14/09/2012

K-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

Kayemberg

Kayenbergh, cf. Cauwenberg.

 

JG

Kayen

au génitif: Kayens. La glose de Carnoy 32: nom du saint irlandais Caidocus, est dou­teuse ;c/ Keyen(s).

 

JG

Kayet

Var. de Caillet.

 

JG

Kayet

zie Cayet.

 

FD

Kayeux

Sans doute de w. liég. cayêu (cf. w. cayeû, blason populaire de Winenne), dérivé de w. liég. cayî 'coïter, posséder une femme', cf. Kayart et aussi Keyeux.

 

JG

Kayeux

zie Cayeux.

 

FD

Kaymans

Caemans, Caeyman, Cayeman, Cayman(t): Afl. van Van der Kade, Van der Kaai.

 

FD

Kayse

zie Caise.

 

FD

Kaysen

cf. Kaisen, v° Kaise.

 

JG

Kaysen

zie Caesens.

 

FD

Kayser

cf. Kaiser.

 

JG

Kayser

V. Keizer.

 

EV

Kayser

zie (de) Keizer.

 

FD

Kazant, van

zie van Cadsand.

 

FD

Kazenelebogen 

Proven. N. israél. emprunté  à une anc. seigneurerie allem.

 

EV

Kazimier(c)zak

Kazmi(e)r(c)zak, zie Casimi(e)r.

 

FD

Kean(e)

Zie Keen(e).

 

FD

Keber(s)

D. dial. var. van Kefer (zie i.v.): Kàfer, Ndl. kever (vgl. Haber = Hafer, Ndl. haver).

 

FD

Kebergen, van

zie van Keerberghen.

 

FD

Kebers

V. Kever.

 

EV

Kech

cf. Kesch.

 

JG

Keck

Kech, Kesch(e): D. BN Keck: levendig, moedig, energisch. 1327 Walther der Keche (DN).

 

FD

Kedzi(or)a

Kedzier(aw)ski: Poolse BN < Russisch kudravy: met gekruld haar (DS).

 

FD

Kee, de

de Ké, zie Duquel.

 

FD

Keeble

E. FN < Oe. cybbel: knuppel. BN voor een lomperd; vgl. De Clippel.

 

FD

Keefer

zie Kefer.

 

FD

keel

,,Gorge". 1. Car. phys. ,,Gorge caractéristique. Keel. Kell.      2. Proven. Gorge de terrain. Kelecom. ,,Agglomération dans une gorge".

 

EV

Keel

Surnom: moy. néerl. kele 'gorge, cou'; ou bien var. de Van der Keel(en), au sens topon, du terme [FD].

 

JG

Keel(en), van der

zie van der Kelen.

 

FD

Keelhoff

PlNKehlhofinBruckberg(BEI).

 

FD

Keeling

Var. van Ndd. (vooral Hb.) FN Kelling. Mnd. kelling: smart, pij n. Of < Ndd. PlN Kel: moeras. 1290 Diderich Keling, Wismar (DN).

 

FD

Keels

Adaptatie van D. FN Koelsch, Kölsch, d.i. Keuls, uit Keulen. 1826-92 Blondina Keels, Mater (dochter van) 1781-1863 Léonard Koelsch, Salchendorf-Mater (med. R. De Mets, Gb.).

 

FD

Keemel, van

zie van Kemmel.

 

FD

Keemink

zie Kemink.

 

FD

Keen(e)

Keen(e)s, Kean(e), Kéan: Patr. Korte vorm van Oe. VN, zoals Kenward, Kenway. Oe. cène, Me. kene: wijs, moedig, trots. 1188 Ricardus filius Kene (REANEY).

 

FD

Keenen(s)

zie Kenens.

 

FD

Keepen(s)

zie Keppens.

 

FD

Keepens

Keppens. Génitif de Kepenne, Kep-pen(n)e, hypocor. de Jacob: Kob > Kep.

 

JG

Keepers

Wellicht gen. van E. BerN Keeper: bewaker, (gevangen)bewaarder. 1279 William le Kepere (REANEY).

 

FD

keer

,,Terre où la charrue fait de longs trajets". Ou : ,,Terrain retourné". Proven. Keer-, Keir- -ens. Ker- -en, -es, Kermans. Van de Keere. ,,Du long sillon". Ke(e)r- -berghs, -stock. ,,Colline-, ...... du long sillon". V. CAR et Keur. Keerbusch. ,,Bois retourné" (Con­verti en terre arable).

 

EV

Keer(e)man

Ker(re)mans: 1. Afl. van Van (de) Keer.-2. Var. van Karreman. 1281 Willelmus dictus Kereman, Mech. (V.LOON); 1301 Jan Kerman, Mech. (OARI); 1379 Floridaens Keermans, Diest (HB 368); 1442 Jacop Keerman = 1444]. Keereman = 1445 Jacob Kerreman, Lier (FRANS); 1485 Costini Kerreman = 1515 Costen Kermans= 1538 C. Keerman = 1540 C. Karmans, Kontich (SELS).

 

FD

Keer, de

de Keere: Verkort < Van de Keere? Of regressieve spelling voor De Kiere?

 

FD

Keer, van (de)

van de(r) Keere, van Kier, van der Keren, van de Kerre, van de Keire,Verquere(n), Verquerre, Verqueire, Verquiere, Verkeert: Verspreide PlN Keer: bocht, wending (DF VII; ZGGO 26). 1300 Gerardi de Kere, Ktr. (DEBR. 1980); 1382 Jan van den Keere, Rumbeke (DEBR. 1970). - Lit.: F. DEBRABANDERE, Van de(r) Keere en Vercam. LG 35 (1993), 348-350.

 

FD

Keerberg(h)en, van

van Kerberghen, -em, van Keerberg, van Kebergen, Keerberg(h)s: PlN Keerbergen (VB). 1253 Petrus de Kereberghe, Keerbergen (V. LOON); 1290 Pieter van Kerberge, Mech. (CG).

 

FD

Keerbusch

V. Keer.

 

EV

Keereman

Keerman. Var. de Karreman(s).

 

JG

Keeren(s)

zie Kern.

 

FD

Keerens

Keirens, Kerens, Kierens. Génitif german. du prénom Quirin, ainsi 1286 «Kierins» CartBinche; cf. aussi Kehren.

 

JG

Keereweer

1. BN voor iemand die altijd weerkeert, terugkeert? Ook herbergnaam in Rekkem (WV). Vgl. D. Wiederkehr. - 2. Uit Kerwer, Kerver. 1609 Carwer=Carver, Leiden; 1621 Carwer, Keerweer, Delft; 1711 Keereweer, Leiden (PDB).

 

FD

Keeris

zie Caris.

 

FD

Keerle

cf. Keirle.

 

JG

Keerle.de

(de) Keirel, (de) Keirle, de Keyrel, de Kerle, Ker(r)els, Cheyrels, Kierle, Mekerle, Mekeir(e)le, Mekeirel: BN. Een kerel was een vrij man die niet tot de ridderstand behoorde, een man van lage geboorte, plattelandsbewoner. 1373 Willem de Kerel, Ip. (BEELE); 1401 Pauwels Keerle, Aw. (ANP).

 

FD

Keerman

zie Keereman.

 

FD

Keerns

zie Kern.

 

FD

Keers(s)e

zie Kaers.

 

FD

Keersbilck,(van)

(van) Keersebilck.van Keersbulck, van Keirsbil(c)k, -bilcke, -belck, van Kiersbilck, (van) Keirsbulck, Keirs(e)bilck, Keirsbelik, Keirsebilk, van Kersbikk, Kiersebilck, (van) Kersbulck, van Kesbeulque, van Keirsebinck, van Keisdelck, Kisbilck, Kesbulg, Kisbukk,Verkeersbilck: PlN Kersbilk (DF VII): bilk, omheind stuk waar waterkers groeit.1368 Jhan (van) Kersbelc, Ktr. (V ps); 1396 Janne van Kersbeilc, Ing. (DEBR. 1970).

 

FD

Keersebilck

Keirsebilck, etc. Nom d'origine: Kersbilk, à Koolskamp, Lissewege, Roulers, etc.

 

JG

Keersgieter, (de)

de Kersgieter, (de) Kerschieter, (de) Keirsgieter, de Keer(s)chieter, (de) Keirs(s)chieter, de Keirgieter, de Kerchie(s)ter, Kergieter: BerN van de kaarsengieter. 1268 Laurentius Kersegietere; 1326 Clais de Kerseghieter, Ip. (BEELE).

 

FD

Keersmae(c)ker, de

de Keersma(c)ker, -makers, (de) Keersema(e)ker, de Keirsma(e)ker, de Kersmaeker, •macker, Keersem(a)ekers, Keersmae(c)kers, Keersma(c)kers, Kersemaekers, Kerssemakers, Kersema(c)kers, Kersema(e)kers, Kersmackers, Keirsma(e)(c)kers, Keerssemeeckers, Keesmekers, -meckers, Keesemae(c)ker, Kaarsemaker, Kars(se)makers: BerN van de kaarsengieter. 1281 Agathe Kersmakers, Zaffelare (FLW); 1270 Jan de Kersmakere, Cent (CG); 1307 Inghel die Kersemakere, Aw. (V.GORP 1949); 1337 Gossine denKersemakere van 128 wieken; 1343 Nise den Kersemakere van kersen te maken van onsen wasse, Gent (RSGI-II); 1361 Wouter de Kersmakere van torken die men bernt in de vierpannen, Lv. (DE MAN 1949,35). - Lit.: F. DEBRABANDERE, Familienamen voor de karsenmaker. OnsHeem 45 (1991), 150-151.

 

FD

Keersmaekers

Kersemaekers, Keirsmaekers. 1542 «Katharinne veuve de Guis Kers-meckers» Liège; nom de profession (au géni­tif): moy. néerl. kersemaker 'chandelon, fa­bricant de chandelles' ; cf. aussi Keesemaecker (ci-dessous).

 

JG

Keersse

cf. Kaerse.

 

JG

Keerssen,van der

Wsch. W. verhaspeling (< Van der Keere?).

 

FD

Keerstok

Keerstock(t): Keernstok: stok waarmee gekarnd wordt in de staande karn. Vgl. dial. ïererf=karnemalk. BerBN. D. FN Kernstock. 1219 Willelmus Kernestafh, Elverdinge (LEYS 1958'); 1348 Wouter Keerstoc, Schorisse (GPO).

 

FD

Kees

1. Var. van Kaas. Zie Caes. - 2. Patr. < VN Cornelis. 1578 Cornelis Sybrandts alias Ouwe Kees, A'dam; 1643 Cornelis Heyndriksz alias jong Kees, Westzaanden (TROCH).

 

FD

Kees

Hypocor. de Cornelis, plutôt que de Nicaise; cf. Kesen.

 

JG

Kees

Keesje. V. Kaas et Nicaise.

 

EV

Kees-

-en, -on. V. Nicaise et WAD (Waz).

 

EV

Keesemae(c)ker

zie de Kaezemaeker, de Keersmae(c)ker.

 

FD

Keesemaecker

au génitif: Keesmeckers, Keesmekers. Var. de Kaesmacher (= fabricant de fromage) ou, éventuellement, de Keersmae­kers, avec simplification consonantique.

 

JG

Keesje

Patr. Dim. van Kees. Zie Kees 2. Keesman: Keersman, met ass. rs/s. BerN van de kaarsenrnaker, kaarsenman. 1398 Willem Kerseman; Willaume Keisseman, Aarsele (DEBR. 1970).

 

FD

Keesmekers

zie de Kaezemaeker, de Kaersmae(c)ker.

 

FD

Keeson

Comme Kaisson, dér. de Kaise, Nicaise.

 

JG

Keeson

zie Kaison.

 

FD

Keester, de

zie de Keister.

 

FD

Keeux

Kéeux, cf. Keyeux.

 

JG

Keevelears

zie Kevelaer(t)s.

 

FD

Kef

D. var. van Mhd. kaf: kaf. Zie Caf.

 

FD

Kefel

Mnd. kevel: kever, rups. BN. 1400 Heyne Kevele, Rostock (DN).

 

FD

Kefer

Kéfer, Keffer, Keiffer. Surnom: all. keifer 'grondeur'.

 

JG

Kefer(t)

Keefer, Kéfer, Keffer: 1. Kefer spellingvar. van Käfer. Zie Kaefer. - 2. W. adaptatie van Keiffer.

 

FD

Kefert

V. GOD.

 

EV

Kegel-

-aers,, -art, -eirs.N. d'amateur ou de champion. Kegelaar, .Joueur de quilles". N° 202.

 

EV

Kegel, (de)

de Keghel, Keg(h)els, Keighel: BN voor kegelaar, kegelspeler. 1162 Lambertus Kegel, Gent (GN); 1276 Coelij n Keghel, Oud. (CG).

 

FD

Kegelaer(s)

-aars, -eers, -eirs, -a(e)rt, de Kegelaer, -eer, -aire: BN van de kegelaar, kegelspeler. D. Keg(e)ler. 1280 Petrus Kegellare, Ip. (BEELE); 1366 Goesins Keghelers huus, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Kegelaert

Kegelart, Kégelart, au génitif: Kegelaers, Kegeleers. 1281 «Pieron le Keghelare» = 1283 «Pieron de Keghelare» Dettes-Ypres; surnom: moy. néerl. kegelaer 'joueur de quilles'.

 

JG

Kegels

Keghels. Génitif de moy. néerl. kegel 'quille', d'où 'petit homme ramassé'.

 

JG

Kegemeutter

Verschrijving van Regemeuter. Zie Van Regenmortel.

 

FD

Kegge

cf. Kiggen.

 

JG

Kegge

zie Kiggen.

 

FD

Kehann

cf. Kahan, Kahn.

 

JG

Kehl

Keel: 1. PlN Kehl in Baden. - 2. Verspreide PlN Kehl: enge, smalle kloof, smal watertje. 1417 Nikol Kele = Keel, Villingen (BRECH.).

 

FD

Kehren

Forme germ. du prénom Quirin; cf. Keerens.

 

JG

Kehren(s

zie Kern.

 

FD

kei

,,Caillou". Proven. De Kei. Kay-, Key- -e, -en(s), -aert(s), ,,Terre à cailloux". Cayen-, Kayen-, Keyen- -berg. Caeyberghs. ,,Colline aux cailloux". (L.D.). Van de Keybus, ,,Du bois aux cailloux". Kei-, Key- -meulen, -molen. ,,Moulin des cailloux". Keyvaert, ,,Canal des cailloux". Caeylde. Keihille, ,,Colline aux cailloux". Cayseele. ,,Bourg aux cailloux". Caeymans. ,,L'H. originaire d'un endroit ap­pelé Kei" ou ,,Le marchand de cailloux".

 

EV

Kei-

-ser, -zer, Kaiser, DE Keizer, De(c)keyser.De keizer, ..L'Empereur". Sobriquet évoquant une al­lure ou un rôle joué dans un cortège ou bien dans un mystère.

 

EV

Keibeck

cf. Kaibeck.

 

JG

Keibeck

zie Kaibeck.

 

FD

Keiem, van

PlN Keiem (WV). 1280 Truda de Keihem,

Ip. (BEELE).

 

FD

Keiffer

D. BN Keifer: kijver, twister, ruziemaker.

 

FD

Keighel

zie (de) Kegel.

 

FD

Keignaert

zie Caignaert.

 

FD

Keijman

Var. van Kooyman (ontronding oi/ei) of Kaymans (palatalisering ai/ei).

 

FD

Keikens

zie Keyken(s).

 

FD

Keil

Keyl(s), Keijl, Keylen: 1. D. FN Keil. Mhd. kîl, D. Keil: keil, wig. BN voor een lomperd. 1486 Joh. Keyle, Merseburg (BRECH.). - 2. Var. van Kegel (vgl. Mnl. segel > seil, regen > rein), maar dit is eigenlijk hetzelfde woord aïs D. Keil. Mnl.

kegel/keil: kegel; keg, wig.+1340 Jo Keyle fïlius Kathaline de Korpt, Diest (CLAES1999,162, die de naam evenwel als Metr. < Catharina verklaart).

 

FD

Keil

Soit moy. néerl. keil, une var. de kegel 'quille', soit ail. Keil 'coin (pour fendre)', d'où des toponymes.

 

JG

Keilegom, van

zie van Kelegom.

 

FD

Keilen, van der

zie van der Kelen.

 

FD

Keim

Nom d'origine: rhénan keem, kiem 'chaussée' < lat. caminus; cf. Kernel.

 

JG

Keim(e)

Kiehm: 1. Patr. VN Kîmo 'spruit, afstammeling'. 1266 Kimo de Baden; 1292 Sifridus fïlius Kimonis de Enslingen (BRECH.). - 2. BN Mhd. kîme: Idem, scheut, spruit. Vgl. Spruyt.

 

FD

Keimes

Keymis, Keijmis, Kimus, Kimmes, Kimesse: Keimus, Kimus, latinisering van Rijnlands keim: weg, straatweg (CARNOY1953', 284). 1385 Johannem Keymus, Tg. (TYTGAT).

 

FD

Keimeul

Var. romanisée du NF flam. Key-meulen.

 

JG

Keimeul

zie (van) Keymolen.

 

FD

Kein

de Kein(e), zie de Keyn.

 

FD

Keinath

Keinert: Patr. D. vormen van Konrad.

 

FD

Keingnaert

zie Caignaert.

 

FD

Keire, van de

zie van Keer.

 

FD

Keirel, (de)

(de) Keirle, zie de Keerle.

 

FD

Keirens

V. Keer.

 

EV

Keirens

zie Kern.

 

FD

Keirgieter, de

zie de Keersgieter.

 

FD

Keirle

Keerle, Kerle, au génitif: Kerels, Kerrels. Surnom: moyen néerl. kerle 'pay­san', d'où le sens de 'gaillard'.

 

JG

Keirs(s)e

zie Kaers.

 

FD

Keirsbil(c)k, (van)

(van) Keirsbulck, zie (van) Keersbilck.

 

FD

Keirschieter, (de)

(de) Keirsgieter, zie de Keersgieter.

 

FD

Keirse

cf. Kaers.

 

JG

Keirsebelik

-bil(c)k, van Keirsebinck, zie (van) Keersbilck.

 

FD

Keirsebilck

cf. Keersebilck.

 

JG

Keirsma(e)ker, de

Keirsma(e)(c)kers, zie de Keersmaecker.

 

FD

Keirsmaekers

cf. Keersmaekers.

 

JG

Keirsmaekers

V. Kaars.

 

EV

Keischgens

zie Kerstgens.

 

FD

Keisdekk, van

zie (van) Keersbilck.

 

FD

Keisen

cf. Kesen.

 

JG

Keisen

zie Caesens.

 

FD

Keiser

Keizer. Surnom: néerl. keizer 'empe­reur', par ex. d'une gilde d'archers, ou éven­tuellement nom d'enseigne; cf. Kaiser.

 

JG

Keiser, (de)

Keisers, zie (de) Keizer.

 

FD

Keiserie

Wellicht reinterpretatie van PlN Caserie in Gaternisse (Z), Passendale (WV) (DF VII), bij Celles (H). 1377 Gillis van der Caserie = 1380 Egidium de Caserie = 1380 Egidio Caserie, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Keisman

Kejzman, Kejsman: Adaptatie van D. Käsmann, Kesemann: kaasman, kaasmaker, kaashandelaar. Vgl. Kaesemans.

 

FD

Keisse

zie Kaers.

 

FD

Keister, de

de Keyster, de Keysder, de Ke(e)ster, Kuysters, Cuesters, Keusters, Ceuster(s), de Cuester, de Keuster, de Ceuster, Cersters, Kersters, Kester(s), Cester(s): BerN Ofr. coistre: koksjongen. Vgl. Mnl. keisterlinc: soort gebak. 1242 Jachemes Quaistres, Atrecht (NCJ); 1281 Heila Coisters, Zaffelare (VS 1975,234); 1335 Peter Keyster, Aw. (SEA); 1347 Peter de Keister, Aw. (HB 44); 1322 Pieter Coister, Cent; 156 e. Jan de Keystre, Willem Keustere f. Jans, Oostakker (GYSS. 1971,46).

 

FD

Keitelman

BerN Ketelman: ketelslager. D. Kesselmann.

 

FD

Keithulle

Pittem (DEBR. 1970); 1392 Johannes vanden Keythulle =Jannes vanden Ketulle, Ktr. (SR 3iv°, 5); 1552 Franciscus de Catulle, Gent (MULIV); 1572 Franchois de la Kethulle, hr. van Rihoven, Dk. (SCHOUT. I). - Lit.: H. DOUXCHAMPS, La famille de la Kethulle, Brussel, 1996,3 dln.

 

FD

Keizer, (de)

(de) Keiser, de Keisere, (de) Keyser, Deckeyser, de Keyzer(e), (de) Keijser, (de) Keijzer, Keisers, Keysers, Keyzer(s), Keijsers, de Kijser, de Kyser, Kyzer, Kais(e)r, Kayser, Kaijser: 1. BN, wellicht voor de keizer van een schuttersgild. Vgl. De Koning. 1230 Henrico dicto Keiser, Nederokkerzeel (OSM); 1280 Johannes Keiser; 1326 Gillis de Keiser, Ip. (BEELE). - 2. Naar de

huisnaam: 1565 Mertten Voss alias inden Keyser, Ht.(GESSLERi4).

 

FD

Kejsman

Kejzman, zie Keisman.

 

FD

Kekenbosch

PlN Kiekebos in O.-L.-V.-Tielt(VB)of Kickebougsveld in St.-Laureins-Berchem(VB). Kiekenbos ook in Ichtegem, Lendelede en Snellegem (DF VII). 1472 Joh. Kikenpusch, Merseburg(BRECH.).

 

FD

Kekenbosch

Proven. Kijkenbosch, ,,Bois où la vue est belle ou éten­due". Synon. : Mirebois

 

EV

Kekens

Var. van Kiekens of Keykens.

 

FD

Kel(l)

Kelecom. V. Keel, Kel(l), Kellens. V. WAHL.

 

EV

Kel, van der

zie van der Kelen.

 

FD

Kelbaert

zie Calbrecht.

 

FD

Kelber

PlN Kelbra (S). 1185 Albertus de Kelveren; 1188 Gerhardus de Kelwera, Walkenried (EICHLER).

 

FD

Kelborg, van

Deze FN komt slechts éénmaal voor (LU). Wsch. verhaspeling van Van Keerberg.

 

FD

Kelchtermans

Kelgtermans, Kelkermans. Dérivé en -man du NL Kelchteren, à Hout-halen (Lb) [FD].

 

JG

Kelchtermans

Kelgtermans, Kelkermans: Afl. van PlN Kelchteren in Houthalen (L).

Keldenich: PlN (NRW).

 

FD

Keldenich

Nom d'origine: Keldenich, topon. rhénan.

 

JG

kelder

,,Cave" ou ,,Excavation". 1. Proven. Kelderman, Van de Kelder. N° 232. — 2. Profess. Pré­posé au service de la cave. Kelder-mann, Kelterman(s). Nos 137, 201.

 

EV

Kelder

au génitif: Kelders, Calders; composé (au génitif): Keldermans. Du moy. néerl. kel-der 'cave; auberge' ; cf. aussi Keller.

 

JG

Kelder, van de

Kelder(s), Kalders, Calders: 1. PlN Kelder: kelder, herberg, wijnhuis. Of BerBN van de keldermeester. 1281 Gerardus de Kelnere, Cent (HAES.); 1340 Johannes de Cellario=J. de Keldere, Tnh. (VERB.); 1396 Mergriete vanden Keldere, Viane (DE B.). - 2. Jan Kelder werd op 13 mei 1636 gevonden in de Kelderstraat in Antwerpen (VS 2002,348).

Kelderman(s): Afl. van Van de Kelder. i3i7Henricus dictus Kelreman, Mierlo (OATII); 1340 Johannes Kelderman, Tn. (C.BAERT); 1484 Matheus Kelderman, Mech. (HB 699). De stamvader van de familie Keldermans, ni. Jan van Mansdale die men heet Kelderken, ça. 1400 steenhouwer, woonde in 't Kelderken in Brussel (Wet.Tijd. 1958, 159; O.K. Mechelen 1952,68-89).

 

FD

Kele

Var. van Kehl 2.? Of < Van der Kelen?

 

FD

Kelebek

PlN Keelbek (SH).

 

FD

Kelecom

Kelekom. Nom d'origine: Kelegem, dépend, de Schepdaal (BrFl).

 

JG

Keleffe, van

zie van Kelf.

 

FD

Kelegom, van

(van) Kelekom, (van) Kelecom, van Killegem, van Keilegom: PlN Kelegem in Schepdaal (VB). 1318 Wouters van Kelenghem, Anderlecht; 1356 Franco de Keleghem, Mb. (PEENE1949); 1396 Heinric van Keleghem, Neigem(DEB.).

 

FD

Kelem

Kelem is een var. van Kelen = Kielen= Kuylen (VS 1983,210). Zie Koolen.

 

FD

Keleman(s)

Kelemen: Afl. van Van der Kelen.

 

FD

Kelen, van der

van der Keel(en), van der Keilen,van der Kel, van der Ce(e)len: PlN Keel, Kel: buis.pijp, geul (MOERMAN), smalle strook (VAN PASSEN), stuk land tussen twee sloten. De familie stamt wsch. van het hof Ter Kelen (1387) in Gaasbeek (VB). Keel o.m. in Pulle en Massenhoven(A) (PAK), 1386 ter Kele in Mater (CASTELAIN

zoo2).i27z Johannem dictum de Kela, Viersel (V.LOON); 1356 Jan van der Kelen, St.-Kw.-Lennik (PEINE 1949). - Lit.: Par 1989,118-135. - J. SMITS, ïmilKgeschiedenisVan der Kelen, 1992.

 

FD

Keles

Var. van Keels, Keyls of Regels?

 

FD

Kelf,van

van Keleffe,van de(r) Kelft, van Kelst, van Quelef(s), -eff: PlN Kelfs in Herent (VB) en Wijchmaal (L). 1341 Lamberech van Kelfe = 1356 Lamberechts hof van der Kelft, Erps (PEENE 1949); 1657 Hieronymus van Kelst, Den Bosch (NUL VI).

 

FD

Kelfkens

Dim. van Kalf. BN. 1325 Johannis Kelvekens; 1337 Yde Kelfkens, Tn. (C. BAERT).

 

FD

Kelgtermans

cf. Kelchtermans.

 

JG

Kelgtermans

Kelkermans, zie Kelchtermans.

 

FD

Kelin

Prénom Quirin, Quélin, w. cwèlin.

 

JG

Kelkene(e)rs

zie Kerkene(e)rs.

 

FD

Kelkeneers

Kelkeners, cf. Kerkeneers.

 

JG

Kelkermans

cf. Kelchtermans.

 

JG

Kell

Soit surnom de fabricant: all. Kelle 'cuil­ler', soit nom d'origine: bas-ail. Kel, néerl. or. kelle (= chenal, chemin creux, gouffre, etc.) [FD].

 

JG

Kell(e)

1. Ndd. PlN Kel, Oostndl. kelle: watergeul, kloof, holle weg, moeras. Vgl. Van der Kelen. PlN Kell in Angerlo (G). - 2. D. Kelle: scheplepel. BerBN van de lepelmaker.

 

FD

Kellaert

Afl.vanKell(e).

 

FD

Kellen(s)

Kellinckx, Killens: Patr. Vleivorm van Germ. VNrîk-wald 'machtig-heersend': Ric(o)aldus (MORLETI). Vgl. Kallen Kellens alias Richaldi (FAQ,). 1281 Arnoldus/Arnout Kellin, Zingem (HAES.); 1442 Wilhem Kellen; Jan Kellens, Tg. (TYTGAT).

 

FD

Kellene(e)rs

Kel(l)ner, Kellener, Kallner, Kenler: BerN Mnl. kel(le)nare, D. Kellner: keldermeester. 1333 Reynerus Kellenere, Mtr. (SKM145); 1380 Johanns Kelner, Loon; 1382 Reynero Kellener, Meeuwen (GRAUWELS1978).

 

FD

Kelleners

cf. Kellner, Kelner.

 

JG

Kelleners

Profess. K.elner, ,,Garçon de café". N. allem. flamandisé. N° 201.

 

EV

Kellens

Kelles (par dénasalisation). Prénom (au génitif): Killen, Kiliaen, de Caecilianus.

 

JG

Keller

au génitif. : Kellers ; composé : Kellerman. Dans l'est de la Wallonie, plutôt d'all. Keller 'cave; auberge' que de moy. néerl. keller; cf. aussi Kelder.

 

JG

Keller(s)

Kellerman(n): D. Keller: kelder. Vgl. Kelder(s), Kelderman(s). 1566 Hans Keller, Leeuwarden-Aw. (AP); 1704 Carolus Kellerman, Bonn(MULVH).

 

FD

Kelles

cf. Kilesse.

 

JG

Kelles

zie Kilesse.

 

FD

Kelleter

Kellenter: D. Kelter: wijnpers, druivenpers. BerBN van de wijnperser. D. BerN Réitérer.

 

FD

Kelleter.

Peut-être métathèse de all. Kelterer 'préposé au pressoir'.

 

JG

Kellinckx

zieKellen(s).

 

FD

Kellner

Kelner, Kenler (métathèse), Kelle­ners. Nom de profession: moy. néerl. kelnare, all. Kellner 'cellérier', d'où 'aubergiste; garçon de café'. - On notera que ce terme ail. a été emprunté par certains parlers wallons de l'est, ainsi w. malm. kèn'lèr, 'tonnelier, sommelier' (Villers 288), kèn'lèr, w. arch., 'garçon de café' (Remacle, Gloss. La Gleize 93-4) FEW 16,313a; mention anthropony-mique de cette forme: 20.5.1506 «Jehan le kenelerre manant à Dolhain [= prob. Dalhem]»(JL, NFw].

 

JG

Kellner

zieKelleners.

 

FD

Kelly

Kelley: Iers O'Kelly, O'Ceallaigh, afstammeling van Ceallach 'oorlog'; op het eiland Man MacKelly; in Schotland PlN Kelly: 1373 John de Kelly; in Engeland PlN Kelly in Devon, Cornisch celli: bos(je). 1194 Warin de Kelly, Devonshire (REANEY); 1685 Guil. O'Kelly, Hijbernus(MULVII).

 

FD

Kelmes

PlN Kelmis (LU). 1568 Mich. van Kelmes, Aken-Aw.(AP).

 

FD

Kelner

zie Kelleners.

 

FD

Kelper.de

zie de Kerpel.

 

FD

Kelst, van

zie van Kelf.

 

FD

Keltermann

D. BerN van de Kelterer: wijnperser.

 

FD

Kelver,de

Kelvert, zie Carvers.

 

FD

Kemel

Proven. Kemmel. Dép.

 

EV

Kemel(e), (de)

Kernels: BN naar de eigenschappen van de kameel, dial. kernel, b.v. lange benen of grote gestalte. Ook huisnaam, b.v. in leper. Vgl. Conradus zum Kernel (SOCIN). 1201 Danielis Kernel, Oudenburg (LEYS1958'); 1280 Joh. Kernel, Ip. (BEELE); 1398 Heinry de Kernel, Pittem (DEBR. 1970).

 

FD

Kemenade, van

van (de) Kimmenade, van Cimmenaede, Kiemeneij, -ey, Kemna: Mnl. kemenade, kimmenade: kamer met stookplaats, Fr. cheminée < Lat. caminata; hofstede, (boeren)woning. Ndd. Kemna(h) < Kemnade (NN). PlN in Son (NB). Huisnaam in 1304 in Her. (OATII). 1292 Jan Keminade, Bg. (CG); 1295 Willelmus de Caminata, Simpelveld NL (AVB); 1369 Mergriete vande Kemenaden; 1430 Art ver Kemmenayen, Her. (DERCON).

 

FD

Kemerlinc(kx)

zie Kamerling.

 

FD

Kemeulen, van

zie (van) Keymolen.

 

FD

Keminaire

Door ass. mp/m < Kempinaire.

 

FD

Keminaire

Nom de profession: moy. néerl. kemener 'camérier' ; ou bien var. de Kempi-naire, par assimilation mp > m [FD].

 

JG

Kemink

Keemink: Patr. Wsch. = Pries Kamminga. Misschien = Kempynck. 1715 Henricus Keminck, Arnhem-Aw. (AP).

 

FD

Kemland

PlN Kammeland in Michelbeke (OV) en Vollezele (VB): land van de kam of brouwerij.

 

FD

Kemme

Ndd. EN < Kempe? PlN Kemme (DN)? BerN van de wolkammer?

 

FD

Kemmel(e), van

van Keemel: PlNKemmel (WV). 1326 Clais van Kemmele, Ip. (BEELE); 1367 Prône van Kemmele, Ktr. (DEBR. 1972).

 

FD

Kemmelbeke, van

zie (van) Camelbeke.

 

FD

Kemmer(s)

Kemmeren: BerN van de (wol)kammer. Mhd. kemmer, D. Kammer. 1332 Johanne Kemmere, Tn. (C. BAERT).

 

FD

Kemmerich

PlN in Lingenbach (NRW).

 

FD

Kemmeter, de

D. EN < Kemenater, Kemeneder: bewoner van een (Mhd.) kemenâte. Zie Kemenade. 1558 Kaspar Kemmeter, Stuttgart (BRECH.).

 

FD

Kemna

zie van Kemenade.

 

FD

Kemnitz

Verspreide Slav. PlN Kemnitz in Ostprignitz of Chemnitz (S) (zie Camnitzer).

 

FD

Kemp

Kempe(n), Kempf, Kâmpfe, Kampf, Kem(p)s, de Kemp(e), (de) Kimpe, Kimpen, Kimps, Lekimpe, Camp(e), Campé, Cam(p)s, Kamp(s), Kampen, Campen(s), Caems, Kump(en), Kum(p)s, Cum(p)s, Compe, Compen(s), Comp(e)s: 1. Patr. Germ. VN Campo 'kamper, vechter'. 1223 Willemannus filius Kempen, Z (LEYS 1951); 1342 Kempe Michiels sone, Saaftinge; 1358 Henric Kempen zone, Hulst (DEBR. 1969); 1342 Kempe Colemanssone, Zuid-Beveland (MEERTENS 1947). 2. Mnl. kampe, kemp(e), kimpe: kamper, (kamp)vechter, kampioen, strijder. Var. met u

door ronding o.i.v. mp. 1395 Jan de Kimpe, Ktr.; 1398 Roeger Kempe, Bissegem (DEBR. 1970); 1445 Jan Cumps, Ht. (A.GHIJSEN); 1596 tôt Kempen = 1669 Kumpen goet = 1819 te Kimpen; 1567 Laurentius Kimpen = 1577 Leens Kempen; 1642 Meeuwis Cumpen, Opglabbeek (MOLEMANS). -3. Mnl. kemp(e): bijzit. BN voor het kempekind, onecht kind, bastaard. - 4. Kemp, var. van Mnl. canep: hennep. BN voor de hennepteler. Vgl. 1298 Simon Kempzaet, Kales (GYSS. 1963). D. Hanf, Hanfstengel, Hanfbauer.

 

FD

Kemp

Kempe,   Kimpe, au génitif: Kemps, , Kimps, Kimpen. 1276 «Jehans Kempe, le père», 1287 «Boidins Kempe» DettesYpres; en pays flamand, surnom: moy. néerl, kampe, kemp(e), kimpe 'lutteur, champion'. - Par contre, en prov. de Luxembourg, Kemp est plutôt à rattacher à l'anthrop. germ. Campo (Först. 357) [JMP].

 

JG

Kempart

zie Kampert.

 

FD

Kempeers

sans doute aussi Kempart (franci­sation). Surnom: moy. néerl. kemper lutteur, champion' ; cf. Kampers.

 

JG

Kempeers

zie Kampers.

 

FD

kempen

,,Campine". Proven. Kemp-, Camp- -eneers, -inaire, -ena(e)rt. Dialecte : Kimpens, De Kimpe, Latinisât.-: Kemp(i)s. ,,De Cam-pine". Francisation : Keppen- -ne, -s.

 

EV

Kempen

1678 «Jean van Kempen» Bourg-Namur; nom d'origine: Kempen, la Campine, ou génitif de Kempe, cf. 1223 «Willemannus films Kempen» ChartesFlandre.

 

JG

Kempen, (van(der))

van der Kimpen, Verkimpe(n), -inck, Verkempinck, -ynck: 1. PlN De Kempen. 1406 Janne van der Kempenen, Tn. (C. BAERT); 1428 Henric Kempen = 1431 Henric vander Kempene = 1433 H. vander Kempenen, Diest (VdP). - 2. PlN Kempen (NRW,NS).

 

FD

Kempenaar(s)

de Kempenaer(e), -a(e)rt, -e(e)r, -heer, Kempenaer(s), -art, -aerts, -eer(s), -er(s), -ners, -aire, -ière, -ière, Kempner, Kempine(e)rs, -air(e), de Kampener, de Campenaere, -eere, -eire, -aire, Campenaerts, -art, -aere, -er, Campinaire, Campenaire, -ière, Kimpinaire, Kimplaire, Campaner: Kempenaar: uit de Kempen. 1280-90 loet Willems Kempeners, Rijkhoven (VMW); 1305 Jean dit Kempenere, L (ISP); 1308 Willelmi dicti Kempenere; 1403 Henric Kampenere, Tn. (med. P. Kempeneers); 1420 Jan Kempeneer, Ht. (A.GHIJSEN). - Lit.: ESBr. 1949,84-92.

 

FD

Kempenaire

Kempeneer, Kempener, Kempinair, Keinpinaire. Kimpinaire, Kimplaire, Kempenière (avec finale altérée), au génitif: Kempenaers, Kempeneers, Kempner, Kern-peners, Kempenners. 1777 «Guilleaume-Arnold Kempeners (orig. de Tongres)» Bourg-Liège; ethnique: habitant de la Campine, néerl. Kampenaar, fr. Campinaire. Cf. aussi Campenaire et Kempinaire.

 

JG

Kemper(s)

zie Kampers.

 

FD

Kemperink

Patr. Afl. van Germ. VN Kamper. Vgl. Kampers 2, Kampert. 1474 Walterus Kymperinc, St.-Tr.(MULII).

 

FD

Kempf

zie Kemp.

 

FD

Kempf(e)

V. Kamp.

 

EV

Kempfer

zie Kampers.

 

FD

Kempinck

-ynck, -ijnck: 1. Patr. Afl. van Germ. VN Campo. Zie Kemp i. Pries Kamping. 1681 Gerlacus Fr. Kempinck, Harnemius (MUL VI). -2.PlNKemping(G).

 

FD

Kempineers

-ers, -air(e), zie Kempenaar(s).

 

FD

Kempken

au génitif: Kempgens. Nom d'ori­gine : dimin. en -ken de kemp-, kamp- 'champ', ainsi Kempgen ou Kempchen, à Gilsdorf (G.-D. Lux.).

 

JG

Kempken(s)

-kes, Kempgens, Kempchen, Kempk: 1. Dim. van Kemp. - 2. PlN. Dim. van kamp: veld. Kempgen, -chen in Gilsdorf (GH). 1483 Petrus Kempchin, Spiers (BRECH.).

 

FD

Kemplaire

W. verhaspeling van Kempinaire.

 

FD

Kempner

zie Kempenaar(s).

 

FD

Kemps

Cf. Kemp; le -s final peut avoir valeur d'article (de Kempe).

 

JG

Kemps

zie Kemp.

 

FD

Kempter

Kimpter: Afl. van PlN Kempten (BEI, HS). 1337 Conr. Kempter, Ravensburg (BRECH.).

 

FD

Kems

zie Kemp.

 

FD

Kemsbeeck, van

Reïnterpretatie van Van Kemseeck.

 

FD

Kemseke, (van)

van Kemseeck, van Kemscke, van Kemsche, Kimzeke: PlN Kemzeke (OV). 1160 Hugo de Kemeseke (GN).

 

FD

Kendela(e)re, van de(n)

zie van de Candelaere.

 

FD

Kendra

Gendera: Poolse FN Kendera (PDB).

 

FD

Kene, de

zie Duchêne.

 

FD

Kenel

1. Zie Chénau. - 2. Mhd. kenel: kanaal, goot, sloot. PlN. Kehl (BW) heette 1326 Kenle < Kenel (BRECH.).

 

FD

Kenens

Keenen(s), Ken(e)s, Cenens, Kenne(n)s, Ken(n)is, Ouenis, K(e)ynen, Kiene(n), Kinnen, Verkennis: Patr. Kenen, vleivorm van VN Christianus. 1329 Johannes Kenens (vader van) 1340 Christianus dictus Kenen filius Johannis quondam Christiani, Tn. (C.BAERT); 1414 Kenen Vetters = 1417 Kennen Vetter = 1421 Kerstyaen Vetters, Ht. (ROEL. 1951,14); 1510 Laurentius Kerstiaens alias Kenens, Lv. (CALUW.); 1803 Adriaan Kenens (vader van) J.B. Cenens, Eindhout(PDB).

 

FD

Kenens

Kénens, Cenens, Kennens, Kinnen; avec dénasalisation: Kenes, Kennes, Ken-nés; avec passage -es > -is en finale: Kenis, Kénis. Kennis. Prénom : 1414 «Kenen»Has-selt, est un hypocor. de Christiaen.

 

JG

Kener

au génitif: Kenners. Surnom: all. Kenner 'connaisseur', sinon de l'anthroponyme Genard (Först. 628).

 

JG

Kengen

Kingen: Misschien ontronde vorm van Noors-Deens Kongen: de Koning.

 

FD

Kenhove(n), van

Kennof: PlN Keunhove in Hondegem (FV) of Keunhof in Sluis (Z) (DF). 1426 Grietkin vanden Kueninhove, Ktr. (DEBR. 1958); 1617 Philips Kennof, Vlierzele (VS1980,541).

 

FD

Kenigsberg

zie Koenigsberg.

 

FD

Kenigsman

zie Königsmann.

 

FD

Kenigstein

-sztejn, zie Kônigstein.

 

FD

Keninck, de

zie (de) Koning.

 

FD

Kenis

zie Kenens.

 

FD

Kenkel

Wsch. ontronde vorm van D. FN Kunkel. Mhd. kunkel < Lat. conucula: spindel, klos, spil. BN voor een lang opgeschoten man. 1304 der Cuncel zu Bûsisheim, Breisach (BRECH.). Vgl. D. Kenkelin < Kiinkelin. Zie ook Konkel.

 

FD

Kenler

cf. Kelner.

 

JG

Kenler

Metathesis van Kelner.

 

FD

Kenne(n)s

zie Kenens.

 

FD

Kenne, de

zie Duchêne.

 

FD

Kenne, van

van Kinne: Adaptatie van De Kenne, Duquenne.

 

FD

Kennebrock

zie van Ceunebroeck(e).

 

FD

Kennedy

Ierse FN C(e)inneidigh 'lelijkhoofd'. 1180 Gilbert mac Kenedi (REANEY). 1430 Jacobus Kenedij, Glasgow (MUL I).

 

FD

Kennemans

zie Kannemans.

 

FD

Kennens

cf. Kenens.

 

JG

Kenner(s)

Hypercorrect voor Kennes.

 

FD

Kenneth

Kennet(t): Patr. E. VN Kenneth < Gaëlisch Caioneach 'mooi, knap'.

 

FD

Kennigsman

Sit. polit. ou écon. Koningsman. ,,Homme du Roi".

 

EV

21:58 Écrit par Johan Viroux | Lien permanent | Commentaires (0) |  Facebook |

Les commentaires sont fermés.