05/10/2012

H-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

Hoendero

PlN Hogendorp. Höntrop (NRW), Hontrup (NRW), Hundorp (NRW). Ook Deense PlN Hunderup. Vgl. D. FN Hondorf < PlN Hoh(e)ndorf. 1708 Lenaart Hoendorp; 1721 Willebrand Hondorp, Lahr bij Osnabrück-Aw. (AP).

 

FD

Hoendervanger(s)

BN voor een kippenvanger, kippendief. Vgl. D. Hiihnerfanger. 1389 Hennen de Hoendervenghere, Kessel-Lo (BOLSEE).

 

FD

Hoendervoets

BN naar een lichamelijk kenmerk. Vgl.D.Huhnerbein.

 

FD

Hoenen

zie Honin.

 

FD

Hoengenaert

zie Ongena.

 

FD

Hoenig

zie Honig.

 

FD

Hoenings

cf. Honings, Honinx.

 

JG

Hoenings

-ink, zie Honin, Honig.

 

FD

Hoenjet

Var. limb. de Hougnet.

 

JG

Hoenjet

zie Houniet.

 

FD

Hoenkamp

zie Hogenkamp.

 

FD

Hoenraat

-aet, zie Honoré.

 

FD

Hoens

zie Hoen.

 

FD

Hoenshoven, van

PlN in Hoepertingen (L). 1370 Gontherum de Hoenshoven, St.-Tr. (GHYSEN).

 

FD

Hoepels

Houpels: BerBN van de hoepelbinder, kuiper. Vgl. De Hoop.

 

FD

Hoepen, van

zie van Oppem.

 

FD

Hoeppe

zie Hob(e).

 

FD

Hoeppermans

BerN Opperman: metselaarsknecht (LIND.1964,15).

 

FD

Hoeree

zie Honoré.

 

FD

Hoeren(s)

zie Hoorn(e).

 

FD

Hoernaert

zie Hoornaert.

 

FD

Hoerster

D. Hörster < PlN Horst: bosje, struikgewas.

 

FD

Hoes

1. V. Housse. — 2. V. HAD (Haz).

 

EV

Hoes

cf. Hoefs.

 

JG

Hoes

zie Hoefs.

 

FD

Hoesel, van

Hoessels: PlN Hoeselt (L). 1280 Lisbeden van Huselt, Rijkhoven (VMW); 1457 Henrick Hoessels, Tg.(TYTGAT).

 

FD

Hoesen

zie Huysse.

 

FD

Hoesen, (van)

zie van Hoezen.

 

FD

Hoeserlande, van

PlN Ogierlande in Gits, Torhout, Roeselare. 1266 Lambertus de Wougerlande = 1274 L. de Ogierlande; 1371 Jans van Ogierlande; 1392 Dankaerd van Oegerlande (DF XI); i8e e. van Oeserlande, van Hoesserlande (PDB).

 

FD

Hoessels

1. Proven. Hoesselt (Loc.). 2. V. HAD (Haz).

 

EV

Hoessen

zie Huysse, Woussen.

 

FD

Hoest

zie Ost.

 

FD

Hoest, de

zie D'Aoust.

 

FD

Hoestenbergh(e), van

zie Woestenborghs.

 

FD

Hoestlandt

zie Woesteland(t).

 

FD

Hoet

1. Proven. Dép. Wercken. — 2. V. HAD.

 

EV

Hoet

cf. Hoed.

 

JG

Hoet

cf. Howet.

 

JG

Hoët

zie Houet.

 

FD

Hoet(e)rickx

zie Autrique.

 

FD

Hoet, (de)

zie (den) Hoed.

 

FD

Hoet, van

zie van Hout.

 

FD

Hoete

zie Otto.

 

FD

Hoeteg(h)em, van

zie van Otegem.

 

FD

Hoeter, van

zie van Outer.

 

FD

Hoeters

cf. Hoeders.

 

JG

Hoeters

zie Oeter(s).

 

FD

Hoetmans

Hoeman: 1. Hoedeman, BN voor de drager van een hoed. - 2. BerN van de hoedenmaker. 1611 Andries Hoetmans, Bilzen (SCHOE.).

 

FD

Hoetten

Wellicht spelling voor Otten.

 

FD

hoeve

,,Ferme". Hoeven, ,,Les fer­mes". Hoefmans et V(and)er-hoeve, ,,De la ferme". Nos 162 et 245.

 

EV

Hoeve(n), van (der)

(van den) Hoeven, van der Ho(u)ven, Houven, van der Oeven.Terhoeven, van der Hoef(f), van der Hoff, Vandrouf, Verhoeve(n), Veroeven, Verhoven, Verove(n), Verhoef(f): 1. Verspreide PlN Ter Hoeve(n), ter Hoef: hoeve, hofstede. 1382 Gheeraerd van der Houve, Zwg. (DEBR. 1970); 1407 Marcelijs vander Houven, Godevart vander Hoeven, Aw. (ANP). -2. Mnl. ho(e)ve is vaak niet te scheiden van hove, hof (MOERMAN). 1496 Lambracht vanden Hove = 1497 Lambrecht van der Hoeven, Aarts.; 1576 Cathlijn Verhoeven, Reet (MAR.). - Lit.: H. VAN DEN HOVE, Quelques familles van den Hove ou van der Hoeve de la région deDiest. Midi. 1977.

 

FD

Hoevel

zie van Hovel(l), Heuvel(s).

 

FD

Hoevelaken

(G): 1132 Hoflake (LNT). 1541 Jan Hoflack (zoon van) 1522 Jan Hovelack, Quesnoy-sur-Deûle - Ip. (med. D. Hoflack, Nossegem); 1552 Gregoris Oflaken, Bg. (SCHOUT.II).

 

FD

Hoevelen, van

zie van Oevelen.

 

FD

Hoevelinck

zie Hovelynck.

 

FD

Hoeven

Houven. Nom d'origine: nombreux to­pon. Hoeven, pluriel de moy. néerl. hoef'ferme'.

 

JG

Hoevena(e)g(h)el

zie Hoefnagel(s).

 

FD

Hoevenaar(s)

-aers, Huvene(e)rs, Huyveneers: Mnl. hovenare: tuinman, hovenier; hoevenaer: pachter van een hoeve, bewoner van een leenhof. Vgl. D. Huber, Hubner, Hûfner. 1250 Henr. Huvenere, Wilsele (AAV); 1311 Ancelmi Hovenare; 1319 Johannis de Grimbergis, hovenere, Mech. (OARI); 1314 Arnold dit Huwenere arpenteur= 1361 Arnut Huvenair, Luik (BODY); 1373 Jehan Hovenaire=J. Hovenare, son chambellan, H (CCHt); 1368 Ysabeaul Huveners, Langdorp (CHA 95).

 

FD

Hoevenberg

PlN.

 

FD

Hoever, van

Hoever(s), zie van den Oever.

 

FD

Hoevorst, van

zie van Hovorst.

 

FD

Hoewaer

zie Huard.

 

FD

Hoewer(c)kx

zie Auwerijckx.

 

FD

Hoex

1. Proven. Hoeks (Dép. Gistel) — 2. V. HAD (Hak).

 

EV

Hoex

zie de Houck(e).

 

FD

Hoey, de

zie Hoge.

 

FD

Hoey, van

van Hoeye(n), van Hoeij(en), van Hoy(e), van Hoeygen: 1. PlN Hoei, Fr. Huy (LU). 1340 Johannis de Hoyo, Opheilissem; 1371 van Robine van Hoey, Overwinden (C.BAERT). - 2. Zie Van Ooyen.

 

FD

Hoeyberg(h)s

zie Hoberg.

 

FD

Hoeyberghs

cf. Hooyberghs.

 

JG

Hoeydonck, van

van der Hoeydong, zie (van) Hooydonck.

 

FD

Hoeyenbrugge

zie van Oyenbruggen.

 

FD

Hoeykens

Br. dim. van hoed: hoedje. Vgl. Hoekeni. 1356 Wouter Hoeykens lant, Laken (PEENE 1949).

 

FD

Hoeylaerts

-aerds, Ho(o)ylaerts, Hoyelaerts: PlN Hoeilaart (VB). 1242 Arnoldus de Holaer; 1355 Goedarts dochter was van Holaer, Bs. (PEENE 1949); 1300 Johannis Hoelaers, Tv. (BERDEN).

 

FD

Hoeylaerts

Hoylaerts. Nom d'origine: Hoei-laart (BrFl).

 

JG

Hoeylaerts

Proven. Hoeilaart (Loc.).

 

EV

Hoeyland(t), van

zie van Hoolant.

 

FD

Hoeymakers

cf. Hoedemaker(s).

 

JG

Hoeymakers

zie Hoedemaekers.

 

FD

Hoeymans

zie Hoimans.

 

FD

Hoeymissen, van

zie van Hooimissen.

 

FD

Hoeyveld(t), van

van Hoeyvelt, Hooiveld, van Hooveld; van Hoovels, Hoogvelds, -velts, -velst, Hoovelts: Verspreide PlN Hogeveld, Hoogveld: hooggelegen veld. 1379 Gheertruden van den Hoeghenvelde, At. (C.BAERT); 1556 Stephanus van Hoovelde; 1565 Antonius van Hovelt, Lv. (HENNO).

 

FD

Hoeyweg(h)en, van

van Hoyweg(h)en, -weghem, van Hoijweg(h)en, van Hoyenweghen, van Ooyweghen, -em: Verspreide PlN Hoge Weg. Hooweg = Hooyweg in Itegem (GUYOT). 1342 Gillis van den Hoegheweughe, Wg.; 1388 Daniele van den Hoghenweghe, Ktr. (DEBR. 1971,1970).

 

FD

Hoëz

zie Huget.

 

FD

Hoezen

zie Huysse.

 

FD

Hoezen, (van)

(van) Hoesen: PlN Huizen (NH). 1388 Baertout van Hoesen = 1389 Baertout van Huesen, Haarlem (NHC).

 

FD

hof

,Jardin" et, en toponym., ,,Ferme, propriété". Proven. ou pro-fess.  Hof, Hove (Aussi n. de Loc.) Hoven, ,,Fermes", Hofmans et Vanden- -hof, -hove, ,,Du Jardin, De la Ferme". Nos 168 et 235.

 

EV

Hof

Hoff: Wsch. PlN Hof (zie Van den Hoven); evtl. door t-apocope < BN Hooft.

 

FD

Hof

Probabl. nom d'origine: Hof (= hoef 'ferme'), cf. van den Hoven; ou bien var. de Hooft par apocope du -t [FD].

 

JG

Hof

van/von den Hof(f), zie van (den) Hove(n).

 

FD

Hof(f), van 't

op 't Hof: PlN Hof: hoeve, hofstede, herenhuis, kasteel.

 

FD

Hof(f)er

Proven. Xboffraix  (Dép. Bévercé). Synon. Xhoffer.

 

EV

Hof(f)man

V. Hof.

 

EV

Hof(f)meister

Mhd. hovemeister: opzichter van de hofhouding, over het hof, de hoeve, hofmaarschalk, tafelmeester. 1197 Theodericus

Hovemeistir, Keulen (BRECH.).

 

FD

Hof, van het

zie van (den) Hove(n).

 

FD

Hofbauer

Hoffbauer: BerN. Boer op een hof, hoeve.

 

FD

Hofel(mann)

zie Hoeffler.

 

FD

Hofele

BN: hoffelijk (BRECH.).

 

FD

Hofenboom

Hoffenbom: PlN Halvenboom in Uedem(NRW).

 

FD

Hofenk

Var. van Hoving.

 

FD

Hofer

Höfern, Hoffer: D. afl. van Hof. Bewoner of bezitter van een hof, hoeve.

 

FD

Hoferlin

Hofferlin, Hauferlin. 1772 «Jean Louis Hauferlin (...) Hoferlin» (not. liégeois, JL]; gentilé dilectal: w. hofurlin DFL 487, habitant de Xhoffraix, hameau de Bévercé (Lg), avec suffixe régional -urlin, comme dans Hêvurlin 'habitant de Hervé', - Bibliogr. : J. Lechanteur, Hêvurlin et autres dérivés en -urlin, DW 25-26, 1997-98, 249-258.

 

JG

Hoferlin

Hofferlin, Hauferlin: 1. Hofurlin: inwoner van Xhoffraix in Bévercé (LU) (HERB.). - 2. D. Höferle(in), dim. van Mhd. hover: bochel, bult. BN (BRECH.).

 

FD

Hoff, van der

zie van der Hoeve(n).

 

FD

Hoffait

(NF liégeois). Probabl. nom d'origine (avec le suffixe liégeois -ê), qui ne semble pas être Haut-Pays, w. aufayi (Lx), cf. 1683 «Freron d'Hofays» Houdremont, 1691 «Gil­les de Hofays» NPLouette; p.-ê. mis pour Xhoffraix à Bévercé?

 

JG

Hoffait

PlN Haut-Pays (LX). 1683 Freron d'Hofays, Houdremont (J.G.).

 

FD

Hoffelen, van

zie van Offelen.

 

FD

Hoffelinck

Caract. mor. Hoveling, ,,Courtisan". Hoffelman. 1. Caract. mor. Hoffelijk man, ,,Homme courtois". N° 281. —   2.   Proven   Offel(ken) (Dép. Tongres), avec suff. d'orig. N° 212.

 

EV

Hoffelinck

Hovelinck, -ynck. Nom de dignité: moy. néerl. hove(t)linc 'gentilhomme, courti­san, etc.', comp. ail. Hôfling [FD].

 

JG

Hoffelinck

zie Hovelynck.

 

FD

Hoffelt

PlN Hoffeld (BEI, BW, NRW, RP, SH).

 

FD

Hoffem

PlN? Verkeerd gelezen Ophem?

 

FD

Hoffeman(n)

zie Hoefman(s).

 

FD

Hoffenbom

zie Hofenboom.

 

FD

Hoffer

zie Hofer.

 

FD

Hofferlin

zie Hoferlin.

 

FD

Hofferman

Hoffermans. Sans doute, avec h-graphique, var. de Offerman(s), NF bien repré­senté à Liège; nom de fonction: moy. néerl. (Limbourg) offerman 'sacristain'.

 

JG

Hôffgen

Var. van Ndd. Höffken, dim. van PlN Hof: hof, hoeve. Vgl. Hoefkens, Hofkens.

 

FD

Hoffius

Latinisering van een Hof-naam.

 

FD

Hoffman

Hofman, Hoefman, Hoofman, Hoffmann, Hofmann (forme ail.), au génitif: Hoffmans, Hofmans, Hoefmans, Hoof-mans. Nom de profession: moy. néerl. hofman 'homme dépendant de la cour, serviteur de la cour; fermier, jardinier de la cour; courtisan, gentilhomme; etc.' ; ou bien dérivé en -man de Van Hoof, Van den Hove [FD].

 

JG

Hoffman(n)(s)

zie Hoefman(s).

 

FD

Hoffreumon(t)

PlN Hoffroimont in Thimister (LU).

 

FD

Hoffreumont

1565 «Gerar de Hoffreumont», 1663-1737 «Servais Hoffreumont» janséniste liégeois; nom d'origine: probabl. ancienne dépendance de Battice, où existe une «Hoffreux voie».

 

JG

Hoffsommer

-summer, -sümmer: D. BN Hoff auf den Sommer: hoop op de zomer. Vgl. Opsomer en de D. FN Bringesommer.

 

FD

Hoffstadt

zie van (der) Hofstadt.

 

FD

Hoffstedde

zie (van der) Hofstede.

 

FD

Hofhuis

PlN.

 

FD

Hofinger

Dérivé ethnique en -er de Hôfmgen (AIL).

 

JG

Hofinger

Hofmger < PlN Hôfing (BEI) of Hôfingen

(BW,NS).

 

FD

Hofkens

cf. Hoefkens.

 

JG

Hofkens

zie Hoefkens.

 

FD

Hoflack

Hovelaque (forme romanisée). Nom d'origine: Hoevelaken, 1132 «Hoflake» (Gueldre), topon. composé de hof 'cour, ferme' et de lake 'étang'.

 

JG

Hoflack

van Hoeflaken, Hovelaque, Ovelack, -acq, Ovlaque, Houfflack: PlN Lake (plas, (grens)water) bij een Hof.

 

FD

Hofland

PlN Hofland: land dat bij het hof van de heer behoorde. 1281 Willelmus Hoflant, Zillebeke (HAES.); 1371 Gillis Ofland, Ktr. (V i8v°).

 

FD

Hoflijk

-lyk, Auvelick: 1. Mnl. hovelijc: hoofs, hoffelijk, beschaafd. BN. Vgl. D. Höflich. -2. Misschien wel Br. hypercorrect voor Hoflack.

 

FD

Höfling(er)

Hofling: 1. Mhd. hovelinc: hoveling, die aan een hof[houding) verbonden is. Vgl. Hovelynck. - 2. PlN Hofling (BEI, Oostenrijk).

 

FD

Hofman

-ans, cf. Hoffman(s).

 

JG

Hofman(s)

-mann, -ment, zie Hoefman(s).

 

FD

Hofmeyer

-meijer, Hoffmei(e)r, Huffmeijer: Zoals Hofbauer: bezitter van een hof, hoeve.

 

FD

Hofs

Höfs: 1. Gen. van PlN Hof. - 2. Hoofs, gen. van Hooft.

 

FD

Hofsta(d)t, van (der)

Hoffstadt, Hofstad, van Hoofsta(d)t, Verhofstad(t), Verhoofstad: Verspreide PlN Hofsta(d)t, var. van Hofstede: plaats met hoeve. Ook Hofstade (OV, VB). Vgl. Van Ostaede. 1304 Loduwicus dictus vander Hofstat, Lv. (ICKX); 1406 Henrix lant van der Hofstad, Pamel (PEENE); 1410 Margriet van der Hofstat opten hof ter Hofstat, Gierle (LIND. 1955,498).

 

FD

hofstad

,,Résidence".  

 

EV

Hofstätter

-statter, Hofstet(t)er: Kan teruggaan op PlN Hofstetten (BEI), maar ook op welke hofstede ook; vgl. Hofbauer, Hofmeyer, Hofstede.

 

FD

hofstede

,,Ferme, métairie". Proven. Hove-, Hof- -stadt, -stede. V(and)erhofstad(t), Hovestad. NOB 162, 234, 245.

 

EV

Hofstede, (van der)

Hofstee, Verhofste(de), Verhofsté, Hoffstedde: Verspreide PlN Hofstede: stede met hoeve. Vgl. Van (der) Hofstadt. 1285 lohannes de Hofstede, Ktr. (DEBR. 1980); 1382 Piètre van der Hofsteden, Zwg. (DEBR. 1970).

 

FD

Hofsteenge

Wsch. verhaspeling van Hofstede.

 

FD

Hofstraeten, van

Verspreide PlN Hofstraat.

 

FD

Hofströssler

Geronde var. van D. Hofsträssler < PlN Hofstrafse.

 

FD

Hoft

Hôfte, zie Hooft.

 

FD

Hoften, van

zie van der Hoeght.

 

FD

Hofwegen, van

Verspreide PlN Hofweg. 1356 Claes van Ofweghe, Lv. (ICKX).

 

FD

Hogard

Hoggart: BerN Oe. hogg-hierde: varkensherder, -hoeder (REANEY).

 

FD

Hoge

Ho(o)emans.1. Caract. phys. ,,Haut, grand". N° 253. — 2. Car. mor. H. orgueilleux. N° 269. — 3. V. HAD (Hak).

 

EV

Hoge

Hogge, Hogh, Hoog(h)e(n), Oog(h)e, Hoe, de Hoog, de Heug, de Hooghe, D(e)hoe, de Hoe(y), Dhoog(h)e, Dhoogh, D'Hoog(h)e, d'Hoogh(e), D'Hoe, D'Hoey(e), Dhoey, Dooge, Doggh(e), D'Ooghe, Soog(h)en, Soeghen: 1. BN Mnl. hooch: hoog, aanzienlijk, voornaam, edel, ridderlijk. 1281 Willelmus Hoge, Ruiselede (HAES.); 1394 van Alise Oghen; 1398 Jan de Hoeghe, Janekin Shoeghen fille Jans, Meulebeke (DEBR. 1970). - 2.

Zie Ooghe.

 

FD

Hoge

Hogge. 18e s. «Hogge» Liège; pour ces deux NF liégeois, on notera que dans le Myreur des histors de Jean d'Outremeuse (éd. A. Goosse, 361a), Hoge et Hughe sont deux formes du prénom Hugues [MH]. Sinon, var. de Houge, w. (Wandre) Houdjel

Hogie. Peut-être avec h- graphique var. de Ogier [FD].

 

JG

Hogedoorn

Ho(o)gendoorn: Reïnterpretatie van Hagedoorn, door o-achtige uitspr. van de a.  Hogeloon, van: PlN Hoogeloon (NB).

 

FD

Hogen-   

-boom,    -kamp.    Proven. ,,Haut arbre", ,,Champ sur la hau­teur". Nos 241, 232.  

 

EV

Hôgen-

zie Hoogen-.

 

FD

Högen, von

von Hoegen: PlN Högen: hoogte. Vgl. Van den Hoogen.

 

FD

Hogenberg

Hoogen-, Hoghenberg: PlN Hoge Berg. Zie Hoberg. Vgl. D. PlN Hohenberg.

 

FD

Hogenbirk

W. adaptatie van Hogenberg.

 

FD

Hogenkamp

Hoenkamp: PlN Hogenkamp: hoog veld. Vgl. Hohenkamp (NS, SH).

 

FD

Hogenraad

1. BerN voor een lid van de hoge raad, een gerechtshof in Mechelen in de Spaanse tijd (DEBR. 1977,179). Vgl. 1382 Jacob Nauwe Raed, Kuurne (DEBR. 1970). - 2. Hypercorrectie van Hoenraet (want hoen < hogen).

 

FD

Hogerheid

-heyde: PlN Hoge Heide in Kessel (A) en

Hoeilaart(VB).

 

FD

Hogerhuis, van

zie Hooghuys.

 

FD

Hogers

zie Hugaerts.

 

FD

Hogervorst

Hoogervorst: PlN Hoogvorst: hoog bos, in Kraainem, Tervuren (VB), Hovorst (A) en in Boekel (OV), Hogevorst in Bassevelde (OV): 1429 ter Hogher Vorst (DF VI). 1358 Nout van Hoghevorst, Aw. (CLM). Zie ook Van Hovorst.

 

FD

Hogeveen

zie Hoogeveen.

 

FD

Hogewijs

zie Hoogewijs.

 

FD

Hoggart

zie Hogard.

 

FD

Hogge

V. HAD (Hak).

 

EV

Hogge

zie Hoge.

 

FD

Hoggett

zie Hoguet.

 

FD

Hogguer

Spelling voor Ndd. Hogger. Germ. VN hug-hari. 1165 Marcmannus Hogir, Keulen (BRECH.).

 

FD

Hogh

zie Hoge.

 

FD

Hoghenberg

zie Hogenberg.

 

FD

Hogie

Misschien grafie voor Ogier.

 

FD

Hogmout

Caract.  mor.  Hoogmoed, ,,Orgueil". N° 269.

 

EV

Hogmout

zie Hochmuth.

 

FD

Hogn-   

-e,  -oul.    Proven.    Hogne (Riv.), Hognoul (Loc.).

 

EV

Hogne

Hong(ne), Hoigne, Hoin(g), Hagne, Hougne, Hounje: 1. Zie Dehogne. - 2. BN voor een brombeer, knorrepot < Ofr. hognier: knorren. 1340 Colinus Honne; 1384 Gerart Hoingnet, Laon

(MORLET); 1391 Jehan Hongnart, H (CCHt).

 

FD

Hogne

Hongne. 1494 «Thiry de Hognes» BourgNamur, 1540 «Vaulchin, fïlz le Richalx de Hongne» CartCiney, 1592 «Marie fille de feu Peter Hongne» BourgLiège; nom d'origine: notamment Hogne, w. hôgne (Nr).

 

JG

Hognoul

Nom d'origine: Hognoul, w. hognoûle (Lg).

 

JG

Hognoul(le)

Hougnou: PlN Hognoul (LU). 1357 Thonar de Hollegnoule, Luik (ISP).

 

FD

Hoguet

Hoggett: Wsch. var. van Huguet, evtl. van Hocquet.

 

FD

Hoguet

Hoho. V.  HAD  (Hak et Ha).

 

EV

Hohaus

Hoheiser, Hoheisel, zie Hochhaus(er).

 

FD

Hohl

Höhle: D. PlN: hol(te). Vgl. Vanden Hole. Hohlstamm: PlN: holle stam, boom.

 

FD

Hohlweg

PlN. Vgl. Holleweg.

 

FD

Hohman(n)

Mnd. homan: voornaam persoon.

 

FD

Hohn(ke)

Höhne(l), zie Hoehn(e).

 

FD

Hoho

(NF surtout à Heure-le-Romain). Forme dénasalisée du NF Honhon.

 

JG

Hoho

zie Honhon.

 

FD

Hoier

Profess. Hooier, ,,Faneur". N° 165.

 

EV

Hoigne

zie Hogne.

 

FD

Hoijmissen, van

zie van Hooimissen.

 

FD

Hoillebergh

Proven. Uylenberg  (L. D.). N08 77, 232.  

 

EV

Hoillebergh

zie Hollenberg.

 

FD

Hoimans

Ho(o)ymans, Hooijmans, Hoeymans, Hoeijmans, Heuimans: 1. BerN van dehooikoper of de hooier. 1298 Stas Hoieman, Kales (GYSS. 1963). - 2. Br. vorm voor Hoedemans (zie

Hoeman). Vgl. 1582 Thonis die Hoeymaker, Helmond(HB).

 

FD

Hoin(g)

zie Hogne.

 

FD

Hoirelbeke, (van)

zie (van) Hoorebeke.

 

FD

Hojbjerg

Deens Højbjerg < PlN. 'hoge berg'(med.

K. Roelandts).

 

FD

Hok

Hole-, zie Holz, Holz-.

 

FD

Hôk(e)

Hok(e), Hokke: BerN Mnd. ho(c)ke,hôcke:

venter, kleinhandelaar. Vgl. De Hoker.

 

FD

Hokai

Proven. Hockai (Dép. Francorchamp).

 

EV

Hoker, de

D'Hoker(s), Dhoker(s), Dokers, D'hoe(c)kers, O'Hoekers, D'Hockers, Heuker, de Neu(c)ker: BerN Mnl. hoeker: venter, kleinhandelaar. D. Hoker. De Neuker < Den (h)euker. 1392 Peter de Huekere, Aw. (ANP); 1405 Peter de Huekere, Aw.

(V.GORP 1949); 1505 Merten de Hoeker, Aarts. (MAR.).

 

FD

Hoket

zie Hocquet.

 

FD

Hokin

cf. Hocquin.

 

JG

Hokke

zie Hok(e), Hocke.

 

FD

Hoksbergen

PlN Haaksbergen: 1188 Hockesberghe

(OIJ)(TW).

 

FD

Hol

Hols: 1. Korte vorm voor Van Hol? - 2. Patr. Korte vorm van een Germ. hold-naam? 1425 Daneel Hol, Tv. (BERDEN).

 

FD

Hol

Proven. ,,Trou" (L.D.). N° 232.

 

EV

Hol(l)-

-ay, -ez, -oyel. V. Hollay. — 2. V. ADAL.

 

EV

Hol(l)eman(s)

Hollman(n), Hoolmans, Olemans, Holman(d): 1. Afl. van Van den Hole, Van der Holen, Van Hool. 1449 Heyne Hoelmans, Kh. (DEKEYSER); 1424 Jan Holleman Wouter Hollemans sone was, Lier (FRANS). -2. Hypercorrecte spelling voor Olemans.

 

FD

Hol(l)ogne

Holloi(n)gne, Hollon, Holonia, Houillogne:PlN Hollogne (LU) en in Waha (LX). 1355 Gelé jadit de Hollogne, Luik (SLLIV); 1414 Piron de Hollogne, Luik (ISP).

 

FD

Hol(le)maert

Houllemare, Olimar: Patr. Var. van Almaer, met hypercorrecte h en Wvl. al/ol-verschuiving. 1397 Casin Halmaers, Ip. (BEELE); 1479 Jan Hollemaert, Spiere-Bg. (PARM.); 1501 Antheunis Hollemaers, St.-Denijs WV; 1523 Jooris Ollemaert, Heestert; 1511 IJpolijt Olmare, Zwg. (KWII).

 

FD

Hol, (van)

zie van den Hole.

 

FD

Holaind

zie Dehollain.

 

FD

Holand

Holan(t)s, zie Holland(s).

 

FD

Holander, de

zie (de) Hollander.

 

FD

Holar

cf. Hollart.

 

JG

Holbach

V. Hollebeke.

 

EV

Holbeeks

-bek, -becq, zie (van) Hollebe(c)ke.

 

FD

Holbrecht

au génitif: Holbrechts. Avec h-graphique ou analogique, forme flam. (Bra-bant méridional) de Aalbrecht < athal-berht, cf. Olbrecht (Lindemans 105).

 

JG

Holbrecht(s)

V. ADAL.

 

EV

Holbrecht(s)

zie Olbrecht(s).

 

FD

Holbrouck

PlN Hollebroek in Ardooie, Pittem, Rumbeke, Wingene (DF VI). 1382 Roegervan Hoolbrouc, Ktr.; 1382 Woutre van Hoolbrouc, Kanegem (DEBR. 1970).

 

FD

Holden

PlN Holden (Lancashire, Yorkshire) of andere PlN Holden: holle, diepe vallei.

 

FD

Holder, (van)

Holender: PlN Mnl. holender, D. Holunder: vlierboom. 1321 Willelmus Hollindere; 1363 Dideric vanden Holendere, Zoutleeuw (HB 882,831).

 

FD

Holderbeke

Nom d'origine: Holderbeek, à St-Martens-Lierde et Schorisse (FlOr).

 

JG

Holderbeke, (van)

van Olderbeke: PlN Holderbeekin St.-Martens-Lierde en Schorisse (OV). Syn.D. Holderbach: vlierbeek; zie Holterbach. Vgl. (van) Holder. 1275 Ernous de le Holrebeque...encostélc

voie de Ronais à le Holrebeke, Nukerke (VRigr0); 1360 Gérard de Holrebecque, H (ICC III); 1396 Jan van der Holderbeken, St.-Martens-Lierde (DE B.).

 

FD

Holderberg

zie Hollenberg.

 

FD

Holderick(x)

Patr. Germ. VN huld-rîk 'trouw-machtig': Holdricus (MORLETI).

 

FD

Holdorp

zie Holtrop.

 

FD

Holdstock

D. FN en PlN Holderstock: vlier.

 

FD

Hole, vanden

(van) Hol, van (den) Holle, van (den) Hole(n),van Hoele, van Hool, van den Heule(n): Verspreide PlN Hol: hol, uitholling, depressie. 1571 ten Hole, Burst (ZGGO); ook in Aalst. ize e. Robbinus de Hole, Wijlegem (GN); 1396 Jan van den Hole, St.-Maria-Oudenho ve (DE B.); 1400 Willemz van den Hole, Ktr.; 1398 Maertin van den Holle, Bellegem (DEBR. 1970).

 

FD

Holebeke, van

zie (van) Hollebe(c)ke.

 

FD

Holef

zieOlef(s).

 

FD

Holeman

au génitif: Holemans, Hollemans. Nom d'origine: topon. formé de moy. néerl. hol 'creux' et de -man.

 

JG

Holeman(s)

zie Hollemans.

 

FD

Holemans

Proven. Olen (Loc.)  ou Hol   (L.D.),   avec   suff.   -mans, d'orig. N° 212.

 

EV

Holender

Nom d'origine: moy. néerl. holender 'sureau' (arbuste caractéristique), cf. aussi Van Holder.

 

JG

Holender

zie (van) Holder, (de) Hollander.

 

FD

Holens

E. FN Hol(l)ens, Hollin(g)s. Oe. hole(g)n, Me. holin: steeneik, hulst. PlN. 1275 Adam atte Holies, Worcester (REANEY).

 

FD

Holewinckel, van

PlN. 1331 Jans weese van Huelewinkele, Bg. (DF VI); 1398 Gillis Huelwinkel, Olsene (DEBR. 1970).

 

FD

Holin

zie Dehollain.

 

FD

Holiviers

zie Olivier(s).

 

FD

Holl

Peut être un nom d'origine : plusieurs 't Hol en pays flamand.

 

JG

Holl-

-ings, -offe. V. OTHAL.

 

EV

Holl(e)weg

PlN in Maldegem (OV), Oedelem (WV),

St.-Omaars (PdC) (DF VI).

 

FD

Holla(e)rt

-ard: 1398 Katheline Holaerts, Meulebeke (DEBR. 1970).

 

FD

Hollaender

Hollander, au génitif: Hollanders. Ethnique néerl. : hollandais.

 

JG

Holland

Hol(l)- -ander(s), -ender.Orig. ..Hollandais". N° 223.

 

EV

Holland

Hollande, au génitif: Hollands. Hollants. 1275-76 «Thumassins de Hollande» RegTournai, 1280 «pro anniversario domini Arnoldi de Holandia» PolyptLiège, 1302

«Jehan Hollande» LoiTournai, 1340-41 «Wil-lemet fil dou dit Thieri de Hollandres», 1365 «Helle de Hollande filleresse», «Jehan Hol­lande bergier» TailleMons, 1435-42 «Nicolas de Hosden dit de Holllandre» ÉchHuy, 1537 «Nison Holandre» Boussoit, 1695 «Jean Ho-lande» BourgNamur; nom du pays ou topo-nyme de même sens (= bas pays); Hollandes! un toponyme fréquent en pays flamand, de même que Hollande en pays wallon, notam­ment comme nom d'enseigne (cf. BTD 26, 283). - Pour la forme masc. Holland, également ethnique: anc. fr. hoiland 'hollandais',cf. 1295-1302 «Jehans li Hoilans», «li fille Pieronle Hoilant», «Marions li Hollande» ImpôtArtois (Bougard-Gysseling 224).

 

JG

Holland(s)

-ande, -an(dt)s, van Holland, Hoolandts, -an(t)s, Holand,

-an(t)s, van Hoolant, -and(t), -ans, van Glande, de Hollande: 1. Herkomstig van het oude graafschap Holland. 1296 Henri Hollant, Kales (GYSS. 1963); 1368 Kateline van Holland, Ktr. (DEBR. 1972); 1387 Willame Holland, Ip. (BEELE). - 2. Zie Van Hoolant. - 3. Er waren ook Holland-toponiemen in NE (DF VI). Mnl. onland(e): moeras.

 

FD

Hollander, de(n)

de Holander, D'Hollander(e), -ers, Dhollande(r), -ers, Hollaender, Hollander(s), Hollander, Holender, Olender, Sollanders: Volksnaam van de Hollander, inwoner van het oude graafschap Holland (NH + ZH). 1272 Balduinus Hollandere (V.GORP 1949); 1419 Jans dit de Hollandere; 1423 Anees Raets dit Hollanders, Ktr. (DEBR. 1958).

 

FD

Hollange

Nom d'origine: Hollange, w. holindje (Lx).

 

JG

Hollange

PlN (LX).

 

FD

Hollart

Holar, Hollaert. (forme néerl.). 1265 «Pierart Holart» CensNamur, 1597-98 «Jan Holart» ComptesNivelles, 1642 «JeanHolah BourgNamur, 1820 « Holar(t), Hollard, -art» Pas-de-Calais ; le NF paraît très mal représenté en pays flamand; p.-ê. dérivé (non attesté) d'anc. pic. houler, w. holer 'vétiller, etc.'FEW 16, 222a.

 

JG

Hollay

1. PlN Le Holai in Vaux-lez-Rosières (LX) (J.G.). - 2. PlN Hollain (H): 1175 Holai (TW). 1203 Gosselini de Holai (DEBR. 1980); 1295 Gossuins de Holay, Dk. (TdT). Zie Dehollain.

 

FD

Hollay

1316 «Mariien de Holay» TestToumai; sans doute nom d'origine, cf. «devant le Holai», à Vaux-lez-Rosières (Lx) et «ferme de Hollay», à Molenbaix (Ht).

 

JG

Hollay

Proven. Hollange (Loc. Holle, en allem.) ou Olloy (Loc.).

 

EV

Holle

zie Hollet.

 

FD

Holle-

-becq, -beek, -beke.Proven. Hollebeke   (Loc.)   ,,Ruisseau   aux rives profondes".  Hol(s)beke   (L.D.),  (Holbach, forme allem.). N° 230.

 

EV

Holle, van (den)

zie van den Hole.

 

FD

Hollebe(c)ke, (van)

van Holebe(e)ke, Hollebeek, •beque, -becq(ue), Holbeeks, -bek, -becq, Hollebekkers: 1. PlN Hollebeke (WV), in Heldergem (OV) of Boezegem (FV). Hoelbeek (L). - 2. Waternaam Hoolbeke in Tielt (DF VI), Hoelbeek in Haren (VB), Hollebeek in Merelbeke (OV), Temse (OV) (GYSS. 1956). ize e. Arnoldus de Holebeche, Boezegem (GN); 1305 Jehan de Holebeke; 1398 Jan van Hoelbeke, Tielt (DEBR. 1971» 1970); 1422 Willem van Hoolbeke = 1422 van Olbeke = van Hollebeke, Ktr. (DEBR. 1958); 1449 Janne van Hoelbeke=Jan Holbeke, Mb. (A.BAERT).

 

FD

Hollebecq

-ecque, -èque, Hollebeke, -ecke. 1709 «B. Holbeck junior» Auvelais; nom d'ori­gine: Hollebeke (= rivière creuse, profonde), nom de trois communes en pays flamand.

 

JG

Holleboom

PlN (Z).

 

FD

Hollebosch

1. PlN Hollebos in Beselare (DF VI). Zie ook Van Hullebus(ch). - 2. Patr. Reïnter-pretatie van Olbous, Rom. vorm van de Germ. VN ôdal-bald 'bezit-moedig': Othelboldus, Ulbaldus. 136 e. terra Olbous; Wouter Holbous, Oostakker (GN); 1223 Woutre Holbus(ch); terram omnem Olbous; filiis Holbodis, Oostakker (GYSS. 1964).

 

FD

Hollebosch

Proven. ,,Bois aux trous". N° 24l.

 

EV

Hollemaert

V. ADAL.

 

EV

Hollemans

cf. Holeman(s).

 

JG

Hollemans

V. Holemans.

 

EV

Hollemeersch, (van)

zie (van) Allemeersch.

 

FD

Hollenberg

van Hollenberghe, Houlleberghs, Hoillebergh, Holderberg: 1. PlN Huldenberg (VB); zie i. v. ± 1800 Van Huldenberg = Huyleberg = van Houleberg, Genval (med. G. Vande Putte). -2. Evtl. PlN Hollenberg (G, BEI, NRW). 1419 Ulr. Holenberg, Mùnchen (BRECH.).

 

FD

Hollenfeltz

Nom d'origine all. : ainsi Hollenfels, à Tuntingen près de Marienthal (G.-D. Lux.), Hohlenfels (Rhénanie-Palatinat).

 

JG

Hollenfeltz

PlN Hollenfels in Tuntingen (GH) of Hohlenfels (RP).

 

FD

Hollenrieder

PlN Hollenried in Kempten (BEI).

 

FD

Höller

Holler: PlN Holle, Helle: steile beboste helling. 1740 Hendrik Hollers, Berchem (AP).

 

FD

Hollerer

D. FN < Holderer, afl. van Holder, Holunder: vlierboom.

 

FD

Hollerich

Nom d'origine: Hollerich, commune contiguë à Luxembourg (G.-D. Lux.).

 

JG

Hollerich

PlN(GH).

 

FD

Hollert

Proven. Holler (N. allem. de Hollange) ou Hallers, „ Lande aux trous" (L.D.).

 

EV

Hollert(t)

Holert is een oude VN (DN).

 

FD

Hollestelle

PlN in Ovezande (Z). Ook 1504 Holstelle eylant in de Zwake op Zuid-Beveland. 1563 Jan Claesz Hollestelle, Ellewoutsdijk (PDB).

 

FD

Hollet

-ez, -ey, -é: Dim. van Ofr. hole (< Ndl. hol): hol, bordeel? Vgl. Ofr. holete: hol, kleine woning. 1580 Olivier Holet, Ruddervoorde (SCHOUT. I). Zie ook Houlet.

 

FD

Holleville

PlN in Offrethun (PdC). 1505 Margueritte de Holleville (DFVI).

 

FD

Hollevoet

Holvoet. Surnom: néerl. holle voet, propr. 'pied creux', comp. fr. Plapied, néerl. Plaetevoet.

 

JG

Hollevoet

zie Holvoet.

 

FD

Hollevoet.  

Proven. Hollevoorde (Dép. Zedelghem).

 

EV

Hollewijn

Zie Halewijn.

 

FD

Hollinck

-ynck: 1. Wvl. voor Hallinck. - 2. Patr. < Germ. hold-naam, zoals Hollebrand. 1680 Joannes Hollinx, Oslo-Aw. (AP).

 

FD

Hollogne

Holloigne, Holloingne, Hologne; latinisation: Holonia. 1280 «Lamberto de Hologne» PolyptLiège, 1388 «Johans le Pollens fils de Balduwins de Holoingne» GuillLiège, 1472 «Pirot Holloingne» Dén-Laroche, 1522 «Gérard de Hollogne», 1606 «Baudhuin Hollogne» BourgNamur; nom d'origine: Hollogne-aux-Pierres, Hollogne-sur-Geer (Lg) et Hollogne, dépend, de Waha, w. hologne (Lx)

 

JG

Hollon

La localisation est en faveur d'une forme ancienne de Hollogne, 1134-1138 «Holon» (Lg).

 

JG

Holloway

E. PlN: holle weg. 1130 Richard de Holeweia, Devonshire (REANEY).

 

FD

Hollstein

PlN Holstein (SH, NRW) en streeknaam. 1563 Arn. Holsteyn, FL (MULIV). Zie ook Hoolsteens.

 

FD

Holluyn

zie Halewijn.

 

FD

Holm

Ndd. PlN: klein eiland, riviereiland. 1563 Niklaas Holm, Hausen-Aw. (AP).

 

FD

Holm(e), van

Holtne, van Halme, van Aime: PlN Ten (H)olme: olm (boomnaam), in Kortrijk en Moen (DF VI). 1398 Beelle van der Olme, Moen (DEBR. 1970).

 

FD

Holmaert

zie Hollemaert.

 

FD

Holman(d)

zie Holleman(s).

 

FD

Holmens

Patr. < Germ. VN zoals Hollemaert.

 

FD

Holmgren

Zweedse FN: hulsttak.

 

FD

Holo(i)gne

Proven. Hollogne (Loc.)  

 

EV

Holoffe

Nom d'origine: Houloffe, w. houlof, à Berneau (Lg).

 

JG

Holoffe

Patr. Oloffe < Germ. VN Odolf. Vgl. Odoux. 1421 Daneel Olof, Ktr. (PB f° 2).

 

FD

Hologne

cf. Hollogne.

 

JG

Hologne

zie Hollogne.

 

FD

Holotte

Du même thème que le suivant; ou bien var. de Haulotte.

 

JG

Holoye

1758 «Holoye» Clermont-lez-Walcourt, 1795 «Holoye» Piétrebais, 1840 «Holoye» Lobbes; p.-ê. dérivé anthrop. w. en -ôye d'un thème à déterminer.

 

JG

Holoye

PlN Holoye in Piétrebais (WB) en Lobbes (H). 1544 J. de Holoix, Bg.-Aw. (AP).

 

FD

Holper(t)

Patr. D. vorm van de Germ. VN Hodolbertus (MORLETI) of Holdbert.

 

FD

Hols

Zie Hol.

 

FD

Holsaet(s), van

zie van Holzaet(s).

 

FD

Holsappers

D. Holzapfel, Ndd. Holtappel. Zie Houtappel. 1649 Martinus Holsapfel, Augsburg (MULV).

 

FD

Holsbee(c)k, van

(van) Holsbe(e)ke, Holsbeek(s), -beekx, -be(e)cks: PlN Holsbeek (VB). 1278 Renerus de Holsebeke, Lv. (HB 584); 1381 Marien van Holsbeke, Wommersom (C.BAERT).

 

FD

Holsbeek

au génitif: Holsbeeks, -beekx. Nom d'origine: Holsbeek, à Louvain (BrFl).

 

JG

Holsbeek(s)    

Proven. Holsbeek (Loc).

 

EV

Hölscher

Hulscher: D. BerN < Holdschuer, Obd. Holzschuher: maker van houten schoenen. Zie Holschuh. 1491 Herman

Hôlscher (deken van de schoenmakers), Osnabruck(NN).

 

FD

Holschuh

Ndd. Hol(t)sche, Obd. Holzschuh: houten schoen. BerBN. Vgl. Patyn, Hölscher.

 

FD

Holslag

PlN Holzschlag (BW).

 

FD

Holst, (van)

van Hoolst: PlN Holst (NL). ±1300 loet Willems van Holst, L (OGO); 1546 Joh. Gerardi alias Holst, A'dam (MUL IV).

 

FD

Holsteen(s)

-steyn(s), -steijns, -sten, (van) Holstein, zie Hoolsteens.

 

FD

Holsteens

Holsteyns, cf. Hoolsteens.

 

JG

Holsters

Ndd. FN Holster (Hb.) < Holst (NN). Holstraete, van: PlN Hoelstraat in Hoepertingen, Mal, Sluizen, Werm (L) en Mielen (OV). 1476 Giel van der Hoelstraten, Ht. (A.GHIJSEN).

 

FD

Holsters

Proven. Huis te (Loc.), avec suff. -er(s), d'orig. Nos 212, 243.

 

EV

Holsteyn

Orig. Holsteyn (Anc. duché allem.). N° 216.

 

EV

Holsty(e)

Ndd. FN < Holtsâte: bosbewoner (ingezetene van het bout). 1266 DiderikHoltsete, Osnabrück (NN).

 

FD

Holswilder

zie Holzweiler.

 

FD

Holt

Zie Holz.

 

FD

Holt(h)of

1. Ndd. of Oostnl. PlN Houthof: boshoeve. Vgl. Houthoff, D. Holzhôfer. PlN Holthof (MV), Holthofe (NS). - 2. De Holt(h)ofs in België stammen evenwel van Olthof (zie i.v.).

 

FD

Holt, van

1. PlN Holt (NRW, SH, NS). 1535 Geertruit van Holt, Emmerich; 1551 Hendrik van Holt, Xanten-Aw. (AP). - 2. Zie Van den Holt.

 

FD

Holt, van (den/r)

L en Ndd. Holt: hout, bos. PlN in Bilzen en Kortessem (L). 1654 Mathijs van der Holt, Jan van Hoult, Bilzen (SCHOE.).

Holtackers: Ndd. of Limburgse PlN. Vgl.D. Holzacker (SH, NRW) en zie Houtackers. ±1570 Jacop Holtacker, Nijmegen (CDT 232).

 

FD

Holtappel(s)

zie Houtappel.

 

FD

Holte(n)

1. Patr. < Germ. VN met huld 'trouw', zoals Holdricus, Holdolfus (MORLETI). - 2. Van Holten; zie i.v.

 

FD

Holten, (van)

PlN Holten (OIJ, NRW). Oostelijk pendant van Van Houten. 1418 Peter gheheyten van Holten, Oisterwijk (MNT 286); 1559 Albrecht van Holten, Muhlenburg-Aw. (AP).

 

FD

Holter

Holter. Sans doute var. de Halter, all. halter 'celui qui tient, qui administre'.

 

JG

Holter

Holter: Ndd. < PlN Holt: hout, bos.

 

FD

Holterbach

D. PlN Holderbach: vlierbeek; vgl. Holderbeke. Hollerbach (BW).

 

FD

Holterbusch

D. FN Holderbusch: bos met vlierbomen.

 

FD

Holtermann

zie Haltermann.

 

FD

Holtgen

Hoeltgen: Ndd. dim. Hôltje van holt: hout, bos.

 

FD

Holthausen, van

Ndd. PlN (NRW). Vgl. Holthuysen. 1620 Henricus Holthaus, Munster; 1629 Fred. Holthousen, Hildesheim (MUL V).

 

FD

Holthuyse

Holtus: PlN Holthuizen (G, NL, OIJ). Vgl. Holthausen. 1534 Theod. Holthuus, Groningen (MUL IV); 1561 B. van Holthusen, Mûllen-Aw. (AP).  

 

FD

Holtkamp

Verspreide PlN (NRW).

 

FD

Holtmüller

-muller, zie Holzmüller.

 

FD

Holtorf

PlN (NS, NRW). Vgl. Holtrop.

 

FD

Holtrop

Holdorp: PlN Holtrop of Holtrup (NS, NRW). Vgl. Holtorf.

 

FD

Holtrust

PlN in Zwolle.

 

FD

Holtyzer

Holthiser, ontrond < Holthûser < Ndd. PlN Holthusen. Vgl. D. Holzhauser. 1279 H. dictus Holzhuser, Elslingen (BRECH.).

 

FD

Holtz

Holtz-, zie Holz, Holz-.

 

FD

Holtzheimer

Holzheimer, pron. Holzémèr en w. et Olzémêr en fr. dans la région de Neufchâteau [JMP]. Gentilé : habitant d'un des nombreux Holzheim, e.a. près de Aix-la-Chapelle et de Dùsseldorf.

 

JG

Holtzmacher

-macker: BerN < Holzschuhmacher: klompenmaker. Vgl. Hutschemaekers.

 

FD

Holvast

Ndd. BN Holtfast: hou vast. 1419 Curd Holvaste (NN). Vgl. Houtvast.

 

FD

Holvoet

cf. Hollevoet.

 

JG

Holvoet

Hollevoet, Holvoote, Hoelvoet, Olvoet, Olvoute, A(e)lvoet, Hal(le)voet, Hael(e)voet, Alfvoet: BN naar de fysieke afwijking, de holle voet. Vgl. Plaetevoet, D. Hohlfufê. 1286 Henrici Holvoet, Ktr. (DEBR. 1980); 1368 Trise Holvoet,

Ktr. (DEBR. 1970; LG1992,155).

 

FD

Holvoet

V. Hollevoet.

 

EV

Holweg

Proven. ,,Chemin creux". N° 222.

 

EV

Holwerda

Afl. van PlN Holwerd (EL).

 

FD

Holz

Holt(z), Holc: D. PlN Holz, Ndd. Holt: bout, bos. Holzaet(s), van; van Holsaet(s): PlN Holset (NI). Vgl. Holst(e). 1499 Mercielis van Holzete, St.-Tr. (GHYSEN).

 

FD

Holz(en)hauer

BerN Holzhauer: houthakker.

 

FD

Holzapfel

zie Houtappel.

 

FD

Hölzel

Höltzel, Hölzl(ein), Holzl: PlN Hölzel, dim. van Holz: bout, bos.

 

FD

Holzem(er)

Holtzem, Holzen, Hölzen: PlN Holzem (RP.GH).

 

FD

Holzer

Holtzer, Holczer: BerN Holzer, Hölzer: houthakker; ook timmerman.

 

FD

Hölzgen

-ke(n), Holzgen, -ken(ner): Dim. van PlN Holz: bout, bos(je). Vgl. Holtgen, Houtekins.

 

FD

Holzheimer

cf. Holtzheimer.

 

JG

Holzheimer

Holtz(h)eimer: PlN Holzheim (BEI, BW, HS,NRW,RP).

 

FD

Holzinger

Holtzinger: PlN Holzing(en) (BEI).

 

FD

Holzknecht

Knecht van de houtwerker.

 

FD

Holzman(n)

Holzeman(n), Holzeman, Holcman: BerN Holzmann: houtbewerker, timmerman. Vgl. Houtman.

 

FD

Holzmüller

Holtzmüller, -muller: Verspreide PlN Holzmühle: houten molen.

 

FD

Holzweiler

Holswilder: PlN Holzweiler (BW, RP). In Erkelenz (NRW): 1224 Holzwilre (TW). 1541 Peter Holswilder, Londen-Aw. (AP).

 

FD

Hom-  

-bau,   -bert,   -blé.   V.   HAD (Han).

 

EV

Hom-  

-broeckx,   -brouckx.   Proven. Hom-     -breucq,     -broek     (L.D.), ,,Marais fangeux".

 

EV

Hom(m)- 

-erin,  es,  -ez,  -el,  -elin.V. HAM.

 

EV

Homan

Houman, au génitif: Homans. Nom de dignité: moy. néerl. hornan, hovetman 'commandant', cf. aussi Houman.

 

JG

Homan(s)

Homann, zie Hoofdman.

 

FD

Hombach

PlN (NRW,RP).

 

FD

Hombau(t)

Hombo: Patr. Rom. vorm van Germ. VN

hûn-bald: Humboldus (MOKLETI).

 

FD

Hombeck

Proven. Hombeeck (Loc.).

 

EV

Hombeeck, van

Hombeek, -beck, -becq, Ombecq: PlN Hombeek (A). 1278 Waltero de Unebeke; 1335 Aeleydis de Hoembeke, Mech. (OARI); 1281 Beatrids de Oembeka, Dikkele (HAES.).

 

FD

Hombelet

zie Humblet.

 

FD

Homberg(s)

(van) Hombergen, zie van Omberg(en).

 

FD

Hombergen

Proven. Homberg (Dép. Langdorp).

 

EV

Hombert

Hombrecht (forme néerl.). 1289 «Marions fille Hombert» CensNamur, 1448 «Hombert Fauvette» Hainaut, 1540-41 «Hom­bert le Chine» Le Favril (au sud-est de Lan-drecies); nom issu de l'anthrop. germ. huni-berht, cf. Humbert.

  Dérivé en -otte du thème Homb-: 1289 «li oier Hombote  de   Sclain»,   «Hombote   li Peissieres» CensNamur.

  Doubles  dérivés  du  thème  Homb-  de Hombert, cf. aussi le thème paralllèle Humb-: Homblé, -e, Homblet (cf. Humble, à côté de Humblet).  1542 «Cillez Homblez» = 1544 «Giele Homblé» CoutStavelot. - Hombleu. Le NF étant concentré dans l'est de la prov. de Liège, sans doute var. de Homblé, plutôt que nom d'origine: Hombleux (Somme); cf. aussi Hobleu, Houbleu. - Forme fém. : Homblette.

- Hombrain. Probabl. dérivé au moyen du double suff. -er(a)in.

 

JG

Hombert

zie Humbert.

 

FD

Homblé,

Homble(t), -ette, zie Humblet.

 

FD

Hombleu

zie Hobleu.

 

FD

Hombo

zie Hombau(t).

 

FD

Homborch

-org: PlN Homburg (LU). 146 e. Heine van Homborch, Linkebeek (OSTYN); 1538 Jan vanHomborch, LU-Aw. (AP).

 

FD

Homborg

Proven. Hambourg (Loc.)

 

EV

Hombrain

Proven. Hambraine (Dép. Cortil-Wodon).

 

EV

Hombrain

zie Homerin.

 

FD

Hombrecht

zie Humbert.

 

FD

Hombroek

Hombroeckx, -ouckx.   Nom d'origine: ainsi Hombroek, à Hoeselt (Lb), Hombroick, à Piringen (id.), etc.

 

JG

Hombroek(s)

-oe(c)k(x), -ouck(x), -ouks, -ou(k)x, -ockx, Ombrouck, van Hombrouck: PlN Hombroek in Hoeselt (L), Hombroick in Piringen (L),

 

FD

Hombroise

Avec h- graphique et évolution phonétique an > on (comp. grand qui se dit grand dans les régions de Waremme et de Huy, v. ALW), var. de Hambroise.

 

JG

Hombroise

zie Ambroos.

 

FD

Hombruck

in Kerniel (L).

 

FD

Homburg

Nom d'origine: Hombourg, ail. Homburg (Lg).

 

JG

Homburg

PlN (BEI, BW, HS, NRW, SL, LU). Zie ook Homberch.

 

FD

Homel

cf. Hommel.

 

JG

Homerin

Hommerin, Hombrain: Patr. < Germ. VN Hombrecht?

 

FD

Homerin

Un surnom: anc. fr. homerin, adj., 'homérique' serait étonnant. Dans 1267 «Wa-tiers, li fius Homer de Sirau» CensHerchies, le nom est sans doute Orner < germ. audo-mar.

 

JG

Homey

Homez, Homme, Hommey, Hommez, Homes [si «-es» représente -et]. Peut-être surnom: moy. fr. hommet 'petit homme' (attes­té seulement en 1530) FEW 4, 454b; par contre, du thème du lat. ulmus 'orme', n'est attesté que hommelet FEW 14, 6b.

 

JG

Homez

-es, -ey, -er, zie Omer.

 

FD

Homme

L'Homme, Lhomme, Lomme, Homs: Fr. homme: man. Vgl. De Man. Ook vazal, leenman. Vgl. De Lee(n)man. 1297 Jehans l'Omme, H (CHD); 1321 Bernardins li Hom (AGr. 64); 1386 Pieter le Home, Ip. (BEELE); 1399 maison de fu Symon Homs, Ktr. (DEBR. 1970); 1423 Jehan Lomme, Dk. (TTT).

 

FD

Homme

zie Omer.

 

FD

Hommel

Homel, Humel, Hummel (aussi NF all. et du G.-D. Lux.). 1280-81 «Colars Humele li cuveliers» RegTournai, 1820 «Homel» Pas-de-Calais; diverses origines possibles: 1° anc. fr. homme! 'ormeau' (Arras, vers 1290) FEW 14, 6b; 2° moy. néerl. et ouest-flam. hommel 'houblon' ; 3° néerl. hommel, ail. Hummel 'bourdon (insecte)'.

 

JG

Hommel

Hum(m)el, Homel: 1. Patr. Dim. van Germ. VN Humbold of Humbrecht. 1150 Diederic Humilo, Keulen (BRECH.). - 2. BN naar de hommel, D. Hummel. Naar het gebrom of voor

een onrustig mens.

 

FD

Hommelen

Nom d'origine: Hommelen, à Eigenbilzen (Lb) (cf. BTD 21, 1947, 68).

 

JG

Hommelen

PlN in Eigenbilzen (L). 1365 Macharys de Hommelen...in Hommelen in parrochia de Eygenbilzen (HERB. 1947,68).

 

FD

Hommerich, van

PlN Hommerich (NRW). 1581 Hans van Hommerich, Aken-Aw. (AP).

 

FD

Hommerin

zie Homerin.

 

FD

Hommers

Patr. D. en Friese FN Hommer(s), Hummer(s). Germ. VN hûn-mêr: Hunmarus; evtl. hûn-berht: Humbertus (MORLETI). 1422

Hummo Humminga, FL (DN).

 

FD

Hommert, van

PlN (NL).

 

FD

Hommey

Hommez, cf. Homey, -ez.

 

JG

Hommez

-ey, -es, zie Omer.

 

FD

Homolka

Pools < Wendisch homola: heuvel.

 

FD

Hompert(z)

-es(ch), -ech: Patr. Germ. VN Humbert.

 

FD

Homs

zie Homme.

 

FD

Homwegen, van

Van Hogenwegen. PlN in Wervik (WV), Booischot (A). 1232 Johannes de Hoghenweghe (GN); 1361 Daniel van den

Hoeghenweughe, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Hon-  

-hon, -in, -ings, -inkx, -let, -old. V. HAD (Han).

 

EV

Hon(d)shoven

PlN bij Borgloon (L). 1322 Johannes de Hontshoven (HERB. 1947,68).

 

FD

Hon(n)ee

1. Zie Hannet. - 2. Grafie voor Honnay.

 

FD

Hon(n)in

1. Var. van Hanin; vgl. Honet. - 2. Zie Honin.

 

FD

Hon(n)of

Hypercorrect voor Onof = Onolf, Germ. VN(zie Onou). Of var. van Honnef?

 

FD

Honacker, van

zie van Hoonacker.

 

FD

Honai

Honay, cf. Honnay.

 

JG

Honai

Honay, zie Honnay.

 

FD

Honclaire

Avec h- graphique, var. nasalisée de Auclair, Auclerc?

 

JG

Honclaire

Honkeleer: Var. van Auclair=Auclerc.

 

FD

Honcoop

PlN Ho(e)nkoop in Oudewater (U).

 

FD

Honcoor

Haenecour, Annecour(t): PlN Honnecourt (Nord). 1209 Robberti de Honecort, Dk. (DEBR. 1980); 1402 Jehan de Honcourt, H (CCHt).

 

FD

Hond(t), de(n)

de Hont, (den) Hand, D'Hond(t), Dhond(t), D'Houndt, Dhonte, D'Hont, Don(d)t, Honts, Honds, Ons: BN als scheldwoord, uitdrukking van minachting; of huisnaam. 1273 Walteri dicti Canis; 1284 Willelmus Hont, Ktr. (DEBR. 1980); 1280 Boidinus Hont, 1326 Jan de Hont, Ip. (BEELE).

 

FD

Hond, de(n)

zie de(n) Hond(t).

 

FD

Honde(r)linghen, van der

PlN Hundelingen in Jeuk (L) en Bogaarden (VB) (Top. 11,12). 1256 monachi de Holdelingen; 1377 Simonis de Holdelingen, Borgloon (HERB. 1947,69).

 

FD

Hondeghem, (van)

PlN Hondegem (FV). 1268 Johannes de Hondinghem; 1312 Jan van Hondengheem, Ip. (BEELE, JAM.).

 

FD

Hondekijn

-k(e)yn, -quin, Houde(r)quin, Hondje(n)s, Hontiens, Hontges, Huntgens, Huntjens: 1. BN. Dim. van hond. Mnl. hondekin was ook de naam van een geldstuk. 1326 Willem Hondekin, Ip. (BEELE). - 2. Patr. Evtl. dim. van Germ. hund-naam, zoals Hundbold, Hundbert, Hundolf (MORLETI).

 

FD

Hondel, van den

PlN Hondele in Zevergem-Zwijnaarde (OV)?

 

FD

Honderbein

D. BN Hundbein: hondenpoot.

 

FD

Hondermarcq

1281 «Willaume Hondremarc» DettesYpres; surnom: ail. Hundert Mark 'cent marks'. C'est aussi le surnom d'un person­nage arrageois «Hondremarc» cité dans un poème arrageois de [1218-1227] (cf. R. Berger, Littérature et société arrageoises au xiii1' s., 1981, 242) [MH]. - Comp. les formes fr. correspondantes: 1302 «Alart Cent Mars» LoiTournai, 1326 «Pieron Cent Mars», 1365 «Colart Cent Mars boullenghier» TailleMons.

 

JG

Hondermarcq

Honde(r)marck, Hundertmarkt: Honderd mark (de munt). Vgl. Tienpond, D. Hundertmar(c)k. 1189 Willame Hondertmarc, Cent (GN); 1275 Willaumes Hondremarc; 1320 Lisebette Hondermarct, Ip. (BEELE). Vgl. 1406 R. Hondertpont, Bs. (HB).

 

FD

Hondermarcq

Proven. 1. ,,Marché aux   chiens"   (Hondenmarkt). 

229.     2. Territoire   de   Marcq (Loc.)". (Onder Marcq).

 

EV

Hönders

Honders, zie Hunder(s).

 

FD

Hondje(n)s

zie Hondekijn.

 

FD

Hondrez

Patr. Rom. vorm van de Germ. VN hund-rêd: Undradus (MORLETI).

 

FD

Honds

zie de(n) Hond(t).

 

FD

Hondschoote, van

Hontschoote, van Honschoten: PlN Hondschote (FV), maar ook naam van heerlijkheden in WV. 1172 Balduinus de Hondeschote; 1302 Baudin van Hondescote (DF VI); 1382 Diedericke van Hondscote, Aarsele (DEBR. 1970).

 

FD

Hone

Hône, Hône, au génitif: Hônen. 1289 «Fense Hone» DettesYpres, 1474 «Godoletta Hone» PrincipLiège; nom issu de l'anthrop. germ. Huno, cf. aussi Hoen(en).

 

JG

21:07 Écrit par Johan Viroux | Lien permanent | Commentaires (0) |  Facebook |

Les commentaires sont fermés.