14/09/2012

K-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

Kenninck

zie (de) Koning.

 

FD

Kennis

zie Kenens.

 

FD

Kennivé

zie Canivet.

 

FD

Kennof

zie (van) Kenhove(n).

 

FD

Kens

zie Kenens.

 

FD

Kensier

-ière, zie Cansier.

 

FD

Kensiére

Kensière. La glose de Carnoy 204: dérivé d'un pic. chainse 'vêtement court porté par dessus la chemise' est à écarter; plutôt nom d'origine : Canessière (= lieu où pousse des roseaux, des joncs), cf. 1468 «Elayne de le Canessière», 1439 «Collart Canessière» Tournai [FD] ; cf. aussi Quensier et Cansier.

 

JG

Kensière

V. Quensière.

 

EV

Kent

PlN, E. graafschap. Of PlN Keent (NL, NB).

1385 Heyn van Keynt, Den Bosch (HB 489).

 

FD

Kentane

Wellicht adaptatie van de Fr. FN Quintana, Quintaine: pop gebruikt bij het oefenen voor het steekspel (DNF).

 

FD

Kentjens

zie Kindekins.

 

FD

Kenty

-ie, zie Cattier.

 

FD

Kentziger

zie Kuntziger.

 

FD

Kenuydt, de

zie(de)Knuyt.

 

FD

Kenyon

zie Cagnon.

 

FD

Kenzele(e)r

zie Kanzler.

 

FD

Kéon

V. WID.

 

EV

Kep(e)ner

zie Kappler.

 

FD

Kepenne

Keppene, Keppenne, w. Kèpène; génitif néerl.: Keppens. 1736 «Jean fils de Nicolas Keppenne (orig. de Lens-sur-Geer) » BourgLiège, 1763 «Gabriel Keppen» Bergi-lers; hypocor. de Jacob: Kob > Kep; cf. aussi Keepens. Pour Debrab. 775, ce pourrait être aussi un surnom: moy. néerl. kippin, ouest-flam. kippe(n) 'veau venant de naître', ouest-flam. keppe 'enfant gâté, chéri'.

 

JG

Kepers

Keppers. Surnom: génit. de moy. néerl. keper 'chevron (de toit)' ou bien var. de Kapper(= coiffeur) [FD].

 

JG

Keplin

zie Chaplain.

 

FD

Keppen-

-ne, -s. V. Kempen.

 

EV

Keppens

Keepen(s), Kep(p)enne, Keppene: Patr. Br.

vorrn van Cuppens/Coppens (FLW). 1458

Gheeraedt Keppens, Temse (PARM.); 1623

Elisabeth Keppens = 1628 Elisabetha Cuppens,

Schelle(MAR.II).

 

FD

Kepper.de

Keppers: BerN van een kapper, houwer.

1448 Margriet Keppers, Diest (VdP).

 

FD

Keppler

Keppner, zie Kappler.

 

FD

Kerager

zie Karger.

 

FD

Kerber

Zie Körber.

 

FD

Kerberghen,van

-ein, zie van Keerberghen.

 

FD

Kerbusch

PlN Kehrbusch in Erkelenz (NRW).

 

FD

Kerchaert

Kerckaert, Kerckhaert, Kerkaert. Surnom: dérivé de moy. néerl. kerke 'carcan' ou kerke 'église', cf. Van der Kerken.

 

JG

Kerchaert

zie Kerkaert.

 

FD

Kerchie(s)ter, de

zie de Keersgieter.

 

FD

Kerchoeve

zie Kerkhof.

 

FD

Kerchove(n)

 (van (den)), zie van (de/den) Kerkhof.

 

FD

Kerck-

Zie Kerk-.

 

FD

Kerckenaere

Kerkenaere, Kerkeners, -eers. Moy. néerl. kerkenaer 'sacristain'.

 

JG

Kerckheer, de

Naam van de pastoor.

 

FD

Kerckhof

Kerckhoff, Kerckhove, Kerckove, Kercove, Kerckhoff, Kerkhof, Kerkhofe, Kerkhove, Kerkoff, Kerkoof, Kerkoove, Kerkove, Kerkovre (hypercorrect), Kircove, Kirkhove, Kirkove, au génitif: Kerkofs (simplification), Kerkhoffs, Kerkhofs, Ker­kofs; génitif en -en: Kerckhoven. 1302 «Willemetde Kercove foulon», «Boidins fius Loys de Kerkove» LoiTournai, 1582 «Peter Kerckoff (orig. de Maaseik)» BourgLiège; nom d'origine: moy. néerl. kerkhof 'enclos autour de l'église, cimetière' ; comp. les nom­breux Delaite, Delattre, etc.

 

JG

Kerckx

Gén. de Kerck(e), forme courte de Van (der) Kerk(en) [FD].

 

JG

Kerckx

Gen. van Ker(c)k(e), korte vorm van Van (der)Kerk(en). 1398 Galle Kerk, Wervik (DEBR. 1970); 1710 Anna Kerx, Bilzen (SCHOE.).

 

FD

Kerdraon

Bretonse FN. Ker + Traon 'dal' (LE MENN).

 

FD

Kerels

Kerrels, cf. Keirle.

 

JG

Kerels

Zie de Keerle.

 

FD

Keren.van der

zie van Keer.

 

FD

Kerens

cf. Keerens.

 

JG

Keres

zie Caris.

 

FD

Kerf

Kerff, au génitif: Kerfs. Surnom de qqn qui a une balafre dans le visage : moy. néerl. fer/ kerve 'entaille', aussi 'morceau' (le NF aurait pu signifier 'bout d'homme'); Carnoy

170, explique par néerl. kerf 'cerfeuil', ce qui est moins probable.

 

JG

Kerf(fs)

Proven. Kerf.

 

EV

Kerf, de

Kerf(f), Kerfs: 1. BN voor iemand met een kerf, een snee, litteken in het gezicht. 1330 de Kerf,St.-N.; 1481-94 Marten de Kerf, Nieuwkerken (VS1977,409-418). - 2. BerBN van

dekerver; vgl. Carvers.

 

FD

Kerfyser

Kervyser, Kersyser: Zinwoord: die het ijzer kerft. BN van een ridder, krijger die in het ijzer (harnas, schild) kerft. Vgl. Taillefer. 1403 Willaume Kervisere, St-Amand (MORLET); 1638 Jan Kerfyser, Killem FV (VERGR. 1972).

 

FD

Kerfyser

Kervyser. 1403 «Willaume Kervi-sere» Saint-Amand, 1638 «Jan Kerfyser» Killem (Nord); soit surnom de métier d'après moy. néerl. kerfiser 'fer pour entailler', cf. Kerf, soit surnom phrastique de chevalier, de guerrier: die het ijzer kerft 'qui entaille, coupe le fer', comp. Taillefer [FD].

 

JG

Kergen

Prénom: Kerg, corresp. à l'all. Jörg, Georges?

 

JG

Kergen

Verscherpte en ontronde vorm van Gorgen? Of < Gerken?

 

FD

Kergenmeyer

zie Kerkmeer.

 

FD

Kerger

cf. Karger.

 

JG

Kergieter

zie de Keersgieter.

 

FD

Kerhofs

van de Kerhove, zie Kerkhof.

 

FD

Kérignard

Bretonse FN Kerignard, PlN in Sarzeau (Morbihan) of Keringar (Finistère).

 

FD

Kerinckx

Kerrinckx. Nom d'origine: néerl. keering 'action de tourner'.

 

JG

Kerinckx

zie Kerrinck.

 

FD

Keris

cf. Kairis.

 

JG

Keris

zie Caris.

 

FD

Kerjouan

Bretonse PlN: landgoed van Jouan, Jean.

 

FD

kerk

,,Eglise". Proven. N° 227. L. D. Kerk. Kerckx, Kerken. Fran­cis. : Kerkenne. Forme allem. : Kirchen. Kirsch. V. Guirsch.

 

EV

Kerk-

cf. Kerck-.

 

JG

Kerk, de

de Kerck, de Kerken: Korte vorm voor Van der Kerken. Zie Kerckx.

 

FD

Kerkaert

Kerck(h)aert, Kerchaert: Afl. van Van der Kerken. 1382 mer joncvrauwen Kerkaerds, Dentergem (DEBR. 1970).

 

FD

Kerkau

PlN (SA).

 

FD

Kerkem, van

zie van Kerkom.

 

FD

Kerken, van der

van Ker(c)k, Verkerk(en), Verker(c)ke: Verspreide PlN Ter Kerke, Kerk. 1280 Daninus de Kerke = Daninus de Ecclesia, Ip. (BEELE); 1286 Eustacii presbiteri de Beverne dicti de Kerke (DEBR. 1980); 1398 Jacob van der Kerken, Deinze (DEBR. 1970).

 

FD

Kerkene(e)rs

Kelkene(e)rs, Ker(c)kenaere: Mnl. kerkenaer: kerkdienaar, koster.

 

FD

Kerkeneers

Kerkeners, Kelkeneers, Kelkeners (par dissimilation). Dérivé du moy. néerl. kerkenaer (deux mots distincts) : soit employé d'église, soit carcan.

 

JG

Kerkens

Kerkenne: Kerreken, Br. dim. van kar. 1340 Ydanoie Kerkens, Bunsbeek (C.BAERT); 1485 Janne Kerreken, Mb. (A.BAERT).

 

FD

Kerkers

Surnom: moy. néerl. kerker 'carcan'.

 

JG

kerkhof

,,Aître, Jardin d'Eglise", ,,Cimetière". Proven. N° 227. (Proxim. du cimetière). Kerc(h)-, Ker(c)k-, Kirk- -(h)ove, -hof(f)s. (Van)De Kerckove (Kerkhove, Loc). Forme allem. : Kirchopff. Synon. : Delattre.

 

EV

Kerkhof, van (de(n))

van de(n) Kerc(k)hove(n), van de Kerckove, van de(n) Kerckhof, van de(n) Kerkhove(n), van de(n) Kerkove, (van der) Kerkhove, van Kerchhove, van de Kerhove, Kerckhove, Kerkhove(n), -hofe, Ker(c)khof(s), Ker(c)khoff(s), Kirkhove(n), Kircove, Ker(c)hove(n), Kerchoeve, Kerckhoove, Kerckhoeve, Kerhofs, Kerkov(r)e, Kerkoff, Kerkofs, van Kerkhove(n), (van) Kerc(k)hove(n), van Ker(c)kove(n), van Kerkchove, de Kerckove, de Kerc(k)hove: 1. Verspreide PlN Kerkhof: begraafplaats rond de kerk. 1205 S. Walteri de Atrio, Ktr. (DEBR. 1980); 1326 Jan van den Kerchove, Ip. (BEELE); 1423 Jan Kirchof (woont op het Sint-Quentinuskerkhof ), Ht. (GESSLER). - 2. PlN Kerkhove (OV), Kerkhoven (NB, NL, L). 1154 Ingelbertus de Kerchove (GN).

 

FD

Kerkman(s)

Kerckmans: 1. Mnl. kercman: geestelijke. - 2. Afl. van Van der Kerken.

 

FD

Kerkmeer

Karmeyer, Kergenmeyer, Kiermeyer, Kierme(e)r, K(i)ermaire, Kermer: BerN van de kerkmeier: meier in een kerkgebied, beheerder van kerkelijk goed. Vgl. D. Kirchmeier, Kerchmeier. Voor de vorrn Karmeyer, vgl. karspel, kerspel = D. Kirchspiel: parochie. Kierme(e)r wellicht Obd. Kirmer < Kirmeier (vgl. Kirmes < Kirchmesse: ker(k)mis). 1463 Andr. Kerchmaier, Villingen (BRECH.j; 1484 Martin Kirmer, Basel (DN). De famille is omstreeks 1700 uit Beieren gekomen en heeft zich in Ghoy bij Lessen gevestigd (Par. 1995,157).

 

FD

Kerkoff

Kerkofs, zie Kerkhof.

 

FD

Kerkom, van

van Kerkem, van Kerck(h)em: 1. PlN Kerkom (VB). 1364 Gillis van Kerchem, Cent (GSB); 1406 Segher van Kerrechem, Steenokkerzeel (PEENE). - 2. Kerkom (L). 1319 Adam de Kerchem, St.-Tr. (CSTI).

 

FD

Kerkove, (van (den))

zie van (de(n)) Kerkhof.

 

FD

Kerkovius

Latinisering van Kerkhof.

 

FD

Kerkovre

W. hypercorrect voor Kerkove.

 

FD

Kerkstoel

Vondelingnaam.

 

FD

Kerkvliet

Waternaam bij Polsbroek (U). 1649 Kerckvliet, Voorschoten (PDB).

 

FD

Kerkvoorde, (van (den))

(van (de)) Kerckvoorde, van Kerkvoort: PlN Kerkvoorde bij Evergem (OV). 136 e. Balduinus de Kerkforde, Cent (GN); 1477 Simon van Kercvoorde, Evergem (PBG 2).

 

FD

Kerle

cf. Keirle.

 

JG

Kerle, de

zie Keerle.

 

FD

Kerm(e), van

PlN Kermt (L). 1340 Wille van Kermt, Oplinter (C.BAERT); 1364 Wilhelmus de Kermpt, Ht. (GESSLER).

 

FD

Kermaire

zie Kerkmeer.

 

FD

Kermans

Kerremans, cf. Karremans.

 

JG

Kermans

V. Kar, Keer, Keur et CAR.

 

EV

Kermans

zie Karreman, Keerman.

 

FD

Kermarrec

Bretonse FN. PlN: gehucht, domein van de ruiter (DESHAYES, LE MENN).

 

FD

Kermer

zie Kerkmeer.

 

FD

Kermesse

Kermis(ch), -iche: BN naar de ker(k)mis, voor een kermisvierder of iemand die op kermissen optreedt. Vgl. Ndd. Selemisse, Vromisse, Hogemisse. 1353 Joh. Kercmisse, Hannover (NN).

 

FD

Kermis

,,Kermesse" (Fête du vil­lage). 1. Profess. N. d'un homme exerçant une fonction à cette occa­sion. — 2. N. de circonst. Enfant né à l'époque de la Kermesse. Syn. : Mesdah. (Ker)misdag. N° 301.

 

EV

Kermis

Surnom: moy. néerl. kermisse 'messe de la dédicace de l'église', d'où 'fête en général'.

 

JG

Kern

Kernen, Ke(e)rns, Kerren, -e(n)s, -is, Keren(s), Keeren(s), Kehren(s), Keirens, Cerrens, Kernus, Kirens: 1. Mnl. kern(e), keerne: kern, pit, zaadkorrel. BerBN. Of BN voor een puike kerel. D. Kern. 1539 Frans Keern, Aken-Aw.; 1561 Rein. Keeren, Valkenhurg-Aw. (AP). - 2. Patr. Keren < HN Quirinus. Vgl. Carrin, Ker(r)inckx.

Kerner: D. BerN van de voerman = Mnl. carrenere. 1392 Gillis den Carrenere van xxvi carren...te voerne, Ktr. (DEBR. 1958); 1355 Waltero dicto Kernere,Mech.(OARI).

 

FD

Kernel

génitif: Kernels. 1283 «Jeh. li Kernel, briseur de laine» = 1286 «Jeh. li Kernel, li drapiers» = 1287 «Jeh. li Kernel ki faitdras enforchiés», 1283 «PieresdeKemele,blaier», 1290 «Jehans le Keimel [= Kernel]» Dettes-Ypres; surnom métaphorique: moy. néerl. kernel 'chameau' (éventuellement nom d'en­seigne).

 

JG

Kero

zie Careels.

 

FD

Kerpel, de

Kerpeit, de Kelper, (van) Carpels, Kalpers: BN naar de visnaam, karper, Wvl. karpel of kerpel, Br. kelper. 1219 Henricum Carpre, WV (LEYS1951); 1385 Arnden Kerpers soen, Den Bosch (HB 490).

 

FD

Kerpel, van

PlN 1343 Carpen. 1357 (Henrick) van Kerpen,Bs.(BLOII).

 

FD

Kerpentier

zie Charpentier.

 

FD

Kerr(e)

zie Karre.

 

FD

Kerré

zie Carré.

 

FD

Kerre, van de

zie van (de) Keer.

 

FD

Kerrebroe(c)k, (van)

(van) Kerrebrouck, van Karrebroeck, Carrebrouck: PlN Karrebroek, Kerrebroek: moeras met teenwilgen; inlokeren, Aalst, Lebbeke (OV) (MVN1956,93,6), Oostkamp (WV). 1327 Wouter van Carrenbrouc; 1383 Jan Carrebrouc, Bg. (DF VII); 1370 Jan Cerrebrouc, Temse (DEMAN).

 

FD

Kerrels

zie de Keerel.

 

FD

Kerremans

zie Karreman, Keerman.

 

FD

Kerremanshoek

PlN naar de FN Kerremans.

 

FD

Kerren

-e(n)s, -is, zie Kern.

 

FD

Kerres

-is, zie Caris.

 

FD

Kerres

Kerris, cf. Kairis.

 

JG

Kerrikie

zie Crequy.

 

FD

Kerrinck

Ker(r)inckx: Patr. < HN Quirinus. Vgl. Carrin. 1468 Denis Kerrinx, Herent (ICC II).

 

FD

Kerryn

-ijn, zie Carrin.

 

FD

kers

,,Cerise". 1. Profess. Marchand de cerises. Kers(ch), Kersz. N° 131. — 2. Proven. Kerszbaum, Kerseleers. ..Cerisier" (L.D.). Kers(z)berg. ,.Colline des ceri­siers". N° 244.

 

EV

Kers

Kersse: 1. BerBN van de kersenteler of -handelaar. Vgl. D. Kirsch. 1454 Johannes Kers, Bilzen (SCHOE.). - 2. Evtl. Kers = Kerres.

 

FD

Kers(ch)

Kersz. V. Kaars et Kers.

 

EV

Kers(s)cha(e)ver, (van)

van Kershaver, Kerschaven: PlN Kersgaver: gaver waar waterkers groeit. 1360 Pieters lande van Kersgavere, Eksaarde (GYSS. 1963'); 1561 Fr. van Geerschaven, Borgloon (AP).

 

FD

Kersavond, van

-ont: BN Kerstavond, vgl. Kersdag. 1389 over Kerssavont (BOLSEE); 1552 Joannes Kessavent, Mech. (MULIV); 1584 Guille Kersavont, Aw. (AB).

 

FD

Kersbee(c)k, (van)

zie Kersebeeck.

 

FD

Kersberg(en)

Kersberger, Kerszberg: D. FN Kerschberg(er) < PlN Kerschberg (BEI). 1354 Heinr. der Kersperger (BRECH.).

 

FD

Kersbilck, van

-bulck, zie (van) Keersbilck.

 

FD

Kerscha(e)ver, (van)

Kerschaven, zie van Kersschaever.

 

FD

Kerschen

zie Kirschen.

 

FD

Kerschenbaum

Kerschbaumer, zie Kirschenbaum.

 

FD

Kerschgens

zie Kerstgens.

 

FD

Kerschieter, (de)

zie de Keersgieter.

 

FD

Kerschkamp

PlN Kirskamp in Velbert(NRW).

 

FD

Kerschot

Kersschot: PlN Ke(e)rschot in Hoogstraten en Rijkevorsel (A). 1340 Johannes Kerscoet, Tnh. (VERB.); 1397 Jan vanden Kerscote, Aw. (ANP).

 

FD

Kersdag

Naam van de kerkelijke feestdag: Kerstdag. Vgl. D. Weihnacht, E. Christmas.

 

FD

Kersebeeck, (van)

Kers(se)beeck, (van) Kersbee(c)k, Kèsebeeck, Kesbeke, van Kesbeeck, Kissembeek: PlN Kersbeek (VB): beek waar waterkers groeit. 1297 Willlelmus dictus de Kersbeka, Tn. (OATII); 1321 Goden de Kersbeke; 1372 van Henricke van Kersbeke, Tn. (C.BAERT).

 

FD

Kerseboom

Ke(r)sseboom, Karsseboom: 1. Naar de woonplaats bij een kersenboom of BN voor kersenteler. Vgl. Kerselaer(s), Kirschenbaum. 1281 lehan de Kersebome, Bg. (CG); 1303 vanBoudene Kerseboem, Oostende (VERKEST); 1336 Johannes Kersboum = 1364 J. Kersboem, Mtr. (SKM).-2. Een enkele keer reïnterpretatie van Kors (zie i.v.). 1721 Jan Dirks Kersseboom (zoon van) 1681 Dirk Leenderts Korsseboom (zoon van) Jan Adriaens Cors, Zevenhuizen (PDB).

 

FD

Kerselaer

Kerselaers, Kersselaers, Kers-claers [sic]. Nom d'origine: moy. néerl. kerselare 'cerisier'.

 

JG

Kerselaer(s)

Kerslaers, Kerseleers, Kersselaers, Keselaer, Keyseler, Kersclaers, Kesselaers: BN voor eenkersenteler of verspreide PlN Kerselaar: kersenboom. 1302 Nicolaus Kerselere, Vleitingen (SKM); 1400 Jan Kerselere, Tn. (C. BAERT); 1402 Coppen de Kersselere, Aw. (ANP).

 

FD

Kersema(c)kers

zie de Keersmaecker.

 

FD

Kersemaekers

cf. Keersmaekers.

 

JG

Kersemans

Kersmans. 1313 «Lambertus dietus Kersman» Bruxelles; nom de métier: soit du producteur ou du vendeur de cerises, néerl. kers 'cerise', soit var. de Karsman(s) (= chan­delier) [FD].

 

JG

Kersemans

zie Karsrnans.

 

FD

Kersgieter, de

zie de Keersgieter.

 

FD

Kershaver, van

zie (van) Kersschaever.

 

FD

Kersjes

Kerskens, zie Kerstgens.

 

FD

Kerslot

zie Kesteloot.

 

FD

Kersmaeker, de

Kersma(e)kers, Kersmackers, zie de Keersmae(c)ker.

 

FD

Kersmakers

V. Kaars.

 

EV

Kersmans

zie Karsrnans.

 

FD

Kersschot

zie Kerschot.

 

FD

Kersse

diminutif: Kerskens. Surnom: moy. néerl. kerse 'chandelle' ; mais peut aussi se rat­tacher au suivant. Cf. aussi Kerz.

 

JG

Kersse

zie Kaers, Kers.

 

FD

Kersse-

zie Kerse- of Keers-.

 

FD

Kerst

Kersten, Kerstenne (forme francisée), w. Kèrstène; génitif: Kerstens, Kersteens, Kestens (forme réduite). 1457 «Kerst» Hasselt, 1788 «Pierre Kersten» Othée; hypocor. du prénom Christiaen, lat. Christianus. Cf. aussi Corst, Korst.

 

JG

Kerst

zie Christ.

 

FD

Kersteman

Kesteman, Questeman,  Kasteman, Casteman, Castaman: 1. Pair. Vleivorm van Kerstiaan, Lat. HN Christianus. Vgl. D. Christmann; Kesteloot = Casteloot (< kerst = karst). 1389 bij Kersteman, VB (BOISEE); 1454 Willem Kersteman, Arneke-Bg. (PARM.). -2. Evtl. BN. Christen. 1220-40 Henrici Kerstinmannes, Cent (CG).

 

FD

Kersten

N. de baptême. ..Chrétien" (Verbe kerstenen, ..Christianiser"). Synon. : Christiaens.

 

EV

Kersten(s)

-enne, -eens, -ein, -eyns, zie Christyn.

 

FD

Kersters

zie de Keister.

 

FD

Kersteyns

1288 «Kerstijen li Lonc fils» Det-tesYpres; génitif du moy. néerl, kerstijn 'chrétien' (aussi prénom), de même thème que le précédent.

 

JG

Kerstge(n)s

Kerschgens, Keschtges, Keischgens, Kersjes, Kerskens, Karskens: 1. Patr. Dim. van Kerst, Christ < HN Christianus. Vgl. D. Christle, Christel, Krischke. 1550 Peeteren Kerstkins, Breda (HB143). - 2. Dim. van kerse: kers. BN voor kersenteler of-koopman. Vgl. D. Kirschenbeifier, -esser. FN Kirschke (Silezië). 1382 Marie Kerskens, Bs. (BLO VIII); 1404 Jaques Kersquin, Dk. (TTT).

 

FD

Kersting

zie Christyn.

 

FD

Kerstius

zie Corstius.

 

FD

Kersyser

zie Kerfyser.

 

FD

Kerszberg

zie Kersbergen.

 

FD

Kert

V. WARD.

 

EV

Kerte, de

Dekerte is wsch. een Wvl./Ovl. adaptatie van Descarte(s).

 

FD

Kerten

Simplification de Kersten; sinon sur­nom: moy. néerl. kerte 'frette de moyeu'.

 

JG

Kerten(s)

Wsch. var. van Kürten, Cortens.

 

FD

Kerteux

Var. par métathèse du NF Creteur, Cretteur; ou bien var. de Carteur, Carteus (= chartreux).

 

JG

Kerteux

zie Carteus.

 

FD

Kertland

zie Kirkland.

 

FD

Kervel, de

zie Carvers.

 

FD

Kervine

-yn, Kerwyn, zie Carvin.

 

FD

Kervyn

-ijn, Kerwyn, -ijn. 1317 «Jehan de Carvin» NécrArras, 1317 «Jehan Kervin de Saint Omer» Ypres; nom d'origine: Carvin, 994 «Caruin», 1173 «Karuin» (PdC) [FD].

 

JG

Kervyn

V. WARD (Wari).

 

EV

Kervyser

cf. Kerfyser.

 

JG

Kervyser

zie Kerfyser.

 

FD

Kerz

composé: Kerzmann. Surnom: Kerze 'chandelle' ; cf. Kersse.

 

JG

Kerzman(n)

D. BerN van de kaarsengieter.

 

FD

Kes(se)ler

1. Proven. Kessel (Loc. belge et holl.), avec suff. d'orig. N° 212. — 2. Profess. Kesler (nom allem.) ..Chaudronnier".

 

EV

Kesbeke

van Kesbeeck, zie (van) Kersebeeck.

 

FD

Kesbeulque, van

Kesbulg, zie (van) Keersbilck.

 

FD

Kesch

Kech. NF all., cf. 1327 «Walther der Keche» Bahlow 273; p.-ê. surnom: ail. keck 'hardi, audacieux, énergique' (Brech. II, 23).

 

JG

Kesch(e)

zieKeck.

 

FD

Keschtges

zie Kerstgens.

 

FD

Kesebeeck

zie (van) Kersebeeck.

 

FD

Kesel, (de)

zie de Kezel.

 

FD

Keselaer

zie Kerselaer(s).

 

FD

Keseman

zie Kaesemans.

 

FD

Kesen

Keisen, Kesenne, Késenne (formes francisées), Kessen. Prénom: génit. de Kees, Cornelis.

 

JG

Kesen(ne)

zie Caesens.

 

FD

Keser

Kézer, Kezer: BerN. Ndd. Keser = Kieser: keurder, proever. 1410 Gyse Keser, Mtr. (SKM).

 

FD

Késer

Keser, cf. Kaiser.

 

JG

Keskin

Patr. Dim. van HN Nicasius. ± 1400 VN Casekin, Ktr. (DEBR. 1958,231).

 

FD

Kesler

Kesseler, Kessler, Ketseler, Keyseler. Nom de profession: ail. Kessler 'chaudronnier'.

 

JG

Kesler

zie de Ketelare.

 

FD

Kesne(e)r

zie Kessner.

 

FD

Kesnig

PlN Kessenich (NRW, L).

 

FD

Kess(e)ler

zie de Ketelare.

 

FD

Kesse

Door ass. rs/ss < Kerse.

 

FD

Kesseboom

zie Kerseboom.

 

FD

Kessel

au génitif: Kessels. 1272 «Henricus cornes de Kesselle» CartValDieu, 1572 «Mathis Kesselle» BourgNamur, 1621 «Tilman van Kessel» BourgNamur, 1621 «Dirick Kessel (orig. de Bois-le-Duc)» BourgLiège; généra­lement nom d'origine: Kessel (fréquent en Belgique et aux Pays-Bas), également à Cler-mont-sur-Berwinne [JL, NFw2]; secondaire­ment, surnom: all. Kessel 'chaudron'.

 

JG

Kessel, van

Kessel(s), Kestel: PlN Kessel (A, NB, VB, L, NRW). 146 e. van Gilise van Kessele, Tn. (C. BAERT); 1404 Willem Kessel, Aw. (ANP); 1616 Anna de Kestelt = 1626 Kessel, Schelle (MAR.).

 

FD

Kesselaers

1. Inwoner van Kessel. 1584 Lazarus Kesselaer, Aw. (AB); 1655 Lucas Kesselaer, Sankt Vith; 1677 Nicolaus de Kesseler, Luxemburgensis (MUL VI). - 2. Door ass. rs/ss < Kerselaers.

 

FD

Kesseler

cf. Kesler, Kessler.

 

JG

Kessen(s)

zie Caesens.

 

FD

Kessner

Kessener, Kesne(e)r: Var. van D. FN Kastner, Kestner. Mhd. kastenaere, kestener: beheerder van de graanschuur (Kornkasten), inner van de graantienden, belastingen, rentmeester.

 

FD

Kest

1270 «Jehans de Kest» DettesYpres; p.-ê. simplification de Kerst; sinon, moy. néerl. kist(e) 'caisse'.

 

JG

Kest

Door ass. rs/s < Kerst.

 

FD

Kestel

zie Cristel, van Kessel.

 

FD

Kestel-

-eyn, -in, -y(e)n. 1. Situat, soc. ..Châtelain". N° 136. — 2. V. GAST.

 

EV

Kesteleyn

-in, zie Castelain.

 

FD

Kesteleyn

Kestelin, Kestelyn, cf. Kastelyn.

 

JG

Kestelier, (de)

Mvl. kenselier, Mnl. canselier, Pic. cancelier (zie i.v.): hoofd van de kanselarij, uitvaardiger van oorkonden, grootzegel-bewaarder, kanselier. 1395 Willekin Kenstelier, Ktr. (DEBR. 2000); 1406 Gheenin de Kenselier; 1412-19 Jan de Keinstelier=Jan de Keinselier, Ktr. (DEBR. 1958); 1511 Rogier Kestelier, Ktr. (KW).

 

FD

Kestelijn

-yn, zie Castelain.

 

FD

Kestelle

zie Cristel.

 

FD

Kestelo(o)t

Kersloot, Castelo(o)t, Cerstelotte: Patr. Kersteloot, dim. op -lot van VN Kerstiaan, Christianus. 1206 Pendere Crestelot, Atrecht (NCJ); 1280 Carsteloet Taleman = 1307 Kerstelot Taleman, Ip. (BEELE); 1397 Woutre Kersteloot = van Wouter Kesteloete, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Kesteloot

Réduction de: 1285 «Kerstelot Taleman», 1288 «Kerstelos li Naghellare Dettes­Ypres, 1426 «Kersteloet Danset» Courtrai, etc.; flamandisation de Christelot, diminutif de Chrétien.

 

JG

Kesteman

Kestman, Questeman. Réduction de moy. néerl. kersteman 'chrétien'.

 

JG

Kesteman

zie Kersteman.

 

FD

Kestemont

Kestremont, Kestremond. Nom d'origine: p.-ê. Costemont, à Ronquières (Ht).

 

JG

Kestemont

zie Kestermans.

 

FD

Kestenbaum

Keszten-, Kösten: D. PlN Kestenbaum: kastanjeboom.

 

FD

Kestens

cf. Kerstens.

 

JG

Kestens

zie Christyn.

 

FD

Kester

Kestre, au génitif: Kesters, Keusters; composé avec mon'.

 

JG

Kester, (de)

zie de Keister.

 

FD

Kesteren, van

PlN Kesteren (G) of Kester (VB). 1326 Henrico dicto de Castro, Overijse (PEENE1949); 146 e. Gielijs van Kestere, St.-Gillis (OSTYN).

 

FD

Kestermans

Keste(r)tnont, Kestremond, -mont: Afl. van Van Kester(en). 1389 Jan Kesterman, Everberg (BOLSEE); 1462 van Hennen Kesterman, Kh. (DEKEYSER); 1790 Franc. Kestemont, Gooik (CALUWAERTS).

 

FD

Kestermans

Keustermans, Ceustermans. Nom de profession: moy. néerl. coster 'sacristain' ; cf. Coster(s), Costerman(s).

 

JG

Kesternich

-ick. Nom d'origine: Kesternich, localité de Rhénanie.

 

JG

Kesternich

-nick: PlN Kesternich (NRW).

 

FD

Kesters

1. PlN Kester (VB). - 2. Zie De Keister.

 

FD

Kestier

1. Zie Questier. - 2. Var. van Kastier < Casier (med. F, Denys).

 

FD

Kesting

Door ass. rs/ss < Kersting; zie Christyn.

 

FD

Kestman

cf. Kesteman.

 

JG

Kestre

PlN Kester (VB) of var. van De Keister?

 

FD

Kestremond

-mont, zie Kestermans.

 

FD

Kesztenbaum

zie Kestenbaum.

 

FD

ketel

..Chaudron". Profess. Ketels, Ket(t)elle. Ketel- -air, -eer, -buters, -slegers. „Chaudronnier". Ketelbant. ..Cerceau de chaudron". N. d'un spécialiste. Forme allem. : Kes(se)ler. N° 189.

 

EV

Ketel(e), (de)

Quetel, Ketels, Kettel(s), Ket(t)elle, Ketelsen: BerBN van de ketelsmid. 1245 Lamberto Ketle, Har. (DEBR. 1980); 1398 Jan Ketel, Hulste (DEBR. 1970).

 

FD

Ketel, van den

Huisnaam De Ketel, naar het uithangbord van de ketelsmid of de brouwer (brouwketel). 1428 Joris vanden Keitele, Ip. (BEELE); 1505 Heyndric inden Ketel (SELS).

Ketelare, de; (de) Ketelaere, de Ketelacre, de Ketele(e)r, Ketelaar(s), -aer(s), -aerts, -eer(s), -ers, air(e), Kettelair, Kettler, Kess(e)ler, Kes(z)ler: BerN van de ketelaar, ketellapper, ketelsmid, D. Kessler. 1292 loes Ketellare, Bg. (CG); 1395 Michiel den Ketelare, Ktr. (DEBR. 1970); 1542 Gielis Keteleer, St-Omaars-Aw. (AP).

 

FD

Ketelaere

-aar, Keteleer, au génitif: Ketelaars, Ketelers. Nom de profession: néerl. kelelaar 'chaudronnier'; cf. aussi Ketelsle-gers.

 

JG

Ketelbant

1374 «Jan Bone diemen heet Ketel-bant» Grammont [FD]; néerl. ketel bmi 'cercle de chaudron', surnom de chaudronnier.

 

JG

Ketelbant

BerBN van de ketelbinder, kuiper, die hoepels maakt om ketels en vaten. Vgl. D. Fassbinder. 1374 Jan Bone diemen heet Ketelbant, Gbg. (SCHR.); 1376 Truda Ketelbantz, Mtr. (SKM).

 

FD

Ketelbuters

Nom de profession: moy. néerl. ketelboeter 'réparateur de chaudrons'.

 

JG

Ketelbutter, de

Ketelbu(e)ters: Mnl. ketelboeter, -bueter: ketellapper. BerN. 1245 uxor Ketelboeters, Izg. (DEBR. 1980); 1387 Guen Ketelbuetere van pannen ende ketelen te hermekene ende te stoppene (BAERT).

 

FD

Ketele

Kettel, Kettelle, au génitif: Ketels, Kettels. Surnom de profession: moy. néerl. ketel 'chaudron'.

 

JG

Keteleer

Ketelers, cf. Ketelaere.

 

JG

Ketellapper

BerN van de ketellapper.

 

FD

Ketelslagers

Ket(t)elslegers, Keterslegers: BerN van de ketelsmid.

 

FD

Ketelslegers

Kételslegers, Keterslegers.Nom de profession : chaudronnier, littér. batteur de chaudron.

 

JG

Keten

zie Quétin.

 

FD

Keter, de

Keters: Onduidelijk. 1422 Roelant de Ketre, St.-Win. (VERGR. 1968). Vgl. 1392 Clais van Cuertrike dit Keeterzwijn, Ip. (BEELE).

 

FD

Kethulle, de la

Catulle: PlN Keithulle in Huise (OV). 1295 Marie de Keithulle, Pittem; 1392 Jehan de Keythulle chanoines = 1397 Ketulle, Ktr.; 1398 Olivier van den Keythulle = 1394 O. dele

 

FD

Ketin

Kettin, w. (Montegnée) Kètègn'; sans doute aussi Quetin, Quétin. Pour ces NF, on a imaginé une réduction par aphérèse du NF Secrétin (cf. M. Ponthir, DBR 12, 65) ou une var. de Quintin, Quentin, w. Qwèlin, mais ces deux hypothèses soulèvent des difficultés phonétiques (absence de r pour la 1", de w pour la 2e). J. Lechanteur propose d'y voir un hypocor. de Kèt 'lène, forme anc. de Catherine (DL), soit l'équivalent de Catin; comp. lèpre-nom fém. Ketton, Caton: 5.11.1652 «Ketton vefve Jean Bya» (not. Prion, Lg, 174v°) [JL, NFw].

 

JG

Ketin

Kettin, w. (Montegnée) Kètègn'; sans doute aussi Quetin, Quétin. Pour ces NF, on a imaginé une réduction par aphérèse du NF Secrétin (cf. M. Ponthir, DBR 12, 65) ou une var. de Quintin, Quentin, w. Cwètin, mais ces deux hypothèses soulèvent des difficultés phonétiques (absence de r pour la 1", de w pour la 2e). J. Lechanteur propose d'y voir un hypocor. de Kèt 'lène, forme anc. de Catherine (DL), soit l'équivalent de Catin; comp. lèpre-nom fém. Ketton, Caton: 5.11.1652 «Ketton vefve Jean Bya» (not. Prion, Lg, 174v°) [JL, NFw].

 

JG

Ketin

zie Quétin.

 

FD

Kets

cf. Kaerts.

 

JG

Kets

zie Kaerts, Kats.

 

FD

Kets, (van)

PlN Kets (NH). 1340 Pétri quondamdicti Kets, Landen (C. BAERT); 1374 Clause van Kets, Aw. (VLOEB.); 1421 Lysbet van Kets, Her. (DERCON).

 

FD

Ketseler

cf. Kesler, Kesseler.

 

JG

Ketser

Katsers, Katzer: 1. BerN. Mnl. ketser: onderverkoper, koopman. - 2. BN voor een kaatser, balspeler. 1389 Gille de Caetsere.Ip. (BEELE).

 

FD

Ketser

Surnom: moy. néerl. ketter, ketser 'héré­tique ; pauvre diable' ; ou bien nom de métier: moy. néerl. ketser 'négociant de seconde main, marchand ambulant' [FD].

 

JG

Ketsman

Keytsman. Soit dér. en -mon de Van Kets, soit surnom de marchand, de camelot, cf. Ketser (ci-dessus).

 

JG

Ketsman

Keytsman: 1. Afl. van Van Kets. - 2. BerN van de ketser; zie Ketser.

 

FD

Ketsman

Proven. Geetsman. ,,(De la région) de la Cette".

 

EV

Kett(en)mann

BerN van de smid die kettingen maakt.

 

FD

Kettel(le)

Kettels, zie Ketels.

 

FD

Kettelair

zie de Ketelare.

 

FD

Kettelslegers

zie Ketelslagers.

 

FD

Kettenhoven

PlN Kattenhofen (Moselle).

 

FD

Kettenis(z)

-iss, de Kettenis, Kathenis, Cathenis: FIN Kettenis (LU). 1377 Thys van Ketnisse, Keulen (BLO VII).

 

FD

Kettenmeyer

Ontronde reïnterpretatie van Obd. Kottemeier: eigenaar van een kotte: graanschuur. FNKettemer(BRECH.).

 

FD

Kettenmeyer

Profess. ,,Métayer du sieur Gathon".

 

EV

Ketter

Ketzer: BN Mnl. catter, D. Ketzer: ketter, iemand die afwijkende meningen verdedigt, ongelovige, slecht mens. 1299 Johanne Cattere, Bg. (VERKEST).

 

FD

Ketterer

Metr. < Katharina (BRECH.)?

 

FD

Ketteridge

E. Patr. Germ. VN ketil-rîk, Ags. Cytelric. 1317 Roger Keterych, Essex (REANEY).

 

FD

Ketteritzsch

Ontrond < PlN Kôtteritzsch (BKECE).

 

FD

Kettermans

zie Quaterman.

 

FD

Kettin(g)

zie Quétin.

 

FD

Kettler

zie de Ketelare.

 

FD

Kettmann

zie Kettenmann.

 

FD

Ketzer

zie Ketter.

 

FD

Keubers

zie de Kuiper.

 

FD

Keucker

zie de Koker.

 

FD

Keufgens

Dim. van Mnl./Mnd. kuve: kuip, vat. BerBN van de kuiper.

 

FD

Keuhenne

V. Queue.

 

EV

Keuk

zie Kuyk.

 

FD

Keukelaer(e), de

-lare, -leere, -laire, -leire, Keukelaar, -leire, -lier, de Keuckelaere, -leire, de Ceukeleer, -laere, -laire, -leire, -lier, de Ceuckelaere, -leire,-lier, Cukelaire, Kokelaere, Co(c)kelaer(e), Coquelaere,ilt Koekelaere, -loere, Koeckelaers, Cokelaere, Kokenler: Mnl. cokelare: tovenaar, goochelaar, D. Gaukler. 1378 Petrus Kokelare = 1393 Piètre den Keukelare, Ktr.; 1398 Mergueriete Kuekeleers, Aarsele (DEBR. 1970); 1385 Jan Koekelarts, Den Bosch (HB 489).

 

FD

Keukelaere

cf. Cokelaere.

 

JG

Keukeleire

V. Koek et Koekel.

 

EV

Keukelin(c)k

-ling: 1. Zie Coquelin. - 2. Ook var. of afl. van Keukelaere. 1647 Joos de Kuekelaere = Joos Kuekelynck, Bg.; 1664 Jan Kuekelaere = 1665 Jan Keuckelinck; 1689 Elisabetha de Ceuckelaere =1690 E. Ceuckelincx, Sint-Joris-ten-Distel (med. R.Debbaut,Gent).

 

FD

Keukelinck

Keukeling, Keukelink. Surnom, dérivé de koekel, dimin. de moy. néerl. koek 'gâteau', d'où 'motte, sommet de forme arron­die'; cf. moy. fr. cucquelin 'sorte de gâteau' FEW16, 342b.

 

JG

Keuken.van der

van Kueken, van Kuiken: BerN voor de kok, iemand verbonden aan de keukendienst, aan een gaarkeuken. Vgl. (de) Kok. 136 e. Michael de Cokene, Symoen van der Cokenen, Cent (GN); 1339 Diedericke vander Kuekenen, Cent (RSGI); 1389 Jacob vander Kuecken, Diest (HB 334).

 

FD

Keukenne

Peut-être surnom: moy. néerl. cokene, cuekene 'cuisine'.

 

JG

Keukens

zie Kiekens.

 

FD

Keuker

zie de Koker.

 

FD

Keule-

-mans, -neer. Proven. ,,De Cologne" (Loc. allem.) ou ,,De Kolen" (Loc.).

 

EV

Keuleers

Ceuleers. Var. de Colaerts, avec voyelle palatalisée o > eu [FD].

 

JG

Keuleers

Keulers, Keuller, Ceulaers, Keulartz, Ceule(e)rs, Cuelers, de Ceulaer, de Keulhart, de Ceulaerde, de Ceular, Culer: Patr. Var. met gepalataliseerde vocaal (o/eu) van Colaerts. Zie Collaert(s). 1593-1796 Ceulaer(t)s = Ceule(e)rs = Co(e)laer(t)s = Co(e)le(e)rs = Colaas = Keule(e)rs, Pw.(Midd. 1975,106); 1576 Matthijs Keuleers, St.-Tr.-Aw.(AP).

 

FD

Keulemans

Ceulemans. Nom d'origine: habitant de Cologne (néerl. Keulen), mais aussi var. de Cooleman(s).

 

JG

Keulemans

Cueleman(t)s, Culemans: 1. Afl. van PlN Keulen (NRW): Keulenaar. 1294 Colenman, Tn. (LIND. 1964); 1481 Ruelen Cuelmans, Lv. (HB 561). Zie ook Keulenaer(s). - 2. Patr. Var. van Colemans, afl. van Nikolaas. 1624 Maria Keulemans = 1627 Coolmans, Schelle; 1641 Cornelis Claessen = Cornelis Keulemans, Reet (MAR. II); 1570 met Aerden Colemans = Aert Culemans, Edegem (SELS). Zie Colman(s).

 

FD

Keulen

Ceulen. Nom d'origine: néerl. Keulen, fr. Cologne.

 

JG

Keulen

zie Koolen.

 

FD

Keulen, van der

zie van der Kuylen.

 

FD

Keulen,(van)

(van) Ceulen, van Colen, van Kolen, van Kol(l): PlN Keulen (NRW). 1370 Onreit van Keulne, Ip. (BEELE); 1397 Hans van Keullene metser, Ktr. (DEBR. 1972); 1406 Jans lant van Colene,Lv.(PEENE).

 

FD

Keulenaer(e), de

(de) Keuleneer, de Keuleneir(e), -eers, -er, de Kueleneer, Keulenner, Ceulenaere, -aers, -ers, (de) Ceulenaer, -eer, de Ceulener(s), -eere, -eire, Cuelenaere, Cul(e)naire, Deculenaire: Keulenaar, afkomstig van Keulen. 1268 Willikinus Colnare; 1374 Honnoreit van Cuelne = Honoreid le Cuelnare, Ip. (BEELE).

 

FD

Keulenaere

Ceulenaere. Ethnique: néerl. Keu-lenaar, habitant de Cologne.

 

JG

Keulenbroeck, van

zie van Ceunebroeck(e).

 

FD

Keulers

Keulhart, Keuller, zie Keuleers.

 

FD

Keun

Keune(n), zie Koen, Konijn.

 

FD

Keunebrock

van Keunebrouck, zie van Ceunebroeck(e).

 

FD

Keunen

Koenen, Koonen, Koeune, Kuenen. Var, de Coenen (très fréquent), génitif de l'an-thropon. gerrn. Cono.

 

JG

Keunens

V. CON.

 

EV

Keuninck

Ceuninck, Keuninckx, cf. Koning, -inck.

 

JG

Keuninck

-inckx, -ingk, -ings, -ique, zie (de) Koning.

 

FD

Keunings

V. Koning et CON.

 

EV

Keup

Koop, génitif: Keups, Keuppen, Keuppens, Kuppens. Var. de Coppen(s), hypocor. de Jacob.

 

JG

Keup

V. Kuip.

 

EV

Keup(s)

zie Cop.

 

FD

Keupers

zie de Kuiper.

 

FD

Keuppen(s)

zie Coppyn.

 

FD

keur

,,Charte, Loi". 1. Proven. Bien ayant fait l'objet d'une charte. Keur, Ker(r). Keurvels, ..Champs de la Keure", Ceurvorst, ,,Bois seigneurial de la Keure". — 2. Pro­fess. ..Homme de loi". Keur, Ker(r). Keure-, Ker-, Co(o)re--manfs), -mennen. N° 131.

 

EV

Keuremans

cf. Cooreman(s).

 

JG

Keuremans

-menne(n), zie Cooreman(s).

 

FD

Keuren

zie Coorens.

 

FD

Keurlinckx

Ceurlinx: Keurlingen waren door het lot aangewezen soldaten (LG1984,412). Maar wellicht gaat het om een var. van Curinckx (met diss. r/rl en invloed van het -ling-suffix). 1501 Jacobus Korlinghe, Wervik (MULIII); 1584 Jaspar Cuerlinck, Aw. (AB).

 

FD

Keurvels

zie Korver(s), Ceurvels.

 

FD

keus

..Choix". Proven. ,,Lieu d'élec­tion". Kies, Kiesecoms. „Agglomé­ration de choix".

 

EV

Keus

zie Kuse.

 

FD

Keus(s)er

zie Kuyser.

 

FD

Keust-

cf. Kest-.

 

JG

Keuster-

-mans, -s. V. Koster.

 

EV

Keuster, (de)

Keusters, zie de Koster, de Keister.

 

FD

Keustermans

zie Costermans.

 

FD

Keut-

-en, -erickx, Keutter. V. GOD.

 

EV

Keuten

zie Kuiten.

 

FD

Keuter

au génitif: Keuters. Surnom: limb. keuterboer 'paysan servant à pied dans l'ar­mée', dérivé de kat (cote) 'hutte', ou de cat (cateel) 'bétail' (cf. BTD 29, 274).

 

JG

Keuter(s)

zie de Coter.

 

FD

Keuterick(x)

Ceut(e)rick(x), Kotteri(n)k: Afl. van Mnl. coter, keuter: bewoner van een kleine boerderij, keuterboer. 1374 Jan Coterie; Peeter Kueteric, Gb. (SCHR.); 1396 Gillis Kueteric, Overboelare (DE B.).

 

FD

Keuterickx

cf. Ceuterick(x).

 

JG

Keutgen

au génitif: Keutgens, Koetgens, Kuetgens; var.: Keutiens. Peut-être réduction d'un dimin. de *Keurt, Kurth, hypocor. de Conrad.

 

JG

Keutgen(s)

Keutiens, zie Kuetgens.

 

FD

Keuwer, de

Afl. van Mnl. cuwe, keuwe: kuip, vat. BerN van de kuiper. 1374 Trise Cuwers, Ktr. (V f" 27); 1396 Jan de Cuwere, Denderleeuw (DE B.).

 

FD

Keuwet

-ez, zie Couet.

 

FD

Keuwet

Keuwez, Kowet, Quewet, Quewez. 1419 «Andrui Kewet» Nivelles, 1711 «Pierre Quewet» Wavre; surnom: dimin. de keitwe 'queue', ainsi w. nam. Icèwèt 'poêlon à man­che', borain kewet 'petit poêlon', etc., corresp. à fr. couet FEW 2, 526b, p.-ê. avec des sens dérivés, métaphoriques, mais pas nécessai­rement obscènes. Cf. aussi Cowet, Coué.

 

JG

Keuwet

V. Cawe.

 

EV

Kevelaer(ts)

-aers, -aars, Keevelears: Afl. van Mnl. kevel: tandeloos. BN. 1281 Hannin fïlius Hugonis Kevelart, Nieuwmunster (HAES. 1957); 1397 Michiel de Kevelere, Aw. (ANP).

 

FD

Kevelaer, van

PlN Kevelaer (NRW).

 

FD

Kever

..Hanneton". Proven. L.D. Kevers, Kebers, Kaivers. N° 295.

 

EV

Kever

w. verv. Kêveur; génitif: Kaivers, Kevers, Kévers (NF fréquent dans le N.-E. de la prov. de Liège et toponyme à Hombourg), Kivers. Surnom (au génitif): néerl. kever 'han­neton', d'où au figuré 'étourdi'.

 

JG

Kever(s)

de Kever, Kaivers: BN naar enige gelijkenis of verband met een kever. 1280 Lambinus Kever, Ip. (BEELE).

 

FD

Kevereyn

-rijn, zie Quévrain.

 

FD

Key

1465-66 «Gille [Stots dit] le Key» Taille-Hoves; surnom: moy. néerl. kei 'caillou'; ou bien cf. Kay. Keyaert, au génitif: Keyaerts. Surnom: moy.  néerl. keyaert 'sot', cf. Kayaert. Keydener, au génitif:  Keydeners.  Peut-être forme simplifiée de moy. néerl. crudenaer, néerl. kruidenier 'marchand d'épices'. Keyen, au génitif: Keyens. La fréquence du nom rend douteuse la glose de Carnoy citée sous Kayen(s); il pourrait s'agir d'un hypocor. féminin, soit de Catherine (cf. Kay), soit de

Claire qui est w. keye ou këye, à Aische-en-Refail (cf. BTD 12, 1939, 186).

 

JG

Key

Keij, Keyen, Keijen, de Key(e): BN naar een of andere gelijkenis met een kei. Wellicht voor een kale. Voor Kiliaan bet. keye: dwaas. Vgl. Keyaert(s). Wvl. kei: gierigaard, koppigaard. 1281 Hanninus Keie, Ip. (BEELE); 1289 Henricum Keie, Kales (GYSS. 1963).

 

FD

Key-

-aerts, -en, -enbergh, -molen, -vaert. V. Kei.

 

EV

Key(n)sabyl

zie Quinzebilles.

 

FD

Keyaert(s)

-aertz, Keijaerts, Keijer(t)s, Keyer(t)s: 1. BN. Mnl. keyaert: zot, gek, dwaas. Vgl. Key. 1293 magistri Egidij Keiards, Bg. (CG); 1358 Walthero dicto Keyaert, Schaarbeek (OSTYN). - 2. Verkort < Van de Keyaert. PlN Keiaard: plaats met keien (vgl. Callewier). In 1139 verpacht Godart, zoon van de graaf van Loon, de Keyartmolen aan Arnoud van de Keyaert, Bree (med. L. Laveaux, Kinrooi). 1368 Aert van den Kayaerde, Mech. (HB 679)- ~ 3- Gedenasaleerde uitspr. van Keyngnaert (zie i.v.). Vgl. de PlN 1447 Keynjaert, in Oudenburg Keiaard uitgesproken (GYSS. 1950).

 

FD

Keybeck

zie Kaibeck.

 

FD

Keyberg(h)

(van) Keyenberg(h), (van) Keijenberg(h): 1. Verspreide PlN Keiberg. Maar deze Br. FN gaat wsch. op een Br. PlN terug, b.v. 1328 supra Keybergh, Lv. 1323 Cristiano dicto Keybergh = 1324 Christian! dicti de Keyberghe, Lv. (OATIII).

- 2. Keienberg soms dial. < 1340 Coudenberghe, Kumtich (Nk. 1993,139).

 

FD

Keybus, van den

van de(n) Keijbus: PlN Keibus(ch) o.m. in Dikkebus (WV). 1280 Laurentii de Keibusch; 1377 Casin van den Keybussche, Ip. (DF VII).

 

FD

Keydener(s)

Keijdener(s): Wellicht adaptatie van D. Kà'tner: keuterboer.

 

FD

Keyenberg(h), (van)

zie Keybergh.

 

FD

Keyer(t)s

Keijer(t)s, zie Keyaert(s).

 

FD

Keyerman

zie Koyermans.

 

FD

Keyeux

Keeux, Kéeux. 18e s. «Lambert Keeu» Liège, 1731 « Léonard Keyeux » Lambermont ; p.-ê. nom d'origine, de w. so kèyeû, topon. à Micheroux; ou bien, comme Kay eux, de w. liég. cayeû (sous sa forme verviétoise, d'après Renard, BTD 26, 261), dér. de cayf 'posséder une femme' DL 141.

 

JG

Keyeux

zie Cayeux.

 

FD

Keygnaert

zie Caignaert.

 

FD

Keyken(s)

Keijken(s), Keikens: Dim. van Key. BN. 1385 Johannis dicti Keykens, Tg. (TYTGAT); 1368 Jan Keikin, Oud. (WALRAET).

 

FD

Keyl(en)

Keyls, zie Keil.

 

FD

Keym

Proven. Keiem. Loc.

 

EV

Keymacker

BerN van de kaaimaker; stratenmaker. Vgl. Caeymaex. 1502 van Jannen de Wilde kaeymakere, Lv. (HB 621).

 

FD

Keymeulen

Keymolen. Nom flamand d'ori­gine, formé de kei 'caillou' + molen 'moulin'.

 

JG

Keymis

Peut-être var. de Kimesse.

 

JG

Keymis

zie Keimes.

 

FD

Keymolen

cf. Keymeulen.

 

JG

Keymolen, (van)

(van) Keymeulen, (van) Keijmolen, Keijmeulen, van Ke(ij)meulen, Keymol, Keimeul, Ceymolen, Ceymeulen, Keymolden: PlN Keimolen in Kaster (WV) en Kruishoutem (OV). 1637 Jan Keymeulen, 1660 Pieter van Keymolen, Aalst (GAUBL. 1971).

 

FD

Keyn, de

de Keyne, Dekeijn, Dekein(e), Kein: 1. Vl. adaptatie van De Kain. Zie Dequin. - 2. Misschien adaptatie (met vertaling van Iw.) van Pic. Lekain : Lechien, de Hond. Zie (de) Kien. -

3. Evtl. Vl. adaptatie van Duquaine. Zie Duchêne.

- Lit.: A. VAN LOEY, Propos sur l'origine du nom 'De Keyn'. Bull. Classe Lettres et Se. raor. etpol.Acad. roy. Belg. 1983,18-26. - ID., De naam De Keyn. TT1983, 131-2. - F. K.M. MARS, Ibid. 219-220.

 

FD

Keynaert

zie Caignaert.

 

FD

Keynen

zie Kenens.

 

FD

Keyngnaert

zie Caignaert.

 

FD

Keynsabyl

cf. Kinsabil.

 

JG

Keyrel, de

zie de Keerle.

 

FD

Keys-

Keyz- -er. V. Keizer.

 

EV

Keysder, de

zie de Keister.

 

FD

Keyseler

cf. Kes(s)ler.

 

JG

Keyseler

zie Kerselaers.

 

FD

Keyser

Keysers, cf. Kaiser.

 

JG

Keyser(s), (de)

zie (de) Keizer.

 

FD

Keyserwer, van

zie van Keyzerswaard.

 

FD

Keyster, de

zie de Keister.

 

FD

Keytsman

cf. Ketsman.

 

JG

Keytsman

zie Ketsman.

 

FD

Keyzer, (de)

zie (de) Keizer.

 

FD

Keyzerswaard, van

van Keyserwer: PlN Kaiserwerth (NRW). 1441 Johannis Keysersweerde canonid sancti Andrée Coloniensis, Tg. (TYTGAT).

 

FD

Kezel, de

de Kesel(e), Kesel: BN Mnl. kezel: kiezelsteen, kei. Vgl. Key, D. FN Kesel = Kiesel, Kissel(stein), Kisling. 1474 de Kezele, Mech. (IAY IV); 1477 Fr. de Kesele, Wondelgem (PBG).

 

FD

Kezer

zie Keser.

 

FD

Khan

Spelling voor Kan?

 

FD

Kibbe

Kiebbe: 1. Patr. Bakernaam. 1282 Thomas filius Kybben, ZH (CG); 1382 Pétri Kibbe, A'dam (OA 262). - 2. Var. van Kiepe?  

 

FD

Kibel

Zie Kubel.

 

FD

Kicheleer

BerN D. Kiechler, Zwabische ontronde vorm van Küchler: koekenbakker. 1517 Ulr.

 

FD

Kichelmächer

D. dial. ontronde vorm van Küchelmacher: koekenbakker. BerN. Vgl. Kicheleer.

 

FD

Kick(x)

Kicq, Ki(e)k, Kiec, Kix: Afl. van ww. kikken:

een kik geven. BN voor een zwijgzaam iemand? 1281 Walterus Kic, Ossenisse (HAES.); 1299 Coppino Kic, Bg. (VERKEST); 1302 Jan die Kic, Bg.(JACOBS 179).

 

FD

Kickartz

zie Kinkartz.

 

FD

Kicken

Kieken, au génitif: Kickens, Kieckens, Kiekens. Surnom de marchand de poulets: sud-néerl. kieken, néerl. kuiken 'poulet'; cf. aussi Kuyken.

 

JG

Kicken(s)

zie Kieken(s).

 

FD

Kickert

zie Kikkert.

 

FD

Kidey

zie Quidet.

 

FD

Kie, de

zie Dekie.

 

FD

Kiebach

Ontronde vorm van D. PlN Kühbach (BEI).

 

FD

Kiebbe

zie Kibbe.

 

FD

Kieber, de

zie de Kieper.

 

FD

Kieboom

-ooms. Nom d'origine: moy. néerl. kien + boom 'pin, sapin' (Carnoy 162).

 

JG

Kieboom, van den

Kieboom(s): PlN Kieboom < Kienboom: dennenboom, sparrenboom. 1404 Henricus van den Kieboome, Mech. (GPM); 1410 Lijsbet van Halle alias vanden Kyeboeme, Aw.

(ANP).

 

FD

Kiec

zie Kick(x).

 

FD

Kiechler

Riedlingen (BRECH.).

 

FD

Kieck-

-en(s), -eman. 1. V. Kieken. — 2. V. WID (Wtk).

 

EV

Kiecken(s)

zie Kieken(s).

 

FD

Kieckens

cf. Kicken(s).

 

JG

21:55 Écrit par Johan Viroux | Lien permanent | Commentaires (0) |  Facebook |

Les commentaires sont fermés.