22/08/2012

M-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

Misseghers

zie Messager.

 

FD

Missel

zie Michael.

 

FD

Missel(e)yn

zie Michelin.

 

FD

Misset

zie Michet.

 

FD

Missiaen

Missiant, zie Messiaen.

 

FD

Missiaen

Mistiaen. Pourrait venir de lat. Marcianus, fr. Marcien (avec passage rs > ss) [FD] ; sinon, autre dérivé flam. de Domitien.

 

JG

Missiaen

V. Messiaen

 

EV

Missiel, van

zie van Messel.

 

FD

Missin(g)

Misschien Mnl. messine, D. Messing: messing, geel koper. BerBN van de kopersmid. Vgl. Messinger i.

 

FD

Missin(n)e

zie Demessine(s).

 

FD

Missine

Proven. Messine (Loc.).

 

EV

Missing

1. Car. mor. Missing ,,Man-quement, erreur". N. d'H. qui se trompe souvent ou qui tient mal ses livres. — 2. V. MAD (Maz).

 

EV

Missing

Surnom: moy. néerl. messine, missinc 'cuivre jaune'.

 

JG

Missinne

Nom d'origine: Mesen, fr. Messines (FlOcc) [FD]; cf. aussi Messeine et Demes-sine(s).

 

JG

Missir

Wsch. Perzische FN. 1740 Abraham Missir (L.A. MISSIR, Arbre généalogique.. Missir, Brussel, 1969).

 

FD

Misso-

zie Micho-.

 

FD

Misson

cf. Miss-.

 

JG

Missoten

-otten, Missorten (forme dissimilée). Var. de Mesot(t)en.

Missault. Dérivé du thème de Michel (cf. De Leiegouw22, 1980, 76).

 

JG

Missoul

1. Proven. Dép. My et Vieux-Ville. — 2. V. MAD (Maz).

 

EV

Missoul

Missoel, cf. Miss-.

 

JG

Missu

1. Proven. Mistu (Dép. Sta-velot). — 2. V. MAD (Maz).

 

EV

Missu(e)

Missuwe, zie Machu(t).

 

FD

Mister

1604 «Piron Mister de Wo» région de Verviers ; nom d'origine : w. ol mîster, topon. à Bovigny (Lx), ou bien surnom : w. liég. mistére 'coque du Levant' FEW 6/3, 320a. Cf. aussi Myster(e).

 

JG

Mister

Myster, -ère: PlN Mister in Bovigny (LX). 1604 Piron Mister, Verviers (HERB.).

 

FD

Mistiaen

cf. Missiaen.

 

JG

Mistiaen

V. Messiaen.

 

EV

Mistiaen

zie Missiaen.

 

FD

Mistler

BerN: die mest vervoert (vgl. D. Mistfùhrer) of bij een mesthoop woont (Vgl. Mist, BRECE).

 

FD

Mistlet

Proven. Mistel (Flam.). Mistletoe, ,,Gui". Caractér. d'une propriété. N° 243.

 

EV

Mistre

1284 «Gérars H Mistres» Maubeuge, 1631 «Niclaes Mitre (de Sedan)» émigré en Suède; p.-ê. var. de Mester ou de Mister [fr. dial. mistre 'myrte' et mistre 'maître' sont peu probables].

 

JG

Mistre

cf. Mestré.

 

JG

Mistré

Mistre, zie Lemestré(e).

 

FD

Mit-

-eau, -sch.V. MAD.

 

EV

Mit(h)ridate

Mfr. metridat: tegengif.

 

FD

Mit(t)oul

Afl. van Ofr. mite: kattin of muntnaam (mijt). 1326 Maroie Mitoul; 1323 Sainte Mitoulle, Atrecht(NCJ).

 

FD

Mitaine

1472 «Collignon Mittainne» Dén-Virton; fr. mitaine, surnom de fabricant ou de celui qui en porte.

 

JG

Mitaine

Fr. mitaine: want. BerBN van de handschoenmaker. 1472 Collignon Mittainne, Virton(J.G.).

 

FD

Mitchaux

zie Michaud.

 

FD

Mitchell

Pair. E. vorm van VN Michael. 1672 Jan Mitchell, Schotland-Bg. (PARM.).

 

FD

Mitelman

zie Mittelman.

 

FD

Mitelsbach

PlN Mittelbach (NRW, RP, BW, BEI).

 

FD

Mithridate

Mitri-. Prénom d'après Mithridate, roi du Pont (1er s. av. J.-C.), d'où moy. fr. metridat 'espèce de contrepoison' FEW 6/2, 182a.

 

JG

Mits, de

zie de Mets.

 

FD

Mitsch(ke)

zie Mische.

 

FD

Mittag

Midday. Midlaire, zie (de) Middelaer.

 

FD

Mittaine

1. Profess. Fabric. de mi­taines. Nos 131, 160. — 2. Carart. vestimentaire. N° 266.

 

EV

Mittelheisser

Mitelheiser: Ontrond < Mittelhauser < PlN Mittelhausen (HS, NRW, TH, SA).

 

FD

Mittelman(n)

Mitelman: D. BerN Mhd. mittelman: bemiddelaar, scheidsrechter (BRECH.).

 

FD

Mittemeijer

D. EN Mittelmeier, naar de ligging (midden) van het hof van de meier of pachter.

 

FD

Mittenaere, (de)

zie de Mytenaere.

 

FD

Mittler

D. BerN: bemiddelaar. Vgl. (de) Middelaer.

 

FD

Mittman(n)

Mhd. mietman: dagloner, die zich verhuurt (DN).

 

FD

Mittoul

1323 «Sainte [prénom] Mittoulle» NécrArras; sans doute dérivé d'anc. fr. mite 'chatte' FEW 6/2, 175b, qui cite raimitouler 'ramener par des caresses'. À noter que Mitoul (Miloulet, Mitons) est le nom d'un des fils de Tibert le chat dans Renan le Nouvel du Lillois Jacquemart Giélée (éd. par H. Roussel, 1961, 330) [MH].

 

JG

Mivis

zie Meus.

 

FD

Mixailof

zie Mihaïl.

 

FD

Mixhe

cf. Miche.

 

JG

Mixhe

zie Miche.

 

FD

Mixhel

cf. Michel.

 

JG

Mixhel

zie Michael.

 

FD

Mizières

zie Demaisières.

 

FD

Mizné

Profess.    ,,Meunier"    (Dialecte). N° 50, 148. V. Meunier.

 

EV

Mleri

Mérie, zie Demerie.

 

FD

Mo(u)sty

Moustie, Musty: PlN (Céroux-)Mousty (WB): Fr. moutier: munster, kerk. Zie ook Dumoutier.

 

FD

Moaerts

Moar, zie Moua(rt).

 

FD

Mobach

Mobax, zie Moedbeck.

 

FD

Mobelus

Var. van Mabelis. 1730 Franciscus Mobelus, Maldegem (zoon van) Pieter Mobelis (PDB).

 

FD

Mober(t)s

-er(g), -ertz, zie Malbert.

 

FD

Mobers

-erts. Cf. 1320 «Warnons Mobiers» Liège ; var. de Maubert.

 

JG

Mobius

Mobius. Var. de Meubis, -us (Bartho-lomeus).

 

JG

Möbius

Mobius, Moebus: Patr. D. korte vorm van Bartholomeus. Vgl. Mebus, Meubis.

 

FD

Mobouck

Wellicht var. van Mabrouck < Malbrouck, uitspr. molbroek met 1-elisie. 1618 Pieter Mobock, Kortemark (PDB).Vgl. Mobouckstraat en 1841 Pieter Mobroucq, Kortemark. PlN Moubroek in Staden (DF X). 1495 Pauwels Moubroecx, Herselt (GPM); 1686 Petrus Mobouck, Lo (CRAEYE).

 

FD

Moca(e)r

zie Mouchart.

 

FD

Moccand

Spelling voor Maucamp; vgl. Mauchamps.

 

FD

Mocellin

zie Marcelin.

 

FD

Moch

1. Profess. Mok,  ,,Macaron" (Flam.).  N.  de  fabric.  N08   131, 147.      2.   N.   Israélite.   Moche, ,,Moïse". — 3. V. MAD (Mak). —  4. Proven. Mook (Loc. holl.). Synon. :  Moock.

 

EV

Moch

cf. Mock.

 

JG

Moch

zie Mock(el).

 

FD

Mochamps

Monchamps: 1. PlN Mochamps in Tenneville (LX). - 2. Zie Mauchamps.

 

FD

Mochamps

Nom d'origine: Mochamps, w. môtchamp, à Tenneville (Lx).

 

JG

Moche

cf. Mouche.

 

JG

Mochez

cf. Mouchet.

 

JG

Mochez

Moche, zie Mouchet.

 

FD

Mock

Mok(e), Mocq, Mox, Moeckx, Mooken: Mnl. mocke: vuile vrouw, slet, lichtekooi. 1188 Hugo Moca (GN); 146 e. Goeden Mocke, Diederec

Goden Mox sone = 1372 Godevaerts Mox, Drogenbos (OSTYN). Zie ook Mock(el).

 

FD

Mock(el)

Mockels, Möckel, Moekel, Moch: D. BN Mock: klein, dik mens, lomperd. Mockel is dim. 1409 Haintz Mock, Saulgau (BRECH.).

 

FD

Mockel

1. V. MAD (Mak). — 2. Car.   phys.   Mokkel   ,,Enfant   très

gros".

 

EV

Mockel

Mokel, génitif: Mockels. 1620 «Nico­las Rolin dist Mocquel» BourgDinant, 1775 « Winand-Herman Mockel (orig. de Néau)» BourgLiège; forme ail., avec aphérèse, de Remacle.

 

JG

Mockers

BN voor een pruilerig, mokkerig mens. Vgl. D. Mocker. Maar aangezien de FN net als Moeckars in L voorkomt, is hij daar wsch. een var. van (zie Mouchard).

 

FD

Mockhout, van

PlN. Van Boeckhout, door wisseling b/m?

 

FD

Mocq

cf. Mock.

 

JG

Mocquet

Monqué, zie Mouchet.

 

FD

Modanese

zie Modenese.

 

FD

Modard

Moda(e)rt: Patr. Germ. VN môd-hard '(ge)moed-sterk': Modardus, Moathart, Motard (Fm.). D. FN Mozart. 1368 Modaert vanden Brugghen; 1397 Modaert van den Driessche, Ktr.; 1398 Moedart de Bane, Wervik; 1394 Moddaerd dele Hede, Moorsele (DEBR. 1970). Door de Rom. klemtoon werd de naam verward met Medard (zie Meddaerts); in Wervik, waar de H. Medardus de patroonheilige is, worden de twee voornamen door elkaar gebruikt.

 

FD

Modard

Nom issu de l'anthrop. germ. mod-hard (Fôrst. 1129).

» Dérivés du thème Mod-: Modin. Dérivé avec suffixe -in. - Modion. Dérivé avec suf­fixe -illon ou bien surnom: fr. dial. modion, modon 'bouchée' FEW 6/2, 128b.

 

JG

Modave

Modaf, zie De Modave.

 

FD

Modave

Nom d'origine : Modave (Lg).

 

JG

Modde

Patr. Bakervorm van een Germ. môd-naam, zoals Modwin (GN) of Modard. 1374 Jacop Modde, Aw. (VLOEB.); 1569 Henricus Modde, Lv. (HENNO).

 

FD

Modde

Surnom: moy néerl. modde 'boue'.

 

JG

Modderie

zie Moderic.

 

FD

Modderman

BerN van de vuinisman, man van de reinigingsdienst.

 

FD

Modein

zie Modin(g).

 

FD

Model(l)

Modl: D. BN: model, voorbeeld. 1291 Bergthold Model, Reutlingen (BRECH.).

 

FD

Modelaers

Génitif de moy. néerl. *moddelaer, dérivé de moddelen 'rendre fangeux, trouble'.

 

JG

Modelaers

zie Mundeleer.

 

FD

Modenese

Modanese, -èse: Afl. van PlN Modena (It.).

 

FD

Moder(s)

Modders: Patr. Germ. VN môd-hari '(ge)moed-leger': Modarius (MORLET I).

 

FD

Moderic

Moderie, Mod(de)rie, Modérée: Patr. Germ. VN môd-rîk '(ge)moed-machtig': Modericus (MORLETI). Zie ook Maudri.

 

FD

Moderic

Nom issu de l'anthrop. germ. mod-ric (Fôrst. 1130).

 

JG

Moders

Génitif de moy. néerl. mod(d)er 'boue, marais'.

 

JG

Modest(e)

Modesse, Modestus, Modesti: Patr. Lat. HN Modestus 'bescheiden, discreet'.

 

FD

Modestus

Forme latine du nom Modeste.

 

JG

Modica

It.PlN. Modin(g), Modein: Patr. Afl. van Germ. môd-naam. Vgl. Modard. Modl, zie Model(l).

 

FD

Modin

Modion, cf. Mod-, thème de Modard.

 

JG

Modoux

zie Maudoux.

 

FD

Modrie

zie Moderic.

 

FD

Moebus

zie Möbus.

 

FD

Moecha(e)rs

Moeckars, zie Mouchard.

 

FD

Moeckx

zie Mock.

 

FD

Moedbeck

Moubach, Mobach, Mo(u)bax: FlN Maubach (NRW)? 1317 Heinric Moebachs; 1379 Heinric Moebax, Diest (CLAES); 1448 Jacop Moebax, Diest (VdP); 1646 Willem Moubach, Bilzen(SCHOE.).

 

FD

Moederscheim

PlN Miïddersheim (NRW).

 

FD

Moedts

zie Mot.

 

FD

Moeffaert, (van)

zie Moffaert.

 

FD

Moehaers

zie Mouchard.

 

FD

Moehl

Peut-être moy. néerl. mulfle), mol 'terre sèche, poussière' ?

 

JG

Moehlig

zie Möhlich.

 

FD

Moek

Moch, Mocq. 1593 «Hubert le Charlier dit Mocq » = 1597 « Hubert Mocq » = 1617 « Hubert Mock l'aisné» BourgDinant; probabl. surnom, p.-ê. w. moke 'pain d'épiée coupé en forme de macaron' FEW 16, 564a (Cluensius, 75) ou bien moy. néerl. mocke 'femme sale', ouest-flam. mokke 'enfant gros et gras' [FD]. - Cf. aussi 1618 «Bertrand Moclain» BourgNamur.

 

JG

Moekel

zie Mock(el).

 

FD

Moeken

Meukens: Mnl. modekijn, meuken: schepel, graan- en zoutmaat. BerBN van de koren- of zoutmeter. 1389 GherijtMuekens, Den Bosch (HB 492); 1559 Lieven Moekens, Wellen-Aw. (AP).

 

FD

Moelaert

Molard, Mola(s), Molord: 1. BN < Ofr. mol, Fr. mou: zacht, week. Fr. dial. moulard: wekeling. 1312 Robert Moullart, Atrecht (NCJ); 1475 Pieter Moelart, Hesdin (PARM.). - 2. Patr. Oude VN: 847 Molardus, Amiens (MORLETI). 1385 Moulard le Bout, Nijvel (HERB.).

 

FD

Moelaert

zie Mollard.

 

FD

Moeland

-an(t)s: 1. Zie Molhand. - 2. Var. van Moer-land, door ass. rl/ll (med. P. Vos, Mol). 1544 Jan Henrix(soon) Moelandts, Ravels (CALUW. 2000).

 

FD

Moelans

-ands, -ants. Pour Carnoy 118, du nom de commune Mouland (Fourons), mais la forme néerl. du topon. est Moelingen; p.-ê. par croisement avec Moerland [FD].

 

JG

Moelenaerts

cf. Molenaers.

 

JG

Moelenaerts

zie Molenaar.

 

FD

Moelibecq

zie van Meulenbeke.

 

FD

Moelleken

Spelling van D. FN Molke, een PlN (DN)? Of var. van Mollekens.

 

FD

Moeller

zie Millier.

 

FD

Moels

zie(de)Mol.

 

FD

Moelter

cf. Molter, Môlter.

 

JG

Moelter

zie Molter/Mölter.

 

FD

Moemaers

zie Mommaert(s).

 

FD

Moemmersheim

zie Mömmersheim.

 

FD

Moen

au génitif: Moens, Moenen, génitif double: Moenens. 1623-25 «Arnold Moens» Liège; aphérèse de Simoen, fr. Simon.

 

JG

Moen

Mo(e)ns, Moon(s), Mooens; Muns: Patr. Korte vorm van VN Simo(e)n. Zie Simon(s). ±1300 Mon Hovet; Mons Maihieus; Moon Boen, Artesië (BOUGARD); 1398 Mons Gonnet, Dottenijs; 1382 Gillis Moen; 1398 wedewe Gillis Moens, Meulebeke (DEBR. 1970). Vgl. Monin.

 

FD

Moen

Proven. ,,Terre molle" (Loc.).

 

EV

Moen, de

zie Dumont.

 

FD

Moen, van

PlN Moen (WV). 1280 domini lacobi de Moude = 1280 sires de Mounes, Moen; 1397 Janne van Mouden, Ktr. (DEBR. 1980,1970).

 

FD

Moenaert

1402 «Willem Moenaerde» Courtrai; forme néerl. de Monard (dérivé de Simon).

 

JG

Moenaert

Mo(e)nnaert, Mo(u)nard, Monard, -art, -aers, Monar(t), Maunaert, Munar, Moynaert: Patr. Afl. van HN Simon. 1239 Monardum de Escamaing, Dk. (SMTI); 1278 Gheldolf Monarts, Lv. (HB 584); 1303 Mones li fis Monar, Luik (RENARD 235); 1317 Simon dit Monar, Luik (BODY); 1325 Symon dictus Monart, Meldert (C.BAERT); 1398 Jan Moenaert, Ooigem (DEBR. 1970).

 

FD

Moeneclaey

Prénom néerl. double: Moen (Simon) + Claey (Nicolas).

 

JG

Moeneclaey(e)

-claeij, -clay: Twee voornamen: Moen - Claey, d.i.; Simon en Nikolaas. 1482 Hellin Moeninclaey, Lo (CRAEYE); 1568 Jan Moeneclaeijs, Oudezele (DGW).

 

FD

Moenen

Moenens, Moens, cf. Moen.

 

JG

Moenen(s)

zie Monin.

 

FD

Moennekens

Monnekens, Moniens, -iëns, Moentje(n)s: 1. Patr. Dim. van Moen, Simo(e)n. 1268 Monekinus Priem; 1394 Moenin le Jagre = Moenkin le Jagre, Ip. (BEELE); 1392 Passcaris Moenkin, Zwevezele (DEBR. 1970). - 2. Een enkele keer verward met Boeykens (wisseling bilabialen). 1712 Francisca Boykens = 1714 Francisca Moentiens, Kruishoutem (VS1975, 286).

 

FD

Moens

zie Moen.

 

FD

Moens(s)ens

Patr. Moens zoon. 1340 Jan Moens zone, St.-Pieters-Rode (MNT 278).

 

FD

Moentack

Montacq: PlN Les Montacqs, sinds 1654 Les Montaqs in Landretun-le-Nord (PdC) < Montakker: 1286 Montacre. 1633 Pieter Moentac, Ste-Marguerite; 1649 Pieter Moentack, St.-Omaars-Bg. (PARM.).

 

FD

Moentack

Probabl. surnom : all. Montag 'lundi'.

 

JG

Moentje(n)s

zie Moennekens.

 

FD

Moer

Proven.    ,,Marais,    polder" (Loc. et L.D.). VAN de(t) Moe-

r(en). N° 231.

 

EV

Moer(e), van de(r)

van der Moeren, van den Moere, van deMoore, van der Moor, van Moer(e), Vamour, Vermoere(n): PlN Moere (WV), oorspr. ten Moere, of de verspreide PlN ten/ter Moere: veengrond, moeras. 1298 Hannekinus de Moro; 1280 Griela de Moera, Ip.; 1282 Robrecht die scoutete van den Moere; 1339 Jacop vanden Moere, Bg. (DF X); 1343 Jhan van den Moere (DEBR. 1971).

 

FD

Moer, de

zie (de) Moor.

 

FD

Moer, van

zie van de Moere.

 

FD

Moeraert

Patr. Germ. VN maur-hard; zie Moras. 1350 Pieter Wouter Moeraerdszone, Zeveneken (med. GYSS.); 1354 Wouter Moerart, Eksaarde

(GYSS.i963',i33).

 

FD

Moerbeke, van

Moerbeek: PlN Moerbeke (Morbecque FV) of Moerbeke (OV). 1326 Willem van Morbeke, Ip. (BEELE); 1584 Jan van Moerbeke, Aw. (AB).

 

FD

Moercant

Moerecant, Morcamp: PlN Moerkamp/Morcamp in Sanghen (PdC): 1073 Morcamp. Of Moerkant in Warhem (FV): 1580 de Moercant. 1084 Hugo de Morchamp; 1118 Galantus de Morcamp; 1348 Baudin de Morcamp, PdC (DF X); 1329 Gille de Morcamp, Pop. (SBP); 1480 Willem van Mourcamp, Zerkel FV-Gent (PBG); 1731 Joannes Moercant, Bambeke (VERGR. 1972).

 

FD

Moerders

Murders: BN Mnl. morder: moordenaar, rover, misdadiger. Ook D. FN Morder, Morder. 1243 Ghotanus Mordere, Pommeren (BRECH.).

 

FD

Moerdijk

Moerdy(c)k, Mordijck, Mordyck: Verspreide PlN. In Z en ZH de naam van buitendijkse grond, die uitgemoerd werd en met een dijk omringd. 1341 lant dat Ihan Mourdiics was, Saaftinge (DEBR. 1999); 1348 Jan van Moerdike, Bg.; 1379 Jan Moerdijc, Vn. (DF X); 1398 Arnoud van Mordic, Gullegem (DEBR. 1970).

 

FD

Moerecant

zie Moercant.

 

FD

Moereels

Moerel, zie Morel.

 

FD

Moereman(s)

zue Moermans.

 

FD

Moeremans

cf. Moerman(s).

 

JG

Moeren

Pluriel de moy. néerl. moer 'marais'.

 

JG

Moerenhou(d)t

Moernhout, Moern(h)aut, Mornout, Moermout: PlN: bos bij het veen, moeras. 1397 Willekine van Moerhout, Ktr. (SR i/v0); 1706 Judocus Morenhoudt, Bs. (MUX VII); 1795 Corn. Moerenhout, Hemiksem-Aw. (AP).

 

FD

Moerenhout

Moernaut. Topon. néerl. (= bois des marais).

 

JG

Moerens

zie Morin.

 

FD

Moeres

Moeris, cf. Moers.

 

JG

Moeres

zie Moors.

 

FD

Moergastel, van

PlN Moergestel (NB).

 

FD

Moerings

zie Morin.

 

FD

Moeris

zie Maurits, Moors.

 

FD

Moerkens

1. Afl. van Van de Moere. 1301 Jan Moerken, Tv. (PEENE 1949); 1368 Jhan vanden Moere dit Moerkin, Ktr. (V f° 82).

 

FD

Moerker(c)ke,(van/de);

van Moerkerk: PlN Moerkerke (WV). 1280 Coppinus de Morkerka; 1386 Griele Moerkercs, Ip. (BEELE); 1398 Wouter Moerkerke, Izg. (DEBR. 1970); 1541 Jacques van Moerkercke, Bg.-Aw. (AP).

 

FD

Moerkerke

Moerkercke. Nom d'origine : Moer-kerke (FlOcc).

 

JG

Moerland

Morland, Moeland, -an(t)s: PlN Moerland: veenland, veengebied, uitgemoerd land. 1111-15 Morlant (Z) (GN). Ook PlN in Moere (WV, FV) (DE X). 1539 Lieven Moerlaes, Gent; 1541 Cornelis Moerlans, Hoogstraten-Aw. (AP); 1581 Hans Moelans, Retie; 1586 Niklaas Moorlandts, Bs.; 1596 Hans Moulandt, Tnh. (AP); 1584 weduwe Meulants,Aw.(AB).

Moerloos, (de); (de) Moerlo(o)se, de Moerlo(o)ze, de Moorloos: BN voor de moederloze, de wees. 1455 Jan Moederloos=Jan Moerloos, St.-Omaars (PARM.); 1487 Jan Moederloos, Lv.(HB 600).

 

FD

Moerloos

cf. De Moerloose.

 

JG

Moerman

génitif: Moermans, Moeremans. Génitif de moy. néerl. moer 'marais' + mon 'homme'.

 

JG

Moerman(s)

Moereman(s), Moreman(s), Moormans, Mourman(s), -manne, -mant, Moureman(n)e: 1. Afl. van Van de Moere. - 2. Handelaar in moer of turf. BerN. 1234 Hugo dictus Morman de perbome, Assenede; 1277 Theodericus Morman, Vlierzele(GN).

 

FD

Moermout

Moern(h)aut, -out, zie Moerenhoudt.

 

FD

Moernaut

cf. Moerenhout.

 

JG

Moers

Moeres, Moeris. 1444 «Mauricius dictus Moers» Bois-le-Duc, 1760 «Marie-Françoise Moerisse», 1784 «Jean-François Moers» Nivelles (comm. J.-Fr. Meurs); forme néerl. de Meurice, Maurice < lat. Mauritius (cf. Naamkunde 7, 1975, 54). Cf. aussi Moors.

 

JG

Moers

zie de Moor, Moors.

 

FD

Moersman(s)

zie Morsman.

 

FD

Moerynck

1424 «Hannin Moering» Courtrai; dérivé germ. de Mauro (Fôrst. 1116) [FD] plutôt que moy. néerl. moeringe 'tourbière'.

 

JG

Moerynck

zie Morin.

 

FD

Moes

van: Wellicht = Van Mons?

 

FD

Moes

w. liég. Mwès', Moës, Moèse, Moëse, Moesse, Moèsse, Moësse, Moies, Moies, Moijse; génitif néerl. : Moesen, génitif dou­ble: Moessens. 1422 «Johans dis Moes», 1605 «Anthoine Moes» Liège; nom biblique: Moïse.

 

JG

Moes

Zie Maas(s).

 

FD

Moes, de

de Mos:Mnl. moes: spijs, eten, moes, brij, moeskruiden, groente. Vgl. Warmoes, Ndd. Moos.BNofBerBN.

 

FD

Moeschal

zie Moskal.

 

FD

Moesdyck, van der

zie van de Moosdyck.

 

FD

Moeseke, (van)

zie van Moerzeke.

 

FD

Moeseke, van

(van) Moeseke, (van) Moezeke, van Moesieke, Moesick: PlN Moerzeke (OV). 1072 Joh. de Morceka (GN); ± 1240 Margareta de Morska, Hamme (SCHMID); 1325 Henric van Morseke, Bazel (FLW); 1340 Lijsbette van Moerseke, Dend. (CED); 1701-50 Elisabeth Moeseke, Moerzeke-Gent(PBG).

 

FD

Moeselman

Meuselman: BerN van de moeselaer of doedelzakspeler. 1284 Moeselman, Zichem (LIND. 1964); 1294 Gerardi dicti Moeselman, Lv. (OATII).

 

FD

Moesen(s)

zie Maassen.

 

FD

Moesen, van der

zie van der Mosen.

 

FD

Moesick

1. PlN Mosik (NB). - 2. Zie Van Moerzeke.

 

FD

Moesieke, van

zie van Moerzeke.

 

FD

Moeskop

au génitif: Moeskops. Probabl. sur­nom de voleur, d'escroc: moy. néerl. moes-coppen 'piller, voler, extorquer de l'argent' [FD].

 

JG

Moeskop(s)

Mnl. ww. moescoppen: stropen, geld aftroggelen. BN voor een afzetter. 1711 Arnold Mouscop, Bilzen (SCHOE.); 1713 Fr. van Moescops, Oirschot-Aw. (AP). Maar BRECH. verklaart D. Muskopf aïs moes-kop: 1276 Frid. dictus Muoskopf, Hessen.

 

FD

Moesle

zie Mösli.

 

FD

Moesman

zie Maeseman.

 

FD

Moesschael

zie Moskal.

 

FD

Moesse(ns)

zie Maassen.

 

FD

Moest

Nom d'origine: moy. néerl. mos, most 'marais'.

 

JG

Moëst

Verfranste spelling voor Moest; zie Van der Most(en)? Of spelling voor Moët?

 

FD

Moestaer

-ar. Surnom: moy. néerl. mostaerl, moest- 'moutarde', cf. Moustarde, -aert.

 

JG

Moestermans

zie Munsternam.

 

FD

Moet

zie Mot.

 

FD

Moët

Mouet, Mo(u)vet: Dim. van Ofr. moe < Germ. mauwa: lip, mond, smoel. BN. 1356 Jonet Movet; 1475 Pire Movet, Gourdinne (Midd. 1990,109-148, 187-207).

 

FD

Moeten, van der

zie van der Mot(en).

 

FD

Moetgaet

zie Moortgat.

 

FD

Moetwil

Moet(e)wiel, Moeuthwil: Mnl. moetwille: vrije wil, opzet. BN voor een moedwillige, bal-dadige kerel. 1363 Joh. Modwille, Wismar (NN).

 

FD

Moetwil

Moeuthwil. Surnom: moy. néerl. moetwille 'libre volonté'.

 

JG

Moeur(s)

zie (de) Moor, Moors.

 

FD

Moeurs

cf. Meurs.

 

JG

Moey, de

zie de Mooy.

 

FD

Moeyaert

-aers, zie Moyaert(s).

 

FD

Moeyaert

Moyaert, -art, au génitif: Moyaers, -aerts, -ars, Moyers. Surnom: moy. néerl. mo(o)yaert 'fat, petit-maître'.

 

JG

Moeyens

zie Moyen(s).

 

FD

Moeyensoon

Moeijensoon, Moison, Moyson(s), Moijson: Zoon van (Mnl.) moeye: tante; vgl. Mnl. moeyenkint. Een moeyensoon is dus een neef; vgl. De Neve, D. Muhmensohn. Mnl. moeye betekende ook: stiefmoeder. Vgl. Moeyersoon(s). 1291 Jan Moyensone, Grimbergen (CG); 1341 Johanni dicto Moyensone, Zollenberg (PEENE 1949); 1350 Heine Moyensone, Asse (ESBr. 1962, 400-3); 1399 Michiel Moyensone, Ktr. (DEBR. 2000'); 1547 Jan Moeyesoen, Merksem (AP); 1602-20 Francen Moyensoene; Henrick Moyesoen = H. Moyson = H. Moysons, Puurs (MNT 433). Uit dit laatste vb. blijkt dat Moeyensoon en Moeyersoon verward werden; beide namen kwamen in de 176 e. in Puurs voor.

 

FD

Moeyersons

-soms, Moyersoen. Génitif de moy. néerl. *moeyenzoon 'fils de la tante, neveu'.

 

JG

Moeyersoon(s)

-soen, -sons, -soms, Moeijerso(e)ns, Moyersoon(s), -son(s), -soen: Moederszoon: moederskind, dus lieveling (BRECH.) of buitenechtelijk kind (DN). Vgl. Ndd. Modersohn, D. Muttersohn. 1279 Herman Moderson, Rostock (NN); 1625 Laureis Moedersoens; 1643 Peter Moedersoon, Puurs-Aw. (AP). Vgl. ook Moeyensoon.

 

FD

Moeykens

Moeynkens. Génitif du dimin. de moy. néerl. moeye 'tante'.

 

JG

Moeykens

Moykens: Dim. van Mnl. moeie: tante. 1345 Jan Moyken, Genk (VDZ).

 

FD

Moeyns

Moïens, Moyens. Génitif double de moy. néerl. moeye 'tante'.

 

JG

Moeyns

zie Moyen(s).

 

FD

Moeys

Var. dialectale de Maas (Thomas); cf. aussi Moins(e).

 

JG

Moeys

zie Maas.

 

FD

Moezeke, (van)

zie van Moerzeke.

 

FD

Moffaert

Mouffa(e)rt, (de) Moffarts, (van) Mo(e)ffaert, van Mouffaert, Mofers, Muffat, Moffat(t): PlN Montfort (CROTT1995). 1644 Geerart Moffaerts = 1645 Geer Moffaers, Bilzen (SCHOE.).

 

FD

Moffarts

-aerts. Peut-être génitif d'un dérivéde moy. néerl. moffe, surnom d'étranger, lour­daud ; ou bien du NL Montfort, cf. Van Mof-faert [FD].

 

JG

Moffelein

Vl. adaptatie van Fr. FN Mouflin (in PdC 1820, zie BERGER). Dim. van Ofr. mofle: want, mof. Of var. van Ofr. moflet: zacht, opgeblazen. Vgl. Mouffe.

 

FD

Moffroid

cf. Maufroy.

 

JG

Moffroid

zie Malfroid(t).

 

FD

Mogendorff

PlN Mogendorf (RP).

 

FD

Mogenet

Patr. < Mongenet, dim. van Demonge: Dominique.

 

FD

Mogenet

Var. de Mongenet, dérivé de Monge, aphérèse de Demonge (Dominique).

 

JG

Moger

Var. de Mauger, nom issu de l'anthrop. germ. amal-gari.

 

JG

Moger

zie Mauger.

 

FD

Moget

NF sans doute importé de France, soitdi Maine-et-Loire ou du Calvados, soit de Haute-Savoie (GeneaNet); p.-ê. aussi du thème anthrop. de Monge, comp. Mogenet.

 

JG

Moget

zie Monget.

 

FD

Mogh, van

zie van Mook.

 

FD

Mogin

1. Patr. Vleivorm van VN Mauger. 1311 Willaumes Mauguin (MORLET). - 2. Metr. Var. van Mag(h)in. - 3. Patr. Var. van Mongin.

 

FD

Mogin

1. Proven. V. Mousse. — 2. V. MAD (Mak).

 

EV

Moguet

-ez: Patr. Dim. van Mauger. Vgl. Mogin i.

 

FD

Moguez

Proven.  ,,Gué   de   Moxhe(ry)" (Dép. Avins).

 

EV

Mohet

cf. Mouchet.

 

JG

Mohet

zie Mouchet.

 

FD

Mohimont

Mohymont, Moïmont, Moimont, Moijmond, Moymond: PlN in Daverdisse (LX). 1507 Pacquet de Mohimont, Namen (J.G.).

 

FD

Mohimont

Moïmont, Mohymont. 1507 «veuve Pacquet de Mohimont», 1508 «Jehan de Mohimont» BourgNamur; nom d'origine: Mohimont, à Daverdisse (Lx), etc.

 

JG

Mohin

Nom d'origine: Mouhin, w. mouhègn, à Waremme (Lg). Ou bien w. liég. arch. moithin 'homme taciturne, maussade' DL 417.

 

JG

Mohin

Proven. Mouhin (Dép. Waremme).   Synon. :   Musin   (Forme

anc.).

 

EV

Mohin

zie Mauhin.

 

FD

Möhler

zie Millier.

 

FD

Möhlich

Moehlig: D. BN Muhlich: moeilijk (in de omgang). 1211 Cunr. Miilich, Mainz (BRECH.); 1331 Hartwig Moileke, Lûbeck (NN).

 

FD

Mohn

Mohne(n), Mohnssen: Patr. D. korte vorm van VN Simon. Vgl. Moenen, Moensens.

Mohon, zie Mouchon.

 

FD

Mohnen

Génitif néerl. issu de l'anthrop. germ. Muno(Fôrst. 1136).

 

JG

Mohonval

Monhonval(le): PlN. 1651 Claudius Monhonvaulx = 1652 Cl. Monhovaux, Novicastrensis (MUL V-VI).

 

FD

Mohonval

Monhonval, -valle (NF de la prov. de Luxembourg). Nom d'origine: microtop. à situer probabl. dans les Ardennes, de w. mohon 'maison' + val.

 

JG

Mohr

au génitif: Mohren. Forme ail. de Maur, nom issu de l'anthrop. germ. Mauring (Fôrst. 117).

 

JG

Mohr, (de)

Mohren, zie (de) Moor.

 

FD

Mohrhardt

Patr. Germ. VN maur-hard 'moor-sterk': Morardus (MORLET I). Zie ook Moras.

 

FD

Möhring

Mohring: Patr. Afl. van Germ. maur-naam. Mauring (Fm.). Vgl. Morin.

 

FD

Möhrle

Dim. van Mohr: moor.

 

FD

Mohrmann

zie Moorman.

 

FD

Mohsen

zie Maassen.

 

FD

Mohy

1544 «Léonard le Mouhy» DénStavelot-My, 1683 «Jean Mohy laisné» Houdremont, 1727 «Ponsianne Mohay» = 1738 «Pontiane Mohi» NPLouette [où est attesté un l.d. "rnohy, mohay]; surnom (d'une personne grisonnante?): w. liég. mouhî, mou- (DL 417; Remacle, DSt, Not), anc. fr. muisi '(plumage, poil) dont la couleur est mêlée inégalement de blanc et de noir' FEW 6/3, 182a. Ce NF est l'équivalent liég. du pic. Muisi, cf. L. Remacle, Sobr. de Lorcé, 214 et M.-G. Boutier, DW 28, 5-32 [JL, NFw]. - À noter que certains Mohy sont originaires de Lorraine (cf. PC 22, 1961, 106).

 

JG

Mohy

Proven.   Mohy-(-mont,   -pré, -ry, -ville). L.D. et Loc. Moiens.   1. ' Proven.   Moyen   (Dép. Ambresin   et    Izel).       2.    V.

Moeyens.

 

EV

Mohy

W. mohi < Ofr. muisi > Fr. moisi: beschimmeld (?). 1683 Jean Mohy, Houdremont

(J.G.).

 

FD

Mohymont

cf. Mohimont.

 

JG

Mohymont

zie Mohimont.

 

FD

Moi

Peut être d'origines diverses, par ex. nom d'origine: Moy(-de-l'Aisne) (Aisne)?

 

JG

Moiens

Moins, Moies, zie Moyen(s).

 

FD

Moïens

cf. Moeyns.

 

JG

Moies

Moies, Moijse, cf. Moes.

 

JG

Moies

V. Moey(en)s. Moignot.  Car.  phys. Moigne  (Anc. fr.), ,,Manchot". N° 262.

 

EV

Moies

zie Maas.

 

FD

Moignard

Monjaerts, Monniaers: Afl. van Lemoi(g)ne: monnik. Vgl. met ander sufïïx: Moigneau, Moignot.

 

FD

Moigneau

zie Moineau(x).

 

FD

Moignot

Dim. van Fr. moine: monnik. Vgl. Moinet, Moignard.

 

FD

Moïmont

cf. Mohimont.

 

JG

Moïmont

zie Mohimont.

 

FD

Moin-

-il(le), -y. Proven. Dép. Maizeret et Burdinne.

 

EV

Moin(n)il

Moiny: PlN Moinel in Maizeret (N). Zoals Ménil < Lat. mansionile: woning.

 

FD

Moindre

Cf. 1299 «Guillot le moindre» mire TailleParis; de l'anc. fr. meindre, moindre 'plus petit', aussi 'chétif, maigre' FEW 6/2, 123a, peut-être pour désigner qqn de petite

constitution, parfois le plus jeune, cf. 1341 «Jehan Bourgeoise le moindre fil Theriot Bourjoise» Dijon. - Dérivé: Moindraut.

 

JG

Moindre

Moindraut: Ofr. meindre, Fr. moindre: minder, kleiner. BN. Vgl. De Minder.

 

FD

Moine

1276 «Anthones Moines» CartValDieu, 1598 «la vefve George Moine» DénWavre, 1659 «Jean Moisne» DénSalm, 1754 «Jean Moine» Archennes; surnom: fr. moine; cf. Lemoine (plus fréquent). Cf. aussi 1322 «Jake-mon de Huy dit le gay moine» CartValBenoît.

 

JG

Moine

zie Lemoine.

 

FD

Moineau

1426 «Jehan Moinel», «Pier. Moinel» TailleSoignies ; surnom, sans doute affectif: fr. moineau FEW 6/3, 68a.

 

JG

Moineau(x)

-aut, -aux, -el, Mougneau, Moigneau: T. Fr. moineau: mus. BN. Vgl. Mus. 1256 Rogiers Moisniaus, St-Q (MORLET). - 2, Eveneens Ofr. moinel: kleine monnik. 1256 Maria Mognele,

Comp. (MORLET).

 

FD

Moineau(x) 

Car.   phys.   ou   mor. ,,Enfant espiègle et vif".   Synon :

Frick, Friquet. Nos 288, 292.

 

EV

Moinet

1. Petit moineau  (V. Moi­neau).      2.   Car.   mor.   ,,Petit

moine" (Sobriquet). N° 144. — 3. Proven. Dép. Longvilly.

 

EV

Moinet

Moine, Moinnet: Dim. van moine: monnik. 1436 Jhan Moynet, Ip. (SOETE).

 

FD

Moinet

w. (Bastogne) Mwanè, Moinnet (NF de la région de Bastogne). 1687 «Henri Moinet» BourgNamur; nom d'origine: Moinet, à Long-villy (Lx); plutôt que dimin. de fr. moine.

 

JG

Moinie(r)

-ié, zie Mon(n)ier.

 

FD

Moinil

w. nam. Mwèni, Mwin.ni, Moinnil, Moiny. Nom d'origine: Moinil, à Maizeret (TMr), etc. < lat. mansionile 'demeure'.

 

JG

Moinne

zie Lemoine.

 

FD

Moins

Moinse. Var. de Moeyns.

 

JG

Moins

zie Moyen(s).

 

FD

Moins(e) 

Francisât,  de Moens.  V. MOD et Simon.

 

EV

Moiny

cf. Moinil.

 

JG

Moircy

Nom d'origine: Moircy (Lx).

 

JG

Moiret

Probabl. dérivé de fr. moire, nom de tissu (Dauzat 437), cf. 1619 «Michel Moire» BourgNamur.

 

JG

Mois

Génitif de Mol (topon.) ou de moy. néeil, mol(le) ; cf. Mol(le).

 

JG

Moïs

Moïse(s), zie Moses.

 

FD

Mois(s)e

1. N. biblique. Moïse. N° 104. — 2. Proven. Mois (Anc. N. de Moxhe, Loc.).

 

EV

Mois, (de)

zie (de) Mol.

 

FD

Moise

Moïse, Moisse, Moïsse, Moïs, etc. 1282 «Moises de Witschote» DettesYpres, 1427 «Johan Moize de Waremme» Liège, 1708 «Moisse Camu» NPLouette; prénom Moïse, du nom du personnage de la Bible; cf. aussi Moes, etc.

» Dimin.: Moiset. s.d. «Henrici Moyset» ObitHuy, 1444 «Maroye Moiset» Aides-Namur; cf. aussi 1365 «veve Cateline le Moisete» TailleMons.

 

JG

Moiset

-ez: Patr. Dim. van VN Moïse: Mozes. 1357 Jehan Moiset=1358 Jehans Moisez, Valensijn (CCHt).

 

FD

Moiset

Proven. Mozet (Loc.).

 

EV

Moisin

Proven.   1.   Morsain   (Dép. Grez-Doiceau.   Prononc.   dialect). —  2. Maissin (Loc.).

 

EV

Moison

Moyson(s), Moijson: 1. Zie Mouchon. -2. Zie Moeyensoon.

 

FD

Moisse

zie Moses.

 

FD

Moisson

1. Profess. «Moissonneur". — 2. Proven. Musson (Loc. Anc. Mosson).

 

EV

Moisson

zie Mouchon.

 

FD

Moissonnier

Meyssonnier: BerN van de oogster.

 

FD

Moitié

Surnom: p.-ê. anc. w. motie 'moitié', cf. Delmoitié ; sinon, var. du suivant.

 

JG

Moitier

-ie(z), -ié, -y, Montuir: Ofr. moitoier, meiteier, Fr. métayer: pachter (van een halve hoeve, Lat. medietatem). 1340 Nicholas le Moitoier, Senlis (MORLET); 1422 Colart Moitier, Bergen; 1481 Noël le Montuwir, Dailly (J.G.); 1646 François

Monthuyr, 1667 Remy Moictuyr, Walcourt (HERB.); 1649 Jacques Moitié, Nijvel-Aw. (AP). Vgl. Delmoitié.

 

FD

Moitier

Moitiez, Moitié. 1267 «Mahius li Moituiers» CensHerchies, 1340 «Nicholas le Moitoier» Senlis, 1365 «Jack, le Moityer», 1422 «Colart Moitier» ComptesMons, «R. Moituir greffier» Boussu-en-Fagne, 1649 «Jacques Moitié» Nivelles, 1667 «certainne Jenne Motuirditte l'amourette» Gilly; nom de profession: anc. fr. moitoier, anc. w., pic. moituier 'métayer' FEW 6/1, 612b; cf. aussi Montuir, Mouthuy, Moutrier, Delmoitié.

 

JG

Moitroux

Nom d'origine: Mortroux, w. mwè-trou (Lg).

 

JG

Moitroux

PlN Mortroux, W. mwètrou (LU).

 

FD

Moitroux 

Proven.   Mortroux   (Loc. Prononc. dialect.). N° 79. Molas.   1.   Car.   mor.   Molasse   ,,H. mou". — 2. Proven. ,,Terre molle"

(L.D.).

 

EV

Moizard

Mojzis, zie Moses.

 

FD

Mok(e)

zie Mock.

 

FD

Mokel,

cf. Mockel.

 

JG

Mol

1289 «Wautier le Mol», «Jeh. le Mol», «Willem de Mol» DettesYpres; surnom: fr.

mol, moy. néerl. mol 'mou' (d'où des topon. néerl. comme Mol, cf. Demol), cf. aussi Mollet, plutôt que moy. néerl. mol(le) 'taupe'. Cf. également 1290-91 «Jehan Molle Tieste», 1324-26 «Colars Molle Tieste» Comptes-Mons.

 

JG

Mol

Mol- -le, -s.  1.  Proven. Mol (Loc.   et   L.D.   ,,Terre   molle").

Synon. :  de Mol, Mollemans. — 2.  Car.  mor.  Mol,  ,,Taupe" :  H. qui agit en cachette.  Synon. :  De Mol. N° 279. — 3. Profess. ,,H. qui   exécute   des   travaux   souter­rains". Comp. : Taupin. Nos 288, 290.     Diminutif :     Molleken(s),

,,Petite(s) taupe(s).

 

EV

Mol-

-enaars, -enaers, -ens.V. Meulen.

 

EV

Mol, (de)

(de) Moll, de Mole, (de) Molle, Mois, Moels, Demols: BN naar de eigenschap van de mol (blind, zwart). 1186 Arnoldus Mol, U (GYSS. 1999'); 1245 Vuviano Mol, Har. (DEBR. 1980); 1366

Joh. Mol = 1378 domum Johannis Mois, Ktr. (DEBR. 1970).

Mol, van; (van) Moll, (van) Molle: PlN Mol (A). 1287 Egidius de Molle, Aw. (SEA); 1399 Jan van Molle, Aw. (ANP); 1508 Heynderic van Mol = 1533 Heijndric van Molle, Aarts.; 1637 Maria van Moll, Schelle(MAR.).

 

FD

Mol, van der

zie van der Molen.

 

FD

Moland

zie Molhand.

 

FD

Molandre

zie Meullander.

 

FD

Molard

-a(s), zie Mollard.

 

FD

Moldavan

Proven   ,,De  Moldavie" (Rég. roumaine).

 

EV

Moldenaers

Génitif de moy. néerl. *moldenaar 'meunier' (croisement de molenaer et de molder).

 

JG

Moldenaers

zie Molenaar.

 

FD

Moldenhauer

Mollenhauer: BerN van de maker van troggen. D. Mulde: (bak)trog.

 

FD

Molder, (de)

Molders, zie (de) Mulder.

 

FD

Molder, van

zie van Mulders, van Malder.

 

FD

Molderez

cf. Malderez.

 

JG

Molderez

zie Maderez.

 

FD

Moldergem, van

zie van Malderghem.

 

FD

Molderman

au génitif: Moldermans, Meul-dermans, Muldermans, Muyldermans. Nom de profession: moy. néerl. molder 'meunier' + -man.

 

JG

Moldermans

Muldermans, Muyldermans, Meuldermans: BerN van de mulder, molenaar.

 

FD

Molders

Molders. Génitif de moy. néerl. molder 'meunier'.

 

JG

Mole(n)wijk

Verspreide PlN.

 

FD

Molecot, van 

van Mol(le)kot, van Mollecotte, van Malcot(e): PlN Molenkot: molenhuis. 1548 Geert van Maelcot, Lv.-Aw. (AP); 1564 Guilielmus van Maelcot, Lv. (HENNO); 1733 Maullekot, Mech. (MERTENS).

 

FD

Molegraaf

BerN van de molenopzichter. D. Miihlgraf. 1690 J. Fr. Molegraeff, Den Bosch (MULVII).

 

FD

Molehant

zie Molhand.

 

FD

Molein

Néerlandisation de fr. mo(u)lin.

 

JG

Molein

zie Dumoulin.

 

FD

Molem

PlN in Mullem (L). Maar de EN is Ovl., daarom veeleer var. van Molen. Zie Molens.

 

FD

Molema

Verfrieste vorm van Molenaar (med. J.P.Molema,Gent).

 

FD

Molemaekers

-mackers, de Meulemaker(e): BerN van de molenmaker, molenbouwer. 1372 Jhan de Molenmakere, Ktr. (DEBR. 2002); 1398 Jan de Muelmakere, Ing. (DEBR. 1970); 1450 Danneel de Molenmaker, Kh. (DEKEYSER).

 

FD

Moleman(s)

cf. Meuleman(s).

 

JG

Moleman(s)

Molmans, Molleman(s), Meuleman(s), Meul(le)man, Mulleman, Mool(e)man: 1. BerN van de molenman: molenaar. 1340 Wouter de Moldre = 1362 Wouter Moleman, Lv. (DE MAN1949). -2. Afl. van Van der Molen/Meulen. 1396 Jan Moleman, Aw. (AP); 1398 wedewejans Muelmans, Gillis Mueleman, Petegem (DEBR. 1970).

 

FD

Molen

zie Molens.

 

FD

Molen, van der

van der Mol, van der Moolen, (van(der)) Meulen, van der Meule, van der Melen, van (der) Mullen, Vermo(e)len, Vermeulen, vermuelen,Vermullen,Voormeulen,Vermelen, Vermeulin,Vermeul(l)e,Vermeuleu: Verspreide PlN Ter Molen/Meulen. 1388 Bossin van der Molen = 1395 Bossin van der Meulne van der helt van der moelassise, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Molenaar

Moolenaar, Molenaer(s), de Molenaer, Molnar, Molmart, Moelenaerts, Molinaire, Moldenaers, Smo(o)lenaers, (de) Meulenaer(e), -are, -eer(e), -aire, -eir(e), de Muelenaere, Muelenaer, de Muelenaere, Meulenaers, -e(e)rs, Mulenaers, Mulnard, Mullenaerts, -eers, Mullen(d)er(s), Mulender(s), Miillender(s), Mulinder: BerN van de molenaar, mulder. 1245 Gerardo Muelnare, Har. (DEBR. 1980); 1346 Rulinus de Molnere, Bodegem (C.BAERT); 1358 Jhan de Molnere; 1394 van Catelinen Willem Smuelnars wive, Ktr. (DEBR. 1970); 1580 Willem der Mullener, Bilzen (SCHOE.).

 

FD

Molenaers

-aerts, Moelenaerts, Mullenaerts, etc. 1281 «Will. le Molnare» DettesYpres: génitif de moy. néerl. molenaer 'meunier'.

 

JG

Molenberg

-berg(h)s, Mollenberg, Meulenberg(h), -berg(h)s, Meulemberg(h), Smullenberg(hs), Smellenbergh: Verspreide PlN Molenberg, Meulenberg: verhevenheid waarop een windmolen staat. 1300 Lamberti Coelberders vanden Molenberge, Tv. (BERDEN); 1340 Enghelbertus de Molenberghe, Tnh. (VERB.); 1412 Jan Moelenberch, Geel (GF).

 

FD

Molenberghs

-bergs, cf. Meulenbergs.

 

JG

Molenbrink

PlN: open ruimte met molen. Vgl. Mùhlenbrink in Springe (NS).

 

FD

Molenbroeck

-bruck, -bruch: Verspreide PlN. Zie (van) Meulebroe(c)k. 1484 G(illis) Hellemans dit Moelenbroecx, Aw. (AAV).

 

FD

Molenbroeck

Nom d'origine: Molenbroek, à Hoeselt (Lb), etc. (= marais du moulin).

 

JG

Molendijk

-dycks, zie Meuldijk.

 

FD

Molenkamp

PlN. Mnl. camp < Lat. campus: afgeperkt veld. 1597 een stuck lants genaempt den Molencamp, Kaulille (Nfe. 1970,20). 1274 Pieron de Molincamp, War. (DEBR. 1980).

Molen(s), Meulens, Mullen(s): i. Korte vorm voor Van der Molen. 1579 Geret Mullen; 1709 Peter Meulen, Bilzen (SCHOE.). - 2. Zie Mollen.

 

FD

Molenschot

Moolenschot: 1. PlN (NB) en in Tnh. en Vorselaar (A): omheind terrein waarop een molen staat (DE VRIES). 1340 Arnoldus de Molenscoete, Tnh. (VERB.); 1455 Pieter van Muelenscote, Her.-Bg.(PARM.).

 

FD

Molenstra

Friese afl. van PlN Molen.

 

FD

Molet

cf. Mollet.

 

JG

Molet

-es, zie Mollet.

 

FD

Molhan

-hant, -ham, Moulhan. 1510 «An-thoine Mollan» BourgNamur; nom d'origine: Molhan, à Redu (Lx), ou bien (Vireux-)Mol-hain (Ardennes).

 

JG

Molhan(d)

Mol(e)hant, Mo(e)land, Moul(h)an, Molland, Moelan(t)s: PlN Molhan in Redu (LX) of Mouland = Ndl. Moelingen (L). 1323 Jacobo de Moylant, Luik (SLLIII); 1357 Helmicus de Moylant, St.-Tr. (GHYSEN); ±1400 Thiri de Moulant dit de Moilant, Luik (BODY).

 

FD

Molhan(t)

Proven.   Molhan   (Dép. Redu).

 

EV

Molhem

Proven. Mollem  (Loc.).

 

EV

Molhem, van,

zie van Mollem.

 

FD

Molho

Proven. 1. V. Molhan (t). — 2.   Mol(l)u   (Dép.   Huccorgne  et

Marchin).   Ou :   Malihoux   (Dép. Havelange).

 

EV

Molhoek

PlN Molhoek in Har. en Keiem (DF X), var. van de verspreide PlN Molenhoek. 1328 Pieres de Meulhoeke, Godewaarsvelde; 1427 bi Janne Muelnehouc, Bg. (DF X); 1698 Gérard Eliasz Molhoek, Krabbendijke (PDB).

 

FD

Molier

Mol(l)ie, Molly, Mollij: BerN Ofr. molier: molenmaker, slijper van molenstenen.

 

FD

Molin

Nom d'origine: w. molin 'moulin', cf. surtout Demo(u)lin, Dumoulin.

 

JG

Molin

zie Dumoulin, Mollen.

 

FD

Molinaire

Francisation de moy. néerl. molenaer 'meunier'.

 

JG

Molinaire

zie Molenaar.

 

FD

Molinard

-a(r): Afl. van Ofr. molin: meulen. BerN van de molenaar.

 

FD

Moline

BerBN van de molenaar.

 

FD

Moline

Sans doute moy. néerl. molene 'moulin'; moline, fém. de moulin, n'est attesté qu'en occitan (sauf dans le topon. Lamouline), cf. cependant s.d. «Beatricis del Moline» ObitHuy.

 

JG

Molineaux

Molinel: Ofr. molinel, dim. van molin: molen. Huisnaam in Atrecht. 1257 Tumas Moeliniaus; 1274 Maroie du Moelinel, Atrecht (NCJ); 1275 Gilles dou Molinel...prêt ki siet a Waudèke au Molinel, desseur le maison celui Gillon, Wodecq (VR 8gv0). Zie ook Mouligneau(x).

 

FD

Molinet

Mollenet, Moulinet, -ay, Moulinet: Dim. van Ofr. molin: molen. 1563 Thomas Molinet, Kales (PARM.); ±1600 Peter Molinet, Tn. (VS1987,21-

33).

 

FD

Molinet

Proven. Dép. Fraipont.

 

EV

Molineus

Molinu, Malin(n)us: BerN. Pic. vorm van Mo(u)lineur: molenaar. 1585 Charles Malineus, Bs.(AP).

 

FD

Moling

zie Mollen.

 

FD

Molinghem

V. Mouland. Molitor.   1.   Profess.   ,,Constructeur,

auteur" (N. latinisé). N° 59. — 2. Car. mor. figuré ,,H. qui machine, ourdit".

 

EV

Molinghen

Nom d'origine: Molinghen (PdC).

 

JG

Molinghen

PlN Molinghem (PdC). 1283 Pierre de Molinghem (DF X).

 

FD

Molinier

-ié: BerN molenaar < mo(u)lin: molen.

 

FD

Molinu

zie Molineus.

 

FD

Molinvaux

Nom d'origine: Molinvaux, à Ans (Lg).

 

JG

Molinvaux

PlN in Ans (LU).

 

FD

Molisse

zie Malice.

 

FD

Moliteur

Mol(l)itor: BerN Lat. molitor: molenaar. 1303 Arnoldi dicti Molitor, Lv. (BO); 1329 Philippi Molitoris = 1340 Philippus dictus Moelnere, Tn. (C.BAERT).

 

FD

Mölken, van

 

zie van Mulken.

FD

Molkenboer

PlN Molkenbur in Handorf bij Munster (NRW) (HEKKET).

 

FD

Molkens

zie Mollekens.

 

FD

Molkot, van

zie van Molecot. Moll,(de),zie(de)Mol.

 

FD

Moll

Nom d'origine : Mol, naguère : Moll (Anv), etc.

 

JG

Moll-

-ard, -atte. V. MAD (Ma).

 

EV

Moll, (van)

zie van Mol.

 

FD

Mollaert

Adaptation flam. de fr. dial. mollard 'mou à l'ouvrage' FEW 6/3, 52b [FD], cf. 1272 «Garite le Mollarde» PolyptVillers,

plutôt que moy. néerl. *mollaer, dérivé de wl 'mou'.

 

JG

Molland

zie Molhand.

 

FD

Mollard

-a, -aer(t), -atte, Moulard, -art, -aert, Molle, (de), zie (de) Mol.

 

FD

Molle

génitif: Mollen. Var. de Mol (raoy. nécrl.].

 

JG

Molle

zie Mollet.

 

FD

Molle, (van)

zie van Mol.

 

FD

Mollecotte, van

zie van Molecot.

 

FD

Mollefait

zie Malfait.

 

FD

Mollekens

Molkens: 1. Dim. van De Mol. 1325 Joh. Molleken, Tn. (C.BAERT). - 2. Dim. vanVN Mollin. 1328 Molkin f. Molkin, Ip. (BEELE). Zie Mollen.

 

FD

Mollekot, van

zie van Molecot.

 

FD

Mollem, van

van Molhem: PlN Mollem (VB) of Molem in Lummen (L). 1445 Willem van Mollem, Ht.(A.GHIJSEN).

 

FD

Mollemans

V. Mol. Moll- -er, -et, -ez, -ron. V. MAD (Ma),

 

EV

Mollen

Mol(l)in, Molen(s), Meulens, Mullen(s), Mulinx, Muelink, Moling: 1. Patr. Kan een vleivorm zijn van een Germ. mathal-naam, door Wvl. a/o-ronding voor gedekte 1. Vgl. 1281 Adelise Molgers, Oostburg (HAES.) < Malger (GN). Maar er is ook 956 Mulgerus, St.-Tr. en 847 Molardus, Amiens (MORLET I). 1280 Franciscus Mollin; 1336 Griele Mollins, Ip. (BEELE); 1227 Wouter f. Mollins, in poire Mollins = 1409 Mollins poire= 1409 Mollins poldre, Kadzand; 1597 Mollens hof = Mollingxhof = Mollingshof, Westvleteren (DF X). Vgl. ook Mollekens 2. - 2. Mollen werd later ook wel cens gevormd aïs afl. van Van Mol: 1600 Peter Mollen (zoon van) Jan Peters van Moll, Diessen(MNT4so).

 

FD

Mollenberg

zie Molenberg.

 

FD

Mollenet,

zie Molinet.

 

FD

Mollenhauer

zie Moldenhauer.

 

FD

Mollenvanger

BN voor een mollenvanger.

 

FD

Moller

génitif: Mollers. Var. d'ail. Mûkr'm-nier'.

 

JG

Moller(s)

zie (de) Mulder, Millier.

 

FD

Möller(s)

zie Millier.

 

FD

Mollet

-etz, -ez, Molet. 1302 «Téri Molet» LoiTournai, 1602-3 «Quentin Mollet» Ter-riersNamur, 1709 «feu Hubert Molet» Auvt-lais; surnom: fr. mollet 'un peu mou; docile' FEW 6/3, 50b, comp. Mol. - Ce pourrait être aussi une forme avec aphérèse de Jamollet, comp. 1716 «Nicolas Jamolet dit Moleus» (Not. Liège) [JL, NFw].

 

JG

Mollet

-ez, Molet, -es, Molle: BN Dim. van Ofr. mou: zacht. 1274 Philippon le Molet, Aat (SMTII); 1368 Jhan Molet, Ktr. (DEBR. 2002).

 

FD

Mollewinckel

PlN Molenwinkel: molenhoek. Vgl. Miihlenwinkel (NRW). 1556 Peter Maelwinckels, De Kempen (AP).

 

FD

Mollie

zie Molier.

 

FD

Mollin

zie Dumoulin, Mollen.

 

FD

Molling, de

zie Dumoulin.

 

FD

Mollitor

zie Moliteur.

 

FD

Mollon

zieMolon.

 

FD

Mollu

zieMolue.

 

FD

Molly

zie Molier.

 

FD

Molmans

zie Molemans.

 

FD

Molmart

Molnar, zie Molenaar.

 

FD

Molnar

Profess.   Molenaar,   ,,Meunier". V. Meulen.

 

EV

Molon

1250 «Theodericus Molon» pays de Liège ; surnom : w. nam. molon 'ver blanc du hanneton; toquade' FEW 16, 495a.

 

JG

Molon

Mollon: 1 Ofr. moulon, moilon: hooiberg, stapel. 1250 Theodericus Molon, Luik (HERB.); 1275 Jehans li Molons, Tongre (VR i66r°). - 2. Zie Melon.

 

FD

Molord

zie Mollard.

 

FD

Molron

Moul(le)ron, Moulront: Ofr. moleron < mole: molen. BerN van de molenaar. 1426 Jehan Mouleron, Dk. (TTT).

 

FD

Molsberger

PlN Molsberg (RP, BEI).

 

FD

Molter

Môlter, Moelter. Var. de moy. néerl. mouler 'celui qui fabrique le moût'.

 

JG

Molter

Môlter, Moelter: BerN van de mouter, moutbereider. 1368-75 Ernoul de Molter, Rillaar (CHAioo).

 

FD

Moltgen

Möltgen: Dim. van Ndd. molt. BerBN van de mouter.

 

FD

Moltmaker

zie de Moutmaker.

 

FD

Molu(e)

Mollu, Moulu: 1. BN Ofr. moulu: pokdalig (HERB.). - 2. PlN Molu in Huccorgne (LU), Mollu in Marchin (LU) of Moulu in Fumai (LU).

 

FD

Moly

Proven. Mol(l)u. (Dép. Huc­corgne et Marchin).

 

EV

Molzaet(t)e

W. verhaspeling van Maelsaeke.

 

FD

Momalle

Proven.   Loc.   Variantes : Mou(r)mal, Momal.

 

EV

Momart

Mommart. 1357 «Lambert Momar» Thisnes, 1503 «Momart» BourgNamur;p.-é. dérivé en -ard d'anc. fr. momer 'se déguiser,se masquer' [FD] ; cf. aussi Mommaert(s).

 

JG

Momart

zie Mommaert(s).

 

FD

Mombach

Nom d'origine: Mompach (G.-D. Lux.).

 

JG

Mombach

PlN in Hellertshausen (RP). Evtl. Mompach (GH).

 

FD

Mombach

Proven.  Mompach   (Loc. Gr. Duché de Lux.).

 

<