossel (A, VB). 1277 Walterus de Ossela, Breda (V.LOON); 1300 Jan van Ossele, Londerzeel (CG).

 

FD

Osselaer

Proven. Okselaar (Dép. Zichem.

 

EV

Osselaer(e), (van)

Hosselaer, Onselaer(e): PlN Orselaar in het Waasland (OV). 1281 H. de Orselaer; Will. de Orselaer, St.-Gillis-Waas

(HAES.).

 

FD

Osseland

PlN. DF vermeldt de FN Osseland in 1912 in Sint-Omaars.

 

FD

Osselet

cf. Oslet.

 

JG

Osselet

zie Hosselet.

 

FD

Osseman

-ann, cf. Osman.

 

JG

Osseman(n)

zie Osman.

 

FD

Ossemerct

PlN Ossenmarkt.

 

FD

Ossenblok, (van den)

PlN: ossenweide. 1440 Ossenblok, Brecht (KCTD1986,153). Vgl. de Wvl. var.Ossenbilk(DFXI).

 

FD

Ossendorf(f)

PlN Ossendorf (NRW, BB).

 

FD

Osset

zie Hosset.

 

FD

Ossewaarde

FN van een Zuid-Bevelands geslacht, sinds de i6e e. in Goes (Z) gevestigd, maar afkomstig van Ossewaerden bij Bergen-op-Zoom (MEERTENSi944,3i).

 

FD

Ossieur

À rapprocher du normand ossier 'mé­decin de campagne' FEW 7, 428b?

 

JG

Ossieur

Spelling voor Ossigneur, hypercorrect voor Ossigneu, door ass. rs/ss < Orsigneux, metathetische vorm van Pic. Rossigneux: Rossignol: nachtegaal; zie i.v. 1771 Michael François Ossigneur = Osseigneur = 1781 Francisci Ossigneur = Ossineur, Th. (med. van de afstammeling E. Ossieur).

 

FD

Ossilioen

Door ass. rs/ss < Orsillon, metathetisch voor Rossill(i)on: nachtegaal. Zie Rossignol.

 

FD

Ossterbosch

cf. Oosterbosch.

 

JG

Ossterbosch

zie Oosterbosch.

 

FD

Osstyn

zie Ostin.

 

FD

Ost

Oost, Oste(n), Osté, Oste(n)s, Oostens, Host(e), Hoest, Hosten(s), Hoostens: Patr. Germ. VN austa 'oostelijk': Osto, Hosto (Dip., GN). 1230 Osto Sotins (SMTI); 1317 Oste Pipe; 1329 jeghen Osten Forine, Ktr. (DEBR. 1971); 1402 Oste van Maerke...Osts kindren, Ktr. (DEBR. 1958). De VN Oste kwam in Ktr. tôt in de ise e. fréquent voor. 1398 Jacob Oste, Aarsele (DEBR. 1970); 1518 Jan Oosten, St.-Win. (VERGR. 1968).

 

FD

Ost

Osté. Prénom Osté < lat. Augustus ou nom issu de l'anthrop. germ. Osto [FD], cf. 1276 «mestre Ostes li Carpentiers» DettesYpres, 1280-81 «Ostes li Fouere» RegTournai, 1331 «Ostes li Haubrigiers» ComptesMons, 1426 «Osté Pickart» TailleSoignies; cf. aussi Host. Secondairement, var. de Hoste (= hôtelier), cf. Lhost, etc. - Cf. aussi 1499 «Jehan Oston» TerrierNaast.

 

JG

Ost, de

de Hoste, D'Hoste: De Ost kan een reïnterpretatie zijn van D'Aoust (vgl. Déoust), maar kan ook op een PlN teruggaan. 1237 Philippi militis de Oes = 1238 Philippe de Ois, LU (CVD).

 

FD

Ostaede(n), van

(van) Osta(de), Ousta, van O(o)staden, van Ostaey(en), -aeijen, -ayen, van Oostayen, -aijen, van Oysta(e)yen, van Oijstaeijen, van Hostayen, van Hostauyen, -ijen, van Hostaegen: PlN Ostade (NB) of Ostaay (NL). Of Hofstade (OV): 1170-80 Ofstade, 1222 Hostade (TW). 1462 Heinric van Osta, Eindhoven (PARM.); 1536 Johanna van Ostaeyen, At. (AP).

 

FD

Ostaine

W. adaptatie van Osten of Ostijn.

 

FD

Ostayen, van

zie van Ostaede.

 

FD

Osté

Nom d'origine : (ferme de 1') Osté, à Wavre (BrW), etc., du lat. hospitale.

 

JG

Oste(n)

zie Ost.

 

FD

Osteaux

cf. Hostaux, Hosteaux.

 

JG

Osteaux

zie Hosteaux.

 

FD

Ostelet

1259 «Rasses Watiers et Ostelet ki sunt filh à moi Isabial dame de Florenville» Cart­Orval, 1365 «Pier. Ostelet boskillon» Taille-Mons, 1444 «Ostelet dele Sait» AidesNamur, 1597-98 «Ostelet Basset» ComptesNivelles; dér. en -elet de Ost(e), cf. aussi Hostelet.

 

JG

Ostelet

Hostelet, Oustalet: Patr. Dim. van de Germ. VN Oste/Osto. 1259 Rasses, Watiers et Ostelet ki sunt filh a moi Isabial, dame de Florenville (CAO); ±1300 Hostelés li Parmen tiers; Ostelet, Artesië (BOUGARD); 1334 a Ostelet, Bergen (PIERARD); 1375 Elizabet Ostelets, Tv. (BERDEN); 1410 Hostelet Cambier, Dk. (HERB.).

 

FD

Osten

Nom issu de l'anthrop. germ. aust-in (Fôrst. 213).

 

JG

Ostende, van (den)

zie van (den) Oostende.

 

FD

Ostendorf(f)

-dorp: PlN Ostendorf (BEI, NRW, NS). 1562 Joannes Ostendop (MULIV).

 

FD

Ostenryck, van

zie van Oostenrijck.

 

FD

Oster

1. Zie Oosters. - 2. PlN Oster in Erezée (LX). 1656 Noël d'Oster, Arbrefontaine (J.G.).

 

FD

Oster

1656 «Noël d'Oster manouvrier» Arbre-fontaine, 1659 «Noël Jean d'Oster» Dén-Salm; nom d'origine: Oster, à Érezée (Lx), plutôt qu'anthrop. germ. ost-heri (Fôrst. 213).

 

JG

Osterman(n)

zie Oosterman.

 

FD

Ostermeyer

zie Oostmeyer.

 

FD

Osterrath

Topon. all. (= essart de l'Est).

 

JG

Osterrekher

zie Oesterreich.

 

FD

Osterrieth

Ook Osterried(er). PlN Osterried (BEI). 1270 in dem Osternrie:; 1417 Hans Ôsterrith, Ravensburg (BRECH.).

 

FD

Osterweil

PlN: oostelijk dorp; vgl. Ostendorf. D. PlN Weil<Lat. villa.

 

FD

Osterwind

PlN: stuk land dat aan de oostenwind blootgesteld is. Vgl. D. Ostner, Ostwind.

 

FD

Ostes

zie Ost.

 

FD

Osteux

Surnom: p.-ê. moy. fr. hostieus 'outils', d'où Mons otieu 'imbécile' FEW 14, 86? Ou bien d'anc. fr. osteor, osteur 'celui qui ôte, qui plume', 'combattant, guerrier' Gdf 5, 656 [MH],

 

JG

Osteux

zie Dezoteux.

 

FD

Osteyn

zie Ostin.

 

FD

Ostheimer

PlN Ostheim (BEI, HS, NRW).

 

FD

Osthoff

PlN Osthof: oosthof. Vgl. Van Oosthoven.

 

FD

Ostin

-ijn, -yn, -eyn, Osstyn, -ijn, Hostijn, -yn, -in, -ien, Hosstijn, -yn: 1. Vleivorm van de Germ. VN Oste. Zie Ost, Hoskens. 1398 Ostin Brunkin; 1398 Ostin van Zeebrouc, Tielt (DEBR. 1970). - 2. Patr. < Austin, Augustin. 1410 Jhan Caucement die men zeit Austin = 1418 Jhan Cauchement dit Augustijn, Ktr. (voorvader van) 1577 Jan Causement gheseyt Ostyns, Marke (AC losv"). -3. Begin 176 e. werd Wastijn in Beveren-Leie over Wostijn tôt Ostijn (vgl. van de Rostijne). 1638 Jan Wastijn = 1647 Jan Ostijn, Beveren (JàDe Gaverstreke 1990,493-8).

 

FD

Ostir

zie Hostier.

 

FD

Ostlânder

-lender. Ethnique: dérivé d'ail. Ostland, habitants de pays de l'Est.

 

JG

Ostlânder

Os(t)lender, Oslânder: Oostlander, Duitser. Vgl. Oosterlinck.

 

FD

Ostrowski

-{s)ka: Poolse EN < PlN ostrow: riviereiland, beemd (DS).

 

FD

Ostyn

1. Proven. Ostin (Dép. Wari-soulx). — 2. V. AD (Az).

 

EV

Ostyn

Ostijn. Prénom: Ostin < lat. Augustinus, ou var. de Osten < germ. aust-in [FD]. Secon­dairement, nom d'origine : Ostin, à Villers-lez-Heest (Nr).

 

JG

Ostyn

zie Ostin.

 

FD

Ostyne/-ijne, van de(r)

zie van de Woestyne.

 

FD

O'Sullivan

Ierse FN. Afstammeling van Suileabhan 'zwartogig' (REANEY).

 

FD

Osval

Oswald. Nom issu de Fanthrop. germ. ans-wald (Fôrst. 131).

 

JG

Oswald

Os(z)vald, Usvald: Patr. Germ. VN ans-wald 'god-heerser': Ansaldus, Asold (MORLETI). Ndl. Ansoud. 1294 Uolr. Oswaldus, Markdorf (BRECH.).

 

FD

Osy

1. V. Osier. — 2. V. AD (Az).

 

EV

Osy

zie Losier.

 

FD

Ot-

 -e ,-s, o-tt, -aer, -e, -en, -o, -oui. V. AD.

 

EV

Ot(t)elet

V. ADAi..

 

EV

Ot(t)ermans

Dottermans, Hotterman: 1. BN naar de diernaam. Vgl. Otter. - 2. Ook wel var. van Ockerman (verwarring t/k door stemband-ocdusief ). 1615 Joos Oterman = Okerman, Ronse (Midd. 1963,322). - 3. Reïnterpretatie van Otteman (zie Othmane), nadat de VN Otto/Otte in onbruik was geraakt.

 

FD

Ot, van

W. adaptatie van Van Otten.

 

FD

Ote

zie Otto.

 

FD

Otegem, van

van Ooteg(h)em, van Ootighem, van Oeteghem,van Hooteg(h)em,van Hoeteg(h)em, Not(t)eghem: PlN Otegem (WV) (VS. 1972,365-6). 1261 Ide de Otenghem (DEBR. 1980); 1382 Jan van Ootighem, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Otelet

zie Autelet.

 

FD

Oter

Other, au génitif: Otters. Surnom : néerl., ail. otter 'loutre'.

 

JG

Oter

zie Otter.

 

FD

Otermans

zie Ottermans.

 

FD

Otevaert

zie Odevaert.

 

FD

Otgaar

Patr. Germ. VN Otger; zie Ockers. 1568 Gabriel Otgeer, Ip.-Aw. (AP).

 

FD

Otgens

zie Otjens.

 

FD

Oth

Othe, cf. Ot(h)e.

 

JG

Oth(e)

zie Otto.

 

FD

Otheles

cf. Otelet sous Ot(h)e.

 

JG

Othman(e)

Patr. Germ. VN aud-man 'bezit-man'. 1306 dicti...Ottomanni, (schepen van) Tienen; 1310 Walterus filius Otmanni in Rommelcheem (OATII); 1607 Hans Otmans, Lummen-Aw. (AP).

 

FD

Othmer

zie Ottmar.

 

FD

Othon

Hot(t)on: Patr. i. Rom. verbogen vorm van de Germ. VN Otto. - 2. Uit Oston, verbogen vorm van Germ. VN Osto. 1355 Ostes de Stiennehot.-.doudit Oston, Kester (CSW H).

 

FD

Otjacques

1752 «filius Melethildae Odjaque» AnthrStHubert; prénom double Otto + Jacques.

 

JG

Otjacques

Dubbele VN Otto + Jacques (HERB.)? Vgl. D. Ottenjan. 1795 Thomas Otjacque, Arville-Bs. (CALUWAERTS).

 

FD

Otjens

Otgens, Ottjes: Patr. Dim. van VN Otto. 1652 Michael Otgens, Den Bosch; 1684 Matth. Otties, Oosterhout; 1690 Joannes Ottgens, Hoeven; 1696 Joannes Ottkens, Breda (MUL VI, VII).

 

FD

Otlet

cf. Otelet sous Ot(h)e.

 

JG

Otlet

zie Autelet.

 

FD

Otoul

Ottoul, cf. sous Ot(h)e.

 

JG

Otoul

zieOttoul.

 

FD

Otquet

Patr. Dim. van VN Otto. Evtl. < Autiquet, dim. van Wautier.

 

FD

Ots

Génitif de Otto, cf. Ole, Ott(e).

 

JG

Ott

Ots, zie Otto.

 

FD

Ott

Otte, cf. Ot(h)e.

 

JG

Otta

Ottart, Otte, -elet, cf. sous Ot(h)e.

 

JG

Ottart

Otta(er), Hottard, -art, Hot{t)at: Patr. Germ. VN aud-hard 'bezit-sterk': Audardus, Authardus, Othardus (MORLET I). 1303 Cholart Otart, Namen (J.G.); 146 e. Ottar dit Otto deBrialmont= Ottart de Brialmont, Luik (BODY); 1517 Hanin Otta; 1546 Jehan Ottart, Namen (RBN).

 

FD

Ottaviani

-o: It. Patr. < Lat. HN Octavianus.

 

FD

Otte

Otté, zie Otto.

 

FD

Otte(r)vanger

BerN van de ottervanger. ±1570 Martin Ottenfenger, Kampen (CDT 317).

 

FD

Ottebaert

zie Notebaert.

 

FD

Ottelet

-lé, -le, zie Autelet.

 

FD

Ottelohe

PlN Ottenlohe in Schirnding (BEI).

 

FD

Otten

Génitif de Otto, cf. Ole, Ott(e).

 

JG

Otten(s)

zie Otto.

 

FD

Otten, van

zie van Noten.

 

FD

Ottenberghs

Génitif du topon. néerl. Otten (anthrop.) + berg 'mont'.

 

JG

Ottenborghs

 -borgs, Ottenburg. -burgh, géni­tif: Ottenburgs; génitif double:

 

JG

Ottenborgsen

Nom d'origine: Ottenbourg, -burg (BrFl).

 

JG

Ottenburg(h)

-burg(h)s, -borgh(s), -borgs(en), -borch, -borhgs, -bourg(h), -bourgs, -berghs: PlN Ottenburg (VB). 1375 Jan van Ottenbuerch, Bg. (JAM.); 1408 Janne Ottenbourch, Ninove (VANGASSEN); 1417 Jan Ottenburch, Gb. (SCHR.). Ook PlN in NB? 1555 Aart van Ottenborch, Leende (NB)-Aw. (AP); 1584 Hans van Ottenborch, Aw.(AB).

 

FD

Ottenburgh

Proven. Ottenburg (Loc.).

 

EV

Ottenheim

-heijm: PlN (NRW).

 

FD

Ottenheim