05/10/2012

H-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

Havermans

Profess.  ,,Marchand d'avoine". N° 165.

 

EV

Haverrot

zie van der Avoort.

 

FD

Haversin

 

 

1602-3  «Laurent  Havecin»  Ter-riersNamur, 1629 «Gérard Havesin» RPSpon-tin; nom d'origine:  Haversin,  w.  hafsin, dépend, de Serinchamps (Ciney, arr. Dinant).

 

JG

Haversin

PlN in Serinchamps (N).

 

FD

Haversin

Proven. Dép. Serinchamps.

 

EV

Haverteler

haverkoopman, bereider van havergortpap.

 

FD

Haveskercke, de

zie van Haefskerke.

 

FD

Havet

1. Proven. Havay. Loc. — 2. V. H AD (Ha).

 

EV

Havet

-ez, Avet, -ez, Ave, Ave: Ofr. havet: haak(je). BerBN. 1038 Hugoni Havet, Atrecht (GYSS. 1999'); 1248 Sigerus dictus Hâves, Ktr. (DEBR. 1980); 1313 Nicolas de Nanteuil, tavernier, au havet (MICH. 1951,223); 1370 Olivier Avet, 1382 Jan Havet, Wervik (DEBR. 1970).

 

FD

Havet

Havez. 1245 «Guillaume Havet» Impôt-Artois, 1278 «Rogiers Hâves» ChirTournai, 1579 «Antoine Havet» BourgNaraur, cf. aussi 1299 «Jehans Havais frères segneur Pieron Havait», 1316 «Jakemin fil Rogier Havait» TestTournai; surnom: moy. fr. havet 'crochet' FEW16, HOb.

 

JG

Havlange

 

cf. Havelange.

 

JG

Havlange

zie Havelange.

 

FD

Havre, van

zie van Haver(e).

 

FD

Havrenne

Haveren: PlN Havrenne in Humain (LX), Havrennes in Vinalmont (LU).

 

FD

Havrenne

Nom d'origine: Havrenne, dépend. de Humain (Nr), comp. Havrin.

 

JG

Havrenne(s)

Proven. Dép. Humain et Vinalmont.

 

EV

Havrez

12e s. «Sibilia de Haverec» Waudru-Mons,  1626 «Adrien de Havret»  Bourg-Namur; nom d'origine: Havre (arr. Mons).

 

JG

Havrez

Havret: PlN Havre (H).

 

FD

Havrez

Proven. Havre. Loc.

 

EV

Havrin

 

 

 

NF de la région de Wattrelos (Nord), implanté à Mouscron (GeneaNet), cf. aussi 1625  «Jean  Havrin»   émigré   en   Suède; probabl. d'un anthrop. germ. dérivé en -in, que l'on retrouve en composition dans le NL Havrincourt (PdC, arr. Arras).

 

JG

Havron

1302 «Jehans dou Haveron frères Huet dou Haveron clerc» LoiTournai; nom d'ori­gine: Havron, dépend. d'Obigies (Ht) ou bien de moy. fr. haveron, pic. avron 'folle avoine' FEW 16, 106b.

 

JG

Havron

zie Haveron.

 

FD

Haw-

-aert. V. Hauwaert.

 

EV

Haw-

-otte. V. HAD (Ha).

 

EV

Hawa(e)rt

zie Hauwaert(s).

 

FD

Hawanx

zie Dawans.

 

FD

Hawaux

Haway, Hawia. 1266 «Arnuldi Hawial» CartValDieu, 1286 «Hawiaus Flo-kes» CartMons, 1365 «Olivier des Hawiaus» TailleMons, 1350 «Henri Haweal» Bovenis-tier, 1544 «Mathie Hawea» DénStavelotMy, 1582 «Henriette Haweau» Liège, 1736 «Jean Haway» Oupeye (FyS), 1670-1739 «Thomas Hawia [= Thoma Havay]», fils de «Joannes Haway» des Éneilles (comm. M.J. Haway, avec nombreuses mentions de var. Hawias, -at et Haway s'entrecroisant au 18° s.), etc.; sur­nom: w. liég. hawê, w. nam. (h)awia 'noyau, houe étroite, etc.' FEW 16, 185b, cf. aussi Hauwel. Hawis. 1250 «Hawis et Odilia» Nethen, 1262 «Hawidis de Warco» St-Hubert, 1272 «Hawi-dis Flatte Bursa», «Hawidis soror dicti Gode-fridi» PolyptVillers, 1286 «Colins li fms Ha-wit le Faneresse» CartBinche, 1289 «Hawit li Cuveleresse» CensNamur, 13e s. «Hawis li

Fouvete» DocLens, 1350 «Hawy sa femme dame d'Anderney» CartOrval; prénom fém. d'origine germ.: Hadewidis, 14e s. «Hawis» Liège (d'où w. liég. hawi, -î 'idiote' DL), et non point topon. (fréquent) de défrichement Hawi, dérivé de w. hawer 'houer'.

 

JG

Hawaux

Haway, zie Hauweel.

 

FD

Hawemann

zie Houman.

 

FD

Hawia

zie Hauweel.

 

FD

Hawinkel(s)

PlN Hamminkeln (NRW): 1225 Hamwinkel (TW). 1550 Lucas Hanewinckel, Neuerburg-Aw. (AP); 1658 Zeverinus Hawinckel, Roermond(MULVI).

 

FD

Hawkins

Patr. Oe. VN. 1332 Haukyn Skinner; 1275 John Havekyn (REANEY).

 

FD

Hawotte

1280 «Dna Hawotte» Xhendremael; dimin. du prénom fém. Hawis (ci-dessus).

 

JG

Hawotte

Metr. Dim. van Hawis, Rom. vorm van de Germ. VN Hadewidis. 1280 dna. Hawotte, Xhendremael(HERB.).

 

FD

Haxelmans

zie Hackselmans.

 

FD

Haxhe   

1.  Proven. Grand- Axhe. (Loc.)  ou ,,Endroit défriché à la

hache". N"  238. —  2.  V. HAD (Hak).

 

EV

Haxhe

1474 «Anthonius Haxhe» Polleur; w. liég. hâhe 'barrière rustique', très fréquent en toponymie liégeoise; cf. Delhaxhe et Del-haize.

 

JG

Haxhe

zie Hache.

 

FD

Hay

Hayt, prononcé Aï. 1820 «Hay (en nombre), Hayt» Pas-de-Calais [les frères Haiiy (18e s.) sont nés à Saint-Just-en-Chaus-sée (Oise)] ; Dauzat 322 distingue les deux NF et considère Haùy comme obscur, p.-ê. Havys [à écrire: Hauys] (Ardennes), qui correspond à notre Hawis (dérivé de w. hawer 'houer'). Songer aussi au NL L'Hay-les-Roses (Val-de-Marne) [MH].

 

JG

Hay(e), de la

zie Delahaie.

 

FD

Hay(e),van

van Heie: PlN Rom. haie < Germ. haag? 1429 Jannes van Haye, Diest (VdP).

 

FD

Hayaer(t)

-ard, -a(r)t, Haia(rt), Haija(e)rt, Haeyaert, Xhayard, Heia(rd), Heya(rd), D'Haeyaert, Dhaeyaert, Daeyaert: 1. Var. van Hagaert. 1449 Heinen Hayart =Heynen Hagaerde, Mb. (A. BAERT). - 2. Patr. Zie Heyert, Haye(n). De xh-spelling is hypercorrect. 1544 Johan Xhayar, Chevron (HERB.); 1639 Christiaen Haeyaert, Kemmel (DUV.).

 

FD

Hayard

Xhaard. 1603 «Gertrude Hayart» Huy, cf. aussi w. (topon. à Aywaille) à pus ' hayâr (orthographié: Xhaard). Les graphies liégeoi­ses xh- (type Xhaard) suggèrent un étymon en se- (tel celui de w. haye 'ardoise'), tandis que les formes de l'Ouest (cf. 1820 «Hayart» Pas-de-Calais) seraient d'autre origine. Dauzat 322 propose un péjoratif de *hagja 'haie', ce qui ne paraît pas attesté; cf. Haiat. En tout cas, Hayard, -aut, -et, -ot paraissent d'une même série.

 

JG

Hayaut

1613 «Jean Hayau» BourgNamur;

probabl. var. de Hayard (ci-dessus).

 

JG

Hayaux

Hahaut: Var. van Hayard?

 

FD

Haydan

-on, cf. Haidant, -on.

 

JG

Haydon

V. HAD (Ha).

 

EV

Haydon

zie Haidon.

 

FD

Haydrick

zie Heidrick.

 

FD

haye

,,Bois"   (en   toponym.).   La- -Lakaye. De la-, Del- -haye. Hay- -es, -ette(s), -en, -on(s), Hay- -ois, -oit (Suff. de proven.).

 

EV

Haye

1285 «Marges Haye» Le Quesnoy, 1589 «la vefve le viel haye» DénMalempré, 1633 «Jan de Haye» émigré en Suède; nom d'ori­gine : nombreux toponymes (La) Haye (= petit bois), cf. aussi Lahaye, Del(a)haye.

 

JG

Haye(n)

Haeye(n), Haij(en), Hay(ens), Heye, Heije, Heyen(s), Heijens, Heyink, Heijing: 1. Patr. Friese FNHajo, Germ. Haio < Germ. Hag-naam. 1256 Erleboldi Haie, Lv. (DE MAN 1981,30); 1350 Michiel Hayen, Bg. (JAM.); 1455 Jan Hayens = Jan Hagens, Ht. (GESSLER 41); 1648 Focco Hajonis

Roeling Ostfriese, Keulen (BRECH.); 1648 Catharina Haijen, 1654 van Henrick Heijen, Bilzen (SCHOE.). - 2. Metr. Korte vorm van de Germ. VN Hadewig; zie ook Hagen(s) 2.1431 Willem Hay wigen=W. Hayen, Zonhoven (MNT

271).

 

FD

Hayemal

Peut-être d'une forme ancienne du nom de commune

(Ében-)Émael, 1131 «Hei-male», 1147 «Eymala», 1178 «Eimale» (TW 315).

 

JG

Hayemal.    

Proven.     (Eben-)Emaal. (Loc.). Synon. : Eymael.

 

EV

Hayen

Hayens. 1339 «Jehan Hayen» Nivelles, 1365 «Piére de le Hayen corbisier» Taille­Mons; pour la région liégeoise surtout, nom d'origine: Hayen, w. à hayin, dépend, de Do-lembreux (Lg) [sans doute anc. w. (15e s.) hayen 'clayonnage pour retenir le poisson']; ailleurs, probabl. prénom germ., cf. frison Hayens (de Hayo).

 

JG

Hayenbeck, van

W. adaptatie van Hagenbeek.

 

FD

Hayers

zie Haeyer(e).

 

FD

Hayertz

zie Heyert.

 

FD

Hayet

Hayez, p.-ê. aussi Haillez, Hailliez (cf. aussi Hallier, -iez). 1247 «Hayllés del Piéton» ChartesHainaut, 1362 «Jacobo dicto Hayet de Pulley armigero» CartOrval, 1444 «Pierart de Haillet carpentier», 1449 «Jehan Haillet», [sous réserve] AidesNamur, 1682 «Marie Haillier» BourgNamur; p.-ê. dimin. masc. de fr. haie, ou bien à rapprocher de Xhayet (Waimes 1854), qui est d'autre origine (thème ensc-7). Cf. Hayard.

 

JG

Hayette

1568 «Anthoine Hayette» Bourg­Namur, 1602-3 «George Hayette» Terriers-Namur; nom d'origine: Hayette, dimin. de haye (= petit bois, petite haie), fréquent en toponymie.

 

JG

Hayez

-et(te), zie Haillet.

 

FD

Hayman(s)

Haeyman(s): 1. Patr. Afl. van VN Haie. Zie Haye(n). - 2. Var. van Heymans. 1485 Jan Haymans, Mb. (A. BAERT).

 

FD

Haynau

zie Hainaut.

 

FD

Haynault

cf. Hainaut.

 

JG

Hayne

16e s. «Gilles Hayne» Liège; hypocor. de Henri ; cf. aussi Haine.

 

JG

Hayne(s)

V. HAD (Han).

 

EV

Hayne(s)

zie Haine(s).

 

FD

Hayois

Hayoit, Hayoit de Termicourt. 1342 «Johans Hayoir» Melen, 1520 «Jehan des Hayes dit Hayois», 1526 «Henry Hayois», 1533 «Jacquemart Hayois» Ladeuze; nom d'origine: collectif en -etum de *hag/a 'haie'.

 

JG

Hayois

-oit: Haioit, collectieve PlN, afl. op -etum van Germ. hagja > Fr. haie: haag. Plaats waar haag, bos groeit. 1473 Jehan Hayois; 1475 Jehan Merlin dit Hayois, Brugelette (Par. 1989,1-42).

 

FD

Hayon

1. Ofr. haion: kleine haai. BN. - 2. Germ. VN Haio. Zie Haye(n). ±1300 Wau tiers Haions, PdC (BOUGARD). - 3. Zie Duhayon.

 

FD

Hayon

1484 «Willemyn de Hayon» Justice-Bastogne, 1578 «Jean Hayon» NPLouette, 1656 «Jacques Hayon manouvrier» DénFlo-renville; nom d'origine: toponyme fréquent, dérivé de *hagja 'haie', e.a. Les Hayons, près de Bouillon (Lx), mais le terme a pris d'autres sens, tels 'étal, échoppe; abri de paille' FEW 16,114.

 

JG

Hayot

Haot, cf. Haillot.

 

JG

Hayot

zie Haillot.

 

FD

Hayt

cf. Hay.

 

JG

Hayt

Haijt, zie Heits.

 

FD

Hayt

V. Heide. — 2. V. HAD. Haza(e)rd. V. HAD (Haz).

 

EV

Haytin(c)k

Haijtink: Patr. 1. Afl. van de Friese VN Haie; zie Haikes. - 2. Zie Heits.

 

FD

Hayward

E. FN. Bewaker (ward) van de heg, afsluiting. 1179 William le Heiward, Londen (REANEY).

 

FD

Hazaer(t)

Hazar(d), Haza(rt), Hasaert(s), -aer(s), -ard, -art, Haesaert(s), Haeza(e)rt, -aerts, Haasert, Azaert(s), Asaert, Asa(rd), Aesaert, Azar(d), Duhazard: 1. Mnl. hasaert < Ofr. hasart: kansspel, geluk. BN voor een kansspeler, dobbelaar. 1216 Raoul Hasart; 1231 Hazarda feme Raoul, Atrecht (NCJ); 1267 Stivenes Hasars, Nijvel (CVD); 1305 Hannin Hazart; 1377 Jan Hasaerd, Ip. (BEELE). -2. De naam werd gereïnterpreteerd aïs een afl. van De Haze. 1374 Gillis de Haze = Gillis Hasaert, Gb. (SCHR.); 1419 Hannekin Hazaert dit de Haze, Ktr. (DEBR. 1957,12). - Lit.: F. DEBRABANDERE, 161991,345-7.

 

FD

Hazaert

Haesaert(s), cf. Hasard.

 

JG

Hazalaers

zie (de) Haeseleer.

 

FD

Hazard

-art, cf. Hasard.

 

JG

Hazé(e)

Hazee, Hase, Hasey: 1. PlN W. hazéye: landelijke slagboom (HERB.). Afl. van Ofr. ha(i)se: afsluiting, heg < Germ. hasi: beuk. - 2. Haset, hazet, dim. van Ofr. ha(i)se: heg. 1282 Johan dit Haseit = 1327 Johanne dicto Hazeit; 1306 Thirions Hazeis, Luik (AVB).

 

FD

Haze(e)l

Dim. van Ofr. ha(i)se: afsluiting, heg. Vgl. Hazée, Hazette.

 

FD

haze(laar)

,,Noisetier, coudrier".

 

EV

Haze, (de)

zie de Haas.

 

FD

Hazebourcq

-broe(c)k, -brou(c)k, -broucq, zie van Haesebroek.

 

FD

Hazebrouck

Hazebroucq, Haesebroek, Hae-sebrouck, Haezebrouck, Hassebroucq, Has-broucq, -ouck. 1284 «Will. de Hazebruec» DettesYpres, 1314 «Lambin de Hasebreuc» Ypres; nom d'origine: Hazebrouck, néerl. Hazebroek (Nord).

 

JG

Hazée

1559 «Jehan de Hazee» BourgNamur; nom d'origine: w. hazéye 'barrière rustique' FEW 16, 121b, fréquent dans la toponymie de l'Ardenne.

 

JG

Hazée

Proven.   Hassé   (Dép.   Sprimont).

 

EV

Hazelaer, de

Hazelaere, -aers, zie (de) Haeseleer.

 

FD

Hazelhoff

Hazelof: PlN Haseloff(BB), Haselhof (BEI, BW), Haselhoff (NRW).

 

FD

Hazeloop

Ndd. FN Ha(a)seloop, Haslop. BN voor iemand die snel holt. Ook naam van een volksdans. 1676 Hendrik Christoffel Haasloop, Bremen-A'dam (PDB).

 

FD

hazelt

,,Coudraie". N° 242. 1. Proven. Hasselle. Ha(e)s(e)- -laer, le(e)r, Hazel-, Hassel- -heyde, -broeck, -horst, Hasseldael, Assel-berg(h)- -e, -s, A(e)s(se)loos, ,,Bruyère-, Marais-, Bosquet-, Val­lée-, Colline-, Bois- -des coudriers". — 2. Profess. Asselmans, ,,Cultiva-teur ou marchand de noisettes". N° 165.

 

EV

Hazen

zie Haesen.

 

FD

Hazenberg

zie Hasenberg.

 

FD

Hazenbosch

Hasenbos, -busch: PlN in Meulebeke en Wingene (WV) (DF V). Vgl. Hasenbusch.

 

FD

Hazenbroek

zie van Haesebroek.

 

FD

Hazendonk

-donck, cf. Haesendonck.

 

JG

Hazendonk, van

van Haes(en)donck, (van) Ha(e)zendonck, Azendonck, Asendonck, Ha(e)sendonck(s), -(c)kx, Haesdonckx, Aesdonck: 1. PlN Haasdonk (A, OV), Hazedonk (G) of Hazendonk in Koningshooikt (A). 1356 Jans van Haesdonc, Bs. (PEENE1949); 1440 Godevaert van Hazendonck, St.-Gillis (OSTYN). - 2. Var. van PlN Hazeldonk; zie Haseldonckx.

 

FD

Hazes

zie Haesen.

 

FD

Hazette

(NF plutôt liégeois). Nom d'origine, du même thème topon. que Hazée; Hazette (de même que Hazotte) est fréquent comme topo­nyme en Ardenne, notamment à Assenois et Grapfontaine (arr. Neufch.), à Longvilly (arr. Bastogne), à Embourg (Lg), etc.

 

JG

Hazette

PlN in de Ardennen. Dim. van Ofr. hase: afsluiting, heg < Germ. hasi: beuk. Vgl. Hazée.

 

FD

Hazeu

zie Hauzeur.

 

FD

Hazeveld(e)

Haeseveld, (van) Haesevelde, van (den) Haezevelde, van (den) Haesevelde, van Asveld(t), van Asfeldt, Hassevelde: PlN Hazeveld in Ronse (OV). 1374 Jan Hazevelt, Gb. (SCHR.); 1453 Jehan van den Hazevelden, Dk. (TTT).

 

FD

Hazevoets

cf. Haesevoet(s).

 

JG

Hazevoets

zie Haesevoet(s).

 

FD

Hazewindus

zie Haezewindt.

 

FD

Hazewinkel

D. PlN Hasenwinkel (BEI, BW, NS). 1548 Filip van Haeswinckel, Aw. (AP).

 

FD

He--(b)berecht

-bert, -bette, brans, -brant.V. HAD (Ha).

 

EV

He(e)de, van (den)

(van) Hee, Vanné, Vanne, van Heedeman, Heidemann, Heitmann, Hemans, Heeman(s), -mann, Eeman(s), Eman(t)s: Afl. van Van den Heede, Van den Eede. Naar de woonplaats op een hei(de).

 

FD

He(e)r, van

PlN Heers (L): 1079 Hère (TW). 1385 Johannis de Heere, Tg. (TYTGAT); 1416 Ghysbrecht van Heer, Ht. (A.GHIJSEN).

 

FD

He(e)rs

Eers: Gen. van korte vorm van hari-naam, zoals Herbert, Herboud. 1284 Jan Hers, Lv. (ICKX).

 

FD

He(i)nsius

Heinzius: Patr. Latinisering van Heins. Humanistennaam: Daniel Heinsius (1580-1655).

 

FD

Hean, de

zie Dehean.

 

FD

Hearn(s)

E. FN, var. van Hern(e), Hurn(e). PlN: hoek. 1267 Walter Atehurne, Somerset (REANEY).

 

FD

Heathcote

PlN in Derbyshire en Warwickshire. 1166 Godfrey de Hetcota (REANEY).

 

FD

Heb(b)inck

Patr. < Germ. VN Hebbrecht/Herbrecht.

Zie Hebben. 1558 Jan Hebbinc, St.-Win. (VERGR. 1966).

 

FD

Hebb(e)recht(s)

zie Ebert, Herbrecht.

 

FD

Hebb(en)

Hebbe, Ebben: Patr. 1. Korte vorm van Germ. VN Hebbrecht of Herbrecht. Zie Hebbe­linck, Herbrecht. 1272 heredes Hebbini, Oud. (CG); 1313 Jacop Hebbin, Gistel (RYCKEBOER); 1326 Robin Hebbinszone, Ip. (BEELE). -

2. Hebben kan ook hypercorrect zijn voor Ebben.

 

FD

Hebbelinck

1. V. HAD (Ha). — 2. Proven. Hebbe (Dép. Moer-zeke), avec suff. d'orig. N° 212.

 

EV

Hebbelinck

Hebbelynck, -ijnck. Dérivé en -incde l'anthrop. germ. Herbrecht [FD].

 

JG

Hebbelinck

-ynck, -ijnck, Hebelynck, Hebling: Patr. Afl. van de Germ. VN Herbrecht. 1230 Hebbekinus de Lensele = Herbertus de Lensele (LIND.); 1326 Ph. Ebbelin, Cent (GYSS. 1971).

 

FD

Hebberecht

Hebbrecht, cf. Herbrecht.

 

JG

Hebbinck(h)uys

Hebbinkhuys: PlN Hebbinghaus in Lennep (NRW) (GOTTSCHALD). 1707 Lucas Hebbinckhuys, ex Brendenburgensis Sellick Westfalia, Waasmunster (VS1995,325).

 

FD

Hebborn

PlN Hebburn in Durham (EKWALL).

 

FD

Hebe(n)streit

BN voor een vechtersbaas: die de strijd aanheft.

 

FD

Hebelynck

zie Hebbelinck.

 

FD

Hébert

1175 «Hebertus Beloceas» CartOrval; forme dissimilée de Herbert, de l'anthrop. germ. hari-berht.

 

JG

Hebert(z)

Hebers, Hé-, zie Ebert, Herbrecht.

 

FD

Hebette

Hébette: i. PlN Hébette in Champion (N). -2. Metr. Dim. van Hébert. 1291 Thiebaus et Hébétés si enfant, Orval (CAO).

 

FD

Hébette

-etté, Hebette, Haibette. Nom d'ori­gine: Hébette, w. ébète, à Champion (Nr), plutôt que dérivé du thème de Hébert, cf. 1291 «Thiebaus et Hébétés si enfant» CartOrval.

 

JG

Hebinck

zie Hebbinck.

 

FD

Hebling

zie Hebbelinck.

 

FD

Hébrans

Hebrant, Hébrant. 1231 «Hebrannns dominas de Hans», 1266 «messires Heberam de Brie chevaliers» CartOrval, 1472 «Jehan Hebrant» DénLaroche, 1518 «Jean Hébrant» Andoy-Wierde ; forme dissimilée de Herbrand, prénom germ. hari-brand; cf. Heerbrant et v° Habran(d).

 

JG

Hébrant

-and, -ans: 1. Patr. Germ. VN Herbrand. 1302 Liebers de Fallemignole...Hebrans ses frères (ASH); 1543 Jehan Hébrant, Namen (RBN). -2. Zie Habrand.

 

FD

Hebregods

Patr. Germ. VN ebur-gaut'ever-Goot (volksnaam)': Ebregaudus (MORLETI).

 

FD

Hecart

Hecquard, Hecka: Afl. van PlN Heck, Hecq.

 

FD

Hechbrecht

zie Ebert.

 

FD

Héchevin

zie Echevin.

 

FD

Hecht

Hegt: Mnl. heect, hecht, Ndd. He(e)ckt. BN naar een eigenschap van de snoek. BerBN voor de verkoper of visser van snoek. Of huisnaam. Vgl. Snoek. 1294 Jhan de Heect, Bavikhove (DEBR. 1980); 1444 Peteren Hecht, Lier (FRANS).

 

FD

Hecht

Proven. Haacht (Loc).

 

EV

Hecht, van der

zie van Echt.

 

FD

Hechtermans

Hechtelmans < PlN Hechtel (L). Zie van Echteld. 1467 Gerit Hechterman, Tg. (TYTGAT); 1542 Hechtelmans = 1607 Hechtermans, Ht. (GESSLER17).

 

FD

Hechtermans

Var. de *Hechtelmans, dérivé en -mon du NL Hechtel (Lb) [FD].

 

JG

Heck

Hecke, Hecq, Hecque, Hegh; dimin.: Hecquet, Hequet. Plusieurs explications sont possibles: 1° nom d'origine: anc. pic. hec,m., hecque, f. 'barrière (porte) à claire-voie', cf. 1525 «la veuve Jehan del Hecque» Bourg­Namur, 1597-98 «François del Hecq» Comp-tesNivelles, et son diminutif hecquet 'id.'FEW 16, 187-188; 2° nom d'origine: Hecq (Nord), 1131 «Haiscas», 1285 «Heskes», ou Ecques (PdC) qui présente des formes anciennes avec h- inorganique; 3° prénom germ., hypocor. Hek-, var. de Hak-? [cf. aussi 1820 «Hécart, Hequin» Pas-de-Calais]: ainsi 1240 «Heces de Hoi [= Huy]» Metz, 1265 «Estevenes Hekes» Le Quesnoy, 1290-91 «Jakemart Heket» ComptesMons, 1302 «Jean Hechet» Liège, 1356-58 «Jehans Hecketi» PolyptAth. - Forme fém. : 1365 «Maroie Hekete veve» TailleMons.

 

JG

Heck

Hecq(ue), Hecke: 1. Korte vorm van Van (den) Hecke. Ook Pic. hec(que) bet.: hek. - 2. PlN Hecq (Nord).

 

FD

Heck

Hecq. V. HAD (Hak).

 

EV

Heck

Proven. ,,Barrière" L.D. VAN der Hecke.

 

EV

Heck(e), van (den)

van den Hekke, van Hecken, van Hec(k), van (den) Eck(e), van Ek, Vanèk, Vanëk.van Ec(q), van Ecken, van Hekken, van Nek(ke), van Neck(e), Wanecq(ue), Vamecq: 1. PlN Ten Hekke: hek. 1326 Jan van den Hecke; 1367 Amant van den Ecke, Ip. (BEELE); 1377 Wouter van den Hecke= 1395 Wouteren van den Ecke, Ktr. (DEBR. 1970).-2. Sommige vormen kunnen var. zijn van Van Eik.

 

FD

Hecka

zie Hecart.

 

FD

Heckel

zie Eeckels.

 

FD

Heckelers

Hieckeleers: 1. BerBN Mnl. hekelaer: hekelaar, vlas- of hennepkammer. 1381 Pieter de Heekelare, Ossenisse (DEBR. 1999); 1400 Andries de Heckeler, Tv. (BERDEN); 1479 Jan de Eeckeleere, Hulst Z (PBG). - 2. Hypercorrect voor Eekeleers. Maar ook allé onder Eekeleers vermelde varianten kunnen grafieè'n zijn voor Hekeleers.

 

FD

Hecker(s)

zieHekker(s).

 

FD

Heckert

Zie Hekkert.

 

FD

Heckhout(te,van)

zie Eekhoudt.

 

FD

Hecking

zie Hekkens.

 

FD

Heckmans

-mann(s), Eck(e)man(n), Heck(e)mann, Ekman: Afl. van Van Hecke. 1396 Gillis Heckeman, Denderwindeke (DE B.).

 

FD

Heckoutte.van

zie Eekhou(d)t.

 

FD

Heckters

Zie Hector(s).

 

FD

Hecquard

zie Hecart.

 

FD

Hecquet

Hequet(s), Hekket, Hequette, Héquet(te): Patr. Var. van Racket? 1240 Heces de Hoi, Metz; 1265 Estevenes Hekes, Le Quesnoy; 1302 Jean Hechet,Luik(HERB.).

 

FD

Hecquet

V. HAD (Hak).

 

EV

Hector

(Héros troyen). N. de bapt.

 

EV

Hector

génitif néerl. : Hectors. 1436 «Hector dit Boutfeu de Flemale» GuillLiège, 1540 «Ector de Waussay» Bernissart, «Hector Mau-voisin» Péruwelz, 1544 «Anthoine Hector» DénStavelotMy; prénom littéraire repris à l'Antiquité, à Liège dès le 14e s.; cf. aussi Ectors et Hicter.

 

JG

Hector(s)

Ector(s), Hec(k)ters, Hectr, Heikters, Hictor, Hicter, Hictaire, Octors: Patr. Gr. VN Hecto(o)r. 1380 van Hectorre Vondelinghe = 1386 Ector Vondeliinc, Ip. (BEELE); 1435 Ector de Verchocq = 1456 Octor de Verchocq, Montreuil (DMM); 1449 Egidius Octors (MULI); 1506 Theeus Hectors,

Temse (DE MAN). - Lit.: J. HERBILLON, Le nom

à famille Hicter. VW1979,230-1.

 

FD

Hecx

Proven. Hex (Loc.).

 

EV

Hed-

-borg, -on(t), -wig. Hedde--baut. V. HAD.

 

EV

Hedde

Hidden: Patr. < Germ. bakervorm Haddo, Heddo. 1269 a liberis Hedden, Ktr. (DEBR. 1980).

 

FD

Heddebau(l)t

-bout, -bauw, -bouw, zie Hedebouw.

 

FD

Heddeg(h)em,van

van Heddegen, van Heydegem: Wellicht PlN Edegem (VB, A) of Hedegem in Avelgem en Dentergem (WV). 1415 Jans van

Hedeghem, Dentergem (DF V). Of Egem, zie Van Eeghen, Van Eeghem?

 

FD

Hede, van (den)

zie van (den) Heede.

 

FD

Hedebouw

Heddebau(l)t, -bout, -bauw, -bouw, Edebau(w), Edebouw: Patr. Germ. VN hath-bald 'strijd-moedig': Hadebaldus (MORLETI). 1599 P. Heddebou, Rijsel-Aw. (AP).

 

FD

Hedel, van

zie van Heel.

 

FD

Heden(t)

Vahe(e), van (den) Eede(n), van E(e), van (den) Ede, Ten Eede,Tenheede: PlN TenHeede: heide. 1245 Daniel! de Heda, Har. (DEBR. 1980); 1422 Lauwers van den Heede = 1423 L. van den Eede, Ktr. (DEBR. 1958); 1506 Jacob van Hee, Temse (DE MAN). Zie ook Van Ede, Van der Heide(n).

 

FD

Heden(t), van

zie van (den) Heede.

 

FD

Hederics

zie Heidrick.

 

FD

Hedges

FN naar de woonplaats bij E. hedge: heg.

 

FD

Hédo

Hedo, Edoo: Spelling voor Hédot, dim. van Germ. haid-naam? Vgl. Hédon(t).

 

FD

Hédon(t)

Hedont, Edon, Edom: Patr. Rom. verbogen vorm van de Germ. VN Haido.

 

FD

Hédont

Cas régime de l'anthrop. germ. Haido, -onis. Comp. 1289 «Adile femme Thomas He-dous» CensNamur.

 

JG

Hedouin

1. Patr. Rom. vorm van de Germ. VN haid-win 'heide-vriend'. - 2. Hypercorrect voor Edwin; zie Eduin.

 

FD

Hedrik

-ich, zie Heidrick.

 

FD

Hee, (van)

zie van (den) Heede.

 

FD

Heecke, (van)

zie van der Eycken.

 

FD

Heeckhaut(e,van)

Heeckhout(e), zie Eekhoudt.

 

FD

Heeckman

zie Eykman(s).

 

FD

Heedene, d(e)

zie Dheedene.

 

FD

Heederik

zie Heidrick.

 

FD

Heedfeld

zie van Heetvelde.

 

FD

Heeffer

zie Hefer.

 

FD

Heeg

PlN (PL).

 

FD

Heegde, van

PlN in Ukkel en Vorst (TW).

 

FD

Heeger

zie D'Heyghere.

 

FD

Heeghe, van

1. PlN Heeg: haag. 1411 Jacop vanden Heeghe, Aw (ANP). - 2. Zie Van Eeg(h)en.

 

FD

Heegher, de

zie D'Heyg(h)er(e).

 

FD

Heegman

zie Hegman(s).

 

FD

Heek(e), van

zie van der Eyken, van Eecke.

 

FD

Heekhout

-haut, zie Eekhoudt.

 

FD

Heel, (de)

zie de Helt.

 

FD

Heel, van

van Eel, van Hedel: 1. PlN Heel of Panheel (NL). 1434 Aert van Heele, Diest (A.GHIJSEN). -2. PlN Hedel (G). - Lit.: S. A.C. DUDOK VAN HEEL, Van heeluit Hedel. Jb. Centr.Bur. Gen. 1982, 117-161.

 

FD

Heelen

zie Heylen(s).

 

FD

Heelen, van

PlN Helen(-Bos) (VB). 1321 Willelmo de Heine = W. de Heelen = 1347 W. van Heelne, Goetsenhoven (C.BAERT).

 

FD

Heem

Proven. ,,Habitation".

 

EV

Heem, de

zie Delhem.

 

FD

Heeman(s)

zie Heedeman.

 

FD

Heemers

Hemmer, Emer(e), Emère, Emmer(s): Patr. 1. Germ. VN haim-hari 'heem-leger'. D. FN Heimer. - 2. Zie Imbrecht(s).

 

FD

Heemeryck

zie Hemeryck(x).

 

FD

Heems

zie Heimes.

 

FD

Heems(t), van

van Himst(e), van Humst, Heimst, Verhimst, Verhumst, van Hems, van der Henst: PlN Mnl. heems(t), hemst: heemst (plant), witte malve. De Heems in Ekeren (A) (NR).

 

FD

Heemsbergen, van

zie van Heinsberg(en).

 

FD

Heemskerk

Proven. Loc. holl.

 

EV

Heemskerk, (van)

van Humskerke(n), -kercken, van Hunskerken: PlN Heemskerk (NH). 1292 Gherret van Hemskerke, Heemskerk (CG); 1333 Ghered van Hemskerke, Egmond (NHC).

 

FD

Heen-

-e(n), -s.V. HAD (Han).

 

EV

Heen(e)

Heenen, zie Hein, Heinen.

 

FD

Heendrickxen

zie Henderiks.

 

FD

Heene

Heens, cf. Heine.

 

JG

Heeneman

zie Heineman(n).

 

FD

Heenen, van

Misschien PlN Eine (OV). 1232 Bernardus de Heine, Cent (GN).

 

FD

Heens

zieHein.

 

FD

Heep

zie Heip.

 

FD

Heeq(ue)

zie Heck.

 

FD

Heer(e)-

-mans, -boot, -brant. V. HARI.

 

EV

Heer(en)

1. Condition sociale. ,,Maître, seigneur". N° 136. — 2. V. HARI.

 

EV

Heer, (de)

de Heere, Dheere, D'Heer(e), D'Eer(e), Deeren, Sheeren, 's Heeren, s'-, S'Heeren, S'heeren: Een heer kon een leenheer zijn, maar die droeg gwl. de naam van zijn heerlijkheid. Een heer was ook een legeraanvoerder, een geestelijke, een vader, een baas, een echtgenoot of een held. 1233 lohannis Hère (DEBR. 1980); 1394 Jan Dheere = 1396 Jan de Heere, priester = 1397 her Janne den Heere, priestere, Ktr. (DEBR. 1970); 1414 Beelkin Sheeren...van Jan de Heere, Ktr. (DEBR. 1958).

 

FD

Heeraerds

zie Eraerts.

 

FD

Heerbrant

zie Herbrand.

 

FD

Heerdmann

zie Aertman.

 

FD

Heere(n), van der

van der Heren, Verheire, Vererre: PlN Hère, Heer: zandige heuvelrug. Heer (L). 1383 Weert van der Reren, St.-J.-Geest; 1384 Lijsbet van der Heeren, At. (C. BAERT); 1593 Hendrik Verheiren, Rumst-Aw. (AP).

 

FD

Heerebaut

-bout, zie Eerebout.

 

FD

Heereboud

cf. Heirbaut.

 

JG

Heereman(s)

zie Herman(s).

 

FD

Heeren

cf. Heren(s).

 

JG

Heeren

zie Herin.

 

FD

Heerent(h)als, van

zie van Herent(h)als.

 

FD

Heeres

zie Herin.

 

FD

Heereveld, van

van Heirveldt, Herreveld: PlN Here-veld in Deerlijk en Wingene (DF V). Herveld (G).

 

FD

Heericx

Herickx, -icks, -ich, -ix: 1. Patr. Germ. VN hari-rîk 'leger-rijk'. 136 e. Herricus; Herrix vort, Oostakker (GN). Vgl. Harinck 2. - 2. Hyper-correcte spelling van Eriks.

 

FD

Heerik, van den

Wellicht var. van Van den Herck.

 

FD

Heerinckx

-ing(s), zie Herinc(k)x.

 

FD

Heeringen, van

PlN Heringen (HS, TH), Herringen (NRW).

 

FD

Heerins

zie Herin.

 

FD

Heerkens

Her(c)kens, Herquin, Herkes, Heertje, Hierckens, Hiergens, Irgens: 1. Dim. van Heer. Vgl. D. Herrlein. 1393 Rogeer Heerkin, Ktr. (DEBR. 1970); 1565 Ph. Heerken, Lv. (MULIV). - 2. Zie ook Erken(s).

 

FD

Heerle,van

van He(i)rle,van Herlé: PlN Heerle in Meerle of Poederlee (A). Of Heerlen (NL): 1150 Herle (TW). 1294 Heynrike van Herle, Mtr. (CG); 1325 Johanne de Heerle, Tn. (C. BAERT); 1340 Eg. de Heerle, Tnh. (VERB.); 1389 Wouter van Heerle, Diest(VdP).

 

FD

Heerlein

zie Herlin.

 

FD

Heerman

cf. Herman.

 

JG

Heerman

zie Herman(s).

 

FD

Heernaert

zie Hernaert.

 

FD

Heernu

zie Hernu.

 

FD

Heernu †

cf. Hernu.

 

JG

Heers, (van)

PlN Heers (L). Zie van Heer.

 

FD

Heersakkers

zie Heesakkers.

 

FD

Heersbran(d)t

zie Herbrand.

 

FD

Heerswijnghels, van

van Heerswynghels, van Heerswynkels: PlN Herswinkel in Brussegem(VB) (Top. 11,14). Maar de oudste vormen hebben geen vz. en zijn Limburgs. 1440-43 Ghert He(e)rswinghels, Zolder (VANB.); 1422-60 Geryt Heerswingel = Gerart Heerswingels, Zonhoven (MNT4ii); 1524 Jacob Herzwingel; 1527 Jacob Herzwijngel, Mtr. (KPM); 1530 Gerart Hersvingel, Mtr. (GKM)

 

FD

Heertje

zie Heerkens.

 

FD

Heertum, van

zie van Hertum.

 

FD

Heerweg(he, van)

zie van Herwegen.

 

FD

Heerwegh

Heirweg, Heirwegh. Nom d'origine (très fréquent): un heerweg était un chemin large, important, une voie de communication [FD]; cf. aussi Van Herwegen, Van Herweghe.

 

JG

Heerwegh

V. Heir.

 

EV

Hees

Proven. Loc.

 

EV

Hees

zie Heese.

 

FD

Hees(e)

He(e)ze: Var. van haas, haze. Zie De Haas. 1416 Pieter de Heese = de Hase, Ktr. (DEBR. 1958).

 

FD

Hees, van

van Heesch.van Hese, van Ees,Verhees(en), Verhesen, Verhe(e)zen, Verrees, Verresen, Verrezen: PlN Hees (L, NB, DR, U) of Hees, ter Hese: jong beukenbos, struikgewas, verspreide PlN in de Kempen (A, L). 1340 Walterus de Hese, Tnh. (VERB.); 1365 Petrus de Heze; 1379 Goeswijn vander Hese; 1507 boven Heeze.-.Henricx van Heeze goid, Diest (CLAES1983); 1408 Adam vander Heze, Aw. (ANP); 1566 Ger. van Hees, Hees-Aw. (AP). De bakermat van de Ovl. en Zeeuwse familie van He(e)se is de PlN Hese in Waasmunster (OV): 1267 Aegidius dictus de Hese (med. W. Vanhese, Waasmunster).

 

FD

Heesakkers

Heersakkers, Heeshakkers: 1. PlN Heesakker in Overpelt (L). 1364 Johannes dictus Heesackere, Pelt (CST). - 2. PlN Heesakker in Budel, Haaren en St.-Oedenrode (NB). 1307 Albertus de Hesackre, Budel (ONB).

 

FD

Heesbeen

(van) Hesbeen, Hesbeens, Hesbain, van Esbeen: 1. PlN Heesbeen (NB). 1278 Roberti militis de Hesebenne (CST); 1461 Claus van Heesbeen, Lier (FRANS); 1474 Jannes Hesbeems, Ht. (A.GHIJSEN). - 2. Zie Van Esbeen.

 

FD

Heesbeke, van

van Eesbee(c)k, -bei(c)k, -beke, -beecke, -be(e)cq, -beck, van Esbeek, -beck: PlN Heesbeek in Nieuwenhove (OV). 1406 Claes goede van Heesbeke, Bs. (PEENE).

 

FD

Heeschvelde, van

zie van Eesvelde.

 

FD

Heesen

zie Haesen.

 

FD

Heesewijk, van

zie van Heeswij(c)k.

 

FD

Heeshakkers

zie Heesakkers.

 

FD

Heesman(s)

Hes(e)mans, Heze(n)mans, Heselmans, Hezelmans, Heezemans, Eessemans, Hismans: Afl. van Van Hees. 1352 Johannes Heesmans, Diest (CLAES1983); 1525 Margrieten Hezelmans, Diest (HB346).

 

FD

Heessche, van

zie van den Esse.

 

FD

Heessels

zie Hessel(s).

 

FD

Heessen, van

zie van Eessen.

 

FD

Heessens

zie Ressens.

 

FD

Heest, van (der)

zie van der Eest.

 

FD

Heest.van

zie van Heyste.

 

FD

Heester

Proven. ,,Arbuste, arbris­seau". (L.D.). N° 243. Hester-mans. H est ers, Heestert, (Loc.). De Heester(s) (L.D.).

 

EV

Heester, (van)

van Hesteren, van Eester, Heesters, Hester(s), Heijster(s), Heister: PlN Heester: heester, jonge boom, beuk, in Duffel en St.-Pieters-Lille (A). Heister (NRW, RP). 1280 Sibe Heisters wif was, Rudecoven L (OGO); 1340 Gerardus de Heestere,Tnh.(VERB.).

 

FD

Heesterbeek

PlN. Vgl. D. Heisterbach (NRW). 1381 Janne Hansselin die men heet van Eesterbeke (DFV./og).

 

FD

Heestermans

Hestermans, -mann, Eestermans: Afl. van Van Heester. 1340 Johannes Heisterman, Tnh. (VERB.); 1479 Jan Heesterman = 1524 Jan Hestermans kinder, Heers (LAES).

 

FD

Heestert, van

PlN Heestert (WV). 1181 Walterus de Hesterd(DEBR.i98o').

 

FD

Heesvelde, van

1. PlN Heesveld in Bilzen (L). 1455 Heyn Hesfels, Genk (VDZ); 1561 Lod. van Heesvelt, Bilzen (AP). - 2. Maar de huidige FN van Heesvelde is Ovl.; zie dus Van Eesvelde.

 

FD

Heeswij(c)k, van

van Heeswy(c)k, van Heesewijk, van Heseweyk: PlN Heeswijk (NB, U), Hezewijk in Olen en Noorderwijk (A). 1243 Th. de Hesewich, Utrecht (OHZ 11,229); 1322 Johannes de Hesewiic, Tongerlo (OATIII); 1392 Hennen van Heeswijc, Lier (FRANS); 1443 Margriet van Heeswijck, Noorderwijk (HELSEN 1944,101).

 

FD

Heetezonne

-sonne, zie Eetezonne.

 

FD

Heethem

Deze Wvl. FN komt vanaf 1630 in Moere voor, ook aïs Hetem (PDB). Aangezien ook Ghettem een Wvl. FN is, zou dit een vroeg voorbeeld kunnen zijn van de WVl. h-uitspraak van de g.

 

FD

Heetveld

Proven. Dép. Oetingen et Tollembeek.

 

EV

Heetvelde, van

van Eetveld(e), -vel(d)t, Heedfeld, Ietveld, -velt: PlN Heedveld: heideveld. Heetveld (OIJ). 1227 Thomas de Heetvelde, Munkzwalm (GN); 1303 Jan van den Eetvelde; 1331 Jan Heetfelt, Bazel (FLW); 1357 Diedericke vanden Heetvelde, Bs. (OSTYN); 1733 Johannes Ietvelt, Meise(PDB).

 

FD

Heewaek, van

zie van Ewijk.

 

FD

Heeze

zie Heese.

 

FD

Heezemans

zie Heesman(s).

 

FD

Heezius

Hesius: Latinisering van Van Hees of Heese.

 

FD

Hefer

Heeffer: D. var. van Hafer: haver. BerBN. Vgl. D.Hefermann = Hafermann.

 

FD

Heffel, van

Heffels: PlN Heffel in Kessel-Lo (VB) 1580 Jan van Heffele, Aw. (AP).

 

FD

Heffelterre, van

zie van Effelterre.

 

FD

Heffen, van

van Effe(n): 1. PlN Heffen (A). 1281 Egidius de Heffene, Aw. (HB 29); 1292 Pieter van Effene, Mech. (CG); 1369 Aerd van Heffen, Mech. (V.ING.) - 2. PlN Effen (NB).

 

FD

Heffinck

Patr. < Germ. bakernaam, b.v. van Hegfridus, Helfridus, vgl. Helfinus (MORLETI). 1303 Janne Heffine, Bg. (VERKEST).

 

FD

Heffinck

Probabl. hypocor. en -inc d'un anthrop. germ., par ex. de Hegfridus, Helfridus [FD].

 

JG

Hege(n), van

zie van Eeghen, van Eyghene.

 

FD

Hegelmeers

Wellicht PlN Echelmeers: meers met echels. Deze bloedzuigertjes hebben ni. hun naam aan veel poelen, vennen en plassen gegeven. 1643 Echelmeer in Geel (A) (PAK 53); 1414 Egghelmere in Henis (L) (ZLP); Echelmeer in Tg.(NR).

 

FD

Hegelsom, van

PlN in Horst (NL).

 

FD

Hegeman(n)

zie Hegman(s).

 

FD

Hegener

D. afl. van PlN Hagen: heg, omheind hof.

 

FD

Hegenscheid(t)

PlN Hegenscheid (NRW). 1419 Arnold Heghenscheyt, Hilbeck (BRECH.).

 

FD

Heger

zie D'Heyg(h)er(e).

 

FD

Héger

Forme francisée du NF all. Heger signifiant 'avare' (Dauzat 323) ou 'agent fo­restier, chargé de l'administration des eaux-et-forêts' (Morlet 503).

 

JG

Héger

Heger: Rom. adaptatie van D. Heger, Hôger: boswachter. 1312 Heintz Heger, Straatsburg (DN); 176 e. Balthasar Hôger (vader van) 1700 J.T. Heger, Bergzabern (RP)-Bs. (Midd. 1979,161-184).

 

FD

Héger

V. HAD (Hac).

 

EV

Hegge(n)

zie Eggen.

 

FD

Heggen, van der

van der Hegghen, Verhegg(h)e(n), Verheghe, Vereggen, Veregeen, Terheggen: PlN (ter) Hegge(n): heg, haag, omheining; in Balen (LU), Overhespen (VB), Poederlee, Weelde (A). 1281 Kerstina de Hegge; Marg. de Eggen, Zwijnaarde (HAES.); 1368 Willem van der Hegghen, Tnh. (VERB.); 1420 Lambrecht Veregghen, Lier (FRANS).

 

FD

Hegger(s)

Zie Egger.

 

FD

Heggerick

cf. Eggerick(x).

 

JG

Heggerick(x)

zie Eggerick.

 

FD

Heggermont

zie Eggermont.

 

FD

Hegh

V. Haag et Heg.

 

EV

Hegh

W. (H) grafie voor Hech.

 

FD

Heghe(n), van

zie van Eeghen, van Eyghene.

 

FD

Heghem, van

zie van Eeghem.

 

FD

Hegman(s)

Heegman, Hegeman(n): Afl. van Van der Hegge, Verhegge. 1437 Lijsken Hegmans, Zolder (VANB.).

 

FD

Hegt

zie Hecht.

 

FD

Heia(rd)

zie Hayaer(t).

 

FD

Heibeek

in FV en WV (DF V). - 2. Wsch. vaak var.

van Van Heymbee(c)k.

 

FD

Heibeken

Patr. Dim. van Heibe, korte vorm van Germ. VN Hagibertus, Heibertus (MORLET I).

 

FD

Heiber

D. dial. vorm van Heuber: Haubenmacher: huifmaker.

 

FD

Heiberg

1. Zie Heuberg(er). - 2. PlN Heiberg: heideberg; vgl. Heibrink. PlN in Veldhoven (NB). 1581 Gijsbrecht Heyberch, Hilvarenbeek-Aw (AP).

 

FD

Heiblom

Heyblom, Heijblom: PlN Heibloem in Herenthout, Olen (A), Roggel (NL). 1585 François Willemsz. Heyblom, Loon-op-Zand; 1635 Willem Franssen Heyblom, Venlo (AP). Zie ook Bloem 3.

 

FD

Heibrin(c)k

zie Heidbrink.

 

FD

Heichele

Adaptatie (met hypercorrecte h) van D. Eichele, dim. van Eiche: eik.

 

FD

Heichman

zie Eichmann.

 

FD

heid

 (Wallon) ou heide (Flam.), ,,Bruyère". N° 243. Proven. 1. Le nom wallon se confond parfois avec ou Hez, ,,Versant de colline". Delheid.— 2. N. flam.: Hayt, Hey(d)- -e, -en(s), -t. V(and)er-heyde.

Hey(er)-, Hei- -man(s). ,,De la bruyère". Heide- -broeck, -daal, Heibrink, (,,Marais-, vallée-, place- -de la bruyère".

 

EV

Heidbrink

Heibrin(c)k; Heitbrink, Hietbrink: PlN Heidbrink (NS): heuvel, dorpsplein met heide.

 

FD

Heidbuchel

-buchel: D. PlN Heidbu(c)hel: heideheuvel.

 

FD

Heide(n), (van der)

(van der) Heyde(n), van der Heijde(n), van Terheyden, von der Heyden, van der Eyden, van de Reyde, van der Reijden, van der Ayden, van der Hijden, -Hyden, van Heie, ter Heide, Verheide(n), Verheyde(n), Verheijde(n), Verhey(e(n)), Verheij(e(n)), Verhijen, Verrey(de), Vereyd(h)en, Ver(r)eyen, Verryden, Vreye(n): PlN (ter) Heide(n): heide, onbebouwde zandgrond, vlak veld, veld met heide begroeid. Vgl. Van den Heede. 1281 Thirinum de Heida; 1375 Hannin van der Heide, Ip. (BEELE); 1411 Willekin van der Heyde, Jacop van der Eyde zijn vadere, Ktr. (Vz 76 v°); 1426 Reynuwaert vander Heyden = van Reynewaerde van Heede, Ktr. (DEBR. 1958); 1570 Jacop van der Heyden=Jacop Verheyen, Aarts. (MAR.).

 

FD

Heidebroek

PlN: moeras op de hei, heideven.

 

FD

Heidecker

Heidger: PlN Haideck, Heideck (BEI).

 

FD

Heidemann

Heidelmeier, Heid(en)bauer, Heyché, Heyche: Spelling voor Aicher, Germ. VN Aicharius (MORLET I)? Of = Haché? Heyckers, zie Eicker. Heyckmans, zie Eykman(s).

 

FD

Heidemann

zie Heedeman.

 

FD

Heiden

Heijde(n), -ens, Heyden(s), Eydens, Heyen(s), Heijen(s), Heide, Heyd(e), Hey(e), Heije: Patr. Germ. VN Haido (Fm.) > vleivorm Heidin, Heedin. 1398 Fierin Hedin, Hannequin Heedin, Moorsele (DEBR. 1970).

 

FD

Heidenre(i)ch

zie Heidrick.

 

FD

Heidenstecker

Ndd. FN: turfsteker op de heide.

 

FD

Heidenthal

-dal: PlN Heidental (NRW).

 

FD

Heiderhoff

PlN Heiderhof (NRW, RP).

 

FD

Heiderich

-rick, zie Heidrick.

 

FD

Heiderscheid

Heiderscheidt. Nom d'origine: Heiderscheid (G.-D. Lux.).

 

JG

Heiderscheid(t)

-sheid, -cheid(t): PlN Heiderscheid (GH).

 

FD

Heidger

zie Heidecker.

 

FD

Heidingsfeld

PlN (Wurzburg, BEI).

 

FD

Heidkamp

Heitkamp: PlN (SH, NS, NRW). Vgl. Heydencamp. 1682 Joannes Heijcamp, Leiden (MULVI).

 

FD

Heidkamp

Heydenda(e)l, -dahl, Heyenda(e)l,  Hijdendal,

Hydendal: PlN Heiendaal: dal in de hei, in Teuven

 (L) en Homburg (LU). Vgl. Heidenthal. 1320 Anselme de Heydendale, Homburg (ISP); 1344 Wilhelmus de Heydendayl, Mtr. (SKM).

 

FD

Heidrick

-erkk, Hedrick, -ich, Heederik, Hederics, Haydrick, Heijdenrijk, Hey(e)rick, Heijerick, Heid(e)rich, Hajdrych, Heidenre(i)ch, Heydenreich: Patr. Germ. VN haid-rîk Verschijning-machtig': Haidrich, Heidrich (Fm.). 1272 Walterus Heederic, Oud. (CG); 1378 Johannes Heedric, Ktr.

(DEBR. 1970); 1638 Heremanus Heydenrijck, Driel(MULV).

 

FD

Heidt

Heyd(t): 1. Patr. Germ. VN Heido. ZieHeits.-2. D. korte vorm van Vonder Heidt: van der Heide.

 

FD

Heie, van

zie van Haye, van der Heiden.

 

FD

Heier

zie D'Heyg(h)er(e), (de) Heyer.

 

FD

Heihoef in Meerle

Pulderbos, Wechelderzande (A).

 

FD

Heij-

cf. Hey-.

 

JG

Heijde(n)

Heyden, zie Heiden.

 

FD

Heijde, op de

zie Opdeheijde.

 

FD

Heijdenrijk

Heydenreich, zie Héidrick.

 

FD

Heijkoop

zie Heikoop.

 

FD

Heijl

zie Heylen(s).

 

FD

Heijnsdijk

zie Heinsdijk.

 

FD

Heijster(s)

zie (van) Heester.

 

FD

Heijt

Heyte(ns), Heytenis, Heijten(i)s, zie Heits.

 

FD

Heijt

zie Heuts.

 

FD

Heiken

Heykens: 1. Patr. Dim. van Germ. VNHaio: Haikin (Dip.). 1162 Haikinus (GN). i367Ruebin Heikin, Ip. (BEELE); 1583 Jan Heykens, West-Friesland-Aw. (AP). - 2. Var. van Eykens.

 

FD

Heikhaus

PlN Heckhaus (NS, NRW).

 

FD

Heikoop

Heijkoop: PlN bij Vianen (ZH).

 

FD

Heikters

zie Hector(s).

 

FD

Heil

zie Heylen(s).

 

FD

Heilbron

Heylbron, Heilbrunn, Heilporn: Verspreide D. PlN Heilbronn, -brunn (BW, BEI). Heilporn is Zuidd. (b/p).

 

FD

Heilchon

Laroche (J. G.).

 

FD

Heilemans

Heilman(n), Heylemans: 1. Metr. Afl. van VN Heile. Zie Heilen. - 2. Patr. Germ. VN hail-man 'heel-man': Heilman (MORLETI).

 

FD

Heiler

D. BerN Hailer, Heiler, afl. van heilen: snijden. Castrator, dierenarts (BRECH.).

 

FD

Heilier

Hellier, Hillier. Probabl. Hélier, Hellier < lat. Hilarius, bien que celui-ci paraisse mal représenté en Wallonie comp. Doméliers (Oise).

 

JG

Heilier

zie Hellier.

 

FD

Heiliger(s)

zie Heyligers.

 

FD

Heilman(n)

zie Heilemans.

 

FD

Heilmar

Helmer(s): Patr. Germ. VN hail-mêr 'heel-beroemd': Heilmar (Fm.). 965 Helmarus (GN). 1394 van Willem Heilmaren, Gullegem (DEBR. 1970).

 

FD

Heilporn

zie Heilbronn.

 

FD

Heim

Haim: D. Patr. Germ. VN Heimo. 1293 Heym und sin bruoder her Otte, Wenen (BRECH.).

 

FD

Heim

V. Heem.

 

EV

Heimann(s)

-mans, zie Heineman(n), Heydeman.

 

FD

Heimberg

PlN (BEI, BW, NS, RP).

 

FD

Heimerdinger

PlN Heimerdingen (BW).

 

FD

Heimes

Heijmen, Heymes, Heims(ch), Hêmes, -is, He(e)ms: Patr. Germ. VN Haimo, Heimo (MORLET I), d.i. haim 'heem, tehuis'. 1224 Boidinus Heima; 136 e. terra Heims; Teodericus fîlius Heimmes, Cent (GN); 1315 Jan Heijme, Lv. (ICKX); 1340 dat Clais Hemes was, Ip. (BEELE).

 

FD

Heimessen

1. PlN Hemiksem (A). Zie van Hoo(i)missen. 1584 Jan Hemessen, Aw. (AB). De Antwerpse schilder Jan van Hemessen (±1505-1566), eig. Jan Sanders, was geboren in Hemiksem. - 2. Evtl. Zoon van Heimes.

 

FD

Heimrich

zie Heinrich(s).

 

FD

Heims(ch)

zie Heimes.

 

FD

Heimst

Heynst: 1. Zie Van Heemst. - 2. Misschien var. van Heims of Heins.

 

FD

Hein

cf. Heine.

 

JG

Hein

Heine, Heyn(e), Heijn(e), Henn(e), Hinne, Mené, Heen(e), Heines, H(e)ins, Heyns, Heijns, He(e)ns, Eyns, Eens: Patr. < Germ. VN Hendrik, Mnl. Heinric. 1272 Henricus dictus Heine, Opprebais; 1273 Henri qu'ons apelle Heine, Val-St-Lambert (HERB.); 1374 Heine Clenewerc, Ip. (BEELE); 1398 Roeger Heins, Lendelede (DEBR. 1970).

 

FD

Hein-

-e(n), -ix, -rich(s), -rich(a)s, -tz, -zel. V. H AD (Han).

 

EV

Hein(le)

-lein, zie Heindl.

 

FD

Heinck(i)ens

zie Heinkens.

 

FD

Heinderson

zie Henderson.

 

FD

Heinderyckx

zie Henderiks.

 

FD

Heindl

Haindl, Heinel, Heinl(e), Heinlein: Fatr. Zuidd. dim. van Hein(rich). Zie Haendel 2.

 

FD

Heindri(c)kx

-ryck(x), -rijckx, -rycx, zie Hendriks.

 

FD

Heindrichs

cf. Heinrichs.

 

JG

Heindryckx

cf. Henderick(x).

 

JG

Heine

Hein, Heyne, Hen, Hêne, Heene, Henné, w. liég. Hêne. 1272 «Henricus dictus Heine» Opprebais, 1273 «dan Henri qu'ons apelle Hêne » trécensier du Val-Saint-Lambert, 1286 «Henné Matons» CartMons, 1289 «Hennés Scolier de Sclayn» CensNamur, 1296 «Jehan dit Boine Henné Cosset» Comp-tesMons, 1380 «Wilhemar Heine biergiers» RentierRamée, 1382 « Wilheames fils de feu le gran Heyne de Oleye» GuillLiège, «Hennés le ténébreux» CoutStavelot, 1391 «Hêne Ger-mial» TerreJauche, 1426 «maistre Piere Hen­né» TailleSoignies, 1444 «Hêne le poindeur», «Heynne le Fauconnier», «Jehan Henné pennetier», 1449 «Ysabel qui fu feme Hêne» AidesNamur, 1481-82 «Hêne del Hospital» TerreJauche, 1494 «Pieron Heyne», 1542 «Henry Heine» BourgNamur, 1597-98 «Nico­las Henné» ComptesNivelles, 1631 «Henri Heyne» BourgNamur; hypocor. de Henri, cf. aussi Haine, Hayne, Heyne. - Henné pourrait être aussi un nom d'origine: Henné, dépend de  Vaux-sous-Chèvremont  (Lg), mais la localisation du NF n'est pas favorable à l'explication; cf. cependant 1556 «Thiery de Henné» BourgNamur.

« Avec -s de génitif: Heins, Heens, Heyns; forme all.: Heintz; double génitif: Heynssens; génitif en -en : Heenen, Heinen, Henen, Hennen, Heynen.

* Composé en -mon : Heineman, Heyneman.

 

JG

Heine

zie Hein.

 

FD

Heineken

zie Heinkens.

 

FD

Heinel

zie Heindl.

 

FD

Heineman(n)

Heyneman(s), -mann, Heijnemans, Heneman(s), -mann, Heeneman, Heinermann, Eneman, Heyman(s), Heijman(s), Heimann(s), Heimans, Eyman(n), Hyman(s), Hijman(s): Patr. Vleivorm van de Germ. VN Hendrik, Heinric.

(...) Heinemannus; 1264 Heinemans hofstede; 1291 Heinman alias Heinric Goetghebuer (LIND.); 1220 Heneman de Barledonch (JEUR.); i274Heineman van der Biest, Oedelem (DFII); 1293 Han Heineman, Kales (GYSS. 1963); 1377 wilen Jans Enemans, Aw. (CLEMEUR); 1464 Heyman Heymans soen, Den Bosch (HB 505); 1497 Heyman = 1509 Heynderic de Verwere, Aarts.; 1515 Hendrick de Vos diemen heet Heyman, Kontich (ROEL. 1951,12).

 

FD

Heinen

Heinnen, Heynen, -enne, Heijnen, He(e)nen, Hénen(ne), Hennen(s), Hyne(n): Patr. < Germ. VN Hendrik. 1336 Heinin Coepman, Ip. (BEELE). Vgl. Hennin 2, Heinkens.

 

FD

Heiners

-ertz: Patr. Zuidd. voor Heinrich.

 

FD

Heines

Heinesch(e), zie Heinisch.

 

FD

Heini

Heinny, zie Hannier.

 

FD

Heinicke

-ig, -ix, Heynig, -i(ck)x, Heijnix: Patr. Dim. van Germ. VN Heinrich. Maar Heyni(ck)x evtl. < Heininckx (zie Heyninckx).

 

FD

Heining

zie Heyninckx.

 

FD

Heinis(ch)

Heines, Heinesch(e), Heinsch: Patr. Slav. afl. van VN Heinrich.

 

FD

Heinkens

Heineken, Heinck(i)ens, Hainque, Heintjes, Heintje(ns), Heintges, Heyntje(n)s, Heijntjens, Hintje(n)s, Hindsches, Hentiens, Hentjens, Hentgen, Hentgès: Patr. Dim. van VN Hendrik. 1379 Heinkin Derin, Ip. (BEELE); 1481 Jan Hentgen, Genk(VDZ).

 

FD

Heinnaux

zie Henaux, Hainaut.

 

FD

Heinnen

zie Heinen.

 

FD

Heinny

zie Heini.

 

FD

Heinrich(s)

-rych, Heimrich, Henrich(s), -riche, Hennrich, Henrichman, Hinrichs: Patr. D. vormen van VN Hendrik en afl.

 

FD

Heinrichs

Heindrichs. Forme ail. de Henri < anthrop. germ. haim-rik.

 

JG

Heins

cf. Heine.

 

JG

Heins

zie Hein.

 

FD

Heinsberg(en), van

(van) Heynsbergen, (van) Hensbergen, Hensberge, van Hinsberg, -berg(h)e, van Heemsbergen, van Eijnsbergen.van Eynsbergen, van Eensberghe, van Insberghe: 1. PlN Heinsberg (NRW, NS). i227Theodericus dominas de Hynseberke = de Hinseberge (SLL); 1338 Henrico de Heynsberch, Ht. (CST); 1468 Pawels van Hensberg = 1485 Pouwels Hynsbeerchs, Genk (VDZ). - 2. Evtl. Hengsberg in Tielen (A) of Hingsberg in Gooik (VB). 1410 van Godevaert Momboers ceijse van Hinxteberge, Overijse (STR.).

Heinsdijk, Heijnsdijk: PlN Hengstdijk in Vogelwaarde (Z). 1380 Joh. de Hindinx (DEBR. 1999)-

 

FD

Heinsch

zie Heinisch.

 

FD

Heinskyl(l)

-kil(l), Heniskill: PlN in het Rijnland (wsch. RP).

 

FD

Heintges

Heintje, -je(n)s, zie Heinkens.

 

FD

Heintzberger

PlN Heinzenberg (HS, RP).

 

FD

Heinz

Heintz, Hein(t)ze(n), Heynze, Hentz(en), Henz(e), Henzen, Heinz(e)l, Heinz(el)mann, Hainzelmayer: Patr. D. vleivormen van Heinrich. 1270 Hence = Heinse = Henricus Voge, Stralsund (DN).

 

FD

Heinzius

zie Heinsius.

 

FD

Heip

Heep: Patr. Bakervorm van een Germ. VN zoals Heibertus, Heilbertus, Heilbold of Hecbertus, Herbert (MORLETI). Vgl. Hebb.

 

FD

heir-

ou heer. 1. ,,Grand, impor­tant, principal". (Devant des noms tels que -baan, -straat, -weg, -brug, ,,Voie-, Rue-, Chemin-, Pont-"). Heer-, Heir-, Her(re)- -wege, Van den Herreweghe(n), ,,Du chemin principal, De la grand'-route". N° 229- — 2. Propriété du seigneur. Her(re)bosch, ,,Bois sei­gneurial".

 

EV

Heir(r)eweghe, van

zie van Herwegen.

 

FD

Heirbau(d)t

-bout, zie Eerebout.

 

FD

Heirbaut

Heirebaudt, Heereboud. Nom issu de l'anthrop. germ. hari-bald; cf. Herbaut, Herbo.

 

JG

Heirbeeck, van

PlN Herbeek in Hoboken (A).

 

FD

Heirbosch

zie Herbos(ch).

 

FD

Heirbrand(t)

-brant, -braendt, zie Herbrand.

 

FD

Heirbrant

cf. Herbrand(t).

 

JG

Heirebau(d)t

zie Eerebout.

 

FD

Heirebrant

zie Herbrand.

 

FD

Heireman

Heirman, Heyrman, Heiremans, cf. Herman.

 

JG

Heireman(s)

zie Herman(s).

 

FD

Heirend(t)

zie (van) Herent.

 

FD

Heirens

zie Herin.

 

FD

Heireweg(h)

zie van Herwegen.

 

FD

Heirhom, van

zie van Nerem.

 

FD

Heirle, van

zie van Heerle.

 

FD

Heirlings

zie Herlin.

 

FD

Heirman(s)

zie Herman(s).

 

FD

Heirsman

zie Hirschman(n).

 

FD

Heirstra(e)te(n), (van)

zie (van) Herstraeten.

 

FD

Heirveldt, van

zie van Heereveld.

 

FD

Heirweg

Heirwegh, cf. Heerwegh.

 

JG

Heirweg(h)

-weght, -wegth, van Heirweghe, zie van Herwegen.

 

FD

Heirze(e)le, van

-se(e)le, zie van Herze(e)le.

 

FD

Heischbourg

zie Heschburg.

 

FD

heise

,,Fourré. Proven. Heyse. Sy-non. : (Van der) Rest. V. Haise. N° 243.

 

EV

Heise

Heys(e), Heijse, Heysens, Heysse, Heyze: Patr. < oude Germ. VN Haiso (Fm.). 1396 van Pieteren Heisins, Ktr. (DEBR. 1970); 1303 Willem f. Boudens Heys, St.-Kruis (VERKEST); 1403 Huyghe Heyse, Aw. (ANP).

 

FD

21:24 Écrit par Johan Viroux | Lien permanent | Commentaires (0) |  Facebook |

Les commentaires sont fermés.