14/09/2012

K-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

Kief(f )er

Kifer: 1. Ndd. en Obd. BN. Afl. van Mhd. kîfen: kij ven, twisten. Vgl. Keifer. 1794 Wilh. Kiver, Niederkassel-Aw. (AP). - 2. D. ontronde vorm van Kufer: kuiper.

 

FD

Kieffer

All. Kiefer 'mâchoire', surnom d'hom­me à la mâchoire forte, puissante.

 

JG

Kieft

Zie Kievit(s).

 

FD

Kiehl

Kihl: Ontronde vorm van D. Kühl: koel, rustig, onverschillig, onverstoorbaar. BN.

 

FD

Kiehm

zie Keim.

 

FD

Kiek

zie Kick(x).

 

FD

Kiekeman(s)

BerN van de poelier, pluimveehandelaar. Vgl. Kiekens. 16e e. Pieter Kiekeman, Waas (VAN G. VII,974).  

 

FD

kIeken

ou kuiken.,,Poulet". Profess. Marchand de volailles. Kie(c)k-, Kuyck-, Cuyck- -en(s). De Cuy-cke, Kuyckx, Cuyckx. Kiekeman. Nos 131, 164.

 

EV

Kieken(s)

cf. Kicken(s).

 

JG

Kieken(s)

Kiecken(s), Kicken(s), Kuiken, Kuyken(s), Kuyckens, Kuijken(s), Cuijkens, Cuyken(s), Cuyckens, Scuijkens, Keukens: Zndl. kieken, Ndl. kuiken. BerBN van de poelier, pluimveehandelaar. 1280 Wouterus Kiekin, Ip. (BEELE); 1298 Johannes Kiekin, Kales (GYSS. 1963).

 

FD

Kieken, van

FN in FV. PlN?

 

FD

Kiekepoos

zie Quiquempois.

 

FD

Kiekheben

Ndd. Kiekheben: kiek hâven. Ndd. heven, hâven, E. heaven: hemel. BN voor iemand die naar de hemel kijkt. Vgl. D. Sternldker, Himmelseher.

 

FD

Kiel

..Terre argileuse, glaiseuse". Proven. de Ter Kiele, Van der Kiele, Van der Kelen. N° 240.

 

EV

Kiel

cf. Kilh.

 

JG

Kiel

Mnl. kidel, kedel: kiel, wijd en kort overkleed. BN naar het kledingstuk. 1301 Lambrecht Kidels son, Tg. (OGO); 1342 Kerstine Kidel, Tn. (C.BAERT); 1407 Jan Kiels lande, Bg. (SIOEN).

 

FD

Kiel, (van)

1. PlN Kiel (A). 1272 Reinerus de Kile de Herenthals = 1273 Reynerus de Kile, Aw. (V. LOON 140); 1340 Godefridus de Kile, Tnh. (VERS.). - 2. PlN Kiel (SH). Kielbaey: E. FN1669-99 Killebay, Oostende (Midd. 1949,461); 1663 Marten Kilbay, Dend.-Aw. (AP).

 

FD

Kieldonck, van

van Kildonck, Kilsdonck: PlN Keldonk (NB). 1385 Jan van Kylsdonc, Den Bosch (HB 489); 1584 Arnout van Kieldonck, Aw. (AB).

 

FD

Kielemans

Kiel(e)moes, zie Killemaes.

 

FD

Kielich

Ontronde vorm van D. Kulich < Oostduits-Slavisch Kulicke, afl. van Pools kula: bol of kulik, kulig: meeuw (NAUMANN).

 

FD

Kiemeneij

zie van Kemenade.

 

FD

Kiemmel

zie Kimmel.

 

FD

Kien, (de)

Adaptatie van Pic. Lekien: de Hond. 1219 Jehan le Kien, St-Q. (MORLET).

 

FD

Kiene(n)

zie Kenens.

 

FD

Kienzel

Kinc(z)el, Kinzl, Kienzle, -lé, Kintzele, -elé: Patr. D. dial. (Zwaben) ontronde vorm van Künzel, Kunzel, dim. van Kunz, Konrad.

 

FD

Kiep(e)

Kip(p), Kip(pe)s: 1. Mnl. kiepe: korf, mand, rugkorf. BerBN van de mandenvlechter. Vgl. De Kieper. 1395 Hinrik Kyp, Goslar (NN). - 2. Mnl. kip, kijp, Mnd. kip: pak of bundel huiden of vlas. BerBN. 1334 Henricus Kip, Hakendover; 1362

Johannes Kyp, Tn. (C.BAERT); 1351 Lambertus Kippen = 1360 L. Kippe, Mtr. (SKM).

 

FD

Kieper, de

de Kieber, (de) Kiper, Kippers, Kippes: Afl. van Mnl. kiepe: korf, mand. BerN van de mandenvlechter. Vgl. Corvers, Ndd. Kieper, Kiepenheuer. 1310 Hinrik Kiper, Stettin (NN);

1559 Hans Kippers, Neufi-Aw. (AP).

 

FD

Kier, van

zie van (de) Kier.

 

FD

Kiere, (de)

zie Lakiere.

 

FD

Kierens

cf. Keerens.

 

JG

Kierkels

zie Kirkels.

 

FD

Kierle

zie de Keerle.

 

FD

Kierme(e)r

-meyer, -maire, zie Kerkmeer.

 

FD

Kiermeer

Klermer. Peut-être anthrop. germ. : haut-ail. Killmer < gilo-mar (Först. 638).

 

JG

Kiers(z)

zie Kirsch(en).

 

FD

Kiersbilck, van

zie (van) Keersbilck.

 

FD

Kierszenbaum

zie Kirschenbaum.

 

FD

Kierszencweig

Joods-D. FN Kirschenzweig: kersentwijg.

 

FD

Kies

Kiesecoms. V. Keus.

 

EV

Kies

Kis(s), Ki(s)z: Verspreide D. PlN Kies: kiezelgrond. 1348 Peter Kies, EÊlingen (BRECH.).

 

FD

Kies

Kis, Kiss.Nom d'origine: Kies (= sol caillouteux), topon. ail. très répandu [FD].

 

JG

Kiesecoms

Kiesekoms. Nom d'origine: (Meensel-)Kiezegem (BrFl).

 

JG

Kiesecoms

Kiesekoms: PlN Kiezegem (VB). 1340 Henrici de Kisekeem = 1346 Henricus de Kiesekeem, Tn. (C.BAERT).

 

FD

Kiesel

Ki(e)ssel, Kieszl, Kieselstein, Kis(s)elstein: BN Mhd. kisel: kiezelsteen, hagelsteen. Vgl. De Kezel.

 

FD

Kiesewetter

Kizeweter: BN voor iemand die het weer observeert, weerprofeet. D. kiesen: keuren.1310 Conrad Kieseweter, Görlitz (BRECH.).

 

FD

Kiesler

Kis(s)ler: Afl. van PlN Kies, Kiesel: kiezel. 1329 dictus Kiesseler, Ravensburg (BRECH.).

 

FD

Kiessling

Kisling: D. Kiesling, Mhd. kiselinc: kiezelsteen. Vgl. Kiesel, De Kezel.

 

FD

Kievit(s)

Kivit(s), Kiewi(e)t, -itt, -itz, de Kievitt, -ith, Kieft: BN naar de vogelnaam, de kieviet. Vgl. D. Ki(e)bitz. De vogel speelde een grote roi in het volksgeloof. 1280 Jute Kivits, Herderen (OGO); 1281 Willelmi Kevits, Pieté (HAES.); 1300 Heinrici

Kyevits,Tv.(BERDEN).

 

FD

Kiewit

..Vanneau". Proven. L.D. (Hasselt et autres). Ki(e)vits.

 

EV

Kifer

Zie Kief(f)er.

 

FD

Kiggen

Kegge. Surnom d'ouvrier: moy. néerl. kigge, kegge 'coin de fer' [FD].

 

JG

Kiggen

Kegge: Mnl. kigge, kegge: ijzeren wig. BerBN. 1340 Maria dicta Kegghe, Tn. (C. BAERT); 1349 Egidius Kigge, Mtr. (SKM).

 

FD

Kignon

Peut-être surnom: moy. fr. quignon 'morceau de pain (en forme de coin)' FEW 2, 1533b; ou var. de Kinon (nom fréquent).

 

JG

Kignon

zie Quignon, Cagnon.

 

FD

Kihl

Zie Kiehl.

 

FD

Kijser, de

zie (de) Keizer.

 

FD

Kijvere, de

de Kyver(e): Adaptatie (met vertalingvan Iw.) van Pik. Laquièvre, Fr. Lachèvre: de geit. De reïnterpretatie 'kij ver' is te begrijpen via Pic. uitspr. kivre. 1609 Jacques le Chievre; 1630 Jacques de Quievre; 1645 Jacques le Chijvere; 1642 Jacques de Chiefvre; 1666 Jacques de Kyvere, Heule (RAK, med. J. Roelstraete).

 

FD

Kik

zie Kick(x).

 

FD

Kikin

zie Kinkin.

 

FD

Kikkert

Kickert: 1. PlN Kikkert (NH, ZH). - 2. BN naar de kikker. Vgl. de Puydt (MAR. 1999,14).

 

FD

Kil

Patr. Bakernaam? Of korte vorm van HN Kilianus. 1281 Gerardus Kille, Z (HAES.); 1300 Kille Wissen sone, Zierikzee (CG).

 

FD

Kil-

-and, -baert, -dol. Kil(l)- -een, -est(e). V. GIL.

 

EV

Kilb(a)ert

Misschien Obd. var. van Gilbert, metg/k- verscherping.

 

FD

Kildonck, van

zie van Kieldonck.

 

FD

Kilemoes

zie Killemaes.

 

FD

Kilen

cf. Kilh.

 

JG

Kilesse

Kelles, Kileste (forme hypercorrecte). 1780 «Stas Kilesse» BourgLiège, 1716 «terre Kilesse», topon. à Esneux; p.-ê. var. de *Ki-lus, latinisation de Kiel, hypocor. de Kilian.

 

JG

Kilesse

Kileste, Kelles: W. FN. Misschien W. adaptatie van D. Kilius = Kilian. 1780 Stas Kilesse, Luik (J.G.). Er is een Fr. FN Quilès.

 

FD

Kilh

Kill, Kiel, au génitif: Kilen, Killens. Hy­pocor. de Kilian; ou bien nom d'origine: Kiel (All).

 

JG

Kilians

Prénom Kilian, au génitif.

 

JG

Kilianus

Kilian(s), Killian: 1. De lexicograaf Cornelis van Kiel (Duffel ± 1530 - Aw. 1607) latiniseerde zijn naam tot Cornélius Kilianus Dufflaeus. - 2. Patr. HN Kilianus, van Keltische oorsprong. 1698 J. A. Kilian, Mainz (MUL VII).

 

FD

Kill

Killens, cf. Kilh.

 

JG

Killegem, van

zie van Kelegom.

 

FD

Killem, van

PlN Killem (FV). 1280 Catharina de Kilhem; 1378 Jan van Killeem, Ip. (BEELE).

 

FD

Killemaes

Kil(l)emoes, Kiel(e)moes: Uit Killemans, Kielemans. 1. BN. Afl. van kil: koud. 1293 Willem Killeman, Hulst (CG); 1392 Jan Killeman, Aw. (ANP). - 2. Afl. van PlN Kiel (A, SH). 1542 Bernardus Kielmannus, Dilsseldorf (MULIV). -3. Drager van een kiel. Vgl. Kiel. 1564/005 Kielmaes fs. Joos; 1580 Adriaen Kielmans fs. Joos, Oosterzele (LIBYENS).

 

FD

Killens

Zie Kellen(s).

 

FD

Killingbroeck

E. PlN Killingbrook?

 

FD

Kilsdonck

zie van Kieldonck.

 

FD

Kimesse

Kimmes, Kimmès, Kimus. Peut-être var. de Kimus, latinisation d'ail, dial. Keim 'chaussée' (Carnoy 284); cf. aussi Keymis.

 

JG

Kimmel

Kimel, Kiemmel: Ontronde vorm van D. Kùmmel: karwij, komijn (kruid). BN.

 

FD

Kimmenade, van (de)

zie van Kemenade.

 

FD

Kimmer

D. BerN van de kuiper. 146 e. Eggert Kymer,Hb.(DN).

 

FD

Kimmes

Kimesse, zie Keimes.

 

FD

Kimmlingen

PlN(RP).

 

FD

Kimpe

Kimpen, cf. Kemp(e).

 

JG

Kimpe(ns)

V. Kempen.

 

EV

Kimpe, (de)

Kimpen, zie Kemp.

 

FD

Kimpen, van der

zie (van (der)) Kempen.

 

FD

Kimpers

Kempeers. Dérivé du moy. néerl. kempen 'lutter'.

 

JG

Kimpers

zie Kampers.

 

FD

Kimpinaire

Kimplaire, cf. Kempenaire.

 

JG

Kimpinaire

Kimplaire, zie Kempenaar(s).

 

FD

Kimps

cf. Kemp(e).

 

JG

Kimps

zie Kemp.

 

FD

Kimpter

zie Kempter.

 

FD

Kimus

cf. Kimesse.

 

JG

Kimus

V. WIL.

 

EV

Kimus

zie Keimes.

 

FD

Kimzeke

zie (van) Kemseke.

 

FD

Kin

Kin- -a(t), -able, -ard, -art. V. WID (Win).

 

EV

Kin

Kinne: 1. BN voor iemand met opvallende, uitstekende of scherpe kin. E. Chin(n). 1204 Everarth Chinne (LEYS1951); 1365 Kennebac, Huizingen (OSTYN). - 2. Mnl. kinne: verwante. Vgl. De Maech, E. Kinsman. 1450 Adriaen Kinnemene, Z (PARM.).

 

FD

Kin-

Thème tiré des dimin. fréquents: Florkin, Pietkin, Renkin, Wilkin, etc. « Simple: Kin: 1541 «Jehan de Kin» Bihain, 1753 «Elizabetha Theresia Kin» AnthrStHubert.

« Redoublement: Kinkin: 1585 «Jean Kin-kin» Lessive, 1657 «Jean Martin dict Kinkin» = «Jean Martin dict Quenquin», 1657 «Hu­bert Martin dict Quenquin» = 1691 «Hubert Quinquin» Durnal.

Dérivés: Kina, Kinat, Kinna, Klnard, Kinart, Kinnar, Kinnard, Kinnart, Kin-naer, Kinnaert (formes néerl.): 1289 «Ki-nars Ernekins» CensNamur, 1350 «Gerar Kinar» Moxhe, 1602-3 «Denis Kinart» Ter-riersNaraur. - Kinet, Kinnet: 1289 «li enfant Kinet de Namur», «Boudechons Kines» CensNamur, 1350 «Kinet Michelo» Latinne, 1472 «Watier Kinet» DénLaroche. - Kinon: 1425 «Johan Kinnon» CoutStavelot, 1431 «Kinon, fils Hennekot» Souxhon (Flémalle). - Kino, Kinot, Kinoo: 1269 «Johannes Kino» Tourinnes. - s.d. «commemoratio Ki-notte» ObitHuy. - Cf. aussi Kinay(e).

 

JG

Kinable

Kinaple, w. liég. Kinàve. 1667 «Nicolas Kinable» Liège [formes hypercor-rectes, où -able a été traité en wallon comme le suffixe -abilis] ; var. w. du suivant.

 

JG

Kinaple

-able, -abel: 1. FN in L en LU. Ndd. kienappel, D. Kienapfel: pijnappel. ±1600 Bastien Kinable, Luik (ISP). Ook Scand. FN Kienapel, Kinapel (PDB).- 2. De naam kan hypercorrect zijn voor Kinappe, aangezien -ape aïs -able werd opgevat.

 

FD

Kinappe

au génitif: Kinapen, -appen, Kina-penne (forme francisée). Surnom: moy. néerl. cnape, néerl. knaab 'garçon', ail. Knabe; cf. aussi Knaepen.

 

JG

Kinappe(n)

Kinapen(ne), Kinaupenne: 1.Verwaalsing van Knapen. 1275 Ernoul Quenape, Zarlardinge (VR 8or°). - 2. Evtl. door W. pl/p-reductie < Kinaple.

 

FD

Kinar(d)

cf. Kin-.

 

JG

Kinard

-art, -aert, -an, -at, -a(s), Kinnard, -ar(t), -aer(t), -ear, -aes, -a, Quinard, -art, -a(t), Quinna, Quenard: Patr. Afl. van Jacquin of een dim. op -kin (-quin) zoals Florquin, Josquin, Rasquin (RENARD 237). 1289 Kinars Ernekins, Namen (J.G.); 146 e. Anne Kinar, Luik (BODY); 1569 Charles Kina, Aw. (AP). - Lit.: L. VAN EECKHOUDT, De namen Kinnaerten Kinnaer. Oost-Bmbant 1985,99-100.

 

FD

Kinaupenne

zie Kinappen.

 

FD

Kinaux

Kinay, zie Quinaut.

 

FD

Kinay

Kinaye, Kinaij, w. liég. Kinaye. 1631 «Giele Kinaie» Huy; surnom: w. kinaye 'bâ­tonnet' (jeu) DL 533b; ou bien dérivé en -aille du thème Kin-.

 

JG

Kinc(z)el

zie Kienzel.

 

FD

Kinck

zie Kinker.

 

FD

kind

..Enfant". 1. Car. mor. Homme enfantin. Kindt. 't Kint. Kinsch, Kintz. N05 277, 278. — 2. Situa­tion famil. De Kindere, ,,Les enfants (d'une personnalité). Kindekens, ,,Les enfants jeunets". N° 128. Kindermans, ,,L'H. aux (nom­breux) enfants". — 3. Firme com­merciale : La maison des enfants, par opposition à celle des parents. DE Kindere, Van der Kindere.

 

EV

Kind, (de)

Kindt(s), zie Kint(s).

 

FD

Kindekens

Kindgen, Kintgen, Kentjens: BN Dim. van Kind. Mnl. kindekin was ook een maat, een vaatje, ton. 1300 Sigeri Kindekin, Ktr. (DEBR. 1980); 1369 Calle Meuwels dit Kindekins, Ktr. (DEBR. 2000).

 

FD

Kinder(en), de

de Kindere, (de) Kinders, Kinder, Derkindere(n), (van) der Kindere(n), van de Kinderen, Verkinderfe(n)), Verkindre, Verkindferjt, Verky ndere(n), Verky ndt, Verka inder(e): Derkindere(n) is een gen. mv.: van de kinderen. Vgl. Fr. Desenfan(t)s, Lesenfants, Auxenfans. 136 e. Aleydis Puerorum, Anderlecht; 1279 Henricus Filiorum = 1280 Henricus der Kinderen, Steenokkerzeel (LIND. 1947); 1285 Jan der Kindre, Aw. (HB 30); 1368 Jan der Kinderen, Tnh. (VERB.); 1391 Janne vander Kindert; 1428 Heinric vander Kindren, Ktr. (DEBR. 1958).

 

FD

Kinderman

au génitif: Kindermans. Nom de profession: moy. néerl. kinderman 'maître-accoucheur'; ou bien dérivé en -mon de Van der Kinderen, Derkinderen [FD].

 

JG

Kindermans

Kindermann: Afl. van de vorige FN. 1422 Trice Kindermans, Ktr. (DEBR. 1958).

 

FD

Kindt

Kint, Kyndt, au génitif: Kinds, Kindts, Kints.  1289 «Jehans li Kint» DettesYpres; moy. néerl. kint, all. Kind 'enfant'.

 

JG

Kinet

cf. Kin-.

 

JG

Kinet

Kinnet, Quinet, -ez: Patr. Verkort uit Jacquinet, Frankinet, Rasquinet enz. Vgl. Kinard. 1289 Kinet de Namur (J. G.); 1340 Arnoldi dicti Kynet, Tn. (C. BAERT); 1472 Watier Kinet, Laroche (J.G.).

 

FD

King

E. FN King: Koning.

 

FD

Kingen

cf. Kengen

JG

Kingen

zie Kengen.

 

FD

Kinget

Kinjet, zie Coigne.

 

FD

Kinif

Quinif. Surnom : moy. fr. quenif  'petit couteau', fr. canif' FEW 2, 802b, cf. Canivet.

 

JG

Kinif

ziedeKnijf.

 

FD

Kinique

Surnom: w. (Charleroi, Centre) kinike'bille en  terre cuite, petite boule ronde; testicule; etc.' (cf. BTD 20, 1946,270-2) FEW 16, 338a. Sur ce terme wallon et sur sainte Kinique, cf. aussi L. Remacle, DW 8-9,1981,

263-6.

 

JG

Kinique(s)

W. kinike: balletje, teelbal (J.G.). BN. Vgl. Cloet.

 

FD

Kinjo

zie Caignau, Cagnon.

 

FD

Kinkartz

Kickartz, Kinker, Kinck: Afl. van Mnl. quinken: zich snel bewegen, op en neer gaan, flikkeren, schitteren. Vgl. Quinke. 1303 Woutre den Quinkre, Bg. (VERKEST); 1398 Hannekinde Quinkere, Willem de Kinkele, Tielt (DEBR. 1970).

 

FD

Kinkin

cf. Kin-.

 

JG

Kinkin

Kikin: Patr. Dubbel dim.-suffix -kin. Dus vleivorm van een vleivorm op -kin, zoals Florkin, Raskin enz. Vgl. Kinet. 1585 Jean Kinkin, Lessive (HERB.).

 

FD

Kinn-

-art, -at, -en, -et, -o(o), -on. V. WID (Win).

 

EV

Kinnar(d)

-a(rt), -aer(t), -ear, -aes, zie Kinard.

 

FD

Kinne

zie Kin.

 

FD

Kinne, de

zie Duchêne.

 

FD

Kinne, van

zie van Kenne.

 

FD

Kinnen

cf. Kenens.

 

JG

Kinnen

zie Kenens.

 

FD

Kinnet

zie Kinet.

 

FD

Kinnie

zie Coigne.

 

FD

Kinon

Kinot, cf. Kin-.

 

JG

Kinon

Quinon, Qui(n)gnon, Kignon: Patr. Afl. van dim. op -kin

(-quin), b.v. Florkin, Renkin, Wilkin; of korte vorm van b.v. Jacquinon, Hackinon. 1334 Bodechons Quignons, Marneffe (HERE.); 1351 Christianus Kynon, Mtr. (SKM); 1431 Kinon fils Hennekot, Flémalle (HERB.). Voor Quignon, vgl. Quinet = Quignet (Midd. 1965,222).

 

FD

Kinot

Kinots, Kino(o), Quinot: 1. Patr. Vleivorm van Jacquin of een ander -kin-quin-dim., zoals Florquin, Josquin enz. (RENARD 237). 1386 Guillaume Quinot, Beaune (MARCHAI); 1387 Guillaume Kynot, Kemexhe (ISP); 1547 Wilh. Kynnoy, 1566 Georgius Kynno, Lv. (CALUW. 2000). Quinot kan ook een spelling zijn voor Quinaut, met zelfde betekenis. - 2. In de Westhoek wordt Kino(o) evenwel met scherp-lange o uitgesproken, zodat de naam er een adaptatie kan zijn van Quesnoy (zie i.v.). 1513 Joos Kennoit, Danneel Kennoot, Wervik (med.); 1482 Jan Kennoit; 1584 Caerel Quinoet, Grevelingen; 1669 Jacob Quenoe, Haringe; 1697 Marie Kenno, Pollinkhove; Jacob Queno, Proven. - Lit.: W. BEELE, Defamilienaam Kino(o). VS1998, 207-208.

 

FD

Kins

zie Kint(s).

 

FD

Kinsabel

-bil, zie Quinzebilles.

 

FD

Kinsabil

Keynsabyl. 1717 «Joseph Quinzabil» Douai,   1764  «Karel  Kinsabil/ Quinzbil» Moere; surnom: quinze billes (= pièces de

monnaie). - Bibliogr. : F. Debrabandere, De FN Kinsabil-Key(n)sabyl, VISt 25, 1990,360.

 

JG

Kinsbergen

PlN 1391 Kinsberghe bij Dalfsen (OIJ) (HEKKET). 1676 Kinsbergen, Zwolle (PDB).

 

FD

Kinsbergen

Proven. Keienbergen, ,,Colline aux cailloux".

 

EV

Kinsch

Wellicht spelling voor Kins = Kints.

 

FD

Kinschot, van den

Kinschots: PlN Kinschot in Tnh. en Hoogstraten (A). 1340 Henr. de Kinscot; 1368 Theeus van Kinschot, Tnh. (HELSEN 1978; VERB.).

 

FD

Kinsinger

zie Kuntziger.

 

FD

Kinsman

Mnl. kinne: verwant. Vgl. E. kinsman. 1321 Bellini Kinsmans, Tn. (C.BAERT).

 

FD

Kinsoen

zie Quinchon.

 

FD

Kinsy

PlN Quincy (o.m. Meuse, Seine-et-Marne, Aisne)?

 

FD

Kinsy

Probabl. var. des NF Quensier, Quansiet, cf. aussi Cansier et Kensière.

 

JG

Kint(h)aert

zie Quintart.

 

FD

Kint(s)

cf. Kindt.

 

JG

Kint(s)

Kins, Kyns, Kin(d)t, 'T Kin(d)t, 't-, t'-, de Kind(t), Kinds, Kintz, Kindt(s), D'Kindt, (de) Kyndt, de Kijndt, Kynds: Mnl. kint: kind; jong ridder; knecht, dienaar. 1169 Volpreht Kind, U (GYSS. 1999'); 1284 Willelmus dictus Puer, Ktr. (DEBR. 1980); 1349 Jhan Tkint, Ktr. (DEBR. 1971).

 

FD

Kintgen

zie Kindekens.

 

FD

Kintz

1. Zie Kints. - 2. Patr. D. Kinz, ontrond < Kunz, Kûnz < Konrad.

 

FD

Kintzele

Kinzl, zie Kienzel.

 

FD

Kintziger

Kin(t)zinger, zie Kuntziger.

 

FD

Kinzet

Car. mor. Kindsheid, ,,Gâtisme".

 

EV

Kip

au génitif: Kips. 17e s. «Théodore Kips» Hasselt [avec armes parlantes: poulets], 1675 «François Kips» BourgNamur, 1685 «Feuillen Kips» vicaire d'Auvelais; surnom: néerl.bkip   'poulet'   plutôt  que  moy.  néerl. kip 'trébuchet, cep', cf. Knipp.

 

JG

Kip(p)

Kip(pe)s, zie Kiepe.

 

FD

Kiper

Var. de Keper(s)?

 

JG

Kiper, (de)

zie de Kieper.

 

FD

Kipgen

Rijnlands dim. van Kip(p) (zie Kiepe) of van Mnd. kipp: punt, tip (b.v. van muts, vandaar vaak veldnaam).

 

FD

Kippe(r)s

zie de Kieper.

 

FD

Kippenberger

Limburgse of Nederrijnse PlN? 1521 Warnerus filius Johannis Kippenberch de Venloe

(MULIII).

 

FD

Kips

Profess. Kip, ..Poulet". N. de marchand de volailles ou d'éleveur. Nos 131, 164.

 

EV

Kiraly

Hongaarse afl. van Pools Krol: koning < Karol, d.i. Karel de Grote.

 

FD

Kirbach

Kirpag: PlN < Kirchbach (NRW, S, BEI).

 

FD

Kirberg(er)

PlN Kirberg (HS).

 

FD

Kirbis(ch)

Ontrond < D. Kiirbis: pompoen. BerBN.

 

FD

Kirch

D. PlN Kirche: kerk. Of hypercorrect voor Kirsch?

 

FD

Kirch

Surnom ou nom de résidence: all. Kirche 'église'.

 

JG

Kirchberger

Verspreide D. PlN Kirchberg.

 

FD

Kirchen(s)

Verspreide PlN Kirchen (BW, RP) < Kirchheim. 1411 Joh. Kirchen = 1400 Joh. von Kirchheim(BRECH.).

 

FD

Kirchenstein

zie Kirschstein.

 

FD

Kirchhof

Nom de résidence:  all. Kirckhof 'cimetière'; cf. Kerckhof.

 

JG

Kirchhof(f)

Kirchhofer, -höfer: D. Kirchhof: kerkhof. PlN.

 

FD

Kirchman

Surnom all. homme d'église.

 

JG

Kirchman(n)

Pendant van Kerkman(s).

 

FD

Kirchner

D. BerN < Mhd. kirchenaere: koster. Vgl. Kerkeneers.

 

FD

Kirchopff

Kirkhove. V. Kerkhof.

 

EV

Kircove

Kirkhove, Kirkove, cf. Kerckhof.

 

JG

Kircove

zie van (de) Kerkhof.

 

FD

Kirens

zie Kern.

 

FD

Kirfel

zie Kirvel.

 

FD

Kirk(h)ove

zie van (de) Kerkhof.

 

FD

Kirkels

Kierkels: PlN Kirkel (SL). 1419 Anshelm Kirckeler, Straatsburg (BRECH.).

 

FD

Kirkland

Kirtland, Kertland: PlN Kirkland. 1196 Michael de Kerkeland (REANEY).

 

FD

Kirkpatrick

Kerk genoemd naar de H. Patrick.

 

FD

Kirpag

zie Kirbach.

 

FD

Kirs(ch)stein

Kirchenstein: 1. Patr. Réïnterpretatie van Kirsten, Kersten (DN). - 2. BN Kirschenstein: kersenpit. 1663 Martinus Crispinus Kiersensteijn, Polonus (MUL VI). Vgl. Kryksztein.

 

FD

Kirsch

Proven. 1. ,,Eglise". (N. allem.). — 2. Altér. de Guirsch (Loc).

 

EV

Kirsch

Surnom: all. Kirsche 'cerise'; ou bien var. de Kirch.

 

JG

Kirsch(en)

Kirsz, Kiers(z): D. BN Kirsche: kers. Vgl. Kers. Maar verwarring met Kirch(en) is in het Rijnland niet uitgesloten.

 

FD

Kirsch(en)baum

Kirsz(en)-, Kierszen-, Kirz-, Kerschen-, Kerschbaumer: D. FN Kirschbaum. Vgl. Kerseboom.

 

FD

Kirschfink

-vin(c)k, -winck, Kirsfinck: 1. BN naar de

kersvink: groenling, vlasvink. - 2. BRECH.

noemt in N.-W.-Duitsland Kirchvink: kerkvink,

BN voor iemand die een kerkelijke prébende heeft. 1488 Anton Kirchfogel (provenier in) Kuppenheim, Baden.

 

FD

Kirschke

Réïnterpretatie en metathesis van Krischke, dim. van Krischan, Christian. Vgl.

Kerstgens, Kerskens.

 

FD

Kirschner

Kirszner: 1. Rijnlandse uitspr. van Kirchner. - 2. Ontrond < Kürschner: bontwerker, pelswerker. 1750 Martinus Kirsner, BEI-Aw. (AP).

 

FD

Kirste(i)n

Kirscht(en): Patr. VN Christianus.

 

FD

Kirsz-

zie Kirsch-.

 

FD

Kirt(h)

Kirten: Patr. Ontrond < Kurt, Kürten: Konrad.

 

FD

Kirtland

zie Kirkland.

 

FD

Kirvel

Kirfel: Wellicht Mhd., Ndl. kervel. BN.

 

FD

Kirzbaum

zie Kirschenbaum.

 

FD

Kis

cf. Kies.

 

JG

Kis(s)

zie Kies.

 

FD

Kis(s)ler

zie Kiesler.

 

FD

Kis(t)ner

D. BerN van de kisten-, kastenmaker. 1546 Baltasar Kisseneer, BEI-Aw. (AP).

 

FD

Kisbilck

Kisbulck, zie (van) Keersbilck.

 

FD

Kiselstein,

Kisselstein. Surnom : all. Kieselstein 'caillou'.

 

JG

Kisling

zie Kiessling.

 

FD

Kisner

zie Kistner.

 

FD

Kiss,

cf. Kies.

 

JG

Kissel

Kis(s)elstein, zie Kiesel.

 

FD

Kissel

Proven. 1. Kiezel, ,,Route asphaltée". N° 229. — 2. Kessel (Loc).

 

EV

Kissembeek

zie (van) Kersebeeck.

 

FD

Kissen:

Wsch. var. van Kessen.

 

FD

Kist(e)

BerBN van de kistenmaker. ±1240 Heyla Kyste, Dk. (SCHMID); 1340 Godefridus dictus Kiste, Tn. (C.BAERT). Vgl. Soikin metter Kisten, Waasmunster (FLW).

 

FD

Kiste(n)maekers

Profess. Fabric. de caisses ou de cercueils. N° 183.

 

EV

Kiste(n)maker

Kistemaeckers: BerN van de kistenmaker, timmerman, meubelmaker. 1346 Dyonisium dictum Kistemakere, Bs. (PEENE

1949).

 

FD

Kisteman(n)

Kisterman: D. BerN van de kistenmaker. 1175 Wolbero Kistman, Keulen (BRECH.).

 

FD

Kisteman, 

Kistemann,   Kisterman. Nom de profession: composé d'ail. Kiste 'caisse'et de -man, donc fabricant de caisses, menuisier.

 

JG

Kistenborgh

Wsch. een Hollandse PlN. 1658

Laurentius Kistenberch, Medemblik; 1664

Joannes de Kistenburch, Alkmaar (MUL VI).

 

FD

Kistenkas

BerBN voor een kistenmaker.

 

FD

Kisters

1. BerN van de kistenmaker. Vgl. Kistenmaker. - 2. Var. van Kesters.

 

FD

Kistiaens

zie Christiaan(s).

 

FD

Kisz

zie Kies.

 

FD

Kits

Patr. Gen. van een bakernaam. Vgl. Kitzen. 1381 relicta Jan Kijts, Ossenisse (RAK).

 

FD

Kitslaar

Wellicht adaptatie van D. Kitzler, Kitschler, afl. van Kitschold, Kitzo = Christian (DN).

 

FD

Kittel

D. BN Kittel: kiel, overkleed? Vgl. Kiel.

 

FD

Kittel.

Surnom: all Kittel '(homme en) sarrau'.

 

JG

Kittner

zie Küttner.

 

FD

Kitzen

Patr. D. VN. 1283 Kizzinus de Bodelshofen, Nürtingen (BRECH.).

 

FD

Kivers,

cf. Kevers.

 

JG

Kiveryn

zie Quévrain.

 

FD

Kivit(s)

Zie Kievit(s).

 

FD

Kivits

V. Kiewit.

 

EV

Kivy

zie Dequévy.

 

FD

Kix

zie Kickx.

 

FD

Kiz

zie Kies.

 

FD

Kizeweter

zie Kiesewetter.

 

FD

Klaaijsen

Klaeysen, zie Claeys.

 

FD

Klaar

zie Clara.

 

FD

Klaas(en)

Klaasse(n), Klaes, -sen(s), zie Claes.

 

FD

Klaase,  

Klaese, Klaus, au génitif: Klaesen, Klaessen,  Klassen. Hypocor. (néerl. KJaes, all. Klaus, d'où NF w. Close) de Nicolas; cf. Kleis, Kloos.

 

JG

Klaerchen

Klârgen: Metr. Dim. van HN Clara. Vgl.

1398 Claerkin Slanghen, Dentergem (DEBR. 1970).

 

FD

Klaf(f )ert

zie Klapper(t).

 

FD

Klagsbald

Vervorming van PlN Glaswald(BW)?

 

FD

Klai

Klais(s), zie Claeys.

 

FD

Klaik(l)ens

zie Claikens.

 

FD

Klaikens

Klaiklens,   Kleykens,   Klykens. Dimin. soit de Klai (= Nicolas), soit de néerl. klein 'petit' (alors réduction de *Kleinkens).

 

JG

Klainbaum

D. Kleinbaum: kleine boom.

 

FD

Klaine(r)

zie Kleiner.

 

FD

Klais(s)

zie Claeys.

 

FD

Klajman

zie Claeisman.

 

FD

Klajnfeld

zie Kleinfeld.

 

FD

Klajnhendler

BN en Patr. D. Kleinhendl: klein Jantje. Vgl. Kleinjans, D. Kleinhendlin, Kleinhenne, -hensel.

 

FD

Klak

Zie Klec(ker).

 

FD

Klammer(s)

Patr. Ndd. VN Clamer. 1489 Klamer von dem Busch (BRECH.).

 

FD

Klanderud

PlN in Eldskog Vinger (Noorwegen).

 

FD

Klant

zie Calant.

 

FD

klap. I

,,Rabat, Visière". 1. Particu­larité vestimentaire. Klep (Diminu­tif). Clepkens. N° 266. — 2. Pro­fess. Fabric. ou marchand de rabats, de visières. — II. ,,Clapotis". Pro­ven. Clapdorp. ,,Village du cla­potis".

 

EV

Klapdoor

Ndd. Klapdor: klapdeur in afsluiting (NN).

 

FD

Klapdorp, van

(van) Clapdorp, van Clapdurp: PlN Klapdorp, oude naam van Sint-Pauwels (0V). 1186 Arnoldus Clapdorp, Aw. (OSM); 1325 Heinric van Clapedorp, Kemseke (FLW).

 

FD

Klaperzon

D. Klapperzahn. BN voor iemand die klappertandt. 1330 Berth. Clapperzan, Worms (BRECH.).

 

FD

Klapholz

Hd. vorm van Ndd. Klapholt, Mnl. claphout: stuk gekloofd eikenhout, eikenhouten plank. BerBN, wellicht van de duigenklover. 1597 Thomas Klapholt, Flensburg (NN). Vgl. Claphouwer(s).

 

FD

Klapper(t)

Klaf(f)ert, Kleffert, Klefer: Mnl., Ndd. klapper, Hd. Klaffert: babbelaar, kletser, kwaadspreker. Vgl. Clappaert. 1293 Willelmus Clappere, Kales (GYSS. 1963); 1350 Johanni dicto Clapre,Mech.(OARI).

 

FD

Klaps

Klapp: 1. BN voor een prater, babbelaar. Mnl. en Zndl. klap: gepraat. Vgl. Klappert. - 2. BN voor iemand die met een klap of klepper rondloopt? Melaatsen moesten hun komst aankondigen met een ratel. 1374 Nout Claps porte = Nout Clappe toehoert, Aw. (VLOEB.).

 

FD

Klar(e)

zie Clara.

 

FD

Klarenbeek

Clarebeeck: PlN (G).

 

FD

Klares

Patr. Rijnlandse vorm van Lat. HN Hilarius,

 

FD

Klarfeld

D. PlN.

 

FD

Klärgen

zie Klaerchen.

 

FD

Klasen(s)

Klassen, zie Claes.

 

FD

Klatt(e)

Ndd. BN voor iemand met borstelig haar, een klattenkopp (NN).

 

FD

Klauer

Klaüer,  Klauwer. Soit surnom: all. Klauer, néerl. klauwer 'celui qui griffe', soit dérivé de Klau (Nicolas) [autres origines encore dans Brech., 47].

 

JG

Klauer

Klauwer: D. BN Klauer: stier.

 

FD

Klauner

Klauener < PlN Klauen (NS).

 

FD

Klaurens

zie Clara.

 

FD

Klaus

zie Claus.

 

FD

Klaus(e)ner

1. D. BN voor een kluizenaar. - 2. Naar de woonplaats aan een Klause: kluis. PlN Clausen (Zuid-Tirol). 1763 Heinr. Clusner zu Clausen (BRECH.).

 

FD

Klausing

Patr. Afl. van VN Klaus. 1588 Greta Clausinck, Munster (BRECH.). Dirk Klausing vanaf 1815 in Oostende, is afkomstig van Rotterdam (PDB).

 

FD

Klauwens

zie Claus.

 

FD

Klaver

BN naar de klaver. Naar de woonplaats bij een klaverwei of voor de klaverteler (D. Kleebauer). Of naar hetbijgeloof aan het gelukbrengende klaverblad (D. Kleeblatt). Vgl. nog Claevermans, D. Klee.

 

FD

Klaveren, van

PlN Clavere in Wimille (PdC). Er zijn heel wat PlNn met Klaver. 1250 Willin Claverhil, Ettelgem(DFVII).

 

FD

Klawitter

Litouws-Oost-Pruisische FN. Afl. van PlN klava: esdoorn (DN) of Patr. Klawa < Nikolaus (BRECH.)?

 

FD

Klawuhn

Klawunn, Klawon(n): Patr. Litouwse afl. van VN Nikolaus (BRECH.).

 

FD

Klaye

Peut-être hypocor. néerl. de Nicolas; cf. Klaikens, etc.

 

JG

Klaye

zie Claeys.

 

FD

Klaykens

zie Claikens.

 

FD

Klaysen

zie Claeys.

 

FD

Kleber

Kléber(t), Kliber: 1. Var. van D. Klaiber: metselaar. BerN. 1429 Peter Kleber, Isny (BRECH.). - 2. Verhoogduitste vorm van Klever (Vgl. beben/beven) < PlN Kleve: Kleef (Nederrijn).

 

FD

Klec(ker)

Kleker, Klak: PlN Kleck, Mhd. Mac: spleet, kloof (BRECH.).

 

FD

Klee

1. D. Klee: klaver. Vgl. Klaver. - 2. Patr. Klee < Klewe/Clewi < HN Nikolaus (BRECH.).

 

FD

Kleeblatt

BN naar het bijgeloof aan het klaverblad. 1471 Caspar Kleblat, Breslau (BRECH.).

 

FD

kleed

,,Vêtement". Profess. Tailleur ou marchand de vêtements. Kleer-, Cleir- -en(s). Clere)r(e)mans. N° 158.

 

EV

Kleef, (van)

(van) Cleef, van Cleve(n), Cleven, van Clève, van Clef(f), Kleve, Vercleven: PlN Kleef/Kleve aan de Nederrijn (NRW). 1407 Victor van Cleve, Bg. (SIOEN).

 

FD

Kleefeld:

Verspreide D. PlN Kleefeld: klaverveld;

vaak verward met Kleifeld: kleiveld. 1444 Hans

Kleveldt, Landshut (BRECH.).

 

FD

kleem

,,Argile". Proven. ou Profess. Clemm(en), Klem. (Van) Cleem--poel, -putte. Homme originaire d'un endroit ainsi dénommé (,,Argilière") ou exploitant d'argilière. Nos 240, 172.

 

EV

Kleemann

1. Afl. van Klee 1. Vgl. Claevermans. - 2. Afl. van Klee 2. - 3. Var. van Clément. Vgl. Clemans, zie Clemens.

 

FD

Kleemput, van

zie Cleemput.

 

FD

Kleen

zie Klein.

 

FD

Kleer

Kleeren(s), zie Clara.

 

FD

Kleer(e)koper

BerN van de opkoper van oude kleren. 1281 Clais de Cleetcopre; 1270-91 Clais de Cledercopere, Cent (CG).

 

FD

Kleer, de

zie Clara.

 

FD

Kleerbaut

zie Claerbout.

 

FD

Kleerens

V. Kleed et CLAR.

 

EV

Kleerma(e)(c)ker, de

de Cleermae(c)ker: BerN van de kleermaker. 1300 Kerstiaens Cleedermakers, Tv. (BERDEN).

 

FD

Klees

Altér. de Clays. V. Nicolas.

 

EV

Klees

zie Claes.

 

FD

Kleffert

Klefer, zie Klappert.

 

FD

klei

Proven. Kleinberger. D'un en­droit nommé Kleienberg, ,,Colline glaiseuse". Kleyenberg, (Dép. Tollembeek). Van der Cleyn.

 

EV

Kleibrink

Ndd. PlN open ruimte, plein met klei.

 

FD

Kleij

Kley(en)s, zie Claeys.

 

FD

Kleij(n), van der

zie van der Cleynen.

 

FD

Kleijkens

Kleykens, zie Claikens.

 

FD

Kleijkers

zie Kleikens.

 

FD

Kleikens

zie Claikens.

 

FD

Kleikers

Kleijkers: Vervorming van Kleikens.

 

FD

Klein

Kleins, Kleine, Kleyn, Klijn, Kleijn(e), de Klein(e), de Kleijn, de Kleyn, (de) Clein, de Cleyn, Clayn, Kleen, Cleen, de Cleen(e), Clens, (de) Klyn: 1. BN naar de kleine gestalte. Vgl. Fr. Petit. 1638 Agustina Cleens, Sérielle (MAR.). - 2. Zie ook Klyn.

 

FD

klein

ou kleen. ,,Petit". 1. Avec des N. de pers. : Car. phys. Kl(e)yn(en). Kley-, Clay- -kens. DE Cleene, Kleinerma(n)n(s). ,,Petit homme". N° 253. — 2. N. de relation famil. De Clynsen. De kleinzoon, ,,Le petit-fils (successeur du grand-père dans les affaires)". N° 128.

 

EV

Klein

w. (Bastogne) Klin.n '  Kleine,   Kleyn, Klyn, au génitif: Kleinen, Klenen, Klénen, Kleynen, Klynens. Surnom: all. klein 'petit' (en Wallonie), néerl. klein (en Flandre).

 

JG

Kleinbard:

BN Kein + VN Bart. Vgl. D. Kleinbrecht.

 

FD

Kleinberg,

Kleineberg, Klejnberg, Clemberck, Clénebert: PlN Kleine Berg. Kleinberg (BEI).

 

FD

Kleinblatt

Wellicht reïnterpretatie van Kleeblatt.

 

FD

Kleinbongartz

PlN Kleine Boomgaard.

 

FD

Kleindopp

PlN Kleindorp (NL, G).

 

FD

Kleinen

zie Clijnen.

 

FD

Kleinenbreugel

van Kleynenbruegel, van Cley(n)enbreugel, van Cleynenbrugel, van Cleijnenbreugel: PlN Kleine-Brogel (L).

 

FD

Kleiner

Klaine(r), -es, Klen(n)er, Cleners, Klenes, Cleenders, Klin(d)er: BN voor de kleinere. Kleiner kan ook D. verbogen vorm zijn van klein. Vgl. Klein. 1454 Willem der Clyener, St.-Tr. (GHYSEN); 1356 Willem die Clinere, Lv. (ICKX).

 

FD

Kleinerman

Kleinermann, Kleinermans. Sur­nom : homme plus petit, de moindre importance.

 

JG

Kleinerman(n)(s)

zie Kleinmann.

 

FD

Kleinert

zie Kleynnaert.

 

FD

Kleinfeld

Klajnfeld: D. PlN Kleinfeld (BEI, MV). 1648 Daniel Kleinfeld, Dantsig (BRECH.).

 

FD

Kleinhout

PlN Klein Hout: klein bos? Of reïnterpretatie van Kleinod?

 

FD

Kleinjan(s)

Kleijnjans, Kleynjans, Clenjans, Cleynhens, Cl(e)ijnhens, Clynhens, Clynans: BN voor een kleine Jan. 1340 Johannis Parvi = Kleinjan; 1370 Rixonem Cleynjans, Oorbeek (C. BAERT); 1385 Johannis dicti Cleynhennen=Johannes Cleynjohans = Johannis dicti Cleynjans, Tg. (TYTGAT).

 

FD

Kleinkenberg

Klinkenberg. Nom d'origine: notamment Klinkenberg, à Lienden (Gueldre).

 

JG

Kleinkenberg

zie Klinkenberg.

 

FD

Kleinman

Kleinerman(s), -mann(s), Kleman(s), -mann, Cleymans, Clynmans, Clijmans, Clyman(s): Kleinman, BN voor een kleine (man). 1310 Johannes Cleynman, Mtr. (SKM).

 

FD

Kleinod

D. BN Kleinod: kleinood, juweel. 1325 Wigand Kleynod, Wetzlar (DN); 1430 Diederick Cleynoot, Den Bosch (PARM.).

 

FD

Kleinpeter

BN Kleine Peter.

 

FD

Kleinplatz

Kleinplac: PlN.

 

FD

Kleinpoort

FN in FV. Ongetwijfeld een verhaspeling. Van Clinckspoor?

 

FD

Kleins

zie Klein.

 

FD

Kleinschmi{d)t

-schmiede: D. BerN van dekleinsmid, slotenmaker. 1135 HuprechtCleinsmit, Keulen (BRECH.); 1281 Joris Clensmit,

Ip. (BEELE).

 

FD

Kleinschmidt

Nom de profession: all. Kleinschmied  'taillandier'.

 

JG

Kleinsimon

BN Kleine Simon. Vgl. Kleinheinz, Kleinhans.

 

FD

Kleinsorg(e)

BN voor iemand met weinig zorgen, een onbezorgd man. Vgl. Sorgeloos, Ohnsorg.

 

FD

Kleinstück

Wsch. syn. met Kleinod.

 

FD

Kleintjens

zie Clynkens.

 

FD

Kleinveld

Klynveld: PlN Klein Veld. Vgl. Kleinfeld.

 

FD

Kleipas

D. EN en PlN Kleinpass: kleine doorgang.

 

FD

Kleiren

zie Clara.

 

FD

Kleis

Var. de Klaus; cf. Klaase.

 

JG

Kleis(s)

Kleisz, zie Claeys.

 

FD

Klej

zie Claeys.

 

FD

Klejnberg

zie Kleinberg.

 

FD

Klek(er)

Zie Klecker.

 

FD

Klels

Luxemburgse EN. Wellicht metathesis van Klesl, dim. van Nikolaus.

 

FD

Klem

,,Piège, Traquenard". Car. mor. Homme incidieux. Klemm. Clem-men. — 2. V. Kleem.

 

EV

Kleman(s)

-ann, zie Kleinmann, Clemmans, Clemens.

 

FD

Klemen

zie Clemmen.

 

FD

Klemens

-ent, zie Clemens.

 

FD

Klemm

Hypocor. germ. de Clemens, Klemens (= Clément).

 

JG

Klemm(e)

Klemming: Patr. Korte vorm en afl. van

VN Clemens. 1394 Clem Kramer, Kempten; 1160

Sigardus Clem, Regensburg; 1294 Cuonr. dictus

Clemming, Schirrhein (BRECH.).

 

FD

Klemput, van

zie Cleemput.

 

FD

Klenen

zie Clijnen.

 

FD

Klener

zie Kleiner.

 

FD

Klenes

zie Kleiner.

 

FD

Klengtssens

zie Clynkens.

 

FD

Klenkenberg

zie Klinkenberg.

 

FD

Klenner

zie Kleiner.

 

FD

Klep

V. Klap.

 

EV

Klep(pe)

zie Cleppe.

 

FD

Klepfisch

D. Kleefïsch < Clevisch, afl. van PlN Kleve (NRW).

 

FD

Klepper

Klipper(t), Cleppert: 1. BN voor iemand die kleppert, klappert; of BerN van de klepper, die de klok klept, klokluider. 1305 Johannis dicti Cleppere, Lv. (OATII); 1370 Art den Cleppere, Tn. (C.BAERT). - 2. Mnl. clepper, clipper:

muntnaam. - 3. Var. van Klapper(t), blijkens Mnl. clapper = clepper.

 

FD

Klepper

Surnom: néerl. klepper 'gourdin' ou all. Klepper 'cheval de selle, bidet'.

 

JG

Klepzig

PlN (BB, SA).

 

FD

Kler(en)

zie Clara.

 

FD

Klerck, de

de Klerc(q), Klerck(q), zie de Clerck.

 

FD

Klerdan

cf. Clerdent.

 

JG

Klerdan

zie Clerdent.

 

FD

Klere

au génitif: Kleeren,  Kleren.  Prénom germ. fera. Clara (= Claire).

 

JG

Klerer

D. BerN van de bleker, ook vervaardiger van stijfsel (voor de was) (BRECH.).

 

FD

klerk

..Employé aux écritures, Secré­taire". Profess. DE- -Clerck, -Clercq. Kler(c)k, Clerc(k)x. N° 141.

 

EV

Klerk, de

Klerk(s), -(k)x, zie de Clerck.

 

FD

Klerken, van

PlN Klerken (WV). 1326 Pauwels van Clerken, Ip. (BEELE).

 

FD

Klerks

Klerkx, Klerx. Nom de profession (au génitif): néerl. klerk 'clerc, greffier'.

 

JG

Klesper(t)

PlN Klespe (NRW).

 

FD

Klessens

Kles(z)cz, zie Claes.

 

FD

Klesser

D. BerN Kleszer, Klösser, Glöszner < Gläsz(n)er 'glasblazer, glazenier' (GensNostm

1996,423-424).

 

FD

Klet

Clette. N. de bapt. d'orig. romaine. Cletus. N° 107.

 

EV

Klettenberg

PlN Klettenberg (Keulen).

 

FD

Klettenberg

Proven. V. Glad.

 

EV

kleur

,,Couleur". Cleur-, Cleir-, Kleir- -en(s). Clerinx. 1. Profess. Teinturier, fabric. ou march. de cou­leurs. N° 131, 157.

 

EV

Kleut, van de

zie van de Cloot.

 

FD

Kleuters

zie de Clooter.

 

FD

Kleutg(h)en

Klütgen(s), Klüttgens: BN. Dim. van kloot. Zie Cloet. Vgl. Ndd. Kliitke.

 

FD

Kleuts

zie (de) Cloet.

 

FD

Kleve

zie (van) Kleef.

 

FD

Klever

Kleuver: 1. Mnd. klever: klaver. - 2. Afl. van PlN Kleve: Kleef (NRW). 1308 Herman Clevere, Hannover (NN).

 

FD

Klewais

De EN is geconcentreerd in Tienen, naam van een immigrant uit Burgenland in 1870. Wsch. < Obd. Klewes < Nicolaus. Patr.

 

FD

Kleyer

Kleyr. Sans doute dérivé de Klei(s) (= Nicolas) ; cf. Klauer.

 

JG

Kleykens

cf. Klaikens.

 

JG

Kleykens

Kleyn,    Kleynjans.    V.

Klein.

 

EV

Kleyn(en)

cf. Klein(en).

 

JG

Kleyn(n)aert

Kleinert, Clenaert: i. BN. Afl. vanbnw. Hein. - 2. BN + Patr. Kleine Aart: kleine Arnoud. Vgl. Grootaert. 1379 Lijsbeth Cleynaerts, Diest (HB 369); 1408 Willem Bollart dit Cleenart, Ktr.(V f 65); 1512 Art Cle(y)nartz, Zolder (VANB.).

 

FD

Kleyn, (de)

zie Klein.

 

FD

Kleynen

Kleijnen, zie Clijnen.

 

FD

Kleynenbruegel, van

zie Kleinenbreugel.

 

FD

Kleynjans

Surnom néerl. : petit Jean.

 

JG

Kleynjans

zie Kleinjan(s).

 

FD

Kleynsens

Kleynssens, Kleyntjens, Kleynts(s)ens, Kleytssens. Surnom: dimin. de klein 'petit'.

 

JG

Kleyntjens

Kleyn(t)s(s)ens, zie Clynkens.

 

FD

Kleys

V. Nicolas.

 

EV

Kleys

zie Claeys.

 

FD

Kleysman

zie Claeisman.

 

FD

Kliber

zie Kleber.

 

FD

Klich(e):

Slavische korte vorm van VN Clément.

 

FD

Kliems

zie Klima.

 

FD

Kliere, de

Wellicht uit De Cleire.

 

FD

Klift, van der

van der Clift, Klif: PlN. Mnl. clif: (rots)helling, steilte, klip. De Klif was een zandbank voor Duinkerke (DE VII).

 

FD

Kligsberg

Wsch. var. van Kling(s)berg; zie Klingenberg.

 

FD

Klijberg

Klyberg: PlN Kleiberg, b.v. in Oedelem (WV), Wulpen (Z), Bissezele (FV). 1297 Lamsin de Cleyberghe; 1339 Willem van Cleiberch, Oedelem (DFVII).

 

FD

Klijs(en)

Klys(s), zie Claeys.

 

FD

Klima

Klimas, Klimis, Klimes(ch), Kliems: Patr. Zuid-oostd. dial. vorm van VN Clemens: ça. 1500 VN Clima. 1755 Mich. Klimes, Kronstadt (BRECH.).

 

FD

Kliment

zie Clemens.

 

FD

Klimke

Klim(m)ek: Patr. Slav. vleivormen van VN Clément.

 

FD

Klin(d)er

zie Kleiner.

 

FD

Klinck

-cke, Clincke, Clyncke, au génitif: Klinckx. Surnom: moy. néerl. clinc, ail. Klinke 'loquet'.

 

JG

Klinck(e)

Klincken, Klink(e), Clinck(e), Clinckx, Clyncke, Clijncke, Clijnk: BerBN. Mnl. clinke: ijzeren staafje of bout, (deur)klink. Ook E. FN Clink. 1291 Jan Clincke, Oud. (CG); 1368 Gillis Clinx huus, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Klinckaert

Klinkers, -ert, Klingaers, -er(s), -ert, Clincka(e)rt, Clenckaerts, Clinquart, Clinckers, Clainquart: 1. BN naar de clinkaert, de oude Bourgondische muntnaam, de goudmunt

(BAHLOW1933,160). - 2. Afl. van ww. clinken:

weerklinken, doen klinken. klennen. I een naam zijn voor een klokluider. 1269 Jacobi dicti Clinchart. HAGSTR. 1949,143 denkt hierbij aaneen BN voor een smid of voor iemand die het geld laat rinkelen, vgl. Clinckemaille. -3. Clinken betekende ook: omroepen, luid verkondigen, bekendmaken. BerN voor een omroeper of belleman, Mnl. clincker. Zie ook Klingele. - 4. Mnl. clinkaert: klinker, straatsteen. BerBN voor een stratenmaker. - 5. 1323 Richard Spark, clenchar, werd betaald 'for clinching and riveting gréât nails' (REANEY). BerN voor iemand die nagels klinkt. Vgl. Klinkc(e). 1240 Arnout Clinckart; 1270 Symon Clinkart, Cent (CG, GN); 1382 Hannin Clinkaerd, Ruiselede (DEBR. 1970).

 

FD

Klinckemaillie

zie Clinckemaille.

 

FD

Klinckha(e)mers

zie Klinkhammer.

 

FD

Klinckhaemers

cf. Klinkhammer.

 

JG

Kling

Klinge(n): PlN Klinge (Z, OV), Klingen (GR, BEI, BW, HS, RP). Verspreide PlN: dal, ravijn in bos.

 

FD

Klingaers

zie Klinckaert.

 

FD

Klingbeil

-biel, Klinkenbijl: BerN van de bijlsmid, naar de klank bij het smeden. Vgl. Klinkhammer. 1350-99 Clinghebile, Zwolle (EBELING 1993).

 

FD

Klingberg

Klingenberg(er), Klinenberger: PlN Klingenberg (BEI, BW, NS, S, SH).

 

FD

Klinge(n)

zie Kling.

 

FD

Klingele

Klingels: BerBN voor de omroeper, de belleman, die klingelt. Vgl. Klingeleers, Klinckaert 3. 1596 Klinckaertz, 1696 Klinckers, 1696 Klingers, 1795 Klingels, Leut (Limburg 1964, 139-142).

 

FD

Klingeleers

Klingler: BN voor iemand die klingelt, klinkt. BerN van een omroeper, belleman. Vgl. Klingeman, Klinckaert 3, Klingele. 1630 Klingelers, Dilsen (Limburg 1964, 139-140).

Klingelhoets: BN voor een nar of grappenmaker die eenhoed met (klinkende) belletjes draagt. Vgl. Klingelvoets en D. Klingelhut. 1487 Klingelhouts, Maaseik; 1577 Clingelheufts, 1618 Klingelheuts, Bien (Limburg 1964, 140).

 

FD

Klingeleers

Nom de profession (au génitif), p.-ê. forgeur de lames, néerl. kling 'lame, épée'.

 

JG

Klingels

Surnom: all. Klingel 'sonnette'.

 

JG

Klingelvoets

Klingenfuss: D. ook Klingelfuss. BN voor iemand die zijn voetstappen laat weerklinken; of naar de mode om aan de gebogen schoenneus belletjes te dragen (BRECH.). 1424 Aert Clingelvoets, Ht. (A.GHIJSEN).

 

FD

Klingeman

Afl. van Mnl. klingen: luid omroeper. Vgl. Bellemans, Klingeleers.

 

FD

Klingenbach

in Ruppenrod (RP) (TW).

 

FD

Klingenbeck

PlN klinkende, schallende beek; vgl. Klingenberg(er), zie Klingberg.

 

FD

Klingenfuss

zie Klingelvoets.

 

FD

Klingert

-er(s), zie Klinckaert.

 

FD

Klinges

Réduction de  "Klingens,  génitif du dimin. en -gen (= -keri) de kl(e)in 'petit'.

 

JG

Klingestijn

PlN Klingenstein (BW).

 

FD

Klingler

zie Klingeleers.

 

FD

Klingspor

zie Clinckspoor.

 

FD