05/10/2012

H-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

Huffel, van

van Huff(e)len,van Hufel, van Hoffelen, van Uffel(en), van Offel(en), van Offeren, van Oeffel(en), van Nuf(f)el, van Nuffel(l)e(n), Wanuf(f)el, Wanufelle: PlN Huffel: heuvel. Steenhuffel (VB). Huffel in Loenhout, Tnh. (A), Linkebeek, Opwijk (VB), Wieze, St.-L.-Houtem (OV). 1227 Weitinus de Hufflo, Munkzwalm (GN); 1340 Walterus de Huffele, Tnh. (VERS.); 1369 Tielmans vanden Huffele, Diest (HB 369); 1465 Willem van Uffel = 1468 Willem van Nuffele, Aarts. (MAR.). - Lit.: J. LINDEMANS,Va« Nuffel. ESBr. 1951), 242-264.

 

FD

Huffeltaire, van

zie van Effelterre.

 

FD

Huffmeijer

zie Hofmeyer.

 

FD

Hufkens

cf. Hoefkens.

 

JG

Hufkens

V. Hoeve.

 

EV

Hufkens

zie Hoefkens.

 

FD

Hufschmitt

D. BerN van de hoefsmid.

 

FD

Hug

V. HAD (Hak).

 

EV

Hug

zie Hugo.

 

FD

Hug-

Hugu-. Thème de l'anthrop. germ. Hugo, cf. Hu-, Huw- pour l'évolution romane, et Huyg- pour les formes diphtonguées germa­niques.

Forme simple: Hugo. 1538 «Hugho de Coreau» BourgNamur, 1540 «Hugho Gaillet» Boussoit.

» Forme affaiblie néerl.: Huge, Huughe. 1276 «Hughe Vlaminc», 1283 «Jehans Hughe» DettesYpres, 1283 «Gosuinus dictas Huge» CartValDieu, 1287 «Hughes li Lodgietere» DettesYpres; au cas oblique: Huggen. a Formes romanes : Hughes, Hugue, Hugues. 1240 «maistre Hugue» St-Hubert, 1280-81 «Hughes de Lille», 1302 «Hugues de Tou-louze pèletiers» LoiTournai, 1528 «Huge del Vaulx» CartCiney, 1534 «Hughes de Tonton» BourgNamur, 1612 «Hugue Pinpurneau» TerriersNamur.

Au cas oblique: Hugon, d'où les dérivés: Hugonnard, Huguenot. s: Dérivés: Hugard [aussi nom d'origine: Hoegaarden (Brabant), w. ougâr]. - Hugaux [qui peut aussi noter Hugo]. - Huguet. 1275-76 «Jakemins cousins germains Hug(u)et Mauchiou» RegTournai, 1515 «Denis Hu­guet» BourgNamur, 1602-3 «Martin George dict Huguet le joeusne» TerriersNamur. -Hugot [qui peut aussi noter Hugo]. s Double dérivé en -elot: 1288 «Huguelot Piet de soile», 1289 «Huguelos li Rous» Det­tesYpres.

 

JG

Hugaert(s)

-ard, Hugaes, Ugas, Huegaerts, Heugaerts, Huyga(e)rts, Hougaerts, Hoegaer(t)s, -ars, Hoogaert(s), -aers, -aars, Ho(o)gers: Patr. Germ. VN hug-hard Verstand-sterk' of een afl. van een hug-naam. 1340 Arnoldi Hugardi=Art Hugarts; 1340 Walteri quondam dicti Hoegaert, Raatshoven (C. BAERT); 1388 Jacques Hougard (MARCHAI).

 

FD

Hugaerts

cf. Hoegaerts.

 

JG

Hugain

Patr. Zoals E. FN Huggins, vleivorm van Hugo. 1200 Reginaldus fs. Hugin (REANEY).

 

FD

Hugault

-aus, -aux, zie Huaud.

 

FD

Huge

Huge, Huget [s'il ne note pas Huguet]. Peut-être surnom: huget, diminutif d'anc. fr. huge 'huche, coffre' FEW 4, 519b.

 

JG

Huge

zie Hugo.

 

FD

Hugé

Huge, zie Huget.

 

FD

Hugebaert

Hugbart, Huquebart, Huygebaer(d)t, Huyghebaert, Huijg(h)ebaert, Heugebae(r)t, -beert, Heughebaert, Heuguebart: Patr. Germ. VN Hubrecht. 1409 Maertin Hueghenbaerd, Waasten (JAMEES).

 

FD

Hugebaert

Hughe-, cf. Heugebaert.

 

JG

Hugelier

Huggelier, Huvelie(r), Huyg(h)elier, Huijghelier: Afl. van Ofr. huchel, hugel: koffer (HERB.). BerN voor de maker ervan. Of < Huclier?

 

FD

Hugelier

Nom de profession : fabricant de hugel (anc. flandr.), huchel (anc. fr.) 'coffre, huche' FEW 4, 519b; comp. 1269 «Pieres douCelier li hugiers» ChartesHainaut, 1279 «Martinsli Hugiers» ComptesMons, 1472 «le Hugier nome Fransoy» DénChiny, 1561 «Françoise la Hugiere » DénFlorenville.

 

JG

Hugemans

Huygemans: Patr. Afl. van VN Hugo. 1296 Malet Hugheman, Kales (GYSS. 1963); 1392 Hugheman de Gagheldonc, Breda (HB 128); 1397 Peter Huyghman, Aw. (ANP).

 

FD

Hugens

Huggen, zie Hugo.

 

FD

Huger

Huger: Patr. Afl. van VN Hugo; vgl. D. Hauger. Of hug-hari, zoals Huguier.

 

FD

Huget

H(o)uguet, Hugé, Huge, Huet, Hué, Hu(w)ez, Huwet(te), Huwé, Houet, Hoët, Hoé, Hoez, Hoëz: Patr. Rom. dim. van Germ. VN Hu(g)e. ±1300 Huguet l'essenglier = Hue l'escenglier, Parijs (MICH. 1927); 146 e. Hughe dit Huet de Hacuer, Huwet de Warnant, Luik (BODY).

 

FD

Hugh-

cf. Hug(u)-.

 

JG

Hugh(es)

Patr. E. Vorm van de Germ. VN Hugo.

 

FD

Huglo

Patr. Hugelot, vleivorm van Hugo. 1215 Hugheloto = 1217 Hughelotus Vos; 1336 Lamberto Hugheloot, Ip. (PSM).

 

FD

Hugo

cf. Hug(u)-.

 

JG

Hugo

Hugoo, Huge, Huughe, Huch(t), Hugens, Hug(gen), Hugue(n), Uge(n), Huegens, Huens, Huige, -ens, Huyge, -en(s), Huijge, -en(s), Huygh(e), -en(s), Huijgh(e), Huuyghe, Huych, Huyghues, Heugen(s), Heughens, Eughens, Heuck, Heugue, Heugeu, Hauge(n), Houg, Houge(n), Hoegen: Patr. Gerrm. VN Hugo < hugu/hugi 'denkende geest, verstand', zoals in Ndl. geheugen, heugenis, heug (en meug). 926 Hugo (Dip.). 1234 Hugo de Steenlant (GN); 1326 Willem Hughe, Ip. (BEELE); 1397 Lambert Hougen, Vreren (IOT); 1556 Matth. Heugens, Duinkerke-Aw. (AP). Hugo(o) kan ook een grafie zijn voor Hugot.

 

FD

Hugonnard

-on(n)et, Hygonnet: Patr. Dim. van Hugon.

 

FD

Hugu-

cf. Hug-,

 

JG

Hugue(n)

zie Hugo.

 

FD

Hugue(s)

Heugue, Heugeu, Ugeux, Wgeuw, Hue(s), Huwe: Patr. Rom. vormen van de Germ. VN Hugo. 1232 Hugo dominus de Anthonio = Hues...d'Antoing (SMTI); 1298 Boid Hues, Kales (GYSS. 1963); ±1300 Hue = Hugues l'essenglier, Parijs (MICH. 1927); 1306 Hues dele Waie = 1307 Huwes de la Waye, Ip. (BEELE); 1346 Huwe de Mons = Hugho de Mons, Tn. (ROEL. 1951,13); 146 e. Hughe dit Huwe de Crochey, Luik (BODY).

 

FD

Huguenay

-ey: Huguenet, dim. van Hugue.

 

FD

Huguenin

Patr. Vleivorm van Germ. VN Hugue, Hugo. 1385 Huguenin, valet (MARCHAL).

 

FD

Huguet

zie Huget.

 

FD

Huguier

Patr. Rom. vorm van de Germ. VN hug-hari 'verstand-leger', of afl. van Hugo (KALBOW). 1372 Hughen Huughiere, Desselgem (DEBR. 1970).

 

FD

Huhardeaux

zie Huardel.

 

FD

Huhn

Huhn: D. BN Huhn: hoen. Vgl. 't Hoen.

 

FD

Hui

zie De Huy.

 

FD

Huiben

zie Hubin.

 

FD

Huibers

cf. Huyb-, Huybers.

 

JG

Huibers

zie Hubert.

 

FD

Huibrecht(s)

zie Hubrecht(s).

 

FD

Huick

Huicq, cf. Huyck.

 

JG

Huick

Huicq, zie Huyck(e).

 

FD

Huidar

cf. Widar.

 

JG

Huidekoper

BerN van de huidenopkoper. 1339 Wulf deHudecopere, Bg. (ROB. II).

 

FD

Huidts

zie Heits, Heuts.

 

FD

Huige

Huigen(s), zie Hugo.

 

FD

Huigevoort

PlN Huygevoort (NB).

 

FD

Huijsentruijt

Huysentruyt, -truit, Huyzentruyt, Uyttentruys: Metr. Germ. VN isan-trûd 'ijzer-macht': 1234-5 Isentrudis (GN), Isindrut (Fm.). 1321 Jan Ysentruden sone, Melsbroek (LG1971, 298-300; VS1971,408-410; 1983,87-90); 1374 Paessche Ysentruuts, Ktr.; 1398 Woutre Husentruth, Rollegem (DEBR. 1970); 1428 Joes Huusentrudt = 1421 Joes Ysentruudt, Ktr. (DEBR.

1958).

 

FD

Huijten

Zie Heits.

 

FD

Huillon

Spelling voor Willion of Huion.

 

FD

Huilmand

Spelling voor Willeman.

 

FD

Huin

cf. Hu-.

 

JG

Huin

Houin(s), Huain: Patr. Vleivorm van Hue.

 

FD

Huin

V. HAD (Han).

 

EV

Huin-

cf. Huen-.

 

JG

Huinder

zie Hunders.

 

FD

Huinen

cf. Huen-, Huenen.

 

JG

Huinen

zie Honin.

 

FD

Huion

zie Hugon.

 

FD

Huis

1288 «Simons Huis» DettesYpres; nom d'origine: moy. néerl. huls(e) 'houx', d'où de nombreux toponymes Hulst en Belgique et aux Pays-Bas, cf. Vanderhulst.

 

JG

Huis

Huijs, Huys, Huyz, Heus, Suys, Suijs: Patr. Huis < Huus < Huuchs, gen. van Huge, Hugo. 1377 Troije Huucs, Ip. (BEELE); 1382 Olivier Huuchs; 1382 Jan Huuchs = 1398 Jehan Hughes = 1398 Jan Huus, Machelen (DEBR. 1970); 1401 Hughe Suus kinde, Bg. (SIOEN); 1422 Neesen Sheugs = 1424 Nées Seughs, Ktr. (DEBR. 1958); 1434 Anthonis Shuughs = Shuus, Wervik. - P. HUYS, Huys is de wm.Aangename kennismaking. Vier eeuwen familiegeschiedenù 1600-2000,2001.

 

FD

Huis

Huys. Forme évoluée de Huus, Huuclis, génitif de Hughe, du germ. Hugo [FD]; c/ aussi Huits.

 

JG

Huis in het Veld

Huis in 't Veld, Huisintveld: Naar de woonplaats.

 

FD

Huis(e), van

van Huys, van Huys(s)e, van Huijsse, van Huyze, Vanus(e), Vannuse, van Nuss, van Nuys(en): PlN Huise (OV). 1080 Eustachii de Usa (DEBR. 1980'); 1312 Symoen van Use, Oud. (CG); 1369 Hannekin van Use, Deerlijk; 1382 Jan van Huusse, Rumbeke (DEBR. 1970).

 

FD

Huisberg, van

zie van Isberg.

 

FD

Huiske(n)s

zie Huyskens.

 

FD

Huisman

Huysman, au génitif: Huysmans. Surnom de profession: moy. néerl. huusmia 'paysan, préposé à une ferme' ; au début du siècle dernier, hitysman, hûsman signifiait encore 'paysan', surtout en Hollande et en Frise (Winkler 301).

Hul-. Thème secondaire provenant de Huwel-(Huw- + -et), cf. Hu- et Huw-. « Dérivés: Hulet. 1340 « Hugonis dicti Huwe-let» Tirlemont, 1540 « H(e)uwelet» Limai, 1582 «Antoine Hullet» BourgNamur. -Hulin, Hullein. 1659 «Gaspart Hulin» = 1667 «Gaspart Hulen» BourgNamur, 1667 «Pierc Hulin» Houdremont, 1674 «Pierre Hulin» NPLouette, cf. aussi 1288 «en Huwelinsart»à Jemeppe-sur-Sambre. - Hulot.

 

JG

Huisman

Profess.  ..Domestique". N° 137. Hulte. 1. Proven. Dép. Courcelles. —

2. V. HAD (Ha).

 

EV

Huisman(s)

-manns, Huysman(s), Huijsman(s), Huissemans, Husemann, Hussmanns: Mnl. huusman: landman, landbouwer, huisbestuurder. 1255 Petrus Huseman, Hulst; 1362 Michaelis Huusmans = 1399 Mikiel Husman, Ktr.; 1382 Bernaerd de Huusman, Dadizele (DEBR. 1980,1970).

 

FD

Huisser, de

(de) Huysser, de Huijsser, de Huyssere, D'Huysser, D'Huijsser, Dhuysser, Huizer, Huyzers, Huijzers, Hysers: Afl. van huis of ww. huizen: een huis bouwen, herbergen, onderdak verlenen. Vgl. E. Houser, D. Haus(s)er, Hâus(s)er. 1240 Marquardus Husarius, Esslingen (BRECH.); 1570 Hans Huysser, Lipp-Aw. (AP).

 

FD

Huisseune

zie Huyssoon.

 

FD

Huisson

1. Patr. Hueçon, vleivorm van VN Hue(s) < Hugo. 1404 Colin Husson, Laon (MORLET); 1643 P. Huisson, Dk.-Aw. (AP). - 2. Zie Huyssoon.

 

FD

Huit- 

-gen,  -mans.  Profess.  Horde,,,Claie". Hord- -emans,  -jens. ,,H. qui fabrique ou utilise des claies, de petites claies".

 

EV

Huiting

zie Heits.

 

FD

Huits

Huydts, Huyts. Peut-être forme évoluée de Huys, qui est un aboutissement de Huyghs (génitif de Huyge = Hugo) ou bien de l'anthrop. germ. Haito, Heito, hypocor. de Haido [FD].

 

JG

Huits

zie Heuts, Heits.

 

FD

Huizer

zie de Huisser.

 

FD

Huizing(a)

Huizenga: Het Friese geslacht Huizinga stamt van het hof Melkema in Huizinge (GR).

 

FD

Hujar

zie Huard.

 

FD

Hujoel

Hujoul, zie Houioux.

 

FD

Huk(e)

zie Huck(e).

 

FD

Hukens

cf. Hue.

 

JG

Hul(le), van (den)

Verhulle: PlN ten Huile: heuvel. 1294 Gillis van den Huile, Bavikhove; 1382 Heinric van den Huile, Deerlijk (DEBR. 1980, 1970).

 

FD

Hul, (de(n))

Verkort < Van Huile, Van den Hul. Den Hul kan een spelling zijn voor De Nul.

 

FD

Hul, van (den)

zie van (den) Huile.

 

FD

Hulard

zie Hullaert.

 

FD

Huldenberg(h), (van)

(van) Hullenbergh: PlN Huldenberg (VB). 1154 Gerardus de Huldeberge, Cent (GN); 1190 Gerardus de Hildeberghe, St.-Tr. (CST); 1261 G(erardus) de Heldeberghe, Lv. (AAV); 1356 Lonijs van Heldeberghe = 1369 Loenijs van Huldenberghe, Anderlecht (PEENE1949; HB 164).

 

FD

Hulders

Hudders. Probabl. de l'anthrop. germ. hulth-hari [FD].

 

JG

Hulders

Hudders: Germ. VN huld-hari 'trouw-leger' of hild-hari 'strijd-leger', vgl. Heudebert < Hildbert. De familie stamt van 1748 Hendrik Hudders, Oedelem, afkomstig van Heythuysen (NL) (med. R. Debbaut, Cent).

 

FD

Hulem, van

van Hulen: W. verhaspeling van Van Huile.

 

FD

Hulens

Zie Ulens.

 

FD

Hulet

Patr. Dim. op -let van Hue. 1332 Hugelet = 1333 Huwelets = 1334 Huelet; 1340 Hugonis dicti Huwelet, Tn. (C. BAERT).

 

FD

Huleu

Huleux. 1449 «Colart de Huleu» Aides-Namur, 1820 «Huleu(x)» Pas-de-Calais; nom d'origine : Huleux, w. à ûlœ, à Ittre (BrW) ou Huleux, dépend, de Néry (Oise), etc.

 

JG

Huleu

V. HAD (Ha).

 

EV

Huleu(x)

Heuleu, Hel(e)u, Hélu, Elu: PlN Huleux in Itter (WB) en Néry (Oise). 1449 Colart de Huleu, Namen(J.G.).

 

FD

Hulhoven

1264 «Ivani de Hulhoven» CartVal­Dieu; nom d'origine: Hulhoven, à Oberbrudi près d'Aix-la-Chapelle (AIL).

 

JG

Hulhoven

PlN Hulhoven (NRW). 1264 Ivani de Hulhoven = 1272 Ywani de Ulhoven, Aken (CVD).

 

FD

Hulhoven

Proven. Uilhoven,   ,,Fermes du hibou".

 

EV

Hulin

cf. Hul-.

 

JG

Hulin

Zie Huelin.

 

FD

Hul--in

-ot. V. HAD (Ha).

 

EV

Hulkens

sans dissimilation : Hulskens. Dimin. de moy. néerl. huls(e) 'houx'.

 

JG

Hullaert

1. V. Hoeilaert. — 2. V. HAD (Ha).

 

EV

Hullaert

Dérivé en -aard de Van den Huile [FD],

 

JG

Hullaert

Hulard: Afl. van Van (den) Huile. 1382 Jan de Clerc dictus Hullaerd...van Lisebetten van den Huile, Har. (DEBR. 1970).

 

FD

Hulle(n)-

Huyel(n)- -berg, -broeck. Proven. Uylen-  -berg,   -broek   (L.D.).

 

EV

Hullebert

zie Hildebert.

 

FD

Hullebroe(c)k

-brouck, zie van Heulebrouck, Uylebroeck.

 

FD

Hullebus(ch), (van)

Heulbosch: PlN Hulbos in Ingooigem (WV); Hullebos in Loppem, Oostnieuwkerke (WV); Hullebus in Ruiselede,

Zuienkerke (WV). 1664 Nicolas van Hullenbusch (DF VI). Vgl. Hollebosch.

 

FD

Hullegems

Hypercorrect voor Hilegems.

 

FD

Hullein

zie Huelin.

 

FD

Hullenbergh, (van)

zie (van) Huldenbergh.

 

FD

Hullenkremer

D. BerN Hullenkremer: verkoper van hoofddoeken, kapmantels.

 

FD

Hullin

Zie Huelin.

 

FD

Hully

Cf. 1296 «Jehan le houlier» TailleParis; p.-ê. forme évoluée de anc. fr. hourier 'entre­metteur, maquereau' FEW 16, 266a, avec échange des consonnes liquides.

 

JG

Hully

V. HAD (Ha).

 

EV

Hully

zie Lhuilier.

 

FD

Hulmans

Afl. van Van Hul(le).

 

FD

Hulot

cf. Hul-.

 

JG

Hulot

Heulot: Patr. 1. Vleivorm van Hue: Hugo. ±1300 Jehan Hulot, PdC (BOUGARD); 1319 Lotars Huelos, Dk. (TdT). - 2. Of < hild-naam; vgl. Hulin. 1241 Huloto de Ponte, LX (CAO); 1329

Thibaut Heulot, Chauny (MORLET).

 

FD

Hulpen,van der

vander Helpen,Verh(e)ulpen, Verulpen(s), Verhelpen: PlN Terhulpen (La Hulpe, WB). 1333 Johanni de Hulpa, Bs. (PEENE1949); 1348 Nie. van der Hulpen, Vilvoorde (Midd. 1995, 40); 1410 Toutsayn vander Hulpen = vander Helpen, Overijse (STR.); 1583 Joosen Verhulpen, Bs. (HB182).

 

FD

Hulpiau

Hulpiaux, Hulpia. 1356 «Hullepeaul de Froilou» FiefsLiège, 1541 «Christofle Anceau dictdu Hulpeau», 1543 «Lambert du Hulpeau laisné» CourVedrin; surnom: avec assimilation de r à l, anc. fr. hurepel 'qui a les cheveux hérissés', anc. w. hulepai 'chat-huant', w. liég. houlpê 'malingre ; fainéant' FEW 4, 517b.

 

JG

Hulpiau

Proven. La Hulpe (Loc.) ou Hulpe (Riv.), avec suff. montois

-tau, d'orig. N° 211.

 

EV

Hulpiau(x)

Hulp(h)ia, Hulpio: Ofr. hurepel: met borstelig, stekelig haar. BN. 1356 Hullepeaul de Froilou (HERB.); 146 e. Hulepee, Arien (DUPAS 119).

 

FD

Huls(e)

zie de Hulst.

 

FD

Huls(t)-

 

-haegen,   -hof,   -kamp,   „ Bosquet, domaine, campagne du houx".

 

EV

Hulsberg(en)

Hulsberg: PlN Hulsberg (NL, NRW), in Vollezele (VB) en Borgloon (L), Hulsberg (NRW, NS). 1354 Renard de Hulsberghe, Aken (ISP).

 

FD

Hulsbosch

Hulsebos(ch): PlN Hulsbos: hulstbos. 1302 Hannekin van den Hulsbussche; 1339 Pieter

 

FD

Hulsbosch

Nom d'origine: topon. Hulsbos (= bois de houx), fréquent en topon. ; comp. Huls-

 

JG

Hulscher

zie Holscher.

 

FD

Hulse(n), van

1. PlN Hulsen (NL, OIJ). 1563 Jan van Hulsen, Tnh. (AP). - 2. Andere PlN (de) Hulst: hulst, b. v. in Rumbeke (DF VI). 1382 Wouter van den Hulse, Menen (DEBR. 1970).

 

FD

Hulsebaet

cf. Hudsebaut.

 

JG

Hulsebaet

W. verhaspeling van Hutsebaut.

 

FD

Hulsebusch

Bg.; 1365 WouterHulsbusch.Tielt (DF VI); 1361 Walteri dicti Hulsbusch, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Hulsel, van

Verhulsel: PlN Hulsel in Mierde (NB), Poppel en Retie (A). 1340 Lachart de Hulsele, Tnh. (VERB.).

 

FD

Hulselmans

Afl. van Van Hulsel. 1550 Hendrik Hulselmans, Mierde-Aw. (AP).

 

FD

Hulsemakers

Profess. ..Fabric. d'en­veloppe" (Hulsel, ..enveloppe").

 

EV

Hulsen

Nom d'origine : plusieurs topon. Hulsen, en Belgique et aux Pays-Bas, cf. Van Hulse(n) ; ou bien soit hypocor. en -sin d'un anthrop. germ. en hulth-, soit dérivé du nom fém. Hul-desendis [FD].

 

JG

Hulsen(s)

Heulsen: Patr. Vleivorm op -sin van Germ. huld-naam. Of Metr. < Hul(de)sendis (MORLET I). 1568 Joannes Hulsens, Lv. (HENNO).

 

FD

Hulsenbeck

Iserlohn-Aw. (AP).

 

FD

Hulsha(e)gen

PlN Huls(t)hage: haag met hulst. 1502 Art Hulsthagen; 1539 Vincent Hulshagen, Zolder (VANB.).

 

FD

Hulshagen

Nom d'origine : Huls(t)age (= bois, haie de houx); comp. Hulsbosch.

 

JG

Hulshof(f)

PlN Hof waar hulst groeit. Verspreide D. PlN Hulshof(f ) (HS, NRW, NS).

 

FD

Hulshorst

PlN(G).

 

FD

Hulshout

PlN (A). 1384 Henric van den Hulshoute, At. (C. BAERT); 1406 Jan Hulshout, Aw. (ANP)

 

FD

Hulsing

PlN Hulsing (NS). 1400 Werner Hulsing, Liineburg (NN).

 

FD

Hulsken(s)

Hulsken: Dim. van PlN Huis: hulst. 1389 Jan Hulsken, Wespelaar (BOLSEE).

 

FD

Hulskens

cf. Hulkens.

 

JG

Hulsman(s)

Hulsman(n): Afl. van Van den Hulse, Van Hulst. 1337 Petren Hulstmanne, Aw. (VLOEB.).

 

FD

Hulsmans

Nom d'origine (au génitif): néerl. hulsl 'houx' + -mari ou dérivé en -mon de van (der) Hulst.

 

JG

hulst

,,Houx".  Proven.      243. Hulst, Vander-, Ver- -Hulst, Huls-

man(s), ,,Du houx" ou ,,De(Ter) Hulst".  (Loc. et L.D.).  

 

EV

Hulst, (de)

Huls(e), Heuls, de Hults, D'Hu(l)st, D(h)ulst: Mnl. huls(e): huis, peul van vruchten. De vormen Hulst door associatie met de plantnaam hulst. 1267 Moninus Hulche = Symonem Hulse, Ip. (BEELE); 1398 wedewe Jan Huus, Pieter de Huis, St.-B.-Vijve (DEBR. 1970).

 

FD

Hulst, van

van Heulst: PlN Hulst (Z) of in Alsemberg (VB), Kortemark, Zonnebeke (WV), Scheldewindeke (OV) (TW). 1233 Willelmi de Hulst, Z (DEBR. 1962).

 

FD

Hulst, van der

van der Hust, van der Rusten, Vander(r)usten, Vanderust(e), Vanderusse, Vander(e)us(e), Verhulst, Verulste, Verhust, Verroeurlst: Verspreide PlN Ter Hulst: plaats waar   I hulst groeit. Ook = Van Hulst of Van Hulste. 1281 Johannes de le Hulst, Avelgem (HAES.); 1295 Robiert de le Hust; 1295 ... de le Huelst au lieu kon claime a le Hulst, Heule (DF VI); 1368 Ruggers van der Hulst huus, Ktr.; 1398 sire Jehan de Hulst = er Jan van der Hust; Heine van der Hulst, Hulste (DEBR. 1970); 1425 Betkin vander Hulst, Ktr. (DEBR. 1958); 1450 in de Hulste... Jacops kijnder uter Hulst, Hoogstraten (VERB.). Hulstaert, -aart: Ail. van Van Hulst(e)/Van der Hulst.

 

FD

Hulstaert

Dérivé en -a(e)rd de Van (der) Hulst.

 

JG

Hulste, van

PlN Hulste (WV). 1245 Sigero de Hulst; 1377Lippin van Hulste, Zwg.; 1408 Katelinen van Hulste, Ktr. (DEBR. 1980, 1970, 1958).

 

FD

Hulster

Hülster. Nom d'origine: plusieurs Hulster aux Pays-Bas (dérivé de hulst 'houx') ; ou bien habitant de Hulst (Zélande).

 

JG

Hulster, (de)

de Hulsters, D(h)ulster(s), D'Hulster(e), Dulsster: Afkomstig van Hulst (Z). D. FN Hulster < PlN Hiils(t). 1583 Anthuenis d'Hulstere, Bg.

(SCHOUT.I).

 

FD

Hulsteyn

zie Hoolsteens.

 

FD

Hultberg

PlN Holtberg in Schneverdingen (NS).

 

FD

Hulten, van

van Hilten: PlN Hulten(NB). 1464 Andries van Hulten, Ip.-Bg. (PARM.); 1584 Guille van Hilten, Aw.(AB).

 

FD

Hultier

Profess. Houlettier, ..Porteur de houlette". N. de berger.

 

EV

Hultman

Hultermans: Afl. van Van Hulten? 1340 Johannis dicti Hulteman, Oorbeek (C.BAERT).

 

FD

Hults, de

zie de Hulst.

 

FD

Huly

zie Lhuilier.

 

FD

Hülzenbecher

PlN Hulsenbecke (NRW). 1776 Fred.

 

FD

Hum(m)el

zie Hommel.

 

FD

Humartus

Latinisering van Humart. 1622 Margue­rite Humart, Namen (J. G.). Wellicht = Houmard.

 

FD

Humartus

Probabl. forme latinisée d'un nom en -art d'origine germ., cf. 1622 «Marguerite Humart» BourgNamur.

 

JG

Humb-

Thème tiré de l'anthrop. germ. hun-berht.

Simple: Humbert. 1254 «Humbert» Cart-Orval, 1268 «Humbert Corbeal son filh» CartValBenoît; ancien nom de baptême, popu­larisé par Humbert, premier abbé de Maroilles (en Hainaut) au 7e s., saint inscrit dans le calendrier liturgique des diocèses de Cambrai, d'Arras et de Tournai (cf. M. Arnould, NP en Hainaut, 52); cf. aussi Hombert.

Dérivé en -elet: Humblet, sans doute aussi Humble. 1338 «li fis Humeles» RegLaroche, 1472 «Tommas Humbley» DénLaroche, 1474 «Humblet Domeree» PrincipLiège, 1524 «Humblet son filz» DénStavelotMy.

 

JG

Humbee(c)k

Proven. Loc.

 

EV

Humbeek, (van)

(van) Humbe(e)ck: PlN Humbeek (VB). 1274 Henrici de Humbeca, Mech. (V.LOON); 1356 Jan van Huenbeke, Bs. (PEENE1949).

 

FD

Humbel

zie Hannebau.

 

FD

Hum--bel

-bert, -blé, -blet. V. HAD (Han).

 

EV

Humber(t)

Hombert, Hombrecht, Ombrecht, Ombregt, Humpert, -ers: 1. Patr. Germ. VN hûn-berht: Hunbertus, Humbertus, Ombertus

(MORLETI). 1311 Mattho Hoembreght, Ip. (JEUR.). - 2. Ook verward met Hubert. 136 e. Hubert ou Humbert de Waha; Hubert dit Hombert de Mauhin, Luik (BODY).

 

FD

Humberg

-borg: PlN (BW, NRW, NS).

 

FD

Humble

Peut-être surnom: fr. humble, mais la localisation (seulement à Liège où abondent les Humblet) suggère une négligence pour Humble (Humblet).

 

JG

Humblet

cf. Humb-.

 

JG

Humblet,

-ed, -é, -e, Hombelet, Hotnblet(te), Homblé, Homblé, Omb(e)let(s), Omeblets, Onbelet, Humblot, Himblot: Patr. Dim. van Humbert.

 

FD

Humborg

zie Humberg.

 

FD

Humé

Proven. 1. Mez du sieur HUG. Synon. : Xhumé. — Homay (Dép. Laplaigne).

 

EV

Humé

Ume. 1820 «Humé, -et, -etz, -ez» Pas-de-Calais ; le suffixe paraissant être -ittu et la localisation picarde, sans doute (avec h- gra­phique pour Humé) un dérivé de orme FEW 14, 6b.

 

JG

Humeau

Humet, -e(z), -é: Dial. var. van Ormeau, Oumet, dim. van orme: iep (DNF).

 

FD

Humel

Hummel, cf. Hommel.

 

JG

Humfryes

zie Humphrey(s).

 

FD

Humier

Humiez. Peut-être surnom: anc. w. humier, m. 'usufruit' FEW 4, 514b.

 

JG

Humier

PlN: plaats met olmen, iepen (DNF).

 

FD

Hummel

Caract. phys. ..Nabot". N° 253.

 

EV

Hummel

cf. Humel.

 

JG

Hummelen, van

zie van (den) Hemel.

 

FD

Humolet

Patr. Dim. van VN Humbert. 1363 Humblet Marsille = 1378 Humbier Mersile, Freloux (SLLIV); 1369 Hubertus Humbelet, Mtr. (SKM); 146 e. Humbert dit Humblet de Bertinhers, Luik (BODY).

 

FD

Humolet

zie Humblet.

 

FD

Humpers

Forme haut-all. (au génitif) de hun-berht; cf. Humb-.

 

JG

Humpert

-ers, zie Humbert.

 

FD

Humphrey(s)

-ies, -yes, Humfryes, Umphray: E. Patr. Germ. VN hûn-frid: 1086 Hun-, Humfridus; 1240 William Humfrey, Bedford (REANEY). 1666 Hendric Watten alias Humfrey, Bg. (PARM.).

 

FD

Humskerke(n),van

zie (van) Heemskerk.

 

FD

Humst, van

zie van Heems(t).

 

FD

Hun-

Thème de l'anthrop. germ. Huno, cf. aussi Huen-.

Cas oblique (avec adaptation wallonne): Hunene.

Dérivés: [en -art]. 1300 «Jehan Hunaut», 1326-30 «Martins Hunaus» ComptesMons; au génitif néerl. : Hunaerts, Hunarts. - Hu-nin. 1650 «Paul Hunin» Morialmé; cf. aussi Honin. - Huning, Hunninck (suffixe -ing). 1272 «lohannes Huninc» PolyptVillers. -Hunold (suffixe -old).

 

JG

Huna(e)rts

Huenaerts, Heunaerts: 1. Patr. Germ. VN hûn-hard: Hunardus (MORLET I). - 2. Var. Van Heulaerts of Olaerts. 1728 Egidius Hoelaerts (vader van) 1731 Oelaerts, 1734 Heunaerts, 1737

Hunaerts, 1741, Huenaers, Wezemaal (PDB). Maar ook 1731 Hunaerts = Geenaers, Geunaers, Zemst (PDB).

 

FD

Hunbelle

zie Hannebau.

 

FD

Hunder(s)

Huinder, Hönders, Honders, Heunders: Patr. Germ. VN hund-hari; D. Hunder (BRECH.).

 

FD

Hundertmarkt

zie Hondermarcq.

 

FD

Hundeshagen

PlN (TH).

 

FD

Hundhausen

PlN (NRW).

 

FD

Hunebelle

cf. Hennebel, -elle.

 

JG

Hunebelle

zie Hannebau.

 

FD

Huneke

Huneke, Hünicke: Patr. Dim. van VN Huno. Vgl. Heungens. 1265 Nik. filius Huneken, Hb. (BRECH.).

 

FD

Hunerbein

Hünerbein. Surnom: all. Hühnerbein 'patte de poule'.

 

JG

Hunerbein

Hunerbein: D. Hühnerbein: kippenpoot. EN. 1549 Hans Honerbein, Hannover (BRECH.).

 

FD

Hung(s)

Hung is Alemannisch voor D. Hund (BRECH.).

 

FD

Hungenaert

zie Ongena.

 

FD

Hungens

zie Heungens.

 

FD

Hunger

Patr. Germ. VN hûn-ger: Hungarius, Hungerus (MORLET I). 1170 Engilbertus et Hunger, Keulen (BRECH.); 1664 Wilhelmus Hungerus, Aken (MUL VI).

 

FD

Hünicke

zie Huneke.

 

FD

Hunin(k)

-incq, Hunninck, zie Honin.

 

FD

Hunion

zie Hennion.

 

FD

Hunnumont

zie Henoumont.

 

FD

Hunot

Patr. Wsch. var. van Hannot.

 

FD

Hunout

Hunold, Hounau, Honold: Patr. Rom. vorm van de Germ. VN hûn-wald: Hunold (Fm.). 1382 Jan Hunoud, Zwg. (DEBR. 1970).

 

FD

Hunsel, van

PlN Hunsel (NL) en in St.-Kwintens-Lennik (VB).

 

FD

Hunselmans

Afl. van Van Hunsel.

 

FD

Hunskerken, van

zie (van) Heemskerk.

 

FD

Hunt

Hunders. 1. V. Hoen. — 2. V. HAD (Hand).

 

EV

Hunt(er)

1. E. BerN van de jager. 1203 Humphrey le Hunte, Sussex; 1220 Simon Huntere, Bedford (REANEY). - 2. Hunt kan ook een spelling zijn voor D. Hund: bond.

 

FD

Huntgens

Huntjens, cf. Hontiens.

 

JG

Huntgens

Huntjens, zie Hondekijn.

 

FD

Huntzinger

PlN Hiinzingen (NS).

 

FD

Hunuzet

zie Haniset.

 

FD

Huon

cf. Hu-.

 

JG

Huon

V. HAD (Ha).

 

EV

Huon

zie Hugon.

 

FD

Huot

zie Hugot.

 

FD

Hup

Hupe, Huppe. Soit surnom: fr. huppe (cf. Hupé), soit hypocor. haut-ail, de hug-berht (cf. Hupp-).

 

JG

Hup

Hupin,   Hupperts,   Huppermans. V. HAD (Ha).

 

EV

Hup

Huppe(n), Hupe: Patr. Bakervorm van Hubrecht. 1370 Everhart Hup, Pommeren (BRECH.).

 

FD

Hüpchen

zie Hupkens.

 

FD

Hupé

Hupet, Hupez, Huppé, Huppez. 1302 «Jehanès Hupés d'Ere» LoiTournai; surnom: (si le suffixe est -ittu) 'petite huppe', (si re­présente -atu) 'qui a une huppe' (le sens méta­phorique moderne est attesté en 1465, cf. FEW 16, 268b).

Avec suffixe double: 1455 «Jehan Huplet» Liège. - 1426 «Jehan Huppillon» TailleSoignies.

 

JG

Hupelier

Profess.  Houppier,  ,,Vendeur ou préparateur de houppes".

 

EV

Hupert

zie Huppert(s).

 

FD

Hupet

-ez, -é, Huppez, -é: Patr. Dim. van VN Hubert, met verscherping b/f; vgl. Hup. 1455 Jehan Huplet, Luik (HERB., vgl. Hublet).

 

FD

Hupin

1. Patr. Vleivorm van VN Hubert of var. van Hubin, met verscherping b/f. - 2. Evtl. PlN Huppaye (WB): 1154 Hupain (HERB.).

 

FD

Hupin

Peut-être nom d'origine: Huppaye, 1154 «Hupain» (BrW) ou bien dérivé en -in du thème Hupp- (ci-dessous); le moy. fr. houpin 'petite houppe' n'est attesté qu'en 1605 FEW 16, 267b.

 

JG

Hupka

Hupko: Patr. Slavisch voor Jakob.

 

FD

Hupke(n)s

Huypkens, H(e)upgen, Hüpchen: Patr. Dim. van Hubrecht. Ook Hûbgen.

 

FD

Hupp-

Thème haut-all. corresp. à Hub-, cf. Hup. « Formes pleines (< hug-berht): Huppert, au génitif: Hupperts, Huppertz. « Cas oblique de l'hypocor. : Huppen. m Diminutif: Hupkens (ce dernier offre plutôt un assourdissement néerl. de Hubk-).

 

JG

Huppe

cf. Hup(e).

 

JG

Huppé

-ez, cf. Hupé, -et.

 

JG

Huppermans

-mann(s), zie Opperman.

 

FD

Huppert(s)

-ertz, -ers, -erten, -eretz, Hupert, Houppertz, -erets, Hopperets, Haupert: Patr. D. vormen van de Germ. VN Hubrecht.

 

FD

Huppez

-é, zie Hupet.

 

FD

Huque

1820 «Huque» Pas-de-Calais; p.-ê. sur­nom: moy. fr. huque 'cape' (qui n'est attesté qu'en 1404, cf. FEW 16, 258a); plutôt hypo-cor. germ. Hukk, de Hugo, cf. Hue, Hucq(ue).

Hur-. Thème de fr. hure 'tête hirsute' et du verbe hurer 'hérisser la crinière' FEW 4, 515-518; cf. Horrent, Hourant, Hulpiau. s Dérivés: Hurard [cf. w. hurâ 'hure de sanglier']. - Huret, Hurez. 1272 «pro terra Robini Huret» PolyptVillers, 1426 «Jehan Hurret» TailleSoignies, 1602-3 «Huret» Ter-riersNamur. - Hureau, Hureaux, Huriau, Huriaux. 1265 «Bauduin Huriel» CensNamur, 1280 «Pieres Hureaz» PolyptLiège, 1284 «Gilles Huriaus» Maubeuge, 14e s. Jean «Hurial» Fléron, 1360-62 «Jehans Huriauls», «Piérars Huriaus» PolyptAth, 1616 «Denys Hureau» PrincipChimay. - Hurion [aussi rouchi kur(l)ion 'hanneton']. - Hurlet. 1342 «Henris Hurles d'Anz» Ans, 1602-3 «Jean Hurlet» TerriersNamur; Hurlet dit Hurard [noter ce type rare de NF]. - Hurchon (avec suffixe -eçon).

 

JG

Huque

zie Huck(e).

 

FD

Huquebart

zie Hugebaert.

 

FD

20:57 Écrit par Johan Viroux | Lien permanent | Commentaires (0) |  Facebook |

Les commentaires sont fermés.