09/09/2012

L-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

Linde(n)lauf

van den Linde(n)loof: PlN Lindeloof, Ndd. Lindenlauf, Lind(e)loff, D. Lindenlaub (NN). Mhd. lindenloup was een beeld van onbeduidendheid, futiliteit. 1460 Joh. Lindelaub, Dillingen (BRECH.); 1726 Joannes Andréas lindenlauff, Eupen (MUL VII).

 

FD

Linde, van de(r)

zie van der Linden.

 

FD

Lindeboom

Lindenbaum: PlN of huisnaam Lindeboom. 1205 domus que dicitur Tylia, Keulen; 1409 Peter Lindeboum, Leipzig (BRECH.).

 

FD

Lindebring(h)s

Linnebrits: PlNLindebringeninhet Hageland (L) (PAQ.). Zie ook Linnenbrink,

 

FD

Lindekens

-kers, Lindenkens, Linnekens, Lin(c)kens, Lintjens, Lentje(n)s: i. Patr./Metr. Dim. van Germ. lind-naam; zie Linden. 1600 Joestien Lijntgens, Helmond (HB 425); 1628 Math. Linkens, Valkenburg (AP); 1650 Niclaes Lindekens, Tn. (HEND.). - 2. Dim. van Van der Linden.

 

FD

Lindelauf

zie Lindenlauf.

 

FD

Lindemaier

zie Lindenmeyer.

 

FD

Lindeman(s)

-mann, Lin(d)mans, Linderman, Linneman(n): Afl. van Van der Linde(n), Verlinde(n). 1406 Jan Lindemans dochter, St.-M.-Lennik (PEENE); 1451 Jan van der Linden geheten lyndeman, Haasrode; 1467 Jan vander Linden = Jan Lindeman, Tn. (HB 796); 1508 Jannes Lyndmans = 1509 J. vander Linden, Zolder (VANB.). - Lit.: J. LINDEMANS, Lindemans. ESBr.

1950,355-387-

 

FD

Lindemans

,,Du tilleul".   Lindebring(h)s.  Lindebrink,  ,,Place  du

tilleul".   

 

EV

Linden

Linten, Lind(e), Lynde: Patr./Metr. Germ. VN met-lind 'linde, schild': Lindevretus, Godelindis (MORLETI), Gerlinda, Herlint (GN). 1483 van Jannen Lindens, Kh. (DEKEYSER).

 

FD

Linden, van

PlN Linden (VB, NB).

 

FD

Lindenbaum

zie Lindeboom.

 

FD

Lindenberg

Lindberg(h), Linnenberg: Fréquente PlN, o.m. in Malle (A): 1281 Aleidis, filia Arnoldi de Lindeberghe, beghina... in parochia de Malle, vulgariter dictis Lindeberghe (OSM); 1618 Jac. Lindenberghe, Bommel (MUL V).

 

FD

Lindenkens

zie Lindekens.

 

FD

Lindenmeyer

Lindemaier, Lindmayer, Linimeier: Meier of boer op een Lindehof.

 

FD

Linder

au génitif: Linders. Nom d'origine: ail. Linde 'tilleul' (Brech. II, 194); Linders peut aussi être une var. de Leenders, Lenders, de Leon-hard.

 

JG

Linder(s)

1. Afl. van PlN Linde(n). 1280 Cuonr. apud Tiliam=1281 Cuonr. dictus Linder, Pfullingen (BRECH.). - 2. Var. van Lenders. - 3. Patr. Germ. VN.ZieLinter(s).

 

FD

Linder(s)

Linde, avec suffixe d'orig. N° 212.

 

EV

Linderhof

PlN in Mtr. (NL). D. PlN (BEI, BW).

 

FD

Linderman

zie Lindeman(s).

 

FD

Lindert

zie Léonard.

 

FD

Lindhardt

Nom issu de l'anthrop. germ. Linthart (Fôrst. 1060) ou bien nom d'origine: Lindhardt (AU.) (Brech. II, 194).

 

JG

Lindmans

zie Lindeman(s).

 

FD

Lindmayer

zie Lindenmeyer.

 

FD

Lindner

Lintner: Var. van Linder < PlN Linden. 1370 Hans der Lindner = 1377 H. Linder, Ulm (BRECH.).

 

FD

Lindschet

Proven. Lindscheid (Dép. Schoenberg,    Région    Eupen-Malmédy).

 

EV

Lindt-

Zie Lint-.

 

FD

Linée

cf. Lignée.

 

JG

Linelau

Verkeerde lezing van Linclau. liner(s), -ert, zie Léonard.

 

FD

Linen

Lynen. Génitif néerl. du prénom fém. Line (Karoline, etc.) plutôt que surnom: néerl. linnen 'toile, linge'.

 

JG

Liners

Var. de Leners (Lenaers).

 

JG

Linet

Linette, cf. Lin-, thème de Lina(rd).

 

JG

Linet

Linette, Linnet, Linné: Patr. Verkorting van b.v. Colinet. 1400 Linet ly Maistre, Stavelot (J. G.).

 

FD

Linet

Proven. Lignet ou Ligny (Loc.) Lingier. Profess. ,,Homme chargé de nettoyer   ou   entretenir   le   linge". N° 133.

 

EV

Lineveldt

PlN Lindeveld. Vgl. D. Lindenfeld(er).

 

FD

Ling

De D. FN Ling is vaak een var. van Link. 1515 Jakob Lincke = J. Ling, Neurenberg (BRECH.).

 

FD

Linge, de

zie De Linge.

 

FD

Lingelet

zie Langelet.

 

FD

Lingeman

Lingen, -ens. Surnom: comp. ail. Linkhand 'gaucher' ; cf. Linck.

 

JG

Lingeman

Var. van Lindeman (nd/ng). 1490 Joh. Lindeman = Lingman, Eisleben (BRECH.).

 

FD

Lingen(s)

 

1. Ndd. PlN Linge: smalle strook land of water. - 2. Var. van Linden(s)? Vgl. Lingeman.

 

FD

Lingen, van

PlN Lingen (NS).

 

FD

Lingier

-iez, -y, -ij: Wvl. FN, m.i. niet Fr. linger: linnenwever, maar < Lig(i)er, met epenthetische n (vgl. Singier < Sigier).

 

FD

Lingier

Nom de profession: fr. linger 'celui qui confectionne du linge' FEW 5, 357b.

 

JG

Lingl-

-et, -ez. V. Langlet.

 

EV

Linglart

zie Langlart.

 

FD

Linglez

-et, zie Langlais.

 

FD

Linglez

-et. Ethnique: l'Anglais, cf. aussi Leng-let, Lenglez, Linguelet.

 

JG

Linglin

zie Lenglin.

 

FD

Lingnau

zie Lagneau(x).

 

FD

Lingrand

cf. Leangrand.

 

JG

Lingrand

zie Langrand.

 

FD

Linguelet

1. Zie Langelet. - 2. Grafïe voor Linglet= Langlais.

 

FD

Linguelet

Probabl. forme développée de Ling­lez, Lenglet (= l'anglais).

 

JG

Lingy

zie Lingier.

 

FD

Linhard

-art, zie Léonard.

 

FD

Linhet

Linchet, Linschet. Nom d'origine: Lin-chet, w. linhè (Lg).

 

JG

Linhet

zie Linchet.

 

FD

Linhoff

PlNLindenhof.

 

FD

Lini

zie Liny.

 

FD

Linimeier

zie Lindenmeyer.

 

FD

Link

Linkens, cf. Linck.

 

JG

Link(e)

-er, Linck(e), Linckx: BN voor een links- of onhandige. 1140 Goteboldus Sinister=1169 G. Linko, Wurzburg (BRECH.).

 

FD

Linkens

zie Lindekens.

 

FD

Linktevoet

zie Ligtvoet.

 

FD

Linkweil(l)er

Linckweiler: PlN Lindweiler (NRW).

 

FD

Linkweiler

cf. Linckweiler.

 

JG

Linmans

zie Lindeman(s).

 

FD

Linné

zie Linet.

 

FD

Linné-

zie Linde-.

 

FD

Linnekens

cf. Lindekens.

 

JG

Linnenberg

cf. Linde.

 

JG

Linnenberg

V. Linde.

 

EV

Linnenbrink

Door ass. < PlN Lindenbrink (vgl. Lindebringhs)? Of Ndd. FN/PlN Lingenbrink.

 

FD

Linnenkohl

D. Linnenkugel: linnen kapmantel. BN.

1689 Sofie M. Linnkogel, Hannover (BRECH.).

 

FD

Linnert

-er(t)z, -artz, zie Léonard.

 

FD

Linnertz

Linnerz. Var. de Lennertz (Leonhard).

 

JG

Linnet

zie Linet.

 

FD

Linnewiel

PlN Lunéville (Meurthe-et-Moselle).

 

FD

Linon

Cf. les mentions liégeoises de Linon comme prénom: 17.2.1610 «Linon le texheur», 9.5.1612 «Lynon fils Pirard Lynon», 11.6.1624 «Lynon le texheux dit Kineau»; si le î est long, hypocor. de Lînâ. tandis que si le i est bref et vu la localisation des mentions anciennes (Soumagne, proche de Saint-Hadelin), plutôt hypocor. d'Hadelin, w. Hâlin [JL, NFw].

 

JG

Linon

cf. Lin-, thème de Lina(rd).

 

JG

Linon

Lenon, Lenom, Lennon: Patr. Verkorting van b.v. Colinon.

 

FD

Linon

V. LEUD  (Leun).

 

EV

Linot

1444 «Linot» AidesNamur, 1445 «Li-not Wéry » Ottré-Bihain, 1629 «Martin Linot» (de Sedan) émigré en Suède. - Linotte, Li-nott. 1731 «Anne-Louise Linotte» Visé, 1767 «François Linotte» Clavier; évent. aussi surnom: fr. linotte.

 

JG

Linot

Linotte, -ott, cf. Lin-, thème de Lina(rd).

 

JG

Linot(te)

Lino, Lenotte, Oelinotte, Oelimotte: Patr./Metr. i. Korte vorm van b.v. Colinot; vgl. Linet, Linon. 1408 Maigne Linotte, Dk. (TTT); 1445 Linot Wéry (J. G.). - 2. Dim. van VN Léonard.

1388 Linotins fils de Linard de Moxhe, Luik (BODY).

 

FD

Linotte

1.  Car. mor.  ,,H. sans mé­moire ni présence d'esprit".  (Tête

de linotte). N08 288, 292. — 2. V. LEUD (Leun).

 

EV

Linquet

-ette, cf. Lin-, thème de Lina(rd).

 

JG

Linquet

Linquette. Pour Carnoy 98, dérivé en -ket du thème de Lin(ard).

 

JG

Lins

Linsse, Lincé, au génitif: Linsen, Linssen, Linsens, Linssens, Lincens. 1364«Thieris Linse» Bierset; sans doute var. de Lints,Linz, Linze, au gén. Lintzen, Linzen. À noter que Lins et la var. Lens sont attestés comme prénoms à Richelle aux 16e et 17e s.: 8.1.1598 «Lins Kryckel», 6.5.1694 «les représentants Lins de Hausbourg dit Cricquel», 27.1.1695 «des biens qui furent Lens Hausbourg dit Cricquel». On retiendra p.-ê. pour l'expliquer une des hypothèses avancées pour Lints : nom issu de l'anthrop. germ. Linzo (Fôrst. 1060) [JL.NFw]. - Lins peut parfois être une var. de Lens (nom d'origine), bien que la pronon­ciation wallonne des Lens hesbignons est lin sans -s prononcé. - Linsen, Lincens peuvent se rapporter aussi au topon. hesbignon Lincent, 1031 «Linsein» (Lg), cf. 1352 «Jutte de Lin­sen cererarie», 1397 «Pirons de Linsen entail-heurs» CartValBenoît, 1444 «Henry de Linsen» AidesNamur, 1576 «Pierart Luisent» Bourg-Namur. Cf. également Lens.

 

JG

Lins

zie Lint, Lens.

 

FD

Linschet

cf. Linhet.

 

JG

Linschet

zie Linchet.

 

FD

Linseele

Nom d'origine: Liezelle, 1139 «Lien-sellam» (arr. Malines), ou Linselles, 1120 «Lincele» (Nord).

 

JG

Linseele

zie van Leynseele.

 

FD

Linsen(s)

Linsing(h), zie Lens.

 

FD

Linsingh

Nom d'origine: Linsingen (Nassau).

 

JG

Linskens

zie Lenskens.

 

FD

Linsler

D. BerN van de linzenteler. D. Linsenmann.

 

FD

Linsman

1. Patr. Afl. van Lins = Laurentius. Zie Lens. - 2. BerN zoals Linsenmann: linzenteler.

 

FD

Linsman

Nom de profession: all. Linse + -mon, cultivateur de lentilles (Brech. II, 197).

 

JG

Linsmaux

Linsmeau, Linsmeaux. Nom d'ori­gine: Linsmeau (BrW).

 

JG

Linsmeau(x)

Linsmaux: PlN Linsmeau, Ndl. Linsmeel (WB). 1327 Johans de Linsemial, Adorp (OAT UI); 1329 J. Linsemeal, Fosses (SIX EŒ).

 

FD

Linsmeau(x)

Proven.  Dép. Noduwez.

 

EV

Linsse

-en(s), zie Lens.

 

FD

Linsse

Linssen, cf. Lins.

 

JG

Linssen

V. LEUD (Leun).

 

EV

Linster

PlN Altlinster en Junglinster (GH). 1256 Sobilia de Linderia =... de Linder; 1256 Renbaldus miles de Lincerio...decimam meam de Veteri Lincerio, GH (CCL).

 

FD

Lint

Linten, Linterman, Lintermans, cf. Linde.

 

JG

Lint, (de)

Lints, Lindt, Lins: 1. Patr. Korte vorm van een Germ. lind-naam. Zie Linden. - 2. BerBN van de lintenwever of-verkoper. 1430 Paul Lynts (vader van) H. Lyns, Blanden (Midd. 1967,74-85; 1981,1-42,104-116); 1494 Aerde Lints, Kh. (DEKEYSER).

 

FD

Lint, van (der)

van Lindt: PlN Lint (A). 1273 Symonis de Lint, Aw. (CLEMEUR); 1396 Jan van Lint, Aw. (ANP); 1420 Johanne van Lijnt.-.huys ende hof...op Lynt, Kontich (SELS).

 

FD

Lintacker

de Lintdecker, zie de Lendecker.

 

FD

Lintel

D. FN uit de Elzas, naar PlN Lintal (Elzas).

 

FD

Lintelo

PlN in Aalten (G). Vgl. Lindelo (OIJ). 1172 Hathemannus de Lindelo, Utrecht (LNT); 1564 Matthijs Lindeloo, Valkenburg-Aw. (AP).

 

FD

Linten

zie Linden.

 

FD

Linter

Linters, cf. Linder, Linders.

 

JG

Linter(s)

Lenters: 1. Patr. Germ. VN lind-hari 'linde-leger': Lindhari. 1396 Mergriete Linters, Appelterre (DE B.). - 2. PlN Linter. Zie Van Linter.

 

FD

Linter, (van)

PlN Linter, ni. Oplinter en Neerlinter (VB). 1236 Johanne dicto Brienne de Lintres, Hoei (SLLI); 1297 Johannis dicti de Lintera, Tn. (OAT II); 1373 Jan van Linther, Tn. (HM156).

 

FD

Lintermans

Afl. van Van Linter. 1321 Henrico Linterman, Tn. (C.BAERT); 1399 Arnoud Linterman (Ktr., DEBR. 2000').

 

FD

Lintermans

Proven. (Neer- ou Op-) Linter (Loc.) avec suff. d'orig. N°212.

 

EV

Linthou(d)t, (van)

(van) Linthaut, van Lithaut, Linthoud, -haud, Lindthout: PlN Lindhout in Schaarbeek, Brussegem (VB), St.-Martens-Lierde (OV). 1220 Philippus de Lenhout, Cent (GN); 1294 van Lenthout, Gb. (CG); 1356 Jan van Linthout, Bs. (PEENE1949); 1330 Soykin van Lenthout; 1494 Artuers veldekin van Lenthoud...te Lenthoud, St.-Martens-Lierde (GAUBL. 1974).

 

FD

Linthoud(t)

Proven. Dép. Schaerbeek.

 

EV

Linthout

probabl. aussi Linthaud. Nom d'ori­gine: Linthout (= bois de tilleuls), topon. fré­quent, notamment en Brabant.

 

JG

Lintjens

zie Lindekens.

 

FD

Lintner

zie Lindner.

 

FD

Lints

1. Zie Lint. - 2. Spelling voor Linz.

 

FD

Lints

Linz, Linze, au génitif: Lintzen, Linzen. Nom issu de l'anthrop. germ. Linzo (Fôrst. 1060) ou d'un nom germ. fém. en -lindis (Car-noy 45, 73). - La var. Linz pourrait être aussi un nom d'origine : Linz am Rhein, Linz (Au­triche), etc.

 

JG

Lints

Linz. 1. V. LEUD (Leun). — 2. Proven. Lintz (Ville allem.).

 

EV

Lintz(en)

zie Linz(e).

 

FD

Linval

13e s. «Lenval de Cortessem», 1312 «Arnulfus Lenval» Courtrai; nom épique?

 

JG

Linval

Patr. VN uit de ridderliteratuur. 1298 Willelmus Lenvael, Bg. (VERKEST); 1311 Lenval Horninc = 1312 Arnulfus Lenval horninch; 1328 Johannis Leinvaels, Ktr. (DEBR. 1971).

 

FD

Liny

Lini: 1. LU W. vorm van Linier < Lignier of Lainier/Lanier. - 2. Zie Deligny.

 

FD

Linz(e)

Lintzen, Linzen, Leintz: Patr. Afl, op-sovan Germ. lind-naam. Linzo (Fm.).

 

FD

Linz(er)

PlN Linz (RP, Oostenrijk).

 

FD

Lio(e)n

V. LEUD (Leun).

 

EV

Lio(t)

Patr. Dim. van leudi-naam: vgl. Liottier= Léautier.

 

FD

Lioen

Lion(i), zie Léo.

 

FD

Lion

Lyon, Lyon-Lynch [Lynch est un NF anglais], Lyons, Lyoen. 1258 «Ricuins li fiz Lions d'Ivois» CartOrval, 1267 «Pierars Lions» CensHerchies, 1286 «li maisons Jehan Lyon» = «Jehans Lyons» CartBinche, 1284 «Lion le Mounie le lombart» DettesYpres, 1289 «Lyon van Masmine» Massemen (FlOr), 1365 «Lion le Lormier des arbalestriers»

TailleMons, 1417 «Grart Lion» PolyptAth, 1493 «Lion Hennequo» BourgNamur, 1537 «Lyon de Souhey» CoutStavelot, 1542 «la veuve Lyon Bon Bleid» BourgNamur, 1551 « Lyons de Sars » Hainaut ; forme régionale du prénom Léon, avec évolution de e atone en hiatus en i devant voyelle, cf. Léon. - Égale­ment nom de l'animal comme surnom symbo­lique, métaphorique (homme fort, courageux, noble, etc.) ou comme nom d'enseigne (cf. BTD 26, 270, 276 : Les Trois Lions d'Or, Au Lion Bleu, Au Verd Lion, etc.): ainsi 1244 «Theodorico de Leone», 1496 «Anthoine Le Lion», 1504 «Jehan le Lyon», 1516 «Bernard Le Lyon» BourgNamur, 1524 «Johan le Lyon» DénStavelotMy; comp. Loeuw, De Leeuw. -Très secondairement, en Wallonie [sous réser­ve des remarques ci-dessus], nom de la ville française: 1374 «damoiselle Ysabeal de Lyon» CartValBenoît, 1429 «Maroie fille de Gilhe de Lyon» GuillLiège, 1520 «Denis de Lion» AnthrLiège, 1639 «Antoine de Lyon» BourgNamur.

Lionne. 1289 «Michies li fis Lione» Cens-Namur, 1468 «Jehane Lione» Ladeuze; fém. de Lion (prénom), cf. Leone, plutôt que fr. lionne (animal) attesté depuis 1530 seulement.

Lionnet, Lionnez, Lyonnez. 1239 «Lioniés» = «Lionnes» ChartesHainaut, 1279-80 «Lionés li Froumegiers», «Jakemes Lionés» RegTour-nai, 1280 «Leones d'Ans» PolyptLiège, 1289 «Lionés Foubers» CensNamur, 1333 «Lyones jureis d'Yvois» CartOrval, 1342 «Lyonnes Scari» Nivelles, 1497 «Jehennin Lionnet», 1507 «Bastien Lyonnet», 1545 «Henin Lio-net» BourgNamur; dimin. anthroponymique du prénom Lion, Lyon, cf. 1576 «Johan Lyon fils de Pirar Leonet» BourgLiège, plutôt que surnom: moy. fr. lionnet 'petit lion' FEW 5, 255b. Cf. aussi Leonet.

 

JG

Lionet

Lionnet, -ez, zie Leonet.

 

FD

Lionnard

zie Léonard.

 

FD

Liot

V. LEUD (Leu).

 

EV

Liottier

zie Léautier.

 

FD

Liouville

PlN (Meuse).

 

FD

Lip-

-s, -kind, -son. V. LEUD (Leu).

 

EV

Lip(p)ert

Leppert, Lipperts, -ertz, Lipphardt: Patr. Germ. VN leub-hard 'lief-sterk': Liubardus (MORLETI). Vgl. Liebaert. 1569 Hendrik Lippert, Kleef-Aw.(AP).

 

 

Lipczyc

zie Lipszyc.

 

FD

Lipert

zie Lippert.

 

FD

Lipinski

-sky, -ska, -szki: Afl. van Poolse PlN Lipa: linde(DS).

 

FD

Lipkens

Patr. < Mnl. Lipkin, dim. van VNFilips.Zie Lippens.

 

FD

Lipkind

zie Liebkind.

 

FD

Lipman(ne)

Lippmann: 1. Patr. Afl. van Philips. Zie Lippens. - 2. In Bremen is Lipman=von der Lippe (DN). - 3. Var. van Liebmann. 1540 Elias Lippmann = Liebmann (BRECH.); 1664 A.R Lipman, Rimburg NL; 1700 A. F. Lipman, Aken (MULVn).

 

FD

Lipouter

zie Lepoutre.

 

FD

Lipp(e)

Patr. Korte vorm van VN Philipp, Filips. 1386 Lipp der Vischer, Fufien (BRECH.).

 

FD

Lipp(e).

1. Proven. Anc. Duché de Lippe. N° 216. —  2.  V.  LEUD (Leu).

 

EV

Lippe

au génitif: Lippens, Luppens; Lips; dimin. : Lipkens. Hypocor. de Liebrecht, con­fondu avec (Phi)lippe (Lindemans 154).

 

JG

Lippe-

-veldt, -vels.Proven. Terrain du Sieur Lib(ert).

 

EV

Lippe, van der

Westfaalse rivier de Lippe. 156 e. Andrée van der Lippe, Bg. (DFIX); 1650 Theodorus von der Lippe, Hannover (BRECH.).

 

 

Lippeloy, van

PlN Lippelo (A) of in Berchem, Deurne of Wommelgem (A). 1285 Woutre van Lippenlo, Aw. (HB 30); 1301 Willem van Lippeloo, 's-Gravenwezel (BLOI).

 

FD

Lippenois

-oo, zie Lépinois.

 

FD

Lippens

Lippert. V. LEUD (Leu).

 

EV

Lippens

Luppe(n)s, Luppus, Lyppens, Lijppens: 1.Patr. Vleivorm van Gr. HN Philippus, Philips. 1387 Lippin le Makelare = 1394 Philippe le Makelare; 1326 Lippin Bolle, Ip. (BEELE); 1427 Philips Beke = 1435 Lippin Beicx huus, Ktr. (DEBR. 1957). Luppens door î'/u-ronding o.i.v. dep: is/oLuppin van Beneden, Knesselare (DELHAYE). -1. Soms vleivorm van Germ. VN Liebrecht. 1480 Libredit Swennen = Lippen Swennen, Tg. (TYTGAT).

 

FD

Lippert

Forme haut-all. de Liebrecht.

 

JG

Lippevelde, (van)

Lippeveld(t), -veldts, -velt, -vel(t)s, -velst: PlN Lippevelde in Elverzele en Hamme (OV). 1239 Iggelhart van Leppevelde, Hamme (FLW); 1354 Willem van Lippevelde, Temse (DE MAN).

 

FD

Lippinois

cf. Lepinois.

 

JG

Lippinois

zie Lépinois.

 

FD

Lippmann

zie Lipman(ne).

 

FD

Lippo

Patr. Korte vorm van Filippo, Gr. HN Philippus.

 

FD

Lippold

Patr. D. var. van Leopold.

 

FD

Lippus

Patr. Korte vorm van HN Philippus.

 

FD

Lips

cf. Lippe.

 

JG

Lips

Leps, Lepsch(e): Patr. Korte vorm van VN Filips. Vgl. Lippens. 1375 Michielkin Lips, Ip. (BEELE); 1298 Guse Lips, Kales (GYSS. 1963).

 

FD

Lipschütz

-schitz, zie Lipszyc.

 

FD

Lipsin

cf. Lupsin.

 

JG

Lipsin

-sen, Lupsin, -sen, -cin: Patr. W. vleivorm op -ecin van VN Libert. St-Lupicin wordt vereerd in Lustin, zodat de FN vooral in N voorkomt. 1409 les vignes de saint Lubrechin, Namen. 1449 Lupechin Daisse; 1515 Lupecin de Lustin, N (J.G.); 1556 Jehan Lupsin, Namen (RBN). Vgl. 1350 Liberti dicti Lipson, Tg. (MNT161). - Lit.: J. HERBILLON, Le nom de saint Lupicin. Le Guetteur vallon 1972,32-33.

 

FD

Lipsius

1. Humanistennaam van o.m. Justus Lipsius (1547-1606), latinisering van Lips. 1564 Judocus Lypsius=Justus Lipsius, Bs.; 1653 Fredericus Lipsius, Lv. (MULIV, VI). - 2. De D. FN Lipsius is een latinisering van Von Leipzig. 1596 David Lipsius aus Erfurt (BRECH.).

 

FD

Lipski

Lipsky, Libsky: Afl. van Lipsk, de Sorbische naam van Leipzig. 1626 Santoslaus a Lype Lipski, nobilis, Polonus (MUL V).

 

FD

Lipskind

zie Liebkind.

 

FD

Lipstadt

Lipszstadt: PlN Lippstadt (NRW).

 

FD

Lipstadt

Nom d'origine: Lippstadt (Nordrhein-Westfalen).

 

JG

Lipszyc

Lip(c)zyc, Lipszic, Lipsitz, Lipschùtz, -schütz, schitz, -schits, Libschitz, Liebschutz, Lifs(c)hitz, Livschitz, Liwszyc, Liwschitz, Lifsics, Liwsitz: 1. PlN Liebschutz (TH) (GOTTSCHALD), Leobschütz (Oppersilezië), Liebeschitz (Bohemen) < Slav. lipa: linde (DS). - 2. Var. van de Oudsorbische naam van Leipzig (S): 1350 Lipzcik, Lipgzcig, 1329 Lypzic < Lipsk(o), Lipc: plaats waar linden groeien.

 

FD

Liquet

cf. Liket.

 

JG

Liquet

zie Liket.

 

FD

Lirde, van

zie van Lierde.

 

FD

Liroux

(NF namurois). 1289 «Lambers de Liroul» CensNamur; nom d'origine: Liroux, w. à lirou, à Sauvenière (Nr) et à Achêne (auj. Dinant). Toutefois, le même NF pourrait être une var. de Leroux, avec article wallon, cf. 10.5.1700 «Marie Liroux, [in fine] marque de Marie leRoux» (not. J. Froidcourt, Lg); comp. Liblanc, var. de Leblanc [JL, NFw].

 

JG

Liroux

1. Zie Lerou(x). - 2. PlN Liroux in Dinant en Sâuvenière (N). 1289 Lambers de Liroul, Namen (J.G.).

 

FD

Lis 

(Flam.). ,,Roseau,   iris".  

 

EV

Lis

Lys, Lisse. 1275-76 «Antoine de Lis» Reg-Tournai, 1284 «Gillot de le Lys», «Henris de le Lis» DettesYpres, 1564 «Jacques Lys», 1602-3 «la vefVe Jean Lys» TerriersNamur, 1636 «Jean Del Lis» Jodoigne, 1660 «Jean Lis (sur son épitaphe: Jean Lisse)» Arquennes; généralement, nom d'enseigne «À la fleur de lis», cf. 1532 «Paulus délie Fleur de Lys» AnthrLiège, 1545 «Lambert delà Fleur de Lys» BourgNamur, 1570 «Thonar Libon dit de la Fleur de lis» AnthrLiège.

 

JG

Lis

Lys: 1. Fr. lis: lelie. BN naar het uithangbord, wapenschild. 1532 Paulus délie Fleur de Lys, Luik (J.G.); 1636 Jean del Lis, Geldenaken; 1660 Jean lis, Arquennes (HERB.). - 2. Evtl. De le Lis = van der Leie. 1307 Willames de le Lis, Ip. (BEELE); 1348 Sohier de le Lis; 1348 Mathie de Lisa, Ktr. (DEBR. 1971). - 3. Metr. Korte vorm van Alice of Elisabeth; zie Lissens.

Lis,van; van Lys, van Lijs: PlN Lixhe (LU), Ndl. Lieze: 1169 Lise (TW).

 

FD

Lis-

-ens, -franc, -in, -kens. V. LEUD (Leuz).

 

EV

Lis-

-on, -sens. V. LEUD (Leuz).

 

EV

Lis(a)beth

zie Elisabeth.

 

FD

Lisabeth

cf. Lisbeth.

 

JG

Lisar(t)

Lisa(e)rde, Liesaerde, Lixaerde: Patr. Hybridische VN: Elisardus (MORLETI). 1384 Pierre Lisart, Laon (MORLET); 1584 weduwe Liesaert, Aw. (AB).

 

FD

Lisart

Ancien prénom (dérivé de Lise?), cf. 1272 «Lizars» Walhain, 1384 «Pierre Lisart» Laon.

 

JG

Lisart

N° 1. Proven. Le Sart (L'essart"). Nos 98, 238. — 2. V. LEUD

(Leuz).

 

EV

Lisbecq

,,Ruisseau aux iris" (Dép. Hoves).

 

EV

Lisbet

Lisbeth, Lisabeth. 1283 «Lisebette Lotins», «Lizebette Pille» DettesYpres, 1332 «Lissebeth» Nivelles, 1417 «Lisebeth de Ber» PolyptAth, 1486-87 «Gort Lizebeth» TerreJauche, 1499 «Jehan Lizebeth» Terrier-Naast, 1599 «Lisbette fille de Tossent le Tixhon » La Gleize, 1719 « Lisabette Nemery » NPLouette; hypocor. d'Elisabeth.

 

JG

Lisbourg

 (NF de la région verviétoise). Sans doute par altération de Richebourg, cf. 1703 «Jean Lisbourch [surmonté de: rixbourch] (...) Albert Risbourch [R paraît remplacé par L]», 1704 «Jean Lisbour (...) Albert Rick-bourg», 1705 «maitre Jean Risbourge (...) Albert Risbourg» [JL, NFw].

 

JG

Lisbourg

PlN Lisbourg (PdC). 1119 Ernulfus de Lisburg(DFIX).

 

FD

Lisdonk, van (de)

PlN Lijsdonk in Sinaai (OV). 1555 Adriaan van der Lysdonck, Heusden-Aw. (AP).

 

FD

Lise

,,Terre glaise" (Ane. fr.). Pro­ven. Lize (Dép. Marchin).

 

EV

Lise

1. PlN Lise of Lize in Marchin en Seraing (LU). - 2. Metr. Korte vorm van Alice of Elisabeth. Vgl. Lissens.

 

FD

Lise

Lize. 1444 «Lize vesve Henri Massar», «Baldewin Lize» TerreJauche, 1472 «Lize» DénVirton, 1517 «Jehan Lize» BourgNamur; prénom fém. Lise (Élise), cf. 1272 «Domina Lisa», «Lisa relicta Arnoldi Nepotis» Po-lyptVillers. - Également nom d'origine: Lize, à Seraing et à Marchin (Lg), cf. Delise, Delize. » Dimin. en -kin (prénom fém.): 1356-58 «Lizekin Valinde sen amie» PolyptAth, 1623 «Thomas Lisquin» DénChimay.

 

JG

Liseaux

Peut-être surnom: moy. fr. lyseau 'lisière d'étoffe' FEW 5, 312b.

 

JG

Lisée

Lizée. Nom d'origine: Lizée, àCrupetet Flostoy (Nr) plutôt qu'aphérèse de Elisée.

 

JG

Lisée

zoe Delisé(e).

 

FD

Lisein

cf. Lisin.

 

JG

Lisein

Zie Lizin.

 

FD

Lisen

1. Proven. Dép. Ouffet. — 2. V. LEUD (Leuz).

 

EV

Lisen

génitif surcomposé: Lisens. 14e s. «Jo-han, fïlius Lisen» Dranoutre; génitif du prénom néerl. Lise (Elisabeth), cf. Leijssen. -Comme NF wallon, Lisen peut être aussi une var. de Lisin.

 

JG

Lisen(s)

zie Lissens.

 

FD

Lisenborg

zie Liesenberg.

 

FD

Liser, (de)

zie de Lyzer.

 

FD

Liseune

zie Lejeune.

 

FD

Lisfranc

Grafie voor Lefranc. Zie Lefranc(q).

 

FD

Lisfranc

NF de la région de Saint-Paul-en-Jarez (Loire), connu initialement sous la forme Lisfranc de Saint-Martin dès 1726, importé à Liège (GeneaNet); nom d'origine inconnue [avec la collab. de J. Virgo].

 

JG

Lishout, van

(van) Lieshout: PlN Lieshout (NB). 1377 Art van Lijshout = 1394 Aert van Lishout, Lier (FRANS); 1398 Aernoud Lishout = 1397 Arnekin van Lijshout, Meulebeke (DEBR. 1970); 1414 Johan van Lieshoute, Ht. (A.GHIJSEN).

 

FD

Lisin

Lisen, -ein, Lizin, Lizen, -ein, etc. s.d. «Jehenne Lizens uxoris Jacobi Grite» Obit-Huy, 1280 «Colais de Lisen» CartValDieu; nom d'origine : Lizin, à Ouffet (Lg).

 

JG

Lisin(g)

zie Lizin.

 

FD

Lisken(s)

Liesken, Leyskens, Leijskens: Metr. 1. Dim. van Alise, Alice. Zie Lissens. 1409 Lijskin Coevoets; 1413 Alijssen Coevoets, Ktr. (DEBR. 1958). - 2. Dim. van VN Elisabeth. 1460 Liisbeth Traes = 1462 Lisken Raes, Aarts. (MAR.).

 

FD

Lisman

1. Metr. Afl. van Lisse. Zie Lissens. - 2. Var. van Lismont?

 

FD

Lismon(d)

-mont.  1.  Proven. Limant. — 2. V. LEUD (Leuz).

 

EV

Lismond

Lismonde, Lismont. Nom d'origine: Limont, néerl. Lismont (Lg).

 

JG

Lismont

-monte, -mond(e), Liesmons, Lysmont: 1. Metr. Hybridische VN met Germ. mund 'bescherming'. Vgl. Lisbrandus. 1275 Lissemond de le Houve, Schorisse; Lissemont, li fille Ermentrut, Nukerke (VR 8v°, 28r°). - 2. PlN Lismont, Fr. Limont (LU) of Limont (Nord): 965 in Lismonte (TW).

 

FD

Lisoir

cf. Lissoir.

 

JG

Lisoir

zie Lissoir.

 

FD

Lison

Lisons, Lizon. 1265 «Lison Grenote» CensNamur, 1638 «Arnould Lison» Mons, 1676 «André Lizon» RuageAth; cas régime ou dérivé de Lise (Élise). - Bibliogr.: R. Pecriaux, Le patronyme Lison, ACAS 22, 1963,75-7.

 

JG

Lison(s)

Lisoen, Lix(h)on, Luxon, Lizo(e)n, Lyson, Lisson(e), Laso(e)n, Lazoen: Metr. < Alison (DEBR. 1970,526), leivorm van Alice. 1575 Alyzoene Vromonts, Rekkem (W f°4); 1638 Arnould Lison, Bergen (J.G.); 1654 Jaecques Laisoen, Moorslede (MARECHAL); 1687 Steven Lasoen, Sijsele (PARM.). Voor Lixon, zie ook Alix. - Lit.: M. BOUSSAUW, Généalogie van defamilie Lysoen - Lisoen, Lasoen - Lazoen, Cent, 1978.

 

FD

Lisot

Dérivé en -ot de Lise, forme anc. de Élise.

 

JG

Lisot

Metr. Korte vorm van Alisot, vleivorm van Alice. Vgl. Lison.

 

FD

Lispet

Probabl. graphie pour li spès 'l'épais', var. des NF Lespoix, Lespes et probabl. L'Espe (v. ci-dessus) [JL, NFw] ou même de Lisbet.

 

JG

Lispet

zie Elisabeth.

 

FD

Lisse

cf. Lis.

 

JG

Lissenberg

-burg, zie Liesenberg.

 

FD

Lissens

Lisse(n), Liesen(s), Liesse(ns), Lies(e), Liess, Lys, Lijs(en), Lize(n), Lysen(s), Lisen(s), Lijssens, Lyssens: Metr. i. Van Alice, Rom. vorm van Germ. VN Adelheid: Adelis, Alis(a) (GN). 1369 Alisen Vleyscaerts huus = 1396 Aelidis  Vleeschaerts, Ktr. (DEBR. 1970); 1306 Lisse de Castre = 1306 Aelid de Castres, Ip. (BEELE); 1245 Margareta filia Lisen, Izg. (DEBR. 1980); 1394 Henric Lissen, Meldert (C. BAERT). - 2. VN Elisabeth. 1459 Lisen Traes = 1460 Liisbeth Traes = Lijsen Traes, Aarts. (MAR.). Zie ook Leysen(s), aangezien ij'/ei vaak verward werd.

 

FD

Lissens

Pour Carnoy 73, génitif surcomposé du prénom féminin Alice.

 

JG

Lisser-

Litse-, -meyer. Profess. .Métayer  du  sieur  Lidier".

 

EV

Lissermeyer

zie Litsermeyer.

 

FD

Lissfelt

PlN Lisveld.

 

FD

Lissnijder, (de)

zie (de) Leersnijder.

 

FD

Lissoir

Lisoir, Lizoir: PlN Lissoir (N). 1606 Françoy de Lysoir, Dînant (J.G.).

 

FD

Lissoir

Proven. ,,Enclos de la Lesse". Synon. : Lesoir (Fausse régression).

 

EV

Lissoir

w. nam. Lisswêr, Lisoir. 1606 «Françoy de Lysoir», «Martin de Lysoir» BourgDinam, 1730 «Remacle Lissoir» Bouillon ; nom d'ori­gine : Lissoir, w. liswêr, dépend, de Hour (Nr).

 

JG

Lisson(e)

zie Lison.

 

FD

Lissum, van

van Leysen, van Leyssem: PlN Lincent, Ndl. Lijsem (LU). 1322 Maria de Lisseem; 1347 Symoen van Lijseem, Tn. (C. BAERT).

 

FD

list 

 (Topon.) ,,Ensemble  de  roseaux, d'iris" (Dép. Schoten, etc.). 

 

EV

List

BN voor een listig mens. 1370 lan de Listege, Lv. (HB); 1500 Willelmi List, Tv. (BERDEN).

 

FD

List

Surnom: néerl. list, ail. List 'ruse, finesse'.

 

JG

List, van der

PlN ter List: plaats waar lis groeit, o.m. in Schoten. 1304 Ida van der Lisght = 1306 Yde van der Lijscht, Aw. (HB 34-5); 1339 Arnout van der Lijst; 1363 Woutere van der List, Aw. (CLEMEUR).

 

FD

Listel

Surnom: anc. fr. listel 'bordure, raie' FEW 16, 470b.

 

JG

Listhaeghe

zie Lestaeghe.

 

FD

Listray

-ez, -é, zie Delestrée.

 

FD

Listray

Listrez. Surnom métonymique de plafonneur: w. liég. listrê 'palette du plafonnera pour lisser les parois' DL 371, FEW 16,470b.

 

JG

Lit(h), van

van Lidth: PlN Lith (NB). 1403 Geenken van Lit, Den Bosch (HB).

 

FD

Lit, van

zie van Lith.

 

FD

Litaer

Lita(r), zie Lietaert.

 

FD

Litannie

Litani, zie Lettani(e).

 

FD

Litannie

V. Lettanie.

 

EV

Litar

cf. Liétar, Liétard.

 

JG

Litauer

Litouwers: Afkomstig van Litouwen. Er is ook een PlN Littau bij Luzern (CH). 1584 Chr. Littau, Mannheim (BRECH.).

 

FD

Lith

Lits(ch), Livain.V. LEUD.

 

EV

Lithaut, van

zie (van) Linthoudt.

 

FD

Litière

Letiere: Ofr. litière, afl. van lit: draagstoel. PlN? 1376 Pierars de le Litière, Binche (BLO VII).

 

FD

Litjens

Litke, zie Liedtke.

 

FD

Litouwers

zie Litauer.

 

FD

Lits

Var. deLiedts?

 

JG

Lits

zie Liets.

 

FD

Litsemborgh, van

van Litsenborg(h), -borch, -burg(h), van Litzenburg, Litzenburger: Letzeburg is de lokale vorm van de naam van de stad Luxemburg (GH). 1396 Gillis van Lusenborch, St.-Maria-Lierde (DE B.); 1562 Willem van Lutsenborch, St.-Tr. (AP).

 

FD

Litsermeyer

Lissermeyer: Litzelmeyer, Lütselmeyer: kleine meier. Vgl. D. Litzelmann.

 

FD

Litt

Forme haut-all, de l'hypocor. de Liuto (Brech. II, 199).

 

JG

Litt

Lith: Patr. Korte vorm van een Germ. lied-naam. Vgl. Lietens, Liets, Lits.

 

FD

Littani(e)

zie Lettani(e).

 

FD

Littanie

cf. Lietanie.

 

JG

Little

E.BN Little:klein.

 

FD

Littmann

Patr. Ontrond < Luttmann, afl. van Germ. VN met Lud-, zoals Ludolf of Ludwig.

 

FD

Littré

Littre: Ofr. letré < Lat. literatus: geletteri BN voor een klerk (DNF).

 

FD

Litwin

Littwiens, Litvin(e), Litvinenko,-inoff,Littwinenko,

-inow(a), -inski: Pools Littwin, de volksnaam van de Litouwer.

 

FD

Litzenburger

zie van Litsemborgh.

 

FD

Liuven(s)

zie Laven(s), Lauwen(s).

 

FD

Liva(r)

zie Lievaert.

 

FD

Livache

zie Lavache.

 

FD

Livain

cf. Liévin.

 

JG

Livain

zie Liévin.

 

FD

Liveau(x)

Liviau: 1. Patr. Korte vorm van Oliveaux, dim. van VN Olivier. Vgl. Livet. - 2. Patr. Rom. vorm van Germ. VN leub-wald 'lief-heerser'. 136 e. Livoldus (GN).

 

FD

Livemont

zie Livremont.

 

FD

Livémont

Live- (NF hennuyer). 1727 «Marie Livémont» Sirault; d'un topon. composé en -mont à situer dans le Hainaut (le L- est p.-ê. dû à une agglutination).

 

JG

Liven(s)

zie Lieven(s).

 

FD

Livens

cf. Lievens.

 

JG

Livernaux

zie Ivergneau.

 

FD

Livet

Patr. Korte vorm van Olivet, dim. van VN Olivier. 1340 J. Olivet... Thiérache (MORLET).

 

FD

Livet

Prénom : aphérèse de Olivet (du thème de Olivier).

 

JG

Liveyns

zie Lieven(s), Delavenne.

 

FD

Liviau

zie Liveaux.

 

FD

Livijns

-yns, zie Lieven(s), Delavenne.

 

FD

Livin

cf. Liévin.

 

JG

Livin

zie Liévin.

 

FD

Livis

Var. deLevis?

 

JG

Livis

zie Levis(se).

 

FD

Livraey

zie Levray.

 

FD

Livrauw

Livrouw, zie Levrau.

 

FD

Livrauw

V. Lievrouw. Livron,  Liwerant. 1. V. LEUD (Leu).    2.    Profess.  (Dial.). ,,Livreur".

 

EV

Livremont

Livemont, Livemont: PlN Livrumontin Malmedy (LU). Zie ook Lievemont.

 

FD

Livron

1431 «Gilles de Livron» Grâce-Berleur; nom d'origine: p.-ê. Livron (Drôme, Pyré-nées-Atl.).

 

JG

Livschitz

zie Lipszyc.

 

FD

Liwszyc

-szitz, -schitz, zie Lipszyc.

 

FD

Lix(h)on

zie Lison.

 

FD

Lixaerde

Sans doute surnom: w. /;' [x]ardé Tébréché' ou li H [x]hârd 'la brèche'; comp. Xhardez, Xhaard.

 

JG

Lixaerde

zie Lisart.

 

FD

Lixhon

Lixon, Lixson, w. liég. Likson. 1717-29 «Gérard Alixon», 1726 «Gérard Lixon» Bourg-Liège, 1820 «Licson; Lixon» Pas-de-Calais, 1828 «Nicolas Luxon» Mons-lez-Liège; dérivé en -on, avec aphérèse, de Alixe, cf. Luxon; ou bien dér. en -eçon sur le thème Lik- (cf. Lick, Liket; Likin, et p.-ê. Licot) [JL, NFw].

 

JG

Lixon

V. LEUD (Leuk).

 

EV

Liz-

-en, -in.  1. V. Lisen. — 2. V. LEUD.

 

EV

Lize

cf. Lise.

 

JG

Lize(n)

zie Lissen(s).

 

FD

Lizée

cf. Lisée.

 

JG

Lizée

Zie Delisé(e).

 

FD

Lizein

zie Lizin.

 

FD

Lizen

Lizin, Lizein, cf. Lisin.

 

JG

Lizière

PlN Fr. lisière: bosrand.

 

FD

Lizière

Sans doute surnom de tailleur, d'anc. fr. lisière 'bord d'une étoffe, liséré, etc.', w. liég. lizîre FEW 5, 313a [le sens 'frontière d'un pays, bord d'un terrain' ne date que du 16e s.].

 

JG

Lizin

Lisin(g), Lisein, Lizein: PlN Lizin. Lizen in Ouffet (LU). 1280 Colais de Lisen, LU (CVD).

 

FD

Lizoen

zie Lison.

 

FD

Lizoir

zie Lissoir.

 

FD

Lizon

cf. Lison.

 

JG

Lizoulet

V. LEUD (Leuz).

 

EV

Lizy

Lysy, |Lyzy (NF de la région de Comines et Courtrai). Nom d'origine: Lizy (Aisne) ou Lizy-sur-Ourcq (Seine-et-Marne) [MH], cf. aussi le NF Delizy, de Lizy, ainsi qu'à Bruges, 1421 «de Prelle de Lizy» [avec la collab. de L.-A. Cougnon].

 

JG

Lizy

Lysy: 1. Zie Déloges. - 2. PlN Lizy (Aisne, Seine-et-Marne). Ljungberg, Ljûngberg: Zweedse, kunstmatige ige-eeuwse FN: heideheuvel, heideberg (DS).

 

FD

Lloyds

Britse FN. BN Welsh llwyd: grijs. 1327 Richard Loyt, Worcester (REANEY).

 

FD

Lo

Weergave van W. uitspr. van Lau? Of gewoon PlN Lo; zie Van Loo.

 

FD

Loagie

zie Louage.

 

FD

Lobbé

cf. Lob-.

 

JG

Lobbé

zie Lobet.

 

FD

Lobbe(ns)

Lobbes, Lob(e), Lobin, -ijn, -yn, Loubin, Lubbe(n): Pair. Bakervormen en vleivormen van de Germ. VN Lodebert < Chlodebert (Fm.): hluth-berht'beroemd-schitterend'.

 

FD

Lobbe, de

zie Delobbe.

 

FD

Lobbedey

Lobbedei is een Wvl. scheldwoord: sul, lomperd (DE BO), maar ook de naam van een personage in een rederijkersklucht (Veurnei688) (Bk. 1986,14-5,157-9). Wsch. gaat het om een oorspr. VN, wellicht een afl. van de Germ. VN Lubbert, Lobbrecht (vgl. Everdey). Er is ook een FNLobédé, Lopidé, die in 1820 in PdC voorkwam (BERGER). Lobbedey kan de normale Vl. adaptatie zijn van Lobédé, tenzij Lobédé zelf een Fr. grafie zou zijn van Lobbedey. 1655 Lobbedey, Haringe; 1697 Lobbedey, Houtem (med. J. Beyen, Oostende). Maar de EN zou wel eens een jongere adaptatie kunnen zijn van Lobeie = Labeye (zie i.v.). 1639 Jacobus Lobeie, St.-Jans-Kappel (med. F. Denys).

 

FD

Lobber

zie Lobbrecht.

 

FD

Lobbesta(e)l

Metathetische vorm van Lospetael: L'Hospital; zie L'Hôpital. Vgl. dial. wesp/weps, hesp/heps. 1546 Lambertus de Lopitalle (MUL IV); 1648 Laurens Lobbestael, Roes.; 1667 Pieter Lobbestael, Izg. (MARICHAL); 1672 Gelaudius de Lobbestael = Claude Lobbestal, Ruisbroek (med. G.Van Auwenis); 1669)005 Lobbestael, Ing. (VS 1986,81); 1700 Anna Lopestael, Ardooie (DEWULF1977,30). - Lit.: F. DEBRABANDERE, NogmaalsLobbestael.Nk. 1990,183-6.

 

FD

Lobbestael

1648 «Laurens Lobbestael» Rou-lers, etc.; probabl. métathèse de Lospetael (= L'Hospital). - Bibliogr. : F. Debrabandere, Nogmaals Lobbestael, dans Naamkunde 22, 1990, 183-6.

 

JG

Lobbin

(Dip.). 1307 Griele Lobbins, 1326 Clais Lobbe, Ip. (BEELE); i398wedewe Zeghers Lobbins, Kanegem (DEBR. 1970); 1459 van Arnde Lobben, Lv. (HB 611); 1529 Hans Lobbens, A (MAR.).

 

FD

Lobbinger

 

Patr. Afl. van VN Lobbrecht. 1537 GijsbrechtLobbinck, Zutphen-Aw. (AP).

 

FD

Lobbrecht

van Lobbregt, Lobert, Loubert, -ers, -1er, Laubert, Lobber: Patr. Germ. VN Lodebrecht: hluth-berht 'beroemd-schitterend': Chlodobert, Lotbertus (Fm., Dip., GN). 1579 François Lobbert, Kamerijk-Aw. (AP); 1584 Willem Lobrechts, Aw. (AB).

 

FD

Lobé

zie Lobet.

 

FD

Lobeau

zie Lobelle.

 

FD

Lobel

Lobelle. 1626 «Jean-Philippe Lobel» BourgNamur; nom d'origine: anc. fr. aube! 'peuplier blanc', par ex. Lobel, nom d'une sei­gneurie à Néchin (Ht); cf. aussi Delobelle.

 

JG

Löbel

zie Löbl.

 

FD

Lobel(le)

Laubel, Loubel(l)e, Delobel(le), Delabelle, Delobbel, Dellobel, Delobal, Delobeau, Lobeau, Labeau, Labaut, Labiau(x), Labeeu(w): PlN L'Aubel < Lat. albellus: wite populier, abeel. Vgl. Van den Abeele. PlN L'Aubel in Atrecht, Dowaai, Rijsel en Wattrelos. 1233 Symonem del Aubeel; 1231 Motons del Aubel, Wattrelos (GYSS. 1964); 1356 allé Abeal, Lantremange; 1359 Watirs de l'Abeal, Luik (SLLIII); 1420 Floris de Labiaus (= Florent van den Abeele), Bs. (CCHt).; 1604 Charels Lobel = deLobel,Lo(CRAEYE).

 

FD

Lobenthal

zie Laubenthal.

 

FD

Lobert

Laubert. Nom issu de l'anthrop. germ. hlod-behrt (Fôrst. 850).

Dérivés du thème anthrop. Lob- qui en est issu: Lobet, Lobbé, Lobé. 1449 «Adam Lo-bet» AidesNamur, 1456 «Bertran Lobbet» Ni­velles, 1616 «Martin Lobbet», «Nicaize Lob-

bet» PrincipChimay, 1696 «Simon Lobet» BourgNamur. - Lobin. - Lobleau. Peut-être double dérivé en -el-ean, sinon dimin. de l'aubel (peuplier blanc), cf. Lobel(le).

 

JG

Lobert

zie Lobbrecht.

 

FD

Lobet

-ez, Lob(b)é, Lobe, Loube(te): Patr. Dim. van VN Lobert. 1456 Bertran Lobbet, Nijvel (HERB.).

 

FD

Lobijn

zie Lobbe(ns).

 

FD

Lobin

zie Lobbe(ns).

 

FD

Lobjoie

Lobjois, Lobjoit. Ethnique ou surnom: fr. albigeois, cf. 1285 « Jehan Aubegois » DettesYpres, 1359-60 «Jehans Aubegois dis Courtins», 1360-62 «Maroie li Aubegoise», 1417 «Grars l'Aubegois», 1676 «Jean Laube-geois» RuageAth. - L'explication par un ethnique rlobisoisi < lat. Lobiensis (ressortis­sant de l'abbaye de Lobbes), qui permettait d'expliquer aussi le w. lotcheu (blason popu­laire des habitants de Jamioulx), semble bien à écarter, cf. J. Germain, A propos de lotcheu..., CILL, 9/1-2, 13-26.

 

JG

Lobjois

-oie, -oit, Objois: Fr. albigeois: Albigens, uit Albi. 1275 Gérart l'Aubigiois, Isières (VR isov°); 1359 Jehans Aubegois, Aat (J.G.); 1536 Jan Lobbejois, Gent-Bg. (PARM.); 1634 Francisais

Laubegeois, Aat (MUL V).

 

FD

Löbl

Loebl, Löbel: 1. Var. van Leupold, Leopold (BRECH.). - 2. Dim. van Lob, Lôwe: leeuw (DN).

 

FD

Lobleau

cf. Lob-, thème de Lobert.

 

JG

Lobleau

Dim. van Lobel.

 

FD

Lobler

 

Lobler: Afl. van Lôbl?

 

FD

Lobry

Lobrie, Loubry, Loubri(s): Patr. Rom. vorm van Germ. VN lob-rîk; zie Loverix. 1650 J. Lobry, Dowaai-Aw. (AP).

 

FD

Lobry

Lobrie. 1820 «Lobri; Lobry» Pas-de-Calais; une var., avec l'article, de Aubry (Albe-ricus) est à exclure, cf. Loubry. - Secondai­rement, à rapprocher d'anc. fr. loberie, syn. de lobe, f. 'discours flatteur, artificieux, cajolerie; séduction, tromperie' Gdf [MH].

 

JG

Lobsien

PlN Lübzin in Mecklenburg en Pommeren, Lopsienen in Oost-Pruisen (BRECH.).

 

FD

Lobsiger

Afl. van PlN Lobsigen bij Bern (CH).

 

FD

Locatelli

PlN Locatello.

 

FD

Locc(u)fier

Locefier, zie Lockefeer.

 

FD

Loccufier

cf. Lockefeer.

 

JG

Loch

D. PlN Loch: gat, hol, diepte.

 

FD

Loche

1. Ofr. losche, Fr. louche: scheel. BN. Zie Louche. - 2. Ofr. loche, Fr. louche: grote lepel. Vgl. Louchier. 1317 Jehan Loche, Bergen (PIERARD).

 

FD

Loche

zie Louchet.

 

FD

Lochegnies

-enie(s), -eny, Locqueny, Locquegnies: PlN Lochegnies in Gaurain-Ramecroix (H).

 

FD

Lochegnies

Lochenie, Lochenies, Locheny. Nom d'origine: ferme de Lochegnies, à Gau-rain-Ramecroix (Ht), cf. aussi Locquegnies.

 

JG

Lochem, van

Lockem: PlN Lochem (G). 1399 Heinric van Lochem (Ktr., DEBR. 2000'); 1494 Heinric van Loghem, Lochem-Bg. (PARM.).

 

FD

Lochenies

Profess. Lockenier ,,Accoucheur" (Lochies, ..Accouchement).

 

EV

Lochet

Loche. 1767 «Jean-Théodore Lochet (orig. de Haneffe)» BourgLiège; surnom: w. lotchèt 'mèche de cheveux' FEW 16, 475a. -Cf. aussi 1646-50 «Jacob Lochette» et «Hector Loscet» émigrés en Suède.

 

JG

Lochet

zie Louchet.

 

FD

Lochie(z)

zie Luchie, Lelouchier.

 

FD

Lochkampers

zie Lockkamper.

 

FD

Lochon

cf. Loçon.

 

JG

Lochon

zie Loçon.

 

FD

Lochs

Spellingvar. van Locks.

 

FD

Lochschmidt

Wsch. D. reïnterpretatie van E.

Locksmith: slotenmaker.

 

FD

Locht

Lochten. Surnom d'homme mince, d'après dial. brab. loecht, locht, équivalent de néerl. licht 'air' [FD], cf. aussi De Locht.

 

JG

Locht-

-en, -mans, Lock- -em, -hart, Loquet. V. HLOD (Hlok).

 

EV

Locht(en), (de)

zie de Lichte, van der Locht.

 

FD

Locht, van de(r)

van der Logt, de Locht, de Log(h)t, van der Lochten, van Logten: PlN Locht(en), Lucht: tuin, Wvl. lochting. Vooral in NB, A, L, NL. 1406 Jan Tsmit vander Locht, Aw. (ANP); 1409 Peeter van der Locht, Breda; 1451 Geerken van der Locht,

Ht. (A.GHIJSEN); 1637 Joannes van der Locht = J. de Locht, Zoersel (med. L. Faes, Berchem).

 

FD

Lochtenberg(h)

Logtenberg, Loghtenbergh, Lo(e)gtenburg: PlN Lochtenberg in Merksplas en St.-Job-in't-Goor (A), Lochtenburg (NB), Luchtenberg in Wermelskirchen en Wassenberg (NRW).

Vgl. Lichtenberg. 1521 Peter Lochteberchs, St.-Tr.

 (LENGLEZ); 1548 Peter Lochtenberghs, Zolder (VANB.).

 

FD

Lochtman

Lochtmans, Lochtmant. Nom de profession: moy. néerl. lochting 'jardin', loch-tincman 'jardinier' ou simple dérivé en -mon de Van der Locht (= du jardin) [FD].

 

JG

Lochtman(s)

Logtman, Luchtmans, Luftman: Afl. van Van der Locht. 1385 Hennen Lochtmans, Tn. (C.BAERT); 1455 Wouter Luchtmans (PARM.).

 

FD

Lochy

zie Luchie, Lelouchier.

 

FD

Lock(e)

Locks, Lok(s), Locq: 1. Wellicht BN naar de haarlokken, krullen. 1307 Willame Locke, Ip. (BEELE). - 2. In de meeste gevallen var. van Loock(x).

 

FD

Lockefeer

-eir, Loc(c)ufier, Locefier, Lecufier, Loquif(i)er, Lottefier, Lodefier, Lodifier, Lotfé, Lot(t)fi, Loutfi: Pic. Loque fier, Ofr. loche fer: die de lans zwaait. Zinwoord met Ofr. lochier: zwaaien. Vgl. E. Shakespeare, Shakelance, Ndd. Schiiddespeer. 1561 Hugo Locquifier, Roubaix-Aw. (AP); ±1570 Michiel Lokefier, Cent (CDT 285); 1605 Jan Lockefier, Zwg. (KWII). - Lit.: VS1989,189-190.

 

FD

Lockefeer

Locufier, Loccufier, Lecufier. Sur­nom guerrier: qui brandit le fer, anc. fr. lochier 'brandir', pic. laquer FEW 16, 488.

 

JG

Lockem

zie van Lochem.

 

FD

Lockemans

zie Loeckemans.

 

FD

Lockeren, van

zie van Lokeren.

 

FD

Lockhart

E. BerN van de veeschutter, die het vee opsluit, 'who locks thé herd' (REANEY). 1538 Robert Lockaert, Edinburgh-Aw. (AP).

 

FD

Lockkamper

Lochkampers: Afl. van PlN Lokkamp: ingesloten, besloten veld.

 

FD

Lockman

Locman(e), -mant, -ment: W. adaptatie van Lochtman. 1581 Adrien Lochtman, Namen; 1764 Martin Locktmans, Luik (J.G.).

 

FD

Locks

zie Locke.

 

FD

Locman

Locmant, Locment. 1581 «Adrien Lochtman» BourgNamur, 1764 «Martin Lockt-mans » BourgLiège ; nom de profession : moy. fr. locman 'pilote d'un port, d'une rade, d'une rivière'FEW 16, 480a.

 

JG

Loco, van

zie van Look.

 

FD

Locoge

Locoche (avec assourdissement). NF manifestement borain, attesté à Blaton depuis 1647 sous la forme Locoche, à Curgies (Nord) sous la forme Locoge depuis 1595 (Genea-Net), d'origine incertaine; probabl. sans rapport avec moy. néerl. look oog, qui ferme les yeux, qui fait comme s'il ne voyait rien, cf. 1406 «Jan Luyc Oghe» Anvers, 1459 «Maer-tin Luuchoghe» Tielt [FD].

 

JG

Locoge

Locoche: Look oog: die zijn ogen 'lookt, luikt', sluit, dichtdoet, die doet alsof hij niets ziet. Vgl. Ndl. oogluikend. 1406 Jan Luyc Oghe, Aw. (ANP); 1459 Maertin Luuchoghe, Tielt (PARM.).

 

FD

Locon

Lochon, Los(s)on: Blijkens de oudste Henegouwse bewijsplaatsen voor deze hoofdzakelijk Henegouwse EN is de aanvangs-/ het Franse lw., dus: l'oçon, l'odion. Wellicht afl. van Ofr. o(s)che: snee, kerf, keep, houw. BN. Vgl. De Kerf. 1275 Colart l'Ochon = Colars li Ochons = Nicholes Ochons, Tongre (VR173); 1331 Willealme Lochon, Juprelle (HERB.); 1497 Jehan Carpentier dit Lochon, Kain (J.G.).

 

FD

Loçon

Losson, Lochon. 1331 «Willealme Lo-chon» Juprelle, 1426 «Jehan Lochon» Taille-Soignies, 1497 «Jehan Carpentier dit Lochon» DénKain, 1550 «Simon Losson» Nivelles, 1562-70 «Pierre Lochon ou Losson» ÉchHuy, s.d. «Catherine dicte Losson» ObitHuy, 1602-3 «Perpète Losson» TerriersNamur, 1683 «Godefroid Losson» BourgNamur, 1747-1750 «Losson» Renaix; surnom qui peut être soit le gaum. lochon 'quignon (de pain)', soit le moy. fr. lochon 'petit pot' FEW 23, 35b, soit encore un dérivé d'anc. fr. louce, loche 'louche, bêche' FEW 16, 483; même le borain losson, petit «losse», est possible, cf. rouchi lostron 'vaurien'. - Par contre, on ne suit pas Debrabandere qui, s'appuyant sur 1275 «Co-lart l'Ochon» = «Colars li Ochons» = «Nicho-les Ochons» Tongre-Notre-Dame (près de Ath), propose un dimin. de l'anc. fr. o(s)che 'coup, entaille, encoche'.

 

JG

Locq

Si Locq représente une var. de Lock, on suit plutôt Carnoy 67, qui rattache Lock à Lodewijk et non Vincent 68 qui songe à une aphérèse de Willock. - Cf. cependant 1408 «Mathieus li Locque» Ladeuze, 1417 «Jehan le Locque» PolyptAth, apparemment surnom, par ex. anc. fr. loc 'serrure, loquet' FEW 16, 474b ou anc. fr. loque 'massue' Gdf [MH].

 

JG

Locq

zie Locke.

 

FD

Locquegnies

Locqueny, zie Lochegnies.

 

FD

Locquegnies

Locqueny. Var. pic. de Lochc-gnies?

 

JG

Locqueneux

PlN Locquignol (Nord).

 

FD

Locquet

Lockey, zie Loket.

 

FD

Locquet

Loquet, s.d. «Gilberti Locket» Obit­Huy, 1442 «Linair Locket» GuillLiège, «Phe-lippret Locquet» ComptesMons, 1623 «Mel-chior Locquet» DénChimay, 1759 «Lambert Loquet» Ensival; w. loquet 'cadenas' FEW 16, 474b, surnom de serrurier ou de geôlier, ou bien moy. fr. locquet 'mèche de cheveux' FEW 16, 475a, c/Lochet.

m Dimin. en -eau'. 1480 «Berteline fille de Jehan Loqueteal » Liège.

 

JG

Locré

Proven. Locre (Lokeren, Loc.)

 

EV

Locreille

Locrel, -elle. 1730 « Jacques Locrelle» Blaton (IdG 1995, 340); le NF Loereille, qui ne paraît pas attesté avant le 19e s. en Hainaut (1874 à Huissignies) et dans l'Aisne, pourrait être une var. de Locrelle avec palatalisation. NF dont l'origine est obscure, un dérivé en -elle de ocre 'terre argileuse jaunâtre' ou 'de couleur ocre' FEW 7, 303b paraissant peu probable [avec la collab. de St. Delneste]. Peut-être, avec article agglutiné et disparition du h-, de l'anc. fr. hoquerel, m. 'piège'Gdf [MH],

 

JG

Locufier

cf. Lockefeer.

 

JG

Locufier

zie Lockefeer.

 

FD

Locus

1. Proven. ,,Le lieu". Latinis. de Delplace ou Dellelieu ou Van der Plaatse. — 2. Car. phys. Locuste, ..Sauterelle". Nos 288, 295.

 

EV

Locus

BN Ofr. locu: ruig, harig (FEWXVI,47s)? 1370 Wolter Locuyt, Wange; 1383 Goert Locuut, Heilissem (C.BAERT).

 

FD

Locus

BN Ofr. locu: ruig, harig (FEWXVI,47s)? 1370 Wolter Locuyt, Wange; 1383 Goert Locuut, Heilissem (C.BAERT).

 

FD

Locus

Pour Camoy 283, latinisation de Louckx (Lodewijk), ce qui paraît douteux; p.-ê. lat. locus 'lieu', de sens obscur.

 

JG

Locy

zie Luchy.

 

FD

Lod-

-ens, -ewickx, -ewyckx, -ez, Lodts, Loeckx, Loeman, Loens, Loersch, Loesch, Log- -é, -elin, -en, -eot, Loghe.V. HLOD.

 

EV

Lodder(e), de

Deloddère, Lodder(s): Mnl. lodder: losbol, wellusteling, gemene kerel, deugniet, vagebond. Ndl. loeder. BN. 1275 Willekinde Loddere, Oedelem (CG); 1379 dhoir Ghiselins Loders, Ktr. (DEBR. 1970); 1398 Art Lodders, Aw. (ANP).

 

FD

Loddewijck(x)

-wy(k)x, zie Lodewick(x).

 

FD

Lode

Lude(s): Patr. Korte vorm van Germ. VN Lodewijk, Ludwig.

 

FD

Lodefier

zie Lockefeer.

 

FD

Lodeman

Looman(s), Loeman(s), Loman(s), Looymans, Loyman(s), Leumans: Patr. Afl. van VN Lodewijk.

 

FD

Lodens

Génitif surcomposé de Lode, hypocor. de Lodewijk.

 

JG

Lodens

Loens, Loyen(s), Loijens, Loeyen: Patr. Gen. van Mnl. lodin, vleivorm van Germ. VN Lodewijk. 1368 Lodewijc Lours = 1372 Lodin Lours, Ktr. (DEBR. 1970); 1326 Jan Lodin, Ip. (BEELE); 1386 Aliit Loedens Lodewychs Svolres dochter, Diest (F.C.); 1540 Jan Loyens...tot behoeff Loens sijns soens, Zolder (VANB.).

 

FD

Lodewic

Lodewick, Lodewijck, Lodewyc, Lodewyck, Lodewyg, Lodewyk, Lodwye, au génitif: Loddewyckx, Lodewijcks, Lode-wijks, Lodewyckx, Lodewycqx. Prénom germ. hlod-wig, néerl. Lodewijk, fr. Louis.

 

JG

Lodewick(x)

-wijck(x), -wyck(x), -wyk(s), -wykx, -wijk(s), -wijkx, -wyc, -wikus, -weyck(x),-weijck(x), Loddewyck(x), -wy(k)x, -wijck(x), -wij(k)x, Lowyck, -wijck, -wikx, Loywyck, Louwyck, -wijck, Lauwyck, -wijck, -wick, -wych, Lodovici, -visi, Ludovic(i),-vicy, -vico, -visi, -wig, Ludewig(s), Ludwich, -wig(s), -vig, Ludivig: Patr. Germ. VN hluth-wîg 'beroemd-strijd': Chlodowich, Clodoveus, Hlodowicus, Ludovicus, Lodewicus (Fm., MORLETI). 1277 Waltero Lodewiic, Har. (DEBR. 1980); 1361 Danielem dictum Lodewijc, Ktr. (DEBR. 1970); 1378 Lodewijc de Pratre = Lowijc de Pratre, Ip. (BEELE).

 

FD

Lodez

Dérivé roman de l'hypocor. de Hlodo? Cf. aussi Laudet.

 

JG

Lodez

zie Laudet.

 

FD

Lodiers

Loudier: Ofr. lodier: bedelaar, deugniet, schelm. BN.

 

FD

Lodifier

zie Lockefeer.

 

FD

Lôdige

Lodige: Mnd. lodige: volwaardig (DN).

 

FD

Lodigeois

zie Laudisoit.

 

FD

Lodomé

Lodomez. 1544 «Sire Piere de Londomeis» DénStavelotMy, 1753 «JeanÉverard de Lodomé résident au village de Ruy» La Gleize; nom d'origine: Lodomez, w. | lôdômé, à Stavelot (Lg).

 

JG

Lodomez

Lodomé: PlN Lodomez in Stavelot (LU). 1544 Piere de Londomeis, Stavelot (J.G.).

 

FD

Lodovici

-viso, zie Lodewick(x).

 

FD

Lodrigo

Lodriguez: Patr. Sp. vorm van de Germ. VN Loderik; zie Lory.

 

FD

Lodrioor

cf. Lorthioir.

 

JG

Lodrioor

zie Lortiois.

 

FD

Lodrioor

zie Lortiois.

 

FD

Lodt

Loedt, Lodts, Loidts, Loits. Hypocor. de hlod(-wig); Lodts est une adaptationneerl.de l'ail. Lutz (dérivé en -so) (cf. Lindemans 50-51).

 

JG

Lodt(s)

zie Lots.

 

FD

Loe, van

zie van Loo.

 

FD

Loeb

D. Lob, dial. voor Lôwe: leeuw.

 

FD

Loebenstein

zie Löwenstein.

 

FD

Loeber

Surnom: all. Lober 'louangeur'ou bien nom issu de l'anthrop. germ. loba-hari (Först. 1062).

 

JG

Loebisch

zie Loewitz.

 

FD

Loebl

Zie Löbl.

 

FD

Loechse

Loeckx. Hypocor. de hlod-wig; cf. aussi Loockx et Louckx.

 

JG

Loecht, de

zie de Lichte.

 

FD

Loeckemans

Lockeman, Leukemans: Afl. van Van Look; Van de(r) Loock, Van der Leuke. 1382 Woutre van der Lueke, Wontergem (DEBR. 1970).

 

FD

Loeckx

zie Loock(x).

 

FD

Loedt(s)

zie Lots.

 

FD

Loeeker,de

de Louker: 1. Afl. van Mnl. loeken: kijken, turen, schouwen, gluren. BN voor een loerder, gluurder. 1376 Wouter die Loeker, Aw. (CLEMEUR); 1450 Peter de Loekere, Lier (FRANS). - 2. Evtl. spelling van Loeker < Mnl. ww.loken: sluiten, bergen, verstoppen. Zie Lokere, De Luycker, Slockers.

 

FD

Loef

au génitif double : Loeffens. Hypocor. de Ludolf (Lindemans 28); aussi surnom: moy, néerl. loef 'laid, disgracieux, nigaud', cf. 1284 «Pieres li Loef» DettesYpres.

 

JG

Loef

Loeff, Louf(s), Loefs, Lof,(de) Loof: 1. Debet. van loef: loebas, lomperd, lelijke man of vrouw, lummel gaat wellicht terug op Pic. lof, louf, Ofr. lou: wolf. 1203 Willelmo Lof, Terdegem (LEYS 1954); lie e. Walterus Loef, Cent (GN); 1283 Willem die Louf, Bg. (CG); 1376 Jan de Louf, Ip. (BEELE); 1398 Olivier f. Willems Loofs, Bg. (SIOEN). - 2. Zoals D. FN Luff, Loff is het wellicht oorspr. een Patr. Bakervorm van een Germ. VN Lotfrid, Lutfrid of Ludolf. Vgl. Loffens.

 

FD

Loef(f),van (der)

zie van der Loove(n).

 

FD

Loeffen(s)

zie Loffens.

 

FD

Loeffler

zie Leffler.

 

FD

Loefgen

zie Leufgen.

 

FD

Loegtenburg

zie Lochtenbergh.

 

FD

Loeile

zie L'Oeuille.

 

FD

Loeman(s)

zie Loomans, Lodeman.

 

FD