22/08/2012

M-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

Mullejans

Pour Vincent 33, prénom double: Mulle (germ. Milo) + Jans (= Jean).

 

JG

Mullem, (van)

van Mullen, van Mulem, van Mulen, van Meulem, van Meulen, van Muylem, van Muijlem, van Muylen: PlN Mullem (OV), evtl. Mollem (VB): 1166 Mulhem, 1175 Mulhen (TW). Ook Mullem in Dadizele, Oeselgem, St.-El.-Vijve, Wakken (DF XI; DELAGRANGE). 1211 Lambertus de Molnem (GN); 1302 Gillis van Mullem, Dadizele (DF); 1382 Daniel van Mullem, St.-El.-Vijve (DEBR. 1970); 1565 Baltazar van Mullem, Mullem-Aw.(AP).

 

FD

Mulleman

cf. Meuleman(s).

 

JG

Mulleman

zie Molemans.

 

FD

Mullemeester

zie de Meulemeester.

 

FD

Mullen

au génitif: .Millions. Nom d'origine: moy. néerl. molene, muelen 'moulin'.

 

JG

Mullen(s)

zie Molens.

 

FD

Mullen, van

zie van Mullem.

 

FD

Mullen, van (der)

zie van der Molen.

 

FD

Mullenaerts

cf. Molenaers.

 

JG

Mullenaerts

zie Molenaar.

 

FD

Müllenbach

Nom d'origine: topon. ail. (= ruisseau du moulin), e.a. Miihlenbach à Luxembourg et Beaufort (G.-D. Lux.).

 

JG

Mullenbruck

Mulenbruch, -bruck: D. PlN. Vgl. Meulebroe(c)k. 1371 Gôtzo dictus Môlbruge, Straatsburg (BRECH.).

 

FD

Mullender

Mü-, Mullenders, cf. Mulender.

 

JG

Mullender(s)

Mullender(s), zie Molenaar.

 

FD

Mullender(s)

Proven. V. Mouland.

 

EV

Müllendorff

Mullendorff: Verspreide PlN Mûhlendorf. 1386 Hermann Mûllendorp, Lippe (BRECH.).

 

FD

Mullene(e)rs

zie Molenaar.

 

FD

Mulleneers

-ners, cf. Muleners.

 

JG

Müllenmeister

zie (de) Meulemeester.

 

FD

Mullenmeyer

BerN van molenopzichter. Vgl. Meulemeester.

 

FD

Mullenmeyer

Composé de all. Mühlen- 'de moulin' + Meier 'régisseur'.

 

JG

Mullens

cf. Mullen.

 

JG

Müllensiefen

Mullensiefen: PlN (NRW).

 

FD

Muller

V. Meulen.

 

EV

Müller

Mu-, Mü-, Mueller, Mulher, au génitif: Muliers. Nom de métier: ail. Mùller 'meunier'.

 

JG

Muller(s)

zie (de) Mulder.

 

FD

Mullet

zie Mulet.

 

FD

Mullewie, de

BN de Meluwe. Mnl. melu(w): slap, zacht. 1665 Johannes de Mullewie, Boekhout; var. de Melue, de Meluwe, de Mulué, de Meulue (PDB).

 

FD

Mullie(r)

-iez, zie Mulie(r).

 

FD

Mullier

-iez, Mullie, cf. Mulier.

 

JG

Mullins

E. FN Mullings? BN Oe. mulling: lieveling. 1292 W. Molling, Londen (REANEY).

 

FD

Mulnard

Francisation de moy. néerl. materner 'meunier' ?

 

JG

Mulnard

zie Molenaar.

 

FD

Mulock

Mullucks: Patr. Muloc is een Zeeuwse VN (V. D. SCHAAR1953). Afl. van Germ. mûl-naam. 1242 Fulcro dictus Muloc, Cent (GN); 1376 rekeninghe Raes Mulox, Deinze (DELHAYE).

 

FD

Mulot

Fr. BN Mulot: veldmuis. 1562 Nie. Mulot, Parijs-Aw. (AP).

 

FD

Mulotin

Profess. Mulotin, ,,Tas de sel tiré du marais salant". N. d'ex­ploitant.

 

EV

Mulpas

Nom d'origine: soit topon. Mulrepas (dans de Hemricourt), cf. 1371 «Barthélémy Moilrepas» Liège, soit topon. Meulepas, cf. 1376 «Jan van Meulepas» (De Flou, etc.) [FD].

 

JG

Mulpas

V. Meulen.

 

EV

Mulpas

zie Meulepas.

 

FD

Mulquet

zie Milquet.

 

FD

Mulquin

-et, cf. Mulkin.

 

JG

Mulquin

zie Milkin.

 

FD

Muls

V. Meulen.

 

EV

Muls

Var. de Mois, sans doute génitif de moy. néerl. mul, mol 'poussière, vermoulures'.

 

JG

Muls(t)

zieMuylle.

 

FD

Multael

Afstammend van Multeel: 1737-87 Muelteel, Bg.; 1734 Meulteel, St.-Win. (PDB). Où. muletel, dim. van mulet: muilezel, Fr. FN Multeau.

 

FD

Mummenhoff

D. PlN: Hof van Momme, Mummo.

 

FD

Mun(t)z

Mun(t)z: D. Patr. Vleivorm bij Muno of

Mundo. 1383 Utz Muntz, Urach (BRECH.).

 

FD

Munar

zie Moenaert.

 

FD

Munaron

Var. van Fr. FN Moneron, afl. van Monnier of Meunier.

 

FD

Munaut

1. Zie Monel. - 2. Spelling voor Muno.

 

FD

Munaut

cf. Muno(t).

 

JG

Munaut

Proven. Muno (Loc.). Synon. : Munoz.

 

EV

Muncer

zie Munzer.

 

FD

Munch

Munch, Mönch, Munnichs: D. Münch, Mönch: monnik. Vgl. De Munck. 1587 Thomas Munich, Duisburg-Aw. (AP).

 

FD

Munching, van

PlN Mûnchingen (BW).

 

FD

Munck, (de)

de Muncke, (de) Munk, de Muynck, de Muijnck, de Muinck, Muink, de Muynch, de Muyck, Monk(s), Muniken(s), -kenne, Mun(n)ix, de Munnik, de Munnynck, -ijnck, (de) Meuninck, -ynck, de Muenynck, -ijnck, Muninx, Munks, Smeunin(ck)x: Mnl. monic, moninc, mun(i)c: monnik, kloosterling. 1215 Balduinus Monachus, Desselgem (SMTI); 1348 Félix de Monc, Ktr.; 1382 Ghiselin de Muenc, Deerlijk (DEBR. 1971,1970); 1424 Jacop de Meunic, Ktr. (DEBR. 1958); 1568 Michiel de Muenijnck, Hondschote (DGW).

 

FD

Mund

Mundt, Munde(l), Mundele: D. pendant van Mondt, De Mondt. Mundel is dim. Munday: E. BN: maandag. Vgl. Montag.

 

FD

Munde

Nom d'origine: ail. Mund, moy. néerl. monde 'bouche; embouchure (de cours d'eau)'.

 

JG

Mundel

Mundeleer. Proven. 1. Man-del, Mandelaar, ,,De (la région de la) Mande!" (Ruisseau). — 2. V. Mondelaers.

 

EV

Mundeleer

-aers, Mudeler, Mondelaer(s), Modelaers: PlN Mundelaar in Zandhoven (A). 1423 Jan van Mundelaer van Antwerpen (V.BUTS.); 1433 Renken van Mindelaer = 1435 Renken van Mundelaer; 1465 Matheeus Muyndelaers, Her. (DERCON); 1443 Peter Mundelare, Her. (GPM); 1580 Adr. Mundeleers, Her.-Aw. = 1584 A. Mundeleers, Aw. (AP, AB); i8e e. Mondelaers = Modelaers, Zoerle-Parwijs (PDB).

 

FD

Mundorf

Nom d'origine: Mondorf (Nordrhein-Westfalen), Mondorf-les-Bains (G.-D. Lux.).

 

JG

Mundorf(f)

PlN Mondorf (GH, SL,NRW).

 

FD

Mundschau

zie Monschau.

 

FD

Mundus

Latinisering van een Mond-naam (Edmundus, Raimundus...) of vertaling.

 

FD

Mundy

zie Mondy.

 

FD

Mungersdorff

PlN Mungersdorf (NRW).

 

FD

Muni

Muhl, Muehle, Muel(le), Muhlen: D. Miihle: molen. PlN of BerBN.

 

FD

Muni(e)r

1. Var. van Meunier. - 2. Var. van Milier. 1383 Louis Mulier = Munier (MARCHAL).

 

FD

Munier

1472 «Colin le Munnier» DénChiny, 1648 «Andrien des Munier» BourgNamur; var. de Meunier.

 

JG

Munier

V.  Meunier.

 

EV

Munih

Profess. Mount, ,,Meunier" (Dialecte). N° 148.

 

EV

Muniken

Munikenne (francisation), au génitif: Munikens. Surnom: dimin. de moy. néerl. monic, munie 'moine'.

 

JG

Muniken(s)

-ikenne, -i(n)x, (de) Munk, zie de Munck.

 

FD

Muninx

Munix, Munnix. Var., au génitif, de Muink.

 

JG

Munk

V. Monk.

 

EV

Munnecom

PlN Mijnekom in Maaseik (L).

 

FD

Munnekrede, van

PlN Monnikerede in Oostkerke (WV). 1593 Fransois van Muenckeree; 1688 Jaecques van Muenekereede, Aw.; 1627 Claerken vanMunnekereede, Hondschote (PARM.).

 

FD

Munnichs

zie Munch.

 

FD

Munnier

zie Meunier.

 

FD

Munnik, (de)

Mun(n)ix, de Muynnyck, -ijnck, zie de Munck.

 

FD

Muno

-ot, Munaut. 1173 «Sibylla de Muno» CartOrval; nom d'origine: Muno, 1053 «Mo-nau» (Lx). - Pour une motivation toute parti­culière du nom, cf. 1719 «Jean Grandjean dit Muno ayant été condamné par la cour de Munau» (not. H.M. Firquet, Lg) [JL, NFw],

 

JG

Muno

-ot, -oz, Munno: PlN Muno (LX). 1173 Sibylla deMuno,Orval(J.G.).

 

FD

Munro(e)

zie Monroe.

 

FD

Muns

Zie Moen.

 

FD

Munster

Mil-, au génitif: Munsters. Ail. Munster 'cathédrale, église conventuelle', d'où des toponymes allemands.

 

JG

Munster

Proven. Monasterium (Ville allem. et L.D.). Munsterberg, ,,Colline du couvent" (L.D.).

 

EV

Munster, de

Herkomstnaam Van Munster met Fr. vz.?0fvervorming van De Munter?

 

FD

Munster, van

Munster(s),Musters, Munster, Minster: 1. PlN Munster < Lat. monasterium: munster, (parochie)kerk. 1339 Jan van den Muenstere, Bg. (DF XI); 1473 Herman van Monster, Ht. (A.GHIJSEN). - 2. Verspreide D. PlN Munster (BEI, BW, HS, NRW, RP, Elzas). 1570 Hans van Munster, Mùnster-Aw. (AP). - 3. E. PlN Minster. 1570 Wilb. van Munstere, Bury-Aw. (AP).

 

FD

Münsterberg

D. PlN Miinsterberg. 1631 Martin Munsterberger, Marienburg (BRECH.).

 

FD

Munstereifel

Nom d'origine: Miinstereifel (Nordrhein-Westfalen).

 

JG

Munstereifel

PlN Münstereifel (NRW).

 

FD

Munsterman(n)

Münstermann,Musterman, Moestermans: Afl. van Van Munster. 1400 Jan Munsterman, Den Bosch (HB 449); 1474 Jan Munsterman, NL (SKM); 1565 Hans Munsterman, Osnabriick-Aw. (AP).

 

FD

Munsterraan

-ann. Composé de ail. Munster 'église' + Mann 'homme', donc: homme d'église.

 

JG

Munsters

cf. Munster.

 

JG

Munt-

Munz- -ing.V. MAD (Mand et Manz).

 

EV

Munten

Mu-. Moy. néerl. munte 'monnaie, hôtel des monnaies'.

 

JG

Munten

Munten: Hypercorrect voor Menten/Minten? Of Friese VN (DN)?

 

FD

Muntenaer.de

BerN van de munter, die geld munt. 1424 Oste de Muntenare, Ktr. (DEBR. 1958).

 

FD

Munter(t),van der

Wsch. var. van Van der Meuter, metn-epenthesis.

 

FD

Munter.de

Munter(s): 1. BerN van de (geld)munter, bankier, die geld munt. 1289 Henric de Muntre, Kaprijke (CG); 1397 Joos den Muntere, Ip. (BEELE). - 2. De FN Munters heeft zijn grootste concentratie in L, net zoals Minten. Munters is daar dan ook een reïnterpretatie van Minten. R. Minten ("1927 Cent) stamt af van Munters (17-186 e.Kuringen). Minten werd begrepen aïs Munters en een tijdlang kwamen de twee namen naast elkaar voor: 1603 Joannis Minten alias Munters, Ht. Achteraf werd de stam in twee takken gesplitst, de ene behield de naam Munters en de andere de oorspronkelijke naam Minten (med. R. Minten); 1586 Jan Munters, Kinrooi-Aw. (AP).

 

FD

Munters

16e s. «Georges Munters» Liège; gé­nitif de moy. néerl. munter 'monnayeur, changeur'.

 

JG

Munters

Profess. ,,Fabric. de mon­naie" (Concessionnaire ou faux monnayeur). Synon. : DE Munter. N° 142.

 

EV

Munthe

De Zweedse schrij ver Axel Munthe (1857- 1949) is afkomstig van Munte (OV) (LVA1958,95-96).

 

FD

Muny

Sans doute var. de Munier, Mouny (= meunier) plutôt que surnom: fr. muni 'bien pourvu'.

 

JG

Muny

Var. van Munier.

 

FD

Munzer

Münzer, Muncer: D. BerN van de munter. 1217 Phil. Munzer, Heidelberg (BRECH.).

 

FD

Muquardt

V. MAD (Mak).

 

EV

Muquardt

zie Mouchard.

 

FD

Mur-

-at, -et.Proven. Loc. fr. ,.Pro­priété entourée de murs".

 

EV

Mura

-at, -as, Murrath: 1. Zie Moras. - 2. PlN Murât (Cantal, Allier...)  (DNF)?

 

FD

Muraille

Fr. muraille, d'où de nombreux topo­nymes; probabl. surnom de qqn qui habitait ptès des remparts.

 

JG

Muraille

PlN Ofr. murail, Fr. muraille: zware muur, vestingmuur.

 

FD

Muraro

-ari, Muratore, -ori: It. BerN: metselaar.

 

FD

Muray

Zie Morel.

 

FD

Murders

Génitif de néerl. moorder 'meurtrier'?

 

JG

Murders

zie Moerders.

 

FD

Murdoch

Verengelsing van Oudiers Muireadhach, Wels Mordoc, Gaëlisch Murdoch: zeeman, matroos. 1130 Roger Murdac, York (REANEY).

 

FD

Mureau

1280 «Elizabeth de Mureal» Polypt-Liège, 1472 «Jehan de Murial» DénVirton; fr. mureau 'petit mur' FEW 6/3, 24 Ib.

 

JG

Mureau

Condé-Aw. (AP). - 2. Evtl. PlN Fr. mureau: kleine muur. 1460 Jean de Mureal, Herstal (ISC). Maar ook De Moreau komt voor naast Moreau.

 

FD

Mureau

Muriau, Murias: Var. van Moreau. 1537 J.

 

FD

Murer

zie Maurer.

 

FD

Muret

1676 «le Docteur Muret» RuageAth; p.-ê. fr. muret 'petit mur' FEW 6/3, 241b, mais aussi w. muret 'giroflée (des murailles)', dans la mesure où il ne s'agit pas à l'origine d'un prénom, cf. 1494 «Muret Brougart» Bourg­Namur. - II est à noter enfin qu'un enfant trouvé à Namur (sous un muret?) en 1759 fut appelé Muret (Destray 61).

 

JG

Muret

Mur(r)ez: 1. Zie Moret. - 2. PlN Dim. van mur: muur. 1354 Simon du Muret, Atrecht (NCJ); 1391 Denis dou Muret, Valensijn (CCHt).

 

FD

Murgès

-es: Wellicht var. van Merget.

 

FD

Murgès

Si le g- est guttural, p.-ê. var. de Mirguet, cf. 1365 «Jehan Murghet lormier» TailleMons, 1752 «Nicolas Murguet (orig. de Sedan)» BourgLiège. Plutôt d'origine étrangère.

 

JG

Murgo

zie Margel.

 

FD

Mûri

Nom d'origine: Mury (départ Ain).

 

JG

Mûri

zie Mury.

 

FD

Murias

Muriau, zie Mureau.

 

FD

Muric(h)e

Mûris, zie Maurits.

 

FD

Murillo

Sp. PlN. Dim. van Muro: muur.

 

FD

Murlot

zie Merlot.

 

FD

Muroux

Peut-être de w. (Gedinne) mirou 'mi­roir' FEW 6/2, 149a.

 

JG

Muroux

zie Miron.

 

FD

Murphy

Iers O'Murchadha, afstammeling van Murchadh: zeekrijger (REANEY).

 

FD

Murrath

zie Mura. Murray: 1. Indien LU W., zie Morel. - 2. E. FN <

Schotse PlN Moray (provincie). 1203 William de

Moravia; 1327 Andrew Moray (REANEY).

 

FD

Murren

zie Morren.

 

FD

Murrer

zie Maurer.

 

FD

Murrez

zie Muret.

 

FD

Murru

zie Morue.

 

FD

Murs

Nom d'origine ou de résidence (murs, au sens de 'rempart'), cf. 14e s. «Jean de Murs» Herck-la-Ville (de Hemricourt, II, 376) et 1286 «Ysaac des Murs» CartBinche.

 

JG

Murs

zie Meurs.

 

FD

Murtschen

Mürtzen. Nom d'origine: Mùrts-chen (Glarus, Suisse) (cf. Vax Romanica 3, 1938, 144).

 

JG

Murtzen

Mürtzen, Murtschen: PlN Mûrtschen (CH).

 

FD

Mury

Mûri: PlN Mury (Ain).

 

FD

Muryn

Zie Morin.

 

FD

Murysse

zie Maurits.

 

FD

Mus

1. Patr. Korte vorm van Willelmus of Bartolomeus. 1268 Caninus Mus; 1281 Colinus Mus; 1326 Jacob Mues; 1364 Jhan Mues = 1385 Ihan Mus, Ip. (BEELE). - 2. Jongere vorm van Mussche. - 3. Mnl. muus, mues: muis. Vgl. Muis.

 

FD

Mus

Anc. fr. mus 'museau, bouché' ?

 

JG

Mus

Musch(s). 1. Car. phys. ou mor. ,,Moineau". N. d'enfant espiègle et vif." N03 288, 292. — 2. V. MAD (Maz).

 

EV

Musard

Mus(r), zie Muyzaert.

 

FD

Musau

cf. Musiaux.

 

JG

Musau

Musi(e)aux, Musel, Mus(s)eeuw: Ofr. musel, Fr. museau: snuit, muil. BN. Vgl. Muselet. 1295 Ernous Muziel; 1293 Maroie Musiaux; 1280 Colars Museaus, Dk. (TdT, RL).

 

FD

Musch

Musche, Mush, Mussche. 1787 «Jean Musch (orig. de St Pierre lez Maastricht)» BourgLiège; surnom: moy. néerl. mussche, mosch 'moineau'.

 

JG

Musch

zie Mussche.

 

FD

Muschart

1. V. MOD. — 2. Car. mor. M.us(cb)hart, ,,Cœur de moi­neau". N. d'H. insouciant.

 

EV

Muschart

cf. Mouchart.

 

JG

Muschart

Muchard, var. van Mouchard? Of hypercorrect (en o.i.v. Mussche) voor Misschaert? 1549 Jan Musschaert, Bg.-Aw. (AP); 1563 Maerten Musschaert, St.-Andries (DF XI).

 

FD

Museeuw

Forme flam. de Musiaux, Museau.

 

JG

Museeuw

Musel, zie Musau.

 

FD

Muselaer

Muizelaar, Mouzelard: Âfl. van Mnl. muse(le): doedelzak. BerN van de doedelzakspeler. Vgl. Museur. 1405 Anthonius

Museler, Mtr. (SKM); 1460 Cloes Muselers, Tg. (TYTGAT); 1485 Laurentius Moeselare, Bs. (MUL II).

 

FD

Muselaer

Muizelaar. Dérivé de moy. néerl. musel(e) 'cornemuse', surnom de musicien, de joueur de cornemuse [FD] ; cf. aussi Mouzelard.

 

JG

Muselet

Dim. van Ofr. musel, Fr. museau: snuit. BN. 1306 Robert Muselet, Senlis (MORLET).

 

FD

Muselle

1. Car. phys. ,,Figure en forme de museau". •— 2. Car. mor. H. muselé. •— 3. V. Messelier.

 

EV

Muselle

1605 «Jean de Miselle, charpentier» = 1607 «Jehan Muselle, charpentier» = 1611 «Jehan de Miseille» = «Jean Miselle» Bourg-Dinant, 1611 «Pierre Muselle» BourgNamur; du nom de la Moselle (désignant soit le vin de M., soit, plus vraisemblablement, la rivière elle-même), cf. w. liég. arch. de muzèle 'du vin de Moselle' DL 422 ; pour le vin, les archives attes­tent l'expr. vin de Muselle (not. liégeois, 1648-1731) ou l'adj. substantivé °muselair(e), dont L. Remacle, Not., a noté plus tardivement (1742) la var. plus moderne °moselaire [JL, NFw].

 

JG

Muselle

zie Mosel(l)e.

 

FD

Musenbrock

zie Musschebroeck.

 

FD

Muset

1281 «Muses», 1309-10 «Jakemes Muses» ComptesMons, 1611 «Pierrart Muzet» Ladeuze; surnom: anc. fr. muset 'musaraigne' FEW 6/3, 247a (cf. cependant J. Herbillon, BTD 27, 145, qui proposait 'musard').

 

JG

Muset(te)

 

Musset, Muzette: Ofr. muset, Mfr. musette: spitsmuis. BN. 1281 Jehans Muses, Bergen (ARNOULD); 1464 Jan Muset, Bg. (PARM.).

 

FD

Muset(te)

Profess. Joueur de mu­sette.

 

EV

Musette

Muzette. 1309 «Maroie Musette», 1309-10 «dame Emmelos Musette»; surnom: moy. fr. musette 'musaraigne' FEW 6/3, 247a ou bien fr. musette 'instrument de musique' FEW 6/3, 282a.

 

JG

Museur

1. Car. mor. ,,H. qui perd son temps à des bagatelles". — 2. Joueur de musette (Lang. popul.). N° 197.

 

EV

Museur

-eux. 1536 «Josse Museur» Ladeuze, 1615 «Jean Museur» Aubechies; surnom: anc. fr. museour 'joueur de musette' FEW 6/3, 230a.

 

JG

Museur

Museu(x): Ofr. museor: doedelzakspeler. Vgl. Muselaer. 1340 J. le Museur de Sains (MORLET).

 

FD

Museyck

Var. de Musick?

 

JG

Musgens

zie Milsken.

 

FD

Müsgens

Dimin., au génitif, de moy. néerl. mussche 'moineau'.

 

JG

Musger

Musscher < Mussche? Mussenvanger?

 

FD

Musi(e)aux

zie Musau.

 

FD

Musiaux

Musial, Musau, Mussieaux. 1275-76 «Jake Museaus dou Bruille», 1280-81 «Colars Museaus», 1302 «Jakemins Muziaus li candellieres» LoiTournai, 1544 «Giele Musea» DénStavelotMy, 1569 «Jean le long musia» CartCiney; surnom: anc. fr. musel, rouchi mu-siau 'museau' FEW 6/3, 277a; cf. aussi Museeuw. - Cf. aussi 1280-81 «Pieres Plas Mu­seaus, de Valenchienes» RegTournai.

 

JG

Musich

Surnom: moy. néerl. musich 'nerveux, plein de nerfs'; ou bien var. du suivant.

 

JG

Musick

-iek, Musique, Muzick, -iek. 1689 «Pierre Musique» BourgNamur; fr. musique, moy. néerl. musike, ail. Musik, surnom d'un joueur de musique.

 

JG

Musin

Mussin, Muzin. 1272 «Hodierne de Musin» PolyptVillers, 1281 «Robiert Musin» Lille; var. de Mosin ou bien, avec autre suf­fixe, var. de Museur.

 

JG

Musin

Muzin, Muyssen, Musing, Musing, Mussen: Patr. Vleivorm van een VN op -mus, b.v. UN Hieronymus, Willelmus. 1313 Adelise vidua Pieters Musins, Leke; 1336 Hannekin f. Muesins, Gistel (RYCKEBOER); 1310 Margrieten land

Willems Mussins, Klemskerke (LEYS).

 

FD

Musique

Musiek, -i(c)k, -ic(h), -eyck, Muziek, Muzyk: i. Fr. musique, Mnl. musike, ouder dial. D. Musich: muziek. BN van de muzikant. 1557 Joh. Musicus, Dantsig (BRECH.). - 2. Soms is een reïnterpretatie van Moesick wellicht niet uitgesloten.

 

FD

Müsken

Muske(ns), Musgens: Ndd. dim. van Mus, D. Maus: muis. BN. 1331 Peter Mûseke, Stade (NN); 1768 J. B. Muscken, Aw. (AP).

 

FD

Musman

zie Maeseman.

 

FD

Musolf

zie Mosolf.

 

FD

Muss(e)ly

zie Messely.

 

FD

Mussant

Surnom: mussant 'celui qui se musse (qui se cache, qui s'insinue)' FEW 6/3, 194a.

 

JG

Mussard

Var. van Musard. Zie Muyzaert 2.

 

FD

Mussche

cf. Musch(e).

 

JG

Mussche

Musch(e), Muschs, Mussch,Mus(se): BN naar de naam van de vogel, de huismus. Volgens HAGSTR. 1949 (1260 Henrici Musche) BN voor een klein, zwak mens. Volgens DNF een

levendig, kwik mens. Vgl. D. Spatz, Sperling. 1306 Rogerum Mussche (DEBR. 1971); 1535 Jan Musch, Aw.(AP).

 

FD

Mussche

V. Mus et MAD (Maz).

 

EV

Musschebroeck

Musschelbroeck, Musenbrock: 1. PlN Musschenbroek (NL): moerassig veen (DEVRIES). 1374 Sceyvaert van Mussenbroech= 1375 Sceyvart van Musschenbruych, NL (BLO VI). - 2. PlN in St.-Lievens-Esse, Ophasselt, Waasmunster en Beerlegem (OV): 1571 in den Musschenbrouck (CM). 1280 Katerina de Musghenbroech...decimam de Musghenbroech iacentem in parochia de Wasmonstre = 1296 Katheline van Muschebroech; 1249 Symon van Muschbroec; 1325 Oste van Mosschebroec, Waasmunster; 1410 Catelinen Mussenbroek, Oud. (WALRAET).

 

FD

Musschebroeck

Proven. ,,Marais des moineaux" (L.D.). Musscho(o)t. Musschot, ,,Enclos aux moineaux".

 

EV

Musschoot

Nom d'origine: Musschoot, topon. à Wulverdinghe (Nord).

 

JG

Musschoot

PlN in Wulverdinge (FV): 1190 in Mucscod, 1192 Muscod, 1211 Muscote (DF XI). 1360 Janne van den Musscoete, Cent (GSB); 1484 Joes van Musscoot, Cent (V. D. HAL.); 1533 Cornélius Muschoot, Dend. (MUL IV).

 

FD

Musseeuw

Vanwege de u denken we in de eerste plaats aan een var. van Museeuw = Musau. Maar vanwege de voortonige positie van de u en de stemloze 5 (ss) is een var. van Misseeuw = Michaud net zo goed mogelijk. Of PlN Musseau (Hte-Marne)?

 

FD

Mussele, van der

PlN Mussel (GR).

 

FD

Mussels

zie Mossel.

 

FD

Mussen

cf. Muyssen.

 

JG

Mussen

zie Musin.

 

FD

Musset

Soit var. de Muset, soit dimin. de musse 'cachette' (Dauzat 446) ou Mussey (Meuse, etc.).

 

JG

Musset

zie Muset(te), Mouchet.

 

FD

Mussieaux

cf. Musiaux.

 

JG

Mussière

Proven. Moussière, ,,Do-maine des mousses".

 

EV

Mussin

cf. Musin.

 

JG

Musso

Proven. Musson (Loc.).

 

EV

Musson

zie Mouchon.

 

FD

Muster(s)

Metathesis van Mutsers (VOS 2001,228). Zie Mutsaard.

 

FD

Musterman

zie Munsterman.

 

FD

Mustin

Var. de Mostin?

 

JG

Mustin

zie Mostin.

 

FD

Musty

cf. Mousty.

 

JG

Musty

zie Mousty.

 

FD

Musyck

Profess. ou Passe-temps. N. de musicien. N° 197.

 

EV

Musyck

zie Musique.

 

FD

Mut

zie Muth.

 

FD

Mut-

-aels, -el.V. MAD.

 

EV

Mut(h)

D. Patr. < Germ. VN Môda, zoals in Modard. 1290 Muodo de Nierstein (BRECH.).

 

FD

Mutch

zie Mutsch(en).

 

FD

Muteau

zie Mottiat.

 

FD

Mutert

Patr. Germ. BN Môd-hard (zie Modard). 1518 Hans Muthart, Weinheim (BRECH.).

 

FD

Mutins

Fr. mutin: muiter.

 

FD

Mutins

Surnom: probabl. fr. mutin, au sens de 'émeutier' ; comp. Muyters.

 

JG

Mutité, van

PlN Munte (OV). 1326 Jan van Munten, Ip.(BEELE).

 

FD

Muts

1. BN naar het hoofddeksel, de muts. Vgl. Lamusse. 1359 Leonis dicto Mutse; Willem Muts, Bs. (OSTYN). Of BerBN, vgl. 1507 Neelken de Mutsbreyer, Den Bosch (HB 524). - 2. Huisnaam. 1507 Hilleken inde Mutse, den Bosch (HB524).

 

FD

Mutsaard

-aert(s), -aets, -aar(t)s, -aers, Mutsers, Musters: Mnl. mutsaert: takkenbos. BN voor een houthandelaar of houtsprokkelaar. Vgl. Fagot. 1325 Joh. Mutsart, Tn. (C.BAERT); 1368 Mutsaerts, Tnh. (VERB.II); 1458 Peter Mutsaerts, Aarts. (MAR.); 1759 Hubertus Mutsaerts, Tilburg (vader van) 1790 Albertus Musters, Groningen (PDB).

 

FD

Mutsch(en)

Mutch, Mouts(c)hen, Mutschmann: Zwabisch Mutsche < ww. mutschen: mompelen, brommen, onduidelijk fluisteren. BN (BRECH.).

 

FD

Mutschen

cf. Moutschen.

 

JG

Mutsers

zie Mutsaard.

 

FD

Mutterer

Afl. van Mhd. mutte: schepel, rnud. BerN van de korenmeter. 1318 Anzo Modiarius, Mainz (BRECH.).

 

FD

Mutton

E. EN Mutton < Ofr. mouton: schaap. 1219 Robert Mouton = Mutun (REANEY).

 

FD

Mutton

V. Mouton.

 

EV

Mutz

V. MAD (Maz).

 

EV

Mützenich

Mutzenich: PlN Mützenich (NRW, RP).

 

FD

Muulkens

cf. Mulkens.

 

JG

Muuls

zie Muyle.

 

FD

Muûls

V. Meulen.

 

EV

Muur, de

zie Demeur(e).

 

FD

Muurmans

zie Muermans.

 

FD

Muutje(n)s

zie Muitjens.

 

FD

Muycke, de

zie de Munck.

 

FD

Muyderman

Muijderman: Theoretisch Mu(i)deman < PlN Muide: mond(ing), b.v. Muiden (NH), Arnemuiden enz. 1278 Joh. dictus Mudeman, Lv. (HB 584). Maar wsch. is Muyderman veeleer uit Muylderman te verklaren.

 

FD

Muydt, de

zie de Muyt.

 

FD

Muyens

Muijen, zie Moyen(s).

 

FD

Muyer, de

zie de Maeyer.

 

FD

Muyflaert

Surnom: moy. néerl. moffelaei; moefelaere 'fanfaron'.

 

JG

Muyl-

-le, -s. 1. V. Meulen. — 2. Profess. Mail, ,,Mule, pantoufle". N. de fabric. N08 131, 161.

 

EV

Muylaert

-art, Muyllaert. Dérivé de moy. néerl. muyle', cf. Muyle.

 

JG

Muylaert

V. Mullaert.

 

EV

Muylaert(s)

Muijl(l)aert, Muyllaert, Mullaert, Meulaerts, Mulert: 1. Afl. van Mnl. ww. mulen: een muil of snoet zetten, een zuur gezicht trekken, morren; vgl. muyler, muylaert: mokker (KILIAAN). D. Mulert, Mulart: Maulheld (DN). i204Boidin Mularth, Z (LEYS1959); 1398 Mant Mulaert, Lendelede (DEBR. 1970); 1620 Michiel Muylaerts, St.-Tr.-Aw. (AP). - 2. Zie Mulard.

 

FD

Muylder(s), van

zie van Mulder(s).

 

FD

Muylder, de

zie (de) Mulder.

 

FD

Muyldermans

cf. Molderman(s).

 

JG

Muyldermans

V. Meulen.

 

EV

Muyldermans

zie Molderman.

 

FD

Muyle

Mui(j)lle, Muyll(e), Muyls(t), Mul(l)e, Muuls, Muûls, Muls(t): Mnl. mule: muil, bek, snuit. Vgl. D. FN Maul, Schnut (snuit). BN voor iemand die een grote mond opzet of voor een roddelaar. Vgl. Wvl. een (vule) mule: roddelaar(ster). 1183 Willelmus Mule; 12e e. terra Onulfi Mules (GN); 1358 Pétri Mule = 1362 Pétri Muls, Ktr. (DEBR. 1970). De bet. 'pantoffel' in het MW berust op een vergissing (F. DE TOLLENAERE, TNTL114 (1994), 172-174).

 

FD

Muyle

Muylle. Surnom : plusieurs termes en moy. néerl. : muil 'gueule, mufle' ou mule, muyle 'mule; pantoufle'.

 

JG

Muylem,van

van Muijlem, van Muylen: 1. PlN Muilera in Appelterre, Aspelare, Nederhasselt, Outer(OV). - 2. Var. van Mullem.

 

FD

Muylet

zie Mulet.

 

FD

Muylkens

cf. Mulkens.

 

JG

Muylkens

zie Mulkens.

 

FD

Muyllaert

cf. Muylaert.

 

JG

Muylle

cf. Muyle.

 

JG

Muyls(t)

zie Muyle.

 

FD

Muynck, de

zie de Munck.

 

FD

Muys

1. Car. phys. et mot. ,,Souris". N. de personne agile et futée". N08 288, 290. Synon. : Mues, Maus (Forme allem.). — 2. Pro­fess. Mwzen, „Faire la chasse aux

souris". Muesser,  Mauser (Forme allem.).

 

EV

Muys

cf. Muis. Muysenbeek, cf. Muizenbeeck.

 

JG

Muys, (de)

zie Muis.

 

FD

Muysel, van

van Muijsel, van Mosel: PlN Moezel bij Weert (NL) (MOERMAN).

 

FD

Muysen, van (der)

van Muyzen, van Muijsen: PlN Muizen (A, L). 1321 Odilia de Musen; 1347 Art van Musene, Tn. (C. BAERT); 1338 Gertrudis dicta de Musen, Ht. (GESSLER); 1423 Peter van Muysen, Ht.(A.GHIJSEN).

 

FD

Muysenbeek

zie Muizenbeeck.

 

FD

Muysenberg(h), van den

van den Muijsenberg, van den Muisenberg: PlN Muizenberg in Rekem en Uikhoven(L)(NR).

 

FD

Muyser(e), de

Muysers, de Muyzer(e), Muyzers, Muizer(s), de Muzere, de Meusere, Meuser: 1. BerN van de doedelzakspeler < Mnl. ww. musen. 1370 Jan die Musere, Lv. (DE MAN1949); 1398 Jan de Musere, Oostrozebeke; 1398 Jan de Musblazer, Meulebeke (DEBR. 1970). - 2. Afl. van Mnl. musen: peinzen. BN voor een piekeraar.

 

FD

Muysers

Surnom: génitif de moy. néerl. muser 'rêveur'.

 

JG

Muysewin(c)kel, (van)

(van) Muyzewin(c)kel, van (den) Muysenwinkel, van den Muysewinckel, Maaswinkel, van Meysewinkel, van Mousukel, van Mousuken, van Mozuincq, van Mozuing, van Moswinck, van Mosuinck, van Mosuenck, van Mosnenck: PlN Muiswinkel in Ravenswaaij (G) en Dalfsen (OIJ). Mesewinkel: 12e e. Meiswinkele (TW) in Hasslinghausen (NRW). 1300 Gieliis van Muusvinkele, Petrus van Muyswinckele, Tv. (BERDEN); 1328 Jan van Musewiinkel = 1330 Jan van Muuswiinkel, Loerik (U); 1369 Herman Muswinckel, Maurik (med. R.W. Maaswinkel, Sankt Vith); 1406 Heyn van Muyswinckele, Zaventem (PEENE); 1485 Machiele vanden Muyswinckele, Bs. (HB 190); 1582 Guillaume Muysenwinckel, Bs. (AP).

 

FD

Muysewinckel

Topon. néerl. (= coin du marais ou des souris).

 

JG

Muyshond

-ondt,   Muysschondt. Surnom: moy. néerl. muushont 'chat, belette'.

 

JG

Muyshond(t)

Muijshond(t), Muys(h)ont, Muysond, Muysschondt, Muysoms, Muysons, Muysson: Mnl. muushont: kat, wezel, muizenvanger. Vgl. D. Mausehund, Mauschund. 1346 Godekinus dictus Mushont, Liibeck (NN). 1343 Jan haer man Muushont, Steenhuffel (PEENE 1949); 1399 Jan Muushond, Bg. (SIOEN); 1434 Jan Muyshonts, Den Bosch (HB 479).

 

FD

Muyshondt  

Proven.      Muyshond- (driesch). (Dép. Bavegem).

 

EV

Muyssen

Mussen.   Nom   d'origine:   1351 «Musen dalleis Berlo», Muysen (BrFl et Lb).

 

JG

Muyssen

zie Musin.

 

FD

Muyt, de

de Muijdt, de Muydt: BN voor de Muyter?

 

FD

Muyter, de

de Muijter, de Muyt(t)ere, de Moyter, de Meut(t)er, Demeutre, Muyters, Muijters, Meute(r): Afl. van Mnl. muyten, meuten, moyten: oproer maken, in opstand komen. BN voor een oproerling, muiter. 1395 Piere le Mutere; 1398

Catheline Smueters, Tielt (DEBR. 1970); 1641 Ant.

de Meuter, Bavik-Aw. (AP).

 

FD

Muyters

Génitif de néerl. muiter 'émeutier'.

 

JG

Muytjens

cf. Muitjens.

 

JG

Muytjens

zie Muitjens.

 

FD

Muytten

Meyten: Pair. < Moidin, Moitin. Verghina vidua Moid f. Moid, vidua Moidekins (LEYS); 1310 Moids ofstede, Ramskapelle (LEYS 1952'). Misschien vleivorm van Mald-ger < Madalger. 1303 van Hanne Meytine; Pietere Moytin, Bg.

(VERKEST). Zie ook Meyen(s).

 

FD

Muyzaert

Musard, Musa(r), Meysaert: 1. Mnl. musaert: sukkel, dwaas, lomperd. - 2. Afl. van musen, Ofr. muser: op de doedelzak spelen. 1240 Jacques Musard; 1244 Gobers Muzars, St-Q.

(MORLET); 1292 Grous Musart, Dk. (TdT). - 3. Afl. van Mnl. musen: peinzen, piekeren. Zie De Muyser.

 

FD

Muyzen, van

zie van Muysen.

 

FD

Muyzenbeek

zie Muizenbeeck.

 

FD

Muyzer(e), de

Muyzers, zie de Muyser(e).

 

FD

Muyzewinkel, (van)

zie (van) Muysewin(c)kel.

 

FD

Muzere, de

zie de Muyser(e).

 

FD

Muzette

cf. Musette.

 

JG

Muzette

zie Musette.

 

FD

Muzick

-iek, cf. Musiek.

 

JG

Muziek

-yk, zie Musique. Muzin, zie Musin.

 

FD

Muzin

cf. Musin.

 

JG

Myant

Var. de Miant, cf. 1670 « Charles Miant» Cuesmes ; bien que ces NF soient surtout borains, de Jemappes, Quaregnon et Cuesmes (GeneaNet; attestations plus anciennes dans

l'Ain), on peut songer à une forme anc. de Méan,  ou bien part, présent de pic. miyé 'manger' [MH].

 

JG

Myant

zie Méan(t).

 

FD

Myard

Mya(r), zie Miard.

 

FD

Myaux

Miaux: 1. PlN Mignault (H), uitspr. myau (HERB.).-z.ZieMéaux.

 

FD

Myaux

Nom d'origine : Mignault, w. myau (Ht).

 

JG

Mycke

Abréviat. de Michel. V. ce N.

 

EV

Mycke

Surnom:  moy.  néerl micke 'miche;

branche fourchue'.

 

JG

Mycke

zie Mik.

 

FD

Myers

cf. Meyers. Myle, cf. Mil(le).

 

JG

Myerson

zie Meireson(e).

 

FD

Myklebost

Myklebust: Noorse PlN Myklebost (PDB).

 

FD

Myl(l)e

Zie Miele.

 

FD

Mylemans

Mijlemans, Meylemans. Dérivé en -mon de Van der Mijlen, Vermijlen. Mylle, cf. Mil(le).

 

JG

Myllecan

V. Milcamps.

 

EV

Myllecan

zie Millecamp(s).

 

FD

Mylleville

zie Milleville.

 

FD

Mylon

zie Milon.

 

FD

Mynck, de

Br. gapalataliseerd < De Munck.

 

FD

Myncke

cf. Mincke.

 

JG

Myncke

V. Monk.

 

EV

Myncke

zie Mencke.

 

FD

Mynders

zie Meynaert(s).

 

FD

Mynendonckx

Mij-, zie (van) Mendonck.

 

FD

Myngheer

zie Minnegheer.

 

FD

Mynsberg(h)e

Mijnsbergen, Minsberghe, Mijsbergen: Var. van Van Wynsberge, met wisseling van lipmedeklinkers m/w (vgl. dial. manneer < wanneer), nog bevorderd door ass. Van Wijnsberge > Va(n)mijnsberge. Of hypercorrect voor Mijsbergen?

 

FD

Myny

cf. Minis, Miny. Mys. Var. de Meese, Mise (= Barthélémy). Myssen, cf. Missen.

 

JG

Myny

zie Menu.

 

FD

Myri

zie Miry.

 

FD

Mys

Mijs, Mis: Patr. Korte vorm van VN Amijs, Ofr. amis < Lat. amicus. Literatuurnaam. 1180 Willem f. Amis, Bg. (LEYS 1954); 1227 Amicus de Erpa, Vlierzele (GN); 1281 Lammekinus f. Mijs de Pachtenbeke, Ruiselede (HAES.); 1303 van Woutren f. Hannins f. Mijs, Houtave (VERKEST); 1310 Amijs Donkler, Bg. (LEYS 1952'); 1398 Simoen Mys, Bg. (SIOEN); 1431 Amisius dictus Mys, Den Bosch (GOR.).

 

FD

Mys

Proven. Meuse (Loc.).

 

EV

Mysbrugge, van der

zie van der Mensbrugghe.

 

FD

Myser, de

Ontrond < De Muzere?

 

FD

Mysoot

zie Michot(te).

 

FD

Myssyn(n)e

zie Demessines.

 

FD

Myster

-ère, zie Mister.

 

FD

Myster

-tere, -1ère. Peut-être de fr. mystère (jeu scénique) comme surnom d'acteur; ou bien var. de Mister, v. ce nom.

 

JG

Myster

V. Meester.

 

EV

Myte

Surnom: moy. néerl. mite 'tas (de bois, de foin)'.

 

JG

Myte(n)

Mijte(n): 1. BN naar de muntnaam. Mnl. mite: kleine koperen munt. Vgl. Penninck. 1397 van Jan Miten, Ktr.; 1398 Willem Mite, Tielt (DEBR. 1970); 1567 Jacob Mijte, Cent; 1584 Laureis Myten, Lokeren-Aw. (AP). - 2. Vgl. ook Meyts.

 

FD

Mytenaer(e), (de)

(de) Myttenaere, de Mijttenaere, (de) Mittenaere, de Mythenaere: Afl. van Mnl. mite: mijt, kleine koperen munt. BerN van de munter, muntmeester. Vgl. De Muntenaer. 1398 Jacob de Mittenare, Gullegem (DEBR. 1970); 1440 Loote Smiteneers, Ktr. (BAELDE).

 

FD

Myvis

cf. Mievis.

 

JG

Myvis

zie Meus.

 

FD

11:29 Écrit par Johan Viroux | Lien permanent | Commentaires (0) |  Facebook |

Les commentaires sont fermés.