05/10/2012

H-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

hout

,,Bois" (Matière et ensemble d'arbres). 1. Proven. Van den--Haute, -Hout(e); Houtman(s), ,,Du Bois". Houthuys, ..Maison de bois"; Hout(t)e-, Houte- -kiet, -kier, -keet, -quiet. Houte keet, ..Hangar, hutte de bois"; Houte-, Haute- -vels, -felt. Haut veld, ..Champ du (côté du) bois". V. Houwe, Houwveld. Houtmortels, ,,Les terres molles du (côté du) bois". Houtrelle, Haut ter elle, ,,Le bois de l'aune". — 2. Profess.

Houtmeyer, ,,Métayer du bois".

 

EV

Hout(e)

Verkort < Van Hout(e) of Houtman.

 

FD

Hout(h)off

1. PlN Houthof, vgl. Holthof. Evtl. Oud Hof. 1340 Ancelmus de Outhoef, Tnh. (VERB.). -2. Var. van Houthoofdt.

 

FD

Hout, van (den)

van (den) Houte(n), van (den/der) Houtte, van (den) Houdt, van Houts, van (den) Haut(t)e,van Haudt,van (den) Hauten, Hout, van Hoet, van Hoed: Verspreide PlN Hout, ten Houte: bos. Vgl. Dubois. 1252 Colinum de Houte, Har. (DEBR. 1980); 1262 Balduinus de Houte, Wijtschate (DF); 1326 Jan van den Houte, Ip. (BEELE).

 

FD

Houta(e)ve

Houthaeve, (van) Houthave, (van) Houttave, Houtthave: PlN Houtave (WV). 1310 Jan van Houtave, Bg. (JAM.); 1382 Arnoud Outhawe, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Houtaar

zie Odaert.

 

FD

Houtackers

1. Verspreide PlN Houtakker, o.m. in Turnhout. 1400 Jan Houtacker, Tnh. (VERB. II); 1426 Nicolaus Houtacker, Tnh. (MULI). Vgl. Holtackers. - 2. Evtl. BerN Houthakker.

 

FD

Houtaer, van den

Mnl. outaer: altaar. Reïnterpretatie van Van den Outer. Zie van Outer.

 

FD

Houtain

Dehoutain: PlN Houtain (WB, LU) < Ndl. Houtem, Germ. hult-haim. Houtain-l'Evêque = Walshoutem (VB). 1178 Theodericus de Hultain = 1190 Th. de Hoten, Luik (SLL). PlN Houtaing (H): 1275 Gérart de Houstaing, Vloesberg (VR 47r°).

 

FD

Houtain

Houten. 1272 «HeluwidirelicteRemi-gii de Houtaing» PolyptVillers, 1400 «Johan de Houtain» GuillLiège, 1444 «Jehan de Houtain patinier» AidesNamur, 1602-3 «Jean de Lens dit Houtaing» TerriersNamur; nom d'origine: plusieurs Houtain en Wallonie.

 

JG

Houtain

Proven. Loc.

 

EV

Houtappel

Holtappel(s), Holzapfel: Mnl. houtappel, Ndd. en Oostnl. holtappel, D. Holzapfel: bosappel, wilde appel. 1300 Aert Outappel = Arnd Houtappel, Tv. (BERDEN); 1319 Johann Holtappel, Lûbeck (DN); 1382 Lenoldus dictus Houtappel, Kermt (GRAUWELS1978,116).

 

FD

Houtappels 

Proven.     Houtstapels, ,,Tas de bois" L.D.

 

EV

Houtart

cf. Houdart.

 

JG

Houtart

zie Odaert.

 

FD

Houtbraken

zie Habraeken.

 

FD

Houtdreve, van

zie van Outrij ve.

 

FD

Houte, van (den)

zie van den Hout.

 

FD

Houtefelt

zie Houtevelt.

 

FD

Houteg(h)em, van

van Houtteghem, van Haut(t)eg(h)em, van Hauttegem: PlN Houtegem in Etikhove (OV). 1396 Janne van Houteghem, Nukerke (DE B.); 1495 Jan van Houteghem; Lapscheure (DE VI).

 

FD

Houtekamer

PlN Oudekamer in Heinkenszand (Z). 1678 Jacobus Cornelis in 't Oudekamer, Z (med. W. Smeulers, Rijswijk).

 

FD

Houtekier

Houttekier. Var. du suivant ou bien forme pic. de Hautechière [FD]?

 

JG

Houtekier

zie Haudecoeur.

 

FD

Houtekiet

Houttekiet, Houttequiet, cf. Haute-keete.

 

JG

Houtekiet

-ke(e)te, -kie, -keite, -keide, -qui, Houttekiet, -quiet, Hoedekie, Hautekiet, -quiet, -keet(e), -kete, -kees, -quest, Hautteke(e)te, -quet, Haudiquet, Autekie, -quitte: PlN 1365 den Houtekiet, Moen (?); 1625 den Houttekiet, Deerlijk (DF VI). 1373 Jan Houte le Jet, Oud. (GPO); 1435 Bussin Houtekiet, Wg. (CASAERT); 1400 Jan Houtekiet, Ktr. (BAELDE); 1439 Pieter Hautekiet; 1454 Busin de Ketelboetere alias Autekiet; 1481 Maeye Hautekyete lande, van Mayen Houtekyets, Oud. (HOEBEKE 280); 1466 Lotijn Houtikiet, Ktr. (RAK, SM H. Geest P 22).

 

FD

Houtekins

Hout(t)ekens, Houttekin(d)t: Misschien uit Woutkin (vgl. Houters). ±1570 Cornille Houttekien, Cent (CDT 234); 1648 Joos Houttekien; 1699 Jacobus Houttekin; 1676 Anthone Houttekint, Ktr. (KW).

 

FD

Houtelmans

Afl. van Van Houterle. PlN Houtel (A). 1444 Jan van Houterle...diemen gemeynlec heetet Houterleman = 1458 Johannes Houtelmans, Hoogstraten (LIND. 1964).

 

FD

Houtem, van

van Houttem, van Houtum, van Haut(h)em, Hautem, Autem: 1. PlN Houtem (2 x WV). 1281 Hugo de Houthem; 1326 Robin van Houtheem, Ip. (BEELE). - 2. PlN St.-Lievens-H., Kruishoutem of Letterhoutem (OV). 1227 Johannes de Houthem, Munkzwalm (GN). -3. PlN Walshoutem (VB). 1347 Bertram van

Houtheem, Vrijhoutem (C.BAERT); 1489 Henrick van Houtem, Tg. (TYTGAT). - 4. Zie Van Houtum.

 

FD

Houteman(s)

zie Houtman(s).

 

FD

Houten, (van)

van Houtten, van Hauten: 1. PlN Houten (U). - 2. Verkort < Van den Houten. -3. Evtl. < Van Houtem.

 

FD

Houten, van (den)

zie van (den) Hout.

 

FD

Houtenbos

PlN Houtenbos in Krombeke en Dentergem (WV) (DF VI).

 

FD

Houtepen

PlN Hautepenne in Gleixhe (LU). 1316 Lambiers de Harduemont sires de Hauttepenne (SLL III); 1381 Arnoldi de Hautepenne = 1400 A. de Hautpenne, L (GRAUWELS 1978,1981).

 

FD

Houtequi

zie Houtekeete.

 

FD

Houter(t), van

zie van Outer.

 

FD

Houterman(s)

zie Woutermans.

 

FD

Houters

Comme Hoeters, sans doute var. de Hoeders ; ou bien, avec h- graphique, var. de Outers.

 

JG

Houters

zie Outer(s).

 

FD

Houtet

cf. Houdet.

 

JG

Houtevelt

-velde, -vel(t)s, -felt, Hautefelt, -vels, Auteveld: PlN Houteveld(e) in Zèle (OV) en Beigem(VB) (Top. 11,7).

 

FD

Houthave, (van)

Houthaeve, zie Houtaeve.

 

FD

Houthoofd

-hoofdt. Surnom : néerl. haut hoofd 'tête de bois', éventuellement comme nom d'enseigne [FD].

 

JG

Houthoofd(t)

-hooft: BN ofhuisnaam Houten Hoofd. Vgl. E. Woodhead, D. Holzkopf. 1368 Gillise Outhoeft, Pittem (DEBR. 1970); 1732 Loonis Houthooft, Roes. (MARICHAL). Vgl. Toutenhoofd.

 

FD

Houthuys

Houdthuis, -huys, Haud'huyze, Authuys, Hautus: PlN Houthuis: houten huis. Houthuizen in Dilzen (L). 1383 Gosswino de Houthuysen, Meeuwen (GRAUWELS 1978); 1641 Adam van Houthuysen, St.-Tr. (MEURICE).

 

FD

Houthuys

Houdthuis, -huys. Nom d'origine: Houthuis (= maison de bois), e.a. à Dilzen (Lb).

 

JG

Houtkerke, van

van Hautekerke: PlN Houtkerke (FV). 1266 Mickieus de Houtkerke; 1323 Jacob van Houtkerke, Ip. (DF VI); 1326 Alêne van Houtkerke, Ip. (BEELE).

 

FD

Houtman

cf. Houtteman.

 

JG

Houtman(s)

Houteman(s), Houtteman(e), Haut(te)man, Hautmann, Hauteman(s), Autman(n)s, Outmans: 1. Afl. van Van den Houte. - 2. BerN van de timmerman. 1269 Willelmi Houtemans, Ktr. (DEBR. 1980); 1418 Jan van den Houte...temmerman = 1418 Jan Houtman, Ktr. (DEBR. 1957,11).

 

FD

Houtmeyers

Avec -s de génitif, nom de garde-forestier, synonyme de moy. néerl. houtrechter 'maire d'une juridiction forestière'.

 

JG

Houtmeyers

-meijers, Houdmeyers: BerN van de houtmeier, houtvester. 1379 Coelin de Houtmeyere, Ktr. (DEBR. 2002); 1518 Joannes Houtmeier, Bs. (MULIII).

 

FD

Houtmont

zie Houdmont.

 

FD

Houtmortels

PlN. Mortel: drassige grond.

 

FD

Houtoff

zie Houthoff.

 

FD

Houtphenne

cf. Hautefenne.

 

JG

Houtphenne

zie van Houtven.

 

FD

Houtput

PlN in Houtem (Veurne) en Ruddervoorde (WV)(DFVI).

 

FD

Houtre(i)lle

zie Hutereau.

 

FD

Houtrelle

À rapprocher du NF Hutereau?

 

JG

Houtrique

zie Autrique.

 

FD

Houtry(ve), van

zie van Outrijve.

 

FD

Houts,van

zie van den Hout.

 

FD

Houtsaeger

zie Houtzager(s).

 

FD

Houtschild

Reïnterpretatie van Houwschild: BN voor een krijger die op het schild loshouwt. Vgl. Fr. Talleyrand, D. Hau(en)schild. 1220-40 terram Arnous Houscildes, Cent (CG); 1328 Lubrecht Hauwescilt, Bg. (ROBII); 1347 Godscalke Houtscilde, Cent (RSGIII); 1407 Jacob Hauscilts dochter,Bg.(SBP).

 

FD

Houttave, (van)

zie Houtaeve.

 

FD

Houtte-

zie ook Hout(e)-.

 

FD

Houtte, van (den)

zie van (den) Hout.

 

FD

Houttekier

cf. Houtekier.

 

JG

Houtteman

Houttemane, Houtman, Hautman. Surnom de travailleur du bois, menui­sier, de charpentier, ou bien dérivé de Van (den) Houtte avec le suffixe -mon.

 

JG

Houtterloot

Patr. < Wouterloot (vgl. Outers), vleivorm van Wouter. Vgl. Waterloos 3.1340 Wouterloot, Bg. (PDB); 1467 Jan Wouterloot, Jacob Outerloot, Passendale (DONCHE).

 

FD

Houtters

zie Outer(s).

 

FD

Houtteville

zie Hauteville.

 

FD

Houtthave

zie Houtaeve.

 

FD

Houtum, van

1. Zie van Houtem. - 2. PlN Houtum in Son (NB) en Kasterlee (A).

 

FD

Houtvast

Caract. mor. ,.Tient ferme". N. d'H. tenace, conservateur.

 

EV

Houtvast

cf. Hautvas(t).

 

JG

Houtvast

Hautvas(t): BN. Zinwoord: houd vast. Vgl. Holvast.

 

FD

Houtven, van

van Hautven, van Houtvin(ck), van Uytven(t),van Uijtven, van Uytvinck, Hautvenne, Houtphenne, Haut(e)fenne, Hautphenne, Autphenne, Hautferme, Hautefin: 1. PlN Houtvenne (A). 1334 Klarissia de Houtvinne = 1340 Clarissie van den Houtvinne; 1397 Margriete van Houtvinne, At. (C. B AERT); 1634 van Outven, Mech. (MERTENS). - 2. Sommige namen gaan wellicht terug op PlN Hautepenne in Gleixhe (LU). Zie Houtepen.

 

FD

Houtzager(s)

Houtsaeger: BerN van de (hout)zager. 1384 Claes den Houtzagher, A'dam (OA 277); 1528 Aert Aertssoen houtseger, Den Bosch (HB 511).

 

FD

Houvelez

Lees Honvelez, PlN in Bovigny (LX).

 

FD

Houvelez

Nom d'origine: mauvaise graphie de Honvelez, w. honv'lî, à Bovigny (Lx).

 

JG

Houven

cf. Hoeven.

 

JG

Houven

zie van der Hoeven, Hoven.

 

FD

Houvena(e)g(h)el

zie Hoefnagel(s).

 

FD

Houvenaghel

cf. Hoefnagel(s).

 

JG

Houverswijn, van

zie van Heuverzwijn.

 

FD

Houw-

zie ook Hauw-.

 

FD

Houwaer(t)

Houward, cf. Houa, mais aussi Hauwaert(s).

 

JG

Houwaert

1. V. Haw aert. — 2. V. HAD (Ha),

 

EV

Houwe

1. Proven.  ,,Bois régulière­ment taillé au profit des habitants.

 

EV

Houweele, van den

van den Auweel(l)e, van den Aweele: PlN Den Hauweel, zoals in Oekene (DF VI): stuk land in de vorm van een houweel, houw, pik. 1779 Joannes van den Hauwele, Koekelare (DFV).

 

FD

Houweling

Patr. Afl. van Fries-Groningse VN Houwe < Hugo (V.D. SCHAAR). Vgl. Houwen 2.

 

FD

Houwelyckx

-lyks, -lijk(s), -lij(c)kx, Houdelinckx, Heuwel(yck)x: BN: huwelijk. Vgl. Fr. Mariage, Bonmariage.

 

FD

Houwen

1. V.   Houwe.     2.   V. HAD (Ha).

 

EV

Houwen

Houwink, Hauwen: 1. BN naar de houwe: houweel, werktuig om te houwen. BN voor de steenhouwer. 1326 Cateline Hauwe, Ip. (BEELE); 1398 Jan Hawe, Grielkin Hauwe, Menen; 1366 Inghelram Hauwe = 1382 Inghelram Hauweele, Har. (DEBR. 1970). - 2. In Limburg var. van Houben. 1620 Stas Houben = 1623 Stas Houwen, Bilzen (SCHOE.). Vooral Houwink is veeleer Patr., zoals Houwing (V.D.PLANK). Zie ook Houweling.

 

FD

Houwen

Probabl. surnom de métier: moy. néerl. houwe 'pioche'; dans le Limbourg, var. de Houben [FD].

 

JG

Houwena(e)ghel

zie Hoefnagel(s).

 

FD

Houwenhove(n), van

zie van (den) Oudenhove(n).

 

FD

Houwenhuyse(n)

-huyze, zie van Ouwenhuysen.

 

FD

Houwenis, van

zie van Auwenis.

 

FD

Houwer(e), de

zie de Hauwer(e).

 

FD

Houwer, van

zie van Hauwaert.

 

FD

Houwveld

,,Champ ayant remplacé un houwe". — 2. V. HAD (Ha).

 

EV

Houx

Hou (NF hennuyers). Sans doute du nom de l'arbuste, comme nom de résidence, plutôt que nom d'origine: Houx, w. ou (Nr).

 

JG

Houx

N.     de    plante.     Proven. Hous(s)-     -aye,     -ière.     (Del)-

Heus-, Heuz- -ière, -ir, -y. Hauseur. ,,(De la) Houssaie".

 

EV

Houx

zie Dehoux, (de) Houck(e).

 

FD

Houy

zie De Huy.

 

FD

Houy-

-oille, -oux. 1. V. Hoyoux. —  2. V. HAD (Ha).

 

EV

Houyaux

cf. Hoyaux.

 

JG

Houyaux

zie Hauweel.

 

FD

Houyet

-ez: 1. PlN Houyet (N). - 2. Spellingvar. van Houillet.

 

FD

Houyet

Houyez, Houillet. 1549 «Jacques du Houyet», 1550 «Agnès de Houyet», 1587 «Henri de Houillet» BourgNamur, 1598 «Martin de Huyet» BourgDinant, 1602-3 «Jean Houyet » TerriersNamur, 1611 «Jaspait Houil­let» BourgNamur; nom d'origine: Houyet, w. ouyèt (Nr).

 

JG

Houyet

Proven. Loc.

 

EV

Houyon

Surnom: w. (Malmedy) houyon 'hom­me marié' FEW 16, 235a.

 

JG

Houyon

zie Houillet.

 

FD

Houyou(t)

-oux, zieHouioux.

 

FD

Houyoux

Houyout, Houioux, Hoyoux. 1562 «Philippe de Houyoul», 1567 «Pierre de Hoyoul» BourgNamur, 1602-3 «Maximiliende Hoyou», 1612 «Jean Hoyoul» TerriersNamur, 1629 «Baltazar Houyoul», 1687 «Jean Houyoux» BourgNamur; nom d'origine: plusieurs Ho(u)youx [hydronyme à l'origine], à Namur, mais aussi à Gesves, Huy, Bois-et-Borsu, Herstal, Baelen-sur-Vesdre, etc.

 

JG

Houzai

zie Housiau(x).

 

FD

Houzard

cf. Houssa.

 

JG

Houzard

zie Housard.

 

FD

Houze

1. Zie Huysse. - 2. Evtl. var. van Hoze.

 

FD

Houze

Peut-être surnom: w. hoûse 'botte (de tanneur)', anc. fr. home, heuse, FEW 16,228a, cf. Housseau, etc. ; ou bien nom d'origine, cf. 1474 «Theodoricus de Houze» PrincipLiège.

 

JG

Houzeau(x)

-i(e)au(x), -el(le), zie Housiau(x).

 

FD

Houzet

-é, zie Hosset.

 

FD

Houzet

Houze, Housez. 1240-41 «magister Johannes Housés» = «Johanni le Houset» = «Johanni Housset», 1241-42 «clericus le Hou­set» CharitéTournai; surnom: anc. fr. hosé, housé 'botté' FEW 16, 228b-229a.

 

JG

Houziaux

cf. Housseau(x).

 

JG

Hovaerde, van

zie van Hauwaert.

 

FD

Hovaere

V. HAD (Ha).

 

EV

Hovaere

zie Odevaer(t).

 

FD

Hovaert

Hovaere. Surnom: moy. néerl. hovaerde 'orgueilleux' [FD].

 

JG

Hovard

Hova(rt), -aert, d'Heuvaert, D(h)euvaert: 1. Mnl. hovaerde: trotsaard. BN. 1298 Walteri de Hoverde = 1299 Walteri Hovarde, Bg. (VERKEST); 1398 Roeger Hovaert, Meulebeke (DEBR. 1970). - 2. Zie ook Odevaer(t).

 

FD

Hovarlet

cf. Hauvarlet.

 

JG

Hovarlet,

zie Hauvarlet.

 

FD

Hove(n)

Houven: Verkort < Van (den) Hove of Van

der Hoeven. 1393 Jehan de le Hove dit Hove; 1326

Clais Hove, Ip. (BEELE). Zie ook Hovens.

 

FD

Hove(n), van (den)

Hove(n), van Hoove, Vanauve, Vanhauv(e), van (den) Hoof(f), van (den) Hoef, van Hoefs, van (het) Hof, van 't Hof(f), von den Hof(f), Vonhoff, von den Hoofden, van den/r Hooft, van der Hoofd, van 't Hooft, van (den) Hof(f), van O(o)f, Hof(s), Ten Hove: Verspreide PlN (Ten) Hove. Vgl. Fr. Delcour(t). 1326 Jan van den Hove, Ip. (BEELE); 1353 Goesin van den Hove, Ktr. (DEBR. 1970); 1578 Agnees van Hoeff, Bilzen (SCHOE.). Zie ook Uittenhove, Van der Hoeven.

 

FD

Hove, (van)

van Hoove, Vanauve, Vanhauv(e): 1. PlN Hove (A, H). - 2. < Van den Hove.

 

FD

Hovegnée

Proven. Hovegnez (Dép. velot).

 

EV

Hovel(l), (van)

Hoevel: Ndd. PlN Hôvel: heuvel.

 

FD

Hovelaque

cf. Hoflack.

 

JG

Hovelaque

zie Hoflack.

 

FD

Hovelinck

-ynck, cf. Hoffelinck.

 

JG

Hovelmans

cf. Heuvelmans.

 

JG

Hovelmans

Hôvelmann, zie Heuvelman(s).

 

FD

Hovelynck

-inck, -ijnck, Hoffelinck, Hoevelinck: Mnl. hovelinc: hoveling, edelman. Of afl. van Van den Hove. Vgl. D. Höfling. 1270 Bouden Hovelin f. Jans vanden Hove, Bg. (CG); 1380 Gherijt

Hovelinc, Haarlem (NHC).

 

FD

Hoven

Hôven. 1381 «Andréa de Hoven» CartValDieu; nom d'origine: néerl. hof 'ferme' (toponyme très fréquent); cf. Hoeven.

 

JG

Hoven(s)

Hovent, Houven, Ovens: Weergave van dial. en W. uitgesproken Haven(s); zie Haeven(s).

 

FD

Hoven, van den

1. Var. van Van den Hove. -2. Spelling voor Van den Oven. PlN en huisnaam. Vgl. Fr. Dufour. 1353 Pieres du Four = 1354 Pieter van den Ovene, Ktr. (DEBR. 1970); 1359 Pieter van den Hovene, Cent (GSB).

 

FD

Hoven, van der

zie van der Hoeven.

 

FD

Hovenkamp

Wsch. < Ndd. Overkamp: over het veld. OfxHaverkamp?

 

FD

Hovent

Pourrait représenter un toponyme Haut-Vent, ainsi à Fosses-la-ville, à Henri-Chapelle, etc.

 

JG

Hover, (van)

Van Haver. Vgl. Hoverland.

 

FD

Hoveraets

Probabl. surnom: dérivé de moy. néerl. hoveren 'festoyer'.

 

JG

Hoverbeke, (van)

zie (van) Overbeke.

 

FD

Hoverberghe, van

zie Overbergh.

 

FD

Hoverland

-lant, zie Haverland

 

FD

Hoverlant

Peut-être, avec h- graphique, Overland (= pays d'en haut), cf. Huberlant; aux Pays-Bas, Overlander désigne l'habitant de la Westphalie et de la province rhénane. Ou bien à rapprocher de 1272 «Anezutha uxor Hovelant» PolyptVillers.

 

JG

Hovertin

cf. Auvertin, Auverdin.

 

JG

Hovertin

Var. van Aubertin?

 

FD

Hovestad

V. Hofstad et Hofstede.

 

EV

Hovestadt

PlN Hovestadt (NRW). Vgl. Hofstadt.

 

FD

Hovin(n)e

-ing, zie Ovijn.

 

FD

Hovine

Hovinne. Nom d'origine : Hovine est un toponyme ouest-flandrien (et sans doute aussi du nord de la France) ; Havinnes (arr. Tournai) et Havenne, dépend, de Hour (Nr) ne parais­sent pas convenir.

 

JG

Hovorst, van

van Hoevorst, van Hoovorst, van Ovost, van Hoyvorst, D'Hooghvorst: PlN Hovorst in Viersel (A), Hoogvorst in Kraainem (VB), Hogevorst in Bassevelde (OV). 1360 Arnoud van Hoevorst = 1375 Aernout van Hovorst, Aw. (CLEMEUR); 1396 Jan van der Hoevorst, Zegelsem (DE B.); 1494 Jan van Hovorst, Viersel (HELSEN1978).

 

FD

Hovre, de

zie De Hove.

 

FD

How-

Comme Houw- (cf. Houa), Hu- et Huw-, thème anthropon. tiré de Hugo, Hugues. « Nom simple: Howe.

Dérivés: Howart. - Howet, Hoët. 1616 «Jean Howet», «Nicolas Howet» PrincipChi-may.

 

JG

Howa(rd)

zie Huard.

 

FD

Howe

E. Patr. = Hugh, Hue: Hugo, via Ofr. Hue.

 

FD

Howell

zie Hauweel.

 

FD

Howet

E. Patr. Hewet(t), Huet, dim. van Ofr. Hue = Hugo. Vgl. Huget, Huet.

 

FD

Howie

Howy, zie Houy, De Huy.

 

FD

Hox

1538 «Thiry Hox», 1582 «Jehenne fille de Piron Hox», 1596 «Gertrude fille de feu Thiry Hox l'aine» BourgLiège; var. de Hocks et Hockx (classés à l'article Hoc), expliqués par un génitif germ., ce qui impliquerait qu'à Liège le NF est importé.

 

JG

Hox

V. HAD (Hak).

 

EV

Hox

zie Hocke.

 

FD

Hoy

zie De Huy.

 

FD

Hoy-

Hoo- -land(t)s. ,,Prés de fauchage". Hoolands (Dép. Nu-kerke). Confus, avec Hoo gland. V. Hoog.

 

EV

Hoy, van

zie van Hoey, van Ooyen.

 

FD

Hoyalerts

V. Hoeylaert.

 

EV

Hoyas

Dans le Myreur des histors de Jean d'Outremeuse (éd. A. Goosse, 361a), Hoyas, Hoyaus, Hoiaulx sont de simples var. du pré­nom Hoël [MH] ; cf. aussi Hoyaux ci-dessous.

 

JG

Hoyau(x)

-as, zie Houel.

 

FD

Hoyaux

Surnom: fr. hoyau 'sorte de houe', cf. Hawaux.

 

JG

Hoybergen

Hoyberg(h)s, -Hoij-, zie Hoberg.

 

FD

Hoybergen

Nom d'origine: notamment Hooi-bergen, à Oudemirdum (Frise), Hooiberg, à Oostmalle (Anv), etc. ; secondairement, var. de Hoberg [FD].

 

JG

Hoydonck

au génitif: Hoydoncks, Hoy-donckx. Nom d'origine: Hooidonck, à Zand-hoven (Anv), Hooidonk, à Nunen (Noord-Bra-bant), etc.

 

JG

Hoydonck(x), van (der)

-c(ks), -k(s), -gs, zie van Hooydon(c)k.

 

FD

Hoydons

Probabl. var. de Haydon, cf. Haidant.

 

JG

Hoye, van

zie van Ooyen, van Hoey.

 

FD

Hoyenweghen, van

zie van Hoeyweghen.

 

FD

Hoyer

Hoyez. 1656 «vefve Éverard Hoyet», «Servais Hoyet» Arbrefontaine, 1820 «Hoyer (en nombre), Hoyet, Hoyez (en nombre) » Pas-de-Calais; surnom: moy. fr. (et pic.) houet 'petite houe' FEW 16, 185a (la finale -er paraît être une graphie pour -et). Un nom de pro­fession *houier 'houeur' (supposé par Dauzat 332) n'est pas attesté FEW 16, 186a. Cf. aussi Heyez.

 

JG

Hoyer

zie Hooijer.

 

FD

Hoyet

-ez, -er: 1. Mfr. en Pic. houet: kleine hak, houw. Vgl. Houel. - 2. Spellingvar. van Houillet.

 

FD

Hoyeweg(h)en, van

zie van Hoeyweg(h)en.

 

FD

Hoyez

Proven. 1. V. Houyet. — 2. Hayée, ..Bosquet". — 3. V. HAD

(Ha).

 

EV

Hoylaerts

cf. Hoeylaerts.

 

JG

Hoylaerts

zie Hoeylaerts.

 

FD

Hoyland(t), van

zie van Hoolant.

 

FD

Hoymans

zie Hoimans.

 

FD

Hoyois

-oit, -os(t): 1. Var. van Hayois. 1749-51 Charles Paul Hayoit = Hoyoit = Hoyois = Hayois, H (ICM). - 2. Zie Hutois.

 

FD

Hoyois

Vraisemblablement, comme le propose Vincent 82, habitant de Huy (dont la forme w. anc. a dû être *ho(u)y), cf. 1263 (copie 1750) «les dis huyois (...) les dis huytois» (R. Van der Made, Le Grand Hôpital de Huy, 196) ; cf. aussi Hutois, qui est une forme secondaire. -Bibliogr. : A. Vincent, Remarques sur quelques NF belges, BTD 27, 68 ; J. Herbillon, Adjectifs dérivés du toponyme «Huy», dans Annales du Cercle hutois.... 29, 1975, 109-113. - Par contre Hoyos semble un NF espagnol, qui n'a rien à voir avec Hoyois.

 

JG

Hoy--ois

-os.V. Haie.

 

EV

Hoyou(x)

zie Houioux.

 

FD

Hoyoux

cf. Houyoux.

 

JG

hoyoux

N.  de  Rivière.  Houyoux, Hoy- -aux, -oux.  Houyoille, anc.

N. de ce cours d'eau.

 

EV

Hoys

1. BerBN van de hooier. Vgl. Hooijer. 1260 Willard Hoi, Bg. (LEYS); 1335 dat Han Hoys was, Bg. (RYCKEBOER). Vgl. Hoimans. - 2. Een familie Hoys zou oorspr. Hoyos (sloot, gracht) geheten hebben en in de 156 e. uit Castilië gekomen zijn (TDFIV, 218-266).

 

FD

Hoytink

zie Heits.

 

FD

Hoyvorst, van

zie van Hovorst.

 

FD

Hozay

cf. Hosay.

 

JG

Hozay

zie Housiau(x).

 

FD

Hoze, de

(D')Hose, D'Hoze, Hoos, (de) Heus(e): Mnl. hose: kous, laars. BN of BerBN. Vgl. De Coussemaker; 1366 Willelmi Hozemakers, Ktr. (DEBR. 1970). Hardehose (ibid.), Corthosa(LEYS 1959). 1268 Hankinus Hose, Ip. (BEELE); 1321 Jehans Houzes (Agr. 64); 1349 Gerardi dicti Hose, Mb.(PEENEi949).

 

FD

Hozee

zie Hosset.

 

FD

Hozeman(s)

zie Hosemans.

 

FD

Hozemont

1. Patr. Germ. VN Osmunt (MORLETI). E. FN Osmond. 1199 Roger Hosemund, Northampton (REANEY). - 2. PlN (Horion-) Hozemont (LU). 1171 Godinus de Hosenmont, Luik(SLL).

 

FD

Hozez

zie Hosset.

 

FD

Hozman

Spelling voor Hozeman of Hausmann.

 

FD

Hu-

Thème de représentants du germ. Hugo (cas sujet) > Huwe(s), nominatif roman; cf. Houw-, How-.

• Nom simple: Hu [ou bien nom d'origine: Huy, w. hu], Hue, Hues, Huwe. 1216-17 «Hue li Rous» ChirTournai, 1261 «Hue de Bietune» ChartesHainaut, 1295 «maistre Hues li Orfè­vres», «Jehans Maistres Hues» ComptesMons, 1302 «Hues As pois foulons» LoiTournai, 14° s. «Huwe le Cheron» CensHuy, 1444 «Huwe de Pietremeal» TerreJauche, 1472 «Huber Huwe» DénVielsalm, «Lambert Hue» DenLaroche, 1486 «Huwe le Tincdeur» Justice-Bastogne, 1514 «Maroie Hue» BourgNamur, 1524 «Johan Huwe» DénStavelotMy. i Dérivés: Huard, Huart, w. nam. Uwâr [moins souvent: anthrop. germ. hug-hard], Hu-wart, Huaux. 1097 «Huardus de Maisières», 1227 «Huardus» CartOrval, 1295 «Huars de Geslin» = «Huaus de Geslin» ComptesMons, 1314 «Huart de Biaumont» ComptesMons, 1331 «Huwart dit li Wepins» St-Hubert, 1375 «Huwart de Bauffe» Ladeuze, 1382 «Jehan fils de Huwar Huweneaz» GuillLiège, 1445 «Huar Dumont» Surice, 1472 «Huart Myauwelin hault sergent» DénVirton, 1540-41 «Ancelo Huart» Saintes, 1571 «Huesson Huwar» NP-Louette, 1575 «Pasquez Huart» Arbrefontaine, cf. aussi Houa(rd); forme néerl.: Huwaert, Huwaerts. Huet, Huez, Huwe. 1240 «mes-sires Hué de Muci» CartOrval, 1302 «Huet d'Amiens» LoiTournai, 1324-26 «HuésBikés» ComptesMons, 1338 «Huwet Hautieu» Thuin, 1417 «Hugues Huwet» Fexhe, 1472 «Huet de Pore» DénChiny, 1472 «Gerart Huet» DenLaroche, 1561 «Bastin Huwet» Arbre-fontaine, cf. aussi Houet. - Huin, Huain [si la forme est germ., cf. Huen-]. 1245 «Huin», «Huins de la Halle de Mers» CartOrval, 1561 «Philippe Huen» Arbrefontaine, 1627 «Jean Huwin (de Chimay ) » émigré en Suède, cf. aussi Houin. - Huon, Huion (dérivé en -on, le plus souvent cas régime]. 1267 «Jakemes li fins Huon dou Pont» CensHerchies, 1286 «li hoir Huon Kanepin» CartLessines, 1302 «Huon le Pouletier» LoiTournai. - Cf. aussi les sous-dérivés à l'article Hul-.

 

JG

Hu(g)on

Huion: Patr. Fr. verbogen vorm van VN Hugo. 1318 Huon de Beurst (DEBR. 1971).

 

FD

Hu(g)ot

Houot: Patr. Dim. van VN Hugo. ± 1300 Huos hostes de l'yglise, PdC (BOUGARD).

 

FD

Huain

Zie Huin.

 

FD

Huant

1595 «Hubert Huans» Bourïïoulx;pour Dauzat 332, surnom d'individu criard ou de crieur public: part. prés, du v. huer 'crier', comp. fr. chat huant.

 

JG

Huant

Huang: Teg. dw. van huer: schreeuwen, roepen.BN(DNF).

 

FD

Huard

-art, -a(t), Huwart(s), -aert(s), -arte, Uwaerts, Huyard, Hujar, Heuar(d)t, Houart, -ard, -aert, -a(t), Hoewaer, Houward, -aer(t), -aart, Hauwaert(s), Hawaert, Auwaert(s), Howa(rd): Patr. Rom. vorm van Germ. VN hug-hard 'verstand-sterk' of afl. van Hue: Hugo. BOUGARD 225 geeft vijf vbb. van identiteit Hues = Huars, b.v. ±1300 Huars li Fossiers = Hues li Fosiers. De w is een hiaatdelgende glijder; vgl. Huwe = Hue. De E. FN Howard heeft dezelfde oorsprong. 1230 Nicholao Houard, Dk. (SMTI); 1283 Johannes Huart, Kales (GYSS. 1963); 1313 Huard de Bossut; Huwar de Warnant, Luik (BODY); 1417 Jan Huwart, Gb. (SCHR.).

Huardel, -eaux: Patr. Dim. van Huard. ±1300 Hues Huardiax, PdC (BOUGARD).

 

FD

Huard

-art, cf. Hu-.

 

JG

Hu--art

-aux,    -bar(t),    -haut, -b(e)aux,  -ber(t),  -berti,   -berty,

-brecht, -brechsen, -bregsen; -bens, -bain,  -bi(e)n,  -binon(t),   -bion, Hubl-  -é,  -et,  -oe, -au,  -au.   V. HAD (Ha).

 

EV

Huau(d)

Huaux, Hugault, -aus, -aux, Ugau: Rom. vorm van Germ. VN hug-wald 'verstand-heerser1.

 

FD

Hub-

Thème tiré de l'anthrop. germ. hug-berht > fr. Hubert; cf. les séries parallèles sous Hoeb- et Houb-.

Formes pleines: a) françaises: Hubert, Huber [secondairement haut-ail. Huber 'te­nancier d'une ferme' < latin médiéval Mm-rius]. 1472 «Huber Huwe» DénVielsalm, 1593 «Françoy Hubert, fies Jehan Hubert» BourgDinant, 1726 « Estienne Huber» Bourg-Liège, b) wallonnes: Huby (w. -î<-iè). 14°s. «Hubier Fasset» CensHuy, 1472 «Hubierle Molnier» DenLaroche, 1524 «Pirot Hubier», «Huby de Rennevaulx», «Lynar Johan Huby» DénStavelotMy, 1553 «Hubier Renault Hubier», 1593 «Huby gendre de feu Jean Daggra de Roanne» La Gleize, 1600 «Henry Hubiet» Fronville. c) latinisation (au génitif): Huberty, Huberti. 1778 «Théodore Huberty» Fauvillers. d) germ.: Hubrecht. 1479 «Hu-brecht Goeskens» GuillLiège, 1598 «Hubrecht Culvener» DénWavre; avec -s de génitif: Hubrechts, Hubrick, Huberts [cf. à l'article Huyb- les formes diphtonguées].

Dérivés romans: en -aille: Hubaille (suf­fixe -aille). 1420 «Hubaille le Scailleteur», 1444 «Hubaille de Namech» AidesNamur, 1486-87 «Huballe»TerreJauche, 1551 «Jehan Hubaille» BourgNamur,  1580 «Martin Hu­baille» échevin à Honnay (Abb. St-Hubert. Cens et rentes), 1605 «Jehan Hubaille, tailleur de pyre» BourgDinant  [aussi nom d'une dépend, de Celles-lez-Dinant, lui-même issu d'un NP] ; comp. Houbaille. - Hubar, Hubart (suffixe -ont). 1289 «Alars Hubars» Cens-Naraur, 1472 «Johan Hubar» DénVielsalm, 1512 «Robert Hubar» CoutStavelot. - Hu-bau, Hubaut, Hubaux (suffixe -aiid). 1279-81 «Jakemes Hubaus» ComptesMons, 1289 «Alars Hubaus» CensNamur, 1313 «Andriu Hubaut»,  1365  «Jehan Hubaut  le père» TailleMons, 1515 «Hubault leNaiveur», 1517 «Jacqueline Hubault», 1666 «Jean Hubaux» BourgNamur. - Hubeau, Hubeaux, Hubiau, Hubieau (suffixe -eau, -ay, mais aussi var. du précédent,  nettement  plus   attesté].   1472 «Hubay» DénLaroche; cf.  aussi les sous-dérivés en -elet, -elin, -elot, etc. (ci-dessous). -Hubin, Hubain, Hubien (suffixe -in). 1306-14 «Guillaume Hubin» ÉchHuy, 14e s. «Je-hans Hubins»  DocLens,   1322   «messire Gérard Hubins» CartValBenoît, 1350 «Hubin Carpiau» FiefsLiège, 1444 «Hubin fis An-chon» TerreJauche, 1472 «Hubin le Busson», «Lambin Hubin» DénLaroche, 1474 «Huber-tus dictus Hubin» PrincipLiège, 1515 «Johan Hubin bolengier» GuillLiège. -  Hubenne (suffixe -inné). 1518 «Hubenne de Fosse», 1546 «Hubenne Gossau»  BourgNamur. -[sous-dérivé en -inet, cf. aussi Binet].  1449 «Hubinon fiz Hubinet» AidesNamur,  1472 «la vesve   Hubinet»   DénLaroche,    1549 «Hubin  Hubinet»   Fronville,   1629   «Jan Hubinet» émigré en Suède, 1679 «Godefroid Hubinet» Fronville. - Hubinon,  Hubinont (suffixe -inori). 1444 «Hubinon Jaquemen», 1449 «Hubinon Damyde» AidesNamur, 1486-87 «Hubinon Gauty»  TerreJauche,   1494 «Hubinon de Franc Wareix» Boninne, 1519 «Symon Hubinon» BourgNamur, 16e s. Johan dict Jono Hubinon» Châtelet. - Hublaert, Hublart,   Hublat (sous-dérivé en -elard). 1486 «Johan Hubellart» Nivelles. - Hubiau, Hubieau (sous-dérivé en -elaud). - Hublet, Hubled (sous-dérivé en -elet). 1449 «Colart Hublet» AidesNamur. — Hublin (sous-dérivé en -elin), cf. «Hublinbu» (topon.) à Marci-nelle. — [sous-dérivé en -elot}. 1337 «Hubelot» GuillLiège, 1631 «Nicolas Hublo» Presles. -Hubloue, Hubloux (sous-dérivé en -elou). -Hubot, Hubo. 1509 «Hubo de Paradis» BourgNamur, 1540 «Hublo Rollier» Beaufort (entre Avesnes et Maubeuge), 1622 «Jeanne Hubot» BourgNamur. -1515 «Hubotte de Paradis [veuve de Hubo de Paradis]», 1574 «Jean Hubotte» BourgNamur. « Dérivés germ. : Huben, avec -s de génitif: Hubens. 1592 «Paul Hubens» BourgLiège.

 

JG

Huba

zie Hubert, Hubaut.

 

FD

Hubaille

Houbaille: 1. PlN in Celles (N). - 2. Pair. Afl. van VN Hubert. 146 e. Hubert dit Houbailhe de Huy, Hoei; Hubaille Baré = Hubin Baré, Luik (BODY).

 

FD

Hubaille

Proven. Dép. Celles-lez-Dinant.

 

EV

Hubain

zie Hubin.

 

FD

Hubar(t)

Hubbard, zie Hubert.

 

FD

Hubau(t)

-a(ux),-eau(x),-i(e)au, Hubo, Houbau, -eau(t), Hoebaux, Hobo: Patr. 1. Rom. vorm van de Germ. VN hug-bald Verstand-moedig': Hugibold, Hubaldus (MORLETI). 1170 Huboudus; 136 e. Huboit; Folkin filius Hubous, Evergem (GN). 1312 Andriu Hubaut, Bergen (PIERARD). - 2. Dim. van VN Hubert.

 

FD

Hubben

Hube, zie Hubin.

 

FD

Hubeek

zie (van) Hoebeke.

 

FD

Huben(s)

Huben(n)e, zie Hubin.

 

FD

Hubené

Patr. Hubinet, dim. van Hubin.

 

FD

Hubeny

Tsjechisch hubeny: mager, tenger (DS).

 

FD

Hüber

Huber(s), Hueber, Hubner, Hubner: 1. D. afl. van Hube, Mhd. huobe: hoeve. - 2. Zie ook Hubert.

 

FD

Huberdault

Huberdeau, dim. van VN Hubert.

 

FD

Huberecht

zie Hubrecht(s).

 

FD

Huberland

1585 «Thomas Huberland» Marci-nelle, 1721-1743 «Huberlan(t)» Walcourt, 1761 «Anthoine Huberland» Daussois; p.-ê., avec h-graphique, nom haut-ail, d'origine: Überland, Oberland (= Haut Pays); cf. aussi Hoverlant.

 

JG

Huberland

-lant, Uberland: Wellicht PlN: land van een Huber: bewoner van een hoeve. 1585 Thomas Huberland, Marcinelle (J.G.).

 

FD

Huberland

Proven. ,,Les terrains de Hubert". N° 162.

 

EV

Hubermont

1570 «Catherine Hubermont», 1580 «Gérard de Hubermont» BourgNamur; nom d'origine: cinq dépendances ou hameaux dénommés Hubermont en Belgique (à Celles-lez-Dinant, Maransart, Tillet, Ortho, etc.).

 

JG

Hubermont

PlN in Celles (N), Montignies (H), Neufvilles (H), Ortho, Tillet (LX). Of Hubiermont in Maransart (WB).

 

FD

Hubert

Huberts, -tz, Heubert, Huber(s), Hubertus, -ti, -ty, Hobert(us), Hubar(t), Hubbard, Huba, Houbaer(t), -a(rd), -ar(t), -as, -at, Houbba, Hauber(t), Hoebaer(s), Dehoubert, Houbier(s), -y, -ie, Huby, Huybaerts, Huibers, Huybert, -(t)s, Huijber(t)s, Hoebers: Patr. Hubert is de Rom. vorm van de Germ. VN Hubrecht, hug-berht 'verstand-schitterend'. 1164 Hubertus de Hove (GN); 1293 Jehan Hubrechte = 1294 Jan Hubert = 1294 Johannes dictus Hubiers, Bg. (CROENEN 77-82); 1416 Hubar délie Fontaine, Luik (BODY). Zie ook Hubrecht, Hupperts. - Lit. : A. VINCENT, Le nom deHubertdans les noms de familles belges. Bull. Ligue des Amis de la Forêt de Soignes 1953,26-28.

 

FD

Hubesch

1. Zie Hübsch. - 2. Uit Huberts.

 

FD

Hubesch

Surnom: moy. haut-all. hüb(e)sch, all. hübsch 'courtois'.

 

JG

Hubi(e)au

zie Hubau(t).

 

FD

Hubien

Patr. Afl. van VN Hubert.

 

FD

Hubin

Hubain, Hubben, Hube, Huben(s), Hubenne, Huiben, Huyben(s), Huijben(s), Huybrens, Huijpens, Huypens, Hauben, Haupens, Houb(b)en, Hoeben, Hob(b)in, Hob(b)en, Hoppe(n), Hoebink: Patr. Vleivorm van de Germ. VN Hubrecht. 1286 Hannekin Hubin, Bg. (CG); 1308 Hubins brugghe, Vladslo; 1392 Hubins pit, Leffînge (DF); 1368 Ghisebrecht Hobben soen = Ghyzebrecht Hobbe soen, Haarlem (NHC); 1369 Hubben Hubrechs zoen, Tilburg (HB 488); 146 e. Hubert dit Hubin de la malaise, Luik (BODY); 1443 Hubrecht Jan Houben soen, Tg. (TYTGAT); 1618 Huybrecht inden Bercken boegart = 1619 Houb...; 1614 Dries Huyben = 1614 Houben = Heuben, Grote-Brogel (NOUWEN). - Lit.: A.H. HOEBEN, Vorming, varianten en verspreidingvan de naam Hoeben. GensNostra 1984,101-3.

 

FD

Hubinon(t)

-ant: Patr. Afl. van Hubin.

 

FD

Hubl(e)au

Patr. Vleivorm van VN Hubert.

 

FD

Hublart

-ard, -aert, -at: Patr. Afl. op -elard van Hubert. 1576 Antoine Hublaert, Nijvel-Aw. (AP).

 

FD

Hublet

-ed, -é: Patr. Dim. van Hubert.

 

FD

Hublin

Patr. Hubelin, dim. van VN Hubert.

 

FD

Hublou(x)

-oue, -oe: Patr. Afl. van VN Hubert.

 

FD

Hubner

Hubner, zie Huber.

 

FD

Hubo

zie Hubaut, Hubot.

 

FD

Hubo(t)

Patr. Vleivorm van Hubert of Hubaud. 1284 Denises Hubot, St-Amand (MORLET); 1416 Hubart dit Hubot, Luik (BODY).

 

FD

Hubrecht(s)

Hubrech(t)sen, -eght, -egsen, -egtse(n), Huberecht, Hubrich(ts), -ighs, -ick, Huibrecht(s), Huybrecht(s), Huij-, -echs, -egts, -ec(k)ts, -eck(x), -egh(t)s, -igts, -ich(t)s, -ighs, Huyberechts, Huij-, Heubrechts, -brecq, Hoebrecht(s), -echs, -eck(x), -ekx, -eg(t)s, -egh(t)s, -ichts, -ects, -eeck, Hoeberechts, -eghs, Hoebergs, Houbrecht(s), -ech, -eghts, -egs, -ig(h)ts, -ichts, -eckx, -ix, -exhe, Houberechts, Haubrechts, -ich, Ubregts: Patr. Germ. VN hug-berht 'verstand-schitterend': Hug(e)bertus (MORLET I). Zie ook Hubert. 1365 Henricus Hubrecht=H. Houbrecht, Zoutleeuw (C.BAERT); 1606 Mathys Huybrechts, Reet (MAR.). - Lit.: J. GOOSSENS, Hubertus in der niederländischen Familiennamengeographie.Vulpis Adolatio. Festschrift fur Hubertus Menke, Heidelberg, 2001,281-298.

 

FD

Hubrouck

zie van Hoebroeck.

 

FD

Hübsch

Hub(e)sch: BN D. hubsch: hoofs, hoffelijk. Vgl. De Hoofsche, Courtois. Vgl. 1568 Hubsch Ghecleedt met letter lakens = Mahieu Vervliert gheseyt Hupsch Ghecleedt, FV (DGW).

 

FD

Huby

zie Hubert.

 

FD

Huc(q)

Huchon, Huckert. V. HAD (Hak).

 

EV

Huch(t)

zie Hugo.

 

FD

Huchon

cf. Husson.

 

JG

Huchon

Husson, Heuchon, Heus(s)on, Houchon: Patr. Vleivorm op

-eçon van Hue = Hugo. 1251 Hussons de Haisse, LX (CAO); 1299 Huchon = 1324 Huwechons, Haccourt; 1337 Huwechon délie cange, Luik (HERB.); 146 e. Houwet de Bassine (zoon van) Houwechon de Bassines = Houchon de Bassien = Hughe dit Huechons de Bassine, Luik (BODY); 1386 Jean Huchon (MARCHAL).

 

FD

Huck(e)

Hucque, Hucks, Huc(q), Huch, Huk(e), Huque: Patr. Bakervorm van de VN Hugo. 1369 Hug Myen = Hugge Mygen, Rottweil (BRECH.).

 

FD

Huckart

-ert: Patr. Germ. VN Hughard. 1544 Caspar Huckart, Straatsburg (BRECH.).

 

FD

Huckin

cf. Hue.

 

JG

Hucklenbroich

Ndd. PlN. Ndd. Broich, Brook: broek(land); Huckel, Hiigel: heuvel.

 

FD

Hucleux

Huqueleux, BerN Huqueleur: omroeper (DNF).

 

FD

Hucleux

Peut-être surnom (ou topon.) picard: huque [= appelle] loup. Comp. 1271 «Jehan Hukedieu», 1276 «Lambert Hukedieu» Det-tesYpres.

 

JG

Huclier(s)

PlN Hucqueliers (PdC). 1452 Guillemme de Hucqueliers, Dk. (TTT).

 

FD

Hucorne

Hicorne, de Huccorne. 1542 «Collin de Hucorgne», 1696 «Thomas de Hucorne» BourgNamur; nom d'origine: Huccorgne, w. houcwègne (arr. Huy).

 

JG

Hucorne

Proven. Huccorgne (Loc.).

 

EV

Hucorne

zie De Huccor(g)ne.

 

FD

Hucq(ue)

cf. Hue.

 

JG

Hucq, van

zie van Huyck.

 

FD

Hudders

cf. Hulders.

 

JG

Hudders

zie Hulders.

 

FD

Hud--es

-i, syn.V. HAD.

 

EV

Hudlot

Dimin. en -el-ot de H(e)ude, de l'anthrop. germ. Hildo.

 

JG

Hudlot

Wellicht spellingvar. van Hulot.

 

FD

Hudsebaut

Hutsebaut. 1689 «Georges Hudse-baut» BourgNamur; métathèse de Idesboud (Idesbald) < Idesboldus, Idesbaldus, 15e s. «Hid-sebout» Oudenbourg, «Hutsebout» (Lindemans 180); Hulsebaet paraît en être un avatar.

 

JG

Hudsebaut

zie Hutsebaut.

 

FD

Hudson

Hutson: E. Patr. Zoon van Hudd: Hugh; ook wel van Richard. 1327 John Huchin, Worcester (REANEY).

 

FD

Hue

cf. Hu-.

 

JG

Hue

Hucq,  Hucque. 1426 «messire Hue de Harginial» TailleSoignies; probabl. hypocor. germ. Hukk- de Hugo; cf. aussi Huque. • Dérivés: Huckin; avec -s de génitif néerl.: Hukens.

 

JG

Hue

Zie Hugue(s).

 

FD

Hué

zie Huget.

 

FD

Hue(s)

zie Hugue(s).

 

FD

Hu--e(t)

-elin.  V.   HAD   (Ha).

 

EV

Hueber

zie Hüber.

 

FD

Huegaerts

V. HAD (Hak).

 

EV

Huegaerts

zie Hugaerts.

 

FD

Huegenaere, de

Wsch. = Dhuygelaere.

 

FD

Huegens

zie Hugo.

 

FD

Huel

zie Hauweel.

 

FD

Huele, van

zie van Heule.

 

FD

Huelin

Heulin, Hulin, Hull(e)in, Ulin, Ulijn, Uleyn: Patr. Rom. vleivorm van Hue (Hugo), vgl. Hulet. Of dim. van een hild-naam. 1279 Aegidius dictus Heulin; 1422 Gobin Hulin, Laon (MORLET); 1387 Casin Hullin (MARCHAI); 1422 Jehan Huelin, Bergen (PIERARD).

 

FD

Huen-  

-aerts,   -s,   -ens.   V.   HAD (Htm),

 

EV

Huen-

Huin-,   Huyn-. Thème diphtongue de l'anthrop. germ. Hûno, cf. la diphtongaison de û dans Huyge(n), de Hugo. m Avec -s de génitif: Huons Huyens. » Avec -en du cas oblique : Huenen, Huinen, Huyenen, Huynen.

Dérivé en -aerl (au génitif): Huenaerts, Huenarts, cf. Huna(e)rts.

 

JG

Huena(e)rts

zie Hunaerts.

 

FD

Huenens

zie Honin.

 

FD

Huens

Heun(e): 1. Patr. Germ. VN Huno. Zie Honin. 1242 Gosewinus dictus Huno, Bs. (PEENE1949); 1522 Lijsbeth Huenens dochter wijlen Henricx Huene, Bs. (OSTYN). - 2. Zie Hoen. - 3. Zie Hugo.

 

FD

Hues

Huet, cf. Hu-.

 

JG

Huet

Huez, zie Huget.

 

FD

Huevermans

zie Overmans.

 

FD

20:59 Écrit par Johan Viroux | Lien permanent | Commentaires (0) |  Facebook |

Les commentaires sont fermés.