05/10/2012

H-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

Hone

zie Honin.

 

FD

Honecker

Honegger: PlN Hoheneck (BEI, BW, S), Hohnegg (BW): hoge hoek.

 

FD

Hönen

Hönes, zie Hoehn(e).

 

FD

Honeré

zie Honoré.

 

FD

Honet

-ée, -ee, zie Hannet, Honnee.

 

FD

Honet

fém. : Honette. Probabl. aphérèse de Jehonnet, du thème Jeh- de Jehan.

 

JG

Honette

Honnette: Metr. Dim. van VN Je(h)an.

 

FD

Honfrey

Patr. Rom. vorm van Germ. VNhûn-frid 'Hun-vrede': Hunfrith (MORLET I).

 

FD

Hong

1172 «dominus Cono senior de Hons» CartOrval, 1396 «Lowis de Hons dit d'Aleur», 1417 «Piérart de Hons» PolyptAth, 1597 «Aert Hon» Engis; NF d'origines multiples: comme nom d'origine, p.-ê. Hun, à Annevoie, 14e s. «Hons» (Nr); souvent aussi anc. w. hon 'homme', cf. 1280 «Theodoricus li haus hons» PolyptLiège, 15e s. «Ystasse (...) surnomeis

Frans Hons par tant que ly noble damme de Haneffe nomée ly Franke Damme fut sa ma­rine » (BTD 26, 242).

 

JG

Hong(ne)

zie Hogne.

 

FD

Hongenae

-ae(r)t, zie Ongena.

 

FD

Hongenae

-aert. Var. de Ongenae.

 

JG

Hongenae

V. Ongenade.

 

EV

Hongerloot

Wvl. FN in het Brugse. Misschien naam van D. immigrant Hundertlot. Mnl. loot, Mhd. lot: gewicht (van goud of zilver). Vgl. Hondermarcq, D. Hundertp(f )und, Hundertgulden en: 1348 Joh. Sevenlod, Stralsund; 1357 Henneke Anderhalflot, Lûneburg (NN). Maar de varianten met 1-anlaut wijzen in een andere richting: 1659 de Longerloot, 1666 Longerloot, 1675 Longheroot, 1693 Hongherloot, 1695 Langherloot, 1697 Ongerloot, 1701 Londerloe, 702 Ongerloo, 1703 Hongherloo, 1705 Landerloot, 1714 Onderloot, 1716 Honderloot, 1770 Londerloot (PDB).

 

FD

Hongher(e), de

Mnl. (h)onger: Hongaar, volksnaam, ook BN. Zie ook Ongaro, Ongers. 1398 Wouter Hongher, Zoutleeuw (HB 876).

 

FD

Hongne

cf. Hogne.

 

JG

Honhon

 (une majorité à Glons). 1658 «Michel le Haoenhaoen» Glons; surnom: moy. néerl. hoon (hone) 'dangereux, perfide' FEW 16, 224a, d'où le NF flam. de Hoon; cf. aussi la forme dénasalisée Hoho. - Bibliogr. : J. Her-billon et J. Lesire, I n 'est nin d ' Glons, s'i n 'est Honhon, VW 33, 1959, 262-4.

 

JG

Honhon,

Ho(u)ho: Volgens HERB. (VWigsg, 262-4) < Mnl. hoon: gevaarlijk, verraderlijk, bedrieglijk. 1659 Michel le Haoenhaoen, Glons.

 

FD

Honig,

Honings, -incks, -in(ck)x, Honninckx, Houninckx, O(o)nincx, Onink, Hoenings, -ink, Hoenig, Heuninck(x), de Heuninck, Dheuninck: 1. BN voor een zoetekauw, honinglikker? BerBN voor een imker of honingverkoper (NN). Of een troetelnaam: sweetheart (REANEY). 1367 Henrico Honich, Goetsenhoven (C.BAERT); 1379-89 Wilhelmus Honichs, Bilzen (med. K. Honings, Utrecht). - 2. Zie Honin.

 

FD

Honigman(n):

D. afl. van Honig. Zie Honig.

 

FD

Honin

Honnin. 1277 «Jehan Honin», 1287 «Pieres Honin» DettesYpres, 1758«Léonard Honin» Herstal, 1785 «Antoine Honnin; Hon-nain» Auvelais; p.-ê. var. de Hunin, mais on ne peut exclure un dérivé de Jean (*Jeh-onin), comp. Honet, expliqué de cette façon [JL, NFw].

 

JG

Honin,

Honnin, Hoenen, Hone, Honnen, Honings, -incks, -in(ck)x, Hoenings, -ink, Honninckx, Houninckx, Onink, O(o)nincx, Onyn, Onijn, Heuninck(x), Heunen(e), Huenen(s), Hunin(k),-incq, Hunninck, Huinen, Huy(e)nen, Huijnen, Huynh: 1. Patr. < Germ. VN Huno (Dip.) of andere hûn-naam. 1306 Adelisse Honins; 1306 Pierres Honin, Ip. (BEELE); 146 e. Jan Huenens, Schaarbeek (OSTYN); 1343 Radulphi dicti Huninc, Bs. (PEENE1949). Zie ook Hoen, Huens. Sommige namen kunnen teruggaan op de Friese VN Onno (zie Onken). - 2. BN Honi(n)g. Zie Honig. 1347 Willem Hoenen = 1354 Willelmus Hoench, Tn. (C.BAERT).

 

FD

Honings

Honinx, Hoenings. Pour Carnoy 276, surnom: moy. néerl. honich, honinc(h) 'miel'; cf. aussi Heuninck(x).

 

JG

Honk, van

PlN (Zandhoven, A).

 

FD

Honkeleer

zie Honclaire.

 

FD

Honlet

w. (Waremme) Honlèt. 1802 «Honlet» Wasseiges; var. (avec confusion hesbignonne de an/on) de Hanlet, dérivé en -elet de Han-, du thème de (Je)han.

 

JG

Honlet

Zie Hanlet.

 

FD

Honna(e)rt

Honna, zie Hannaert(s).

 

FD

Honnacker, van

-a(e)ker, zie van Hoonacker.

 

FD

Honnay

Honai, Honay. 1449 «Hubert de Honay» AidesNamur, 1606 «Henry de Hon­nay» BourgDinant; nom d'origine: Honnay (Nr).

 

JG

Honnay

Honay, Honai, Onay: 1. PlNHonnay (N). - 2. Zie Hannay.

 

FD

Honne

V. Hogne.                        

 

EV

Honnef

PlN (Bad) Honnef (NRW).

 

FD

Honnen

Zie Honin.

 

FD

Honnette

zie Honette.

 

FD

Honnier

Hony. Nom d'origine: Hony, w. hônî, 1236 «Honiers», à Esneux (Lg).

 

JG

Honnier

zie Hannier.

 

FD

Honninckx

zie Honin, Honig.

 

FD

Honnof

Var. de Holoffe?

 

JG

Honold

zie Hunout.

 

FD

Honor-

-é, -ez.N. de bapt. d'orig. romaine. N° 107.

 

EV

Honora

Si la forme est liégeoise, elle ne représente pas Honorât (= Honoré) du sud de la France, mais un dérivé w. (Honorard?), comme dans 14e s. «Honoreal» Alleur; cf. le suivant.

 

JG

Honoré

-ez, -et, -a, Honnoré, -ez, Lhonoré, Honeré, Hoeree, -ée, Hor(r)é, -ez, Horet, Onré, Hoenraat, -aet, Honrae(d)t, Onrae(d)t, Anraet: Patr. Lat. HN Honoratus, Fr. Honoré, wsch. aïs latinisering opgevat van Germ. VN Hunradus (GN). 1122 Hunradus decanus, Cent (ACF); 1283 Honerei, Kales (GYSS. 1963); 1374 Honnoreit van Cuelne = 1370 Onreit van Keulne, Ip. (BEELE); 1380 Willem Hurres, Elverdinge (DELHAYE); 1501 Andries Hoenraet, Moorsele; 1621 Joos Honreet, Menen (KWII).

 

FD

Honoré

Honorez, Honnoré, Honnorez. 1129 «Honorius» St-Hubert, 1444 «Rennechon Honnouré», 1552 «Renier Honnouré», «Go-deffroy Honnorez» SubsidesNamur, 1597-98 «Piere Honnoré» ComptesNivelles; prénom Honoré, nom de plusieurs saints.

 

JG

Honrae(d)t

zie Honoré.

 

FD

Hons

V. HAD (Hon).

 

EV

Hons

zie Hoen.

 

FD

Honschoten, van

zie van Hondschoote.

 

FD

Honsebrouck, van

-broeck: PlN Honzebroek in Hooglede (DF VI). 1296 Lambin Honzebrouc, Passendale; 1327 Lambrecht van Hontsbreuc (DF VI); 1450 Cazin van Onzebrouc, Hooglede (PARM.).

 

FD

Honsem, van

van Onsem, -en, Onzen, van Oncem, -en, van Ounsem, -en: PlN Honsem in Willebringen (VB), St.-Martens-Bod. (VB), Loksbergen (L); Honzem in Borlo (L). 1277 Gilijs van Honsem, St.-M.-Bodegem (PEENE1949); 1286 Laurys van Hontsim, Diest (CED 14); 1448 Aleyt van Honsem, Diest (VdP); 1584 Jan van Onsen, Seger van Oncen,Aw.(AB).

 

FD

Honshoven

Proven. ,,Domaine du sieur Hun". N° 245.

 

EV

Honshoven

zie Hondshoven.

 

FD

Honsia

Zie Ancel.

 

FD

Honsté, van

van Honste: Van Hogenstede: hoge stede, plaats. Vgl. Honstetten (BW).

 

FD

Hont-

-oir, -oy. Proven. Dép. Som-mière. Nos 137, 139.

 

EV

Hont, de

zie de Hond(t).

 

FD

Honte(n)s

-es: Patr. < Germ. VN Hundo?

 

FD

Hontelé

Forme néerl. nasalisée deAutelet(FD)?

 

JG

Hontelé

zie Autelet.

 

FD

Höntges

Hontiens, zie Hondekijn.

 

FD

Hontiens

w. (Hognoul) Hon'tjens'; Huntgens, Huntjens. Dimin. en -ken(s) > -tjen(s) de Huno.

 

JG

Hontoir

Hontoy. 1444 «Martin de Hontoir», 1449 «Jehan de Hontoir escuier» Aides-sNamur. 1499 «Hubert du Hontoir», 151J «Adrien du Honthoir» BourgNamur, 1552 « Godefroy de Hontoir seigneur de Montaigta SubsidesNamur, 1593 « Eustace de Hontoy» BourgDinant, 1594 «Marie de Honthoy» BourgNamur, 1596 «Nicolas de Hontoir» BourgDinant, 1612 «Andrien du Hontoy» TerriersNamur, 1645 «Jacqueline Hontoir» BourgNamur, 1696 «Guillaume Hontoin Pumode, 17e-18e s. «Hontoir» Petit-Recto, 17e s. «Hontoire» Liège; nom d'origine Hon­toir, w. à onlwè, à Sommières (Nr).

 

JG

Hontoir

-oy: PlN Hontoir in Sommières (N). 1662 G. F. de Hontoij, Blanden (MUL VI).

 

FD

Honton

Peut-être var. de Hanton.

 

JG

Hontschoote

zie van Hondschoote.

 

FD

Honvar

Horward, Horwart, Hoorewart. Nom d'origine: «Haut-Regard»; pour le NF liégeois, surtout Haut-Regard, w. haut-r'wârd («à horward» au cadastre), à Battice et Chai-neux (Lg).

 

JG

Honvault

Honvoh: PlN Honvaut in Escoeuilles en Wimille (PdC). 1284 Amant de Honvaut; 1341 Jaqueme de Honvaus (DF VI).

 

FD

Hony

cf. Honnier.

 

JG

Hony

zie Hannier.

 

FD

Hoo(i)missen, van

van Hooymissen, van Hoijmissen, van Hoeymissen: PlN Hemiksem (A): 1770 Hemissem; He(y)missen (med. J. Caluwaerts, Herent). 1563 Jacob Hoochniisse, Rumst; 1611 Peter Hoomissen, Lier-Aw. (AP). Zie ook Heimessen.

 

FD

Hoo, van

zie van der Hoeden.

 

FD

Hooberg(h)s

zie Hoberg.

 

FD

Hoobergs

V. Hoogberg.

 

EV

Hoobrouck, van

-broucq, zie van Hoebroeck.

 

FD

Hooernaert

zie Hoornaert.

 

FD

Hoof

zie Hooft.

 

FD

Hoof(f), van (den)

zie van den Hove(n).

 

FD

Hoofd(t)

cf. Hooft.

 

JG

Hoofd, van der

zie van den Hove(n).

 

FD

Hoofden, van den

zie van den Hove(n).

 

FD

Hoofdman

Hooftman, Homan(s), -mann, Hoomans: 1. Mnl. hovet-, hooftman: hoofdman, bevelhebber, voornaani persoon, raadsman. - 2. Var. van Hoofmans, Hoefman(s).

 

FD

Hoofdt

zie Hooft.

 

FD

Hoofman(s)

cf. Hoffman.

 

JG

Hoofman(s)

zie Hoefman.

 

FD

Hoofsta(d)t, van

zie van (der) Hofstadt.

 

FD

Hooft

1. Situat. soc. Hoofd, ,,Chef". Nos 137, 139- — 2. Proven. Hoof(f). (L.D.).

 

EV

Hooft

Hoofd(t), Ooft,Thoof(d)t,T'Hooft, Hoof(s), Hoft, Heuft, Hôfte: 1. BN naar het (opvallende) hoofd. 1275 Wouter Hoeft, Bg. (CG); -1300 Clemme Hoeft, Ktr. (DEBR. 1980); 1398 Pieter Hooft, Menen (DEBR. 1970). - 2. Huisnaam: 1340 huus Clais Hallynckx dat men heet Hooft, Ip. (BEELE).

 

FD

Hooft

Hoofd, -dt. Surnom : néerl. hoofd 'tête' (d'après un caractère marquant, surprenant)ou bien nom d'enseigne, ainsi à Ypres [FD].

 

JG

Hooft, van den/r

zie van den Hove(n).

 

FD

Hoofwijk

PlN Hofwijk (U).

 

FD

hoog

,,Haut, élevé". Le nom, suivi d'un toponyme indique la prove­nance d'un lieu élevé. N° 232. Hoogberg (L.D.). Hoogerbrugge. Hoogebrugge (Dép. Damme). Hoogeveen. V. Veen. Hoog--steyns, -velts ou -velst. ,,Château élevé, Terres sur la hauteur". Hogen a été parfois contracté en Hoo(n) : Hooland, Hoonacker. V. cep. Hooi et Hoonakker. Le mot suivi d'un qualificatif indique un degré éminent. Hoogewys. Hoogwijs, ,,Très sage". Ou ironiquement : ,,Pédant". Hoogstoel, ,,Haute chaise", pourrait correspondre à l'expression ,,Hoog zitten", ,,Etre à son aise".

 

EV

Hoog-

-(h)e(n), -ers. V. HAD (Hak) et Hoge.

 

EV

Hoog(e)wijs

-wys, Hogewijs, Hoogerwijs: PlN Hoogewijst in Heesch ten zuiden van Oss (NB). 17417. Ph. Hooghwys, Oudegem (PARM.).

 

FD

Hoog(h)ten, van

zie van der Hoeght.

 

FD

Hoog, de

zie Hoge.

 

FD

Hoogaert

Proven. Hoogaerde (Dép. Ranst). — 2. V. HAD (Hak).

 

EV

Hoogaert(s)

-aars, -aers, zie Hugaerts.

 

FD

Hooge(n)

zie Hoge.

 

FD

Hooge(r)werf

Hoogwerf : PlN Hoge Werf: opgehoogde grond voor een hoeve, opgeworpen hoogte op buitendijks land, vluchtheuvel voor herders en vee (MOERMAN).

 

FD

Hoogeboom

zie Hoogenboom.

 

FD

Hoogedeure

PlN naar het uitzicht van de deur van een huis of landgoed. Een Middelburgs regentengeslacht in de 146-156 e. heette Van der Hoogerdeure (MEERTENS 1944,31).

 

FD

Hoogemans

1. V. Hoge. — 2. V. HAD (Hak).

 

EV

Hoogemans

Afl. van De Hooghe.

 

FD

Hoogen, van den

van Hoegen, Verhoog(en), Verhooghe: 1. PlN Ter Hogen: op het Hoge, in Budingen en Geetbets (VB). - 2. Misschien reïnterpretatie van Van Heugen = Van Huyghem = Van Eukem.

 

FD

Hoogenbemt, van

van den Hoogenband: PlN Hoge Beemd, b.v. in Wilrijk (VAN PASSEN) en Hoogstraten (HOS).

 

FD

Hoogenberg

zie Hogenberg.

 

FD

Hoogendoorn

zie Hogedoorn.

 

FD

Hoogendorp, van

Hogendorp: 1. PlN Hogendorp in Zandvoorde bij leper (DF VI). 1568 Corn, van Hooghendorp, Bg. (ICC III). - 2. PlN Hoogdorp (NH). 1346 Claes van den Hoghendorpe, Alkmaar (NHC); 1585 Pieter (van) Hogendorp, A'dam (TROCH).

 

FD

Hoogerland

Veldnaam (Z).

 

FD

Hoogers

zie Hugaerts.

 

FD

Hoogerstraete(n), van der

Verspreide straatnaam Hoogstraat, Hogestraat. In 1252 woonde een familie 'de Al ta Platea' in de Hoogstraat in Aw. (PRIMS, VMKVA1936,729). 1284 ter Hogher Strate; 1284 Katerine de Oeghestrate; 1321 van Janne den clerc vander Hogher Strate, Oedelem (DF VI).

 

FD

Hoogervorst

zie Hogervorst.

 

FD

Hoogerwaard

PlN Hoge Waarde: hoge wachtpost. Vgl. Hoogwaerts, Horward. Hoogerwaard is een boerderij in Ouderkerk aan den IJssel (ZH) (PDB).

 

FD

Hoogesteeger

PlN Hoge Steger: hoge trap. 1658 Hoogesteger, Hoedekenskerke (PDB).

 

FD

Hoogesteyn

zie Hochstein.

 

FD

Hoogewijs

-wys, Hoogerwijs. Nom d'origine: Hoogewijst, à Heesch (Noord-Brabant).

 

JG

Hooghe

Hooge. 1284 «Clais le Hoghe», 1286 «Nicholes li Hoghe» DettesYpres; surnom: moy. néerl. hooch 'haut, distingué, fier, hau­tain, noble', cf. aussi Dhooge, D'Hooghe, De-hoogh, etc.

 

JG

Hooghe(n), (de)

zie Hoge.

 

FD

Hooghkerken, van

PlN Hochkirchen (NRW). 1356 Rolant van Hoghekerken van Aken, Lv. (ICKX).

 

FD

Hooghstoel

zie Hoogstoel.

 

FD

Hooghuis

Hogenhuis in Tnh. (A). 1337 van Lievine vanden Hogenhus, Cent (RSGI); 1340 Johannes de Alta doma, Tnh. (VERB.); 1550 Melchior Hoochhuys, Essen NRW-Aw. (AP).

 

FD

Hooghuys

-huis, van Hogerhuis:Verspreide PlN

 

FD

Hoogkamer

PlN in Temse (OV), St.-B.-Vijve (WV), Oudvosmeer (Z). Een kamer was een woning met één woonvertrek.

 

FD

Hoogland(er)

PlN Hoogland (U) en in Werchter (VB): hooggelegen land. Vgl. van Hoolant. 1402 Jan van den Hooghelande, Bg. (SIOEN); 1493 Margriete Hooghelants (PARM.).

 

FD

Hooglugt

PlN Hogelucht in Langemark (WV). Lucht, locht: tuin. 1701 Hooglugt, Den Haag (PDB).

 

FD

Hoogmartens

BN Hoog + Patr. Martens.

 

FD

Hoogmartens

Surnom: hoog (ci-dessus) + Martens.

 

JG

Hoogmoed

BN naar de edele gezindheid, later naar de hoogmoed, overmoed. Vgl. Hochmuth.

 

FD

Hoogstad(t)

1. PlN Hoogstad in Ruien (OV) of Hoogstade (WV): hoge plaats. 1568 Hans Hooghestadt, Hondschote (DGW). -

2. Reïnterpretatie van Hoofstadt (o.m. dooif/ch-wisseling); zie Van der Hofstadt.

 

FD

Hoogsteder

Afl. van PlN Hoogstad. Of adaptatie van D. FN Hochstetter, met zelfde bet. Vgl. Hostetter.

 

FD

Hoogsteyn(s)

-stijn(s), -styn(s), zie Hochstein.

 

FD

Hoogstoel

Hooghstoel. Surnom métonymique ou métaphorique: moy. néerl. hovetstod, hooftstoel 'bride (de harnais)', devenu hoog-stoel par réinterprétation [FD].

 

JG

Hoogstoel

Hooghstoel: Mnl. hovetstoel, hooftstoel: hoofdstel (van paardentuig). BerBN. Vgl. Breidel, Haelters. Hoogstoel door cft-wisseling. 1347 Willem Hoestoel = 1362 Hoetstoels, Ronse (DECONINCK); 1437 Louis Hoofstoel = Hoogstoel, Ronse (Midd. 1963,275).

 

FD

Hoogstrate(n), (van)

Hoogstraaten, -straete: PlN Hoogstraten (A). 1387 Lijsbetten van Hoechstraten, Lv. (C.BAERT).

 

FD

Hoogten, van

zie van der Hoeght.

 

FD

Hoogterp

Friese PlN. Een terp is een vluchtheuvel tegen overstromingen, kleine hoogte waarop een hoeve gebouwd werd.

 

FD

Hoogveld(s)

-velts, -velst, zie van Hoeyveld(t).

 

FD

Hoogvliet

PlN Hoogvliet (ZH).

 

FD

Hoogwaerts

PlN Hoog + Mnl. waerde: wachtpost. Vgl. Hoogerwaard, D. Hochwart.

 

FD

Hoogwerf

zie Hoogerwerf.

 

FD

Hoogwijs

-wys, zie Hoogewijs.

 

FD

Hoogzand

PlN: hoge zandige plaats. Hoogezand (GR).

 

FD

Hooi

,,Foin". 1. Profess. ,,Faneur". N° 165. — 2. Proven. Hooy-berg(h)s. ,,Colline aux foin".

 

EV

Hooiberg

zie Hoberg.

 

FD

Hooidon(c)k, van

zie (van) Hooydonck.

 

FD

Hooijer

Hoyer, Huyer(s), Huijer(s): BerN van de hooier. 1555 Jan de Hoyere, Bg.-Aw. (ANP).

 

FD

Hooijmans

zie Hoimans.

 

FD

Hooijmeijer

-maaijer, zie Hooimeijer.

 

FD

Hooijschuur

PlN Hooischuur. FN voor een hooiboer. Vgl. Hooimeijer, Hooijer. 1692 Dirk Hoyschuur, Zaandam (PDB).

 

FD

Hooimeijer

Hooymaayer, Hooijmeijer, -meyer, -maaijer: Vgl. D. FN Heumeier: hooiboer. Vgl. Cafmeyer, Houtmeyers. 1673 Joannes Hoeijmaijers, Den Bosch (MUL VI).

 

FD

Hooiveld

1. Zie Van Hoeyveld(t). - 2. PlN Hooiveld in Oostkamp en Zedelgem (WV).

 

FD

Hool, van

zie van den Hole.

 

FD

Hoolant, van

van Hooland(t), van Hoolans, van Olande, Hoolan(t)s, Hoolandts, van Hoeyland(t), van Hoyland(t): 1. Van Hogeland(e). PlN Hogelande (Z) of Hoogland (zie i.v.). 1781 Petrus van Hoeyland, Waas-Aw. (AP). - 2. Zie ook Holland(s).

 

FD

Hoolmans

zie Hollemans.

 

FD

Hoolst, van

zie Holst.

 

FD

Hoolsteens

Holsteen(s), -eijns, -eyn(s), (van) Holstein, Holsten, Hulsteyn, Olstein: PlN Hoolsteen: holle steen, in Zonhoven. Vgl. D. Holstein. 1425 Gherit Hoelsteen; 1450 Peter Hoelsteens, L (V.LOON 1982,45).

 

FD

Hoolsteens

Holsteens, Holsteyns. Nom d'ori­gine: Hoolsteen (= holle steen 'pierre creuse') à Zonhoven (Lb); comp. le NF all. Holstein [FD].

 

JG

Hoolwerf

Wsch. Hoorwerf < Hoogerwerf.

 

FD

Hoomans

zie Hoofdman.

 

FD

Hoomissen, van

zie van Hooimissen.

 

FD

Hoon, de

Dhoine, D'Hoin(n)e, Dhoisne: EN M ni. hoon, hone: gevaarlijk, bedrieglijk, verraderlijk. 1169 Willelmus Hone, Cent (GN); 1597 Jan Hoyne =Jan Hoone, Waasten (DUV.).

 

FD

Hoonacker, van

van Honakker, van Honacker, van Honnacker,-a(e)ker, van Hoenacker(e), -akere, -acher,-aecker, van Hoemacker, van O(e)nacker: PlN Hoonakker: Hogen akker. De bakermat is de PlN Hoonacker(ken) in Beveren-Leie. 1398 Diedric van den Hoenakere, Jacob van den Hoenackere, Bev.-Leie (DEBR. 1970); 1391 Diederic vanden Oenackre, Ktr. (DEBR. 1958).

 

FD

Hoonaert

zie Hannaert(s).

 

FD

Hoonakker

Proven. 1. ,,Terre inculte qui est l'affront (du cultivateur)". (Comp. De Hoon). N° 237. — 2. Hoo(ge)nakker,  Champ situé sur la hauteur". N" 234.

 

EV

Hoop, de

Hoop(s), D(h)oop, D'Hoop, d'Hoop, (de) Houpe, Houppe: Mnl. hoep, hoop, houp: hoepel. BerN van de kuiper, die hoepels rond de vaten bindt. 1398 Aernoud de Hoep, Olsene (DEBR. 1970).

 

FD

Hoop, van (der)

Verhopen: PlN De Hoop (G), Hoop (OIJ). 1349 die Hope, Gistel (DF VI). Ook vondelingnaam: 1804 Laurent Dumonceau ou L. Vandenhoop, Tn. (med. P. Kempeneers).

 

FD

Hoor-

cf. Hor-.

 

JG

Hoorde(n),van

van O(o)rden, van Noorden: 1. PlN horde: afsluiting van gevlochten teenwilg. 1378 ad terram de Horde; 1381 Jan van den Orde, Hulst (DEBR. 1999); 136 e. Monnin vanden Orde, Cent (GN); 1471 Zegherijnkin vanden Hoorde, Desselgem (CASAERT). - 2. Zie Van Noorden. -j.ZieVanOorden.

 

FD

Hoore(n)bant

zie Urban.

 

FD

Hoore(n)weder, van

zie van Hoorneweder.

 

FD

Hoore(n)weg(h)e, (van)

1. Lees: Vannorenweghe. Zie Van Noorwege. - 2. Zie Van Hoorneweder.

 

FD

Hoore, d'

Zie Dhoore.

 

FD

Hoorebeke, (van)

van Hoorebee(c)k, -beeke, van Horebeek, -be(e)ck, van Hore(n)beke, -beck, (van) Horenbee(c)k, van Hoorenbeke, -be(e)ck, -beek, (van) Hoorelbe(e)ke, (van) Hoirelbeke, Hoorelbecke, van Hoorerbeke, Hornebecq: 1. PlN Horebeke (St.-Kornelis-H., St.-Maria-H., OV): 1185 Horenbeke (TW). ±1240 Margareta de Hornebeka, Wetteren (SCHMID); 1314 Pieter van Horenbeke, Oud. (CG). - 2. PlN Horenbeke in Aalst. 1432 J- van Hoorenbeke, Dend. (Midd. 1990,61-73). - 3. PlN Horlebecq/Horelbeke in Hove, Marcq, Steenkerke (H).

 

FD

Hoorelbeke

Hoorebeke, etc. Nom d'origine: ainsi (Sint-Kornelis-)Horebeke, etc. (FlOr), Horenbeke in Mijlbeke, à Alost (FlOr); cf. aussi Van Hoorebeeck, etc.

 

JG

Hooreman  

1.  Proven. V.  Horre et Hoorn. — 2. Profess. V. Hoorn.

 

EV

Hooreman(s)

zie Horemans.

 

FD

Hooren, van

zie van Hoorn,

 

FD

Hoorenbeke, van

-beek, -be(e)ck, zie van Hoorebeke.

 

FD

Hoorens

cf. Hoorne (ci-dessous).

 

JG

Hoorens

zie Hoorn(e).

 

FD

Hoorens. 

Proven. Hoorens(-meerschen) (Dép. Liedekerke). V. HAD (Ha).

 

EV

Hoorewart

zie Hauregard.

 

FD

Hoorickx 

1.   V.  Horicx.    2.  V. H AD (Ha).

 

EV

Hoorink(x), van

-inck, zie van Horick.

 

FD

Hoorman(s)

zie Horemans.

 

FD

hoorn

,,Corne, cornet ou clairon", et,  en toponymie,  ,,Coin,  Pointe".

 

EV

Hoorn

1. Proven. N. de terre. N° 239. — 2. Profess. ,,Clairon, Joueur

de cornet".   197. — 3. Caract. mor. ,,Cornard". N^ 271.

 

EV

Hoorn(e)

Horn(e), de Hoorne, D'Hoorne, de Horne, Dhorne, Hoorens, Hoeren(s), Horrens, Horen(s), Oren(s), Hôren, Hurn: Mnl. hor(e)n, hoorn, hurn: hoorn. 1. BN voor de hoorndrager; vgl. Hoornaert. - 2. PlN of huisnaam Hoorn. Zie Van Hoorn. 1303 van Weite den Horen, Dudzele; Willem Horens wedewe, Ktr. (VERKEST); 1436 Betkin Hoorens, Ip. (BEELE).

 

FD

Hoorn(e)weder, van

van Hoore(n)weder, (van) Hoore(n)weg(h)e: BN Mnl.hoornweder: mannelijk schap, ram met horens. Vgl. De Weer, De Ram. De FN werd door d/g-wisseling Hoorewege en zo aïs PlN opgevat. 1280 ver Avesoete ver Willems Horneweders suster, Wondelgem (CG); ±1300 Woitin Horneweder, Gent(GN).

 

FD

Hoorn, (van)

van Hoorne, van Ho(o)ren, van Horn(e): PlN Hoorn: punt, hoek. Ookhuisnaam. Of PlN Hoorn (NH, ZH, G, GR, FR, L). 1281 Marcus de Horne; 1306 Jehans de le Horne, Ip. (BEELE); 1340 Goeswinus de Hoerne, Tnh. (VERB.); 1410 Willem van Hoerne; ±1400 Meeus in den Horen, Aw. (ANP). - Lit.: X, Degeslachtsnaam Horne. Br.L. 1954,60-61.

 

FD

Hoornaert

1.   Proven.   Hoornaerde, ,,Terre  en  forme  de pointe".  N"

239. — 2. Profess. Hoorner,, ,,Cornettiste". N° 197. — 3. Car. mor. ,,Cornard". N° 271. —4. Loc. holl.  Hoornick.    Caract.    mor.    Hoornig, ,,Cornu, cocu". N° 271.

 

EV

Hoornaert

Ho(o)ernaert, Homard, Hornath, Oornaert: 1. BN van de hoorndrager, de bedrogen echtgenoot. Vgl. Coornaert, Fr. Cornard. 1619 hem verwijtende dat hij Simon is eenen hoornaert ende cocquyt, ende van zijn huysvrauwe, Bg. (Bfe. 1948,173). 1282 Robinus mid den Horne, Kales (GYSS. 1963); 1382 Jan Hornaerd, Ing. (DEBR. 1970); 1597 Lieven Hoornaert, Cent (PBG). - 2. Evtl. afl. van Van den Hoorne, naar een huisnaam Den Hoorn. Zie Van Hoorn.

 

FD

Hoorne

Horn, Horne, au génitif: Hoorens. Moy. néerl. hor(e)n, hoorn, hurn 'corne', soit surnom de cocu, soit nom d'enseigne [FD].

 

JG

Hoorni(n)ck, van

zie van Horick.

 

FD

Hoornyck, van

van Hoorrick, zie van Horick.

 

FD

Hoorsele, van

van Hoorzele, Horseele, Verhoosel(e): 1. PlN Hoorzele bij Lochristi (OV). 1295 Egidii de Hoersele; 1334 Jan van der Oerzele, Lochristi; 1351 Jacop van der Horzele, Cent (GSB). - 2. PlN in Waasmunster (OV): 1306 leen...ter Horzele. 1295 Soeta filia Marie de Hoersele (De Oost-Oudburg 1988,16).

 

FD

Hoos

zie de Hoze, D'Hoossche.

 

FD

Hoosd

Verkeerde lezing van Hoofd (Duinkerke).

 

FD

Hoosemans

1. Profess. ,,Fabricant de chausses".    16l.  — 2.  Proven.

Hoosen (Dép. Wolverthem). — 3. V. HAD (Haz).

 

EV

Hoosemans

BerN van de hozen-, kousenmaker. Vgl. De Hoze.

 

FD

Hoossche, de

zie D'Hoossche.

 

FD

Hoost, van

zie van Oost.

 

FD

Hoost, van der

zie van de Roost.

 

FD

Hooste(n), van

zie van Oosten.

 

FD

Hoostens

zie Ost.

 

FD

Hooteg(h)em, van

zie van Otegem.

 

FD

Hootelé  

1. Proven. Houthel(e) (Dép. Ryckevorsel).     2.  V. HAD.

 

EV

Hooteleé

zie Autelet.

 

FD

Hoove, van

zie (van) Hove.

 

FD

Hoovelts

V. Hoog et Hooi.

 

EV

Hoovelts

van Hooveld; -vels, zie van Hoeyveld(t).

 

FD

Hoovers

Misschien < Hoovels, Hoovelts.

 

FD

Hoovorst, van

zie van Hovorst.

 

FD

Hooybant

Huybandt: Mnl. hoybant. BerBN van de hooibinder. 1330 Winnoc Hoyband, Gijvelde (RYCKEBOER); 1356 Gillis Hoibant, Ip. (PSM).

 

FD

Hooyberg(h)s

Hooyer. V. Hooi.

 

EV

Hooyberg(h)s

zie Hoberg.

 

FD

Hooyberghs

Hoeyberghs. Nom d'origine: probabl. Hooiberg, à Oostmalle (Anv), mais aussi réinterprétation du topon. Hoberg [FD].

 

JG

Hooydon(c)k, (van)

van Hooi(j)don(c)k, van (der) Hoydonck, van Hoijdonck, van der Hoydong, - Hoydonc(ks), -donk(s), -donckx, van Hoeydonck, van der Hoeydong, Hoydon(c)kx, -dongs, van der Hoedonck, Houdonx: PlN Hooidonk in Nunen (NB), Retie, St.-Pieters-Lille, Zandhoven (A). Hodonk in Zolder (L), Geel, Grobbendonk, Nijlen (A), Beveren (OV). Ooidonk in St.-Martens-Leerne (OV). 1281 Joh. de Hoedonc, Nevele; J. de Hodonc, Zillebeke (HAES.); 1355 Arnoude van Odonc, Cent (GSB); 1415 Gheert Verhoedonc, Retie (VERB. II).

 

FD

Hooye, van

zie van Ooyen.

 

FD

Hooylaerts

zie Hoeylaerts.

 

FD

Hooymissen, van

zie van Hooimissen.

 

FD

Hoozée

Hooze(e), zie Hosset.

 

FD

Hop

Hopp(e), Hopf(f): 1. BerBN van de hopbrouwer of hophandelaar, hopteler. 1260 Albert Hoppe, Rostock; 1417 Hannus Hoppe = 1433 Hannus Hopphener, Lùneburg (NN); 1326 Jacob Hoppe, Ip. (BEELE). - 2. Zie ook Hob(e).

 

FD

Hopa(s)

Hoppa: Grafie voor PlN Haut-Pas: hoge doorgang (BODY 60).

 

FD

Hopchet

Proven. Hoppisch  (Dép. Hombourg), avec suff. -et, d'orig.

N° 211.

 

EV

Hopchet

zie Hobscheid.

 

FD

Hopengarten

PlN Hoppengarten (NRW).

 

FD

Hopf(f)

Zie Hop.

 

FD

Hopkins

Patr. E. dim. van Hobb = Robert.

 

FD

Hopmans

-mann: 1. BerN voor de hoofdman van een troep soldaten. D. Hauptmann. 1728 H. J. Hopmans, Oudenbosch (AP). - 2. BerN van hopteler. 1382 Art Hopmakere, Landen (C.BAERT).

 

FD

Hoppe

Cf. 1289 «Jehans de le Hope» Cens-Namur; surnom: moy. néerl. hop(pe) 'hou­blon, bière houblonnée' (cf. le suivant), ou bienw. hope, corresp. de fr. houppe FEW 16, 267a, qui est aussi toponyme.

 

JG

Hoppe

zie Hop.

 

FD

Hoppe-

-e, -é. Profess. Hop, ,,Houblon". Producteur ou marchand de

houblon". N° 152.

 

EV

Hoppe(n)

zie Hubin.

 

FD

Hoppe, van

zie van Oppem.

 

FD

Hoppenbrouwers

Oppenbrouwer, Opdenbrouwer: BerN van de hopbrouwer, brouwer van hopbier. 1368 Clais Oppenbrauwers cateile = 1369 jeghen Clais den Hoppenbrauwere vi mudde evenen,

Ktr. (DEBR. 2002). Vgl. 1424 Heinderic Oppenbier, Ktr. (SR p. 29).

 

FD

Hoppenbrouwers

Oppenbrouwer. Nom de métier: néerl. hopbrouwer 'brasseur de bière à base de houblon' [FD].

 

JG

Hoppenbrouwers

Profess. ,,Brasseur de bière houblonnée". N° 152.

 

EV

Hoppener

BerN Ndd. Höppner, D. Höpfner: hopteler. 1300 Sifrid Hoppener, Stralsund (NN).

 

FD

Hoppensztand

Ndd. Hoppenstange. Vgl. Hopstaeken. 1554 God. Hoppenstange, Hb. (NN).

 

FD

Hopper(s)

-esch: BerN van de hopteler. D. Hopfer.

 

FD

Hopperets

zie Huppert(s).

 

FD

Hoppezak

BerBN van de hopteler. 1270 Hoppensack, Rostock (is hopboer) (NN).

 

FD

Hoppli(j)nus, van

zie van Houplinnes.

 

FD

Hopsta(e)ken

BerBN van de hopboer of BN voor een lang opgeschoten kerel. 1480 Joh. Hoppenstock, Merseburg (BRECH.); 1671 Hopstaken, Etten-Leur (PDB).

 

FD

Hopstal, van

zie (van) Opstal.

 

FD

Hoptman

zie Hauptmann.

 

FD

Hoquart

Var. pic. de Hochart?

 

JG

Hoquart

zie Hocquard.

 

FD

Hoque

zie Hocke.

 

FD

Hoquet

, cf. Hocké, Hocquet.

 

JG

Hoquet

-ez, zie Hocquet.

 

FD

Hor-

-e, -ière.Proven. Dérivés de Horre, ,,Boue" (dialect) ou de Horle, ,,Limite".

 

EV

Hor-

-ta, -th, -to, -ton. Proven. Ortho (Loc),  Ourthe (Riv.),    Hotton (Loc).

 

EV

Hor(r)y

Hor(r)ie: 1. Ongetwijfeld spelling voor Henri. Vgl. Harri(e). - 2. Var. van Ory. Zie Aury. 1357 Jan Hory, Mergem (JAM.).

 

FD

Horbach

PlN (BEI, BW, HS, NRW).

 

FD

Horban

Avec h- graphique, var. de Orban, for­me w. de Urbain.

 

JG

Horban

zie Urban.

 

FD

Horchert

Hörchert: Afl. van horchen: luisteren (DN) of van PlN Horach: moerassige plaats (BRECH.).

 

FD

Horchies

Peut-être nom d'origine: Harchies ou Herchies (Ht); ou bien, avec h- graphique, Orchies (Nord) (MH).

 

JG

Horck(e), van

zie van Horick.

 

FD

Horckmans

Heurckmans, Hur(c)kmans: Afl. van Van (den) Ho(o)rick, Van Heurck. 1570 Peter Horchmans, Lv. (HENNO); 1570 Lauwereys van Horck = 1575 L. Horckmans = L. Huercmans =

1587 Laureys Hurckmans (SELS).

 

FD

Horckmans

Hurkinans. Hurckmans, Heurck-mans. Dérivé en -man de Van (den) Hoorick, VanHeurck[FD].

 

JG

Horckmans 

Proven. Horck (Dép. Lille-saint-Hubert),  avec  suff. -mans, d'orig. N° 212.

 

EV

horde

,,Enclos".  hordin,   ,,Terre enclavée".   Proven.   ou   Propriété. Hordin (Dép. Moustier-sur-Sambre et   Spy).  

 

EV

Hordebise

Hourdebise, cf. Hurtebise.

 

JG

Hordebise

zie Hurtebise.

 

FD

Hordequin

zie Hourdequin.

 

FD

Hordies

-iez, zie Hardi.

 

FD

Hordies

Var. de Hardies, Herdies.

 

JG

Horé

zie Horré.

 

FD

Horebee(c)k, van

-beke, -beck, zie (van) Hoorebeke.

 

FD

Horebeek

Proven. Horebeke (Loc.).

 

EV

Horekens

Hurkens, Urkens: Dim. van Mnl.hor(e)n, hurn: hoorn. Huisnaam of BN voor hoornblazer. 1267 Johannis Hornekin; 1379 Trise Hoernekins; 1380 Denijs Hoornekin, Ip. (BEELE).

 

FD

Horeman

Horman. Hooreman, au génitif: Horemans, Horemmans, Horremans. 1418 «Arnotte Hormane» Liège; nom d'origine: toponyme flam. formé de moy. néerl. hore, hor 'boue' et du suffixe -man.

 

JG

Horeman(s)

Hoor(e)man(s), Horrem{m)ans, Hornman, Horman(s), Oremans, Urmans: Afl. van Hoorn(e)of Van Hoorn. 1368 Hoiremans, Tnh. (VERB. II); 1418 Arnotte Hormane, Luik (HERB.); 1590 Paschier Hooreman, Ronse (Midd. 1963,321).

 

FD

Horemans

V. Hooreman.

 

EV

Horembach

Horenbach, Horrembach, -baxhe, Horrenbaxhe, Hornbacher: PlN Hornbach (BW, HS, RP).

 

FD

Hôren

zie Hoorn(e).

 

FD

Horen(s)

zie Hoorn(e).

 

FD

Horen, van

zie van Hoorn.

 

FD

Horenbeke

-bee(c)k, (van), zie (van) Hoorbeke.

 

FD

Horenblas

BerN van de hoornblazer. 1467 Nik. Hornbleser, Heidelberg (BRECH.). E. Hornblow(er).

 

FD

Horenblas 

Profess.     Hoornblazer, ,,Cornettiste, clairon". N°  197.

 

EV

Horenblas

V. Hoorn.

 

EV

Horent

cf. Horrent.

 

JG

Horent

zie Hourand.

 

FD

Horet

-ez, zie Horré.

 

FD

Horevoets

Horevoorts: Reïnterpretatie van Horrevorst, Hogervorst.

 

FD

Horg(u)e

Dial. vorm voor Forge: smisse (DNF).

 

FD

Horge

NF de la région verviétoise, probabl. importé de Lorraine germ., de Hestroff et Freis-troff en Moselle (GeneaNet), d'origine incer­taine.

 

JG

Horge

Profess. Orge. N. de produc­teur ou de marchant. Nos 68, 74, 131.

 

EV

Horghies

Proven. Orchies, Dép. Néchin.

 

EV

Horgnie(s)

PlN Hargnies (Nord, Ard.)?

 

FD

Horgnies

Nom d'origine : p.-ê. mis pour Hargnies (Nord et Ardennes), ou bien, avec h-graphique, Origny-en-Thiérache (Aisne, arr. Vervins) [MH].

 

JG

Horic-

-ks, -x. Proven. Horrik. (Dép. Lille-st-Hubert).

 

EV

Horick, van

van Ho(o)rick(x), van Hoorni(n)ck,van Hoorrick.van Hoornyck, van Horck(e), van Hurck, van (den) Heurck, van den Hur(c)k, Horicks, Horicx, Horrix, Hoorickx, Hornick(x), -iks, -i(k)x, Horninge, Orinx,Orinc(k)x, Orins, Heuring, Horincq, Horinque: PlN Horik: hoek. Horik in Nederweerd (NL), Horrik in Budel (NB), Hurk (NB); Hooring in Zellik (VB); Horck/Horrik in St.-Huibrechts-Lille (L); Hornik in Her., Ole, Schelle (A); Horrink in Tnh. en Wechelderzande (A); Horrech in Rumst (A), Orck in Hemiksem (A); Horik in Halle (VB). 1340 Ghiselbertus de Horneke, Tnh. (VERB.); 1375 Hannekin...van den Hoernicke, Kemseke (FLW); 1393 Laureins vanden Horneke, Aw. (ANP); 1519 Pieter van Horic = 1527 Peeter van Horck; 1561 Bertholomeus van Hurck, Aarts. (MAR.).

 

FD

Horie

zie Horry.

 

FD

Horige

Adapatation fr. de toponymes rhénans Horrig (de même thème que Horeman).

 

JG

Horinck

Proven. Hoortng (Dép. Zellik).

 

EV

Horincq

Horinque; formes flam. : Horicks, Horicx. Nom d'origine: topon. flam. horik 'coin', très fréquent en toponymie (comp. Duculot), e.a. Horing, à Zellik (BrFl), cf. aussi Van Horick, Vanhorick.

 

JG

Horion

-ions, Horrion, Horyon (NF liégeois). 1280 «Libertus de Horion» PolyptLiège, 1363 «Weron de Horion» GuillLiège, 1317-19 «Bertrand de Horion» ÉchHuy, 1507 «Maroie de Horion» BourgNamur; nom d'origine: Horion(-Hozémont), w. horion (Lg) ou bien horion, topon. à Saive (cf. BTD 63, 85) [JL, NFw2]. - Probabl. distincts: 1280-81 «Ma­rions Horions» RegTournai, 1676 «Ignace Horion» RuageAth, dans lesquels on peut reconnaître anc. fr. horion 'coup de vin' Gdf 4, 497 [MH].

 

JG

Horion

Proven. Loc.

 

EV

Horion(s)

Horrion, Horyon, Horijon, Hurion: 1. PlN Horion (LU). 1271 Berteloz de Horion, Hoei (SLL); 1386 Willem van Horion, St.-Tr. (GHYSEN). -2. Weergave van Henrion.

 

FD

Horis

Horris, Oris, Orys, Hauris: 1. Ofr. horis is een muntnaam. 1316 Daniel Horijs, Ktr.; 1382 Cornelis Hueris, Tielt (DEBR. 1971,1970); 1396 Louwereins Oerijs, Cornullis Horij, Denderhoutem (DE B.). - 2. Zie Xhoris.

 

FD

Horis

Horris, Xhoris. Nom d'origine: Xhoris, w. horis', 1310 «Horis» (Lg).

 

JG

Horis

Proven. Xhoris (Loc.) ou Horys (Dép. Perrière). N° 80.

 

EV

Horlaint

cf. Horlin(t).

 

JG

Horlait

Horlay, Horley, Horlaet, Hourlay: PlN W. horlê: berm, glooiing, helling.

 

FD

Horlay

Horlait, Hourlay, Horlaet (forme néerl.). 1540 «Jacque Hourleau» CartCiney, 1580 «Gillette Hourla» Haybes, 1618 «Jean de Horlai dit Martin» BourgDinant; nom d'origine: w horlê, hourlê 'talus, tertre de démarcation' fréquent en toponymie wallonne FEW 4, 516a, ainsi w. lès (h)orlé, à Arville (Lx).

 

JG

horle

,.Fossé, Limite de propriété". (Dans certains dialectes, ,,Petit marais"). Diminutif : Horlet ou Ourlet. Proven. ou Propriété. Loc.: Chapelle - lez - Horlaimont, Horloz (Dép. Saint-Nicolas-lez-Liège). Pa­tronymes : Horl- -aint, -ait, -o, Dorlet, Dorleman (,,D'Horlaimont). Nu 249.

 

EV

Horle, van

zie van Oerle.

 

FD

Horlent

-a(i)nt, -in(t), zie Orléans, Orient.

 

FD

Horlin

-int (NF montois et borain). Peut-être à rapprocher de hurlin (sobriquet messin) 'qui a les cheveux hérissés', w. hurelin 'vieux meu­ble, ...' FEW 4, 516b (cf. J. Haust, Étym., 151); sinon, du NL Hornaing (Nord, arr. Douai), avec échange des consonnes liquides n > l [MH].

 

JG

Horman

cf. Horeman.

 

JG

Horman(s)

1. V. Hooreman. — 2. Proven. Ormon (Dép. Kain).

 

EV

Horman(s)

zie Horemans.

 

FD

Hormeau

-aux, zie Ormeau(x).

 

FD

Hormidas

 [encore connu comme prénom à Couvin en 1810 (dit : Dadas) et à Jemappes en 1938]. Anthrop. lointainement d'origine ira­nienne (Ormudz, Ormidz = dieu du Bien), nom de plusieurs saints, patron des palefre­niers, avec pèlerinage à Morvillers (Somme).

 

JG

Hormidas

N. de bapt. Hormisdas (N. d'un pape, mort en 513).

 

EV

Hormidas

Patr. HN van Iraanse oorsprong.

 

FD

Horn

cf. Horne.

 

JG

Horn(e)

zie Hoorn(e).

 

FD

Horn(e), van

zie van Hoorn.

 

FD

Hornard

-ath, zie Hoornaert.

 

FD

Hornard

Hoornaert. 1820 «Homard» Pas-de-Calais; dérivé de moy. néerl. ho(o)rn 'corne', p.-ê. aussi toponyme signifiant '(champ) cornu'.

 

JG

Hornay

-ey: PlN in Sprimont (LU).

 

FD

Hornay

Nom d'origine: Homay, w. as hornês, à Sprimont et plusieurs topon. dans la prov. de Liège.

 

JG

Hornbacher

zie Horembach.

 

FD

Hornbostel

PlN in Celle (NS).

 

FD

Horne

Horn. s.d. «Th. de Horne» ObitLiège, 1254 « Williaume de Homes » ChartesHainaut, 1272 «Lamberrus filius Thome de Horne», «lohannes dictus Champenois de Horne» PolyptVillers, 1670 «Françoise de Homes» BourgNamur, 1776 «Catherine Horne» Bourg-Liège; nom d'origine: topon. néerl. très fré­quent, notamment aux Pays-Bas, le «Horne» le

plus proche de Liège étant Heurne-St-Pierre, dépend, de Vechmaal (Lb).

 

JG

Horne

Hornay. Proven. Syn. de Corne, cornet, ,,Coin, bout (de ter­rain). (Dép. Sprimont). N° 239-

 

EV

Hornebecq

Nom d'origine: var. de Horlebecq, à Marcq et Steenkerque (Ht).

 

JG

Hornebecq

zie (van) Hoorebeke.

 

FD

Horneck(er)

Hörnecke: PlN Horneck (BEI, BW).

 

FD

Horneman(n)

Afl. van Horn. Vgl. Horemans. 1296 Alb. dictus Horn = 1301 Horneman, Hb. (BRECH.).

 

FD

Horney

zie Hornez, Hornay.

 

FD

Hornez

1284 «Hornes» Pont-sur-Sambre, 1820 « Hornez » Pas-de-Calais ; p.-ê. dérivé en -et de horn (propr. 'corne', d'où 'coup') FEW 16, 227.

 

JG

Hornez

-ey: Hornet, dim. van horn: hoorn?

 

FD

Hornick

V. Hoornick.

 

EV

Hornick(x)

Horninge, zie van Horick, Horninck.

 

FD

Horninck

-inge, -ick(x), -iks, -i(k)x, -ung: BN voor een bastaard, onwettig kind. 1307 Lenval Horninc = 1312 Arnulfus Lenval, horninch = 1312 A. Lenvael, hoerninch = 1321 Horninc Lenval, Ktr. (DEBR. 1971).

 

FD

Hornman

zie Horeman(s).

 

FD

Horny

Proven. Hornu (Loc.).

 

EV

Horotte

LU W. PlN horote: greppel, geul (J.G.).

 

FD

Horotte

Nom d'origine: w. liég. horote 'rigole' DL, fréquent en toponymie wallonne.

 

JG

Horowitz

-wicz, -vits, zie Horwitz.

 

FD

Horper

Proven. Orp (Loc.), avec suff. -er, d'orig. N° 212.

 

EV

Horr-

-is, -y. Proven. Xhoris (Loc.).

 

EV

Horrard

Proven.  Orroir (Loc.).

 

EV

Horrard

Wellicht < Henrard.

 

FD

Horré

Hor(r)ez, Horé, Horet: 1. Zie Honoré. - 2. LU W. horé: gered, veilig (HERB.). 1289 Henris li Horres, Viesville.

 

FD

Horré

Horrez. 1289 «Henris li Horres», «Mi-chies le Horres» Viesville, 1384 «Jehan Hor-ret» Morialmé; sans doute surnom: w. liég. horé 'sauvé; tiré d'affaire' FEW 17, 55a.

 

JG

Horreman(s)

zie Horemans.

 

FD

Horrembach

Horrenbaxhe, zie Horembach.

 

FD

Horrenberger

Hornberger < PlN Hornberg (BW).

 

FD

Horrens

zie Hoorn(e).

 

FD

Horrent

Horent, w. (Liège) Horan. Cf. [sous réserve] 1265 «Horens» CensNamur, 1272 «Willeken Horen» PolyptVillers, 1820 «Ho-randt; Horrent» Pas-de-Calais [en 1899, un Horrent, à Tilleur, est originaire de Roubaix] ; ces localisations ne sont pas en faveur de Hor(r)end, toponyme de Fauvillers (Lx); probabl. var. de Hourand.

 

JG

Horrent

Proven. Haurain (Dép. Lessines).

 

EV

Horrent

zie Hourand.

 

FD

Horrevorst

Afstammend van 1611 Petrus Horevorts (zoon van) Cornelis Hoirevoirts, Alphen (PDB).

 

FD

Horrez

zie Horré.

 

FD

Horrie

zie Horry.

 

FD

Horrion

cf. Horion.

 

JG

Horrion

V. Horion.

 

EV

Horrion

zie Horion(s).

 

FD

Horris

cf. Horis.

 

JG

Horris

zie Horis.

 

FD

Horrix

zie van Horick.

 

FD

Horrockx

E. FN (m.n. Lancashire). PlN Horrocks < dial. hurrock: hoop losse stenen (DS).

 

FD

Horseele

zie van Hoorsele, van Herzeele.

 

FD

Horsigh, van

PlN Horsik in St.-Michielsgestel (NB). 1584 Hans van der Horsick, Aw. (AP).

 

FD

Horsman(s)

zie Horstmans.

 

FD

horst

,,Taillis". Proven. Horst, Hors(te)mans. Horst (Loc. et L. D.). Hoursch. Vanderhorst, ,,Du taillis". N° 243.

 

EV

Horst, (van der)

van (der) Host, Ter Horst: Verspreide PlN Horst: kreupelhout, struikgewas, begroeide hoogte. 1327 Arst van der Horst, onsen baliu van Amsterland (OA 36); 1340 Jan van der Horst, Tn.

(C. BAERT); 1368 Lauwer van der Horst, Tnh. (VERB.).

 

FD

Horsten

-er, -ing: Afl. van PlN Horst.

 

FD

Horstmans

-mann, Horsman(s), Hosmans, Horstermans; Hurstemans: Afl. van Van der Horst. 1335 Janne Horstmans, Bs. (PEENE 1949).

 

FD

Hort(h)

1. BN. Mhd. hort: schat (BRECH.). - 2. Var. van Hart: hert, herder, hart, PlN of Patr. (DN).

 

FD

Horta

Orta. NF d'origine portugaise ou italienne < lat. hortus 'jardin' [FD].

 

JG

Horta

Orta: Port. FN < Lat. hortus: tuin. De FN van de Belgische (H)orta's komt evenwel uit Italie. ±1685-1718 Salvator Horta, Napels-Ktr. = 1727 Salvatoor Oortha, Bg.; 1724 Regina Orta fa. Salvatoris Orta, Bg. (med. Fernando Horta, Portugal-Ktr., die niet verwant is met de Belgische Horta's).

 

FD

Hortance

Hortencia: Metr. Lat. HN Hortensia.

 

FD

Hortegat

zie Ortega.

 

FD

Hortelan

zie Ortolan.

 

FD

Horten

zie Harten.

 

FD

Horter, de

Heurter(re): Afl. van Mnl. horten, hurten: stoten rukken, duwen. BN. 1166 Arnoldus Hurtre, Cent (GN); 1268 Willelmus Hurtere; 1326 Heinric de Huerter, Ip. (BEELE); 1409 Paesschaert de Hurtre, Ktr. (DEBR. 1958).

 

FD

Hortman(n)s

Hurtmans: Patr. Var. van Hartmann(s); vgl. Hort(en) = Hart(en) (DN) en Hortmannshof. 1533 Antonis Hortman, Aw. (AP).

 

FD

Hortmannshoff

PlN Hartmannshof (BEI).

 

FD

Horts

Hortz: 1. Spelling voor Orts. - 2. Gen. van Hort. - 3. Zie Hurt(s).

 

FD

Horts

V. Horst.

 

EV

Horvath

NF hongrois : le croate (ethnique).

 

JG

Horward

-war(t), zie Hauregard.

 

FD

Hor--ward

-wath. 1. V. HARD. — 2. Proven. Orroir. Loc.

 

EV

Horwath

Horvat(h), Horuat(h): Hongaarse volksnaam van de Kroaat.

 

FD

Horwitz

Horowitz, -wicz, -vits, Hourewitz, -vitz: PlN Horovitz (Bohemen).

 

FD

Horwood

PlN (Buckinghamshire, Devonshire).

 

FD

Hory

zie Horry.

 

FD

Horyon

cf. Horion.

 

JG

Horyon

V. Horion.

 

EV

Horyon

zie Horion(s).

 

FD

Hos

1. PlN Xhos in Tavier (LU). - 2. Var. van Hoos? - 3. Hypercorrect voor Os.

 

FD

Hos-

cf. Hoss-.

 

JG

Hos-

-kens, -let. Hoss- -e, -elet, -ey, -ez. V. HAD (Haz).

 

EV

Hos(ch)

l. V. Houx. — 2. V. HAD (Haz).

 

EV

Hos(e)mans

Hozeman(s): BerN van de kousen- of laarzenmaker. 1366 Willelmi Hozemakers, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Hosaert

zie Housard.

 

FD

Hosang

Adaptatie van Osan.

 

FD

Hosay

Hossay, Hozay, w. (Fosse) Hosê. 1544 «Henry Hoseau» DénStavelotMy; surnom: w. liég. hozê 'houseau, guêtre' FEW 16, 228a; cf. aussi Housseau(x), Houziaux, etc.

 

JG

Hosay

zie Housiau(x).

 

FD

Hosbeek, van

PlN Horsbeck (SH), Orsbeck (NRW).

 

FD

Hoscedé(z)

zie Hocedez.

 

FD

Hosch

Hosch. Le second NF (avec Umlaut) correspond sûrement à Heuch, Heusch.

 

JG

Hôsch

Hosch: BN Mnd. hoesch, hovesch: hoofs.

 

FD

Hoschei(d)t

Hoschet: PlN Hoscheit (Monschau NRW).

 

FD

Hoschet

Proven. Hoscheid (Loc. G. D. Lux.).

 

EV

Hosdain

Hosdains, Hosdin, Housdain. 1286 «Margot de Housdaing» CartMons, 1289 «li femme Jehan de Hosd(a)ing», «Ernous fis le dame de Hosdeing» CensNamur, 1365 «Henri de Housdeng tellier» TailleMons, 1435-42 «Nicolas de Hosden dit de Holllandre» ÉchHuy, 1506 «Bernard de Housdain», 1530 «Stienne de Hosdain», 1556 «Lorent Hous-den» BourgNamur; nom d'origine: nombreux Heusden, Houdeng (1119 «Hosdeng»), Hou-

dain, etc., également en France (Nord, PdC), le plus proche de Liège étant Hosden, w. (h)oz-din, dépend, de Latinne (Lg); cf. aussi Heus-dain.

 

JG

Hosdain(s)

Hosdin, Housdain: PlN Houdain (PdC, Nord), Houdeng (H), Hosdent in Latinne (LU). 1201 Robers Hosdaig; 1237 Estevenes Housdain, Atrecht (NCJ); ±1300 Jehans de Houdaing, PdC (BOUGARD).

 

FD

Hosdé

-ez, -ey, -ay, zie Hocedez.

 

FD

Hosdey

1820 «Hosday; Hosdé; Hosdez» Pas-de-Calais; var. de Hoc(h)edez.

 

JG

Hosdez

Proven. Dép. Warneton.

 

EV

Hosdin

cf. Hosdain.

 

JG

Hose

zie de Hoze.

 

FD

Hosemans

1. V. Hoosemans. — 2. V. HAD (Haz).

 

EV

Hosingen

Hossingen: PlN Hosingen (GH).

 

FD

Hosinger

Hossinger. Ethnique: habitant de Hosingen (G.-D. Lux.).

 

JG

Hoskens

cf. Hoss-.

 

JG

Hoskens

Hoskins, Heuskin, Heus(e)quin, Heusg(h)ens, -ghiens, -ghem, Heus(s)chen, Heu(s)chenne: 1. Mnl. hosekin, dim. van hose: laars, kous. BN of BerBN. 1131 Walterus Hosakin; 1310 Weite Hoezekins ofstede (LEYS1958'); 1304 Willelmus Hoeseken = W. Hoseken; 1356 Magrieten Hueskens, Bs.

(PEENE1949); 136 e. Hoschin; Segere Hosekin = Hossekin (GN). - 2. Voor Hoskens, zie ook Hostekens. - 3. Zie ook Hâuschen.

 

FD

Hoslet

cf. Hoss-, Hosselet.

 

JG

Hoslet

zie Hosselet.

 

FD

Hosmael, van

zie van Orsmael.

 

FD

Hosmans

zie Horstmans.

 

FD

Hospel

Sans doute var. de Hespel.

 

JG

Hospel

Wsch. var. van Hespel.

 

FD

Hospied

zie Hocepied.

 

FD

Hospital

1289 «frère Jehans del Hospital» CensNamur, 1481-82 «Hene del Hospital» TerreJauche; nom d'origine: en moy. fr., hôpi­tal signifie aussi 'demeure, habitation', cf. L'Hôpital, L'Hospital.

 

JG

Hospital

zie L'Hôpital.

 

FD

Hoss-

Thème anthroponymique qui paraît attesté par la série Hos(se)let, Hosset, Hoskens, cf. Vincent 67 qui suppose un h- graphique et Carnoy 54 qui part d'un hypocor. germ. hod-so. Cette série de NF est plutôt du Hainaut et de Flandre.

m Simple: Hosse. 1481 «Elsequin Hosse», 1487 «Ernoul Hosse» JusticeBastogne. Par­fois, p.-ê., simple var. de Hoste avec assimi­lation, comme dans la mention de 1571 «Marie fille de Jean le Hosse» BourgLiège. Par contre les NF liégeois Dehosse et Solhosse sont nettement d'origine toponymique. « Dérivés: Hosselet, Hoslet. 1505 «la veuve Henry Hosselet» BourgNamur, 1616 «An-thoine Hosselet» PrincipChimay, 1627 «Lau­rent Hasselet», 1630 «Guillaume Hosselet» émigrés en Suède, 1693 «Hosselet» Tilleur [hosselet n'est pas attesté comme dérivé d'anc. fr. house, heuse 'botte']. - Hossey, Hosse, Hossez, -et. 1666 «Hosset» Tongres. m Dimin. néerl. en -ken (au génitif): Hoskens.

 

JG

Hossaert

zie Hochart.

 

FD

Hossain

zie Hussin.

 

FD

Hossay

cf. Hosay.

 

JG

Hossay

zie Housiau(x).

 

FD

Hosschius

Humanistennaam van Sidronius Hosschius (Merkem 1596-1653) = De Hoossche/Hoofsche (Bk. 1982,312).

 

FD

Hosse

-é, Hosselet, Hossey, -et, cf. Hoss-.

 

JG

Hosse

Var. van Hos of spelling voor Hossé.

 

FD

Hossé

zie Hosset.

 

FD

Hossedez

zie Hocedez.

 

FD

Hosseel

zie Housiau(x).

 

FD

Hosselaer

zie (van) Osselaer(e).

 

FD

Hosselet

Hos(s)let, Os(se)let, Ausselet: 1. Dim. van Ofr. hosel: beenkap, scheenplaat, dim. van Ofr./Mnl. hose: kous, laars. Vgl. Housiau(x). 1438 Perart Hosselin, Laon (MORLET). - 2. Osselet, dim. van os: beentje, kootje, bikkel. BN voor een bikkelspeler (DNF). 1547 Materne Osselet, Walcourt (HERB.). - 3. Var. van Ostelet/Hostelet, met ass. st/ss.

 

FD

Hossemael, van

zie van Orsmael.

 

FD

Hossepied

zie Hocepied.

 

FD

Hosset

-é, -ez, -e(y), Houzet, -é, Houset, -ez, Ho(o)zée, Hozee, -ez, Hooze(e), Os(s)et, Osé(e), Ose(i), Ohsé, Ohse, Ocet, Océ, Ossé(e), Oscé: 1. Dim. van Ofr. hose: kous, laars. BN (gelaarsd) of BerBN. Vgl. Housiau(x). 12407. Housés =J. le Houset = Housset, Dk. (J.G.); 1313 Pierre Heuset, Parijs (MICH. 1950); 1449 Janne Hossceys, Mb. (A. BAERT). - 2. Dim. van Fr. houx: hulst. Vgl. Delehouzée. - 3. Evtl. dim. van Fr. os: beentje.

 

FD

Hossey

zie Housiau(x), Hosset.

 

FD

Hossin

zie Hussin.

 

FD

Hossinger

cf. Hosinger.

 

JG

Hosstijn

-yn, zie Ostin.

 

FD

Host

Hoste. 1545 «Collin Maitre Host», 1547 «Guillaume le Petit Host», 1549 «JehanGrant Host» BourgNamur, 1656 «Laurent du Ruydit le petit hoste» La Gleize, 1693 «Jean-François Host» BourgNamur; représente lat. hospitem, anc. fr. hoste 'celui qui donne l'hospitalité à qqn' FEW 4, 491 a, mais aussi 'homme d'une classe intermédiaire entre les hommes libres el

les serfs', 'manant, tenancier', etc. (auquel correspond le NF liégeois Lhoest), cf. Lhost, etc. - Cependant Host(e) doit être plus souvent (avec h- graphique) le prénom Auguste, anc. fr. Aoust, Ost, cf. Ost(e): ainsi 1272 «maistre Hostes» DettesYpres, 1286 «Hostes des Masis» CartMons, 1289 «messires Hostes» CensNamur, 1356-58 «Hostes li Ramon-neres», «Jehans fiuls Hoste Naie», 1364 «Hostes de le Burghe» PolyptAth, 1502 «Hoste Engherant» AidesHainaut; cette opinion est appuyée par les dérivés qui suivent, i Dérivés: Hostelard, -art. 1363-64 «Hoste-lart Moullin», 1364 «Hostelars de Cougon-mont» PolyptAth, 1413 «Hostellars du Moulin» Ladeuze, 1520 «Robert d'Hostelart» Ath [BR]. - Hostelet. 1350 «Hosteles» Latinne, 1410 «Hostelet Cambier» Tournai, 1616 «Franchois Hostelet» PrincipChimay; cf. aussi Ostelet. - Hostequin. - Hostin, Hos-tyn, Hosten, -ens. 1444 «Rennechon Mal­corps Hostin» AidesNamur, 1820 «Hostin» Pas-de-Calais, corresp. de Augustin.

 

JG

Host-

-en(s), -yn, -ie(r), -iez.   V. HAD (Haz).

 

EV

Host(e)

zie Ost.

 

FD

Host, van (der)

zie van der Horst.

 

FD

Hostache

zie Eustache.

 

FD

Hostaegen, van

van Hostauyen, zie van Ostaeden.

 

FD

Hostaux

Hosteau, -eaux (famille-souche de Couvin), Hotaux, Osteaux. 1289 «Wariers Ostel» DettesYpres, 1633 «Nicolas Ostaux» Petigny, 1681 «Maximilien Ostaux» Bourg-Namur, 1686 «Thomas Hostau» BourgNamur, 1728 «Jeanne Ostaux» Maredret; probabl. forme vocalisée de fr. hostel, comp. aussi 1503 «la maison des hoirs Hostard de Prie que l'on ditl'Hostel sainct Hubert» Donstiennes.

 

JG

Hoste, de

zie De Hosté.

 

FD

Hosteau(x)

-aux, Hot(e)aux, Hotteau, Hôtel, Hôtel, Osteaux: Ofr. ostel: woning, herberg, gasthuis. BerBN van een waard. Vgl. Delhotellerie. 1313 Guillaume de la Heuse, hostelier, Parijs (MICH. 1951). Zie ook Hottiaux.

 

FD

Hostekens

-kint, -kind, -quint, Hoskens: Patr. Mnl. Ostkin, dim. van Germ. VN Oste. Zie Ost. 1410-30 Ostkin ende Neesekin Rageers = Osten...Rageers, Ktr. (DEBR. 1958).