14/09/2012

K-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

Kruth

Kruydt, au génitif: Kruyts. Surnom: moy. néerl. cruut, cruydt 'herbe (potagère)'.

 

JG

Kruthoffer

Houder van een Kruthof: moestuin. Vgl. Kruithof.

 

FD

Krutmann

Afl. van Krut, D. Kraut: kruid. BerN van de kruidenier.

 

FD

Krutsen

cf. Crutzen.

 

JG

Krutwage

zie Kruitwagen.

 

FD

Krutwig

Patr. Germ. VN hrôd-wîg 'roem-strijd': Hrodwig.

 

FD

Krutzen

Krutzen: Var. van D. Kreuzen. Zie Kreuz.

 

FD

Kruuk

zie Cruycke.

 

FD

Krux

zie Kruck.

 

FD

Kruydt

zie Kruid.

 

FD

Kruyels

Kruijels, zie Crauwels.

 

FD

Kruyen

Surnom: pluriel de moy. néerl. cruydt; cf. Kruth.

 

JG

Kruyen

Kruijen: Deze FN komt vooral in LU voor, afkomstig uit Limburg. Gerond uit Krijen < Krijn < HN Quirinus; zie Carrin. 1606 Crijn Willemsz (vader van) Lijntje Crijen, Barendrecht; 1657 Cruyen, Mtr.; 1701 Jacob Cruijen, Eisden (PDB).

 

FD

Kruyf(f), de,

zie (de) Kruif.

 

FD

Kruyfhooft

Surnom: sans doute tête bouclée, moy. néerl. cruus, cruys.

 

JG

Kruyfhooft,

Kruijf hooft: BN voor iemand met kroeshaar, krulhaar. Vgl. Kruif.

 

FD

Kruyniers,

Kruyner, zie de Cruyenaere, Kruidenier.

 

FD

Kruys(se),

(van (der)) Kruysse(n), zie van der Cruysse(n).

 

FD

Kruys, (van der/n)

zie van der Cruysse(n).

 

FD

Kruysifix,

zie Crucifix.

 

FD

Kruysweegs,

zie Cruyswe(e)gs.

 

FD

Kruyt(s),

zie Kruid.

 

FD

Kruyter, de,

zie de Cruyer.

 

FD

Kruzy

zie Croisier.

 

FD

Krygier

Poolse FN < Krüger.

 

FD

Kryksztein

D. pendant van Mnl. criekensteen : kersenpit, kriekensteen. BN. Vgl. -1300 Arnoldi Kriekesteen, Ktr. (DEBR. 1980).

 

FD

Kryn

Krynen, cf. Krein, Kreinen.

 

JG

Kryn(en)

Krijn(en), Krijns, zie Carrin.

 

FD

Krys(z)tofiak

Patr. Poolse afl. van Gr. HN Christophorus.

 

FD

Krystek

Krijstek, Krstic: Patr. Poolse afl. van HN Christianus.

 

FD

Ku

-bat, -bes. V. GOD.

 

EV

Ku(h)nert

Kühnert: Patr. D. vorm van Germ. VN kön-hard. Zie Coenaert(s).

 

FD

Kuba

Kube, Kubia(c)k, Kubik, Kubicki, Kubeczka, Kubitz(a), Kubis(z), Kubaszijnski: Patr. Slav. afl. van HNJakob.

 

FD

Kübbeler

Kubbeler: D. BerN Kübler: kuiper.

 

FD

Kubben

Kube: Mnl. cubbe: mand, ben; ook aalfuik. BerBN voor een mandenvlechter of visser. 1382 Gillis Cubbe, Deerlijk (DEBR. 1970).

 

FD

Kubber, de

zie de Cubber.

 

FD

Kübel

Kibel: D. Kubel: kuip. BerBN van de kuiper.

 

FD

Kuborn

Nom d'origine: Kuhborn  (arr. Diekirch, G.-D. Lux.).

 

JG

Kuborn

Proven. Loc. Lux.

 

EV

Kuborn(e)

PlN Kuhborn bij Diekirch (GH) (J.G.).

 

FD

Kubus

Réduction de Jacobus, Jacques;  cf. Cobus.

 

JG

Kucharczyk

-arek, -arski: Poolse BerN: kok.

 

FD

Küchler

Kuchler: D. BerN van de koekenbakker.

 

FD

Kucinski

Kuczynski: Poolse BerN: keukenmeester (DS)?

 

FD

Kuck

Kikk, zie Koek.

 

FD

Kuck

V. Koek et GOD.

 

EV

Kuckart

cf. Kockart.

 

JG

Kuckart(s)

-a(e)rtz, zie Cockart.

 

FD

Kuckelkorn

zie Koekelkoren.

 

FD

Kuckertz

zie Cockart.

 

FD

Kudermans

Nom de profession : haut-all. Kuder 'étoupe' + -mon, donc :  marchand de  lin (Brech. 126).

 

JG

Kuehl

zie Kuhl(mann).

 

FD

Kuehn

zie Koen.

 

FD

Kueken, van

zie van der Keuken.

 

FD

Kueleneer, de

zie de Keulenaer(e).

 

FD

Kuen(en)

Kuenhen, zie Koen.

 

FD

Kuenen

cf. Keunen et Kuhnen.

 

JG

Kuenstlinger

zie Kuntziger.

 

FD

Kues

PlN Cues, nu Bernkastel-Cues (RP). 1587 Paul

Kues, Mainzweiler (BRECH.).

 

FD

Kuestermann

zie Costerman(s).

 

FD

Kuetgen

Koetgens. Kûchenberg:PlN(NRW).

 

FD

Kuetgens

cf. Keutgens.

 

JG

Kuetgens

Keutgen(s), Keutiens, Koetgen(s), Köttgen, Kottke: Patr. Dim. van VN Kurt, Konrad (WINTGENS179). 1565 Thomas Coitgen, Baelen (EBB159).

 

FD

Kuetgens

V. GOD.

 

EV

Küfer

Kuffer, Kuf(f)ner, Kuf(f)ner: D. BerN van de

kuiper.

 

FD

Kufferath

PlN (NRW).

 

FD

Kufferath

Proven. Essart du sieur Goffin.

 

EV

Kugener

Selon Hess, 44, var.  de  Kugeler, fabricant de capuchons (< lat. cuculla) ; sur les NF Kugels, Kugler, cf. Brech. 126.

 

JG

Kugener

zie Kugler.

 

FD

Kugler

Kugler, Kugener: BN van de balspeler, kegelaar.

 

FD

Kuhbier

PlN in Ostpriegnitz (BB).

 

FD

Kuhl

....V. COL.

 

EV

Kuhl(mann)

Kuhl(mann), Kuehl, Kuhlen: 1. BN D. kühl: koel, rustig, onverschillig. 1415 Aberlin Kül, Brackenheim (BRECH.). - 2. PlN Kuhle: kuil, groeve. 1795 Gaspar Kuhlman, Westfalen-Aw. (AP).

 

FD

Kuhlewind

Kuhlevind: D. BN Kühl(e)wind: koele wind. 1634 Jobst Kühlewindt, Heringen (BRECH.).

 

FD

Kuhlmann

Nom d'origine:  all.  dial. Kuhle, moy. néerl. cule 'fosse, mine' ; sans doute à distinguer de Kulmann.

 

JG

Kühmayer

BerN van de boer die koeien houdt; vgl.

Ndd. Kohmann.

 

FD

Kuhn

Kuhn- -e(n), -emantV. Koen et CON.

 

EV

Kuhn

Kühn,   Kuhne,   Kune,  au  génitif: Kuhnen,  Kunnen. Nom issu de l'anthrop. germ. Cuno, cf. Keunen, Kuenen; il faut p.-ê.

distinguer Kuhn (de Cuno) et Kuhn (surnom : all. kühn 'hardi').

 

JG

Kuhn(e)

-en, Kuhn(e), Kuhnhenn, zie Koen.

 

FD

Kühnemann

Kuhnemant: Patr. Afl. van VN Kuhn: Koen.

 

FD

Kuhnemund

Kuhnemund: Patr. Germ. VN Kunimund.

 

FD

Kühnle

Kunel: Patr. Dim. van Kuhn: Koen.

 

FD

Kuhweide

PlN Kuhweide (SH, NS, NRW):

koeweide.

 

FD

Kuif

BN voor iemand met een kuif. 1447 Claes Kuyf, Lier (FRANS).

 

FD

Kuijl(e)

Kuyl(s), Kuyl(l)e, zie Kool(e).

 

FD

Kuijlaars

-aerts, Kuylaerts, zie Cuylits.

 

FD

Kuijt(e)

Kuyt(e(n)), zie Kuit(en).

 

FD

Kuik

zie Kuyk.

 

FD

Kuik, van

van Kuy(c)k, van Kuij(c)k, van Cuy(c)k, van Cuij(c)k, van der Koijk, van Kooijk, van Queuk: PlN Kuik (NB). 1101 Heinricus de Kuc (LNT); 1407)003 van Cuuct, Ktr. (DEBR. 1958).

 

FD

Kuiken

zie Kieken(s).

 

FD

Kuin

zie Koen.

 

FD

kuip

et kuiper.,,Tonneau, Cuve" et ,,Tonnelier". Profess.

Keup. Cuep-, Cuyp-, Cre)upp-, Ku(y)p- -ers. DE- -Cuepere, -Cuyper(e).

 

EV

Kuiper

Kuyper, Kupper, Kiipper, au génitif: Kuipers,   Kuijpers,   Kuypers,   Cuijpers, Cuypers, Kuppers, Kiippers, Cupers, Cuppers, etc. Nom de profession: moy. néerl. cuper 'tonnelier, cuvelier; garçon de cave', cf. 10.6. 1654 «en la maison Lambert le cou-velier dict Cuper en grand verxhas» [à Ver-viers], 23. 11.1654 «Lambert Kuper, cou-velier bourgeois de la ville de Vervier» [JL, NFw2].

 

JG

Kuiper, de

de Kuyper(e), de Kuijper, de Cuyper(e), de Cuijper(e), de Guiper, de Cueper, Decuypère, Dequiper, de Cu(u)pere, Kuiper(s), Kuyper(s), Kuijper(s), (de) Cuyper(s), Cuijpers, Cuiper(s), Cup(p)ers, Ciipper, Keupers, Ceuppers, Cuepers, Keubers, Kuper(s), Kûper(s), Kupper(s), Kûpper(s), Cuperus, Kuperus, Kuiperi, Couperus, Kuiperi: BerN van de kuiper, de kuipenmaker. 1154 Philippus Cupra, Cent (GYSS. 1999'); 1270 Lippin de Cupre, Cent (CG); 1392 Janne den Cupre van 4 tubben = Jan den Cupre van eenre vranxscher keuwe... van 2 cupen ende eemers, Ktr. (DEBR. 1958,1970). -Lit. : F. DEBRABANDERE, Namen voorde kuiper. LG1966,125-133.

 

FD

Kuit

Kuyt, Cuyt, au génitif: Kuits. Surnom: moy. néerl. ente, néerl. huit 'mollet, gras de la jambe'? Plutôt surnom de brasseur, d'après moy. néerl. huit, «keute» 'bière légère, brassée sans houblon' [FD].

 

JG

Kuit

Kuyt, Cuyt, Kuiters. 1. Keuter. — 2. V. Kouter. Kul- -inckx, -kens. V. COL.

 

EV

Kuit(en)

Kuyt, Kuijt(e), Kuyte(n), Cuyt, Cuijt, Cuitte, Keuten: BerBN voor de Kuitenbrouwer (zie i.v.). 1306 Jehans Koite, Ip. (BEELE); 1389 Peter Coytens, VB (BOLSEE); 1420 Henrich Cuyten; 1493 Lynen Cuyt, Ht. (A. GHIJSEN).

 

FD

Kuitenbrouwer

Kuyten- : BerN van de kuitbrouwer, de brouwer van een dun bier zonder hop. Vgl. Kuit(en), Kuiters. 1565 Claes Keutenbruwer, Eupen (EBB 147).

 

FD

Kuiter(s)

BerN van de kuitbrouwer; zie Kuiten­brouwer. 1280 Andréas Coitard, Ip. (BEELE); 1405 Jan Kouyters = 1422 Jan Koytters, Den Bosch (HB 477-8).

 

FD

Kuk(e)

zie Koek.

 

FD

Kukart

zie Cockart.

 

FD

Kulbertus

Latinisation de l'anthrop. germ. Colobert (Fôrst. 371).

 

JG

Kulbertus

Patr. Latinisering van Germ. VN Colobert (Fm.).

 

FD

Kulenkamp

PlN Kuhlenkamp (NRW, NS).

 

FD

Kulinckx

Kuling: Patr. 1. BRECH. leidt Kulling af van oude VN Kollo. 1172 Bertolfus Culingi, Keulen; 1415 Heinr. Kulling, Konstanz. - 2. Afl. van HN Nikolaas. Zie Culin 2.

 

FD

Kulkens

Peut-être nom d'origine: dimin. du moy. néerl. cule 'fosse, cavité'.

 

JG

Kulkens

zie Coolkens.

 

FD

Kulle

zieKool(e).

 

FD

Kullman

Kulmann. Hypocor. de Konrad (Brech. 130) ; serait à distinguer de Kuhlmann, mais Först. (col. 372) rattache Kuhlmann et Kullmann à l'anthrop. Coloman.

 

JG

Kullman(n)

Kulmann: Patr. D. vleivorm van Konrad. 1295 Cunradus in Ponte = 1321 Culmannus von der Brûck, Freiburg (BRECH.).

 

FD

Kulmont

Sans doute var. de Cumont, expliqué par un topon. bien connu en Wallonie [JL, NFw2].

 

JG

Kulzer

Afl. van PlN Kûlz (RP) of Kulz (BEI).

 

FD

Kum(p)s

Proven. Kom, ,,Agglomération".

 

EV

Kumberger

PlN Kumberg (BEI).

 

FD

Kummel

Küm(m)el, Kummich: D. Kûmmel: karwij, komijn. BN naar de kruidnaam, wellicht voor de kruidenier. 1556 Jodocus Kûmmel, HS (BRECH.).

 

FD

Kummel

Kümmel. Surnom: all. Kümmel 'cu­min'.

 

JG

Kummer(t)  

Car. mor. Kommer ,,Souci". Homme soucieux

 

EV

Kummer(t)

D. BN Kummer: kommer, zorg. Vgl. De Commer(e).

 

FD

Kump(en)

Kumps, zie Kemp.

 

FD

Kumpen

Comme Kumps, var. de Kemp(e), Kimpe.

 

JG

Kumpf

Mhd. kumpf: kleine maat. BN voor een kleine grove kerel. 1402 Konr. Benz gen. Kumpff, Reutlingen (BRECH.).

 

FD

Kumps

Cumps, Kums (par simplification con-sonantique). Pour Carnoy 61, NF issus d'un thème anthrop. tiré de l'anthrop. germ. Cuni-bert (nom fréquent, d'origine germ.); pour Debrab., plutôt var. de Kemp(e), Kimpe.

 

JG

Kums

zie Kemp.

 

FD

Kun(e)

zie Koen.

 

FD

Kun(i)sch

Patr. Vleivorm van VN Konrad.

 

FD

Kune

cf. Kuhn.

 

JG

Kunel

1267-1298 «Cunel» Metz; dimin. de l'anthrop. germ. Cuno, soit roman, soit germ. : Cunulo (Fôrst. 378); cf. le NF all. Kühnel.

 

JG

Kunel

zie Kùhnle.

 

FD

Kunert

zie Kuhnert.

 

FD

Kung

Kunnen. V. CON.

 

EV

Kunhart

zie Coenaert(s).

 

FD

Kunion

Sans doute, autre dérivé roman du thè­me précédent; une var. graphique de Cugnon (arr. Neufchâteau) est peu probable.

 

JG

Kunion

zie Quignon, Cugnion.

 

FD

Kunkel(s)

zie Konkel.

 

FD

Kunnen

cf. Kuhn, Kune.

 

JG

Kunnen

zie Koen.

 

FD

Kunst(n)er

Mhd. kunster, kûnstener: die kunde, kennis bezit, kunstenaar.

 

FD

Kunst, (de)

Reïnterpretatie van Cuens, gepalataliseerde gen.-vorm van Koen. 1732 Fr. Cuyns = Cuens = Kunst, Meursel (VS 1984,90); 1748 Gillis de Kunst, Mech. (AP). Kùnstler,

 

FD

Kuntz

Kunzle. V. UND.

 

EV

Kuntz

Prénom: hypocor. de Konrad.

 

JG

Kuntz(e)

Küntz, zie Contzen.

 

FD

Kuntziger

Ethnique: habitant de Künzig, fr. Clemency (G.-D. Lux.).

 

JG

Kuntziger

-inger, Kuntziger, Ku(e)nstlinger, Kintzi(n)ger, Kinzinger, Kentziger, Kinsinger: 1. Patr. Kunzi(n)ger: iemand uit het geslacht van Kunz: Koen. Kinzinger is een ontronde vorm; vgl. Kinz = Kunz. 1356 Konrad Kuntzinger, Augsburg (BRECH.). - 2. PlN Kttnzig (GH). De FN is trouwens erg fréquent in GH en LX. 

 

FD

Kunze

Kunzi, zie Contzen.

 

FD

Kunzle

-li, Kunzel, Kun(t)zmann: Patr. Dim. en afl. van Kunz.

 

FD

Kup(f)erman

Kuppermann: D. BerN: kopersmid. 1546 Jakob Kupfermann, Wezel (BRECH.).

 

FD

Kuper-

-man, -s, -szmidt, Kupfer-(schlaeger). V. Koper.

 

EV

Kuper(s)

Kûper(s), zie de Kuiper.

 

FD

Kuperberg

zie Kupferberg.

 

FD

Kuperblum:

D.-joodse FN: koperen bloem.

 

FD

Kuperman,

zie Kupferman.

 

FD

Kuperszmidt

BerN van de kopersmid, koperslager.

 

FD

Kupersztejn

D. -joodse FN: kopersteen.

 

FD

Kupersztyck

Ndd.-joodse vorm voor D. Kupferstich: ets, kopergravure.

 

FD

Kuperus

zie de Kuiper.

 

FD

Kuperwaser

D.-joodse FN.

 

FD

Kupfer

Küpfer: D. BerBN van de kopersmid.

 

FD

Kupferberg

Kup(p)erberg: Verspreide D. PlN. 1391 Rudi Kupferberg, Weissenau (BRECH.).

 

FD

Kupfermunz

D. BN (joods?): koperen munt. Vgl. D. Kupfergeld, Kupferhelbling.

 

FD

Kupfferschlaeger

Kofferschläger, -schlager: BerN van de koperslager, kopersmid. 1565 Lambrecht Copfersleger, Baelen (EBB 158); 1641 Thys Cofferschleger, Homburg (WINTGENS175).

 

FD

Kuppens

cf. Keuppen.

 

JG

Kuppens

zie Coppyn.

 

FD

Kupper(s)

Kupper(s), zie de Kuiper.

 

FD

Kupper(s)

Kupper, cf. Kuiper(s).

 

JG

Kupperberg

zie Kupferberg.

 

FD

Kuppermann

zie Kupferman.

 

FD

Kups

zie Cop.

 

FD

Kur(k)owski

Poolse PlN < kurcze: kip.

 

FD

Kuran(d)t

-ent, zie Courant.

 

FD

Kurc

Kurdz, zieKurz.

 

FD

Kurek

Kurkiewicz: Poolse BN kurek: haan.

 

FD

Kurinckx

Prénom: Quirinus, avec finale ren­forcée comme dans Krings (cf. Brech., 135, v° Küring).

 

JG

Kurinckx

zie Curinckx.

 

FD

Kuringen, van

Verkuringen: PlN Kuringen (L). 1400 Claus van Kueringen, Aw. (ANP).

 

FD

Kurlandsky

Kurlenda: Slav. afl. van Kurland (Ndl.

 

FD

Kurman(n)

zie Cooreman(s).

 

FD

Kurpershoek

zie Korpershoek.

 

FD

Kurrels

Dial. voor Karels?

 

FD

Kurrer

Afl. van Mhd. kurren: onduidelijk spreken,

mompelen.

 

FD

Kursten

zie Christyn.

 

FD

Kurstjens

zie Korstjens.

 

FD

Kurt

Kurth. Hypocor. de Konrad.

 

JG

Kurt(h)

Patr. D. korte vorm van VN Konrad. Kurtzen: Verbogen vorm van Kurz? Of metathesis

van Kursten?

 

FD

Kurtem

Wsch. spelling voor Kurten, Kürten, Kurt(h)en, Korten, Corten(s), Courtens, Coerten: Patr. Vleivorm van Germ. VN Kurt: Koenraad. Vgl. Coertjens. 1336 Arnoud f. Willems

Cortins, Testreep (RYCKEBOER);+1570 Cornille Cortenszone, Gorkum (CDT 92).

 

FD

Kurtz

Kurz, Curtz. Surnom: ail. kurz 'court'.

 

JG

Kurtzweg

D. PlN. Vgl. Korteweg.

 

FD

Kurvers

cf. Korfer, Korvers.

 

JG

Kurvers

zie Korver(s).

 

FD

Kurz

Kurtz(emann), Kurts, Kurc, Kurdz, Curtz: BN D.

kurz: kort. Vgl. De Corte, De Kort.

 

FD

Kus(s)é

zie Cuche.

 

FD

Kuse

Keus, Kuys, Kuijs: Mnl. cuse, cuese: knots, kolf. BN voor de cusendragher: knotsdrager, iemand die als teken van zijn waardigheid een roede of knots draagt. Vgl. Oude FN die Cusere (MW). -1300 Helie Cuse, Ktr. (DEBR. 1980); 1323

Daniel Keuse, Rekkem (DEBR. 1971).

 

FD

Kusman

zie Kosman.

 

FD

Kusners

zie Kusseneers.

 

FD

Kusseler

Wsch. de Ndd. FN Küseler, BN voor een

leegloper, nietsdoener. Vgl. Ledeganck. 1367

Hann. Küseler (NN).

 

FD

Kussen, van der

Verhaspeling van Van der Kruissen??

 

FD

Kusseneers

Kuss(e)ner, Kusners, Cusseneers, Cusner, Cusnir, Ku(s)zner: BerN. Mnl. *curseneer: pelswerker, bontwerker < Mnl. corsene, cursene: pels. D. Kiirschner, Kiirssner > Oekraïens Kushnir.

 

FD

Kussener

V. Cuisinier.

 

EV

Kusten

cf. Kosten.

 

JG

Kusten

zie Christyn.

 

FD

Kuster

au génitif: Kusters, Custers, Kiisters; composé en -man: Kustermans, cf. Costers, Costermans.

 

JG

Kuster

V. Koster.

 

EV

Kuster(s)

Küster(s), zie de Koster.

 

FD

Kustermans

-mann, zie Costerman(s).

 

FD

Kuszner

zie Kusseneers.

 

FD

Kut, van

Var. van Van Kort? Of Van Koot?

 

FD

Kuterna

Vondelingnaam??

 

FD

Kuth

Kutt, Kütt: Patr. Korte vorm van een Germ. VN, b.v. Koenraad, Kurt.

 

FD

Kutsch

Peut-être surnom: all. Kutsch 'voiture'.

 

JG

Kutsch(er)

-era, -a(t): Tsjechisch kucera: haarlok (NAUMANN).

 

FD

Kutten

Patr. Door ass. rt/t < Kurthen.

 

FD

Küttner

Kut(t)ner, Kittner: Mhd. kuttener: drager van een pij, monnik.

 

FD

Kutz

Kütz, Koetz.Hypocor. de Kuonrad  (Brech.141).

 

JG

Kutz

Kütz: Patr. D. vleivorm van Konrad. 1332 Conradus dictus Kutz, Wetzlar (BRECH.).

 

FD

Kuunders

zie Koener(s).

 

FD

Kuveiller

zie Cuvelier.

 

FD

Kux

zie Kuyk.

 

FD

Kuyck, van

zie van Kuik.

 

FD

Kuyckens

zie Kieken(s).

 

FD

Kuyckx

zie Kuyk.

 

FD

Kuyer, (de)

(de) Kuijer: BerN van de kooier, d.i. de eendenhouder of de man die loslopend vee kooit, opsluit. Vgl. Koyermans, Kuyermans.

 

FD

Kuyermans

zie Koyermans.

 

FD

Kuyffer, de

Wellicht adaptatie van D. Kiifer.

 

FD

Kuyk

Keuk, Kuyks, Kuy(c)kx, Kuik, Cuk, Cuick, Cuy(c)kx, Cuyck(s), Cu(y)x, Ceu(k)x, Kux: Mnl. kuuc: goochelaar. 136 e. Ingelberti Chux; 1308 Jehans Kuuc, Cent (GN); 1398 Hainric de Kuuc, Ing. (DEBR. 1970).

 

FD

Kuyk-

-en, -s. V. Kieken.

 

EV

Kuyk(s)

cf. Cuyck(s).

 

JG

Kuyk, van

zie van Kuik.

 

FD

Kuyken

au génitif: Kuykens, Cuyckens. Probabl. var. de Kie(c)kens.

 

JG

Kuyken(s)

zie Kieken(s).

 

FD

Kuyl

Kuyls. Nom d'origine: moy. néerl. cule 'fosse, cavité'; ou bien var. de Cools, Kools (Nicolaus).

 

JG

Kuyl

V. Kuil.

 

EV

Kuylen

cf. Koolen.

 

JG

Kuylen

Kuijlen, zie Koolen.

 

FD

Kuylen, van der

van der Cuylen, van der Keulen, van der Koelen, Verkuil, Verkuijl(en), Verkuylen, Verkoelen, Verkoulen, Vercoelen, Vercoulen: PlN Kuil(e): kuil, groeve, hol. Kuil in Belsele (OV), Kuilen in Genk (L). De vormen met oe/ou zijn Limburgs.

 

FD

Kuylmans

zie Colman(s).

 

FD

Kuyls

zie Kool(e).

 

FD

Kuyp, van der

PlN Kuip in Lier (A), De Kupe in Geluwe, Volkerinkhove (WV), Pollinkhove (FV) (DF VIII).

 

FD

Kuyper(e), de

Kuyper(s), zie de Kuiper.

 

FD

Kuyper(s)

cf. Kuiper(s).

 

JG

Kuyper(s)

V. Kuip.

 

EV

Kuyps

zie Cop.

 

FD

Kuys

zie Kuse.

 

FD

Kuys(s)cher, de

1. Afl. van Mnl. cuusschen: schoonmaken, opruimen. - 2. Of veeleer reïnterpretatie van Kuyser? Of van De Kuyssche?

 

FD

Kuyser

Keus(s)er: Mnl. cusere, cusendrager: knotsdrager, iemand die een staf draagt als teken van zijn waardigheid. Vgl. Kuse. 1620 Jacobus de Cuysser, Schelle (MAR.); 1645 Adrian de Cuyser, Everbeek-Mech. (GPM).

 

FD

Kuyssche, (de)

de Cuis: BN Mnl. cuusch: zuiver, zindelijk, schoon, rein, kuis, eerbaar. Vgl. 839-848 Gerbertum qui cognominabatur Castus, Werden (GYSS. 1999'). 1312 Jan de Cuusghe, Oud. (CG); 1356 van Gillis den Cuusscen, Cent (GSB); 1368 Roelof die Kuussche, A'dam (OA180).

 

FD

Kuystermans

zie Costerman(s).

 

FD

Kuysters

zie de Koster, de Keister.

 

FD

Kuyt

cf. Kuit(s).

 

JG

Kuyvers

cf. Cuyvers.

 

JG

Kuyvers

zie Cuijvers.

 

FD

Kuzee

zie Cuche.

 

FD

Kuzée

V. Chaussée.

 

EV

Kuzner

zie Kusseneers.

 

FD

Kwa

de Kwaai, zie de Quae.

 

FD

kwaad

1. Car. mor. Quaeden, DE Quae   (De  Kwae),   Cae(y)mans.

,,L'homme    méchant,     irascible". Quaeghebuer. ,,Le voisin méchant, mauvais".     2.   Proven.  Kwaad, «Mauvais,   démonté"   (En  parlant des rivières). Quaedvlieg (Kwade

vliet) ,,Ruisseau démonté". Quoid-, Qua(e)d-,    Kwa-    -bach,    -beek. ,,Rivière   démontée".   Kabbedyck. Kwa(de)bee(k)dijk. ,,Digue de la rivière froide".

 

EV

Kwaaitaal

BN voor een kwaadspreker? Of veeleer volksetymologisch < Català: Catalaan. 1693 Jacob Katala, 's-Hertogenbosch; i8e e. Quaijtaal = Quataal = Kataal, Zevenbergen NB (PDB).

 

FD

Kwaak

Quaak, Kwak, Qua(c)k, Quach, Quax: BN naar de kwakende stem. 1293 Adelise Wouter Quacs wedewe, Pieter die Quac, Moerkerke (CG); 1400 Arnold! Quac, Tg. (TYTGAT).

 

FD

Kwaden, van der

van der Quaden: PlN Kwade: kwaad, slecht terrein.

 

FD

Kwadrat

PlN Quadrath (NRW).

 

FD

Kwae, de

zie de Quae.

 

FD

Kwakkel

Quackels: BN naar de vogelnaam kwakkel, kwartel. Nu nog spotnaam. 1349 Henrici Quackele; 1405 Wouter Quackel, Tn. (C.BAERT).

 

FD

Kwakman

BN. All. van Kwaak.

 

FD

Kwant(en)

Quant(en), Quante(ns), Quandt: Mnl. quant: gezel, kameraad, guit, snaak. BN. 1281 Joh. Quans, Gent(HAES-); 1396 Jan Quantiin, Aspelare (DE B.).

 

FD

Kwanten

Sans doute surnom (au génitif) : néerl. kwant 'drôle, gaillard'.

 

JG

Kwanten

V. WAD  (Wand).

 

EV

Kwaspen

Noord-Maaslandse FN. Onduidelijk.

 

FD

Kwast, (van der)

PlN Kwast: tak met blaren, pluim, kwast, knoest. De Oost-Duitse PlN Quast betekent bos volgens BRECH. 1336 Johannes dictus van der Quaest, Mierde (OATIII); 1340 Egidius de Quast, Tnh. (VERB.).

 

FD

Kwekkeboom

Zeeuwse PlN naar de lijsterbes of rode kornoelje.

 

FD

Kwembeke

Misschien adaptatie van D. PlN Nieder-of Oberquembach (HS). 1797 Quembeek, Nukerk (PDB).

 

FD

Kwets

zie Quets.

 

FD

Kwik

Kwick, Kwiek, (de) Quick(e), (de) Quik, de Quyck, Quicken, Qui(c)que, Qvick, Queck, Quecq, Quek(ke), Ouix: BN Mnl. quic, quec: levendig, vlug, kwik. Vgl. E. FN Quick(e), D. Queck, Quick. 1361. terra Henric Quekes; J. den Quec, Cent (GN); 1310 Janne den Quicke, Ktr. (DEBR. 1971).

 

FD

Kwikenborne, van

(van) Ouickenborre, van Ouicke(m)borne, van Ouickelborne, -né: PlN Kwikborre: levendige bron. Quecborn in Diest (CLAES1983), Kwikkeborre in Dendermonde en Lede (OV). 1219 Eve de Quicborne, Ktr. (DEBR. 1980); 1305 Arnoldus de Vivofonte; 1399 Avolen vanden Quecborne, Diest (CLAES); 1396 Jan vanden Quijckenborre, Lede (DE B.).

 

FD

Kwikkelberg(h)e, van

van Kwikelberge, Kyquemberg: PlN Kwikkelberg in Binkom (VB).

 

FD

Kwisthout

zie Quisthoudt.

 

FD

Kydtspotter, de

zie de Kytspotter.

 

FD

Kyen, de,

zie Dekyen.

 

FD

Kygnee

zie Coigne.

 

FD

Kympers

zie Kampers.

 

FD

Kyn(d)s

(de) Kyndt, zie Kint(s).

 

FD

Kyncn

Kyns. Peut-être comme Kinnen et Kenens, hypocor. de Christianus.

 

JG

Kyndt

 

cf. Kind(t).

JG

Kynen

zie Kin.

 

FD

Kyot

Spelling voor W. uitspr. van Ghyot.

 

FD

Kyquemberg

1. PlN Kiekenberg (FL). - 2. Zie Van Kwikkelberghe.

 

FD

Kytspotter, de

de Kydtspotter: FN in FV. 1615 de Quitspotter, Stapel; 1635 de Kyntspooter, 1724 Kydtspotter, Kassel (PDB); 176 e. Clais Kyspotter, Nicolais Kytspotter, Killem (VERGR. 1972,124-5). De oudste vorm Quitspotter wellicht door metathesis uit Quistpotter, misschien vervormd uit b.v. 156 e. Quisteboud, Cent (PDB).

 

FD

Kyzer

V. Keizer.

 

EV

Kyzer

zie (de) Keizer.

 

FD

19:04 Écrit par Johan Viroux | Lien permanent | Commentaires (0) |  Facebook |

Les commentaires sont fermés.