22/08/2012

M-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

Maurion

cf. Maury.

 

JG

Maurion

Patr. Dim. van Maurice of maur-naam.

 

FD

Mauris

zie Maurits, Maury.

 

FD

Maurisse

-issen(s), zie Maurits.

 

FD

Maurissen

Morissen. Génitif de néerl. Maurits, Maurice.

 

JG

Maurisset

zie Mauricet.

 

FD

Maurits

-itz, -ice, -ich, -is, -us, -ize, -izio, Mourus, Maurissen(s), -isse, Mourice, -isse(ns), Morice,-itz, -ys(se), -is(se), -issen(s), -es, Morris(se), Moeris, Mooris, Meurice, -is(se), -ist, -ysse, -us, Muric(h)e, -is, -ysse, Marys(se), -ijsse, -issen(s), -is(se), -ist, Marris, de Maurissens, Deme(u)rise, Demerrisse, -ysse: Patr. Lat. HN Mauritius, afl. van Maurus 'moor, bewoner van Mauretanië'. 1279 Hanés Meurisses, Dk. (RL); 1324 Meurisses li Cambiers, Dottenijs (DEBR. 1971); 1347 Henrici dicti Marisse, Rumst (OARI); 1368 van Morissis Beelen, Ktr.; 1398 Pieter Muerisse, Rollegem (DEBR. 1970); 1394 Maes Morissis, Ip. (BEELE); 1443 Aert Marijssis, Ht. (GESSLER); 1571J. Mauris, Rijsel-Aw. (AP); 1584 Hans Marissis, Aw. (AB); 1620 Gueert Marissen = 1644 Goort Maurijsen, Bilzen (SCHOE.); 1710 Guille Mariée; 1732 J.T. Marysse, Heule; 1724 Pierre Mauris fs. Pierre Maurisse, Heule (COUSS.). - Lit.: F. DEBRABANDERE, VanMaurice totMarijsse.LG 1982,201-3.

 

FD

Maurois

-oit, Mauroy, w. nam. Mauni, Mauroo (flamandisation). 1234 «Walterusde Mauroit», 1275-76 «Colart Mauroit» = 1279-80 «Colars Maurois» RegTournai, 1391 «Co­lart de Mauroit» ComptesMons, 1463 «Jan Mauroit» Lille; nom d'origine: Maurois, 1174

«Malroit» (Nord). - Secondairement, surnom : mal roy 'mauvais roi', cf. 1208 «Lanbertus Malus rex», 1259 «Jachemes Rois Maurois» NécrArras.

 

JG

Maurois

-oit, -oy, -o(o), Malroit, Moroy, Morroir: 1. FIN Maurois (Nord): 1174 Malroit (TW). 1234 Walterus de Mauroit (SMTI); 1267 David Malroit, Ip. (BEELE); 1391 Colart de Mauroit, Bergen (CCHt); 1463 Jan Mauroit, Rijsel; 1477 Jan Mauroot, Bg. (PARM.). - 2. BN Mal roy: slechte koning. Wsch. BN voor een Leroy. 1205 Maroie Mauroie; 1259 Jachemes Rois Maurois; 1208 Lanbertus Malus Rex,Atrecht(NCJ).

 

FD

Mauron

Meuron, Mo(u)ron: Patr. < VN Maur.

 

FD

Maurtot

Patr. Var. van Martot; zie Marton.

 

FD

Maurtot

Proven. Lamorteau (Loc.).

 

EV

Maurtot

Var. de Martot, dérivé du thème de Martin.

 

JG

Maurus

zie Maurits.

 

FD

Maury

Mauris, Mor(r)y, Moury: Patr. Rom. vormvan de Germ. VN mathal-rîk: Madelricus (MORLET I). ± 1300 Jehans Mauris, PdC (BOUGARD).

 

FD

Maury

Mory. 1656 «Jacques Maury» DénFlo-renville; nom issu de l'anthrop. germ. (avec aphérèse) amal-ric (Fôrst. 94). - Dérivé : Mau-rion.

 

JG

Maus

D. BN Maus: muis. Vgl. Muis.

 

FD

Maus

Mautsch, Maussion. V. MAD (Maz).

 

EV

Maus

w. (Longlier) Ma.us ', au génitif: Mausen, w. (Bastogne) Môzèn '. Surnom : ail. Maus 'souris'.

 

JG

Mausen

Mauzen: W. var. van Mausin?

 

FD

Maushammer

PlN Mausham in Bayerbach (BEI).

 

FD

Mausin

zie Mauhin.

 

FD

Maussart

zie Massar(d).

 

FD

Maussen

zie Maassen.

 

FD

Maussion

W. var. van Massion; zie Massin.

 

FD

Mauten, van der

zie van der Mouten.

 

FD

Mauth

Peut-être all. Maut 'douane, péage'.

 

JG

Mautsch

All. dial. (Westerwald) Mautch, Moutch 'cachette de fruits, etc.'.

 

JG

Mauv(o)isin

zie Malvoisin.

 

FD

Mauvais

Lemauvais, Maleve, Malevé, -et, -ez, Ma(u)lavé, Malvé, -et, Maeleveys, Mallevaes, Mallevaey, Malevay: Ofr. malvais, malvé, Fr. mauvais: slecht, ongelukkig, gebrekkig; (ook) duivel (de kwade, vgl. de Dievel). BN. Vgl. De Slegte. 136 e. Wouter Malevais, Cent (GN); 1281 Catharina Mavais, Ip. (BEELE); 1299 Huchon dit Malvais, Moha (SLLII); 1592 Jehan Malevé, Malonne(J.G.).

 

FD

Mauw, (de)

Mau: i. BN naar de mouw. Vgl. Die

ridder metter mouwen. 1298 Joh. Mouwe, Bg.

(VERKEST). - 2. De Mauw kan ook de weergave

zijn van Demeaux.

 

FD

Mauwet

cf. Mawet.

 

JG

Mauwet

zie Mawet.

 

FD

Mauwhin

zie Mauhin.

 

FD

Mauws

1. Gen. van De Mauw. - 2. Spelling voorMaus. 3. Gen. van De Mauwer, die mauwt, miauwt, jankt, kwaadspreekt. 1299

Colardi Mouwers = 1298 C. Mouwes, Bg. (VERKEST).

 

FD

Mauxhin

cf. Mauhin.

 

JG

Mauxhin

zie Mauhin.

 

FD

Mauyen

cf. Mauien.

 

JG

Mauyen

zie Maillen.

 

FD

Mauzen

zie Mausen.

 

FD

Mav-

-aut, -eau. V. Malvaux.

 

EV

Mavaut

Maveau, Mavoudt, zie Malvaux.

 

FD

Mawait

Mawet, -ez, Mauwet, Mauet. 1516 «Mawet» CoutStavelot, 1583 «Mathieu Mau­wet», 1600 «Henry Mawet» Liège; surnom: w. (Malmedy) mawèt 'grimacier' FEW 16, 545a.

 

JG

Mawet

-ez, -ait, Mau(w)et, Maué: BN W. mavoèt:

aansteller, veinzer (HERB.).

 

FD

Mawet

V. MAD (Ma).

 

EV

Mawhin

cf. Mauhin.

 

JG

Mawhin

zie Mauhin.

 

FD

Max

1. V. Maximus. — 2. V. MAD (Mak).

 

EV

Max

1639-46 «Peter Max», 1642 «Gilius Max» émigrés en Suède ; apocope de Maxime, Maximilien.

 

JG

Max

Maxe, Maex, Mex: Patr. Verkorting van een Lat.

HN zoals Maxentius, Maxim(in)us,

Maximilianus. 1395 Max Morin, Ip. (BEELE).

 

FD

Maxant

-âne, -em, -en: Patr. HN Maxentius.

 

FD

Maxence

Mexence: Fr. Patr. < HN Maxentius. Maxheleau: BN W. mahe l'eau: die het water omwoelt, vertroebelt. BN voor een woelwater. Vgl. Meulewa(e)ter. 1342 Otteles Masscheeiwe,

Pousset (SIX III); 1396 Piron Maxheywe, Luik (AVE).

 

FD

Maxheleau

Maxhelan (var.). 1342 «Otteles Mascheeiwe» Pousset, 1396 «Piron Maxhey-we» Liège; surnom de pêcheur braconnier: w. liég. mahe 'mêle' + w. êwe, fr. eau, qui trouble l'eau; comp. le NF fl. corresp. Meulewaeter.

 

JG

Maxi

Maxy: Patr.? Korte vorm van HN Maximus, Maximinus of Maximilianus? vgl. Max. Maxim(us): Patr. Lat. HN Maximus.

 

FD

Maximus

1. N. de bapt. d'orig. latine. — 2. Car. phys. (Latinis.). ,,Le plus grand (de deux homo­nymes)".

 

EV

Maximus

Lat. Maximus, nom de plusieurs saints; ou bien latinisation tardive de Legrand ou de Laine.

 

JG

May

1283 «Jehans li May» DettesYpres, 1444 «josne Jehan May », « Henrion bouvier de Co-lart de May» AidesNamur, 1624 «Gile Le Maay» émigré en Suède; var. de Mai (anc. fr. mai 'bon temps, plaisir'), etc.

 

JG

May

May- -ar(d), -é. V. MAD (Ma). '

 

EV

May

zie Mai.

 

FD

May-

-ené, -enez, -ens.V. MAD (Ma).

 

EV

Maya(ert)

zie Maeyaert.

 

FD

Mayance

zie Mayence.

 

FD

Mayard

-ar(t), -a(t), -aud, -aud, zie Maillard.

 

FD

Mayart

-at, -aux. Var. de Maillard (= celui qui manie le mail, le marteau), cf. 1575 «Michel Mayaers» BourgNamur.

 

JG

Mayaud(on)

Mayaux: Oudocc. maial, maiau: varken (inmeigeslacht) (DNF).

 

FD

Mayeiur

zie de Meyere.

 

FD

Mayelle

Var. de Majelle?

 

JG

Mayen

cf. Mauien.

 

JG

Mayen

zie Maeyens, Maillen.

 

FD

Mayence

1. Proven. Ville allem. — 2. V. MAD (Ma).

 

EV

Mayence

Forme fr. de Mainz (Ail., Rheinland-Pfalz).

 

JG

Mayence

Mayance: 1. Franse vorm van PlN Mainz

(RP). - 2. Maar wellicht reïnterpretatie door W.

uitspr. van Ma(e)yens.

 

FD

Mayené

-èné, cf. Mayné.

 

JG

Mayené

-ez, zie Mayné.

 

FD

Mayenne

Nom d'origine: Mayenne, dépend, de Celles-lez-Dinant (Nr) ou région de France.

 

JG

Mayenne

PlN in Celles-lez-Dinant (N).

 

FD

Mayens

zie Maeyens.

 

FD

Mayer

au génitif: Mayers. Nom de charge: ail. Maier, Meier 'régisseur (d'une terre), méta­yer', du lat. major villae 'intendant du domai­ne'. Cf. aussi Meyer, Meier.

 

JG

Mayer-

-es, -us. 1. Variante et latini­sation de Meyer. V. Meier. — 2. V. MARU.

 

EV

Mayer(s)

zie de Meyer(e), de Maeyer.

 

FD

Mayer, de

zie de Maeyer.

 

FD

Mayeres

Mayeresse. Var. de Majeres ou de Mayérus.

 

JG

Mayeres

zie de Meyere.

 

FD

Mayerotte

1. Proven. Me y en ode, ,,Essart du maire ou di sieur Mara". — 2. V. MARU.

 

EV

Mayers

cf. Mayer.

 

JG

Mayeru{s)

zie de Meyere.

 

FD

Mayérus

Majerus, Magerus. Latinisation d'ail. Maier, Meyer; cf. aussi Majeres, Mage-res.

 

JG

Mayet

-ez, zie Maillet.

 

FD

Mayet

-ez. Var. de Maillet (w. liég. mayèt 'mail­let').

 

JG

Mayeu

-eux, -eur. Cas régime de lat. major; en Wallonie et dans le nord de France, a le sens de fr. maire.

 

JG

Mayeur

Mayeu(x), zie de Meyere, Mahieu(x).

 

FD

Mayeur

V. Maire.

 

EV

Mayinckx

zie Meynink.

 

FD

Maykels

Var. van Makels of Meekels.

 

FD

Maylaers

zie Maillard.

 

FD

Mayn-

-é, -ot, May- -ol, -omain, -on, -o(t).V. MAD (Man et Ma).

 

EV

Maynar(d)

Patr. Rom. vorm van Germ. VN

 

FD

Mayne

1. Spelling voor Mayné. - 2. Zie Mein.

 

FD

Mayné

Mayené, -ez, Lemayené, Maine, Maine, Menet, -ez, -er, -es, Men(n)é: 1. Ofr. mainé, meinsné < Lat. minus natus: later geboren, jonger (HERB.). 1365 Colart Cuemmes le mainsnet, Bergen (J.G.). -2. Patr. Spellingvar. (behalve Mayené) van Mainet, dim. van Germ. magin-naam; zie Maynard. 146 e. Jehennon Mainet (MORLET); 1305 Pieron Mainnet, Bergen (CSWI); 1541 Jacques Maynet, Binche-Aw. (AP).

 

FD

Mayné

w. (Beauvechain) May'né, Mayne, Mayené, -èné (NF typique du Brabant wallon), Maine. Nom de parenté: anc. fr. [jsq au 17e s.] mai(s)né, mainsné < lat. minus natus 'cadet, puîné' FEW 7, 20b, cf. 1324-26 «Ma-roie leur maisnee suer» ComptesMons, 1365 «Colart Cuemmes le mainsnet arbalestrier» TailleMons, 1616 «Martin Révélait maisnet» PrincipChimay. - Cf. aussi, en 1497, «les mambours de Jehenen, fils mésayné du dit Jehan» Haute Cour de Houx et Falize (Yvoir).

 

JG

Mayntz

zie Mainz.

 

FD

Mayo(t)

zie Maillot.

 

FD

Mayol

Mayolet, -ez: M.i. niet Opic. maiole: eerste dag van mei (HERB.), maar Patr., var. van Mayou(x), -oul(t) (BERGER). Rom. vorm van Germ. VN Maiulfus, evtl. Maiolus (MORLET I).

 

FD

Mayol

Surnom: anc. pic. maiole 'premier jour de mai' FEW 6/1, 61a. - Dimin.: Mayolet. 1556 «Jan Mayolez» Ham-sur-Heure.

 

JG

Mayon

1526 «Mayon Jamotton» BourgNamur; forme w. de Marion DL.

 

JG

Mayon

zie Marion.

 

FD

Mayor

1. Car. phys. Major (latin), ,,Le plus grand (des deux)" (N" 253) ou ,,L'aînè". (N° 263). Comp. : Maximus et Laîné.

 

EV

Mayor

cf. Major.

 

JG

Mayor

zie de Meyere.

 

FD

Mayot

cf. Maillot.

 

JG

Mayr

zie de Meyer(e).

 

FD

Mayrhoven, von

PlN Mayrhofen (Tirol). Verspreide PlN Meierhof: 1280 curia que dicitur der Maierhof, Waldshut (BRECH.).

 

FD

Mays

Maijs, zie Mais.

 

FD

Mayschak

zie de Maerschalck.

 

FD

Mayseel

zie Maezeele.

 

FD

Maystadt

NF originaire de Hesse, largement attesté dans les registres paroissiaux de Jes-berg et Treysa (FyS) ; d'un NL ail. composé en -stad (à préciser).

 

JG

Maystadt

-stadt, Meystadt: De FN zou uit Hessen stammen (med. min. Ph. Maystadt). Wellicht een adaptatie van de fréquente D. PlN Neustadt, met bekende wisseling n/m en ontronding eu/ey (vgl. Neumann/Neymann).

 

FD

Maystre

zie Lemaître.

 

FD

Maz-  

-uyer,   -uir.   Profess.   Masuyer (Dialecte) ou Masurier (Ane. fr.),

,,Tenancier d'une ferme qui payait

un cens".

 

EV

Mazairac

PlN Mazeirac (Lozère).

 

FD

Mazay

Var. de Masay, Masai.

 

JG

Mazay

zie Maeze(e)le.

 

FD

Mazé

zie Mazet.

 

FD

Mazeau

Mazel, zie Maeze(e)le.

 

FD

Mazeau

Proven. Maseau (Dép. Je-mappes).

 

EV

Mazelyne

-ijne, zie Madelein.

 

FD

Mazeman

zie Maeseman.

 

FD

Mazereel

Mazereeuw, zie Masurel.

 

FD

Mazereel

V. Masure.

 

EV

Mazet

Mazé: Patr. Dim. van VN Thomas.

 

FD

Mazet

V. MAD (Maz).

 

EV

Mazeure

zie Masure.

 

FD

Mazier(s)

zie Masier.

 

FD

Mazière, de

zie Demazière.

 

FD

Maziers

1. Proven. Maisière (Loc.). — 2. V. Massier.

 

EV

Maziers

Génitif de la néerlandisation d'anc. w. masuier 'tenancier' FEW 6/1, 256a.

 

JG

Mazin

1. V. Maisin. — 2. V. MAD (Maz).

 

EV

Mazin

Masin, -yn, -ijn, Mazijn, -ijn: Patr. Vleivorm van VN Thomas. 136 e. Maes Halle = 1280 Masinus Halle; 1389 Maes Cachtel = 1395 Masin C.; 1280 Carstinus Masins, Ip. (BEELE).

 

FD

Mazinghien

PlN Mazinghem (PdC). 1243 Joh. de Masinghem; 1347 Walt, de Masingehem, PdC (DF X).

 

FD

Mazoin

zie Masoin.

 

FD

Mazon

cf. Mason.

 

JG

Mazoyer

zie Massuir.

 

FD

Mazui(r)

-uy, zie Massuir.

 

FD

Mazuin

cf. Masoin.

 

JG

Mazuin

zie Masoin.

 

FD

Mazur(e)

zie Masure.

 

FD

Mazure

cf. Masure. - Mazurel, -elle, cf. Masurel, -elle.

 

JG

Mazurel(le)

zie Masurel.

 

FD

Mazurelle

V. Masure.

 

EV

Mazuy

Mazuis, cf. Massuir, -uy.

 

JG

Mazuy

Proven.     Dép.     St-Aubin. Synon. : Mass- -ui, -uy.

 

EV

Mazy

Mazzy. cf. Masi, Masy.

 

JG

Mazy

zie Masi, Demazy.

 

FD

Mazyn

Mazijn, zie Mazin.

 

FD

Mazzier

zie Masier.

 

FD

Mazzon

Occ. vorm voor Fr. maison: huis.

 

FD

Me(e)rschaert

Me(e)rsschaert, Meerschhaert, Meirs(s)chaert, Meeschaert, Me(e)sschaert, Misschaert, Mescart: Afl. van Van der Meersch. 1398 Jan Merscaert, Jan van der Mersch, Aarsele; 1398 Pieter Meschaert, Geluwe (DEBR. 1970); 1369 Jehan de le Mersch dit Merscart, Ip. (BEELE); 1518 Olivier Merschaert, Rekkem; 1639 Olivier Meesschaert, Menen (KWII).

 

FD

Me(e)rvis

Reïnterpretatie (door r-epenthesis)van Mevis. Zie Meus.

 

FD

Mean

Méan, Meant, Méan, Meyan. 1369 «Thiris de Meyan li fevre»,1432 «Johan de Meyan dit de Laveur», 1602 «Marguerite de Mean» Liège; nom d'origine: Méan (Nr), etc.

 

JG

Méan

Proven. Dép. Maffe et Mons-lez-Liège.

 

EV

Méan(t)

Mean(t), Meyan(t), Myant: PlN Méan (N) en in Mons (LU). 1369 Thiris de Meyan, Luik (J.G.).

 

FD

Meanten

1541 «JohanMianten», 1566 «Jehenne Johan Meanten» La Gleize; avec le possessif w. mi (adapté graphiquement en me), littér. mi antin 'ma tante', cf. L. Remacle, Le NP Mean­ten (La Gleize, xvf s.), DBR 17, 1960, 165-6. - Dénominations du même type (notaires liég.): 17.6.1547 «aux représentants de Maroie nostre ante», 12.1.1548 «Johan me seroige de Lymborgh [somdje 'beau-fils']» [JL, NFw]; cf. aussi Moncousin.

 

JG

Meaux

Méaux. 1253 «Baudewin Meaus» (var. «Meus») DettesYpres; var. de Meeus; ou bien nom d'origine: Meaux (Seine-et-Marne), etc. Cf. aussi 1645 «Robert Meaux (Miaux)» = «Robert Maux» émigré en Suède.

 

JG

Meaux

Proven. Meaux (Loc. fr.).

 

EV

Méaux

Meau(x), Méau, Miaux, Myaux: 1. PlN Meaux (Seine-et-Marne). - 2. Patr. Picardiserende regressievorm van Me(e)us, korte vorm van HN Bartholomeus. 1237 Margherite Miaus, Atrecht (NCJ); 1253 Baudewin Meaus = Meus, Ip. (HERB.);

1304 Bertremau le lovene; 1374 Meaux de Baers = 1375 Meux de Baers; 1306 Meaus de Beifslare, Ip. (BEELE). Vgl. Meauxsone.

 

FD

Meauxsone

Meauzoone: Patr. Zoon van Meaux = (Bartolo)meus. 1366 Rugger Meusen soens, Ktr.; 1398 Meuwels Lmeussone, Ing. (DEBR. 1970).

 

FD

Méauxsoone

Méausoone, -zoone, Meeuw-soone, Meeusoone, etc. Nom composé de Meeuw, Meaux < Bartholomeus + zoon 'fils', cf. 1366 «Rugger Meusen soens» Courtrai [FD].

 

JG

Mebis

Mebus, zie Meus.

 

FD

Mébis

Mebis. Comme Mebs, aphérèse de (Bartholo)meus; cf. aussi Nibbes, Nibus, etc.

 

JG

Mech

Mèche, Mèche. Nom d'origine: Mesch, w. Mèhawe (Limbourg hollandais).

 

JG

Mechain

zie Mesquin.

 

FD

Mechanicus

Latinisering van een BerN: maker van werktuigen. 1794 Elias Benni Mechanicus, A'dam (PDB).

 

FD

Méchant

1. Car. mor. H. mal inten­tionné. N°  26. — 2.  Altérât,  de

Méchin. V. ce N.

 

EV

Méchant

zie Marchand(t).

 

FD

Mèche

Mèche, Mech: W. spelling voor PlN Mesch (NL) (J.G.).

 

FD

Mechelaere

Proven. Mechelen (,,Malines"),  avec suffixe -aère d'orig.

N° 212.

 

EV

Mechele

Mechelen, Mechels, Meekels, Machels, Magel(e): Metr. Germ. VN Machtild; vgl. Magcheltje, Maggeltje, Macheltsje (Pries), Megcheltien (V.D.SCHAAR). Vgl. ook

Machtelinckx = Machelinckx = Mechelinck. Evtl. Patr.: Dim van macht-naam (Machtolf). 1370 van Meghele van Westele, Tn. (HB 783); 1708 Mechel van den Kerkhoff, Bilzen (SCHOE.); 1571 Willem Mechels, Sindorf-Aw. (AP).

 

FD

Mechele(e)r, de

Mechelaere, Mechler, de Meckeleer, de Meekeleer: Mechelaar, van Mechelen (A). 1403 Jan de Migghelere, Aw. (HB 72); 1406 Claes de Mechelere, Bs. (PEENE).

 

FD

Mechelen, (van)

van Megchelen, van Mechgelen: PlN Mechelen (A). 1394 Goossin van Mechline, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Mechelinck

-ynck: Var. van Machelinck; zie Machtelinck(x).

 

FD

Mechelmans

Meck-. Génitif de néerl. Mechel (fr. Michel) ou Mechelen (fr. Malines) + mon 'homme'.

 

JG

Mechelmans

Meckelmans: i. All. van Van Mechelen. 1340 Joh. Mechghelman, Tnh. (VERS.); 1386  Johanni dicto Mechghelman, Ht. (A.GHIJSEN); 1448 Coen Mechelmans, Diest (HB 337). - 2. Metr. Afl. van VN Mechele. 1379 Ghijsbrecht Machelmaens, Den Bosch (HB 474).

 

FD

Mechels

Génitif de néerl. Mechel, fr. Michel.

 

JG

Mechelynck

1. Proven.   Mecheling. Synon.   du   précédent.   •—   2.   V.

MAD (Mae).

 

EV

Mechiels(en)

zie Michael.

 

FD

Méchin

Car.   phys.   et   situât,   soc. .Jeune (gentil)homme"  (Ane.).

Medrigant    (pour    Madricon).    V. MAD.

 

EV

Méchin

zie Mesquin.

 

FD

Mechler

zie de Mecheleer.

 

FD

Meck(e)

Patr. Bakervorm Mago, Macco. Germ. VN. 1435 Gilg Meck, Augsburg (BRECH.).

 

FD

Meckelmans

zie Mechelmans.

 

FD

Meckeren, van

PlN (wellicht NL). Vgl. Meckerenweg in Gingelom (L). 1402 Herman van Meeckeren, Hernen; 1462 Otto van Mekeren, Kuik(PDB); 1445 Agnes van Mekerne, Nijmegen-Bg. (PARM.); 1557 Pieter van Meeckere, Groede (SCHOUT. I); 1731 Guill. van Meckeren, Gennep-Aw. (AP).

 

FD

Meckers

Meeckers, Meekers, Mekers. Génitif de moy. néerl. maker, meker 'créateur, réali­sateur'.

 

JG

Meckers

zie Mekers.

 

FD

Mecking

Patr. Afl. van Meck(e).

 

FD

Mecklenburg

Meckelburg: Oud Duits land Mecklenburg aan de Oostzee. 1387 Franko Mekelenborgh, Osnabruck (BRECH.).

 

FD

Meclot

zie Michelot.

 

FD

Meco(e)n

zie Michon.

 

FD

Mecoen

Néerlandisation de Michon, dérivé du thème de Michel.

 

JG

Mecqinion

zie Mequinion.

 

FD

Med-

-aer, -ard, -aets, Medd- -a, -ens.V. MAD.

 

EV

Medart

Me-, Medard, Me-, Meda, Me-, Medda (w. -à, fr. -ard). 1561 «Medart Le Ber­ger», 1569 «François Medart» BourgNamur; prénom Medard (anthrop. germ. math-hard), d'après le nom de saint Medard, évêque de Noyon, synonyme de pluie dans la météo­rologie populaire.

» Formes néerl.: Medaer, Me-, au génitif: Medaerts, Me-, Medaets, Medats, Mé-(simplification consonantique). » Dérivés du thème Med- de Medard: Medot, Me-. Dimin. du thème Med- (de Medard). -Medens, Me-. Génitif germ. du thème de Medard (Carnoy 44).

 

JG

Meddaerts

Medar(d), -a(e)rt(s), -aer(s), -a(e)ts, Med(d)a, Mattard, -ar(t): Patr. Germ. VN Medardus (MORLETI); Madachart (Fm.). 1375 Baltin Maddaert = B. Mattaerd, Ip. (BEELE); 1395 Medaert Dadizeels = 1398 Madaert van Dadizelle, Dadizele; 1398 Medart van den Coutere, Wervik (DEBR. 1970).

 

FD

Meddens

zie Maddens.

 

FD

Medegael, van

Middegaels: PlN Middegaal in Veghel (NB). 1379 Jan van Middelgale, Den Bosch (BLO VIII). Op zijn zegel staat evenwel: sigillum Johannis de Erpe. Van Medegael kwam 86 x voor in OV. 1572 Frans Medegaels, Helmond (HB 423); 1669 Servaas Medegaels, Hilvarenbeek-Aw. (AP).

 

FD

Medem, de

BN zoals D. FN Meidem. Mhd. meidem: hengst, ruin. 1219 Johannis Medem, Ip.; 1263 Thieris li Meidem, Cent (LEYS 1959'); 1280 Joh. Medem; 1326 Franse de Medem, Ip. (BEELE).

 

FD

Medeman

Mnl. medeman: medeleenman, deelgenoot, compagnon. 1378 Katelinen filiajan Meedemans, Dend. (OSD).

 

FD

Medernach

zie Middernacht.

 

FD

Medery

Me-. Nom issu de l'anthrop. germ. math-rik > fr. Médéric, nom d'un saint.

 

JG

Medery

Patr. Rom. vorm van Germ. VN math-rîk?

 

FD

Médot

Medo(t): Patr. Vleivorm van Médard.

 

FD

Medts

V. MAD.

 

EV

Medts, (de)

zie Mets.

 

FD

Mee, de

zie Dumet(s).

 

FD

Meeckers

Meekers, cf. Meckers.

 

JG

Meeckers

zie Mekers.

 

FD

Meedts

zie Mets.

 

FD

Meef, de

zie Demeffe.

 

FD

Meegen, van

zie van Megen.

 

FD

Meegers

zie Mager.

 

FD

Meehsen

zie Maassen, Meus.

 

FD

Meekeleer, de

zie de Mecheleer.

 

FD

Meekels

zie Mechele.

 

FD

Meekers

1. Profess. Maker, ..Fabricant". V. Maker. — 2. V. MAD

(Mak).

 

EV

Meekers

zie Mekers.

 

FD

Meeks

zie Meex.

 

FD

Meel

Wellicht BerBN van de molenaar, de meelhandelaar of bakker. Vgl. D. Mehl.

 

FD

Meel, van

zie van Merlen, van Mêle.

 

FD

Meel,de

Zie Demel.

 

FD

Meelaet

Melaet. Simplification consonantiqnc de Melaert.

 

JG

Meelaet

zie Millard.

 

FD

Meelberg(h)(s)

Meilbergs, Melberg(h)s, Mellenbergh: PlN 1. Merelberg > Meelberg in Schaffen (L). 1434 Heinrick van Meerleberch; 1453 Henricus de Meerleberghe = de Meeleberghe; 1769 Christiaan Meelberghs, Diest (CLAES1983). - 2. PlN Meelberg in Paal (L).

 

FD

Meelbergs

-erghs, Melberghs, Melbergs, Meilbergs. Génitif de Meelberg, à Paal (Lb).

 

JG

Meeldijk

Waterloop in Koudeschure en Borre (FV): 1719 Medeldicque (DF X). De Molendijk, die uit twee takken van de Aa bestaat, heet er nu verfranst Meldicque: 1327 le Molendich; 196 e. Meuledick alias Meldick (DF X).

 

FD

Meelen(s)

zie Melin.

 

FD

Meelen, van

zie van (de) Merlen.

 

FD

Meen

 (,,Bien   ou   objet)   commun, banal". Altéré en mm : V(and)er-

min(nen).

 

EV

Meeneboo

zie Minnebo.

 

FD

Meenen, van

van Meenin, Wanmeenen: PlN Menen (WV). 1245 Danieli de Menine (DEBR. 1980); 1326 Henric van Menine, Ip. (BEELE). - Lit.: LG1981,

 

FD

Meenen, van der

zie van der Minnen.

 

FD

Meenhout

zie Maenhoudt.

 

FD

Meens

Génitif de moy. néerl. meen 'commun, complet'.

 

JG

Meens

zie Mens.

 

FD

Meensel.van

van Mensel, van Minsel, van Mencxel, van Menx(s)el, van Mengsel: PlN Meensel (VB). 1340 Willem van Meenselle, Tn. (C.BAERT); 1387 Reynere van Meensele, Tn. (SLLIV); 1481 Geert van Minsel, Ht. (A.GHIJSEN).

 

FD

meer

,,Etang". Proven. Meremans,Van der- -Meer, -Me(e)ren, -Mei-re(n). ,,De l'étang, du lac". Meer- -hout,  -veld.  ,,Bois-,  Champ-  -du lac".

EV

Meer

Meers. Nom d'origine: Meer (Aiw),etc., topon. très fréquent.

 

JG

Meer, (de)

zie Lemair(e).

 

FD

Meer,van (der)

Termeer,van (der) Meeren, van (der) Meir, van der Meiren, van der Mairen, van der Mer(en), Vermeer, Vermeere(n), Vermeir, Vermeire(n), Vermeirre, Vermaire, Vermer, Vermerre((n), Vermeren, Veermeer: PlN Meer, Mère: grote plas, stilstaand water. Erg verspreid. Ook(Erpe-)Mere (OV). 136 e. Segere de Mère, Desteldonk; bi Gosines van der Mère (GN); 1428 Dillekin vanden Mère, Ht. (A.GHIJSEN); 1297 Henry de la Mare; 1334 Jan van der Meere, Opwijk (ES 1913,98-100; ESBr. 1952,401-416). Zie ookDelmère.

 

FD

Meerbach

D. PlN. Vgl. Meerbeck (NRW, NS), Van Meerbeke.

 

FD

Meerbee(c)k,van

van Meerbeke, van Meerbeck, Meerbeekx, van Merbeeck: PlN Meerbeek (VB) of Meerbeke (OV). Meerbeek in Assent (VB). 1337 Helwide dicta de Meerbeke, Diest (CLAES 1983); 1390 Cole van Meerbeke, Kh. (DEKEYSER).

 

FD

Meerbergen

Meerberghs. Nom d'origine: Meerberg, topon. fréquent.

 

JG

Meerbergen, (van)

Vermeerbergen, Meerberghs: PlN Meerberg in Grote- en Kleine-Brogel (L) en St.-Kw.-Lennik (VB) (NR). 146 e. Henric van Meerberghen, Zundert (SEA); 1576 Maria van Meerberghe, Boechout (SELS). Maar Meerberghs zou een var. (r/I) kunnen zijn van Meelberghs.

 

FD

Meerburg

PlN in Leiden (ZH).

 

FD

Meerchaut

zie Meerschout.

 

FD

Meerdonk, van

PlN Meerdonk (OV). 1289 Michiel van Merdonc, Hulst Z (DEBR. 1962).

 

FD

Meere, (de)

zie Lemaire.

 

FD

Meereleere, de

zie de Meerleer.

 

FD

Meereman

Meerman, au génitif: Meeremans, Meermans, Meremans, Mermans. Ethnique néerl. : habitant de Meer ou d'un meer.

 

JG

Meeremans

zie Meermans.

 

FD

Meeren, van (der)

zie van der Meer.

 

FD

Meerendonk, van (den)

zie van den Merendonck.

 

FD

Meerens

zie Maire.

 

FD

Meeresse

Var. néerl. de Mayeresse.

 

JG

Meeresse

zie Mairesse.

 

FD

Meerhaeg(h)e, (van)

-hage, (van) Meirhaeg(h)e, van Merhaege(n), -haeghe, Meyerhaeghe: 1. PlN Meerhage in Wortegem (OV), Ooike (OV). 966 Merehaga: bosje aan een plas. - 2. PlN in Nieuwerleet (FV), Houlle (PdC). 1228 Gerardus de Maraghe, Dk.; 1617 Jan van Meerhaghe, Klemskerke; 1762 Augustyn Meirhave, Kanegem (DFX).

 

FD

Meerhaeghe

-hage, Meyerhaeghe, Meir-haeghe. Nom d'origine: Meerhage(FlOr).

 

JG

Meerheyd

Wsch. dial. < Meerhout.

 

FD

Meerhout, (van)

PlN Meerhout (L). 1255 Hermannus de Merout, Meerhout (V.LOON 84); -1300 Jan van Meroute, Cent (CG); 1394 Thomaes van Meerhoute, Aw. (HB 52).

Meerkens: i. Zoals Meermans afl. van Van der Meer. - 2. Metr. Dim. van Maria. Vgl. Meiresone.

 

FD

Meerkens

Génitif dimin. en -ken de Meert (hy-pocor. de Meerten).

 

JG

Meerlaen

Meerland, zie Merlan(d).

 

FD

Meerle(e)r, de

de Meerlaere, -leire, de Meereleere, de Meir(e)leer, de Meirlaere, Meirlaen, Meir(e)leire, Merleer: Wvl. merelare: merel. BN. Vgl. De Meirel, Merlan(d). 1590 Cornelis de Meerleere, Burst(LIEVENS).

 

FD

Meerlemont

Merlemont: PlN 1. Merlemont (N). 1228 W. de Merlemont (AAV); 1294 Wautiers de Merlemont, N (CRN); 1374 Heinrijc Meerlemonts huys, Aw. (VLOEB.). - 2. Merlemont in Evegnée (LU). 1291 Wautier de Merlemont, Luik (SLL II); 1343 H. de Merlemont, Tg. (IOT). - 3. Merlimont (PdC). 1262 Martine de Merlemont = 1271 Martin de Merlimont, Montreuil (DF X).

 

FD

Meerman

-ans, cf. Meereman.

 

JG

Meerman(s)

Merman(s), Merremans, Me(e)remans, Meir(e)man(s), de Meerman: 1. Meerman: zeeman. 1398 wedewe Roegers Smermans, Martin de Merman, Aalbeke (DEBR. 1970). - 2. Afl. van Van (der) Meer, Vermeir(e).

 

FD

Meernhout

Mern(h)out, Meernt: Var. van Meerhout? Of van Maernhout?

 

FD

Meerpoel

Me(i)rpoel, Mer(c)kpoel: PlN Meerpoel: waterpoel. 1649 François Meerpoel, Aarts. (MAR.).

 

FD

Meerpoel

Meirpoel. Nom d'origine: Meerpoel (= mare d'eau).

 

JG

Meerris

zie van Merris.

 

FD

meers

,,Marais, Flaque, Terrain fan­geux". Proven. Miers, Meers(ch)-,

Meers(se)- -man(s). ,,Du marais".

Meers-   -haut,   -hout.   ,,Bois   du marais".  Meerschaert, ,,Campagne du  marais".   Van  Hoymissen  ou

Van Hooimeersen, .,Du marais aux foins'. Meersen (Loc. holl.).

 

EV

Meers

1. Limburgse var. van Meyers. Zie Smeers. 1620 Frederick Meers, Bilzen (SCHOE.). - 2. Zie Meers(ch).

 

FD

Meers

cf. Meer.

 

JG

Meers(ch)

Mers(ch), Meerstx: Verkort < Van der Meersch. 1403 Jan Mersch; 1410 Loenis de Harde dit Mersch, Ktr. (DEBR. 1958).

 

FD

Meers(s)eman

Zie  Meerschman, (de) Meersman.

 

FD

Meersch, van der

van der Meers(en), van der Mersch, van der Mers(s)che, van der Meers(s)che(n), van Meers(s)che, Vandremeersch, van der Mars, van de(n) Meersch(e), van de(n) Meerssche.van den Meersshe, van den Mersch, van den Meerssch, van der Meir(s)ch, van de(r) Meirs(s)che, van der Meirtsche, van der Meesch, van der Mesche, van Meessche, van der Messe(n), - Misse(n), van der Meets, van der Meys/Meijs, van der Mest, van der Mie(r)s, van der Miès(e), van der Miège, Miége, Vermeers, Verme(e)rsch, Vormers, Vermeerschen, Vermeerch, Vermeers(e)h, Vermeirs(ch), Vermeirsche, Vermei(r)ssen, Vermeers(s)en, Verme(e)sen, Verme(e)s(ch), Vermeys, Vermiesch, Vermèch, Vermès, Vermesse, Vermis(sen): Verspreide PlN Meers(ch): beemd, alluviaal land, vooral langs waterloop (KCTD1945,242-257). De vormen zonder r door ass. rs/s. 1316 Gillis van der Mersch, Ktr. (DEBR. 1971); 1326 Jan van der Mersch; 1380 Danijn van der Meersch, Ip. (BEELE); 1750 Emerentia Vermeers(ch) = Verrais, Aarsele (PS 1973,254). - Lit.: F. DEBRABAN-DERE, Van derMe(e)rsch. LG1981,457-9.

 

FD

Meerschaege

Reïnterpretatie (Wvl. meerschagie: meersen) van Meerschaert.

 

FD

Meerschaert

-schaut, Meersschaert, -sschaut, Meirschaut, Meirsschaut, Meeschaert (sim­plification consonantique). Dérivé néerl. en -aert; ethnique: habitant de Meersch (topon. fréquent).

 

JG

Meerschman

cf. Meersseman.

 

JG

Meerschman

Meers(s)eman, Meersman(s), Meerssman, Mersmans, Meirs(ch)man, Mers(s)eman, Mees(se)man, Meschman, Mesman(s), Misman, Meisman, Meys(ch)man(s), Meyss(e)man, Meyseman, Meijsman(s), Meeysman: 1. Afl. op -man van Van der Meersch. - 2. Vorm zonder Iw. voor (de) Meersman.

 

FD

Meersdom

zie Mesdom.

 

FD

Meersen

Nom d'origine: Meersen (Limbourg hollandais).

 

JG

Meersman, (de)

de Meersmann, (de) Meers(s)eman, (de) Meerschman, (de) Meirsman, (de) Meirschman, Me(e)rsmans, (de) Mers(se)man, Meerssman, Merseman, de Merseeman, Messeman(s), Mees(se)man, Mes(ch)man, Mesmans, Misman, Meisman, Meysman(s), Meijsman(s), Meeysman, Meyschman(s), Meyss(e)man, Meyseman, Marsman: BerN Mnl. merseman, meerseman, maers(e)man: rondtrekkend koopman, marskramer. 1252 Ziric Maersman, Haarlem (OHZII, 638); 1280 Oliverus Merceman; 1306 Kateline Mersemans = K. Smersmans, Ip. (BEELE); 1381 Jan de Merceman, Ossenisse (DEBR. 1999). Zie ook Meerschman.

 

 

FD

Meersseman

Meersman, Meerschman, Meersmann. Meeseman (simplification consonan­tique), au génitif: Meersmans. Nom de métier: moy. néerl. me(e)rseman 'marchand, épicier'.

 

JG

Meerstadt

PlN Mehrstedt (TH)?

 

FD

Meerstx

Verhaspelde spelling van Meerts of Meers.

 

FD

Meert

au génitif: Meerts, Meets (simplification consonantique). Hypocor. de néerl. Meerten, Maarten, fr. Martin.

 

JG

Meert-

-s, -ens. V. Martin.

 

EV

Meert(s)

Meerte, Meerten(s), zie Maarten(s).

 

FD

Meert, van (der)

zie van Miert.

 

FD

Meerten

génitif: Meertens. Prénom: néerl, Meerten, fr. Martin; cf. Ma(e)rtens, Mettais.

 

JG

Meerts

cf. Meert.

 

JG

Meerveld, (van)

van Meervelt, -velde: PlN Meervelde (NB). 1661 Adriaan van Meervelde, Waas (VAN G. IV); 1698 Joannes van Meervelt, A'dam (MUL Vïï).

 

FD

Meervenne, van

van Meirvenn(e), de Meirvenne, Meervenu: PlN Meerven (NB). s.d. Joos van Meervenne, Jan van Meirvenne, Waas (VAN G. I-II).

 

FD

Meerwein

D. Patr. Germ. VN mêr-win 'beroemd-vriend': Maruinus, Meruinus (MORLETI). 1458 Ritter Merwin von Sickingen (BRECH.).

 

FD

Meerwij(c)k, van

van Marwick:PlNMeerwijkin Empel (NB) of Koudekerk (ZH). 1276 Wouter van Merewijc, Lier (V. LOON164); 1289 Waltero dicto de Merwich, Aw. (CLEMEUR).

 

FD

Meery

zie Demerie.

 

FD

Mees

Meese, Meeze, au génitif: Meesen, Mezen, Me-, génitif double : Mesens. Aphé­rèse de (Bartholo)meus ou de (Tho)mas (cf. VlaamseStam, 1975,90).

 

JG

Mees

zie Meus, Maas(s), Meese.

 

FD

Mees(s)e(n)

1. Proven. Meersen. V. Meers. — 2. V. MAD (Maz).

 

EV

Meesch, van der

zie van der Meersch.

 

FD

Meeschaert

cf. Meerschaert.

 

JG

Meeschaert

zie Meerschaert.

 

FD

Meesdom

zie Mesdom.

 

FD

Meese

de Mees(e), Mees(en), Meeze(n), Mezen: BN naar de naam van de vogel, de mees (vgl. Mussche). Of BN voor de mezenvanger. 1326 Boidin de Mesevanghere, Ip. (BEELE). i2ee. Robinus Mese, Desselgem (GN). 1267 Caninus Mese, 1326 Jan Meze, 1393 Heinekin Meeze, Ip. (BEELE).

 

FD

Meese

Meeze, cf. Mees?

 

JG

Meesema(e)cker

Meesmaecker, de Mesemacker,de Meesema(e)kers, de Meezemaeker: 1. BerN van de mandenmaker. Mnl. mese: draagmand, vismand. 1620 Robert Meesemaecker, St.-Win. (VERGR. 1968); 1653 Eg. Aug. de Meesemaecker, Bs. (MU1 VI). - 2. Wsch. veeleer verhaspeling van De Mes(se)maker.

 

FD

Meeseman

cf. Meersseman.

 

JG

Meesen

cf. Mees.

 

JG

Meesen(s)

zie Maassen, Meus.

 

FD

Meesen, van

PlN Mesen (WV). 1367 Pauwels van Meessine, Ip. (BEELE).

 

FD

Meesmaecker

V. Mes.

 

EV

Meesmaecker

zie Meesema(e)cker.

 

FD

Meesman

zie Maeseman, Meerschman, (de) Meersman.

 

FD

Meesschaert

zie Meerschaert.

 

FD

Meessche, van

zie van der Meersch.

 

FD

Meesseman

zie Meerschman, (de) Meersman.

 

FD

Meessen(s)

zie Maassen, Meus.

 

FD

Meester

génitif: Meesters, Meysters. Nom de profession: moy. néerl. meester 'maître, maître d'école'.

 

JG

Meester

Profess. 1. School(meester), ,,Maître d'écoles". — 2. Maître d'un atelier, dune exploitation. — 3. Artiste ou artisan renommé. Synon. : De Meester, (S)meesters, Smeysters, Myster.

 

EV

Meester(e), de

de Mester, de Miester, Me(e)ster(s), Smeester(s), Smister, Meysters, Meeter, de, zie de Meter.

 

FD

Meeteren, van

zie van Meteren.

 

FD

Meetkerke, van

Mekerke: PlN Meetkerke (WV). 1299 Jac. de Meetkerke; 1330 Henrici de Medekerke; 1607 Guillaume Meckerke (DF X); 1399 Jacob van Meetkerke, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Meets

cf. Meert(s).

 

JG

Meets

zie Maarten(s).

 

FD

Meets, van der

zie van der Meersch.

 

FD

Meeus

Meus, Meheus, génitif: Meeusen, Meeussen, Meusen, génitif double: Meeu-wens, Meuwens, Meeuwes, Meuws. 1283 «Meus Harinc» DettesYpres, 1356-58 «Jehans Meus» PolyptAth; aphérèse de (Bartho-lo)meus.

 

JG

Meeus

-ues, -us(s)en, zie Meus.

 

FD

Meeus

V. Bartholomeus.

 

EV

Meeuw

1280 «Colinus Meuwe» Dettes Ypres; surnom: néerl. meeuw 'mouette' [FD], sinon aphérèse de Bartholomeeuw (cf. ci-dessus).

 

JG

Meeuw

de Meu(e), de Meiie, de Meve: BN naar de vogelnaam, de meeuw. 1280 Colinus Meuwe, Ip. (BEELE); 1398 Daneel de Mewe, Ing. (DEBR. 1970).

 

FD

Meeuwe(n)s

-ese(n), -s, -(i)s(s)en(s), Meevis(sen), Meewis(se), zie Meus, Meex, Meeks: Var. van Ndl. FN Meekes, gen. naast Meek(en), Germ. bakernaam (V.D.PLANK); vgl. Mack.

 

FD

Meeuwen, van

van Meuwen: PlN Meeuwen (L). 1389 Jannes van Mewen, Diest (VdP); 1414 Jan van Meewen, Ht. (A.GHIJSEN).

 

FD

Meeuwes

Meuws, Meeuwens, cf. Meeus.

 

JG

Meeuwis

Meewis, Meuvis, -wis. Mevis, Mé-vis, -isse, Mewis, Meyvis, -isch, au génitif: Meeuwissen, Meevissen, Meewissen, Meeuw-ssen, Meuwissen, Mevihsen, Mevissen, Me-wissen, Me-, génitif double : Mevissens. Var. de Meeus(en).

 

JG

Meeuws

Var. de Meeus.

 

JG

Meeuwsoone

Meeusoone, cf. Méauxsoone, etc.

 

JG

Meeuwssen

Meevissen, Meewis, -issen, cf. Meeuwis(sen).

 

JG

Meeysman

zie Meerschman, (de) Meersman.

 

FD

Meeze

cf. Meese.

 

JG

Meeze(n)

zie Meese, Maassen, Meus.

 

FD

Meezemaeker, de

zie Meesema(e)cker.

 

FD

Meffert

Patr. Germ. VN Magfrid. 1543 Meffardus Loenstein (BRECH.).

 

FD

Meg-

-ens, -erlé (Alsace), -goeul. V. MAD (Mak).

 

EV

Megan(c)k

Afl. van ww. me(d)egaan: meegaan, vergezellen. BN voor iemand met meegaand, inschikkelijk karakter. 1281 Heinr. Medeganc, Wortegem (HAES.); 1396 Jan Medegancs, Mère (DE B.); 1452 Joh. Meganc (MULI).

 

FD

Meganck

Me-. Nom d'origine: moy. néerl. mee, mede 'avec' + ganc, gange 'passage' ; dans l'Est: rigole qui apporte l'eau au moulin' (Carnoy 142).

Mégret. 1296 «Hue Megret» TailleParis; var. de Maigret.

 

JG

Meganck(x)

1.  V.  MAD   (Mak).   2. Situât, soc. Me(d)egan(g)er, ..Adjoint (d'un personnage impor­tant".

 

EV

Megchelen, van

zie van Mechelen.

 

FD

Megdaleens

zie Magdaleens.

 

FD

Megen, van

van Meegen, Vermeegen: PlN Megen (NB). 1390 Sebrecht van Megen, Kh. (DEKEYSER).

 

FD

Megens

Meegens, Meigen, Meugens: Patr. Vleivorm van een Germ. Mago-naam? 1461 Jan Megghe = 1477 Jan Meighen, St.-Tr. (LENGLEZ); 1651 Libertus Meughens, Westerlo (MUL V).

 

FD

Meghem, van

1. PlN Meigem (OV). 1160 Lambinus de Meiengem (GN); 1206 Rammundi de Meighem (DEBR. 1980); 1284 Heineman van Meyghem (CG). - 2. Of var. van Van Mieg(h)em.

 

FD

Meginhard

zie Meynaert(s). 1438 Jehan Mainart, Laon(MORLET).

 

FD

Megret

zie Maigret.

 

FD

Megroot, (van)

Megroedt, zie (van) Migerode.

 

FD

Meha(i)gnoul

Méha (i)gnoul: PlN Meha(i)gnoul in Meux (N). 1289 Thomas de Mehaingnoule, Namen (J.G.).

 

FD

Mehagnoul

Me-, Mehaignoul, Me-. 1289 «Thomas de Mehaingnoule» CensNamur, 1523 «Romain de Mehaingnoulle» Bourg-Namur; nom d'origine: Meha(i)gnoul, à Meux (Nr).

 

JG

Mehaignoul

Proven. Dép. Meux.

 

EV

Mehauden

Me-, génitif double : Mehaudens, Mehoudens. Génitif de Mahaut (= Mathilde), cf. 1279 «Mehault Spillete» ComptesMons, 1520 «Piero Mehau».

 

JG

Mehauden

Proven. Meerhout(en), ,,Bois du lac" (Meerhout, Loc. et L.D.).

 

EV

Mehauden(s)

Mehaut, Méhaux, zie Mahau(t).

 

FD

Mehelen

Mehlen. Var. de Mechelen, fr. Mali-nes.

 

JG

Meher

Mexher. Var. de Meier, Mayer.

 

JG

Meheus

cf. Meeus.

 

JG

Meheus

zie Maheu(x).

 

FD

Mehle(n)

Mehlin: Spellingvar. van Meelen of van PlN Melen (zie Demelen) ?

 

FD

Mehlen

cf. Mehelen.

 

JG

Mehler

D. BerN van de meelhandelaar. 1363 Joh. Mehler, Giessen (BRECH.). Vgl. Mehlman(n).

 

FD

Mehlman(n)

D. BerN: meelhandelaar. Vgl. Mehler. 1316 Yda dicta Melmennen, HS (BRECH.).

 

FD

Mehlwurm

D. BN: meelworm.

 

FD

Mehoudens

cf. Mehaudens.

 

JG

Mehoudens

zie Mahau(t).

 

FD

Méhu

Mehuis, Mehuys, zie Maheu(x).

 

FD

Mei

zie (de) Mey.

 

FD

Meibergen

PlN Meiberg in Meerhout (A).

 

FD

Meiboom

Meijboom: BN naar woonplaats of huisnaam. Vgl. D. Maibaum, -bo(h)m, Ndd. Meibo(h)m. 1256 Herbort Meibom, Rostock (NN); 1550 Hans Meyboom, Aken-Aw. (AP); 1757 Adr. Meiboom, A'dam (MUL VIII).

 

FD

Meichl

zie Maichle.

 

FD

Meichsner

zie Meissner.

 

FD

Meicier

Profess. 1. Messier, ..Garde des récoltes" (Ane.). — 2. Mercier. V. ce N.

 

EV

Meidert, van

van Melder(en, (van) Meller: PlN Meldert (0V, VB, L). 1340 Joh. de Meidert, Tnh. (VERB.); 1356 Willems lant van Meidert, St.-P.-Leeuw (PEENE1949); 1423 Jan van Meller; 1424 Clais van Meld(e)re, Ktr. (SR14 v°, p. 37,39).

 

FD

Meier

"Métayer". 1. Profess. ..Tenan-cier d'une métairie". Synon. : DE Meyer(e), Meyers, Mayeres, Smeyers. — 2. Fonction (Le mot Meyery a désigné autrefois des fiefs ayant droit de basse justice). Maire ou prévôt. Latinis. : Majerus, Mayerus. V. Maire.

 

EV

Meier

cf. Meyer.

 

JG

Meier(s)

zie de Meyer(e).

 

FD

Meiersons

zie Meireson(e).

 

FD

Meifroot

V. MAD (Ma).

 

EV

Meigen

zie Megens.

 

FD

Meignan(t)

-en, zie Magnien.

 

FD

Meigroet, van

zie  (van) Migerode.

 

FD

Meihuizen

PlN Maihausen (NS).

 

FD

Meijboom

zie Meiboom.

 

FD

Meijborg

-burg, zie Maiburg.

 

FD

Meijdenberg, van den

Wellicht PlN Maagdenburg, D. Magdeburg (SA). Kiliaan geeft Meydenborgh voor Maeghdenborgh. Verwarring berg/borg is heel gewoon. 1650 van de Medenbergh, Tilburg (PDB).

 

FD

12:01 Écrit par Johan Viroux | Lien permanent | Commentaires (0) |  Facebook |

Les commentaires sont fermés.