05/08/2012

O-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

O'Connor

lerse FN. Afstammeling van Conchobhar 'hoog-wil' (REANEY). 1713 Hugo O'Connor, Hijbernus(MULVII).

 

FD

Ocqueman

FN in NF. Spelling voor Ocman, Ochman(n), of reductie van Ockerman, Ocreman.

 

FD

Ocquet

zie Hocquet.

 

FD

Ocreman

cf. Ockerman.

 

JG

Ocreman

Proven. V. Ockerman.

 

EV

Ocreman

zie Ockerman.

 

FD

Ocrent

V. Ockrent.

 

EV

Ocsinberg

PlN Ochsenberg (BEI, BW).

 

FD

Octave

N.   de  baptême d'orig.  ro­maine.

 

EV

Octave

Octaaf. Prénom: forme savante du gentilice lat. Octavius (= le huitième), cf. 1230 «Octavus de Gontirmont» CartOrval, 1578 «Octavian de Horion» Liège.

 

JG

Octave

Octaef: Patr. Lat. HN Octavius 'de achtste'. 1230 Octavus de Gontirmont, Orval (J.G.).

 

FD

Octors

N.  de baptême. Hector. N. d'orig.   troyenne.    2.   Fonction.    Oktrooi(houd)er,   ,,Bénéficiaire  d'un brevet, d'un octroi".

 

EV

Octors

Var. d'Ectors, génitif de Hector.

 

JG

Octors

zie Hector(s).

 

FD

Ocula

N.   de   circonstance.   Oculi, troisième    dimanche    du    carême. Enfant né à cette  date.    301.

 

EV

Ocula

Nom d'un enfant trouvé dans l'Oculaij-straat, à Bruxelles en 1701 (cf. Naamkunde 32, 1956, 19).

 

JG

Ocula

Vondelingnaam. In 1701 kreeg een vondeling die naam, omdat hij gevonden was in de Brusselse Oculaijstraat (DE MAN1956).

 

FD

OD

Racine germanique ayant servi à  former des N. de baptême. N08 124  à 127. V. AD.

 

EV

Odaer

Odaert. 1144-51 «Odardus filins Ale-manni» CartStHubert, 1226 «Odardus de Cherbou» CartOrval, 1280 «Odardus» Po-lyptLiège, 1342 «Thiris Odar», 1367 «Henris fils de feu Johan Odar le selhier» Liège; nom issu de l'anthrop. germ. aud-hard (Fôrst. 195) ou bien : 1613 Oddaert = Edoardus (cf. Anthro-ponymica IV, 19).

 

JG

Odaer(t)

Oda(r), Odartus, Oudaer(t), Oudarft), Oudas, Houdaer(t), -ard, -art, Houtart, -aar, Hoedaert, Hoddaers: i. Patr. Germ. VN aud-hard 'bezit-sterk': Odardus, Oudard, Audardus, Autardus, Othardus (MORLET I). 1307 Oudars de Bar=1308 Oudart de Bar, Ip. (BEELE); 1330 Thiris Odars, Luik (AVB); 1604 Jan Odaert, Aarts. (MAR.). -2. De FN werd ook verward met Edward. 1613 joncker Oddaert Garnier = 1612 Edoardus Garnier = 1614 Eduardus G. = 1626 Odart G. = 1645 Oudaert G., Sérielle (ROEL. 1951).

 

FD

Odberg

Oberg(e): Metr. Germ. VN aud-berg'bezit-bescherming': Audeberga, Odberga (MORLETI).

 

FD

Oddery

zie Audry.

 

FD

Oddie

zie Audier.

 

FD

Oddin

Oddone. V. AD.

 

EV

Oddin(g)

zie Odink.

 

FD

Oddo

zie Odot.

 

FD

Oddone

zie Odon.

 

FD

Ode

1265 «Dame Ode» CensNamur, 1272 «Domine Ode de Motta», «Ide et Ode», Po-lyptVillers; prénom féminin Ode, hypocor. d'anthrop. germ. en Aud-.

 

JG

Ode

Metr. Germ. VN Auda, Oda. 1265 dame Ode, Namen(J.G.).

 

FD

Odegard(en)

Metr. Germ. VN aud-gard 'rijkdom-gaard': Audegarda, Otgerdis (MORLETI).

 

FD

Odekerk(en)

Oderkerk(en), Odekirk: PlN Odenkirchen (NRW): 1207 Udinkirke (TW). 1460 Pieter van Odykerke, Gulik-Bg. (PARM.); 1713 Lenart Odekercken, Bilzen (SCHOE.).

 

FD

Odekerke

Odendhal. V. Oud.

 

EV

Odekerken

Topon. : néerl oud kerk (= vieille église).

 

JG

Odemaere

Ommaerts: Patr. Germ. VN Omaar; zie Orner, Ottmar.

 

FD

Oden

Odent, cf. Oudin.

 

JG

Oden

zie Odent.

 

FD

Odenbach

Nom d'origine: Odenbach, à Toer-nich (Lx), etc.

 

JG

Odenbach

PlN (RP) en in Toernich (LX).

 

FD

Odenheimer

PlN Odenheim (BW).

 

FD

Odenhoven

PlN Odenhoven in Ophoven (L). 1398 Johan van Oydenhoven, L (med. Th. Wieé'rs, Kinrooi). Vgl. 1174 lacobus de Odenhoef, Utrecht (OHZ 1,317).

 

FD

Odenthal

Nom d'origine: Odenthal (Ail., Nord-rhein-Westfalen).

 

JG

Odeur

génitif: Odeurs. 1435 «Henry fils de Frankin d'Odeur» Liège; nom d'origine: Odeur (Lg) ou Elderen (Lb).

 

JG

Odeur(s)

Proven.  Odeur (Loc.).

 

EV

Odevaer

-aert, Odevart, Odvart, Ottevaer, -vaere, Ovaere, -aert, -art, etc. 1270 «Joh. le Houdevare», 1283 «Aliaume Odevare» Dettes-Ypres, 1367 «Jhan Odevare» Courtrai, 1424 «Aliaumes Odevare» Ypres; surnom et surtout nom d'enseigne (à Courtrai notamment): moy. néerl. odevare, néerl. ooievaar 'cigogne'.

 

JG

Odin

Odinot, cf. Oudin.

 

JG

Odon

1524 «Odon» DénStavelotMy ; cas régi­me de l'anthrop. germ. Audo (Fôrst. 183), cf. 1173 «Odo Strangulans Vaccam [= étrangle vache]», «Agnes uxor Odonis» CartOrval, 1231 «Odonem», 1244 «Odo presbiter de Novo Castro» St-Hubert.

 

JG

Odvart

cf. Odevaer(t).

 

JG

Oeijen

Oeyen, Oyen, Oyen. Génitif de l'an­throp. germ. Oda, ou bien nom d'origine: Oyen, à Peer (Lb).

 

JG

Oeillet

N. (de guerre) donné autrefois aux soldats qui n'avaient pas    de    patronyme.     (Comp.    Larose, Latulipe, etc.). N° 298.                       

 

EV

Œillet

Surnom : moy. fr. oeillet 'petit œil' FEW 7, 313b, éventuellement au sens fig. de 'ouver­ture' (Dauzat 455); ou bien du nom de la fleur.

 

JG

Oelbrandt

Nom issu de l'anthrop. germ. ôthal-brand > Odolbrandus [FD].

 

JG

Oelmans

Olemans, Ollemans. Soit dérivé du topon. Olen (Anv), soit var. de Holemans, soit composé de Oele (cf. 1318 «Oele Gillis» Zélande) < anthrop. germ. Odal [FD]. -

 

JG

Oensels

Onssels. Pour la famille Onssels fixée à Micheroux (Soumagne), le nom était connu en wallon sous diverses formes: on sel, on sel et on self; cette dernière, probabl. plus ancienne, se réfère à la graphie primitive Onsselfs, qui a dû être modifiée officiellement au début du 20e s. [JL, NFw].

 

JG

Oenssels  

Proven.   Onzel    (Dép. Beek).                                             

 

EV

Oepen

Nom d'origine: Eupen (Lg), 1213 «Oipen».

 

JG

Oester

 

Oesterman. 1. Profess. Oester ,,Huitre". Marchand d'huitres".— 2. V. AD (Az). Audemez, Loc).

 

EV

Oester

zie Oosters.

 

FD

Oesterle

Patr. Dim. van Oster.

 

FD

Oesterlinck

zie Oosterlinck.

 

FD

Oesterman

zie Oosterman.

 

FD

Oesterreich(er)

Oestreich(er), Oesterrlecher, Osterreicher: Oostenrijker, uit Oostenrijk, D. Ôsterreich. Oestges: Patr. Dim. van de Germ. VN Ost (zie i.v.). Vgl. 1410-29 Ostkin en de Neesekin Rageers, Ktr. (DEBR. 1958).

 

FD

Oestges

Dimin. du thème d'all. Ostern 'Pâques'; comp. le NF w. Paquai (= petit Pâques).

 

JG

Oestlandt

zie Oostlandt.

 

FD

Oestreicher

Ethnique: all. Ôst(er)reicher 'Autrichien'.

 

JG

Oeteghem, van

zie van Otegem.

 

FD

Oetelaar, van den

-aer, van den Notelaer: PlN Oetelaar in Schijndel (NB). ± 1390 Joh. van den Oetelaar; ±1440 Rijccart van den Oetelaar,

Schijndel (med. Ger. van den Oetelaar, Liempde).

 

FD

Oeter(s)

Hoeters, Hoeders: Patr. Germ. VN aud-hari 'bezit-leger': Audaherus, Odarius, Aut(h)arius, Otherus (MOR1ETI). Vgl. Otthiers.

 

FD

Oeteren, van

PlN Opoeteren of Neeroeteren (L). 1364 Johanne de Oeteren, St.-Tr. (GHYSEN); 1534 Aert van Oetteren, Ht. (GESSLER).

 

FD

Oetjen

-es, Oetgens, Oetkens: Patr. Dim. van VN Otto, Odo.

 

FD

Oets

Oetzen, -es: Patr. gen. van Germ. VN Otto, Odo.

 

FD

Oetzmann

PlN Ôtzmann (BEI).

 

FD

Oeuillet

Oeillet, Doeuillet, L(o)euillet, Leuliet(te), Luliet: Dim. van Ofr. oeil: oog. 1606 Pieter Lueillet, Rekspoede (VERGR. 1968).

 

FD

Oevelen, van

van Hoevelen, van Ovelen: PlN Oevel (A). 1430 Jan van Ovele, Her. (DERCON); 1541 Adr. van Oevele, Zandhoven (AP).

 

FD

Oeven, van der

zie van der Hoeven.

 

FD

Oever

Proven.   ,,Rivage".   Synon. : VAN den Oever.

 

EV

Oever, van den

van Hoever, Hoever(s),Teno(e)ver: PlN Ten Oever: oever. 1313 Jehan van den Hoevere = Jehan vanden Oevere, Nieuwpoort (DE XI); 1545 Goossen op ten Oever, Keulen-Aw. (AP).

 

FD

Oeveren, van

Veroeveren: Wsch. var. van Van Oevelen.

 

FD

Oeverman(s)

Afl. van Van den Oever.

 

FD

Oeyen

cf. Oeijen.

 

JG

Oeyen

zie Oyen.

 

FD

Oeyen, van

zie van Ooyen.

 

FD

Oeyenbrugge, van

zie van Oyenbrugge.

 

FD

Oeyervaer

zie Odevaer(t).

 

FD

Oeynhausen

PlN (NRW).

 

FD

Of(f)ner

Ôf(f)ner: D. BerN < Ofen: oven, kachel. Ovenbouwer, pottenbakker, tegelbakker.

 

FD

Of, van

zie van (den) Hove(n).

 

FD

Offe

Patr. Bakernaam van Germ. VN, zoals Otfrid(us) (Fm., Dip.); vgl. Odfîn, Ofrid (Fin.). Volgens STARK bakervorm van een wulf-naam: Offo, Uffo (Fm.). 1398 Danin Offm, Kuurne

(DEBR. 1970).

 

FD

Offeciers

Offizier: Mnl. officier: burgerlijk of rechterlijk ambtenaar. Vgl. Ndl. officier van justitie. 1553 Jan van der Beke officier deser stede, Cent (V. LAN).

 

FD

Offel(en), van

van Oeffel(en),van Oeffelt,van Hoffelen, van Offeren: i. PlN Oeffelt (NB): 1573 Oeffel (PLB). 1632 Abel van Offel, NB (ICC IV). - 2. Zie van Huffel. Vgl. PlN Offelken/Uffelken in Tg. 1235 Thomas de Offelken, Tg. (IOT).

 

FD

Offenbeek, van

PlN (NL). 1568 Pauwel Oeffenbeke; 1580 Joost van Offenbeke, Roermond-Aw. (AP).

 

FD

Offenberg

PlN (BEI, NRW). 1436 Joh. Offenberch, Wezel (BRECH.); 1584 Peter van Offenberch, Aw. (AP).

 

FD

Offenwert, van

PlN Offenwarden (NS)?

 

FD

Offer(s)

Offre, Offert: BerBN van de offerman. 1577 Hans Offers, Mtr.-Aw. (AP).

 

FD

Offereins

zie Ouvrein.

 

FD

Offeren, van

zie van Offelen.

 

FD

Offergeld

-elt, Opfergelt. Surnom: moy. néerl. offergelt 'offrande (à l'église), aumône'.

 

JG

Offergeld

-gelt, Opfergelt: Mnl. offergelt: gift in de kerk of aan arme, aalmoes. BN of BerBN van koster. Vgl. Offerman(s).

 

FD

Offergeld

Profess. „(Celui qui reçoit les) offrandes en argent".

 

EV

Offerhaus

PlN Offenhausen (BEI, BW, HS).

 

FD

Offerman(s)

-mann(e), -manns, -mars, Opfermann: BerN van de offerman: koster (LIND. 1964). D. Opfermann: kerkdienaar, koster (BRECH.). 1294 Godevert der Offerman van Tongreloe, Mtr. (CG); 1340 Matthys Offerman, Bg. (JAM.); 1538 Ghielis

Offermans, St.-Tr. (LENGLEZ).

 

FD

Offerraan

-ann, Offermanne (romanisation), génitif: Offermans, Offermars (cacogra-phie). 1597-98 «Anthoine Offreman» Corap-tesNivelles ; nom de charge : moy. néerl. (Lim-bourg) offerman 'sacristain'. Cf. aussi Auver-mans dit Offermans (BTD 32, 202-3).

 

JG

Offizier

zie Offeciers.

 

FD

Offman

zie Hoefman.

 

FD

Offrois

Var. de Aufîray, Auffroy, de l'anthrop. germ. adal-frid.

 

JG

Offroy

-ois, zie Audefroy.

 

FD

Og-

-er, -ez. V. AD (Ak).

 

EV

Ogden

PlN (Lancashire). 1332 Richard de Okeden

(REANEY).

 

FD

Oger

-et, -ez, -é, zie Ogier(s).

 

FD

Oger

Ogez, Oggier, Ogier, cas-sujet ou génitif néerl.: Ogiers. 1189-91 «Ogerus» St-Hubert, 1396 «Ogier Renchon délie Chenauz» Cart-ValBenoît, 1444 «Jehan Ogier» AidesNamur, 1503 «Petit Jehan Ogier», 1512 «Augustin Ogy», 1618 «Simon Ogir» BourgNamur, 1672 «Oger de Chockier» CartCouvin, 1677 «Bastin Oger» BourgNamur; ancien prénom Oger, w. arch. OdjiVL, fréquent dans la vallée mosane, popularisé par Ogier le Danois (littérature chevaleresque, héros des marion­nettes liégeoises), var. de Auger, nom issu de l'anthrop. germ. aud-gari (Fôrst. 193).

 

JG

Oggenfuss

D. Ockenfuss: platvoet. Vgl. Plaetevoet. 1374 Bure, dictus Ockenfuos, Offenburg (BRECH.).

 

FD

Oghem

Proven.    Oyghem    (Loc.). Aujourd'hui Ooigem.

 

EV

Oghem

zie Ockum.

 

FD

Ogier(s)

Oger, Oget, Ogé, Ogez, Ogy: Patr. Rom. vorm van de Germ. VN aud-ger 'rijkdom-speer': Autger (Fm.). 987 Ogerus, 1111 Otgerus clericus; 1169 Ogerus, Affligem (GN). 1377 Ogier Adaems; 1450 Jan Ogiers, Ktr. (DEBR. 1970,1958).

 

FD

Ogle

Obd. vorm (zonder umlaut) van D. Âugle, dim. van Auge: oog. BN. Vgl. Ooghe, Oeuillet. 1440 Claus Ôgli, Rottenburg (BRECH.).

 

FD

Ognibene

Patr. It. VN Omnibonus: helemaal goed.

 

FD

Ogunade

Nigeriaanse FN (PDB). Ogy: i. PlN (H), - 2. Zie Ogier(s).

 

FD

Ohlen

zie Olen(s).

 

FD

Ôhler

Ohler(t): D. BerN van de olieslager.

 

FD

Ohligschlaeger

zie Olieslaegers. Ohlrich, zieUlrix.

 

FD

Ohlson

zie Oleson.

 

FD

Ohm(s)

Ohm, Oehm(e): D. Oheim: oom. Vgl. Ooms. 1298 Joh. dictus Ohm, Hb. (BRECH.).

 

FD

Ohn

Freis Patr. Vgl. D. Ohnen = Onnen, Unnen, zoon van Onno. 1400 Orme Onstema (DN).

 

FD

Ohn

Nom d'origine, cf. Ohnerbour, à Fauvillers (Lx).

 

JG

Ohnemus

Patr. D. O(h)nimus, Ohnymus < Gr. HN Hieronymus. Ohnesorge, Aansorgh: BN voor een onbezorgde, die

geen zorgen heeft. Vgl. Sorgeloos(e). 1324 Gernodus dictus Anesorge, Worms (BRECH.).

 

FD

Ohsé

Ohse, zie Hosset.

 

FD

Ohst

zie Oost.

 

FD

Oidtmann

zie Oordman.

 

FD

Oien

zie Oyen.

 

FD

Oige

zie Ooghe.

 

FD

Oirbeek, van

-beck(e), zie van Oorbeek.

 

FD

Oirbons

zie Urban.

 

FD

Oirschot, van (der)

zie van Oorschot.

 

FD

Oiseau(x)

zie Loiseau(x).

 

FD

Oiseaut

Oiseaux dit Courrier. 1273-80 «Je-hans Oiseaus» FriedenTournai, 1327 «Oisi-aul», 1334 «Pierart Oisiel» ComptesMons; surnom: fr. oiseau (symbolisant la légèreté on le goût du chant); cf. Loiseau.

 

JG

Oiselay

LU W. dim. van Oisel/Oiseau. Vgl. Loiselet.

 

FD

Oiselay

Surnom: littér. roiseleaui, anc. fr, oiseillel FEW 25, 787a, avec le suffixe w. liég. -ê, lat. -ellu ; cf. aussi Loiselet et Loiselier.

 

JG

Oist, van

zie van Oost.

 

FD

Oitach

PlN Ottach(BEI).

 

FD

Okeghem, van

PlN Okegem (OV). 1379 C(ornelis) van Oekeghem, Bs. (BLO VIII); 1406 Cornelijs van Nokegem, Mollem (PEENE).

 

FD

Okeley

zie van Ackeleyen.

 

FD

O'Kelly

lerse FN. O Ceallaigh, afstammeling van Ceallach 'oorlog' (REANEY).

 

FD

Okens

Patr. < Germ. VN Odger; zie Ockers.

 

FD

Okerman(s)

zie Neukerman(s).

 

FD

Okhuysen

-huijsen, -huizen: PlN Ockhuizen (U).

 

FD

Okière

zie Auquier.

 

FD

Okker(se)

zie Ockers.

FD

Ol-  

-ast,   -in,   -land,   -sen,   -y.   V.ADAL.

 

EV

Ol-

-b(e)rechts, -bregts. V. ADAL.

 

EV

Ol(l)ier

1. Ofr. olier, uillier: olieslager, oliehandelaar.1249 Pierre Olier, Noyon (MORLET); 1300 lohannis Eulier, Ktr. (DEBR. 1980). - 2. Ofr. olier: pottenbakker, potter. 1284 Olier le potier=Oliers

li Potiers, Avioth (Meuse, CAO).

 

FD

Olaerts

-ast, -asz: Patr. Germ. VN ôthal)hard 'erfgoed-sterk': Odalhardus, Odil(h)ardus, Odilhart (MORLETI); Oilardus (Dip.). 136 e. Oilart, Vinkt (GN); 1268 juvenis Oilardekinus, Ip. (BEELE); 1381 Aechte Olaerts, Ossenisse (DEBR.

1999); 1444 Jan Olarts, Tg. (TYTGAT); 1461 Oelardus Olaerdi, Zierikzee (MULII).

 

FD

Olaerts

Génitif de l'anthrop. germ. odal-hard [FD].

 

JG

Olagny

NF importé soit de l'Isère, soit de Maine-et-Loire (GeneaNet) ; pour Morlet 739, les NT Olagnier, Aulagnier, etc. sont des noms déto-ponymiques du Sud.

 

JG

Olande, van

1. PlN Olland (NB). - 2. Zie Holland(s). - 3. Zie Van Hoolant.

 

FD

Olanier

Olagny: Fr. FN Aula(g)nier: notenboom (DNF).

 

FD

Olausson

Olassen: Zw. FN Olavsson: zoon van Olav.

 

FD

Olav(e)

Patr. Scand. VN Olav, Olaf.

 

FD

Olberding

Patr. Afl. van Olbert (zie Olbrechts). M.i. veeleer Alberding, afl. van Albert.

 

FD

Olbertz

cf. Olbrechts.

 

JG

Olbrecht(s)

Olberecht(s), Olbregts, Olbrich(t), Olbracht, Holbrecht(s), Olberek, Olbert(z): Patr. 1. Germ. VN ôthal-berht 'vaderlijk-erfgoed- schitterend': Odilbert, Olbertus (MORLET I). - 2.Zie Albrecht.

 

FD

Olbrechts

Olbertz. Génitif de Olbricht, nom issu de l'anthrop. genn. athal-brecht (Fôrst. 163), cf. 1287 «Olbertus (Colsop)» CartVal-Dieu.

 

JG

Olckers

Wellicht met /-epenthesis < Ockers.

 

FD

Old-

-ers, -yk. V. Oud.

 

EV

Olde

Olle: Ndd. BN: de oude.

 

FD

Oldeboom

Ndd. PlN: oude boom. Evtl. Friese PlN Oldeboorn (Boarnsterhim).

 

FD

Oldekop

Ndd. BN: oude kop, oud hoofd. D. Althoft. 1368 Gillise Outhoeft, Pittem (DEBR. 1970); 1627 Justus Oldekop, Hildesheim (BRECH.).

 

FD

Oldeman

Oltmans, -mann(s): Ndd. BN: oude man. Vgl. Oudeman(s).

 

FD

Oldenburg

-burger: PlN (NS, SH). 1559 Jeronimus van Oldenborch, Aw. (HB 80).

 

FD

Oldeneel, van

Ouweneel, D'Oldeneel: PlN (OIJ). 1561 Ger. van Oldenseel (sic), Zwolle-Aw. (AP).

 

FD

Oldenhove

Oldenhof: PlN, b.v. Oldehove (GR). Vgl. Van Oudenhove. 1584 Geraert van Oldenhoff, Aw. (AB).

 

FD

Oldenhove de Guertechain

Nom d'origine: Audenhove (FlOr).

 

JG

Olderbeke, van

zie van Holderbeke.

 

FD

Olders

zie Alders.

 

FD

Oldijck

Oldyck: PlN: Oude Dijk.

 

FD

Ole

Ott, Otte, Oth, Othe. 1254 «gentil home Otes» Chartes Hainaut, 1350 «Otte de Yle» CartVal Benoît, 1426 «messire Otte dele Gli-serte» TailleSoignies, 1575 «Hubert Oth» Arbrefontaine, 1597-98 «Otte Van mensele» ComptesNivelles, 1611 « Hubert Otte de Mes-nil» Arbrefontaine; cas-sujet de Otto, cf. aussi Oth(e), Ots et Otten. - Bibliogr. : G. Remacle, La famille Otte de Vielsalm, dans Glain et Salm 4, 1976, 58-63. • Dérivés: en -ard: Otta, Ottart. 1303-7 «Cholart Otart» PolyptSalzinnes (Namur), 1314 «Ottars de Fiez» Huy, 1351 «Ottars de Spontin» Spontin, 1401 «Ottart Marenave» CartValBenoît, 1444 «Ottart le claueteur», «Jehennin Otart» AidesNamur, 1550 «Pierre Ottard» Namur; en -et'. Otte; en -oui: Otoul, Ottoul; en -ôye: Ottois: 1676 «les hoirs Jacques Ottois » RuageAth. m Doubles dérivés: en -elet: Otelet, Otlet, Ottelet, Otheles, Outelet, Outlet. 1280 «li frères Otelet de Fraingnees», «Ottelet de Limon» PolyptLiège, 1285 «Ottelet le Cha-choir» CartValBenoît, 1500 «Ottelet de Resy-mont» Liège. Une var. de Autelet n'est toute­fois pas à exclure, cf. 1353 «Watelet filz Otelet» CartOrval.

 

JG

Olef

Oleffe, génitif: Olefs. D'un prénom masc. ancien bien attesté (cf. v° Olijff): 1600 «Ofleffe Hagelstaines», 29.5.1601 «Ollefz Hagelstain», 6.3.1602 «Oleff Josselet de Moitroux», 22.2.1645 «Olef Joslet» (not. liég.) [JL, NFw], plutôt que nom d'origine: Olef (sur l'Olef, affluent de l'Urft), à Gemund (Rhénanie, Kreis Schleiden).

 

JG

Olef(s)

Oleff(e), Holef: PlN Olef (NRW).

 

FD

Oleffe

Proven. Oleff (Loc. allem.).

 

EV

Oleinik

Olejnik, -icki, -iczak: Tsjechische BerN: olieslager (DS).

 

FD

Olek

Oleksi(u)k, Oleksy(n), Olexa(k): Pools Patr. < Alexi(u)s(DS).

 

FD

Olemans

Oelmans: 1. Patr. Germ. VN ôthal-man 'vaderlijk erfgoed-man': Odalmannus, Odelmannus, Olmannus (MORLET I). 1310 Olemannus, Mtr. (SKM 55); 1381 Jan Oleman, Hontenisse (DEBR. 1999); 1475 Henricus Olemans de Budel (MUL II). - 2. Evtl. var. van O(e)rlemans (ass. rl/l), Ollemans of Holemans.

 

FD

Olemans

Ollemans. cf. Oelmans.

 

JG

Olemans

Proven. Olen (Loc.) (avec suffixe -mans d'orig. N° 212).

 

EV

Olen(s)

Ohlen, O(e)le, Oels, Dois, Hoelen: Patr. VN Oele, Oole < Oelbert/Odelbert (MEERTENS1947) of een andere ôthal-naam, zoals Odalfrid, Odelman, Odelmar, Oelbrand. 1318-19 Oele Gilliss, Z; 1423 Oel Luch, Goes; 1496 Oele Marthynse, Goes (id.); 1341 Fierin Olen sone, Saaftinge (DEBR. 1999); 1429 Jan Oels zoon; 1441 Symoen Oolen = Symon Olensoen, Oorderen (MNT 486); 1407 Gielijs Oele, Aw. (ANP).

 

FD

Olenaed

Verhaspeling van Ongenaed?

 

FD

Olender

zie de Hollander.

 

FD

Oleo

Oléo: It. Olio: olie. BerBN van de olieslager. Vgl. Olie.

 

FD

Oleson

Olesen, Oelesse, Oolesse, Ohlson, Olsen, Ols(s)on: Patr. Zoon van Ole. Zie Olen(s). 1341 Fierin Olsen sone, Saaftinge (DEBR. 1969).

 

FD

Olette

Metr. Dim. van Germ. VN Oda/Ode. 1576 Johan.Olette, La Gleize (L. REMACLE, Leparkrde La Gleize, 262).

 

FD

Olette

w. Ôlète. 1576 «Johan Olette», 1595 «Jean fils Joan Olett», 1635 «Henry Servaix Olette» La Gleize; probabl. altération du prénom fém. Oudelète, dimin. de Oda (cf. L. Remacle, Le Parler de La Gleize, 262).

 

JG

Olevier(s)

zie Olivier(s).

 

FD

Olexa(k)

zie Olek.

 

FD

Olfers

zie Wolfers.

 

FD

Olffen, van

Olfen: PlN Olfen (HS, NRW).

 

FD

Oli(e)sla(e)ger(s)  

Profess. ,,Huiier".

 

EV

Olie

Oly, Olij: 1. BerBN van de olieslager. 1608 Jan Oly=Jan Ooly, Aarts. (MAR.). - 2. Pic. en W. vorm voor Olier; zie Ollier.

 

FD

Oliebos

zie Nolibos.

 

FD

Oliemans

1.BerN van de olieslager. Vgl. D. Ôlmann. - 2. Reïnterpretatie van Olemans.

 

FD

Oliemans

Olmans(t), Ollman: 1. Afl. van Van Olme(n), Van den Olme. 1392 Machtelt

Olmenmans = 1396 Machtelt Olmans, Lier (FRANS). - 2. Var. van Olemans.

 

FD

Olier

Oly. 1330 «Reniers li Oliers» Liège, 1589 «Pierre Oly» BourgNamur; nom de pro­fession: anc fr. huilier, oilier, w. liég. (arch.) ôli 'fabricant ou marchand d'huile' FEW 7, 342b, cf. Lollier, etc.; mais cf. aussi 1284 «Olier le Potier», «Oliers li Potiers eschevins deAvioth» CartOrval, où il semble s'agir d'un nom de baptême. - Dans les mentions : ± 1260 «Lambiers li hulhiers», 1334 «Michus d'Avroit li hulhirs» Liège, il s'agit plutôt du houilleur (C/DBR7, 165).

 

JG

Olier

zie Ollier.

 

FD

Oliesla(e)ger(s)

Olisla(e)ger(s), D'Olieslager(s), Dolieslaegers, D'Olieslaeger, Dolieslager(s), D'Olisla(e)ger, Dholiesla(e)ger, D'Holi(e)slager, Dollesla(e)gers, Olysla(ejger(s), Olijsla(e)ger(s), Olischlàger, Olligschlaeger, Ohligschlaeger: BerN van de olieslager. 1223 Gosuinus Oleslaghere, Munkzwalm (GN); 1398 Willem Dolislaghere, Kuurne; 1398 Willem de Olislaghere, St.-B.-Vijve (DEBR. 1970).

 

FD

Olieslager

Olislaeger, -ager, Ollischlager, au génitif: Olieslagers, Olislagers, Olyslaegers. Nom de profession: moy. néerl. olieslager 'presseur d'huile'.

 

JG

Oliestelder

Wsch. volksetymologische adaptatie van D. Ôlstâtter < PlN Ohlstedt (Hb.).

 

FD

Olieu

Proven. Hoyeux (Dép. Charneux).

 

EV

Olieu(x)

Zie Ollieu(x).

 

FD

Olieux

Ollieuz. 1322 «Jean l'Olieur» Comptes-Mons; nom de profession: moy. fr. (Lille) olieur, toum. ôlieu 'fabricant ou marchand d'huile', pic. (Mons) ouilleux 'ouvrier qui tra­vaille dans un moulin à huile' FEW 7, 343ab. - Distinct du nom de métier houilleur, de la famille de houille, cf. 1364 «Maron veuve de Géra Tatar li hulheur» Liège, 1390-94 «Michir li hulheurs» Montegnée.

 

JG

Olievier

Ollefers, zie Olivier(s).

 

FD

Olievier

zie Olivier(s).

 

FD

Olifant

1. BN naar de huisnaam, b.v. in Kortrijk: 1428 inden Olifant an de maerct (Wez. 177V°). 1313 Baudron del Olifant, Luik (AAV). - 2. Olifant betekende ook: ivoor, ivoren hoorn (vgl. éléphant, de hoorn van Roeland in het Roelandslied). BN van de hoornblazer. 1379 J. Oliphant, Bergen (BLO VIII).

 

FD

Olifer

Olifiers, zie Oliviers.

 

FD

Olijf(f)

Olyf(f), zie Olive.

 

FD

Olijff

Olyff. Surnom: néerl. olijf' 'olivier; olive', issud'anc. fr. o/i/FEW 7, 346b; ou bien Olif, hypocor. de Odulf (Fôrst. 205).

 

JG

Olikier

NF attesté dans la seconde moitié du 19e s. à Huy, probabl. d'origine anglaise; lors du recensement de 1947, Olikier a été enregistré à Angleur comme venant d'Angleterre (Jodogne, Rép. NP Liège 455), toutefois le NF semble absent de l'anthroponymie anglaise [avec la collab. de J.-C. Micha].

 

JG

Olikier

Wellicht < Ockier met /-epenthesis.

 

FD

Olimans(t)   

Profess.   ,,Marchand d'huile".

 

EV

Olimar

Adaptation fr. du NF flam. Hollemaert?

 

JG

Olimar

zie Hollemaert.

 

FD

Olin

Patr. Vleivorm van Germ. ôthal-naam. Vgl. Olens.

 

FD

Olinger

zie Ollinger.

 

FD

Olisla(e)ger(s)

zie Olieslaegers.

 

FD

Olislaeger(s)

cf. Olieslager(s).

 

JG

Olivaud

Patr. < Olivel, dom. van VN Olivier.

 

FD

Olive

-es, Oliva, Olijf(f), Olyf(f): Metr. Lat. HN Oliva. 1300 Olive le sereur Clare, Kales (GYSS. 1963); 1642 Filips Oliva, Middelburg (AP).

 

FD

Olive

Olivier, Oliviers, Ol(l)iv-, Olyff. Anc. N. de bapt. évoquant les souffrances du Christ aux Mont des Oliviers. N° 105

 

EV

Olivet

1279-80 «Olives de Corberi» RegTour-nai, 1286 «Olives de Nimi», «Jehans Olives» CartMons, 1289 «Robins Olivet», 1326-31 «Symons Olives» ComptesMons, 1496 «Oli­vet Carnin» AidesHainaut; dérivé en -et du thème de Olivier. Secondairement, nom d'ori­gine, d'après le «mons Oliveti» biblique, cf. 1545 «legs au jardin d'Olivet de Notre-Dame» BourgNamur.

 

JG

Olivet

-é, Olivetti, Ollivon: Patr. Dim. van VN Olivier. 1289 Robins Olivet, Bergen (PIERARD); 1424 Olivet zinen knape, Ktr. (SP p.zs).

 

FD

Olivier

Ollevier, Ollivier, Olivy (forme w.), cas-sujet ou génitif néerl.: Oliviers. 1257 «Johan Olivir de Nivelle», «Olivier de Lie-biertsart» BaillNivelles, 1284 «Oliviers Alous» BourgAth, 1295 «Jehans Oliviers» Comptes­Mons, 1489 «Henry Olivir» CoutStavelot, 1561 «Foelix Olivier» Antoing, 1575 «Gérard Olivy» Duché Luxemb., 1617 «Jean Olivier, de Nettine» BourgDinant, 1633 «Estienne et jan Olivier» émigrés en Suède, 1795 «Henry Olivy» La Gleize; prénom symbolique [l'oli­vier était emblème de paix], popularisé au Moyen Âge par le couple Roland/Olivier de la Chanson de Roland.

« Double dérivé en -er-oul: 1444 «Olivroul George fils Oude fille messire Olivir» Terre-Jauche.

 

JG

Olivier(s)

Holiviers, Olivié, Olivi(e), Olivy, Ollivier, Olievier, Olifiers, Dolivier, Lolivier, Oleviers, Ol(l)evier, Oliveer, Oliver(s), Ollefers, Olifer, Oulivers, Olivieri, Ol(l)ivero, Olivari, Olivares, (D')Oliveira: Patr. Bekende literatuurnaam uit het Chanson de Roland. 1326 Olivier Vierdinc; 1378 Olivier Adelaerd; 1268 Clais Olivir; 1377 Cateline Oliviers, Ip. (BEELE); 1354 Olivier Lolivier, H (CCHt).

 

FD

Olivy

Ollevier, cf. Olivier.

 

JG

Olle

Zie Olde.

 

FD

Ollech

Nederrijns Ohlig, Ôhlig: olie. BerBN van de olieslager. Vgl. Olligschlâger.

 

FD

Ollieu(x)

Ollieuz, Ollieuw, Olieu(x), Leulieux: Ofr. olieur: olieslager. BerN. 1290 Colart Lolieur, St-Q. (MORLET); 1322 Jean FOlieur, Bergen (HERB.); 1710-25 Pieter Ollieuw, Killem; 1725-38 Pieter Jacobus Olieu fs. Pieter, Killem (VERGR. 1972).

 

FD

Ollieuz

cf. Olieux.

 

JG

Olligschla(e)ger

-schläger: Nederrijnse var. van D. Ôhlschlâger; zie Olieslaegers.

 

FD

Ollinger

Olinger: Afl. < PlN Olingen in Betzdorf (GH) of Ôl(l)ing(en) (BEI, BW, NS, RP).

 

FD

Ollischlager

cf. Olieslager.

 

JG

Ollivier

cf. Olivier.

 

JG

Ollivier

Ollivero, zie Olivier(s).

 

FD

Ollivon

zie Olivet.

 

FD

Ollman

zie Oliemans.

 

FD

Olluyn

zie Halewijn.

 

FD

Olm

Olmen: Boomnaam olm of < Van Olmen. 1440 Alaerd Olme, Ktr. (BAELDE).

 

FD

Olm. 

,,Orme".  Proven.  Olme   (Loc. et L.D.). VAN Holme. N° 242.

 

EV

Olmans(t)

zie Oliemans.

 

FD

Olmechette

Adaptatie van PlN Olmscheid (RP); vgl. Obchette < Hobscheid.

 

FD

Olmechette

Dans ce NF gaumais, -mechette pourrait représenter un dimin. de m(y)éch, Meix 'jardin' ?

 

JG

Olmen, van

van Olmem: PlN Olmen (A). 1296 Ards huus van Olmele; 1430 Art van Olmele; 1453 Jans van Olmen, Her. (DERCON); 1400 Jan van Olmen, Tv.(BERDEN).

 

FD

Olmer

Afl. van PlN Oberolm (RP, Olm (NS) of Ollheim (NRW). 1170 Gosselinus Olmer, Keulen (BRECH.).

 

FD

Olsem

Wsch. var. van Olsen.

 

FD

Olsen

Ols(s)on, zie Oleson.

 

FD

Olsene, van

PlN Olsene (OV). 1387 Jhanne van Olsene, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Olst,van

PlNOlst(OIJ).

 

FD

Olstein

zie Hoolsteens.

 

FD

Oltenfreiter

Adaptatie van Ndd. Holtfreter:houthandelaar. Vgl. Ndd. Hoppenvreter, Fretholt (NN).

 

FD

Olthof

Holt(h)of: PlN Olthof (OIJ). Vgl. Oude(n)hove. 1569 Dirk Olthoff, Ootmarsum (OIJ)-Aw. (AP); 1634-1721 Leonardus Olthoff, Aw. (vader van 10 kinderen, allemaal Holthof, o.m.)

"1682 Antonius Holthof, Aw. (med. Nik. Holthof, Oedelem). Zie ook Holthof.

 

FD

Olthuis

Nom d'origine: moy. néerl. oit huys (= vieille maison).

 

JG

Olthuis

Oostndl. vorm van PlN Oudhuis. Vgl. Van Ouwenhuysen.

 

FD

Oltmann

Oltman(n)s, zie Oldeman.

 

FD

Olvoet

Olvoute, zie Holvoet.

 

FD

Oly

cf. Olier.

 

JG

Oly

zie Olie.

 

FD

Olyff

V. Olive.

 

EV

Olysla(e)ger(s)

zie Olieslaegers.

 

FD

Olyslaegers

cf. Olieslager.

 

JG

Omb(e)let{s)

zie Humblet.

 

FD

Ombecq

zie van Hombeeck.

 

FD

Ombelet

Onbelet, au génitif: Ombelets. Avec chute du H- initial, dimin. en -elet du thème de Homb(ert) < anthrop. germ. hum-behrt (Fôrst. 931).

 

JG

Omberg(en), van

(van) Hombergen, Homberg(s): 1. PlN Oombergen (OV): 136 e. Homberge (TW). PizSi Egidius de Oemberghen, Hillegem (HAES.); 1351 Jan van Omberghen, Cent (GSB); 1424 Ghertruud van Hoomberghe, Cent (PARM.). -2.PlNHomberg(NRW).

 

FD

Omblets

V. H AD (Han).,   

 

EV

Ombrecht

-egt, zie Humbert.

 

FD

Ombredane

Proven.  Ambara d'Ha- gna.    (Romanisation),    ,,Le   cours d'eau appelé Haine".

 

EV

Ombredane

Surnom facétieux : fr. ombre d'âne, cf. 1251 «Umbrasini» Mont-Ste-Geneviève (BTD32, 1958, 218, note 1).

 

JG

Ombreucq

PlN in Ghoy (H).

 

FD

Ombrouck

zie Hombroek.

 

FD

Omeblets

zie Humblet.

 

FD

Omen

Oomen(s), Oome(s), Oomse: 1. Patr. Vleivorm van de Germ. VN Omaar. Zie Orner. 1398 Omaer Crovelt=1388 Omin van Crovelt; 1382 Brice de Oemins wijf was; 1408 Oemin de Sceerere, Tielt (DEBR. 1970). Vgl. VN Oomen = Audomarus, Minderhout (VS1988,544). - 2. Verbogen vorm van Oom. 1585 Jan Oom (vader van) Giertgen Oomen, A'dam (MNT 446).

 

FD

Omesla(e)ghe, van

zie van Ommeslaeghe.

 

FD

Omey(e)

Ommey: Adaptatie van Ornez, Orné (zie Orner) of var. van Amey(e).

 

FD

Omloop

Nom d'origine: moy. néerl. omloop 'circuit, galerie circulaire'.

 

JG

Omloop

Omloo: 1. Verspreide PlN: weg of plaats die ergens omheen loopt. 1335 J. Ommeloep, VB (BLO I); i374N(icolas) Ommeloop, Leiden; 1374 Peter Omloep seu Pierres du Boies (BLO VI); 146 e. Winoc Ommelop, FV; 1423 Jan Ommeloop, Bg. (DF XI). - 2. Ndd. Umlop: BN voor een politieagent, een omroeper, die in dorp of stad omloopt. 1423 Hans Ummelop, Hildesheim; in de 176 e. werd Peter Urdenbach ook Umlauf genoemd, omdat hij door de Keulse gemeenteraad tôt Umlauf verkozen werd. 1428 Willem den Ommelopere, Bs. (HB 283).

 

FD

Ommaerts

Génitif du prénom néerl. Omaar, fr. Orner.

 

JG

Ommaerts

zie Odemaere.

 

FD

Omme(n), van

PlN Ommen (OIJ). 1433 lan van Ommen, A'dam (NHC); 1618 Otmaer van Ommen, Kontich (SELS).

 

FD

Ommeganck

Nom d'origine: Ommegang, à Zulzeke (FlOr), etc.; moy. néerl. ommegang 'procession, inspection, etc.'.

 

JG

Ommegang

-ganck: PlN Ommegang, d.i. de weg die gevolgd werd door de ommegang of processie. De Ommegangweg in Mesen werd in 1846 vertaald aïs: Chemin de Procession ou Grand-Tour. Verspreide PlN (DF XI). Vondelingnaam: Op 7januari 1648 werd in Antwerpen Cornelis Ommegancks in de ommegang van de

Lievevrouwekerk achter het hoogkoor gevonden

(med. mw. Lambrechts).

 

FD

Ommert

zie Orner.

 

FD

Ommesla(e)g(h)e, van

Ommeslag(h), van Omesla(e)ghe, van Ommeslaeger, van Onneslaeghe, van Ommerslaeghe: PlN Mnl. ommeslach: wending, bocht. 1394 Jacop van den Ommeslaghe, Oud. (GPO); 1415 Miquiel van

Nommeslaghe, Dk. (TTT); 1469 Jan vanden Ommeslaghe, Pamele (V.BUTS.); 1556 Thomas van Ommeslaghe, Ktr. (KW).

 

FD

Ommey

zie Omey(e).

 

FD

Omnès

Surnom délocutif de chantre, sans doute d'après le psaume «Lmtdate Dominum omnes gentes» (Morlet 740).

 

JG

Omwal

PlN Omval in Alkmaar (NH).

 

FD

On-

-(n)ockx, -rat, Ons. V. AD (An, Anz).

 

EV

On(n)ou

Patr. Rom. vorm van Germ. VN Onolf.

 

FD

Onacker, van

zie van Hoonacker.

 

FD

Onan

Onnan. Nom biblique: Onan, fils de Juda.

 

JG

Onan

Onnan: Bijbelse VN Onan.

 

FD

Onay

1. Onay/Aunay, LU W. vorm voor auneau, dim. van aune < Lat. alnus: els. 1374 Jackine Oneal; 1396 Balduwien Oneaul, Luik (AVB). - 2. Zie Honnay.

 

FD

Onbekend

Néerl. onbekend 'inconnu', sans doute nom d'enfant trouvé (Carnoy 290).

 

JG

Onbekend

Onbeken(d)t: Vondelingnaam. In 1819 werd in Jena een vondeling Caroline Unbekannt genoemd (BRECH.).

 

FD

Onbelet

cf. Ombelet.

 

JG

Onbelet

zie Humblet.

 

FD

Onc(ke)-

Onk- -let, -lin(x). V. AD (Ank).

 

EV

Oncem, van

van Oncen, zie van Honsem.

 

FD

Onckel(l)en, van

zie van Onkelen.

 

FD

Onckelet

Dimin. de fr. oncle.

 

JG

Onckelet

Fr. onclet, dim. van oncle: oom.

 

FD

Onckelin(s)

cf. Onclin.

 

JG

Onckelinck

génitif: Onckelinx, Onkelinx, Onclinx. Dérivé néerl. en -ing de *Onkel 'oncle' (Carnoy 277), cf. Onc(ke)lm (ci-dessous).

 

JG

Onclin

Enclin, Nocl(a)in, Onclin(c)x, Onckelin(s), -linck,

-linc(k)x, On(c)kelinx, Oncelinx, Nonckelynck,

Nockelinck: Afl. van Fr. oncle: oom. Vgl. Nonkel. 1247 Jean Onckelin, Aulne (HERE.); 1617 Inghel Nockelynck, Moen (KW II); 1623 Hobert Onclinx, Bilzen(SCHOE.).

 

FD

Onclin

Onckelin, génitif néerl.: Onckelins. 1247 «Jean Onckelin» abbé d'Aulne, 1516 «Johan Onclin» Liège; nom de parenté: w. onclin 'oncle'FEW 1, 189a.

 

JG

Ondank

BN voor een ondankbaar mens. Vgl. Kleinedank, Grotendanck (NN). 1458 Joh. de Ghistella Ondanc, Torn. dyoc. (MULII).

 

FD

Ondel

NF de la Basse-Sambre, probabl. lorrain car attesté à Hayange en Moselle (Lorraine) dès 1708 (GeneaNet); d'origine incertaine.

 

JG

Onder, (van)

Naar de woonplaats beneden.

 

FD

Onderbeek

-bek(e): PlN: lager stromende beek. 1438 Jacobus van Onderbech, Torn. dioc. (MUL I).

 

FD

Onderbeek

-ek, -eke. Nom d'origine: néerl. onder beek.

 

JG

Onderbeek

Proven. ,,Rivière située en contrebas".

 

EV

Onderbergen, van

PlN Onderbergen in Gent (GN). 1505 a Johanne van Onderberch, Bg. (DF XI).  Onderdon(c)k: PlN: lagergelegen donk,heuveltje. 1315 Symoen van Onderdonc, Veerle (OATII);

1584 Cornelis Onderdonck, Aw. (AB); 1641 Jacques

Onderdonck, Adegem (DF XI).

 

FD

Onderdijk

Anderdijk: PlN in Aardenburg, Sluis (Z), Adegem (OV), Koekelare (WV) (DF XI) en Wervershoof (NH). 1520 Gyelis Onderdeycke, Herk-de-Stad (KCG1992,343); 1584 Thomas van Onderdijck, Aw. (AB).

 

FD

Onderdonck

Nom d'origine : moy. néerl. onder + donk 'petite colline'.

 

JG

Ondere(e)t

Wsch. adaptatie van André. 1575 Jan Onderee, Bg.; 1701 Joannes Ondereet, Knesselare (SCHOUT. I-II). Of hypercorrect voor Ongereet.5 1655 Onghereedt = 1660 Onderheedt, Bg. (PDB).

 

FD

Onderet

-eet. NF de Charleroi, attesté à date récente, probabl. par adaptation d'un NF flamand. Pour Debrab2 919, celui-ci pourrait être soit une adaptation flam. de André, cf. 1575 «Jan Onderee» Bruges, 1701 «Joannes Ondereet» Knesselare, soit un hypercor-rectisme pour ongereet 'inachevé', cf. 1655 «Onghereedt» = 1660 «Onderheedt» à Bru­ges, ce qui paraît plus vraisemblable [avec la collab. de J.-C. Micha].

 

JG

Onderwater

PlN, vgl. D. Unterwasser (BW). 1490 Claes Dirckx Onderwater, leenman van Hontshol (PDB).

 

FD

Ongar(o)

Ongers: Volksnaam van de Hongaar, ook BN voor een vreemde kerel, met zonderling gedrag. Vgl. D. Ungar.

 

FD

Ongemack

Heel wsch. reïnterpretatie van Ongena; vgl. Ongenac.

 

FD

Ongena

Ongenaden, Ongenaede(n), Ongenae(d), -ac, Houguenade, Onghena(e), Ong(h)enae(r)t, Hongenae, Hongenae(r)t, Hoengenaert, Hungenaert, Hoeghenae: Mnl. ongenade: hardheid, wreedheid, onbarmhartigheid. BN voor iemand met ongenadig karakter. Ongenac door verkeerde lezing van Ongenae. 1281 Gerardi Ongenads = Gheraert Onghenaets ambacht, Cent (HAES.); 1311 Walterus dictus Onghenada, Tn. (OATII); 1325 Arnoldo Onghenade, VB (BAERT); 1496 Jooris Onghena, Oedelem (PARM). Zie BdS 1986, nr.4, p.n.

Ongereet: BN voor iemand die niet bereidwillig of nooit gereed, nooit klaar is. Vgl. Umbreit. 1142-56 Bruno Ungereido, Keulen (HAGSTR. 1949); 1303 van Lamminen Onghereed, Bg. (VERKEST); 1332 Walteri Ongereet (BAERT); 137/Jhan de Onghereede, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Ongena

Onghena, Ongenae, Ongenaed, On-genaden. 1247 «Arnoldo dicto Ongenode» Tongres; surnom: moy. néerl. ongenade 'crael, barbare' ou 'disgrâce' (Vincent, BTD27.75). Cf. aussi Hongenae.

 

JG

Ongena(d)e

Proven. ,,Disgrâce", ,,Terre inculte". N° 237.  Onge-n(a)de(n), Ongenaed, Hongenae.

 

EV

Ongenaert

Var. du précédent, avec changement de suffixe -a(e)rt.

 

JG

Ongers

zie Ongar(o).

 

FD

Ongeval(le), van

van Onguevalle: Herinterpretatie van Van Longueval; zie Longval. 1617 Gillis van Ongevalle, Zarlardinge (LIEVENS) = 1617 Gillis van Longheval = Egidius Longhevale (broer van) Joannes van Ongevaele (stamvader van Van Ongeval streek van Gb.) (med. Chr. Tanghe, Geel).

 

FD

Ongewass(ch)en

BN voor een onzindelijk mens. 1461 Wouter Ongewassen = Ongewasschen, Bilzen (SCHOE.); ±1570 Jehan Cabo alias Ongewasschen, Merksem; Servaes Ongeweschen, L(CDT).

 

FD

Oninckx

Onink, zie Honin.

 

FD

Onkelen, van

van Onckel(l)en: 1. PlN Ten Onkelen in Nieuwrode (VB) (ESBr. 1953,189-190). 1400 van Yden van Onkelen = 1406 Yde van Unckelen, At. (C. BAERT); 1556 Herman van Oncle, Gent-Aw. (AP); 1584 Adriaen van Oncle, Aw. (AB). - 2. Evtl. PlN Unkel (RP): 1219 Unkele (TW).

 

FD

Onkelinx

cf. Onckelinck, -ckx.

 

JG

Onkelinx

zie Onclin.

 

FD

Onken

Onnekes: Patr. Dim. van Friese VN Onno. 1397 Oncke Snelgers; 1527 Ineke Oneken = Onken (NN).

 

FD

Onnan

Zie Onan.

 

FD

Onnau

Dim. van aune: els. Vgl. Onay.

 

FD

Onnau

NF verviétois, en provenance des Fou-rons et du Limbourg hollandais (GeneaNet), sans rapport avec le NF Onnaysf.

 

JG

Onneslaeghe, van

zie van Ommeslaeghe.

 

FD

Onneweer

Mnl. ongeweder, Ndd. unweer: slecht weer, stormweer. BN voor een opvliegende kerel. Vgl. D. Ungewitter. Johan Bernard Ohnewehr uit Neuenkirchen ("1760) vestigde zich ça. 1790 in West-Friesland; zijn nakomelingen dragen de naam Onneweer (PDB).

On(n)ockx: Patr. Dim. of afl. met k-suffix van de Friese VN Onno (vgl. Onken)?

 

FD

Onnu

Nom d'origine: ônû, à Borlon (Lx), col­lectif de w. âne 'aulne'.

 

JG

Onof

Patr. Germ. VN Onolf: Aunulfus, Onulfus, Onolfus (MORLETI, Fm., Dip.). ne e. Onulfus de Hardoia; 12e e. Onolf, Moorsel; 136 e. Onolf, Cent (GN); 1568 Jan Onof, Meteren (DGW).

 

FD

Onraed

Onrae(d)t, Onraerdt: 1. Mnl. onraet: slechte raad, onbedachtzaamheid, dwaasheid. BN. 1281 Oudart Onrat; J. Onrat, Boezegem (HAES.); 1374 Clais Oenraet, Ktr. (DEBR. 2002). - 2. Zie Honoré.

 

FD

Onraedt

Onraet. Néerlandisation du prénom Honoratus (cf. Naamkunde 4, 1972, 159) ou bien surnom: moy. néerl. onraet 'fausseté, dommage, etc.'.

 

JG

Onré

zie Honoré.

 

FD

Ons

1. Ofr. ons, Fr. homme. Vgl. De Man. 156 e. Ysabiaus li Ons, Artesië (J. G.). - 2. Zie Hoen. -3. Zie de Hondt.

 

FD

Ons

15e s. « Ysabiaus li Ons» DupasArtois;pro­babl. surnom: anc. fr. ans 'homme', cf. Hons.

 

JG

Onsea

Onsia. Var. de Ansia, Anceau, dimin. de Ans(elme)?

 

JG

Onsea

zie Ancel.

 

FD

Onselaer(e), van

zie (van) Osselaer(e).

 

FD

Onselen, van

Wsch. var. van Van Onsen.

 

FD

Onsem, van

van Onsen, zie van Honsem.

 

FD

Onsia(u)

zie Ancel.

 

FD

Onsmonde

cf. Osmonde.

 

JG

Onsmonde

zie Osmond(e).

 

FD

Onssels

cf. Oensels.

 

JG

Onssels

zie van Oensel.

 

FD

Onverwagt

BN of vondelingnaam.

 

FD

Onyn

zie Honin.

 

FD

Onzea

Onzia, zie Ancel.

 

FD

Onzen

zie van Honsem.

 

FD

Oof, van

zie van (den) Hove(n).

 

FD

Ooft

1. Zie Hooft. - 2. Evtl. BerN van de fruit-handelaar. Vgl. Obst. 1379 Bellens Oeftmenghere, Diest (HB 370).

 

FD

Oog(h)e

Oige, Hoge, Hoog(h)e: 1. BN naar het opvallende van de ogen, een oog. Vgl. Bontooge, Liefooghe. 1170 Heinr. Oige = 1180 Henricus Oculus, Keulen (BRECH.I); 1280 Trise Oghes; 1281 Coppinus Oghe, Ip. (BEELE); 1339 Jan mette: Oghen, Cent; 1360 Jhan dat Oghe, Broekburg (TAV.); 1411 Gheert Nout Oeghs filius, Aw. (ANP). -2. Zie ook Hoge.

Oogwit: Wsch. reïnterpretatie van D. FN Augenweide: lust van de ogen.

 

FD

Ooghe

Oog, ,,Oeil". 1. Caract. phys. Particular. d'un oeil. N° 261. •— 2. Car. mor. „Homme vigilant".

 

EV

Ooghe

Surnom: moy. néerl. oogh 'oeil'.

 

JG

Oogwit

Surnom: moy. néerl. ogenwit 'cataractede l'œil' [FD] ou néerl. oogwit 'dessein, intention'?

 

JG

Ooi

zie Oyen.

 

FD

Ooijkaas

Nederlandse FN Hooikaas. 1681 Hoijkaes, 1702 Hooijkaes, Delft (PDB).

 

FD

Ool, van

PlN in Herten (NL).

 

FD

Oolbout

Patr. Germ. VN ôthal-balth 'bezit-moedig': O(d)ilbaldus, Olboldus (Dip.), Othelboldus (GN). 1279 Olebouds ofstede, Bg. (CG); 1380 van Claise Oolbout, Ip. (BEELE).

 

FD

Oolders

Peut-être var. de Olders, génitif de moy, néerl. older 'plus âgé, aîné'.

 

JG

Oolders

zie Alders.

 

FD

Oolesse

zie Oleson.

 

FD

Oolingen

PlN Olingen in Betzdorf (GH).

 

FD

Oolmann

D. FN Ohlmann: olieman, oliehandelaar.

 

FD

Ools

Sans doute dérivé de Olens, cf. Oelmans [FD].

 

JG

Ools

zie Olens.

 

FD

Oom-

-en, -s. N. de relat. famil. ,,Oncle" (qui dirige sans doute les affaires de neveux mineurs). N° 128.

 

EV

Oom(s)

Doom(s), Doem(s), D'hooms, Nooms: Verwantschapsnaam: de oom. Bet. ook: grootvader, zwager. D. Ohm, Oheim; vgl. Nonkel. 1187-1200 Teodericus Orne (HAGSTR.); 1270 Balduini Oem = 1276 Balduini Avunculi, Hulst Z (DEBR. 1980); 1291 Jan Doem f. Weitins Oems, Bg. (CROENEN 71); 1398 Jan de Oem; Piètre Doem, Aalbeke; 1398 Casin Doem, Trissequin Doems, Meulebeke; 1382 wedewe Roeger Oems, Wingene (DEBR. 1970).

 

FD

23:04 Écrit par Johan Viroux | Lien permanent | Commentaires (0) |  Facebook |

Les commentaires sont fermés.