22/08/2012

M-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

Michem 

Proven.   Meigem    (Loc.). Synon. : VAN Mieghem.

 

EV

Michens

Miggens: Wsch. Patr. Vleivorm van Michael? NN verklaart Miege aïs Metr., korte vorm van vrl. VN. 1340 Myge, Haldensleben.

 

FD

Micheroux

1582 «Johan fils de Pacqueau de Micheroux» Liège, 1618 «Lucas Micheroux» BourgDinant; nom d'origine: Micheroux (Lg),

 

JG

Micheroux

PlN (LU).

 

FD

Michet

Miché(e), Michez, Misset, Miquet, Mig(u)et: Patr. Dim. van VN Michel.

 

FD

Michet

Michez, cf. Mich(e).

 

JG

Michhoudt

zie Michou(t).

 

FD

Michiel

au génitif: Michiels [17e NF le plus fréquent en Belgique], Michils, Mickiels,-ils, Miechiels, Mikiels, -ils, génitif double: Michielsen, -ssen, génitif triple: Miohiclscns -ssens, Miechilsens. Forme néerl. de ft. Michiel.

 

JG

Michiel

Michiels-, zie Michael.

 

FD

Michielin

zie Michelin.

 

FD

Michils(en(s))

Michl, zie Michael.

 

FD

Michoel

Micholt, zie Michou(t).

 

FD

Micholet

zie Michelet.

 

FD

Michon

cf. Mich(e).

 

JG

Michon

Misson, Mis(s)onne, Mig(e)on, Nigeon, Micom, Meco(e)n: Patr. Vleivorm van VN Michel, resp. populaire vorm Migel. 1322 a Johanne Missone = 1333 Joh. Missoene, Oplinter (C.BAERT).

 

FD

Michot

Michotte, cf. Mich(e).

 

JG

Michot(te)

-os, -oo, Migot, Migeot(te), Mis(s)otten, Missoten, Mésot, Mesot(ten), Messotten, Mysoot, Mesorten, Misso(o)rten: Patr. Vleivorm van VN Michel/Migel. 1474 Michael dictus Michot, Luik (J.G.); 1678 Michel Michotte dit Michot, Luik VS 1980,385-395); 1702 Pauwels Missoot, Warhem (VERGR. 1972); 1703 Houb Mesotten, Bilzen (SCHOE.). Zie ook Nk. 1976,192.

 

FD

Michou(t)

-oit, -oel, -houdt, Missoul(le), -oel: Patr. Rom. afl. van VN Michel.

 

FD

Michy

cf. Michel.

 

JG

Michy

Mitchî, W. vorm van VN Michel. 1225 Johan Michi, Val-Benoît; 1508 Michy Renchon, Stavelot (J.G.).

 

FD

Micke

zie Mik.

 

FD

Mickené

Patr. Pic. Miquenet = Michenet.

 

FD

Micki(e)ls

zie Michael.

 

FD

Mickiels

-ils, cf. Michiels, -ils.

 

JG

Mickmans

Afl. op -man van Mik.

 

FD

Mickmans

Composé, au génitif, de moy. néerl. mick- (de mi'cfefl'regarder, convoiter') + mat 'homme'.

 

JG

Miclot

Miclotte. Dimin. en -ot et en -otte de Miquiel, forme pic. de fr. Michel (Miquelotest bien attesté en Normandie). - Cf. aussi 1444 «Miquelet le barbier» AidesNamur, 1496 «Micquelette du Prêt» AidesHainaut, 1527 «Micquelet le Tondeur» DénLens, 1556 «Miclette de Quem» BourgNamur.

 

JG

Miclotte

zie Michelot.

 

FD

Micom

zie Michon.

 

FD

Mid-

-ol, -rez, -rolet. V. MAD.

 

EV

Mid(d)el-  

-aère,   -aire,   -eer.   Car. mor. ou Fonction. Middelaar, ,,Mé-

diateur,  conciliateur".

 

EV

Midavai(s)ne

Fr. muid d'avoine: mud(de) haver. BN naar de heerlijke rente of voor een haverhandelaar of-meter. 1245 Anfrois Mui d'Avainne, Comp. (MORLET); 1494 Ghiertrud Midavaine, Dk. (TTT).

 

FD

Midavaine

Surnom: fr. muidd'avoine.

 

JG

Middag(h)

Middach: Oude vormen zoals Van der Mithaghe wekken de indruk dat het om een haag-toponiem gaat. Maar deze PlN werd nog niet gesitueerd. Aangezien samenstellingen met dag in het Wvl. door progressieve ass. tecft-uitspr. vertonen (Mestach, hoogtag, leegtag) kon Mittach aïs Mithaag gereïnterpreteerd worden en een voorzetselaanloop krijgen. Vgl. D. Mittag, Mitternacht, E. Midday, Midnight, Mvl. Middernacht, Noene (DEBR. 1970). 1269 Balduinus de Mithaghe, Ktr. (DEBR. 1980); 1394 Adaem Mithaghe = 1398 Adam van der Mittaghe, Tielt (DEBR. 1970). - Lit.: E.G. MIDDAG, De Mithaghe, van derMuthaghe, van (der) Middaghe, Middach, Middag(h). Ndl.L 1951,254.

 

FD

Middagh

Surnom: moy. néerl. middach 'midi'; comp. Midi.

 

JG

Middegaels

zie van Medegael.

 

FD

Middel bos

PlN Middelbos in Kwaremont (OV), Ooigem en Wijtschate (WV) (DF X).

 

FD

Middel(e), de

Middel: Mnl. middel: tussenpersoon. Vgl. (de) Middelaer.

 

FD

Middel, van

PlN Middel (NH, OIJ). Of een andere PlN? 1357 Heinric van der Middelt, Cent (GSB).

 

FD

Middelaar

-aire, Mid(e)laire. Surnom: moy, néerl. middelaer 'intermédiaire'.

 

JG

Middelaer, (de)

de Middeleer, -eir, Middelaar, -aire, Midelaer, -eer, -air(e), -ea(i)r, Midlaire: BerN van de bemiddelaar, tussenpersoon, makelaar. 1280 Gicebrecht Middelere, Rudekoven L (OGO); 1330 Gillis de Middelaere, Gb. (LVA1962,174); 1467 Claeis de Middeleere = 1473 Claeys de Middelare, Cent (V. LAN. 58).

 

FD

Middelburg, (van)

PlN Middelburg (OV, Z, ZH). 1498 P. van Middelborch (ICC III); 1564 Antonius Middelburch, Lv. (HENNO); 1566 Jacob van Middelborch, Middelburg-Aw. (AP).

 

FD

Middeldorp, (van)

PlN in St.-Laureins (OV). Of Middendorp (DR). 1569 Dirk Middeldorp, Essen (AP); 1583 Tijde Middeldorpes, Drente (MNT 4H).

 

FD

Middelem, van

van Middelen(s), van Midden: 1. PlN Middelem in Handzame (WV); Middelhem (PdC) (TW). 1381 Clais van Meideleem, Hooglede (SOETE); 1478 Joh. Middelem, Torn. dioc. (MUL II); 1602 Jan van Middelhem, Ktr. (KW). - 2. PlN in L of NL? 1319 Wilhiame de Middelhem, Loon

(six m).

 

FD

Middeljans

Patr. De middelste van drie Jannen (Grootjans, Middeljans en Kleinjans). Vgl. D. Mittelhans.

 

FD

Middelkamp

Naar de woonplaats te midden van het veld (kamp). Vgl. Millecamps. 1683 Hermannus Middelkamp, A'dam (MUL VI).

 

FD

Middelkoop(s)

PlN Middelkoop (ZH). 1723 Cornelis Middelcoop, Ip. (VERGR. 1968).

 

FD

Midden, van

zie van Middelem.

 

FD

Middendorp

PlN in Schoonebeek (DR). Middendorp is ook een verspreide Ndd. PlN. 1461 Kort Middendorp, Lippe (NN).

 

 

FD

Middernacht

Medernach: BN naar het tijdstip middernacht. Vgl. E. Midnight, D. Feierabend, Mittnacht. 1227 Henrici Medernach, Cent (GN); 1382 Clays Middernacht, Kuurne (DEBR.

1970).

 

FD

Middernacht

Surnom: néerl. middernacht'mi­nuit' ; comp. Minuit.

 

JG

Midelaer

-air(e), -ea(i)r, -eer, zie (de) Middelaer.

 

FD

Midi

1501 «maistre Pierre Midi substitud» AidesHainaut; surnom de motivation obscure: fr. midi; FEW 3, 72a; comp. Middagh.

 

JG

Midi

Midy: Fr. midi: middag. BN. Vgl. Middag,

 

FD

Midon(n)et

Dim. van Midon < ma donna: Madame, Mevrouw (DNF).

 

FD

Midré

-e(z): Misschien LU W. (rè)mîdré: verbeterd. 1337 Johans Midereis, Luik (HERB.); 1383 Jehans Midreit,Luik(SLLIV).

 

FD

Midré

-e, -ez. 1337 «Johans Midereis» Liège. 1383 «Jean Middreit» Jupille; p.-ê. aphérèse de w. liég. rèmîdré 'amélioré' FEW 6/1,665a, mais la prononciation du NP (mitre, cornm.de L. Remacle) oblige à rejeter cette proposition [JL, NFw].

 

JG

Midrolet

Cf. 1767 «Charles Midrouet (orig.de Châlons)» BourgLiège; sans doute à rap­procher du NF Midrouillet, attesté en Francetl d'origine toponymique (Morlet 693).

 

JG

Midrolet

Fr. FN Midrouillet: woning te midden van eikenbos (DNF).

 

FD

Midy

zie Midi.

 

FD

Miebach

PlN(NRW).

 

FD

Miechiels

Miechilsens, cf. Michiels, Michiek-

 

JG

Miechiels(s)en(s)

-ilsens, zie Michael.

 

FD

Miécret

Miecret. 1689 «Georges Mieckret» BourgNamur; nom d'origine: Miécret (Nr).

 

JG

Miécret

Miecret: PlN Miécret (N).

 

FD

Miécret

Proven. Loc. Synon. :  Mai­gret.

 

EV

Mieden

Mnl. miede: loon, huur, rente; beloning, geschenk, schat. D. Miete. BN voor eenhuurder? Vgl. D. Mieter. 1406 Loden Mieden, Bs. (PEENE).

 

FD

Mieg(h)em, (van)

van Mig(h)em, Migom: PlNMigem in Temse (OV), Miegem in Bornem (A), Mie(de)gem in Haasdonk (OV). 1315 Egidium de Mideghem, Hulst (DEBR. 1999); 1471 Josine van Miegheem, Temse (DE MAN).

 

FD

Miège, {van der)

zie van der Meersch.

 

FD

Mieghem

Proven.   Meigem    (Loc.). Synon. : VAN Meighem. N° 79.

 

EV

Miegielsen

zie Michael.

 

FD

Miegroot, van

-groet, zie (van) Migerode.

 

FD

Mielants

zie Milan.

 

FD

Miele

Miel(s), Myle, Mijl(l)e, Mylle, Mille(n), Mil(e), Miles: 1. Patr. Oude VN Milo (Dip., GN). 1305 Lambert Miele; 1308 Aelis Mieles; 1392 Piere Mielin, Ip. (BEELE); 1409 Claeys Myle = 1410 Claeis Mile; 1426 Luucie Mijlle, Ktr. (DEBR. 1958). - 2. Metr. Korte vorm van VN Emilia. 1367 ene Miele Sbarbiers, Ip. (SOETE); i544Tijsken Millen, Opglabbeek (MOLEMANS).

 

FD

Mielen, van (der)

zie van der Meylen.

 

FD

Mielke

Dimin. néerl. de Mil(le).

 

JG

Mielke

zie Milkin.

 

FD

Miels

V. MAD (Ma).

 

EV

Mientiens

zie Minnekens, Mentjens.

 

FD

Mier

Miers: BN naar de naam van de mier. BN voor een vlijtig mens? Vgl. D. Ameis, De Bie, Crekel(s). 1398 wedewe Kerstiaen Miers, Hannekin Miere, Kanegem (DEBR. 1970).

Mier, van de: Br. ontronde vorm van Van de Moer (vgl. Br. brier < broer).

 

FD

Mierde(n), van der

zie van Miert.

 

FD

Mieremet

Wvl. adaptatie van Mermet.

 

FD

Mieren, van der

Br. ontronde vorm van Van der Mueren of Van der Moeren. Of var. van Van der Mierden (ass. rd/r).

 

FD

Mierenhoucht, van

Br. ontronde vorm van Van Moerenhout. 1756 Vincent van Hierenhoudt,Bs. (VS1973,48).

 

FD

Mierlam

Mierlants, zie Milan.

 

FD

Mierlo(o), van

van Mirlo: 1. PlN Mierlo (NB). 1319 Johanne de Myerle, St.-Tr. (CST); 1333 Makarius de Mierle, Mech. (SLLIII); 1406 Hogaert van Mierle, Watermaal (PEENE); 1599 weduwe Huyberts van Mierloe, Helmond (HB 425). -2. PlN Mingerlo in Neervelp (VB). 1381 Katelinen van Mingerloe = 1388 Kathrinen van Myerloeja, (C.BAERT).

 

FD

Miermans

Afkomstig van Mierde (NB). 1602 Cornelis Miermans, Hooge Mierde-Aw. (AP).

 

FD

Miermans

Composé, au génitif, de flam. miere 'prairie' + man 'homme', comp. comme Meer(e)man.

 

JG

Miermont

1597-98 «de Miermont» Comptes-Nivelles; nom d'origine: Miermont, à Saive (BTD 63, 89) et à Retinne (Lg) (comm. R. Radermecker).

 

JG

Miermont

PlN in Retinne (LU) en Saive (LU) (KCTD 1990-91,89): 1288 Merlemont. Of Mielmont in Onoz(N)(J.G.).

 

FD

Mieroo

Proven. Meerhout (Loc.).

 

EV

Mieroo

zie Miraux.

 

FD

Mierop, van (de)

Mierop, van de Mieroop: PlN Mierhoop, Mierop in Nieuwenhoven (St.-Tr.). 1255 Arnoldus de Mirop, St.-Tr. (HERB. 1947,74); 1361 Mierhop = Jan Miroep te Brucel ghesint, Lv. (DE MAN1981); 1364 Joh. de Mierhoepe...bona sua de Mierhoepe, St.-Tr. (CSTI); 1380 her Jans...wylnen van den Myerop, St.-Tr. (GHYSEN); ± 1400 Johannem de Mirop, L (GRAUWELS1981).

 

FD

Miers

1. V. Meers. —- 2. V. MARU. Mies(t),   Miesse(n),   Miet(te).   V.MAD (Maz, Mad).

 

EV

Miers

zie Mier.

 

FD

Miers, van der

zie van der Meersch.

 

FD

Miert,van

van der Mierde(n), van (der) Meert, Vermier(d)t: PlN Mierde (MB). 1296 Peter van Meerde = van Mierde = van Merde, Her. (DERCON); 1340 Joh. de Mierde, Tnh. (VERB.); 1374 Adaems van Mierde, van thertoghen Bossche, St.-Tr. (GHYSEN).

 

FD

Mies

au génitif: Miesen. Var. de Meis, Meys.

 

JG

Mies(en)

Miesse(n): Patr. Korte vorm van VN Bartholomeus (V.D. SCHAAR).

 

FD

Mies, van der

van der Miès(e), zie van der Meersch.

 

FD

Miesse

génitif double : Miessen, génitif triple : Miessens. Var. de Meis, Meys(e).

 

JG

Miest

Door W. reductie < Miester.

 

FD

Miester, de

zie de Meester(e).

 

FD

Miesterman

Afl. van De Meester. 1368 Gilijs Mesterman = Meesterman, Zoutleeuw (HB 833).

 

FD

Miet(te)

1. BerN Dim. van Ofr. mie < Lat. medicus: geneesheer. 1295 Guillermus le Mie, St.-Q.; Thomas Miet de Joncourt (MORLET). - 2. BN. Korte vorm van Amiet(te), dim. van ami(e): vriend(in) (Patrom). 1319 Johanis Miete, Abbeville.

 

FD

Mieter, de

zie Myter.

 

FD

Miette

1777 «Germain Miette» Couvin; sur­nom: anc. fr. miette 'petite amie', aussi w. nam. one miyète 'un peu' FEW 6/2, 69a, p.-ê. surnom d'une personne très petite.

 

JG

Mievis

Mie-, Miewis, Mie-, Myvis. Var. de Meeuwis, Mevis.

 

JG

Mievis

Miévis, Miewis, Miéwis: 1. Zie Meus. - 2. PlN? 1388 Wilheame de Mievis, Borgworm (CSP).

 

FD

Mievis

V. Meuw(e)s(e).

 

EV

Miga

V.  MAD   (Mak).

 

EV

Migault

Migale, zie Michaud.

 

FD

Migchels(en)

zie Michael.

 

FD

Migdal

Proven. Micheldal, ,,Vallée de la Michel(beke)".

 

EV

Mige-

-on, -ot(te). V. MAD (Mak).

 

EV

Mige-

Thème anthrop. secondaire de Mich-, par sonorisation de la mi-constrictive tch > dj. • Migeal, Migeaux (forme vocalisée). 1659 «vefve Henri Migea» DénSalm; var. de Mi-chal(le), comp. Migel, forme populaire de Michel (Dauzat 434). - Migeon. 1363 «Mi-gons li Franchoise» PolyptAth, 1752 «films Joannae Mariae Migeon » AnthrStHubert ; var. de Michon. - Migeot, w. nam. Midjot. NF de l'Es&M et du départ, des Ardennes (Genea-Net), cf. aussi 1472 «Jacquemin filz de Henry Migeot» DénVirton; var. de Michot. - Forme fém.: Migeotte, w. nam. Midjote. Également NF typique de l'Entre-Sambre-et-Meuse, cf. 1460 «Wathier Migeotte» Hemptinne-lez-Florennes, 1616 «Toussains Migeotte» Prin-cipChimay; var. de Michotte. - Miget. Var. de Michel.

 

JG

Migeal

Migeaux, zie Michaud.

 

FD

Migem.van

zie van Mieg(h)em.

 

FD

Migeon

-eot(te), zie Migon.

 

FD

Migerode, (van)

van Migro, Miggerode, Micerode, van Miegroot, van Miegroet, (van) Megroot, van Meigroet, Megroedt, van Mingroot, (van) Mingeroet, Mingerhoet: PlN Migerode in de buurt van Dendermonde (OV). Migrodries in Schoonaarde en Migrostraat in Dend. 1378 Margriete van Migrode, Dend. (OSD); 1480 Jan van Mighero, Gheert van Migghero, Appels (CED); 1501 fil Godefridi de Miggheroe; 1520 Gosuwinus Migro, Dend. (MULIII).

 

FD

Miget

zie Michel.

 

FD

Miggens

zie Michens.

 

FD

Miggerode

Proven. 1. Muggerode, ,,Essart des moucherons". — 2. Miegrode, ,,Essart du sieur Remy".

 

EV

Miggerode

zie (van) Migerode.

 

FD

Mighe

Hypoc. de Miguel, var. de Michel.

 

JG

Mighem, van

zie van Mieghem.

 

FD

Migliore

-ori(ni): It. BN < Lat. melior. Vgl. Fr. Meilleur.

 

FD

Mign(i)olet

Miniolet: BN Mfr. mignolet: lief. 1286 Henri Mignolet, Binche (J.G.); 1690 LudovicusMinjolet, Namen (MUL VII).

 

FD

Mignard

Mingaars: BN Fr. mignard: bevallig, lieftallig. 1750 Joannes Minckaers = Minjaars, Ginneken; 1781 Jacob Mingaers, Princenhage (PDB).

 

FD

Mignard

Surnom: fr. mignard 'délicat, gra­cieux' FEW 6/2, 140a; cf. p.-è. 1279-80 «Carie Migna cui il dist let» RegTournai.

 

JG

Migneau

Migneaux, Mingneau. 1266 «Mi-gnau» ChartesHainaut, 1267 «Margerite li feme Jakemon de Mignau» CensHerchies, 1365 «Ysabiaul de Mignaut» TailleMons; nom d'origine : Mignault (Ht). Cf. aussi Min-jauw.

 

JG

Migneau(x)

-aux, Mignauw, Mingneau, Minjauw, -jeau, Menia, Mingou(w), Minjou, Min-Jou: 1. BN < Ofr. mignel, dim. op -el, syn. met Mignon, Mignot: lief(tallig), bevallig. 1753 Francis Mignau, 1760 Mijnjauw, Oostrozebeke; 1757 Fr.

Mijngauw; 1717 Janneken Minjauw, Gottem (KW II). - 2. PlN Mignault (H). 1230 Theoderico de Mignau; 1288 Watiers de Mignau, H (CSWI).

 

FD

Mignolet

Migniolet. 1262 «Theodericus dictus Mignoles de Lounis frater dicti Egidii» Cart-StHubert, 1286 «Henri Mignolet» CartBinche; surnom: moy. fr. mignolet 'plaisant, agréable; gracieux' FEW 6/2, 140a.

 

JG

Mignolet

Proven. Mignault (Loc.), avec le suffixe -et (aïs), d'orig. Synon. : Mingneau, Mino.

 

EV

Mignon

1. Car. mor. ,Joli, gra­cieux" (Souvent péjorat.) N° 252.

  2. V. MAD (Man).

 

EV

Mignon

Mignion. 1257 «Adan le Mignon» BaillNivelles, 1289 «Jehans li Mignons» CensNamur, 14e s. «Gertras feme Gillot le Mignon» DocLens, 1472 «Jehennin le Mi­gnon» DénLaroche, 1628-29 «Françoi Le Mignon» émigré en Suède; nom de métier: w. liég. mignon 'chaudronnier' FEW 6/1, 203a (où la date est à corriger), de préférence à moy. fr. mignon 'homme de bonnes fortunes' FEW 6/2, 14la. Cf. aussi Lemignon.

Mignot, Miniot. 1279-80 «Mignot de Biétune et Beghinette s'amie» RegTournai, 1286 «Huars li Mignos» CartMons, 1288 «Jeh. Mingnot» DettesYpres, 1317 «Jehan Mignot» Comptes-Mons, 1472 «Henry Mignot» DénVir­ton, 1518 «Jeno Migno» Cerfontaine, 1532 «Pierre Migno» BourgNamur; surnom: anc., moy. fr. mignot 'gentil, gracieux', moy. fr. mignot 'favori; personne douillette' FEW 6/2, 139a.

Forme fém.: 1289 «Erebous li Mingnote» CensNamur, 1360-61 «Biétris li Mignotte» PolyptAth, 1449 «Fierait Mingnotte» Aides-Namur.

« Dimin. en -eau: 1308 «Mignotel», 1309 «Mignotaus», 1309-10 «Mignotiaus» Comp-tesMons.

 

JG

Mignon(e)

Mi(g)nion, Lemignon: Fr. mignon(ne): lieveling, geliefde, minnaar (maîtresse), ook Ofr. mignon: bedelaar. 1257 Adan le Mignon, Nij vel (J.G.); -1300 Walteri Minioen, Ktr. (DEBR. 1980); 1751 Ant. Mignon, Ekeren (AP).

 

FD

Mignot

-otte, Miniot: BN Ofr. mignot: lieftallig, bevallig, vriendelijk. 1309 Roberto le Mignot clerico, Ktr. (DEBR. 1980); 1317 Johanne Mignot, Dk.(SLLIII).

 

FD

Migom

zie van Mieghem.

 

FD

Migon

-ot, Migeon, -eot(te), Nigeon: 1. Afl. van ami < Lat. amicus: vriend (Patrom). - 2. Zie Michon, Michot(te).

 

FD

Migro, van

zie (van) Migerode.

 

FD

Miguel, (de)

Miguelez: Patr. Sp. voor Michael. Miguet, -ez: i. BN amiguet, dim. van amicus: vriend (Patrom). - 2. Zie Michel.

 

FD

Miguet

Dimin. de Migu(el), var. de Michel.

 

JG

Miguet

Migy. V. MAD (Mak).

 

EV

Mihaïl

Mihail(of), -ov, Mihajlovic, Mihaljevic,

Mihalovics, Mikhaloff, Mixailof: Patr. Slav. vormen

en afl. van VN Michael.

 

FD

Miick(e)

Muck(e), Mückle, Muckle, Muckel, Mückel: BN D. Miicke: mug (en dim. -le). 1279 Herm. dictus Muckelin, Faits (BRECH.).

 

FD

Mijere, de

Myers, zie de Meyer(e).

 

FD

Mijlemans

cf. Mylemans.

 

JG

Mijlemans

Milleman, Meleman, Mylemans, Meylemans, Meijlemans: Afl. van Van der Mijlen, Vermijlen. 1515 Henrick Mylemans, Nertem (IOT); 1600 Michiel Melemans; 1616 Joannes Mijlemans (SELS).

 

FD

Mijnes

zie Minne.

 

FD

Mijnhardt

zie Meynaert(s).

 

FD

Mijnheer

zie Menheer(e).

 

FD

Mijnsbrugg(h)e, van der

zie van der Mensbrugghe.

 

FD

Mijsbergen

 1. PlN in Chaam (NB): 1610 opten Mijsberch (med. L. Adriaenssens, A'dam). - 2. Zie Mynsberghe.

 

FD

Mijter

Myter, de Mieter: BerN van de mijter, die hout of hooi op mijten stapelt. 1381 Calle Miters, Ossenisse; 1382 Jan de Mitere, Hulst (RAK); 1575 Thijs Mijters, Bilzen (SCHOE.).

 

FD

Mijts

zie Meyts.

 

FD

Mijwaard

zie Meyvaert.

 

FD

Mik(i)els

Mikkelsen, zie Michael.

 

FD

Mik, (de)

Mick(e), Mycke, Mijcke: Mnl. micke: brood

van tarwe en rogge. BerBN. 1356 Wouter Miche,

Anderlecht (PEENE1949); 1443 Gheerd Micke,

Aw. (VLOEB.).

 

FD

Mikelberg

zie Michelberg.

 

FD

Mikhaïloff

zie Mihaïl.

 

FD

Mikiels

-ils, cf. Michiel, -iels.

 

JG

Mikiels

V. Michel.

 

EV

Mikkers

Afl. van Mnl. micken: scherp kijken,

turen? Veeleer var. van Mikels, Michiels.

 

FD

Mikolajczak

-coak, -czyk: Patr. Poolse vorm van HN Nicolaus (NAUMANN).

 

FD

Mil

Mille, Myle, Mylle. 1544 «Myl» DénSta-velotMy; généralement, Mil, Mille, hypocor. de lat. Aemilius, Emile, ou de germ. Ameile [secondairement, nom d'origine: e.a. (Ham-me-)Mille (BrW), cf. 1501 «Jehan de Mille» AidesHainaut].

» Dérivés: Milard, Millard. 1324 «Ameile dit Milart» AnthrLiège, 14e s. «Milars de Vorus», «Millars de Noville» DénHesbaye; dérivé en -ard, cf. aussi Melard. - Milet, Millet, -es. 1280-81 «Jehan Milet» Reg­Tournai, 1286 «le cortius Milet le Cambier» CartBinche, 1294 «ab Amelio dicto Milet» AnthrLiège, 1296 «Jehan Milet» TailleParis, 1397 «Badewin Milet de Hemericourt» Cart-ValBenoît, 1606 «Francoy Milleit» Bourg-Dinant. - Miloche. - Milon, Miloen (forme néerl.). 1244 «Milon de Saint-Marc» Chir-Tournai, 1280-81 «Jehennés li fius Milon» RegTournai, 1472 «Alis vesve de Milon» DénChiny; dérivé ou cas régime. - Milot, Milo, Millot. 14e s. «Colars Milos de Go-rouve» DénHesbaye; dimin. en -ot double dimin. en -eau: 1324 «Amelius Milotiaux» AnthrLiège. - Milquet. Dimin. en -ket. -Milkain, Milkin. 1280 «signor Millekin» PolyptLiège; dimin. en -kin.

 

JG

Mil

zie Miele.

 

FD

Mil-

-e, -eband, -et, -grom, -homme, -is(sen), -ius, Millard- -houx.V. MAD (Ma).

 

EV

Mil-

-otte, -quet.V. MAD (Ma).

 

EV

Mil(e)chmann

D. Milchmann: melkman.

 

FD

Mil(l)ord

E. Mylord. Vgl. Menheer(e), Messire.

 

FD

Mil, de

Volgens PEENE 1949 ontrond < De Mul: mulder, molenaar. BerN. 1356 Claes de Mil, Pamel; 1399 Maerc de Mil; 1404 Jan de Mil, Bg. (SIOEN); 1535 Antonis de Mil, Bs.; 1623 P. de Mil, Gent-Aw. (AP).

 

FD

Mil, van

Famil: PlN Mil (NB). 1746 Jacobus Famil (iszoon van) 1741 Alexander van Mil, Zwevezele(med. G. Bruyneel).

 

FD

Milaire

Millair(e), Miler: W. uitspr. van Miller. Milan,  ilaenen, Milang, Millan(d), -ang, Milan(t)s,Milaents, Mie(r)lants, Mirland, Mierlam, Melan, Mélang, Mélan(t), Meylan, Melaen, Mullane: 1. PlN Milaan, It. Milano, Fr. Milan, D. Mailand. 1321 Joh. Meylaen = 1322). Meylan = 1340). Meylaens, Tn. (C. BAERT); 1319 Matius de Mierlan, Luik; 1314 Franciscus de Mediolano = 1328 François de Melan = 1334 F. de Milan, Luik (SLLIII); 1551 Aart

Mijlants, Diepenbeek-Aw. (AP). - 2. PlN Milan in Longuenesse (PdC). 1298 Boid de Milane, Kales (GYSS.l963).

 

FD

Milaire

Millaire, Miler, Miller 1540 «Piron Milaire de Raeskingnoul » AnthrLiège; francisation du NF ail. Mùller, Miller (= meunier).

 

JG

Milan

Milants, Milacnts, Melan, Me-, etc. 1298 «Boid de Milane» OnomCalais, 1319 «Matius de Mierlan» Liège, 1314 «Franciscus de Mediolano» = 1328 «François de Melan» = 1334 «François de Milan» Liège; nom d'origine: Milan (Italie), mais aussi topon. à Longuenesse (PdC), etc.

 

JG

Milan(ts)

1.  V.   Meilland(er).   — 2. Car. mor. Milan, ,,H.  rapace".

NOB   288,   292.      3.   V.   MAD (Ma).

 

EV

Milard

-aerts, -as, zie Millard.

 

FD

Milard

Millard, cf. Mil(le).

 

JG

Milauvre

NF attesté à Charleroi depuis 1832 (GeneaNet), qui pourrait être une traduction maladroite d'un NF flam. du type Delhove, Delhauve, mais la première syllabe serait à justifier (issu de emmi 'au milieu de', comme Milcamps?); p.-ê. simple nom d'enfant trouvé [avec la collab. de L.-A. Cougnon].

 

JG

Milbau(d)

Milbou(w): Patr. Germ. VN mil-balth?

 

FD

Milbert

Milbers, Milberg: Patr. Germ.VN mil-berht

(DOT)?

 

FD

Milcamp(

zie Millecamp(s).

 

FD

Milcamps

Milecam, Millecam, -amps. Mil-lekam, Milicamp, -amps, Milicant, Milikan, Millecaen, Melecaen, etc. 1264 «enmi les Cans» NécrArras, 1304 «Andriu d'Enmisles-kans» Haut-Ittre, 1780 «Joseph Milcamp» Charleroi; nom d'origine: emmi les camps 'au milieu des champs', topon. e.a. à Flobecq (Ht), Rebccq (BrW) et à Digny (Eure-et-Loir). -Bibliogr. : Fr. Debrabandere, De FN Mille-camp(s), dans De Leiegouw 35, 1993, 351-4.

 

JG

Milcamps

Proven. Dép. Rebecq. Mildaad,  Milde  Car.  mor.  Mildda-

d(ig), ,,H. généreux". N° 270.

 

EV

Milcent

1250 «Heluidis et Milesendis», «Mille-sendis» Nethen, s.d. «commemoratio Miles-cendis matris Lyberti de Soignies» ObitHuy, 1472 «Jacomin Milcens» DénVirton; nom issu de l'anthrop. germ. fém. mili-sindis.

 

JG

Milcent

Metr. Germ. VN Milesendis (MORLETI).

1472 Jacomin Milcens, Virton (J.G.).

 

FD

Milcher(s)

zie Melchior, Mulkers.

 

FD

Milchers

Milkers, cf. Meulkers.

 

JG

Milckens

Dérivé en -ken, au génitif, de Mil(le).

 

JG

Milckens

zie Milkin.

 

FD

Mildaet

Mildaad: i. Zie Millar(d). - 2. Misschien met epenthetische 1 < Medaet, Medard. 1632 Medaerts, 1664 Medaets, Lubbeek; 1673 Medaert, Sint-Pieters-Rode; 1830 Meduijts, 1857 Mildaed, Kortrijk-Dutsel (PDB).

 

FD

Milde

 (de) Mild(e), de Mil(d)t: BN: mild, zacht, weldadig. 1545 Joost de Milde, Den Haag-Aw. (AP).

 

FD

Milders, van

zie van Mulder(s).

 

FD

Mildijn

-yn: Var. van Melijn (met d-epenthesis)? Silezische FN Mildin? 1651 Mildin, Stiermarken; 1773 Mildin, Silezië (PDB). Mile, zie Miele.

 

FD

Mile

zie Milet.

 

FD

Mileband

Wsch. var. van Milbau(d).

 

FD

Milecam

cf. Milcamps.

 

JG

Milecan(t)

zie Millecamp(s).

 

FD

Mileghem, van

PlN Millegem in Ranst en Mol (A). 1371 Agneesen van Mieldenghem, Ktr. (DEBR. 2002); 1377 Katline van Milleghem, Lier (FRANS).

 

FD

Miler

cf. Milaire.

 

JG

Miler

zie Milaire.

 

FD

Miles

1. Var. van Miels; zie Miele. - 2. Spellingvar.

van Milis.

 

FD

Milet

Millet(t), Miled, Milliet, -iez, -iex: Patr. Dim. van VN Amelius, Amelis. 1294 ab Amelio dicto Milet, Luik (RENARD 237).

 

FD

Milet

Millet, cf. Mil(le).

 

JG

Mileur

Francisation de Mil(l)er ou bien var. de Milleur.

 

JG

Mileur

zie Meilleur.

 

FD

Milgram

Milgrom: Milgraum D. dial. vorm voor Milchra(h)m < Mhd. milchroum: melkroom. BerBN voor boterkarner, melkbereider (BRECH.).

 

FD

Milh

Oostendse familie afkomstig vanPlassac (Char.-Mar.). Misschien = Mille.

 

FD

Milhomme

Reïnterpretatie van Malhomme of Milon(e)?

 

FD

Milhomme

Surnom composé: fr. mille hommes, à rapprocher d'anc. fr. millenier 'chef mili­taire qui avait mille hommes sous ses ordres' Gdf 5, 332 [MH]; comp. aussi 1709 «32000 hommes, sergent» Mons (BTD 16,250).

 

JG

Miliaux

zie Milliau.

 

FD

Milicamp

-amps, Milicant, -kan, cf. Milcamps.

 

JG

Milicamp(s)

Milican(t), zie Millecamp(s).

 

FD

Miliche

zie Melis.

 

FD

Milio

zie Millot.

 

FD

Milis

-isse, -iche, génitif: Miliscn, -issen. Var. de Mélis(se).

 

JG

Milis(en)

Milisse(n), zie Melis.

 

FD

Militis

(NF de la région d'Arlon). Sans doute génitif de lat. miles 'soldat', dû à une lati­nisation d'un surnom de ce type.

 

JG

Milius

Patr. Korte vorm van HN Aemilius. 1722 Theodorus Milius, Goch-Aw. (AP).

 

FD

Milkain

Milkin, cf. Mil(l)e.

 

JG

Milkers

cf. Meulkers.

 

JG

Milkers

zie Mulkers.

 

FD

Milkin

-kain, Mielke, Milckens, Milliken, Mulkin, -quin, -k(i)ens, Meulkens: Patr./Metr. Dim. van VN Mille; zie Miele. 1268 Boudericus Milleke, Ip. (BEELE); 1385 Katherine dicte Mulkens,Tg. (TYTGAT); 1671 Geurdt Mulckens, Bilzen (SCHOE.).

 

FD

Mill

Mills: E. PlN Mill: molen. 1242 Walter Attemille, Sussex (REANEY).

 

FD

Mill-

-e, -er.  1. Proven. ou Profess. Mill,   Miller,   ,,Moulin,   meunier" (N. angl.). — 2. V. MAD (Ma).

 

EV

Mill(i)an

Melian(i): 1. Patr. Korte vorm van VN Maximiliaan, Lat. HN Maximilianus. 1340 Johannis dicti Miliaen, Hoegaarden; 1357

Godefridi Milians, Tn. (C.BAERT). - 2. Var. van Milan.

 

FD

Millair(e)

zie Milaire.

 

FD

Millaire

cf. Milaire.

 

JG

Millan

zie Millian.

 

FD

Millan(d)

-ang, zie Milan.

 

FD

Millar(d)

-art, Milard, -aerts, Mel(l)ia, Mildaad, -aet, Mélard, Melard, -art, -a(er), -aert(s), -aerst, -ardi, -ardy, Me(e)laet, Mellaert(s), -aers, -aart, -a, Melort, Mellor, Meylaer(t)s, Meijlaer(t)s, Meljaerts: Patr. Afl. van Lat. HN Amelius, Amilius. De gemouilleerde 1 verklaart de vormen Meljaerts, Meylaerts en Mildaet (DEBR. 1985). 1292 Amele condist Melar; 1324 Ameile dit Milart, Luik (RENARD); 1309 Jehan Millart, Senlis (MORLET); 1333 Ameles Melars = 1334 Ameles Milars, LU (SLL III); 1458 Amele Melair, Kemexhe (HERB.). Zie ook (van) Mellaert(s).

 

FD

Millard

cf. Milard.

 

JG

Mille

cf. Mil(le).

 

JG

Millecam

-camps, -kam, -caen, cf. Milcamps.

 

JG

Millecam

V. Milcamps.

 

EV

Millecamp Mille, (s)

-champs, Millescamps, Millecam, -caen, -kam, -quant(s), Mil(l)ecan(t), Myllecan, Milcamp(s), Milicamp(s), Milican(t), Millicant, Melecaen, Demil(l)ecamps, Oemillequand: PlN Pic. Mi-les-Camps: te midden van de velden, b.v. 1275 a Milecamp, Vloesberg (VR 57r°); 1284 Mi les champs (Eure-et-Loire) (VINCENT, KCTD1933, 117-141); Milcamps in Roosbeek (WB). 1264 Enmi les Cans, Atrecht (NCJ); 1304 Andriu d'Enmileskans = Andrius d'Enmilecans, Itter (CSWI); 1321 Nicholes Demilescans (DEBR. 1980); 1396 Pieter van Milcam, Ghoy; 1396 Wouter van Mylcamp, Scheldewindeke (DE B.); 1545 Willem de Melecamp, Dk.-Aw. (AP); 1584 Peter Melican, Aw. (AB). - Lit.: F. DEBRABANDERE, De familimaamMilkcamp(s).LG 1993,351-4.

 

FD

Milleman

zie Meleman, Mijlemans.

 

FD

Millen

zieMiele.

 

FD

Millenaar

Afkomstig van Millen (L).

 

FD

Miller

cf. Milaire, Miler.

 

JG

Miller

zie Millier.

 

FD

Millerot

Milroud: Vgl. Fr. FN Millereau, -eret, -eron. Afl. van VN Amelius (vgl. Millard)?

 

FD

Millescamps

zie Millecamp(s).

 

FD

Millet

1.  Profess.  „ (Marchand de) milet". — 2. V. MAD (Ma).

 

EV

Millet

-es, cf. Milet.

 

JG

Millet

zie Millot.

 

FD

Millet(t)

Zie Milet.

 

FD

Milleur

1.   Proven.   Millière   (Dép. Assesse), ,,Champ de milet". — 2.

V. Meilleur.

 

EV

Milleur

cf. Meilleur.

 

JG

Milleur

zie Meilleur.

 

FD

Millevert

Milleuert: Patr. Germ. VN mili-berht: Melevertus (MORLETI).

 

FD

Milleville

1. Proven.  ,,Domaine du sieur Milon". — 2. Merville (Loc.

fr.).

 

EV

Milleville

Milville (NF de la région de Corai-nes). À comprendre comme (em)mi la ville, habitant au milieu de la ville; comp. Milcamps et Millevoye.

 

JG

Milleville

-vylle, Milville, Mylleville: PlN Mi-la-ville: midden in de stad, het dorp. PlN in Boubers-lez-Hesmond (PdC). 1273 Colars Demmileville, Dk. (FST); 1278 Liétart Denmilevile, Flines (CAF); 1375 Will. d'Emileville, Luik (SLLIV); 1432 Maes van Milevile, Rijsel (PARM.).

 

FD

Millevoye

Nom d'origine: emmi la voie 'au milieu de la route', comp. Milcamps.

 

JG

Millevoye

PlN Mi-la-voie: te midden van de weg.

 

FD

Milli

zie Millier.

 

FD

Milliau

Miliaux: 1 Patr. Dim. van VN Amilius. Vgl.

Millard, Millot. - 2. Evtl. PlN Millau (Aveyron).

 

FD

Milliau

Sans doute nom d'origine: Millau (Aveyron) et donc NF importé.

 

JG

Millicant

zie Millecamp(s).

 

FD

Millier

-ers, Mu(e)ller, Mulher, Miller, Möller(s), Mo(e)ller, Möhler: D. BerN Müller: mulder.

 

FD

Millier

-iex, -iez, Milli, Meli, Mellier, Mely: Patr. Germ. VN mil-hari: Mileharius (MORLETI). 1386 Girart Millier, Dole (MARCHAL).

 

FD

Milliet

-iez,-iex, zie Milet.

 

FD

Milliken

Zie Milkin.

 

FD

Milling

Zie Melin.

 

FD

Millington

PlN Cheshire.

 

FD

Millions

zie Milon.

 

FD

Millioud

Millioen. V. MAD (Ma). Mills. 1. N. angl. V. Mille. — 2. V.

MAD (Ma).

 

EV

Millis

Var. de Mélis(se). Cf. aussi 1512 «Lam­bert de Millis» BourgNamur.

 

JG

Millis, (van)

(van) Melis: PlN Milheeze (NB). 1397 Melijs van Milheze; 1442 van Meelken Milices man; 1463 Melis van Millis, Helmond; 1512 Marij van Milheze, Den Bosch (HB).

 

FD

Millo(e)n

zie Melon, Milon.

 

FD

Millon,(van)

van Mellon, van Mellom:PlNMillun (NRW). 1443 Marcelis van Melon...van Milom bovenCuelne(PARM.).

 

FD

Millot

Milo(t), Milliot, Milio: Patr. Vleivorm van VN Amilius, Amelis. 136 e. Ameyle dit ly gros Mylot; 1324 Amelius Milotiaux, Luik (RENARD); 1544 Troylus Mylo, Bergen-Aw. (AP). Zie ook Melot.

 

FD

Mills

1. Zie Mill. - 2. Patr. Vgl. Miele.

 

FD

Milly

1.   Profess.  Millier.   ,,Produc­teur de milet". — 2. V. MID.

 

EV

Milman

Millman: E. afl. van mill: molen; vgl. Meuleman.

 

FD

Milne

Proven. Mielen (Loc.). — 2. Milieu (Loc.). Milo. N. de baptême. 1. N. romain.   2. V. MAD (Ma).

 

EV

Milne(s)

E. PlN Mill, Oe. mylen: molen. 1296 Nicholas atte Melne, Sussex; 1332 Robert del Miln, Cumberland (REANEY).

 

FD

Milner

Millner: E. BerN van de molenaar. Of ontrond < D. Mûlner. 1297 Robert le Milner, York (REANEY).

 

FD

Milo

zie Millot.

 

FD

Miloche

cf. Mil(le).

 

JG

Miloche

Milochevitch, zie Milosevic.

 

FD

Milon

Miloen cf. Mil(le).

 

JG

Milon

-one, Mylon, Millon, Millions, Mellion, Mil(l)oen, Melo(e)n, Mélon(t): Patr. Vleivorm van VN Amilius/Amelis of verbogen vorm van oude VN Milo. 1244 Milon de Saint Marc, Dk. (J.G.); 1584 Andries Milioens, Aw. (AB).

 

FD

Milonton

Wsch. < Millington (Cheshire): 1254 Milinton (EKWALL1974,326).

 

FD

Milord

Car. mor. Sobriquet fr. da­tant de la guerre de Cent ans. ,,H. très riche".

 

EV

Milord

Surnom d'une personne riche ou distin­guée: angl. milord.

 

JG

Milord

Zie Millord.

 

FD

Milos(evic)

Miloche(vitch): Kroatische FN < Slav. Mil < Germ. VN Milo (DS). Milot, zie Millot. Milpas, zie Meulepas.

 

FD

Milot

-o, Millot, cf. Mil(le).

 

JG

Milquet

cf. Mil(le).

 

JG

Milquet

Mulquet, Mulkai, -ay: Patr. Rom. dim. op -quet, resp. -quel (LU W. -kai) van VN Mille (zie Miele). Let op de ronding i/u, vgl. Milkin/Mulkin. 1450 Jehan Mulkeaul, Luik (HERB.).

 

FD

Milroud

zie Millerot.

 

FD

Mils

zie Melis.

 

FD

Milstein

Milsztajn, Milsztejn, zie Muhlstein.

 

FD

Milt.de

zie de Mild(e).

 

FD

Miltau

Milteau < Mileteau, dim. van Milet.

 

FD

Miltenburg

Miltenberger: PlN Miltenberg (BEI). 1549 Jakob Miltenberg, Wûrzburg (BRECH.).

 

FD

Milton

Proven. Loc. angl. Min,- Minc(ke),   Mind-   -ers,   -lin, Min-   -e,   -é,   -et(te).   V.   MAD (Man, Mank, Mand).

 

EV

Milts

Zie Milz.

 

FD

Milville

cf. Milleville.

 

JG

Milville

zie Milleville.

 

FD

Mily

Nom d'origine: Milly (Rhône)?

 

JG

Milz

Milts: Patr. < oude vleivorm Mildizo. 1135 Adolphus Milzo, Keulen (BRECH.).

 

FD

Mimeleers

Wsch. var. van Mingeleers.

 

FD

Min

Var. de Minne plutôt qu'aphérèse de Wil-lemin, Jacquemin, etc.

 

JG

Min-

-ick, -igh, -ique.V. Dominique.

 

EV

Min(n)i

zie Menu.

 

FD

Min(n)on

1. Fr. minon: kat. Overdr. Mfr. minon: bedrieger (HERB.). - 2. Patr. Afl. van Jacquemin (Jamin) of Guillemin (RENARD 237).

 

FD

Min, (de)

Demin, Demin(n)e, Demmin: Mnl. minne: geliefde, beminde, zoogmoeder, min. Vgl. Minne, Goeminne.

 

FD

Mina(s)

W. vorm van Minard.

 

FD

Minaker

Slav.-joodse BerN Menaker, Meniker: slager (PDB).

 

FD

Minard

-art(z), -aer, zie Minnaar(d).

 

FD

Minart

1271 «Minars» DettesYpres; var. à Ménard ou bien du thème de Minet.

 

JG

Minc(ke)

zie Mencke.

 

FD

Mince

Mincet, dim. van Fr. mince: klein, tenger.

 

FD

Minchart

Minsart, p.-ê. aussi Mensard. Surnom : anc. fr. (pic., norm.) minçart 'homme mince' FEW 6/2, 133b; cf. aussi Mansart

 

JG

Minchart

zie Minsaert.

 

FD

Minche

1285 «Jehans li Minches» Fores! (Nord); surnom: pic. minche 'mince; grêle' FEW6/2, 133a.

 

JG

Minchenberg

Minkenberg: Met Beierse ontronding

< PlN Miinchberg (BEI). 1505 Seb. Minchberger, Spiers (BRECH.).

 

FD

Mincier

cf. Mencier (= Melchior).

 

JG

Mincier

zie Manchier, Mencier.

 

FD

Mincke

Myncke. Peut-être du moy. néerl. menk,

minke 'mutilation, handicap physique' comme surnom ou bien de pic. minck 'lieu couvert pour l'adjudication du poisson' FEW 16, 559a, comme nom de résidence; pour Debrab., ce serait plutôt une var. de Mencke, Menke.

 

JG

Mincourt

Nom d'origine: Maincourt (Seine-et-Oise).

 

JG

Minden

PlN (NRW, RP).

 

FD

Minder

Surnom: moy. néerl. minder 'moindre, plus petit'.

 

JG

Minder, de

Minder(s): Mnl. minder: kleiner, jonger, minderjarig. Vgl. Mineur. 1281 Beatrix Minoris,

Smetlede (HAES.); 1343 Heinric de Mindere, Cent (RSGII).

 

FD

Minderhout

PlN (A). 1392 Weenmaer van Minderhout, Aw. (CLEMEUR); 1412 Heinric van Minderhout, Aw. (ANP).

 

FD

Minders

zie Meijnaert(s), de Minder.

 

FD

Mindry

zie Meyndrickx.

 

FD

Mine

1598 «Melchior Mine» DénWavre; sur­nom: pic. mine 'mesure agraire', fr. mine (de houille, etc.) ou bien fr. mine 'physionomie' ; cf. aussi Minne.

 

JG

Mine

zie Minne.

 

FD

Minebo

zie Minnebo.

 

FD

Miner

zie Minor(s).

 

FD

Minet

Minez. 1417 «Denis Minet» PolyptAth, 1522 «Franchois Minet», 1527 «Willame Mynet» BourgNamur, 1542 «Gran Jan Mines» Pondrôme, 1602-3 «Anthoine Minez» Terriers-Namur, 1624 «Alexandre de Minet» Bourg­Namur, 1624 «Jean Minet dit Phouillin» Cerfontaine, 1650 «Jan Minet dit Phoillien» Morialmé; dérivé par aphérèse de Jacque­mine!, Jaminet, plutôt que surnom : prov. minet 'tout petit' ; etc. FEW 6/2, 97a. - Bibliogr. : F. et P. Gérard, Origine et parentage de la famille Mynez de Biesme, GW 53, 1977, 97-104.

Minette. Fém. de Minet, surnom d'amitié. -Minette d'Oulhaye, Minette de Tillesse.

 

JG

Minet(te)

Minez, Miné, Minnee: Patr./Metr. Dim. van Jacquemin of Guillemin (RENARD 237). 1340). Jaqueminet de Marly (MORLET); 1527 Willame Mynet, Namen (J.G.); 1539 Godfr. Minnet, Bassilly-Aw. (AP); 1639 Jan Minet, Waasten (DUV.).

 

FD

Mineur

1. Profess. ,,Ouvrier de mine". N° 188. — 2. Car. phys. ,,Le moins âgé (de deux frères ou de deux homonymes). Comp. : Mayor, Maximus. N° 263.

 

EV

Mineur

1427 «Bertrand le Myneur» Roly, 1449 «Francotte le mineur» AidesNamur, 1540 «Anthoine le Myneur» ForgeMirwart, 1627 «Anthoine Minneux (de Forges-lez-Chimay) » = 1628 «Anthoine Le Minneu (de Couvin)» émigré en Suède; fr. mineur 'ouvrier d'une mine' ou bien fr. mineur (d'âge), cf. 1281 «Willaume li Rois mineur» DettesYpres. - Cf. aussi 1545 «Jehan des Frères Mineurs» Bourg­Namur.

 

JG

Mineur

Lemineur, Lammineur: Fr. mineur: minderjarig, minder oud. Vgl. De Minder, Minor. 1221 Minor, Atrecht (NCJ); 1519 Piera le Myneur, Bergen (RBN); 1584 Pieter Lammeneur, Aw. (AB).

 

FD

Minez

cf. Minet.

 

JG

Mingaars

zie Mignard.

 

FD

Mingelbier

cf. Mengelbier.

 

JG

Mingelbier

Mengelbier: Mnl. mingel, mengel: vochtmaat van twee pinten + bier. Maar de naam zou wel een reïnterpretatie kunnen zijn van Minnebier.

 

FD

Mingelers

zie de Mangelaer(e).

 

FD

Mingelinckx

Patr. Dim. op -lin (verzwaard tôt -ling) van VN Meinger. Zie Minghels, Minnegheer. 1375 Godefridi Mingheliins, Tv. (BERDEN).

 

FD

Mingels

Mengel(s): 1. Patr. Dim. van VN Meinger (zie Minnegheer). BRECH. verklaart Mengele aïs dim. van VN Mangold/Mengold: 1361 Hencze Mengele, Kassel. 1564 Jan Menghels, Den Bosch-Aw. (AP); 1665 Michiel Minghels, Ktr. (KW). -2. Evtl. Mnl. mengel, mingel: vochtmaat. BerBN.

 

FD

Mingels

V. MAD (Man),

 

EV

Mingeot

w. nam. Mindjot, Minjeau, cf. Man-geot.

 

JG

Mingeot

zie Mangeot.

 

FD

Mingerhoet

(van) Mingeroet, zie (van) Migerode.

 

FD

Mingers

zie Minnegheer, Manger.

 

FD

Mingneau

cf. Migneau(x).

 

JG

Mingneau

Mingou(w), zie Migneau(x).

 

FD

Mingneau

Proven. Mignault (Loc.).

 

EV

Mingroot, van

zie (van) Migerode.

 

FD

Minguet

Meinguet, Mainguet. 1371 «Colar Minguet» RegLaroche, 1586 «Henri Min-ghueit» CoutStavelot, 1644 «les filles Min-gheit», ±1650 «Noette, femme Remy Minguet» Lorcé, 1659 «Piter Minguet» DénSalm; hy-pocor. (avec aphérèse) de Ermengarde, prénom germ. fém.; cf. aussi Maing(h)ain. - Min-guette. Forme fém.

 

JG

Minguet

-uez, Mainguet, Manguette, Meinguet, Manguay, Maing(h)ain, Manguin, Mang(a)in: 1. Metr. Vleivorm van Germ. VN Ermengard (DNF, HERB.)?? - 2. Patr. Vleivorm van Démange, Lat. HN Dominicus. Vgl. Mangeot. ise-eeuwse VN Maingin, Mengin in PdC (MORLET 27). 1330 Jehan Minghais, 1374 Jehan Minghet, Dk. (TdT).

 

FD

Minguet

V. MAD  (Mank).

 

EV

Miniolet

zie Migniolet.

 

FD

Minion

zie Mignon.

 

FD

Miniot

cf. Mignot.

 

JG

Miniot

zie Mignot.

 

FD

Minique

Forme aphérèsée de Dominique.

 

JG

Minique

Patr. Korte vorm van Dominique.

 

FD

Minis

Menis: Misschien var. van Menu.

 

FD

Minis

Miniscloux. V. MAD (Man).

 

EV

Miniscloux

Var. van Fr. FN Menesclou, Manescau < marescal. Maréchal: (paarden)smid.

 

FD

Minjau(w)

Minjou, zie Migneau(x).

 

FD

Minjauw

Néerlandisation de Migneau (du thème de Mignon) ou de Mingeot, Minjeau.

 

JG

Minjeau

cf. Mingeot.

 

JG

Mink(e)

zie Mencke.

 

FD

Minkenberg

zie Minchenberg.

 

FD

Minkowicz

PlN Minkwitz (S, SA, Bohemen). 1454 Albert Minkewitz, Kolditz (BRECH.).

 

FD

Minn-

-aar, -aert, -e, -er. 1. Car. mor. Minnaar, ,,Amoureux, amant". Minnen, ,,Aimer". N. d'H. tou­jours amoureux. N° 271. •— 2. V. MAD (Man).

 

EV

Minnaar(d)

-aer(t), -art, -aerts, Minard, -art, -aer, -artz: Patr. Germ. VN Meinhard; zie Meynaertfs). 1281 Ysekin Minnart, Aksel; 136 e. Wouter Minhaerd = Minnaert, Cent (MVN1954,187-192); 1306 Kerstien Minart, Ip. (BEELE); 1396 Jan Minaert, Oosterzele (DE B.); 1642 Nik. Minnaer, Atrecht-Aw. (AP).

 

FD

Minnaer

-aert, -ar, Minner. Surnom: moy. néerl. minnere, -are 'amoureux'.

 

JG

Minne

1277 «Clais Minne», 1287 «Jakeme métier Minne», 1289 «Jeh. Minne et fils» Dettes Ypres, 1709 « Bertrand Minne »Archen-nes; surnom: moy. néerl. minne 'amour, union', aussi 'nourrice' (cf. Naamkunde 38, 1954, 187-192); cf. aussi Min et Mine.

 

JG

Minne

Minnen(s), Minnes, Mine, Mijnes: 1. BN Mnl. minne: geliefde, beminde, min, zoogmoeder. -1300 Egidii Minne, Ktr. (DEBR. 1980); 1268 Jakemon avoec Amour = 1287 Jakeme mette: Minne, Ip. (ARY); 1280 Wouterus cum Amore; 1304 Wautier metter Minne, Ip. (BEELE). -2. Metr. Korte vorm van Jacquemine of Willeminne. 1417 Jaquemijnne vandenBussche= Mijnkin; 1416 Willeminen Callins = an Minen Callins, Ktr. (DEBR. 1957,10). - 3. Patr. < korte magin-naam: Maino (MORLET I), door reductie ei/i (MVN 1954,187-192). Vgl. Minnebaert. 1425 Jacop Minnins, Knesselare (PARM.). - 4. BN naar de min of watergeest. Vgl. De Necker. 1230 Willelmus Minne, Oostakker (GYSS. 1963', 132).

 

FD

Minne(n)bruggen, van

PlN in Bg., Damme, Ip. en Sluis (DF X). Vgl. Van der Mensbrugghe.

 

FD

Minnebach

-back: PlN, wellicht Membach (LU); 1172 Menebach (TW).

 

FD

Minnebaert

Patr. Germ. VN magin-berht'macht-schitterend': Meginbertus (Dip.). 1285 Jacobus Minnebard; 1306 Coppin Minnebaert, Ip. (BEELE).

 

FD

Minnebier

BN voor een bierdrinker, die van hier houdt. Zinwoord: die het bier mint. Vgl. D. Mô'gebier. 1440 Albertus Minebier alias de Ghistella; 1445 Joh. Minnebiers, LU; 1488 Cristianus Mynnebier filius Eustacii Mynebierde Diest (MULI-III); 1462 Aelbrecht Minnebier, Damme (DF X).

 

FD

Minnebier

Var. de Mengelbier, Mingelbier?

 

JG

Minnebo

1281 «Ava der Minnebode» Oost-burg; selon un contexte de 1428, le verbe est minnen 'mener, conduire', donc: messager conduisant un cheval chargé ou une voiture [FD].

 

JG

Minnebo

Minebo, Minneboo, Minnebois, Meneboode, Men(n)eboo, Meeneboo: BerN van een bode te paard; van Mnl. mennen, minnen; rijden op een lastdier. De naam werd blijkbaaral vroeg aïs der minnen bode 'liefdesbode' opgevat. 1281 Ava der Minnebode, Oostburg (HAES.); 1301 Willem der Minnebode, Bg. (V.D.AUW); 1351 van Willem Minneboden, Cent (GSB); 1428 gegeven Wouteren Minnebode van Antwerpen... gereden ... met enen brieve = 1429 Wouteren Minnenbode ... dat hy vander stad wegen van Antwerpenreet in orboere vander stad van Liere (FRANS).

 

FD

Minnebruggen, van

zie van Minnenbruggen.

 

FD

Minnecré

Var. van Munnecre < Munnicrede (PDB), PlN Monnikenrede (Oostkerke): 1237 Muncrede. 1284 Ysote de Monkerede; 1485 Jan van Muenekereede, 1495 Munkeree (DF X).

 

FD

Minnee

zie Minet(te).

 

FD

Minnegheer

Myngheer, Mijngheer, Mingers, Ménégaire: Patr. Germ. VN magin-ger 'kracht-speer': 981 Meingerus (GN). 1369 Kalle Minghers, Mech. (V.ING.); 1421 Willem Meingheer, Lodewijc Meingheer, Ktr. (DEBR. 1958).

 

FD

Minnekeer

1. Proven. ,,Chemin des amoureux", ou Mené Keer, ,,Che-min banal". — 2. Car. mor. ,,Tour-nant d'amour". N. d'H. inconstant.

 

EV

Minnekeer

-kier: Wsch. volksetymologisch voor Minnegheer.

 

FD

Minnekeer

Sans doute var., par remotivation et étymologie populaire (tournant en amour), de Minnegheer, Ménégaire, issu d'un anthrop. germanique [FD].

 

JG

Minnekens

Mintjens, Mi(e)ntiens: Uit Minnekin, dim. van Minne. 1208-12 Henricus vel Minnekin, Cent (MW1954,188); 1281 Joh. Minnekin, Ip. (BEELE); 1399 Kerstiaen Minnekin, Ktr. (DEBR. 2000).

 

FD

Minnema(n)

Afl. van Minne. 1336 van... Janne Minnemanne, Cent (RSGI).

 

FD

Minnen

Aphérèse (au génitif) de Willemine, Jacquemine ou hypocor. de l'anthrop. germ. Meinaart [FD], plutôt que génitif de l'anthrop. germ. Minna (Fôrst.1125).

 

JG

Minnen(s)

Minner. 1. V. Minnaar.   2. V. MAD (Min).

 

EV

Minnen(s)

zie Minne.

 

FD

Minnen, van der

van der Meenen: Wsch. regressievorm voor Verminnen.

 

FD

Minner

cf. Minnaer.

 

JG

Minner(s)

1. BN voor een minnaar. 1282 Hainr. Minner; 1320 Cuonr. Amatoris, Augsburg (BRECH.). - 2. Patr. < Meiner(s), Meinhard; zie Meynaerts en vgl. Minne 3. i6e e. Minnert Jaben, FL(NN).

 

FD

Minnes

Var. van Minnens of Minners?

 

FD

Minnigh

V. Dominique.

 

EV

Minnoy(e)

Minnoey, Minoi: Patr. Vleivorm van Jacquemin of Guillemin. 1269 Egidii domine Mynoie,Lv.(ICKX).

 

FD

Minnoye

-oy, Minoyet- Peut-être var. de Men-noye, sinon éventuellement surnom, ainsi w. liég. lôye minôye 'femme indolente, pares­seuse' DL 376a. Cf. aussi 14e s. «Maroie Mi-noit» DocLens.

 

JG

Minnoye

V. MAD  (Man).  — Synon. : Minuet.

 

EV

Minny

1. V. Dominique. — 2. V. MAD (Man).

 

EV

Mino(t)

Minoodt, Minnot: Patr. Vleivorm van Guillemin of Jacquemin.

 

FD

Mino.

1. Proven. Mignault (Loc.). —  2. V. MAD (Man).

 

EV

Minon

Minnon. 1675 «Marguerite Minon» BourgNamur; surnom: fr. minon 'chat', d'où moy. fr. minon 'trompeur' FEW 6/2, 96a, ou bien, comme Minet, par aphérèse de Jacque-minon, hypocoristique de Jacques [JL, NFw].

 

JG

Minor

Surnom: lat. minor 'plus petit, plus jeune', latinisation de mineur (d'âge).

 

JG

Minor(s)

Miner: BN < Lat. minor > Mineur (zie i.v.).

 

FD

Minot

1664 «Jean-Baptiste Minot» Bourg­Namur; var. de Minet ou bien, comme Minet et Minon, par aphérèse de Jacqueminot, hypocoristique de Jacques [JL, NFw]. - Forme fém. : Minotte.

 

JG

Minsa(e)rt

-aer, Minchart, Minscha(e)rt, Minskaert, Mens(ch)aert: BN Fr. minçard, afl. van mince: klein, tenger. 1324 Nycholai Minscart = 1334 bi Claus Mynschards, Diest (OATIII); 1393 Wouter Menschaert, Diest (HB 323); 1422 Johannem dictum Mynchart, Tv. (BERDEN); 1539 Goemaer Minsaert, Lier (AP).

 

FD

Minsart

Minschaert.    1.    Profess. Menuisier.   Synon. :   Mincier.  

183. — 2. V. MAD (Manz).

 

EV

Minsart

Var. de Mensart ou de Minchart.

 

JG

Minsberge

zie Mynsberge.

 

FD

Minsbrugge, van der

zie van der Mensbrugghe.

 

FD

Minschaert

-art, cf. Menschaert.

 

JG

Minsel, van

zie van Meensel.

 

FD

Minsen

Patr. Gen. van Germ. VN Meginzo, Meinzo, Meinso (MORLETI) of uit W. M(e)inson, verbogen vorm van Meinzo. 1385 Gerardi dicti Minson = 1408 Gerardo Minsoen = 1432 Geride Mynsens, Tg. (TYTGAT).

 

FD

Minsier

cf. Mencier, Mensier (= Melchior).

 

JG

Minsier

zie Manchier, Mencier.

 

FD

Minskaert

zie Minsaert.

 

FD

Minsoul

Hypocor. en -oui de Minsier (= Mel­chior)?

 

JG

Minsoul

Patr. Vleivorm op -eçoul van Germ. magin-naam.

 

FD

Minster

zie van Munster.

 

FD

Mint- 

-en(s),  -iens,  -jens,  Minuet, Miocque. V. MAD  (Mand, Man, Ma).

 

EV

Minten

au génitif: Mintens. Var. de Menten(s).

 

JG

Minten(s)

zie Menten.

 

FD

Mintiens

Mintjens, zie Mentjens, Minnekens.

 

FD

Mintiens

Mintjens. Dimin. ouest-flam. de Minne [FD].

 

JG

Minu

cf. Menu(t).

 

JG

Minu(z)

Miny, zie Menu.

 

FD

Minuit

14e s. «Andrius fils Mariien de Hatrage c'on dist Mienuit» Blaton; surnom: fr. minuit, p.-ê d'après le moment de la naissance; comp. Midi.

 

JG

Minuit

BN Fr. minuit. Vgl. Middernacht. 1275 Colart Mienuit, Tongre (VR i7ov°); 146 e. Andrius c'on dist Mienuit, Blaton (HERB.).

 

FD

Minuz

cf. Menu(t).

 

JG

Miny

Myny. Nom d'origine: sans doute w. to-pon. minî(re)s 'minières' ou, en postulant un î long initial (w. mini, e.a. à Arbrefontaine), var. de Ménil, cf. L. Remacle, Étym. 109; cf. aussi Minis.

 

JG

Mio(t)

1. BerN Dim. van Ofr. mie: geneesheer. Vgl. Miet. 1399 Raoul Miot, St-Q. (MORLET). - 2. Amiot, dim. van ami: vriend (Patrom).

 

FD

Miocque

Pic. voor Fr. mioche: kruim(el), klein kind (J.G.).

 

FD

Miocque

Surnom: forme pic. de fr. mioche 'mie; jeune enfant' FEW 6/2, 71b.

 

JG

Mion(net)

1. BN Ofr. mion: klein (DNF). - 2. Dim. van ami: vriend (Patrom).

 

FD

Miot

1774 «Pierre Joseph Miot» Soumoy; surnom: fr. dial. miot 'miette, très petit' FEW 6/2, 70b, cf. aussi w. miot 'buse (oiseau)' FEW 6/2, 93b.

 

JG

Miot.

1. Proven. V. Miaux. •— 2. V. MAD (Ma).

 

EV

Miotte

Surnom à rapprocher, pour la forme, de pic. miotte 'miette; débris de tourbe' FEW 6/2, 70b.

 

JG

Miquelet

zie Michelet.

 

FD

Miquet

zie Michet.

 

FD

Miquette

Fém. de Miquet, dimin. du thème de Miquel (= Michel). Cf. aussi Miclot, Miclotte.

 

JG

Mir

Profess. Mire „Médecin" (Ane. fr.). Synon. : Lemire. Diminutifs : Mireau, Miravet.

 

EV

Mir

zie Lemire.

 

FD

Mir-

-go.V. Mirjolet.

 

EV

Mirabelle

Sans doute nom d'origine: Mirabel (Ardèche, Drôme); le nom du fruit (la mirabelle) ne date que du 17e s. - Cf. aussi 1250 «Domina Mirabile» Kemexhe.

 

JG

Miraeus

Humanistennaam van de geschiedschrij ver Aubert(us) le Mire (Bs. 1573 -Aw. 1640).

 

FD

Miramont

1285 «Simon de Miraumont» DettesYpres; nom d'origine: Miraumont, à Montignies-St-Christophe (Ht), etc.

 

JG

Miranda

Mirande: Metr. Lat. HN Miranda 'bewonderenswaardig'.

 

FD

Miraurnont

Miramont, -mond: PlN Miraumont (Somme) en in Montignies-St-Chr. (H). Miramont (Gers, Landes enz.). 1271 Herbers de Miraumont; 1332 Adam de Miromont, Atrecht (NCJ); 1285 Simon de Miraumont, Péronne (ARY).

 

FD

Miraux

Mieroo: Wellicht korte vorm van Amiral: admiraal, vlootvoogd. 1279 Miraus, Bergen (PIERARD); 146 e. Rogeer Mirael, Ktr. (DEBR. 1970); 196 e. Mieroo, Roncq (PDB).

 

FD

Miravet

1.   V.   Mire.      2.   V. MARU.

 

EV

Mirbach

PlN (RP).

 

FD

Mirck

Mirk(es): D. FN Mier(c)ke < Oost-D.-Slav. VN Mirek < Miroslav (DN).

 

FD

Mire

zie Lemire.

 

FD

Miré

zie Miret.

 

FD