14/09/2012

K-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

Knopman

Knufman: BerN van de knoper of knopenmaker. Vgl. Knoop 2.

 

FD

Knopper, (de)

Knoppersen: 1. BerN van de knopenmaker. Vgl. Knopfmacher, Fr. Boutonnier. - 2. BerN van de knoper of wever van grove weefsels, of van de afnopper, de man die het weefsel ontdoet van nopjes of knoopjes (DE POERCKIII). 1281 Johannes Cnopere; 1326 Jan de Cnopere, Ip. (BEELE).

 

FD

Knopsgerits

Dubbele FN Knops + Patr. Gerrits.

 

FD

Knor(r)

Knors(ch), zie Knooren.

 

FD

Knot

Cnodde. 1. Car. phys. (Homme ayant une) touffe de cheveux (ex­traordinaire). — 2. Profess. DE Cnoder. Knod. ,,Nœud, bouton". N. de fabric.

 

EV

Knot(t)

zie Knoden.

 

FD

Knötgen

zie Knoden.

 

FD

Knott

cf. Knood(t).

 

JG

Knubbe(n)

zie Knobbe.

 

FD

Knubben

Surnom: all. Knubben 'nœud, bosse'; au fig. : homme grossier.

 

JG

Knud

N. de bapt. Canud. V. GAD (Gan). Knudsen ,,Fils de Canud".

 

EV

Knudde, de

de Knud(t), Knuets, zie (de) Knuyt.

 

FD

Knudsen

Knuts(s)on: Patr. Zoon van Knud, Deense VN. Lat. Canutus.

 

FD

Knufman

zie Knopman.

 

FD

Knulst

Wsch. < Mnl. cnuust: knoest, knots. Vgl. Knuysen.

 

FD

Knüppel

Knuppel: Ndd. BN: knuppel. Vgl. Kneppel, De Clippel. BN voor een lomperd. 1280 Hence Knuppel, Wismar (NN).

 

FD

Knuth

Knuts, Knust, zie (de) Knuyt.

 

FD

Knuts

Knutz. Nom issu de l'anthrop. germ. Chnuz, cf. moy. ht-all. knûz 'vaillant' (Fôrst. 366).

 

JG

Knuts(s)on

zie Knudsen.

 

FD

Knüttel

Knittel, Knitelius: Mhd. knùttel: korte dikke knuppel, vgl. Knuppel. BN voor een lomperd, lompe vlegel, boerenkinkel. 1240 Conr. dictus Knùttel, Heidelberg (BRECH.); 1760 Thomas Knitl,Tirol-Aw.(AP).

 

FD

Knuvers

Knüver, zie (de) Kluiver.

 

FD

Knuysen

Knuyzen: 1. BN naar het knoestige uitzicht, iemand met knoest of bult. Vgl. Knobbe. - 2. BN voor iemand met gedrongen gestalte: 'een knuist groot'. Vgl. Knaus(t), de Knuyt. 1398 Willem de Knoes, Geluwe (DEBR. 1970).

 

FD

Knuyt

Kmiijt. Knudde, Cnudde, Cneude, Cneut, etc. Surnom d'après la silhouette trap-pue : moy. néerl. cnote, cnotte 'nœud, massue, rondin' [FD].

 

JG

Knuyt, (de)

Knuijt, de Knuydt, de Cnuydt, de Kenuydt, de Kneudt, (de) Cneudt, (de) Cneut, de Cnud, (de) Knudde, de Knudft), (de) Cnudde, Cneude, Knuth, Knuts, Knust, Cnuts, Kneuts, Knuets: 1. Mnl. cnot(t)e: knoest, klomp, knuppel. BN naar de gedrongen gestalte. Vgl. Knuysen, Knoden. Gazelle tekende in Asper knuite=knuiste op (Loquela). 1323 Heinrich der Knod 'fur plumpe Menschen' (SCHWARZ1957,169). 1281 Clais Cnuet, Bg. (CG); 1333 Henrico Knodde, Tn. (C.BAERT); 1355 Jacop Cnudde, Oud. (WALRAET); 1391 Andrieu le Cnud = 1393 le Cnuut, Ip. (BEELE); 1398 Willequin de Knuut, Meulebeke (DEBR. 1970). - 2. Evtl. Mnl. cnuut: kraai.BN.

 

FD

Ko(h)lgraf

Reïnterpretatie van Ndd. Kohlrave: koolraaf. 1491 Herm. Kolrave, Hildesheim (NN).

 

FD

Ko(o)revaar

Ndd. Kordvahr: Kord der vater : Koenraad de vader (NN). ±1545 Adriaan Adriaanse Coorenvaeyer, Hoornaar (PDB).

 

FD

Koarnhuyse, van den

zie van den Koornhuyse.

 

FD

Kob(b)ert

zie Cobert.

 

FD

Koben

zie Cobbe(n).

 

FD

Köberl

Koeberl: Dim. van Mhd. kober: draagkorf. BerBN. 1361 der Kôberlin von Reichenbach, Oberstdorf (BRECH.).

 

FD

Kobia

Metr. Korte vorm van Jakobia.

 

FD

Koblenzer

Afkomstig van Koblenz (RP).

 

FD

Kobs

V. Jacob.

 

EV

Kobus

Kobessen, Kobs: Patr. Korte vorm van HN Jacobus.

 

FD

Koc

Koch(s), (de) Kock, zie (de) Kok.

 

FD

Koch

Kock(x). V. Kok.

 

EV

Koch

Kock, Kok, Cock, au génitif: Kochs, Kocks, Kockx, Koks, Kox, Cockx, etc. Nom de profession: ail. Koch, néerl. kok 'cuisinier'.

 

JG

Kochuyt

cf. Cocquyt.

 

JG

Kochuyt

zie Kockuyt.

 

FD

Kock

Kocks, Kockx, cf. Koch.

 

JG

Kocka(e)rt(s)

-artz, zie Cockart.

 

FD

Kockart

Kuckart. 1286 «li femme Jehan Kokard» CartBinche, 1444 «Jannoul Kokaer(t)» TerreJauche; surnom: anc. fr. cocart, adj., 'coquet', 'prétentieux, fanfaron' (Greimas, DAF 112) [MH], d'où moy. néerl. cockaerl 'radoteur, niais' ; cf. aussi Cockart.

 

JG

Kocke(n)

zie Koek.

 

FD

Kockel-

zie Koekel-.

 

FD

Kockenpoo

Kockempoo, zie Coquenpot.

 

FD

Kocker(e), de

zie de Koker.

 

FD

Kockerols

1316 «Johan de Kokeruel» Kemexhe, 1444 « Godiscal de Kokeroul » Terre­Jauche, 1451 «Nicolas Kockerols», 1457 «Quentin Cokeroul» Louvain, etc. (nom­breuses mentions anciennes dans la brochure de V. Kockerols); NF de Hesbaye et de la région de Louvain, d'origine toponymique, très probabl. du NL Cocroux, à Biez (BrW). -Bibliogr. : V. Kockerols, Origine du nom et de la famille Kockerols, chez l'auteur, 2001, 61 p.

 

JG

Kockerols

PlN Cocroux in Biez (WB); Cockroux in Oupaye (LU). 1316 Johan de Kokeruel, Kemexhe; 1451 Jossar de cellier dit Cockroule, Luik; 1457 Quentin Cokeroul, Lv. (Midd. 1973,124-128).

 

FD

Kocklenberg

zie Koekelberg(h).

 

FD

Kocks

Koc(k)x, zie (de) Kok.

 

FD

Kockuyt

cf. Cocquyt.

 

JG

Kockuyt

Kochuyt, Koekuyt, Koeck(h)uyt, Couckui(j)t, Couck(h)uyt, Couchuyt, Coucquyt, Koukuyt, Kouckhuyt, Cocquit, Coquyt, Cocquy(d)t, -uijt, Cockuyt, Coc(k)huyt, Coequyt, Coc(k)heyt, Cocqueydt, Coc(q)u, Cochu, Coqu: Mnl. cockuut, cockuyt, cochuut, Ofr. cocu: koekoek. Aangezien de koekoek in een vreemd nest eieren legt, werd deze vogelnaam een BN - scheldnaam - voor een luiaard. Deze opvatting zou dan zijn verschoven tôt: die vreemde eieren uitbroedt > bedrogen echtgenoot 'le cocu'. Volgens STRUBBE (Bk. 1948, 174-6) zijn koekoek en cockuut (Vgl. Fr. coucou en cocu, E. cuckoo en cuckold) twee verschillende woorden, die achteraf voor één woord werden gehouden. Ofr. cucut betekende: hoorndrager, gehoornd. 1275 Line Kuchuts = Cuckuts, Ktr. (DEBR. 1980); 1280 Johannem Cochut; 1326 Jan Coku, Ip. (BEELE); 1323 Jakemars li Kokus, Quévy (CSWII); 1386 Symoen Kockuut, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

koe

,,Vache". 1. Profess. Coemans, ..Marchand de vaches". — 2. Pro­ven. Coevoet. Koevoorde, ,,Gué des vaches". L.D.

 

EV

Koe-

Kou- -koek, -koe(c)k(x). ,,Cocu" (Dé­viation de métaphore, la femelle du coucou allant pondre dans le nid d'un autre oiseau).

 

EV

Koe(c)khoven, van

van Cochoven, Koekhoven, -hofs, Koeckhofs: PlN Koekhoven in Merksplas en Rijkevorsel (A). 1392 Johannes Coechove = 1392 Johannes van Cochoven = 1394 J. van Coechoven, Lier(FRANS).

 

FD

Koe, de

zie Coe.

 

FD

Koebergen

zie (van) Cauberg.

 

FD

Koeberle

zie Köberl.

 

FD

Koeck

Koeken, cf. Coeck.

 

JG

Koeck

zie Koek.

 

FD

Koeckel(en)berg(h)

Koeckelberg(hs), zie (van) Koekelberg(h).

 

FD

Koeckelaers

zie de Keukelaer(e).

 

FD

Koeckelberg

Koekelberg, -bergh, Coeckel-bergh, au génitif: Coeckelbergs, -berghs. Nom d'origine : ainsi Koekelberg (Bruxelles-capitale).

 

JG

Koecker, de

zie de Koker.

 

FD

Koeckhuyt

zie Kockuyt.

 

FD

Koeckoekx

zie Koekoek(x).

 

FD

Koecks

Koeckx, zie Koek.

 

FD

Koedam

PlN Kuhdamm in Bahrenfleth (SH).

 

FD

Koedijk

PlN (NH). In Terneuzen (Z), Armboutscappel, Duinkerke (FV), Audruicq (PdC). 1544 Fytoor Coedic; 1580 Nicolas Coedyck, Bg. (DF VIII).

 

FD

Koefoed

zie Koevoet(s).

 

FD

Koegmans

Samenstelling met Mnl. cooch, coich: buitendijks land?? Wsch. veeleer reïnterpretatie van Coemans.

 

FD

Koeiman

Var. van Coeman, zoals Koeymans.

 

FD

koek

,,Gâteau", ,,Galette". 1. Pro­fess. N. de boulanger-pâtissier, Coeck-, Koeck- -e, -x. Kuck, Cuyx. Koekel-, Kokkel- -koren, ,,Blé pour gâteaux". N. de boulanger-pâtissier. Koekelmeyer. Métayer d'une ferme appelée Koeke(-laar ou -berg etc.). — 2. Proven. Terre en forme de gâteau. Koekel- Kokkelen-, Coe(c)kelfen)- -berg(h). ,,Colline en forme de gâteau. K.oe-kelberg (Loc.). Cocke-, Coecke--laere. ,,Lande de même forme". Koekelare (Loc.). V. Koekeloeren.

 

EV

Koek

Koeke(n), Kocken, Kokke(n), Kook(en), Koeck(e), Ko(c)ke, Koeks, Koe(c)kx, Coeck(e), Coeke, Coejcjkx, Couck(e), Couque, Coucq, Caucke, Cooke(n), Koock, Ku(c)k, Kuck, Kuke: 1. BerBN van de koekenbakker. Vgl. Wasteels, Watteau.+1300 Walterus Koeke, Ktr. (DEBR. 1980); 1368 Matte Couke up Fierin Coux cateile; 1390 Floreins Kouke, Ktr. (DEBR. 1970). - 2. Sommige vormen kunnen var. zijn van Kok.

 

FD

Koek, de

zie (de) Kok.

 

FD

Koekaerts

zie Cockart.

 

FD

Koeke(n)

zie Koek.

 

FD

koekel

Car. mor. 1. Fainéant (Koekeloeren, ,,Attendre la for­tune sans rien faire"). — 2. Coquelineur, Vaniteux (comme le coq : Kokkelen, ,,Faire coquerico". (DE-) Coeckel-, Keukel--aer, -eire, Coclers. V. Koek.

 

EV

Koekelaere, de

-loere, zie de Keukelaer(e).

 

FD

Koekelberg(h), (van)

Koekelbergs, Koeckelberg(hs), Coekelberg(h)(s), -gerghs, Coeckelberg(h)(s), Couckelberq, Coukelberghs, Koeck(e)lenberg(h), Koeklenberg, Coeckelenberg(h), Kokelberg, Co(c)kelbergh(s), Cokelberg, Kok(k)elenberg, Ko(c)klenberg, Kockelberg(h), Cokkelbergh, van Ouockelbergh, van Conkelberg(h)e: PlN Koekelberg (Es.), in Berchem, Kester, Herfelingen (VB), Herzele, Melsene, Munkzwalm (OV), Kokelberg in Ronse (OV). 1227 Gosuinus de Coekelbergha, Munkzwalm (GN); 1277 Woutre van Couckelberghe, Bs. (CG); 1328 Tierin Kokelbergh, Ip. (BEELE); 1400 Aert van Cockelberge, Tv. (BERDEN).

 

FD

Koekelkoren,

-coren, Koekkelkoren, Kokkelko(o)ren, -korn, Kockelkor(e)n, Kuckelkorn: D. FN Kuckel-korn, Kockelkorn. D. Kockelskôrner, Ndl. kokkelkorrels, -zaden, Mlat. coculae orientales of indici, d.i. oosterse of Indische korrels. Kockel < cocculus, dim. van coccus: kern, zaad, graantje. Het zijn de zaden van de Anamirta cocculus, die op Malabar en de Indonesische eilanden groeit. Deze korrels worden gebruikt in de homéopathie en om vissen en vogels te bedwelmen. 1575 Willem Cockelcoren, Heiden/Aken-Aw. (AP).

 

FD

Koekenbeek, van

PlN Koekenbeek in Sint-Renelde (WB). 1396 Heinric van Kockenbeke, Tollembeek (DE B.).

 

FD

Koekhofs

-hoven, zie van Koeckhoven.

 

FD

Koeklenberg

zie Koekelberg(h).

 

FD

Koekoek

„ Coucou".

 

EV

Koekoek(s)

Koukoek, Koeckoeck, Koekkoek, Koekoe(ck)x, Koeckoekx: BN voor een luiaard of een bedrogen echtgenoot. Vgl. Kockuyt. 1227 Weitinus Cuccuc, Munkzwalm (GN).

 

FD

Koeks

Koekx, zie Koek.

 

FD

Koekuyt

zie Kockuyt.

 

FD

Koelen

zie Koolen.

 

FD

Koelen, van der

zie van der Kuylen.

 

FD

Koelewijn

zie Koldewey.

 

FD

Koelink

Kölling: Patr. All. van HN Nikolaus; vgl. Colins, Koolen.

 

FD

Koellner

Zie Kölner.

 

FD

Koelman

1. Car. mor. Homme calme.   2. V. COL.

 

EV

Koelman(s)

Zie Colman(s). Maar een Nederlandse familie Koeleman stamt van Anthonius Kuhlman, °± 1715 in Goldenstadt (PDB). Afl. van PlN Kuhle: kuil, groeve.

 

FD

Koeman(s)

Coeman(s), cf. Koopman(s).

 

JG

Koeman(s)

zie Koopman(s).

 

FD

Koemoth

zie Coemaet.

 

FD

Koen

Koen-, Coen- -en, -er. Kuh-n(en). 1. N. de bapt. V. CON. — 2. Car. mor. Koen, ,,Audacieux". Synon. : De Coen(e), De Coune.

 

EV

Koen

Koene(n), Koenn, Kon(n), Kônn, Koens, Kons, Coen, Coene(n), Coens(en), Coone, Con(e), Coohn, Coune(n), Couenen, Coun(ns), Kohn(en), Koohn, Kohne, Kôhn(e(n)), Ko(o)nen, Coonen, Cohn(en), Conen(s), Keune, Keun(en), Kun(nen), Kune, Kuen(en), Cunin, Cu(e)nen, Ceunen(s), Ceunis, Cuens, Koeune, Kuin, Cuinen, Cuynen, Cuyns, Kiihn(e), Kuhn(e), Kuehn, Kuhnen, Kuenhen, Kuhnhenn, Kuhni: 1. Patr. Germ. VN Cono, Kono 'koen, dapper'. 1326 Jan Koene, Ip. (BEELE); 1367 Jan Coene; 1392 Heine Coenen, Ktr.; 1398 Betkin Coens, Tielt (DEBR. 1970); 1350-1400 Joh. Cuenken fil. Ger. Coenen, Landen (MNT47$); 1385 Arnoldi Cuenen, Tg. (TYTGAT); 1481 Tys Kunnen, Ht. (A.GHIJSEN); 1493 Coen Cuynens, Repen (SKM). De vormen Koenen/Coenen zijn niet noodzakelijk gen. van Coene, ze kunnen ook uit de vleivorm Coenin ontstaan zijn: 1398 Jan Coenin, Tielt (DEBR. 1970). - 2. Zie ook De Coen(e).

 

FD

Koenegracht

zie Coenegracht(s).

 

FD

Koener(s)

Koenders, Konder, Coenders, Kohner, Kuunders: Patr. Germ. VN kôn-hari 'koen-leger': Gonherus (MORLETI).

 

FD

Koenig

Konig, König, Koniq, au génitif: Koenigs, Konigs, Konix. Surnom: ail. Kônig, sud-all. Konik 'roi'; cf. Koning.

 

JG

Koenig(s)

König(s), Konig, Kon(i)gs, Konik, -ic, -iq, -yk,

Conicq: D. BN König: koning. De vorm Konik is Zuid-Duits.

 

FD

Koenigsberg

Koeni(ng)sberg, Kenigsberg: Verspreide D. PlN. Bekend was vooral de oude stad Königsberg in Oost-Pruisen (Kaliningrad).

 

FD

Koenigsfeld

D. PlN Königsfeld (verspreid).

 

FD

Koenigsmann

zie Königsmann.

 

FD

Koening(s)

zie (de) Koning.

 

FD

Koenot

Grafie voor Rom. Counot, afl. van VN Koen. Vgl. Counotte.

 

FD

Koenraad(s)

-raadt, -raets, Coenraad(s), -raed, -raet(s), •raard, -raerds, Coend(e)raet, Co(e)nderaert(s), Konrath, Konrad(t), Conraads, -rad(s), -radt, -ratd, -rath(s), -ratte, -rod, -roth, -rotte, Coonraat, Conradi(e), -y, Conrard(y), Conerardy, Connerade, -rotte, Counerotte, Condrotte, Cornerotte, -routte, Connrot, Contrardy, Couraet(s), Cour(r)a(rd): Patr. Germ. VN Koenraad: kôn-rêd 'koen-raad': Conradus (Dip.). 1260 Petrus filius Conrardi = 1281 Pétri dicti Conraet, Rupelmonde (MNT123); 1267 Conrado Aurifabro; 1306 Belie Coenrads, Ip. (BEELE); 1394 Joris Coenrard, Menen; 1396 Coenraert van Oesterwijc, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Koenraets

cf. Coenraets.

 

JG

Koens

Koentges, Koetgens, cf. Coen(s).

 

JG

Koens

zie Koen.

 

FD

Koentges

Kontges: Patr. Koentje, dim. van Germ. VN Koen. 1440 Jan van Welcenes alias Coenke f. Coenraets, Ktr. (BAELDE); 1527 Pieter Coentken alias Welseners, Ktr. (KW).

 

FD

Koentges

V. CON.

 

EV

Koep(p)

Koepges, zie Köpp.

 

FD

Koepfier

V. Koper.

 

EV

Koer-

zie Kör-.

 

FD

Koerfer

zie Koerver.

 

FD

Koerperich

zie Körperich.

 

FD

Koers(en)

zie Kors.

 

FD

Koersveld, van

zie van Koetsveld.

 

FD

Koert

Coort, Koerdt, Koertge: Patr. < Germ. VN Koenraad. En dim. -ge.

 

FD

Koerver

Koeruer, Korver(s), Koerfer: BerN Ndd. Körver: mandenvlechter. Vgl. Körber, Corvers. De u in «erheeft v-waarde, een relict van vroegere schrijfgewoontes. 1354 Thomas Corvere, Hannover (BRECH.).

 

FD

Koesen

Zie Kozijns.

 

FD

Koester

zie de Koster.

 

FD

Koetgen(s)

zie Kuetgens.

 

FD

Koether

D. Köter, Köther: keuterboer.

 

FD

Koetlitz

V. GOD.

 

EV

koets

koetsier. ,,Voiture, Cocher". Profess. Coets, Koets, Kautz, Coets-, Coûts- -ier. (Le N. peut être aussi hébreux ou syrien : Kouts, Kodsi. ,,[De] Jérusalem".

 

EV

Koets

zie Koot.

 

FD

Koetsem,van

-en, zie van Cutsem.

 

FD

Koetsier

zie Coetsier(s).

 

FD

Koetsveld, van

van Koersveld: PlN Koesveld in St.-Gillis-Waas (0V); evtl. Coesfeld (NRW).

 

FD

Koettlitz

PlN Köttlitz (BEI).

 

FD

Koetz

cf. Kutz, Kiitz.

 

JG

Koetz

Zie Kötz.

 

FD

Koeune

cf. Keunen.

 

JG

Koeune

zie Koen.

 

FD

Koeveringe, van

PlN Koevering (NB).

 

FD

Koevoet(s)

Coevoet(s), Koeijvoets, Koeyvoets, Koefoed, Covoet: 1. BN naar het lichaamsgebrek, de horrelvoet, klompvoet, paardenvoet. -2. Huisnaam, b.v. in Cent en leper. HAGSTR. 1949,204 noemt in Keulen 'de Pede Bovis' naar de huisnaam 'ad Pedem Bovis'. Vgl. D. Kuhfuss, Pferdefuss, Rindsfuss, Fr. Piedboeuf. 1280 Petrus Coevoet, leper (BEELE); 1398 Istaes Coevoet, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Koewé

V. Caw.

 

EV

Koewé,

zie Couet.

 

FD

Koeyemelk

zie Coemelck.

 

FD

Koeyer, de

Koeyers, zie de Coeyer(e).

 

FD

Koeymans

Koeijmans, Koeiman: Reïnterpretatie van Coemans.

 

FD

Koeymans

Koëymans, Coeymans, Koymans, Cooymans. Nom de profession: éleveur de vaches, néerl. koe. Cf. aussi Coey.

 

JG

Koeyvoets

zie Koevoets.

 

FD

Koff(e)man

Var. van D. Kaufmann. 1562 Jorge Koffman, Liegnitz (DN).

 

FD

Kofferschlager

Kofferschläger. Nom de pro­fession: all. Kupferschläger 'batteur de cuivre'.

 

JG

Kofferschläger

-schlager, zie Kupfferschlaeger.

 

FD

Kofler

D. Kof(f)ler, oude vorm van Kaufler: uitdrager, opkoper, kleinhandelaar (BRECH.).

 

FD

Kog

cf. Cogge, Coghe.

 

JG

Kog(ge)

zie Cogge.

 

FD

Kögel

D. hypercorrecte vorm voor Kegel; zie i.v. Kogelenberg, van: PlN, misschien Kugelberg in Ludwigsburg (BW).

 

FD

Kogel(s)

Cogels: Mnl. cogele: kap, mantelkap. BN, vgl. Cappe. 1386 Herman Coghel, Bg. (JAM.).

 

FD

Kogels

Cogels. ,,Balle" (Projectile). Profess. Fabric. de cartouches.

 

EV

Kogels

Cogels. Surnom: moy. néerl. cogel(e) 'manteau' ou cogel(e) 'gourdin muni d'une boule'.

 

JG

Kögelsberger

D. hypercorrecte vorm voor Kegelsberger < PlN. 1247 Wernherus...Kegelisbergere,Worms (BRECH.).

 

FD

Kohen

zie Cohen.

 

FD

Kohl

Kohle(n), Köhl(en): 1. BN van de kolenteler, koolbouwer. Vgl. Wvl. koolkapper, Keuls Kappesboor: kleine boer aan de rand van de stad die zijn groenten in de stad verkoopt (Keuls kappes: (kabuis)kool). 1480 Joh. Kôl = 1491 alias Brassicanus, Konstanz (BRECH.). - 2. Patr. Korte vorm van VN Nikolaus; zie Kool(e), Koolen.

 

FD

Kohl

Kolh, Kolle, au génitif: Kohlen, Köhlen. Nom issu de l'anthrop. germ. Col (Först. 371)ou surnom : all. Kohl 'chou', et all. Kohle 'charbon',

 

JG

Kohl(en)berger

Kolberg: Verspreide D. PlN Kohlenberg. 1355 Menke Ko(y)lenberg, Kassel (BRECH.).

 

FD

Kohlbacher

zie Kolbach.

 

FD

Kohler

Köhler, Koller, Köller: D. BerN van de kolenbrander. 1460 Jakob Kol(l)er = Kôler, Leipzig (BRECH.).

 

FD

Kohler

Köhler, Koller. Nom de profession: all. Köhler 'charbonnier'.

 

JG

Kohlhaas

zie Koolhaas.

 

FD

Kohlman(n)

Kaulman(n): Afl. van Kohl.

 

FD

Kohlmeyer

1. Afl. van Kohl. Vgl. Kohlmann. -2. Var. van Kollmeyer.

 

FD

Kohlsaat

zie Coolsaet.

 

FD

Kohlschein

-scheen: Verhaspeling (door verscherping) van Gol(d)stein.

 

FD

Kohn

Kohne, Könn, au génitif: Kohnen, Konen, Konnen, Koonen. Nom issu de l'an­throp. germ. Cono; cf. Keunen et Koens.

 

JG

Kohn

zie Cohen, Koen.

 

FD

Köhn

Köhne(n), Kohne(n), zie Koen.

 

FD

Kohnemann

Patr. Afl. van Kohn.

 

FD

Kohnenmergen

Misschien verhaspeling van D. Kohlmorgen (Hb.), Kaldemorgen (Essen): koude, koele morgen. BN. Vgl. 1397 Albrecht Kaldenacht, Frankfort (DN).

 

FD

Kohner

zie Koener(s).

 

FD

Koijk, van der

zie van Kuik.

 

FD

Koille, van der

zie van Coillie.

 

FD

Koister

V. Koster.

 

EV

kok

Profess. ..Cuisinier". Koch, Kock(x), Cox, DE Cock, Kooke, Cuox. koker. Profess. De Cocker, De Cooker.

 

EV

Kok(s)

cf. Koch.

 

JG

Kok, (de)

(de) Kock, de Koch, (de) Co(c)k, (de) Cocq, de Cook, Decooq, Koo(c)k, de Koek, de Couck, (de) Cok, Coc, Coq, Koq, Koks, Cox, (de) Coox, Cocks, Cocx, (de) Cockx, Ko(k)x, Kocks, Koc(kx), Kocx, Koch(s), Coch, Chockx: 1. BerN van de kok. ±1300 Gerardus cocus domini comitis Flandrie (DEBR. 1980); 1360 Diederic de Coc...doen hi coecte, Lv. (DE MAN 1949); 1356 Egidii Cocx; 1382 Clays de Coc, Ktr. (DEBR. 1970). - 2. BerN Mnl. coc, scarpcoc: beul, scherprechter. 1404 Peteren de Koc, scarp-rechtere, Bs. (HB 251). - 3. Soms vertaling van Fr. Le Cocq: de Haan. 1398 Hendrick de Cock (zoon van) H. de Châtillon dit le Coq. Het wapenschild van families De Cock vertoont vaak een haan (med. L. de Kock, Bilthoven).

 

FD

Koka(e)rt

Koka(s), zie Cockart.

 

FD

Kokaiko

cf. Cockaicko.

 

JG

Kokaiko

zie Cokaiko.

 

FD

Koke

zie Koek.

 

FD

Kokel(en)berg

zie Koekelberg(h).

 

FD

Kokelaere

cf. Cokelaere.

 

JG

Kokelaere

Kokenler, zie de Keukelaere.

 

FD

Koker, de

(de) Coker(e), de Cooker, de Kocker, de Koecker, de Cocker(e), de Kokere, de Kokert, Decockère, Keu(c)ker, de Kocker(e): 1. BerBN naar de koker, het foedraal, b.v. pijlkoker, naaldenkoker, brievenkoker. Kan een BerBN zijn voor de bode, die de brieven in zijn koker draagt: 1418 Jhan Biese messagier = 1418 Jan Biesen van eenen cokere die hij te Ghend cochte omme brieven in te voerne; 1418 ghesendt...Ingheram den Coker (Coker(e)), Ktr. (DEBR. 1958). - 2. Evtl. afl. van ww. coken: koken. Syn. met (de) Kok. 1398 Bernart de Koker, Lauwe (DEBR. 1970).

 

FD

Koker, van den

Deze FN komt in LU voor. Verhaspeling van De Koker.

 

FD

Koket

zie Cochet.

 

FD

Kokke(n)

zie Koek.

 

FD

Kokkel-

-enberg, -koren. V. Koek.

 

EV

Kokkel-

Zie Koekel-.

 

FD

Koklenberg

zie Koekelberg(h).

 

FD

Koks

Kokx, zie Kok.

 

FD

Kol(l)meyer

Kolmer: 1. < 1430 Koldemeyer (DN). - 2. Var. van Kohlmeyer.

 

FD

Kol, van

zie van Keulen.

 

FD

Kolb

Kolbe, Kolp: D. BN, pendant van Kolff, Colfs.

 

FD

Kolbach

Kohlbacher: PlN Kolbach im Breisgau. 1293 Heinr. dictus Kolbach, Freiburg (BRECH.).

 

FD

Kolberg

zie Kohl(en)berger.

 

FD

Kolbus(ch)

Kolbusz: PlN Kohlbusch in Stolberg (NRW).

 

FD

Kolchmidt

Koschmider, Korsmit, Cor(r)smit:

Kolschmidt < Ndd. Koldeschmid: koudsmid.di ketelsmid, kopersmid (die zonder vuursmeedt), D. Kaltschmied. De verhaspeling tot Korsmit door de bekende //r-wisseling. 1662 Joannes Calsmet liber baro ab Eijsselenbergh (MUL VI).

 

FD

Kold, van der

Wsch. = Van der Kolk.

 

FD

Koldewey

Koldewijn, -wyn, Kaldewaij, Kollewijn, Collewijn, Colluyng, Koelewijn: 1. Mnl. wey: wei, hui van de melk. Koele wei. Vgl. Coemelck, Soetemelk, Soetewey. De vormen met-wijn kunnen jongere volksetymologische reïnterpretaties zijn. 1273 Johan Coelewej, Bg. (CG); 1287 Jehans Coelewei = 1297 Johanne Coelewey, Bg. (DF VIII). - 2. De oostelijke vormen (kolde-) kunnen op een PlN Koude Wei teruggaan. BRECH. verklaart Koldewey < PlN Kaltenweide: 1460 Clawes van der Koldenweye, Hannover. Er is een PlN Coudeweede in Duinkerke (FV) (DF VIII). Bovendien zijn er talrijke PlNn Koldewey/Koldewee (m.n. in OIJ,G) (Nk. 1989,15-46). - 3. Er is ook nog een PlN Colwède, een bos tussen Pihen en Rodelinghem (PdC), 855 Colwidum: kolenbos (TW). 1278 Baldeuinum de Colewede = 1289 Boid de Colewide, Kales (GYSS. 1963).

 

FD

Koldijk

PlN Koldijk in Grouw (FL) (BROUWERs).-1721 Eelck Ulbes van Coldijk, Warga FL; 1843 Marten Gjalts Koldijk, Idaarderadeel (PDB).

 

FD

Kolen

cf. Koolen.

 

JG

Kolen

zie Koolen.

 

FD

Kolen, van

zie van Keulen.

 

FD

Kolenberg

1. PlN Kolenberg in Zelem (L). - 2. Var. van Kohlenberg. - 3. Var. van Koelenberg; zie Koulberg.

 

FD

Kolenberg

V. Koolen.

 

EV

Kolenbrander

Colenbrander: BerN van de kolenbrander, houtskoolmaker. Zie Koolbrant.

 

FD

Kolf

Kolff. Surnom: néerl. kolf 'crosse', kolfspel 'jeu de crosse'.

 

JG

Kolf(f)

zie Colfs.

 

FD

Kolfschoten

FN vooral in de Gelderse vallei. 1477 Colveschoeten, in Scherpenzeel (G).

 

FD

Kolgen

Kölgen: Patr. Dim. van Koll.

 

FD

Kolibos

Griekse FN (PDB).

 

FD

Kolijn

zie Colin(s).

 

FD

Kolins

zie Colin(s).

 

FD

Kolk, van der

PlN Kolk: kolk, diepte, kuil.

 

FD

Kolkman

Afl. van Van der Kolk. 1443 Heinric Colcmans hoeymaker, Aw. (VLOEB.); 1491 Janne Colckman, Cent (OARII).

 

FD

Kolkman

Profess. Kolk, ,,Ecluse". N. d'éclusier.

 

EV

Koll(e)

1. Patr. Germ. VN Kolo. 1272 Choie von Seldenhofen, Stiermarken (BRECH.). - 2. BN. Ndd. kole: hoofd, kop. 1320 Herman Kolle, Lubeck (DN). - 3. Var. van Kohl(e).

 

FD

Kollé

Kollee, zie Colet.

 

FD

Kollem, van

van Collem: 1. PlN Kolem (B, A). 1406 Henrix vivere van Coelhem, Woluwe (PEENE).-2. Var. van Van Kollum.

 

FD

Kollenberg

1. PlN Kallenberg (BW, NRW). 1424 Joh. Kallenberger = 1436 J. Kollenberger (BRECH.). - 2. Var. van Kolenberg of Kohlenberg.

 

FD

Koller

Köller, zie Kohler.

 

FD

Koller

V. COL.

 

EV

Kollewijn

zie Koldewey.

 

FD

Kollin

zie Colins.

 

FD

Kölling

Zie Koelink.

 

FD

Kollman(n)

Kolman, Köllmann: 1. Patr. VN Coloman. 1245 Conr. dictus Cholman, Freiburg (BRECH.). - 2. Var. van Kohlmann.

 

FD

Kollros

D. bloemnaam Kohlrose: o.m. klaproos, kollebloem. 1333 Cunr. Kolrose, Kempten (BRECH.).

 

FD

Kollum, van

1. PlN Kollum (EL). - 2. Var. van Van Kollem.

 

FD

Kolmpers

Clumpers. Profess. Sabo­tier. N° 161.

 

EV

Kölner

Kol(l)ner, Koellner, Kölln(er): Keulenaar. 1279 C. dictus Koelner, Efilingen (BRECH.).

 

FD

Kolp

Surnom: all. Kolbe(n) 'crosse'.

 

JG

Kolp

Zie Kolb.

 

FD

Kolsteeg

Te Kolsté: Kolsteeg is een reïnterpretatie ('steeg') van PlN Kolstee < Kolstede. Vgl. D. FN Kohlstetter < PlN Kohlstetten (BW). 1814 Gebke Margarete Kollstede, Varel NS (VS1975,644c).

 

FD

Kolsteegje

Kolsté: Kolsteeg is een reïnterpretatie ('steeg') van PlN Kolstee < Kolstede. Vgl. D. FN Kohlstetter < PlN Kohlstetten (BW). 1814 Gebke Margarete Kollstede, Varel NS (VS1975,644c).

 

FD

Kolsteren

zie van Calsteren.

 

FD

Kolvenbach

PlN(NRW).

 

FD

Koman

zie Koopman(s).

 

FD

Komen, (van)

PlN Komen (H). 1280 Symon de Comene; 1326 Jan van Comene, Ip. (BEELE).

 

FD

Komkommer

Ndl.-joodse FN (PDB). BN of BerBN voor de eter of teler van komkommers.

 

FD

Kommander

BerN van de commandeur, hoofd van eencommanderij (D. Kommende), ridderorde. D. Komtur, Ndd. Kommdùr < Lat. commendator.

 

FD

Kommer(s)

van den Kommer: Weergave van dial. uitspr. van Kamer(s), Van den Kamer.

 

FD

Komoth

Komuth, zie Coemaet.

 

FD

Kompan

zie Compaan.

 

FD

Kompany

zie Compagnie.

 

FD

Kompier

Met epenthetische nasaal uit Copier (zie i.v.). 1689 Willem Jansz Copier, Cabauw (U), ook aïs Compier, Kompier, Kopier (PDB).

 

FD

Kon

V. CON.

 

EV

Kon

zie Koen.

 

FD

Kon(t)zen

zie Contzen.

 

FD

Konat

zie Coenaerts.

 

FD

Koncz

zie Contzen.

 

FD

Konder

zie Koener(s).

 

FD

Kondré

Kondre, Cond(e)reys, Condrys: Patr. Gondrez, Rom. vorm van Germ. VN Gondraad (zie Gondraet). 1200 Gheraus Gondree, Atrecht (NCJ); 1232 Gobertus Gondree, St.-Q. (MORLET).

 

FD

Koné

zie Counet.

 

FD

Könecke

Patr. Dim. van VN Konrad.

 

FD

Konen

zie Koen.

 

FD

Kongs

zie Koenig(s).

 

FD

Konhäuser

Konheiser: Kornhäuser, afl. van Kornhaus: korenhuis, graanhalle, korenschuur.

 

FD

Konic

-ig(s), König(s), zie Koenig(s).

 

FD

Konieczny

-nij, -na, Konietzny, -na: Oudpools konieczny: op het eind wonend (NAUMANN).

 

FD

Konig

etc., cf. Koenig.

 

JG

Königsdorff

Köningsdorf: PlN Königsdorf (NRW, BEI).

 

FD

Königsmann

K(o)enigsmann: Zoals D. FN Königsmacher: die de roi van koning speelt in een toneelspel (BRECH.)? Of afl. van Kônig?

 

FD

Königstein

Kenigstein, -sztejn, Koningstein: PlN Königstein (BEI, HS, S, SH).

 

FD

Konijn

Conijn, -yn. Formes néerl. de Conin.

 

JG

Konijn

Knein. 1. Car. mor. Homme peureux (..Courageux lapin"). — 2. Proven. L.D.

 

EV

Konijn

-yn, Keun(en), Conin, -ijn: Mnl. conijn, cuennijn, Wvl. keun: konijn. BerBN voor een konijnenfokker of BN voor prognatie of de manier van kauwen. 1277 Hannekin Conin; 1392 Jaqueme Kuenin, Ip. (BEELE).

 

FD

Konijnenburg, van (de)

Knijnenburg: PlN Konijnenberg in Biervliet, Oostburg (Z) (DF VIII), Rillaar (VB) en Bouwel (A).

 

FD

Konik

zie Koenig(s).

 

FD

Konin(ck)xloo, van

van Koningsloo, van Coningsloo, van Coninckxloo, -loey: PlN Koningslo in Vilvoorde (VB). 1406 Jans lant van Coninxloe, Itterbeek (PEENE); 1482 Peter van Coenincs looe, Es. (HB 238).

 

FD

Koninckbroeck, de

zie van Ceunebroeck(e).

 

FD

koning

,,Roi". 1. Sobriquet d'allure. —  Evocation d'un rôle joué dans un cortège ou un mystère.      3. Evocation d'un titre remporté dans une   compétition   (Tir   à  l'arc  ou autre). Dans toutes les acceptions : Koni(n)g(h), Koninckx,-Konings. DE   Conincfk).      4.   Proven. Koningsveld. ,,Terre royale".

 

EV

Koning

-inck, Koening, Keuninck, Ceuninck, au génitif: Koninckx, -incx, Konings, Coninckx, Conings, Coninx, Konings, Koenings, Keuninckx. Surnom: néerl. koning 'roi'.

 

JG

Koning, (de)

de Koninck(x), -ink, de Konning, -inck, de Kooning, -inck, de Coninck, -ing(h), -incq, -ynck, -ijnck, de Cooninck, de Connin(c)k, -ingh, -inckx, Decninck (sic), Deconincke, -inque, (de) Keuninck, de Keunynck, -ijnck, de Ceuninck, -ynck, -ijnck, -inckx, de Cueninck, -ynck, de Ceuminck, de Keninck, Kenninck, Keuningk, -ings, -in(c)kx, -ique, Konings, -inkx, -inck(x), -in(c)x, -ing(x), Kônings, Conin(ck), -ynck, -inc(k)x, -in(s)x, -ing(s), -ingx, Cooninx, Koonings, Connin(ck)x, -inck, Coni(ck)x, Konix: BN: koning, b.v. voor het hoofd van een gild of de koning in een boogschuttersgild: 1394 den coninc van den scutters te Curtrike doe de papegay ghescoten was, Ktr. (DEBR. 1970). 1272 Willelmus Coninc, Oud.; 1293 Hugo Coninc, Kales (CG); 1326 Jan de Coninc, Ip. (BEELE); 1352 Jacobs Conincx huus, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Koningstein

zie Königstein.

 

FD

Koningsveld

PlN Koningsveld bij Pijnakker (ZH) (MOERMAN). Vgl. Koenigsfeld.

 

FD

Koningswinter

Ndl. vorm voor PlN Kônigswinter (NRW).

 

FD

Koniq

zie Konik.

 

FD

Konix

zie (de) Koning.

 

FD

Konkel

Kunkel(s): Laatmnl. konckel, kunkel, D. Kunkel: spinrokken. BerBN. 1356 Dithart Kunkele = D. Konkel, Gieflen (DN); 1408 Jan Conkel, Bg. (SIOEN).

 

FD

Konn

Könn, zie Koen.

 

FD

Konnegem, van

zie van Caneghem.

 

FD

Konrad(t)

Konrath, zie Koenraads.

 

FD

Kons

zie Koen.

 

FD

Konsdorf(f)

PlN Consdorf (GH).

 

FD

Konsen

Peut-être surnom: néerl. kous 'bas, chausse', cf. aussi Gousse, Causse.

 

JG

Konstant

Konstandin, zie Constandt.

 

FD

Konsten,

zie Consten.

 

FD

Konte

Nom issu de l'anthrop. germ. gundi, d'où NF haut-all. Kunte (Först. 695).

 

JG

Konté

zie Comté.

 

FD

Konteyne

Misschien adaptatie van Cantraine, Cantrijn > Contryn. Ook beïnvloed door Fonteyne.

 

FD

Kontges

zie Koentges.

 

FD

Kontzen

Nom d'origine: localité près de Mont-joie, ou hypocor. de Con(rad).

 

JG

Konyk

zie Koenig(s).

 

FD

Konz

zie Contzen.

 

FD

Koo(c)k

zie Koek, (de) Kok.

 

FD

Koo, (de)

zie Decoo.

 

FD

Koob

Koop(s): Patr. Korte vorm van HN Jacobus? Of < Cobbe(n)?

 

FD

Koob

Koop, au génitif: Kooben. Hypocot. de Jacob; cf. aussi Keup et Kop.

 

JG

Koob

V. Jacob.

 

EV

Koohn,

zie Koen.

 

FD

Kooi

Kooy, Kooij: Patr./Metr. of BerBN; zie Kooyman i. en 2.

 

FD

Kooij, van der

PlN De Kooi (Gorinchem, ZH), De Kooy (Den Helder.NH).

 

FD

Kooijk, van

zie van Kuik.

 

FD

Kooiman

zie Kooyman.

 

FD

Kook(en)

zie Koek.

 

FD

Kooke

V. Kok.

 

EV

Kool

Kools, cf. Cool(s).

 

JG

Kool(e)

Cool(e), Cole, Coel, Coël, Col(le), Coll. Ceule, Kuijl(e), Kuyl(le), Kools, Co(o)ls, Coels(t), Couls, Ceuls, Kuyls, Cuijl, Cuyl(s), Cuyl(l)e, Kuyle, Kulle: Patr. Korte vormen van HN Nikolaas, Nikolaus. 1276 Cristiano Coel; 1336 Beatris Coels, Ip. (BEELE); 1304 Nicolaum dictum Cole de Obberghe = 1309 Claus diemen heitet Cole van Obberghe, Diest (F.C.); 1327 Nycholao dicto Cole, Lv. (BO); 1340 Nicolaus dictus Cole, Tn. (ROEL. 1951); 1377 Jan Colle, Lier (FRANS); 1398 Catheline Colars, Griele Coel, Bette Coels, Hulste (DEBR. 1970); 1469 Johannes vander Varent dictus Cole...filij quondam Colinj, Lv. (DE MAN 1958).

 

FD

Koolbergen, van

van Colenberghe, van Collenberg(he): 1. PlN Koelenberg in Geluwe (WV). 1746 Jan, heere van Coelenberghe, Geluwe (DF VIII). - 2. Kolenberg in Zelem (L). 1400 Arnoldus van Colleberge, Tv. (BERDEN). - 3. PlN Colembert (PdC). 1107 Hugonis de Colesberge; 1340 Jakemes de Colemberg (DF VIII).

 

FD

Koolbrant

-brandt, Coolbrand(t), Colebrant(s), Colbran(d)t: i. BerN van de kolenbrander, de houtskoolmaker. Ook D. Kohlbrandt. 1275 Jehans Colebrans, Melden (VR.34r°); 1370 Janne Coolbrand, Knesselare (DELHAYE); 1395 Willem Célébrant, Lier (FRANS); 1398 Pieter Coolbarne, Bg. (SIOEN). - 2. Ook Germ. VN: 1066 Colbrand; 1200 Colebrandus (REANEY).

 

FD

Koolen

Cool-, Kaul- -en. Kool. 1. Profess. ,,Chou" et ,,Charbon". Marchand de choux ou de charbon. — 2. Proven. Kolen (Loc. Ane. Coolen). — 3. V. COL.

 

EV

Koolen

Kolen, Colen, Kuylen, etc. Probabl. formes néerl. de Colin < Nicolaus [FD].

 

JG

Koolen

Kolen, Coolen(s), Koelen, Coel(l)en, Coeln, Colen(s), Keulen, Ceulen, Kuylen, Kuijlen, Cuylen, Collen(s): Patr. Kolen < Colin, vleivorm vanHN Nikolaus. Of gen. van Koole. 1268 Hankinus Colin, Ip. (BEELE); 1340 Nicolay dicti Colijn; 1354 Nycholaus dictus Coliin li fi Collart, Tn. (ROEL 1951); 1361 Daniele dicto Coelin, Ktr. (DEBR. 1970); 1422 Willem Kuylen, Ht. (A.GHIJSEN).Zie ook Kool(e), Colin(s). - Lit.: F. CLAES, De familienaam Colen. Oost-Brabant 1987,87.

 

FD

Koolhaas

Kohlhaas: Mnd. kôlhase: sprinkhaan.BN voor een levendig, beweeglijk mens. 1248 Bertold Kôlhase, Gilstrow (NN); 1347 Jan Coelhase; 1422 Willem Coelhasen, Tn. (C.BAERT; HB 793).

 

FD

Koolmees

D. FN Kohlmeise < Mnd. koilmoese: koolgroente, koolmoes. 1309 Gobelin Coilmeise, Boppard (BRECH.).

 

FD

Koolzaed

zie Coolsaet.

 

FD

Koolzaet

cf. Coolsaet.

 

JG

Kooman(d)

zie Koopman(s).

 

FD

Koonen

cf. Keunen.

 

JG

Koonen

zie Koen.

 

FD

Kooning, de

-inck, Koonings, zie (de) Koning.

 

FD

Koop

cf. Keup.

 

JG

Koop

Koops: 1. Zie Koob. - 2. BN voor een koper, koopman. Vgl. Ndd. Dûrekoop, D. Teuerkauf. 1412 van Katelinen Coep, Ktr. (DEBR. 1958).

 

FD

Koopal

BN voor iemand die alles koopt. Vgl. D. Kaufauf. 1294 Alcoep, Kales (GYSS. 1963); 1370 Wouter Coepal, 1382 Olivier Coopal, Tielt (DEBR, 1970); 1422 Clais Pieters die men zeit Coopal vanden coope vander snede = 1424 Clais Pieters dit Coopal van ghecocht te hebbene up verhooghen de husen, Ktr. (DEBR. 1958).

 

FD

Kooperberg

zie Koper(en)berg.

 

FD

Koophamel

BerN van de handelaar in hamels. Vgl. Paardekooper.

 

FD

Koopman

Koopmann, Koeman, Coeman, Coopman, Cooman, Coumanne, au génitif: Koopmans, Koopmansch, Koemans, Coe-mans, Coomans, Coopmans, Coumans. Nom de profession: néerl. koopman 'marchand'.

 

JG

Koopman

Profess. Marchand. Koop-, Cop- -man(sch). DE Coo(p)-mans.

 

EV

Koopman(s)

-mansch, -mann, Coopman(s), de Co(o)pman, Kopman, Copman(s), Kooman(d),de Co(o)man, (de) Cuman, de Cueman, Co(o)man(s), Comanne, Commane, -ans, Coeman(s), Koman, Koeman(s), Koumans, Couman(ne), -ans, -ant, Kouhmane: BerN van de koopman. De vormen zonder|> door nss.pm/m. 1261 Hugo dictus Coman, St.-Tr. (CG); 1266 Jan Coepman, Bg. (CG); 1281 Clais Copman, 1374 Jan Coopman, Ip. (BEELE); 1391 Woutren den Coeman = Woutre den Coepman, Ktr. (DEBR. 1958); 1385 Arnoldi dicti Couman, Tg. (TYTGAT). Zie ook Kooyman 3-

 

FD

Koor(e)n

zie Coorens.

 

FD

Kooreman

Koremans, cf. Cooreman(s).

 

JG

Kooreman(s)

zie Cooreman(s).

 

FD

Kooren

cf. Cooren(s).

 

JG

Kooring

Weergave van de dial. uitspr. van Corin (Fr. uitspr.); vgl. Vl. Firmin(g). Zie Carrin.

 

FD

Koornhuyse.van den

van den Koarnhuyse, van den Koornuise: PlN Korenhuis: korenhalle, waar het graan verkocht werd. Ook wel BerBN. 1328 Coernehuus (PlN in Ktr.); -1300 Gilbert! de Corenhuse, Ktr. (DEBR. 1980).

 

FD

Koos

zie Coos(e).

 

FD

Koosemans

cf. Coosemans.

 

JG

Koosemans

zie Cosemans.

 

FD

Koosens

Zie Kozijns.

 

FD

Koot

de Coo(d)t, Coots, Coet, Coët, Coets, Koets: Mnl. coet: koet. BN naar de vogelnaam. 1398 Gillis de Coet; Pieter de Koet = 1382 P. de Coot, Tielt (DEBR. 1970).

 

FD

Koot

V. Goot.

 

EV

Koot, van

Mnl. cote: hut, huisje, schuur. PlN. Vgl. VatiKooten.

 

FD

Kooten, van

Koten: PlN Koten: boerenwoningen in Aardenburg (Z) (DF VIII). Cothen (U). 1239 Balduinus de Coten, Grammene (GN); 1368 Jan van Cothen, Aw. (CLEMEUR).

 

FD

Kooy

Kooij, zie Kooi.

 

FD

Kooyman

Kooijman(s), Kooiman, Cooyman(s), Cooijman{s), Koymans, Coyman(s), Coeyman(s), Coei(j)mans: 1. Patr./Metr. Afl. van een vleivorm op -koie, zoals Alecoya, Odecoia of: 136 e. Renerus dictus Renekoy; 1242-48 Lambertus films Coye, Lv.; 1266 Wilhelmus filius domine Coye, Meldert; 136 e. Gerardus dictus Coyman, Velp (HM163); izSiIdier Coiernan, Nederename (HAES.); 1356 Johanne Koeyman = 1357 J. Koyman, Tn. (C.BAERT). - 2. Afl. van Mnl. kooye: (schaaps-kooi), eendenkooi. BerN van de kooier (zie Koyermans), die loslopend vee in de kooi opsluit. Of eendenfokker. Of kooienmaker: 1436 Peter Coyemekers, Diest (VdP). - 3. Var. van Coman = Koopman. 1493 Cornelis Jan Coemans sone (Wuustwezel) (vader van) 1517 Jan Cornelis Coeymanssone, Aw. (VS1998,34-36); 1611 Aert Coimans = 1620 A. Coomans (vader van) 1612 Huybrecht Comans = 1627 Coemans, Assent (F.C.).

 

FD

KOP

,,Tête". 1. Car. phys. Tête carac­téristique. — 2. Car. mor. Koppig, ,,Entête". Dans les deux acceptions: Coppe, Kops. Coppieters, Cobe-jans. ,,Pierre, Jean à la (grosse) tête ou têtus".

 

EV

Kop

Kopp, au génitif: Kops, Koppen. Hypocor. de Jaeob, cf. Cop, Coppe; ou bien sur­nom: néerl. kop 'tête'.

 

JG

19:11 Écrit par Johan Viroux | Lien permanent | Commentaires (3) |  Facebook |

Commentaires

Kunt u mij misschien Helden met de betekenis van de naam: Van Cauwenbeetje.
Dank u,
Arno van Cauwenberghe

Écrit par : Van Cauwenberghe | 26/05/2013

Répondre à ce commentaire

Kunt u mij misschien helpen met de betekenis van de naam: Van Cauwenberghe.
Dank u,
Arno van Cauwenberghe

Écrit par : Van Cauwenberghe | 26/05/2013

Répondre à ce commentaire

Kijkt u bij (van) Cauwenberghe (dus heel ver in het woordenboek)!

Het beste.

Écrit par : viroux | 29/06/2013

Répondre à ce commentaire

Les commentaires sont fermés.