22/08/2012

M-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

Maddens

Hypocor. néerl. (au génitif) de lat. Magdalena ou bien de l'anthrop. germ. Mado (thème Mad-).

 

JG

Madder

1. Patr. Germ. VN math-hari: Madaharius (MORLET I). - 2. Evtl. var. van (de) Mader.

 

FD

made

ou mede. ..Prairie". (Moy. néerl.). Proven. Vander-, Vet-mad, -maeten, -may(en).

 

EV

Made(i)ra

PlN, eiland W. van Marokko.

 

FD

Made, van der

zie van der Maeten.

 

FD

Madelein

-eine, -eyn, -ijns, Maddel(e)in, -eyn,Madalyns, -ijns, Masolyn, Maselijne, -yne, Mazelijne, -lyne, Maeseleyne, -yne, -ijne, Majelijne, -yne, Marjelijne, Mardulyn, Mardeelyn: Metr.Madelaine, Fr. vorm van HN Magdalena. Zie Magdaleens. De -lein-uitgang werd achteraf als -lijn-suffix opgevat. 1398 Maseleene Sbeeren, Moorsele; 1396 Maseleene Bierts, Ktr.; Madeleene, Madelaine (DEBR. 1970); Marien Madellaine = Maroie Masolaine (LANGLOIS 436); 1360 Raulinus Mazeline de Remies (MORLET);

1462 Madeleene Gheerinc, Diksmuide (PARM.); 1699 Nicolas Madelain = 1709 Nicolais Madelein; 1704 Joseph Madelens; 1744 Gillis Madalein, Ktr. (KW). Sommige vormen kunnen Patr. zijn, ml. afl. van Magdalena of Margareta. 1229 Majelin de Maeter et Elisabeth uxor sua (CVT).

 

FD

Madelein

Maddelein, au génitif: Madelijns, etc. Forme néerl. du prénom fémin. Madeleine < lat. Magdalena.

 

JG

Madelet

Mades, Madion. Dérivés d'un thème de Madeleine; pour le suffixe masc., cf. Made-lon.

 

JG

Madelet

Metr. Dim. van VN Madelaine? Of Patr. Dim.(-elet) van Germ. math-naam; vgl. Madder, Madou.

 

FD

Mademan

zie Maeyman.

 

FD

Maden, van der

zie van der Maeten.

 

FD

Madenspacher

Maderbacher: D. FN Mädenbacher < PlN Medenbach( HS).

 

FD

Mader, (de)

de Madré, Madder, Maeder, Mader: Mnl. ongesyncopeerde vorm mader: maaier. Ook D. Mader/Mâder: maaier (BRECH.). Vgl. De Maeyer. BerN. 1306 Johannem dictum Madère, Aw. (V.GORP 1949,13); 1374 Diedrijcs Maders;

Lauwereins de Madère, Aw. (VLOEB.).

 

FD

Madèra

zie Madeira.

 

FD

Madereel

zie Masurel.

 

FD

Madet

-ey, Maddée, Madion, -iot: Patr. Dim. van Germ. math-naam. Vgl. Madelet. 146 e. Robin Madot (MORLET).

 

FD

Madinier

Fonction. Matinier, ..Clerc tenu d'assister aux matines". N° 145.

 

EV

Madoc

Maack, Maeck: Oudwels Matôc, Wels Madog: aanzienlijk, flink. Ook Maddock(s), Mattock(s). 1160 Oenus fïlius Madoc, Shropshire; 1283 Maddock le Waleys, Staffordshire

(REANEY). 1408 Jan Andries Madox soen, Hoogstraten; 1475-80 Jan Maix, Westmalle (MNT 433); 1405 Heine Madic; 1414 Andries Madix, Aw. (ANP).

 

FD

Madon

Patr. Var. van Madou of afl. ervan.

 

FD

Madou

Madoux, Maudoux; formes flam. : Madoe, -oé. 1289 «Pierre Maudous» Fleurus, 1289 «Desiers Madous» CensNamur, 1584 «Jehan Madoux», 1614 «Jean Maudoux» Boussu-en-Fagne; NF de l'Entre-Sambre-et-Meuse (cf. IdG 2005, 230), issu de l'anthrop. germ. madal-wulf.

 

JG

Madou(x)

Madoe(ts), Madou(e), Maudoux: Patr. Fr. vorm van de Germ. VN mathal-wulf Vergaderplaats-wolf': Madalaulfus (Dip.). 1280 Meullinus Madoel = 1281 Meulenus Madoul, Ip.

(BEELE); 1436 Arnoldus Madoetse; 1545 Nicolaus

Madoets, Bs. (Midd. 1956,281).

 

FD

Madoulet

Patr. Dim. van Madou(x).

 

FD

Madr(e)yl

-ijl, zie Demadrille.

 

FD

Madré, de

zie (de) Mader.

 

FD

Madrid

Madry: PlN Madrid (Spanje). 1526 Nycolaus Madrit, Valencijn (MULIII); 1639 Andries Madry, Kemmel (DUV.). Zie ook Demadrille.

 

FD

Madsen

Madtson, zie Matzen.

 

FD

Mae(c)kelbergh(e)

V. Mackel.

 

EV

Maebe

cf. Mabbe.

 

JG

Maebe

Ma(d)eb(ert). V. MAD (Ma).

 

EV

Maebe

zie Mabe.

 

FD

Maechelberghe

zie (van) Makelberge.

 

FD

Maechtelinckx

zie Machtelinck(x).

 

FD

Maeck

Maegh, au génitif: Maex; Maegen. 1297 «Clai le Maech» OnomCalais, 1465-66 «Jehan le Maech» TailleHoves; var. de Maag.

 

JG

Maeck

V. Mack.

 

EV

Maeck

zie Maack.

 

FD

Maeckelberg(h)(e), van

zie (van) Makelberge.

 

FD

Maeckelbergh

-erghe, Maekelberg, Makel-berge, -erghe. Nom d'origine: Makenberge, à Nomain (Nord) [FD].

 

JG

Maecker, de

zie de Maker.

 

FD

Maeckereel

zie Makereel.

 

FD

Maeder

1. Proven. Mater (Loc.) — 2. V. MAD.

 

EV

Maeder

zei (de) Mader.

 

FD

Maeg(h)er-

zie Mager-.

 

FD

Maegd(t), de

de Maagd, de Maeghdt, de Maeg(h)t, de Maght, Maag, Maege, Maegh(e), Mage, Maegh(t), Magne, Maghue, Smagg(h)e, Smacghe, Smaegfgje, Smaeg(g)he, Smag(gh)ue: i. Mnl. maech, mage: maag, bloedverwant. Smagg(h)e is de gen. 1233 S. Danielis Maich; -1300 masuram Maghes, Ktr. (DEBR. 1980); 1281 Avesoeta Smages, Zwijnaarde (HAES.); 1326 Jacop de Maech, Ip. (BEELE); 1398 Mergriete Smachs, Jan de Mach, Wakken (DEBR. 1970); 1786 Henr. de Maegd, Middelburg-Aw. (AP). - 2. Vondelingnaam van Peerken de Macht, op 14 maart 1636 gevonden bij het Machdenhuys in Antwerpen (VS 2002,347).

 

FD

Maegdenbergh, van den

zie van den Maagdenberg.

 

FD

Maegdewinkel

Verhaspeling van Muysewin(c)kel?

 

FD

Maeger

Maegerman, cf. Mager, Magerman.

 

JG

Maegerman

V. Mager.

 

EV

Maegh

cf. Maeck.

 

JG

Maekelberg

cf. Maeckelbergh(e).

 

JG

Maekelberg(h)(e), (van)

zie (van) Makelberge.

 

FD

Maeker, de

Maekers, zie de Maker.

 

FD

Mael, van

zie van de Maele.

 

FD

Maelbranche

-cke, zie Malbranche.

 

FD

Maelbrancke

cf. Malbranche, -ancke.

 

JG

Maelcamp

PlN Maelcampe/Malcamp/Mollekant in Anzegem (DE IX, X). 1398 Roeger Malcamp, Aalbeke; Aelice Maelcamps, Lauwe (DEBR. 1970). Vgl. Molenkamp.

 

FD

Maelder, van

zie van Malder.

 

FD

Maelderg(h)em, van

zie van Malderghem.

 

FD

Maele, van de

van de(r) Maelen, van de(r) Malle, van Mael(e), (van) Mâle, van Malle, Vammale, Vermael(e(n)),Vermal(en): PlN Mâle: zak, depressie (TW). 1392 Heinrics lant van den Mâle, Ktr.; 1394 Grielkin vanden Mâle, Egem (DEBR. 1970). Zie ook Van (de) Malle, De Maele.

 

FD

Maelegheer

zie Mauger.

 

FD

Maeleveys

zie Mauvais.

 

FD

Maelfait

-faet, -feyt, zie Malfait.

 

FD

Maelfait

Maelfeyt. Formes néerl. de Malfait.

 

JG

Maelfayt

Proven. l. Malèvais, ,,De Malèves" (Loc.). — 2. Mal fay, ,,Hêtrc du sieur Amal". (Compar.: Thirifays).

 

EV

Maeljaert

Maelliaert, zie Maillard.

 

FD

Maelsaeke, van

-sa(e)cke, -zaeke, -sacke, -saele; van Malsake, -saeke, -ack: PlN Maelzake in Etikhove (OV) en Kaster (WV). 1186 Alardus de Malseca, Oud. (VAN G. 1954); 1469 Lysbette van Maelsake, Pamele(V.BUTS).

 

FD

Maelscha(e)lck

zie (de) Maerschal(c)k.

 

FD

Maelschaelck

Maelschalck, Maelschalk, cf. Maerschalck.

 

JG

Maelschalk

V. Maarschalk.

 

EV

Maelstaf

Malstaf: BerBN van de mulder of molenbouwer, naar een onderdeel van de molen. 1373 Lammin Maelstaef, Ip. (BEELE).

 

FD

Maelstaf

Nom composé de moy. néerl. mael 'signe, limite' et de stqf 'bâton', comp. mael-boom, arbre servant de limite.

 

JG

Maelstaf

Proven. Mali stabulum (Latin), ,,Etable du mallum" (Lieu des pâturages et des réunions pu­bliques) .

 

EV

Maelzaeke, van

zie van Maelsaeke.

 

FD

Maen, de

zie de Maan.

 

FD

Maenant

zie Manand.

 

FD

Maenaut

zie Maenhou(d)t.

 

FD

Maenderveld

-velt, zie Manderfeld.

 

FD

Maene

au génitif: Maenen. Nom issu de l'an­throp. germ. Manno.

 

JG

Maene(n)

-ens, Maane(n), Manen(s): Patr. Gen. van de Germ. VN Mano (MORLETI), var. van Manno 'man'. Voor de lange a, vgl. Manekin/Mannekin (GN). 1422 Gheertruud Maenen weduwen erve, A'dam (NHC); 1496 Katlijn Manen, Genk (VDZ).

 

FD

Maenhaut

Maenhoudt, -bout, sans doute aussi Maernoudt. 1280 «Griela Mannoet» Dettes-Ypres; nom issu de l'anthrop. germ. man-wald > Manolt, Manvaldus [FD] et non point com­posé de moy. néerl. haut 'bois', dans lequel Carnoy 147 voyait pour le déterminant le moy. néerl. made 'prairie', mais sans justification. -Bibliogr. : F. Debrabandere, Maenhont en Steenhout, dans De Leiegouw 24, 1982, 361-364. Cf. aussi Mannoot.

 

JG

Maenhou(d)t

Ma(e)nhaut, Maenaut, Manhou(d)t, Meenhout, Ma(e)rnhout, Maern(h)oudt: Patr. Germ. VN man-wald 'man-heerser': Manolt, Manvaldus (MORLET I). Vgl. Mannoot. 1280 Griela Mannoet, Ip. (BEELE); 1398 Gillis Mannoet, Wg. (DEBR. 1970); 1407 Heinric Manout, Bg. (JAM.). - Lit.: F. DEBRABANDERE, Maenhout en Steenhout. LG1982,361-4.

 

FD

Maenhout

Proven. ,,Bois du sieur Manon". Synon. roman-: Manhay.

 

EV

Maens

V. MAD (Mon).

 

EV

Maens

zie (de) Man.

 

FD

Maer-

-schael, -schal(c)k. V. Maar­schalk.

 

EV

Maer(e),de

de Mare, (de) Marre, Lemarre, Maar, Maere: BN mare: beroemd, vermaard, voornaam. 1305 Voskin de Mare; 1383 Herman Mare, Ip. (SOETE); i6e e. de Ma(e)re (pass. CAPPELLE).

 

FD

Maerchand

zie Marchand(t).

 

FD

Maerche, van

zie van Marcke.

 

FD

Maerckaert

Maerckx. V. MARC.

 

EV

Maerckaert

zie Merckaert.

 

FD

Maercke(n), van

zie van Marcke.

 

FD

Maerckx

zie Marc.

 

FD

Maere

1. Proven. Maren (Loc. holl.) ou Meers (L.D.). — 2. V. MARU.

 

EV

Maere

Maeren(s), Maar, Maers: Metr. Vorm van de HN Maria. 1375 Maere van den Velde = Marie van den Velde, Ip. (BEELE); 1397 Jan Mare, Bg. (SIOEN).

 

FD

Maerel, (de)

de Meirel: Mnl. meerle, maerle: merci. BN naar de vogelnaam, wellicht voor een zanger. 1300 Kateline Merle = 133 K. Meerle, Her. (DERCON). Vgl. Meirlaen.

 

FD

Maerem

zie van Marem.

 

FD

Maereman(s)

cf. Mariman.

 

JG

Maereman(s)

zie Mariman.

 

FD

Maeren(s)

zie Maere.

 

FD

Maeren, van der

zie van (der) Maren.

 

FD

Maerevoet

cf. Marievoet.

 

JG

Maerevoet

zie Marievoet.

 

FD

Maerhem, van

zie van Marem.

 

FD

Maerheyt

-heyd, zie Maret.

 

FD

Maeri(e)voet

zie Marievoet.

 

FD

Maeriaux

zie Mairiaux.

 

FD

Maeriën

zie Mariè'n.

 

FD

Maerkaert

zie Merckaert.

 

FD

Maerke(n), van

zie van Marcke.

 

FD

Maerlan

zie Merlan(d).

 

FD

Maerman

cf. Mariman.

 

JG

Maerman

zie Mariman.

 

FD

Maernhou(d)t

Maernoudt, zie Maenhoudt.

 

FD

Maernoudt

Proven. 1. Merenhout, ,,Bois du marécage". — 2. Meer-hout (Loc). — 3. V. MARU.

 

EV

Maerrem, (van)

zie van Marem.

 

FD

Maers

zie Maere.

 

FD

Maerschaelck

-alck, Maesschalk, Maelschaelck, -alck, -alk, etc. 1465-66 «Cornille le Maers-calcq» TailleHoves; moy. néerl. maershalc, soit maréchal-ferrant, soit maréchal (nom de dignité).

 

JG

Maerschal(c)k, de

de Maersschalck, Maarschalk, de Maars(s)chalck, (de) Maerschakke, Maerskalck(e), (de) Maes(s)cha(e)l(c)k, Demaerschalet, Masschalck, Maesschalkc, Maesschal, Maessckal, Maescalck, Ma(e)lschalck, Maelschaelck, -schalk, Mayschak: BerN Maarschalk. Mnl. maerscalc: paardenknecht, stalknecht, hoefsmid, paardenarts; stalmeester. Meestal: hoefsmid: 1155 Giselberto Marscalco, U (GYSS. 1999'); 1339 meester Lievine den Maersscalc vanden ridepaerden ende meerien te beslane ende van 300 en 97 niewen yseren, ende over sine coste ende paerde hure, Cent (RSGI); 1378 Moenin de Maerscalc = 1386 Simon le Marschak, Ip. (BEELE); ook gewoon smid: 1377 van joncvrauwen Alisen Maerscalcxs; 1397 mestre Janne den Maerscalc van twee ketenen, Ktr. (DEBR. 1970). Vgl. Maréchal.

 

FD

Maerschand

zie Marchand(t).

 

FD

Maertelaer(e), de

-eire, zie de Martelaer(e).

 

FD

Maerten

Maertens, cf. Martens.

 

JG

Maerten(s)

-ins, zie Maarten(s).

 

FD

Maertens

V. Martin.

 

EV

Maervoet

cf. Marievoet.

 

JG

Maervoet

Proven. Meervoorde, ,,Gué de la Meer(beek) ou du Marbais". (L.D. Meervoorde,   Dép.   Denderwindeke).

 

EV

Maervoet

zie Marievoet.

 

FD

Maes

Maesen, Maessen, cf. Maas.

 

JG

Maes

zie Maas(s).

 

FD

Maes(s)chalck

V. Maarschalk.

 

EV

Maes, van der

zie van der Maesen.

 

FD

Maesbroeck

PlN, b.v. in 1711 in Zedelgem. Maar wsch. gaat de naam terug op PlN Meersbroek, b.v.inTielt(DFIX-X).

 

 

FD

Maesbrugghe, van der

zie van der Mensbrugghe.

 

FD

Maescalck

(de) Maescha(e)l(c)k, zie (de) Maerschalck.

 

FD

Maese(e)le

zie Maeze(e)le.

 

FD

Maeseele

-ele, Maezeele. Soit moy. néerl. masel 'boucherie, abattoir' soit anc. fr. mais(s)el qui signifie aussi 'boucher'; ou bien de l'anthrop. gertn. Madala [FD].

 

JG

Maeseleer, de

zie de Maseneer.

 

FD

Maeseleyne

-lijne, zie Madelein.

 

FD

Maeseman

Maesman(s), Maasmans, Mazeman, Maseman, Meesman, Moesman, Mosmans, Mousseman(ne), Musman: Patr. Afl. van VN Maas =Thomas. Moies is Limburgs. 1248-71 ver Jden Masemans, Aw. (CG); 1390 Jan Maesman, Mech. (HB 684); 1473 Claes Moesmans, kanghietere, St.-Tr.(OBNuô).

 

FD

Maesen

zie Maassen.

 

FD

Maesen, van der

van der Maes(sen), van der Maas, van der Mas(s)en, Vermasen, Vermaes(en), Vermaas(en), Vermasse(n): 1. Naam van de rivier, de Maas; ook naam van talrijke waterloopjes. 1321 Reiners vander Masen, Diest (CLAES 1986); 1321 Henricus de Mosa, Hoegaarden; 1346 Joh. van der Masen, Ezemaal (C. BAERT); 1409 Ghijsbrecht vander Masen, Aw. (ANP); 1490 Gorys Vermaze, Lier (FRANS). - 2. Metr. Vermasse: vrouw Masse. Afl. op -sa van Germ. math-naam: Masa (MORLETI). De vander-vorm is dan hypercorrect. 1396 Jan Vermassen, Pouwels Vermassen, Maes Vermassen, Wouter van der Massen, Velzeke (DE B.).

 

FD

Maesenaar, de

-aère, -eer, -eir(e), zie de Maseneer.

 

FD

Maesfranck

-c(k)x, zie Masfranc(k).

 

FD

Maesfranckx

NF double (au génitif): Maes + Franck.

 

JG

Maeskens

Maske(ns): Patr. Dim. van VN Maes: Thoma(e)s. 1267 Mas Steven = 1268 Maskinus Steven; 1376 Masekin de Costre, Ip. (BEELE).

 

FD

Maesman(s)

zie Maeseman.

 

FD

Maesscha(e)l(c)k, (de)

Maesschal, Maessckal, zie (de) Maerschalck.

 

FD

Maesschalk

cf. Maerschaelck.

 

JG

Maessen

V. Thomas et MAD (Maz).

 

EV

Maessens(s)

zie Maassen.

 

FD

Maesseus

zie Masseus.

 

FD

Maestricht, van

van Mastricht: PlN Maastricht (NL). 1403 Johan van Triecht, Zichen (IOT); 1584 Jacob van Maestricht, Aw. (AB).

 

FD

Maet

Maat. Surnom: moy. néerl. maet 'copain, compagnon' [FD].

 

JG

Maet, (de)

(de) Maat: Mnl. maet: maat, makker, gezel. BN. 1577 Hans Maet, Schelle (MAR.).

 

FD

Maeten, van der

van der Maat(h), van der Made(n), van der Matt, Vermaete, Verma(at): Verspreide PlN Made, Maet(e): maailand, hooiland, wei(de). Vgl. E. meadow, D. EN Matt(e). 1273 Janne van der Matte, Varsenare (CG); 1303 bi Heinrike van der Matte, Bg. (VERKEST); 1336 Dieric van der Made, Egmond (NHC); 1586 Richard Vermaet, Arnhem-Aw. (AP).

 

FD

Maetens

Sans doute forme allégée de Maertens.

 

JG

Maetens

V. MAD.

 

EV

Maetens

zie Matens.

 

FD

Maeter

1. Proven. Mater (Loc.). — 2. V. MAD. Maex. V. MAD (Mak).

 

EV

Maeterlinck

Afkomstig van Mater (OV). 1357 Neese Materlinx, 1363 Jan Materlinc; 1404 Willem Maeterlinc, Ronse (LENOIR).

 

FD

Maeters

zie Maters.

 

FD

Maex

cf. Maeck, Maegh.

 

JG

Maex

zie Max.

 

FD

Maeyaert

Maya(e)rt, Maeyhaert: 1. Metr. Ml. afl. van VN Maeye. - 2. Spelling voor Maillard.

Maeyens, Maeijens, Maeyns, Mayen(s): Metr. Gen. van Maeye < Maria. 1395 Maye Haps, Ip. (BEELE); 1413 Maeyen Scokers huus, Ktr. (DEBR. 1958). Vgl. Maaykens.

 

FD

Maeyaert

Probabl. forme néerl. de Maillart.

 

JG

Maeyens

1. V. MAD. — 2. Proven. Mainz, ,,Mayence", Ville allem.

 

EV

Maeyens

Génitif de Maeye = Maria (Courtrai, 14cs.)[FD],

 

JG

Maeyer, de

de Maeijer, de Maaijer, de Ma(a)yer, Majer, Mayer(s), de Meyer, (de) Moyer, de Muyer, Muyere: 1. BerN van de maaier. 1385 Jaqueme le Madère, Ip. (BEELE); 1508 Dierick de Maeyere, Temse (DE MAN); 1706-74 de Ma(e)yer = de Meyer = de Moyer = de Muer, Aw. (Midd. 1975, 107). - 2. Secundair is De Maeyer ook wel cens door reïnterpretatie van De Mare ontstaan: G. J. DE MAEYER, Van De Mare tôt De Maeyer. land van Beveren 1975. - 3. De Maeyer kan ook een Br. var. zijn van De Meyer: 1546 Kath. Smayers = Katlijne Smeyers, Mech. (HB 708).

 

FD

Maeyman

Mademan: 1. BerN van de maaier. Vgl. De Maeyer. - 2. Afl. van Van der Made.

 

FD

Maeyninck(x)

zie Meynink.

 

FD

Maeyninckx

Dérivé en -ing du précédent ou dérivé de Maene.

 

JG

Maeyon

V. MAD (Ma).

 

EV

Maeze(e)le

Maezelle, Mase(e)le, Maese(e)le, Maeselle, Maisel, Maizel, Mayseel, Mazel, Mazeau, Mazay: 1. Mnl. masel: vleeshuis, slachthuis. Maar Ofr. mais(s)el betekent niet alleen slagerij, maar ook slager. BerN van de slager. 1398 Jan Maessiel, Olsene (DEBR. 1970). - 2. Metr. Germ. VN Madala (MORLETI). 1388 aie maison Masele Schoops, Gullegem (BR 2 f° 54V°).

 

FD

Maezele

Proven.     Maezel     (Dép. Tielen).

 

EV

Maf liet

Malf(l)iet: Mafit met 1-epenthesis.

 

FD

Mafa

Maffa. Nom d'origine: w. liég. mâfa (= mauvaise fagne) à Stavelot, Esneux (Lg), Grandménil (Lx).

 

JG

Maffrand

zie Masfranck.

 

FD

Mafit

 (NF de Visé, Oupeye). Probabl. w. liég. mâ fi 'mauvais fils', comp. 1346 «Jehans Mau-fille» NécrArras.

 

JG

Mafit

BN W. ma fi, d.i. Maufils, kwade zoon. Vgl. Monfils. Vgl. 1346 Jehans Maufille, Atrecht (NCJ).

 

FD

Mafliet

cf. Malfliet.

 

JG

Mafranc(kx)

Mafran(s), -frand, zie Masfranc(k).

 

FD

Mafrans

Nom composé de Thomas + Frans [JMP].

 

JG

Mag-

Thème hypocor. de Marguerite, cf. Maghe, Maghin, Magon, Magotte, etc.

 

JG

Magain

cf. Maghin.

 

JG

Magain

V. MAD (Magin).

 

EV

Magain

zie Maghin.

 

FD

Magalhaës

Magallanes: De grote Portugese ontdekkingsreiziger heette eigenlijk Fernâo de Magalhaës (1480-1521). Het voorzetsel de wijst op een PlN.

 

FD

Magam

 (NF d'Aywaille et Remouchamps), Mangamt (NF verviétois). NF attestés depuis les 17e et 18e s. dans la région, cf. «Mangam; Mangham; Mangamme» Verviers, 1735 «Man-

gam» Stoumont, aussi à Malmedy(au 18e s.): la finale de ces NF fait songer à une origine étrangère, à date ancienne, p.-ê. allemande.

 

JG

Magazynier

Profess.  ..Magasinier".

 

EV

Magazynier

Reïnterpretatie, misschien van De Maeseneer.

 

FD

Magchiels

zie Michael.

 

FD

Magdaleens

Magadalena, Magdal(e)yns, -l(e)ijns, Magdelaine, Magdeleens, Magdel(e)yns, -l(e)ijns, Megdaleens, Maddalena: Metr. Bijbelse VN Magdalena. 1460 Magdaleene Bliecx, Oudenburg (PARM.). In werkelijkheid werden Magdaleens en Madelein wel door elkaar gebruikt.

 

FD

Magdaleens

Magdelijn, Magdelyns. Forme néerl. de Madeleine, lat. Magdalena.

 

JG

Magdelyns

1. V. MAD (Ma). — 2. Proven. Mageret (Dép.  Laarne et

Wardin).

 

EV

Magdonelle

-onel, Magdenel. NF attesté dans nos contrées depuis le milieu du 18e s., date de l'installation de Stanislas Magdonelle né à Valenciennes en 1762; aucune confirmation de parenté avec des MacDonald irlandais ou écossais n'ayant été établie, on peut se demander si l'origine n'en serait pas le NF Magdenel, attesté particulièrement à Issoudun dans I ' Indre [avec la collab. de J.-C. Micha],

 

JG

Mage

1. Fr. uitspr.: zie Limage. - 2. Met Ndl. uitspr.: zie De Maegd(t).

 

FD

Mage

1581 «Bastin Mage mayeur» CartCou-vin ; si le g est dur, cf. Maghe ; si le g est doux, surnom: fr. mage (roi mage), comp. 1753 «filia Margaritae Mageau» AnthrStHubert.

 

JG

Mage

Magee, zie Maget.

 

FD

Mage-

-rat, Magh- -et, -iels, -in.V. MAD (Mak).

 

EV

Magein

cf. Maghin.

 

JG

Magein

zie Maghin.

 

FD

Magel(e)

zie Mechele.

 

FD

Magelinck(x)

zie Machtelinck(x).

 

FD

Magemans

cf. Magermans.

 

JG

Mager

Maeger, au génitif: Mageren. Surnom: moy. néerl. mager 'maigre'; cf. aussi Mager-man(s).

 

JG

Mager

Maeger, Magr, Mageren, Meegers: BN voor een mager mens. 1255 Balduinus de Nevela dictus Maghere (DEBR. 1980); 1303 van Weiten den Magheren, Bg. (VERKEST). Vgl. Maigre.

Magera(t): Metr. < Marg(u)erat < VN Marguerite (HERB.).

 

FD

Magerat

 (NF de la région de Rochefort). 1707 «Hubert Magerat» Buissonville (FyS); pro-babl. d'un NL (non localisé), comp. Mageretà Wardin et Magerotte à Tillet.

 

JG

Mageres

cf. Majeres.

 

JG

Magerman

Car. phys. ,,H. maigre". Synon. : Ma(e)g(h)erman.

 

EV

Magerman

Magermann, Maegerman, Mag-herman, au génitif: Magermans, Magemans (forme allégée). Surnom: moy. néerl. mager 'maigre' + -mon; cf. aussi Mager(en).

 

JG

Magerman

-mans, -mann(s), Magherman, Maeg(h)erman, Magremanne: BN voor een mager man. 1396 Jan Magherman, Lennik (DE B.); 1401 Peter Magerman, Aw. (ANP); 1418 Clais Magherman, Ktr. (DEBR. 1958).

 

FD

Magerott(e)

PlN Magerotte in Tillet (LX). 1488 Henryon de Magerotte, Bastenaken (J.G.).

 

FD

Magerotte

Proven. Dép. Tillet.

 

EV

Magerotte

w. (Bastogne) Madjerote. 1488 «Henryon de Magerotte» JusticeBastogne, 1564 «Jean Magerotte d'Ourt» Chevigny; nom d'origine: Magerotte, dépend, de Tillet (Lx).

 

JG

Magerus

cf. Mayerus.

 

JG

Magerus

-es, zie Magirus.

 

FD

Magery

Maugeri: PlN Magery in Tillet (LX).

 

FD

Magery

Nom d'origine: Magery, w. madj'ri, dépend, de Tillet (Lx).

 

JG

Maget

au fém. : Magette. 1280 «Magette de Sain Servais», «Magette le béguine ki fuda-moiselle singnor Stevenon» PolyptLiège; dérivé du thème Mag- (Marguerite).

 

JG

Maget

-ette, -é, -ee, -ez, Maghet, Maguet, -ez, Majet: Metr. Dim. van VN Marguerite. 1280 Magette de Sain Servais, Luik (HERB.); 1560 Jan Maget,

Carpin-Aw. (AP).

 

FD

Maggelet

Metr. Magelet, dim. van VN Marguerite. Maggen: Patr. Verbogen vorm van Germ. bakernaam Mag(g)o.

 

FD

Maggi

cf. Magy.

 

JG

Maggi

Mag(u)y: Metr. W. vleivormen van

Marguerite. 1265 Maghuis li Creniele, Namen

(J.G.).

 

FD

Maggio

Maggiolino: BN It. maggio: mei(maand).

Vgl. De Mey.

 

FD

Maggiordomo

It. < Lat. majordomus: hofmeester.

 

FD

Magh(u)in

Magien, Magin, cf. Magh(a)in.

 

JG

Maghe

Maghue. 1275-76 «Dame Maghe de Lille» RegTournai, 1289 «Maghe de Saint Amant» CensNamur; hypocor. de Marguerite, cf. Mag-, Magh(a)in (ci-dessous), etc.

Maghain, Maghin, Maghuin, Magain, Ma­gein, Magin, Magien, Maguin, etc. 1280

«dame Maguin feme Pieron de Mechau» Namur, 1289 «Magins li Risponde», «Magins li femme Servais le Tesseur» = «Maguins li femme Servais li Teisseur», «Maguins Tri-boudaine» CensNamur, 1308 «Maheal, Mag-hin et Beatris» (sœurs) CartValBenoît, 1331 «Magin de Huy, ante de sa feme» Huy, 1495 «Johanchon Magyn» La Gleize, 1502 «Andry Maguen» Corenne, 1544 «Johan Maguyn» Malmedy, 1590 «Massot Jean Magin mannant a Fosse» La Gleize, 1602-3 «héritage Magen de Steu» TerriersNamur, 1659 «Jean Magen» DénSalm; cas régime de Mag(h)e, Mague en •in. - Dérivé: Maginet.

 

JG

Maghe

zie de Maegd(t).

 

FD

Magherman

zie Magerman.

 

FD

Maghet

zie Maget.

 

FD

Maghiels

Magiels, Magils; au génitif: Magillissen. Var. de Macheel, Machiels.

 

JG

Maghiels

zie Michael.

 

FD

Maghile

cf. Maghe.

 

JG

Maghin

Mag(h)ain, Magein, Mag(h)uin, Magin, Magien: Metr. 1. Vleivorm van VN Marguerite. 1280 dame Maguin; 1289 Magins li Responde, Namen (J.G.); 1308 Maheal, Maghin en Beatris, Luik; 1331 Magin de Huy, Hoei (HERB.); 1328

Johanne Maghiin, Groot Adorp (C. BAERT); 1368

Maghine van Namne (Namen), Ktr. (DEBR. 2002);

1336 Margherite Molle = Maghain Molle, Rijsel

(AGr. 69). - 2. Vleivorm van VN Marie. 146 e.

Marie dite Maghine de Fexhe, Luik (BODY).

 

FD

Maght, de

zie de Maegd(t).

 

FD

Maghue

zie de Maegd(t).

 

FD

Maghuin

zie Maghin.

 

FD

Magiels

-ielse(n), -il(l)issen, zie Michael.

 

FD

Magier

1.  Profess.  „Imagier".  Ou bien ..Magicien". — 2. V. MAD

(Mak).

 

EV

Magier

zie Mauger.

 

FD

Magils

Doit se rattacher aussi à Mag-(Marguerite).

 

JG

Magils

zie Michael.

 

FD

Magin

-ien, zie Maghin.

 

FD

Magin

Magis, Maglinse.   V. MAD (Magin, Mak).

 

EV

Maginel(le)

Maginet: Metr. Dim. van Magin.

 

FD

Maginet

cf. Magh(a)in.

 

JG

Magirus

Magerus, Magerus, Mageres: Humanistennaam, latinisering van Kok, de Cock. 1541 Joh. Koch = 1544 Joh. Magirus (BRECH.); 1561 Joannes Magierus, Leiden (MULIV).

 

FD

Magis

Magits, Maugis, -uis, -uit, -uy: Patr. W. vorm van de Germ. VN Madelgijs. Deze naam van de tovenaar Malegijs werd in het W. soortnaam met bet. deugniet, nietsnut. 1350 Joh. Magis, Walshoutem (HERB.); 1551 Egidius Magis, Fumay (MUL IV). Vgl. 1326 Braem Maedelghijs, Ip.(BEELE).

 

FD

Magis

w. Mâdjis', Maugis. 1215 «Tomas Mau-gis» ChirTournai, 1279-80 «Jakemins Maugis» RegTournai, 1350 «Johannes Magis» Houtain-l'Évêque; nom épique (l'enchanteur Maugis) devenu nom commun: w. mâdjis' 'vaurien' DL; cf. aussi Mauguis.

 

JG

Magister

 (NF rare). 1559 «Colla le magister» NPLouette; nom de dignité: w. madjustêr 'clerc-chantre, marguillier' FEW 6/1, 42a.

 

JG

Magloire

Bretonse HN Maglorius (DNF). Patr.

 

FD

Magn- 

-el,   -es,   -ette.   V.   MAD (Ma»).

 

EV

Magnan

V. Magnien.

 

EV

Magnan

Var. de Magnien?

 

JG

Magnan(t)

zie Magnien.

 

FD

Magnaud

Patr. Rom. vorm van Germ. VN magin-wald 'kracht-macht': Magnaldus, Meinaldus.

 

FD

Magne

1356-58 «Magne li Ghillebierde» PolyptAth, 1340 «Maingne [ou: Maroie] li maçonne», 1366 «Magne Gargate» 31 Chir­Tournai; malgré P. Ruelle (BCRH 128, 1962, 49, note 1) qui refuse d'y voir une forme de Marie, très probabl. var. ancienne du prénom fém. Marie. - Cf. également Magnon f (au cas régime), 1302 «Magnons li Soieresse» Loi-Tournai, 1384 «Magnon [ou: Marion], me meskine» Namur (Form. namurois, 58-9), 14e s. «Hanins, Henris, Faute, Magnons et Margine [enfants de la femme Jehan le Tail­leur] » DocLens ; cf. aussi w. Mayon DL. • Dérivés: Magnet, -ez, -é, Magnés, -es, Magnier, Magniet, -iez. 1599 «Martin Ma­gnet» BourgDinant, 1599 «Martin Magnet» BourgDinant, 1636 «Jan Magnette», 1654 «Clas Magnet» émigré en Suède, 1735 «filius Barbarae Magnet» La Gleize; var. de Maniet.

« Forme fém. : Magnette (à Dinant, depuis le 16e s.), Magniette [une branche des Magnette liégeois vient de Virton]. 1279-80 «Magnette Vit de kien» RegTournai, 1426 « Jak. Magnette» TailleSoignies, 1636 «Jan Magnette», émigré en Suède; var. de Maniette, hypocor. de Marie.

 

JG

Magne

Metr. Marie. 1340 Maingne = Maroie li Maçonne, Dk.; 1366 Magne Gargate, Dk. (HERB.).

 

FD

Magné(e)

Mangnée: 1. PlN Magnée (LU). Zie De Magnée. - 2. Zie Magnet.

 

FD

Magnée

Proven.   Loc.   Synon. :   De Magnée.

 

EV

Magnée

w. Mâgnêye, Mangnee. 1338 «Lowi de Mangnees li scohir» GuillLiège, 1444 «Ka­therine de Magnées» AidesNamur, 1625 «François Magnée» BourgLiège; nom d'ori­gine: Magnée (Lg).

 

JG

Magnein

zie Magnin.

 

FD

Magnel

Metr. Dim. van Magne/Marie; zie Magnet.

 

FD

Magnery

1635-36 «Jeanne de Magneri» Nan-drin; nom d'origine: Magnery, dépend de Clermont-lez-Huy (Lg).

 

JG

Magnery

Mannerie: PlN in Clermont-lez-Huy (LU). 1502 Jehan de Mangnery, Linchet (ASM II).

 

FD

Magnes

zie Magnus, Magnet.

 

FD

Magnet

-ez, -ey, -é(e), -es, -es, -ette, -iet(te), -ier, -les, -iez, Maigney, Mangnet, -ée, Maniet(te), -iez, Manniette, Manet(te), Manè, Mané: Metr. Dim. van VN Magne = Maria. 1490 Jehenne Magnet, Dk.(TTT). Magni, Magny: 1. Gen. van Magnus. Evtl. It. Magni. - 2. LU W. voor Magnier. - 3. Zie Demagny.

 

FD

Magnet

Magnette, cf. Magne.

 

JG

Magnette

V. MAD  (Man).

 

EV

Magni(e)n

Profess.   ,,Chaudronnier ambulant". Synon. : Magnan.

 

EV

Magnie

1.   V.   Magnée.      2.   V. MAD (Man).

 

EV

Magnien

1580 «Jehan Magnen» Haybes; nom de profession : fr. magnien 'chaudronnier am­bulant', qu'on appelait notamment pour faire peur aux enfants FEW 6/1, 202b-203a, cf. Magnan, mais aussi dérivé du prénom Magne, ainsi 1559 «Magnen Viaux» NPLouette. Cf. également Lemaignen.

 

JG

Magnien

Magnan(t), Maignent, Mahian(t), Meignan(t), -en, Le Maignent, Lemaignen: BerN Fr. raagnien: rondtrekkend ketellapper (DNF). 1340 Joh. Magnant, Crédy; 1306 Andru le Mennien, Senlis(MORLET).

 

FD

Magnier

-iet, -iez, cf. Magnet.

 

JG

Magnier

-iez, -ies, Mangnier, Man(n)ier, -ie(z): 1 Patr. Rom. vorm van Germ. VN magin-hari 'kracht-leger': Maginharius, Magnarius (MORLETI). 1676 J. R. Magnier, Gb. (MUL VI). - 2. Zie Meunier. - 3. Spelling voor Magnet.

 

FD

Magnon

Manon: Metr. Vleivorm van VN Magne: Marie. Magnon ou Marion me meskine, Namen (L VI1975,520); 1375 dame Manon del Ree, Luik (SLLIV); 1398 Maignon Brulande; 1398 Maignon du Mont, Herseaux (DEBR. 1970).

 

FD

Magnus

1200-1230 «Johannes s[c]ilicet Magnus» CartValBenoît, 1237 «Pontius de Bêle-fontaine Magnus» CartOrval, 1272 «Egidius Magnus» PolyptVillers; soit prénom (Magnus était encore prénom archaïque en Hainaut), soit latinisation de Legrand ou de Levieux.

 

JG

Magnus(son)

Magnes, Mangnus, Mannus, Mannes: Patr. Lat. VN Magnus. 1340 Jan Magnis sone = 1341 Jhan Magnus sone, Saaftinge (DEBR. 1999); 1448 Henricus Magnus knape, Diest (VdP).

 

FD

Magny

zie Magni.

 

FD

Magoche

Magoge, Magosse, Magos. 1404 «Magosse Choreal» Jodoigne; dérivé en -osse du thème Mag- (Marguerite), comp. aussi 1348 «Maghin dite Maguche» Liège.

 

JG

Magoche

-oge, -osse, Margosches: Metr. W. vleivorm

van Marguerite, HN Margareta. 1348 Maghin

dite Maguche, Luik; 1404 Magosse Choreal,

Geldenaken (HERB.).

 

FD

Magon

-onet(te), Majon: Metr. Vleivorm van

Marguerite. 1234 Arnulphus Magon (MORLET);

1304 dames Maghons et Ysabeaus, Luik; 1330

Johan Magon, Luik (AVB); 1676 Henricus

Magonez, Rupensis (MUL VI).

 

FD

Magon

s.d. «domine Maghon» ObitHuy, 1330 «Johan Magon» CartValBenoît, 1346 «dame Magon le braieleresse» GuillLiège, 1642 «Johan Magon» émigré en Suède; cas régime en -on de Mague (= Marguerite). a Avec suffixe double : Magonet, Magonette. 1474 «Maria filia Henrici Magonet» Prin-cipLiège, 1616 «Jean Magonnette» Princip-Chimay, 1694 «Jean Magonnet» NPLouette.

 

JG

Magos

-osse, cf. Magoche.

 

JG

Magos

-ot(te), -oteau(x), -otiaux, -ot(t)ieau, -otteaux, Majot: Metr. Vleivorm van VN Marguerite. 1669 J,M. Magot, Bs.; 1671 Ludovicus Magoteau, Bruchiensis(MULVI).

 

FD

Magot

Magotte. 1559 «Thomas Magoz», 1570 «Magot et Maroye sa femme» NPLouette, 1584 «Bastien Magot» Boussu-en-Fagne ; dérivés en -ot et -otte du thème Mag- (Marguerite). m Avec suffixe double: Magoteau, Magotiaux, Magotieau, Magotteaux. 1480 «Jehan Magotial» = «Jehan Magotiaulx» Aublain,

1616 «Thoussains Magotteau» PrincipChi-may, 1623 «Gille Magoteau» DénChimay, 1627 «Toussaint Magotteau (de Chimay)» émigré en Suède.

 

JG

Magr(emanne)

zie Mager(man).

 

FD

Magret

-ez, zie Maigret.

 

FD

Magrez

1267 «Alart Magret» ChartesHainaut, 1280-81 «Josses li Magres» RegTournai, 1472 «Jehan Magrey» DénChiny, 1509 «Augustin Magret» BourgNamur; surnom: moy. fr. magret 'un peu maigre', cf. Maigret, etc.

 

JG

Magriet

Magrit(te), zie Marguerite.

 

FD

Magrin

Probabl. var. de Maguin, Maghain, avec r euphonique.

 

JG

Magritte

Magrit, Magriet (forme néerl.). 1302 «Magrite li Carpentière» LoiTournai, 1380 « dame Magrite de Torebisoul » RentierRamée, 1418 «Magrete veuve de Herman de Fetme» GuillLiège, 1602 «Magritte de Fontenelle» Cerfontaine ; prénom fém. : w. Magrite, Mar­guerite.

 

JG

Magschap

Verhaspeling, wsch. van Walschap.

 

FD

Magtelinck

zie Machtelinckx.

 

FD

Magtige,de

BN:machtig.

 

FD

Maguet

-ez,zieMaget.

 

FD

Maguet

Maguez. Dérivé en -et du thème Mag-(Marguerite).

 

JG

Maguin

cf. Maghain.

 

JG

Maguin

zie Maghin.

 

FD

Maguy

Magy, Maggi. Hypocor. de Marguerite, cf. 1265 «Maghuis li Creniele» CensNamur, 1444 «Jehan Magy» AidesNamur.

 

JG

Maguy

Magy,zieMaggi.

 

FD

Magyar

Volksnaam van de Magyaar of Hongaar.

 

FD

Mah-

-au(den), -aut, -aux. 1. Profess. Ma(r)hau,     ,,Maréchal     ferrant" (Dialecte). — 2. V. MAD (Ma).

 

EV

Mah-

-iant, -illon, -in, -1er, -o, -u(t), -y. V. MAD (Ma).

 

EV

Mah(i)eu(x)

V. Mathieu.

 

EV

Mahaim

zie Mahin.

 

FD

Mahassin

Metr. Vleivorm op -ecin van Mahaut. Vgl. +1300 Mahachon Huarde; Mehachon le Flamenghe, PdC (BOUGARD).

 

FD

Mahau

Mahaut, Mahaux, Mahia, -iat. 1279-81 «Mahaus Wagons» ComptesMons, 1281 «dame Mahea, sa femme» AnthrLiège, 1286 «Mahaus li Roine» CartMons, 1289 «Mahias fille Symon», «Mahiaus de Vedring» Cens­Namur, 1322 «nous, suer Maheal, ditte ab-besse» CartValBenoît, 1432 «Mahaulx li Pirette» Ladeuze, 1444, «Mahaul fille Math», «Mahaul sereure du jadit Johans de Lynsen» TerreJauche, 1486 «Maheau veuve de Ren-chon de Paradis» GuillLiège, 1518 «Collo Mahau», 1541 «Henin Mahia» BourgNamur, 1552 «Jehan Mahault» SubsidesNamur, 1602-3 «Jacques Maheau dit Boutlabbe» Terriers-Namur; formes populaires de Mathilde, w. liég. Mahea et w. nam. Mahia étant nor­malement évolués de Maht-hildis. - Maho, cf. aussi Mahoux. 1247 «madame Mahout de Termes» CartOrval, 1258 «damme Mahot» Pailhe, 1259 «lor tante Mahos de Saint Lorent», 1264 «Isabiax Poncète et Mahous ses filles» CartOrval; var. en -o(t), -ou(d), d'où le dérivé Mahoudeau (ci-dessous). m Formes néerl.: Mahauden, -ens, Mahou-den. Génitif néerl. de Mahaud, forme reprise au fr. Mahaut. « Dérivés du thème Mah- de Mahaut: Mahillon. 1264 «Mahillons sa feume», 1283 «lor femmes Alixon et Mahilhon» CartOrval; nom de femme, dérivé en -illon. - Mahin, -aim. 1272 «Mahin, eius filia» St-Jean-Geest, 1444 «Henry Mahin» AidesNamur; nom fém., dérivé en -in. - Mahon. Dérivé en-on. * Dérivés de Mahaud, -oud: Mahoudeau. Dimin. en -eau.

 

JG

Mahau(t)

-aux, Mario, Mahiaux, Mahia(t), Mauhaud, Mahauden(s), Mahouden(s), Mehauden(s), Mehoudens, Maud(ens), Moudden, Moude(ns), Mehaut, Méhaux: Metr. Rom. vormen van Germ. VN Machtild: macht-hild'macht-strijd': Mahthildis, Mahelt (MORLET I). Mahau = Mahthild (JACOBSSON 225-6). 1119 Mahald regina, 1190 Mahaut vidua, 1314 Maud (REANEY); ne e. Mette ditte Mahaut de Henricourt, Luik (BODY); 1373 Rugger van Oest...met Mahaute sinen wive, Ktr. (DEBR. 1980); 1374 Adriaen Mahauden, Gb. (SCHR.).

 

FD

Mahé

cf. Mah-.

 

JG

Mahé(e)

Mahe(t), zie Maheu(x).

 

FD

Maheim

zie Manheimer.

 

FD

Maheu

-eux, -eur, cf. Mahieu.

 

JG

Maheu(x)

Maheur, Mahu, Mahut(e), Mahé(e), Mahet, Méhu, Meheus, Mehuis, Mehuys, Meyhui, Meyhuys, Meyus, Meyes, Meyhi(u), Meijhui, Meijhiu: 1 Patr. Var. van Mahieu. Maheus = Mathaeus (JACOBSSON 92). 1281 Ava Mahius, Ip. (BEELE); 1398 Triestan Mahu, Marke (DEBR. 1970). -2. Metr. Var. van Maheut = Mahaut (Machtild) (JACOBSSON 225-6).

 

FD

Mahia

V. Mathias.

 

EV

Mahia(t)

Mahiaux, zie Mahau(t).

 

FD

Mahian(t)

zie Magnien.

 

FD

Mahie

zie Mahieu(x).

 

FD

Mahiels

Mahieu.

 

JG

Mahiels

Mahil: Patr. Oude Pic. hypercorrecte vorm voor Mahieu = Mathieu. 1199 Mahiels li Archiers, Atrecht(NCJ).

 

FD

Mahiet

cf. Mah-, thème de Mahieu.

 

JG

Mahiet

Mahiez: Patr. Dim. Van Mahieu. 1296 Mahyet, vallet, Parijs (MICH.).

 

FD

Mahieu

 [10e NF le plus fréquent en Haimut], Mahieux, Maheu, Maheux, Maheur (fausse régression). 1231 « duo filii ejus Nicholaus et Maheus », 1266 « Maheu son frère » CartOrval, 1286 «Mahius li Barbueres» CartMons, 1327-28 «Mahiu le Clerch», 1345-46 «Mahieu Bieckenart» ComptesMons, 1389 «Mahieuli as ougnons» Ladeuze, 1417 «Mahieuli Ren­tier» PolyptAth, 1633 «Johan Maieu» émigré en Suède ; formes populaires de Mathieu. -Mahy, w. nam. Mayî. 1487 «Mahy le Postu-vyr genre le Neff » JusticeBastogne, 1555 «Je-henne Mahy» BourgNamur, 1580 «Jehenne Mahy» Haybes, 1615 «Mahy Bonne» Cer­fontaine; var. w. de Mahieu (comp. w. liég. Matî à côté de Mathieu, plus récent). 1263 «frères Maihius» ChartesFlandre, 1276-77 «Maihu Lautel» CharitéTournai, 1287 «Ma-hus Cornes «Amiens, 14e s. «Mahuesli Poule-tiers» DocLens; représente Mahieu, mais est d'interprétation difficile. « Autre forme pic. ou flam. : Mahiels. 1199 «Mahiels li Archiers» NécrArras. « Dérivés du thème anthrop. Mah- de Ma-hieu(x), voire de Mahaut: Mahé. 1426 «Tail­lant Mahet» TailleSoignies, 1518 «Mahey Doulleyt» Fronville, 1580 «Jean Mahet» BourgNamur. - Mahiet. 1296 «Mahyet, val-let » TailleParis. - Autre dérivé en -et de la var. Mahu: 1325 «Mahuet le Clerch» = 1327 «Mahués le Clercs» ComptesMons, 1472 «Mahuet» DénChiny.

 

JG

Mahieu(x)

Mahieus, Mahieur, Maiheu, Mahyeu, Mahieuw, Maieu(r), -eux, Mayeu(x), -eur, Mahi(e), Mahy, Mahij, May, Maij, Mai, de Mahieu: Patr. Fr. vorm van de apostelnaam Mattheus of Matthias. Volgens H. NELIS (BTFG1938,148) was in de 136 e. Saint-Mahieu nog synoniem met Saint-Matthieu (Mattheus) en Mathieu met Mathias. Vanaf de 14e e. werden de namen Mahieu en Mat(t)hieu verward. 1280 apries le saint Mahieu, Ktr. (AGr. 44); 1293 May Wullevrouwe = Mahieu, Kales (GYSS. 1963); 1375 Matheux van Bouven-kerke = 1392 Mahieu de Bouvekerke, Ip. (BEELE); 1366 Jhans Mahieus huus; 1397 van Willem Mahieuwe, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Mahieur

de/le Mahieu: Vanwege Pic. -eur=-eukan zowel  Mayeur=Mahieu als Mahieu = Mahieur, Mayeur. Zie daarom zowel Mahieu(x) aïs De Meyer(e).

 

FD

Mahil

zie Mahiels.

 

FD

12:30 Écrit par Johan Viroux | Lien permanent | Commentaires (0) |  Facebook |

Les commentaires sont fermés.