05/10/2012

H-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

Heiser

zie Heuser.

 

FD

Heister

zie Heester.

 

FD

Heister(camp)

Proven. Heest (Plaine des) arbrisseaux".

 

EV

Heistercamp

-kamp: PlN Heisterkamp (NRW): beukenbos.

 

FD

Heitbrink

zie Heidbrink.

 

FD

Heite

zie Heits.

 

FD

Heithausen

-huisen: PlN Heidhausen (NRW, NS), Heidhûsen (NS), Heithùsen (NS).

 

FD

Heiting

zie Heits.

 

FD

Heitkamp

zie Heydencamp.

 

FD

Heitmann

zie Heedeman.

 

FD

Heits

Hijts, Heijt, Hayt, Haijt, Heite, Heyte(ns), Heyting, Heiting, Heytenis, Heijten(i)s, Haytin(c)k, Haijtink, Hoytink, Huyt(t)ens, Huijten, Huiting, Heuten, Heuts, Huijts, Huy(d)ts, Hui(d)ts: Patr. Germ. VN Haito, Heito < Haido (MORLETI). 1277 Jehans Heite, Ip. (BEELE); 1380 Johan Heyte, Tg. (IOT); 1478 Claeis Heytinc, Tielt-Gent (PBG). Heit- kan ook ontrond zijn uit Huit-. De Friese VN Huit(e)/Hoite leidt V. D. Schaar van een Germ. hug-naam af. 1575 Jan Huten, Bilzen (SCHOE.); 1627 Joannes Huijtten, Dilsen (broer van) 1629 Theodoor Heuijten (vader van) 1660 Joannes Heutem, Rotem; 1659 Eren Heijtenis, Opgrimbie (VS1982,396-9; 1982,1-14; 1988,253-8).

 

FD

Heitz(mann)

Patr. Heiz(mann), Alemannische gedenasaleerde vorm van Heinz(mann).

 

FD

Heivens

Vleivorm van Heiver, Heyvaert? Of var. van Heivers?

 

FD

Heivers

zie Heyvaert(s).

 

FD

Hekelsom

Ekelson: PlN Hegelsom (NL). 1602 Peter van Hegelson, Breda-Aw. (AP).

 

FD

Hekerman

zie Eykerman(s).

 

FD

Hekke, van den

van Hekken, zie van den Hecke.

 

FD

Hekkens

Hecking: Patr. Afl. van Germ. hag-naam; vgl. Hekker(s). 1563 Willem Heckincx, St.-Tr. (AP).

 

FD

Hekker(s)

Hecker(s): Patr. Germ. VN hag-hari 'heg-leger': Hager, Hacharius (MORLET I).

 

FD

Hekkert

Heckert: Patr. Germ. VN hag-hard 'heg-sterk': Hegihardus (MORLET I).

 

FD

Hekket

zie Hecquet.

 

FD

Hekster

Proven. Ekster ,,Pie". L.D.

 

EV

Hekster

zie Axters.

 

FD

Hel

zie Heylen(s).

 

FD

Hel-

-aer(t)s, -as, -(i)n(e), -in(ck). V. HAD (Ha).

 

EV

Hel-

Ce thème germ., assez productif en Wal­lonie, a été diversement interprété par Dauzat 323, suivi par Carnoy: (H)élie, nom biblique, n'est pas à retenir; germ. hall-, heil- peut convenir, notamment pour les féminins: 1581 «Helwy» Crisnée < de Hail-wich, Heil-wic (Fôrst. 729), avec ses dérivés féminins Hele-çon, Hellon, Hellot, -otte, cf. 14e s. «Helon» Liège, 1359 «Helechon» Ciplet, 1342 «Helotte» Pousset; mais un thème Hil- (Fôrst. 817) concorde avec le Hillinus du 12e s., prototype de Hélin.

Dérivés : Héla, Hella (suffixe -ard). Hélas, Hélas, Hellas [avec -s inorganique, cf. «de­vant mon Hélas», cadastre de Lavoir = Hella]. 1289 «Hawit li femme Clément Helart» = «Hawis femme Clament Helarde» CensNa­mur, 1382 «Jehan Hel(l)arde» Namur, 1444 «Colin Hellarde» AidesNamur, 1494 «Jehan Heillarde» Boninne, 1574 «Hellart Gotto» Namur [encore prénom en 1742 à Villers-le-Bouillet: «Helar Lallemand»]; avec -s de génitif germ.: Helaers, Helaerts. - Helin, Hélin, Hellin, Hellyn (suffixe -in). ± 1040 «Hellinus» moine de Gembloux, 1075, 1086 «Hellinus» ChapFosses, 1104, 1124 «Hilli­nus» CartStavelot, 1267 «Bauduins Hellins» CensHerchies, 1280-81 «Hellin de le Porte» RegTournai, 1290-91 «Hellain Le Gignete» ComptesMons, 14e s. «Hellins de Marneffe li vingnerons» CensHuy, 14e s. «Hellin» Liège

(prénom fréquent), 1363-64 «Hellin Wau-ckier», «Jehans Hellin» PolyptAth, 1365 «Hellins Beuwiauls telliers» TailleMons, 1444 «Jehan Helin» AidesNamur. - Helson (suffixe -eçon). 1472 «Gerart que at la fille Heilchon» DénLaroche, cf. aussi 1786 «cour-til Helson» à Joncret, 15e s. «Heilchon» Har-gimont. - 1577 «Hellon relicte feu Bodechon du Beaulkeux» La Gleize. - 1363-64 «Hellos de Lusignies» PolyptAth, 1365 «Hellot Briffote» TailleMons.

« Doubles dérivés, dimin. de Hel(l)in: 1275-76 «Hellinet Cahée», 1280-81 «Helinés de Paris» RegTournai. - 1444 «Helinea le maris-sal», «Jehan Hellinea» AidesNamur. - 1449 «Helinon fils Helin» AidesNamur.

 

JG

Hel(l)ier

Heilier, Hilyer, Helli: Patr. 1. Rom. vorm van Lat. HN Hilarius. 1228 Jean Helier (MORLET). -2. Rom. vorm van Germ. VN hild-hari. Zie Heller(s) 2.

 

FD

Hel(l)on

Patr. Afl. van een hild-naam. Vgl. Hellin. 1518 Jorys Hellon, Heers (LAES).

 

FD

Hel, van den

zie van der Helle.

 

FD

Helaert(s)

-aers, -ard, Héla(s), Hélas, Hella(s): 1. Patr. Germ. VN hail-hard 'heel-sterk': Helhardus (MORLET I). 1391 van Heylaerde van Bederwane, Meulebeke (DEBR. 1970); 1430 Jehan Helart,

Comp. (MORLET). - 2. Helaes was in Lv. in 1787 een vondelingnaam, aïs woord uit een politieke slagzin(REINSMA6i).

 

FD

Hélain

Zie Hellin.

 

FD

Helaudt

zie Elaut.

 

FD

Helbecque

PlN Hellebecq (H). 1302 Godefroidde Hellebeke(IVL).

 

FD

Helberg

Hellberg: PlN Helberg (NRW), Hellberg (NS, NRW, BEI).

 

FD

Helbert

Helber(s): Patr. 1. Germ. VN hail-berht'heel-schitterend': Heilbertus, Helebertus (MORLET I). 1559 J- Hellebert, St-Pol-Aw. (AP). - 2. Hyper-correct voor Elbert. Zie Elbers.

 

FD

Helbicq

Helbyq: Rom. uitspr. van Helbig.

 

FD

Helbig

Helbin(g), zie Helwig.

 

FD

Hel--big

-bo, -bois.V. Hellebecq.

 

EV

Helbo

Helbois, Hellebois, cf. Hellebaut.

 

JG

Helbo(t)

Helbois, Helboz, zie Hellebaut.

 

FD

Helck, van der

Var. van Van Elk?

 

FD

Held

Zie de Helt.

 

FD

Held-

-ens, -ing. V. HILD.

 

EV

Helden(s)

Helding, Helten: 1. Patr. Afl. van Germ. VN met halid 'held': Heldolfus (GN) of Helotbertus, Helitgerus, Helidmunt of van een hild-naam: Hildebrant, Hildegarius = Heldegarius (MORLET I). 1348 Katrine Helten huus, Haarlem (NHC). - 2. De gen. Heldens kan in Limburg op Van Helden teruggaan.

 

FD

Helden, van

PlN (NL). 1562 Hans van Helden, Helden-Aw.(AP).

 

FD

Heldenberg

-bergh(e), Heltberg: 1. Metr. Germ. VN hild-berg 'strijd-bescherming': Hildeberga (MORLET I); ook Patr.: 1180 Walteri filii Hildebergi, Ip. (IAYI). 1527 Boudewijn Helleberch, Wev.; 1617 Jan Heldeberch, Izegem (KWII). - 2. Evtl. PlN Huldenberg (VB, zie i.v.). 1145 Gerardus de Hildeberche, VB (CVT); 1300 dat Arnout van Heldeberghe, St.-Gen.-Rode (CG). Of Heldenberg in Bellegem (WV). 1559 Gillis van Heldenberch, Ktr. (KW II).

 

FD

Heldenbergh

Proven. Helleberg (Dép. Oycke).

 

EV

Heldenstein

PlN (RP, BEI).

 

FD

Helder(e)

Helders: Patr. Germ. VN halid-hari'held-leger' of hild-hari 'strijd-leger'.

 

FD

Helder, van

1. PlN Den Helder (NH). - 2. In NF wsch. grafie voor Van Gelder (vgl. Verhote = Vergote). - 3. Var. van Van Helderen.

 

FD

Helderen, van

PlN Hellendoorn (OIJ).

 

FD

Helderweert

-weird(t), -weirt, -wer(d)t, Heldewerdt, Elderweir(d)t, -weert: Mnl. helde, hulde: genade, gunst, hulde; weder: tegen, terug. Bet.: wederkerige gunst, wederdienst. Vgl. D. Widerhold, Wederhold. ±1300 Hen Heldeweder; 1306 Lay Heldeweider, PdC (BOUGARD); 1577 Olivier Heldeweder, Merendree-Gent (PBG).

 

FD

Heldewijs

Eldeweys, Eldeves, Helouis, Heluy: Metl. Germ. VN hail-wid 'heel-boom': Heiluid (Fm.). 1170 Helewit, Cent; 1236 Heilewidis, 12e e.

 

FD

Helding(e)

PlN Helding, afl. van D. Halde: helling.

 

FD

Heldmaier

Var. van Beierse FN Hellmeier: meier, boer in de hel(ling), ravijn.

 

FD

Heldoorn

Wellicht PlN Hellendoorn (OIJ).

 

FD

Heldt,(de)

Zie de Helt.

 

FD

Hele

Zie Heylen(s).

 

FD

Helebrand

zie Hildenbrandt,

 

FD

Heledt

Zie (de) Helt.

 

FD

Helegeer(t)

zie Hillegeer.

 

FD

Helen

zie Heylen(s).

 

FD

Hélène

Metr. Gr. HN Helena 'de schitterende'. 1369 Hélène vesve Eloy Broederlam, Ip. (BEELE).

 

FD

Helenus

Hellenus: humanistennaam, latinisering van De Griek of Legrec.

 

FD

Helenus

Probabl. lat. Hellenus, surnom d'huma­niste ou latinisation de (le) Grec, ethnique; comp. Latinus.

 

JG

Heleu

zie Huleu(x).

 

FD

Heleven

Helven, Hilven. Hypocor. d'un an-throp. germ., soit Heilwig (fém.), soit Hilde-veert < Hildebert [FD].

 

JG

Heleven

zie Hilven.

 

FD

Helewaert

cf. Hillewaert.

 

JG

Helewaert

Heluwaert: Patr. Germ. VN hild-ward 'strijd-bewaarder': Hildiward (Fm.). 1398 Leene Hildewarts, Wervik (DEBR. 1970). Vgl. Hillewaere. Hillewig. zie Helwig.

 

FD

Helewaert

zie Hillewaert.

 

FD

Helewaut

Elewaut, Helevaut: 1. Patr. Germ. VN hail-wald 'heel-heerser'. 1154 Helewoldus (GN); ± 1240 ImmaHelewouts, Cent (SCHMID). - 2. Zie Elewaut.

 

FD

Helewidis

(GN). Zie ook Helouis. 1701 Fr. Heldewys,Bg.(MULVII).

 

FD

Heleyn

zie Hellin.

 

FD

Helf(t)

Zie de Helt.

 

FD

Helfen

zie Hilven.

 

FD

Helfensteyn

-steijn: PlN Helfenstein (NRW).

 

FD

Helfgott

BN naar de zegswijze: helfe mir Gott: moge God me helpen. Vgl. Gotthelf, Dieuaide.

 

FD

Helg(u)ers

zie Hillegeer.

 

FD

Helgert

zie Hilgert.

 

FD

Helhoie

Proven. El Haye ou El Houille (Riv.). N° 230.

 

EV

Helhol(t)z

Helhok: D.-joodse FN: hel hout.

 

FD

Helier

zie Hellier.

 

FD

Heligers

zie Heyligers.

 

FD

Helin

Helin, cf. Hel-.

 

JG

Helin

Helinck(s), -ckx, zie Hellin.

 

FD

Hell-

-a(s), Helle- -baut, -brandt. V. HAD (Ha),

 

EV

Hell-

cf. Hel-.

 

JG

Hell-

-ers, -gren, -in, -pens, -sen(s), -son, -wig. V. HAD (Ha).

 

EV

Hell-

-incks, -ings. 1. Proven. Helling, ,,Colline". — 2. V. HAD (Ha).

 

EV

Hell(e)

D. PlN Holle: hellende plaats, beboste helling. Vgl. Van der Helle.

 

FD

Hella(s)

Zie Helaert(s).

 

FD

Helland

zie Eland.

 

FD

Helle,van (der)

(van) Elle, van Nelle, Vannelle, Vannella, van den Hel.Terhell, Ver(h)elle(n), Verrellen, Varelle: Verspreide PlN Hel, ter Helle: dieper gelegen plaats, helling. Ook huisnaam: 1315 al Infier = 1337 ter Helle, Ktr. (DEBR. 1960). 1308 Jehan de le Helle, Ktr. (DEBR. 1971); 1326 Jan van der Helle, Ip. (BEELE); 1548 Geert ter Hellen, Nijmegen(AP).

 

FD

Hellebaut

Helbo, Helbois, Hellebois [sans doute par analogie de w. ho 'bois']. 1633 «Servaes Helboel», 1709 «Michel Hellbo» émigrés en Suède; nom issu de l'anthrop. germ. hildi-bald.

 

JG

Hellebaut

Hellebout, -boid, Elleboudt, -baut, Elebaut, Elebode, Ellebo(o)de, -boedt, Elbo(de), Eelbo, Helbo(t), -boz, Helleboog(h), -booge, Elleboog, Hel(le)bois: Patr. Germ. VN hild-bald 'strijd-moedig': Hildibald, Hillibold, Hellebold(us) (Fm., MORLETI). Boud- en Bode-namen werden in de ME steeds verward. De vormen met E (Elleboudt enz.) kunnen primair zijn en die met H hypercorrect. Dan moeten we van Adalbode/AthilboldusofEilboldus/Eilbodo uitgaan (Fm., MORLET I, GN). 1296 Pieron Eldebolle = 1306 Pierron Heldebolle = 1327 Pétri Eldebols, Bg. (DEBR. 1980); 1268 Elbode; 1367 Canin Helbode, Ip. (BEELE); 1398 Jan Eelboude, Zegher Eelbode; 1398 Watier Eelbot = 1398 Wouter Heelbode, Ruiselede (DEBR. 1970); 1385-1411 Willem Hellebout, Oud. (CASTELAIN 2002); 1569 Joos Eelbo, Ktr. (KW).

 

FD

Helleboog(e)

-boogh, zie Hellebaut.

 

FD

Hellebosch

cf. Heylenbosch.

 

JG

Hellebosch

zie Heylenbosch.

 

FD

Hellebrandt

zie Hildenbrandt.

 

FD

Hellebrekers

Mnl. die helle breken: de poorten van de hel openbreken. BN. 12e e. Theodericus Hellebrekere, Cent (GN); 1344 Hellebrekerrssoen, Holland (V.D.SCHAAR 1959,36).

 

FD

Hellebroeck

1. PlN Hellebroek in Waregem (1639) (DF V) en Melden (OV). 1275 Hélebruec:...Mikiel de Hélebruec, Melden (VR32v°); 1396 Pieter Hellebrouc, Desselgem (DEBR. 1970); 1396 Jan Heldebrouc, Etikhove (DE B.). - 2. BN Wvl. hellebrok(ke): duivelse jongen, schelm (DE BO). Broek is wsch. een reïnterpretatie van Mnl. brac(ke): speurhond, jachthond. Vgl. FN Bracke, Wvl. knechtebrokke=knechtebrakke. 1281 Claikinum Ellebrac, Ip. (BEELE). Vgl. Hellebuck.

 

FD

Hellebuck

-buyck, Ellebuyck: Scheldwoord hellebuk: hellebok, duivel. Vgl. Hel(l)bock (BRECH.), Hellebula (TENGVIK 347). 136 e. Walterus...Hellebuec, Cent (GN); 1294 Claus Hellebuec, Sinaai (CG); 1310 Heinric Hellebuuc, Aardenburg (LEYS1949); 1398 Michiel Ellebuc, Meulebeke (DEBR. 1970).

 

FD

Hellebuyck

Réinterprétation de Hellebuck, d'après l'injure, le juron hellebok 'diable' [FD].

 

JG

Hellebuyck

V. Hellebecq et HAD (Ha).

 

EV

Hellegards

zie Hildegarde, Ellegaard.

 

FD

Hellegeer

-gers, zie Hillegeer.

 

FD

Hellein

zie Hellin.

 

FD

Hellem

Zie Helms.

 

FD

Helleman

-mann, Helman, Hellman, au génitif: Hellemans, Helmans, etc. 1474 «Helmanus Contraire», «Maria relicta Hel­man Colequelet» PrincipLiège, 1533 «Helman Michiel» La Gleize, 1533 «Michiel Helman» BourgNamur, 1544 «le grand Helman» DénStavelotMy, 1576 «Michiel Helmand» BourgNamur, 1582 «Helman le Coutturier» CoutStavelot; nom issu de l'anthrop. germ. hild-man > Hildimannus, Heldemannus; secondairement, dérivé en -man de Van der Helle, Verhelle (= de l'enfer) [FD].

 

JG

Helleman(s)

-mann(s), Hellmann, Helman(s), -mann, Ellemans: 1. Afl. van Van der Helle. 1281 Boidinus Elleman, Temse (HAES.) = B. de Inferno (VS1976, 52); 1356 Heinric Ellemans, Temse (DE MAN); 1392 Gielijs Helleman, Aw. (ANP). - 2. Patr. Germ. VN hild-man 'strijd-man': Hildimannus, Heldemannus (MORLET I).

 

FD

Hellemans

1. Proven. d'un endroit appelé Hel (L.D.). — 2. V. RAD (Ha).

 

EV

Hellemond

-mont, -mon(d)s, Helmons: 1. Patr. Germ. VN hild-mund 'strijd-bescherming': Hildemundus, Hilmunt (MORLET I). - 2. PlN Helmond (NB). Zie Van Helmond.

 

FD

Hellenbosch

zie Heylenbosch.

 

FD

Hellenbrand(t)

zie Hildenbrandt.

 

FD

Hellendorff

PlN Hellendorf (NS, SL).

 

FD

Hellens

Zie Hellin.

 

FD

Helleputte

Helleput. 1275 «Stevenon de l'Helpute li vieus» Melden-Nukerke ; nom d'origine: Helleput, à St-Denijs-Boekel et à St-Maria-Horebeke (FlOr).

 

JG

Helleputte

Proven. Dép. Boucle-St-Denis.

 

EV

Helleputte, (van)

Helleput: PlN Helleput in St.-Denijs-Boekel, St.-Maria-Horebeke en Welden (OV). 1275 Stevenon de l'Helpute, Melden-Nukerke (VR 401°); 1396 Willem van Helleputte, Zegelsem; 1396 Pieter van den Helleputte, Nukerke (DE B.).

 

FD

Heller(s)

1. D. muntnaam Heller: duit. Vgl. Hallynck. - 2. Patr. Germ. VN hild-hari 'strijd-leger': Heldierus (MORLETI).

 

FD

Helleweegen

van Helwegen: Mnd. hellewech: grote heerstraat. PlN Hellweg(e) (NRW, NS). 1426 Egidius de Heylweghen; 1431 Guilhelmus de Helwyghen = Wilhelmus de Heylwighen; 1431 Johannes Heylwighen, Cam. dioc. (MULI).

 

FD

Hellier

cf. Heilier.

 

JG

Hellin

cf. Hel-.

 

JG

Hellin

-yn, -ijn, -ens, -ingh, -inge, -ynck, -ings, -inx, -inck(x), -inchx, Hélin, Helin, -inck(x), -incks, -yn(ck), -eyn, -eijn, Hellein, Hélain, Hileyn, Hillen, Hallyn, -ijn: 1. Patr. De VN Hillin/Hellin (Fm.) is vermoedelijk een vleivorm van een hild-naam, zoals Hildeboud = Helleboud (LIND.), Hellinc = Hello = Hildibrant (MAYER15). 1307 pro Hellino de Gavere, Marke (DEBR. 1971); 1304 Hellin Scelewart; 1308 Jan Hellin, Ip. (BEELE); 1321 Bancco Hillens = 1379 Banco Hellens, Oplinter (C. BAERT); 1553 Peter Hellinck, Aw. (AP). - 2. Zie Hallynck. - 3. Zie ook Halin.

 

FD

Helling

Hellings, Hellinckx, Hellinx. Peut-être moy. néerl. hellinc 'demi penning'; cf. aussi Illing.

 

JG

Hellmann

zie Helleman(s).

 

FD

Hellmich

-mig, Helmich, -ecke, -ecki: D. Patr. Germ. VN helm-wîg 'helm-strijd'. 1222 Helmwicus de Griesse (BRECH.). Of afl. van welke helm-naam ook. 1645 Jan Helmicksen, Amersfoort-Aw. (AP).

 

FD

Hellofs

Patr. Germ. VN hild-wulf'strijd-wolf. ize e. Erard fïlius Hildolfi; 136 e. Heldolfus Colpart; Heldolf Spirinc, Gent(GN).

 

FD

Helloy

Var. de Eloy?

 

JG

Helloy

Zie Eloy(e).

 

FD

Hellriegel

Mhd. hellerigel: duivel. BN. Vgl. Hellebuck.

 

FD

Hellwig

-weg, zie Helwig.

 

FD

Hellyn(ck)

zie Hellin.

 

FD

Helm

Zie Helms.

 

FD

Helm(s)

Elms, Hellem: 1. Patr. Korte vorm van een Germ. helm-naam, zoals Helmbald, -bert, -ger, -olf. - 2. BerBN van de helmmaker. 1281 Walterus Elm, Avelgem (HAES.); 1400 Bertelmeeus de Helm, Oud. (WALRAET). Vgl. 1315 Jan Vlaminghe de hellemakre, Mech. (HB 665). - 3. Huisnaam. 1370 Maghtildis de Helme; 1454 Matheus in den Helm,Ht.(A.GHIJSEN).

 

FD

Helman

-mans, cf. Helleman(s).

 

JG

Helman(s)

-mann, zie Helleman(s).

 

FD

Helman, van

Wsch. < Van Helmond.

 

FD

Helmbacher

PlN Helmbach (RP).

 

FD

Helmecke

-ecki, zie Hellmich.

 

FD

Helmer(s)

1. Patr. Germ. VN helm-hari 'helm-leger': Helmierus (MORLET I). 1381 Jacop Helmer; 1448 Garbrant Helmer, A'dam (NHC). - 2. Zie Heilmar. - 3. Zie Almaer. - 4. Zie Helmert.

 

FD

Helmert

-ers: Patr. Germ. VN helm-hard 'helm-sterk'. D. FN Helmhart.

 

FD

Helmhout

Patr. Germ. VN helm-môd 'helm-moed', Helmoed,D. Helmut (V.D.SCHAAR).OfMetr. Hellemodis (GN). Ook de D. FN Helmholz is een oorspr. Patr. < Germ. VN Helmold (DN), die inderdaad de vorm Helmhout (Helmoud) makkelijker verklaart.

 

FD

Helmich

zie Hellmich.

 

FD

Helming

-ink: Patr. < helm-naam. Vgl. Hellmich.

 

FD

Helmond, van

van Hel(le)mont, van Hellemond(t): PlN Helmond (NB). 1302 Lamberti de Helmont, Den Bosch (ONB); 1421 Wolter van Helmont, Grave (HB 380).

 

FD

Helmons

zie Hellemond.

 

FD

Helmoortel

zie Elsmoortel.

 

FD

Helmus

Forme courte (par aphérèse) de Wilhel-mus?

 

JG

Helmus

Hermus: Patr. < Wilhelmus, Wilhermus.

 

FD

Helon

zie Hellon.

 

FD

Helouis

zie Heldewijs.

 

FD

Helpap

Ndd. Hellpape < Hall(e)pape, Halfpape.Hd. Halbpfaff: BN voor een kwezel, die zich aïs priester gedraagt; vgl. dial. 'n halvepaster. 1277 Thid. Halvepape, Stralsund (NN).

 

FD

Helpen, van der

Verhelpen: 1. Waternaam de Helpe, naam van twee zijrivieren van de Samber (TW). 1375 Adam de Helpa, Tv. (BERDEN); 1350 Adaem vander Helpen, Edegem (SELS). - 2. Zie Van der Hulpen.

 

FD

Helpens

Patr. < Germ. help-naam, zoals Helprad, Helprant, Helpericus, Helpholt (MORLET I).

 

FD

Helpers

1. BN voor een helper. 1293 Uolr. der Helfer, Baden (BRECH.). - 2. Patr. Germ. VN help-hari: Elpharius (MORLET I). Vgl. Helpens.

 

FD

Helsemans

zie Elseman(s).

 

FD

Helsen

Elsen. 1368 «Elsen» = 1340 «Helsen» Campine, où h- est ajouté; prénom fém. El(i)sa, avec génitif faible en -en.

 

JG

Helsen(s)

zie Elsen(s).

 

FD

Helsen, van

zie van Elsen.

 

FD

Helseviers

Elsevier(s), Elzevier: Mnl. helsche vier: 't helse vuur, hellevuur. Huisnaam. De Leuvense Helscheviers werden zo genoemd naar hun uithangbord. Via Antwerpen verhuisde Lod. Helscheviers naar Leiden (ESBr. 1953,340). 1300 Everardus Helsche vier, Tv. (BERDEN); 1343 Jan Helscheviers, St.-Gillis (OSTYN); 1389 Peter Helschevier, Lv. (HB 593); 1572 Nie. Elzeviers,Lv. (HENNO).

 

FD

Helsewege, van

zie van Elswege.

 

FD

Helshoecht, van

zie (van) Elshocht.

 

FD

Helshoek, van

Reïnterpretatie van Van Helshoecht.

 

FD

Helsken, van den

zie van den Elzen.

 

FD

Helskens

zie Elskens.

 

FD

Helslander

van Helsland, zie van Elstlande.

 

FD

Helsloot

Ndl. FN. 1785 van Helslooten, Bergen-op-Zoom(PDB).

 

FD

Helsmoortel 

Proven.,,Les  terres meubles dépendant de la grande

habitation".

 

EV

Helsmoortel

zie Elsmoortel.

 

FD

Helsocht

zie (van) Elshocht.

 

FD

Helson

cf. Hel-.

 

JG

Helson

Patr. W. vleivorm op -eçon van Germ. hild-naam (vgl. Hellin) of hail-naam. 1472 la fille

 

FD

Helspelgem, van

zie van Hespelgem.

 

FD

Helssen(s)

zie Elsen(s).

 

FD

Helst, van (der)

zie (van der) Elst.

 

FD

Helstraete(n), van der

zie van Elstraete.

 

FD

Helsuwe(ge), van

zie van Elswege.

 

FD

Helt,(de)

Held, Heledt, (de) Heldt, (de) Heel, d'Hel(d)t, D'Helf(t), Dhelft, d'Helft, Helfft), Delft: BN Mnl. helet, he(e)lt: held, dapper strijder. Aangezien heelt/heilt var. was van helt en helft, werd de FN hypercorrect gereïnterpreteerd aïs D'Helft, Delft. 1299 Petro Held, Bg. (VERKEST); 1340 Gerardus Heelt,Tnh.(VERB.).

 

FD

Heltberg

zie Heldenberg.

 

FD

Helten

zie Heldens.

 

FD

Helu

Hélu, zie Huleu(x).

 

FD

Helu

zie Heldewijs.

 

FD

Hélu

Helu, Heleu. 1610 «Michel Helluz» BourgNamur; p.-ê. du thème anthropony-mique Hel(l)-, ou bien nom d'origine; cf. le chroniqueur flamand Jan van Heelu, qui serait de Helen (Helenbos), près de Léau.

 

JG

Héluin

zieHelwin.

 

FD

Heluwaert

cf. Hillewaert.

 

JG

Heluwaert

zie Hillewaert.

 

FD

Helven

cf. Heleven.

 

JG

Helven

zie Hilven.

 

FD

Helvenstein

PlN Helfenstein (NRW).

 

FD

Helvert, van

zie van Helvoort.

 

FD

Helvetius

Latinisering: Zwitser.

 

FD

Helvétius

Latinisation de (le) Suisse, ethnique [les médecins et littérateurs français Helvétius étaient originaires de Hollande].

 

JG

Helvoort, van

van Helvoirt, van Helvert: PlN Helvoort (NB). 1271 Johannis de Hellevort, Lier (V.LOON 101); 1403 Henneken van

Helvoert/Helvoirt, Den Bosch (HB 516).

 

FD

Helwegen, van

zie van Helleweegen.

 

FD

Helwi

Héluin: Patr. Germ. VN hail-win 'heel-vriend': Heilwin (MORLETI). 1220 Helwin de Belmeys,Gent(GN).

 

FD

Helwig

-weg, -vig, Helbig, -bin(g), Hil(le)wig, Hilbig, Hellwig, -weg: Metr. Germ. VN hail-wîg 'heel-strijd': 1155 Helewigis; 1228 Heylewig (GN). 1426 Hans Helbig = 1427 Hans Helliwig, Freiberg (BRECH.); 1564 Willem Helwich, Mors-Aw. (AP).

 

FD

Hely

zie Elias.

 

FD

Helyn(ck)

zie Hellin.

 

FD

Helzen

Zie Elsen(s).

 

FD

Helzie, van

PlN Elsi in Zittert-Lummen (WB).

 

FD

Hem-

-es; Hemm- -er, -erechts, -ing, -eryckx. V. HAM.

 

EV

Hem, (van der/de)

zie Delhem.

 

FD

Hemans

zie Heedeman.

 

FD

Hémar(d)

Aimar(t), Eymar(d), Aymard: Patr. Rom. vorm van Germ. VN haim-hard 'heem-sterk': Henmardus, Aimardus (MORLET I). 1294 Philippe Hemart, Comp. (MORLET).

 

FD

Hembach(er)

PlN Hembach (HS, NRW).

 

FD

Hembaut

-bauf: Patr. Rom. vorm van Germ. VN haim-bald 'heem-moedig': Haimbald (MORLET I)-Hemberg, -bergch, - berq: 1. PlN (HS, BEI). - 2. Metathesis van Hembrecht. - 3. Var. van Emberg.

 

FD

Hembersin

cf. Hambersin.

 

JG

Hembersin

Proven. Ambresin (Loc.)

 

EV

Hembersin

zie Embersin.

 

FD

Hembert

Nom issu de l'anthrop. germ. haim-behrt.

 

JG

Hembert

zie Hembrecht(s).

 

FD

Hembise

Hembize. 1426 «Ector de Hembise» TailleSoignies; nom d'origine: Hembise, à Cambron-Saint-Vincent (Ht).

 

JG

Hembise

-ize, Embise: PlN Hembise in Cambron-St-Vincent (H) of Embise in Mainvault (H). 1318 Jehans de Hambisse, Dk. (TdT); 1477 Olivier van Himbise, Lovendegem-Gent (PBG).

 

FD

Hemblenne

cf. Hamblenne.

 

JG

Hemblenne

Hamblenne: PlN Hemblinne in Emptinne-lez-Ciney (N).

 

FD

Hemblenne

V. Hambraine.

 

EV

Hembrecht(s)

Himbrecht(s), Himberecht, Hemmerechts, Hembert, Himbert: 1. Patr. Germ. VN haim-berht 'heem-schitterend': Haimbert, Heimbertus (MORLET I). - 2. Hypercorrecte spelling van Imbrecht(s)/Embrecht(s). 1533 Gommaar Embrechts, Lier-Aw. (AP).

 

FD

Hembrechts

Hemmerechts. Nom issu de l'anthrop. germ. haim-behrt (au génitif), cf. Hembert; ou bien var. de Imbrechts [FD].

 

JG

Hembrechts

V. HAM.

 

EV

Hemden, van

zie van Emden.

 

FD

Hemel, van (den)

van der Hemele, van Hemele(n), (van) Heumel, van Emelen, van Immelen, van Hummelen: 1. Huisnaam: In de Hemel. 1340 Johannes de Celo, Tnh. (VERB.); 1398 Bernaert van den Hemele, Bissegem (DEBR. 1970). - 2. De vormen op -en gaan wellicht op een andere PlN terug. Tremelo (L): 1125 Emelo? Of Emblem (A)? 1638 Joannes van Hemelen = 1640 J. van Emelen, Schelle(MAR.).

 

FD

Hemelaar

-aare, -aère, -aer(s), -e(e)rs, Emeleer, Hemleers, Hi(e)meleers, Him(m)ler: Afl. van Mnl. hemelen, himmelen. BerN van de plafonneerder of maker van hemels, zolderingen. Vgl. D. Himmler. 1303 vidua Riquards Hemelards, Vlissingen (VERKEST); 1497 Lemmen Hemeleer, Zolder(VANB.).

 

FD

Hemelaar

-aère, au génitif: Hemelaers, Hemeleers, etc. Nom de profession: plaformeur, peintre de plafonds, de ciels, néerl. hemel; ou bien dérivé de moy. néerl. he(i)melen 'enfer­mer, cacher, ranger, etc.' [FD].

 

JG

Hemelberghs

PlN Hemelberg (HS, NS). 1570 Hendrik Hemmelborch, Kleef-Aw. (AP).

 

FD

Hemeldonck, van

van Hemeledonck, Verhemeldonck: PlN Hemeldonk in Gierle, Her. en Tnh. (A). 1340 Arnoldus de Emeldonc, Tnh. (VERB.); 1463 Henric vander Hemeldonc, Gierle (GPM).

 

FD

Hemeleers

1. Proven. Hemel (L.D.), avec suff. -eer, d'origine. N° 212.

— 2. V. AMAL.

 

EV

Hemelhof

PlN Hemelhof in Gullegem (WV), Hemelhoef in Bornem (A).

 

FD

Hemelinckx

-ings, zie Hemeryckx.

 

FD

Hemelman

Afl. van Van (den) Hemel.

 

FD

Hemelrike

-rijk, -ry(c)k, van Hemelrij(c)k, -ry(c)k, -reyck, -rayck, -rycx, van Emelryck: 1. PlN, vaak huisnaam. 1340 Willelmus dictus van Himelrike, Diest (F. C.); 1361 Willems van Emelrike, Cent (GSB); 1380 Willem Hemelrike, Diest (CLAES 1983); 1396 Jan van Hemelrike, Wieze (DE B.). -2. Reïnterpretatie van Hemeryck(x) of Van Emmerick.

 

FD

Hemelryck

-rijk, -rike. Nom d'origine, plus souvent nom d'enseigne, assez fréquent (= du royaume du Ciel), cf. Van Hemelrijck; ou bien var. du suivant.

 

JG

Hemels

Huisnaam. Vgl. Van den Hemel. 1398 Jan de Hemel, Emelgem (DEBR. 1970).

 

FD

Hemelsdaele, van

Hemelsdael: PlN De Brugse Hemelsdaleabdij was oorspronkelijk gevestigd in Esen (1237-1270). 1340 Jehan de Hemendale; 1356 Jehan de Hemesdaile; 1552 Lambertus van Hemeldale(DFV).

 

FD

Hemelsoen

Adaptatie van 17e-eeuwse E. FN Emelson? 1742 Hemelsoen, Woumen (PDB).

 

FD

Hemelsoet

Metr. Reïnterpretatie van de VN Immezoete. Zie Immesoete. 1709 Lieven Hemelsout, Joos Hemelsoet, Oostakker(GYSS. 1971).

 

FD

Hemelsoet  

Proven. Hemelshoek (Dép. Berlaer).

 

EV

Hemens, van

zie van Hemme.

 

FD

Hemert, van

PlN Hemert (G, FL, GR). 1441 Peter van Hemert, St.-Tr. (GHYSEN).

 

FD

Hemery

Patr. Rom. vorm van Germ. VN Hemerijk (zie Hemeryckx). 1394 Godefroot Hemery, Ip. (BEELE). Zie ook Emery.

 

FD

Hemeryck

-rijk, -ricke, au génitif: Hemeryckx, -ijckx, Hemmeryckx, etc. Nom issu de l'anthrop. germ. dont le second élément est

-rik et le premier soit ermin- soit amal- [FD].

 

JG

Hemeryck(x)

-rijck(x), -rijk, -ryk, -rycke, -ri(c)k, Heemeryck, -rijck, Hemelrijk, -ry(c)k, -rike, Hemmeryck(x), -rijck(x), -rijkx, -rykx, -rich, Emmeryckx, -ri(ck)x, -rich(ts), -rig, Em(m)rich, Hemelinckx, -ings, Emelinckx, Hemmerlin(g), Emmerlinck,

-ling: Patr. Germ. VN met als tweede lid -rîk 'machtig'. Het eerste élément is onzeker; misschien ermin- 'groot' of amal- 'strijd' of haim-'heem': Haimirichus, Aimericus (MORLETI), Heimericus, Hemericus (Dip., GN). Zie ook Amelryckx. De uitgang -ick kon aïs -ing-suffix worden gereïnterpreteerd. Hemelinckx kan var. zijn van Hamelinckx. 1267 Thomas Hemeric, 1326 Heilezoete Hemerijcs, Ip. (BEELE, zie ook Hemery); 1496 Johannes Hemmelinc, Tg. (TYTGAT); 1544 Severijn Emmericx, Neer NL-Aw. (AP).

 

FD

Hêmes

zie Heimes.

 

FD

Hemetsberger

PlN Hemetsberg bij Aurolzmunster (PDB).

 

FD

Hemgenberg(s)

Hemgesberg, Hingenberchs: PlN bij Dûren. 1728 Hemgenberg, Rijnland (PDB).

 

FD

Hemis

zie Heimes.

 

FD

Hemleers

zie Hemelaar.

 

FD

Hemme, van

van Hem(m)ens: PlN Hem(me): landtong die in inundatiegebied uitspringt. Vgl. Van Hamme, Van de(r) Hem. Hemmen in Zonhoven (L).

 

FD

Hemmen

zie Emmen(s).

 

FD

Hemmer

zie Heemers.

 

FD

Hemmerding(er)

Patr. < Germ. VN Hemmert: haim-hard.

 

FD

Hemmerechts

cf. Hembrechts.

 

JG

Hemmerechts

zie Imbrecht(s), Hembrecht(s).

 

FD

Hemmerich

-ryck(x), -rykx, zie Hemeryck(x).

 

FD

Hemmerlin

-erling. 1643 «Beatrix Hamerlin», 1660 «Margarine Haymerlin», 1686 «Mathieu Haimerling», 1721 «Marguerite Hemerlin»,

etc. [notaires liégeois, JL]; dér. formé sur le radical de Hembach, avec suffixe régional -urlin (comp. Hêvurlin 'habitant de Hervé'). -Bibliogr.: J. Lechanteur, Hêvurlin et autres dérivés en -urlin, DW 25-26, 1997-98, 249-258. Hempte. NF de la région de Celles (arr. Tournai),

p.-ê. d'origine toponymique [à préciser].

 

JG

Hemmerlin(g)

zie Hemeryck(x), Hammerlein.

 

FD

Hemmeseel, van

zie van Immerseel.

 

FD

Hémon(et)

Patr. Fr. verbogen vorm van Germ. VN Haimo.

 

FD

Hempen

zie Impens.

 

FD

Hemptinne

1444 «Colart de Hemmetines» AidesNamur, 1518 «Ydelette de Hemptines» BourgNamur; nom d'origine: Hemptinne, près d'Éghezée, w. in.m'tène, ou près de Flo-rennes, w. à m'tène (Nr).

 

JG

Hemptinne

Proven. Loc.

 

EV

Hemptinne

zie De Hemptinne.

 

FD

Hemricourt

Henricourt, de Hemricourt. 1232 «Fastradus miles de Hemmericurt», 1258 «Agnes de Hemmericurt», 1307 «saingnour Robier de Hempricourt», 1364 «Goffïns de Hempricourt», 1380 «Thumas de Hemmeri-court» CartValBenoît, 1373 «Jakemins de Hemricourt» GuillLiège, 1602-3 «Arnould Hempricourt» = Arnould Hemprecourt» Ter-riersNamur; nom de famille illustre de Liège, issu du NL Remicourt, w. Rémicoût, 1417 «Hanricourt», 1470 «Hemricourt» (arr. Waremme).

 

JG

Hemricourt

zie De Hemricourt.

 

FD

Hemroulle

1. PlN in Longchamps (LX). - 2. Zie Henrioulle.

 

FD

Hemroulle

Nom d'origine: Hemroulle, à Longchamps-lez-Bastogne (Lx).

 

JG

Hems

zie Heimes.

 

FD

Hems, van

zie van Heems(t).

 

FD

Hemschoote

zie (van) Himschoot.

 

FD

Hemstedt

Himstedt: PlN Helmstedt(NS).

 

FD

Hemstedt

Proven. Heemstede  (Loc. holl.).

 

EV

Hen-

Henn-. La Wallonie présente une riche série d'anthroponymes en Hen(n)-. L'expli­cation de Dauzat 324, suivi par Carnoy, par le thème germ. hagin- (ainsi Hénard < hagin-hart; Hénaud < hagin-wald) n'est pas assurée, notamment à cause de -è- bref de w. Hènâr. Dans certains de ces noms, Hen(n)- peut provenir de Han(n)-, thème de Jehenne ou de (Je)han, cf. s. v° Han-, la nombreuse série parallèle à celle qui va suivre, mais ce ne doit pas être la règle. Normalement, les NF en Hen(n)- sont des formations romanes sur un thème hypocor. de haim-rik > Henri. • Sans suffixe : Heine, Henné, Hêne, etc. (cf. ce nom).

i Dérivés: 1° avec suffixe simple: Hénard, Henart, Hennard, Hennart, w. liég. Hènâr, Hennaert (forme néerl.). 1289 «li oier Henart Borivint», «Rinechons li fis Hennart», 1294 «Henars Wastons» CensNamur, 1303-7 «Hennart Hoppen» PolyptSalzinnes, 14e s. «Hanekins Henarde» DocLens, 1472 «Johan Hennar» DénVielsalm, 1509 «Henar Le

Minneur» BourgNamur. - Henau, Hénault, Hénault, Henaut, Hénaut, Henaux, Hénaux, Heneau, Heneaut, Heneaux, Héneaux, Hèneaux, Hennau, Hennault, Hennaut, Hennaux, w. (Bastogne) Hênôt, Henneau, Henneaut, Henneaux (suffixe -aud, excep­tionnellement -eau) [y ajouter sans doute certains NF repris v° Hainaut, -aux]. 1268 «Henneaus de Holai» ChartesFlandre, 1289 «Henaus li Tiessons» CensNamur, 1449 «Je-hanin Henau» AidesNamur, 1682 «Pierre Hennau» Treignes, 1697 «Martin Henaux» BourgNamur, 1739 «Jeanne Hennaux» NP-Louette. - Henet, Hennet. 1280 «Henet le bressour» PolyptLiège, 1302 «Jehane Main-narde famé Hennet de Lille» LoiTournai, 1303-7 «Henet Counart» PolyptSalzinnes, 1331 «Hennet de Hure» St-Hubert, 1350 «Jehan Henes» Nivelles, 1365 «Jehan Henet boskillon» TailleMons, 1444 «Hennin Hen­net», 1632 «David Henet» BourgNamur. -Henneuse (suffixe -euse, cf. aussi -usse). 1279-81 «Heneuse de Hiong», 1281 «He-neuse li kawe», 1295 «li fillastres Henneuse» ComptesMons, 14e s. «Heneuze de Hensies» DocLens. Henin, Hénin, Hennin [le plus souvent, de Jehan], Henent, Hennen. 1275-76 «Hennins li Grue li teliers», «Gosses Lecke Broke et Hennins ses frères» RegTournai, 1286 «Hennins Galons» CartMons, 1295 «Henins Flokés» ComptesMons, 1302 «Hen­nins de Massengarbe», «Henins Clais» LoiTournai, 1313-14 «Henin le Candillon», 1337 «Hennin Aubri carpentier», 1340-41 «Henin fil Jehan Warnet» ComptesMons, 1545 «Henin Lionel» = 1497 «Jehennin Lion-net» BourgNamur, 1561 «Hingue Henin Grandjean» DénFlorenville, 1598 «Maxi-milien Hennin» DénWavre, 1618 «Anthonne Hennin» BourgDinant, 1625 «Pol Henin (de Boutonville, Baileux)», 1627 «Martin Hennin (id.)» émigrés en Suède [Hennin est parfois aussi nom d'origine, cf. 1280-81 «Grars de Hennin li especiiers» RegTournai, 1286 «Bauduin de Hennin» CartMons]; génitif de Hen(n)in: Hennens, Hennés. Henneman (composé en -mon). 1250 «Henemannus car-pentarius» Nethen, 1283 «Snoec Heneman» DettesYpres, 1289 «Hennemans dou Puch», 1294 «mesires Henemans de Bauuigné»

CensNamur, 1350 «Hennemans li mesureras» Crehen, 1449 «Heneman Rideau» Aides-Namur. - Henocq, Hennocq (suffixe -oc). 1279-80 «Hennoke Folie» RegTournai, 1590 «Andrien Henocq (orig. d'Anvers)» Bourg-Liège. - Henon, Hénon, Hennon (suffixe -on). 1289 «Hennons li Malvais», «Colins Testars, Menons se frères» CensNamur, 1290-91 «Hennons Courtois» ComptesMons, 1294 «Hennons Wandiche», «Menons li Forestiers» CensNamur, 1329 «Henris dis Hengnons» Oupeye, 1365 «Gillain Henon» TailleMons, 1367 «Hennons fils le massuwirs de Skier-fomont» CoutStavelot, 1449 «Jehan Henon» AidesNamur, 1472 «Hennon Corvisier» DénVirton, 1528 «Jehan Hennon» DénHouf-falize. - Henno, Héno, Henot (suffixe -ot). 1279-80 «Margos li femme Hennot le Duc» RegTournai, 1286 «Hennos de Masnui» CartMons, 1365 «Régnier Hennot pelletier» TailleMons, 1422 «Willaume Henot» Comp­tesMons, 1561 «Anthoine Henoz» CoutStave­lot. - Hennou (suffixe -ou < germ. wulf-). 1275-76 «Henous de Bourghiele et se femme» RegTournai, 1294 «Henous Mestriaus de Foui» CensNamur; -ouïe (< lat. -eola): 1602-3 «Thiery Henoul» TerriersNamur, 1685 «Thiry Henoul» BourgNamur, 1717 «Pholien Henoul» BourgLiège; comp. Hignoul(e), Hinoul. - Hennus, Henusse, [[émisse, w. (Liers) Hènûse (suffixe -usse, cf. -euse). 1539 «Jehan de Henus» CourVedrin, 1546 «Jehan de Henusche», 1557 «Jehan Henus», 1570 «Jean de Henus», 1637 «Jean-Baptiste Henus» BourgNamur.

2° avec suffixe double (sauf Henk-, classé à part): Henneton, Henton (suffixe -eton) [cf. aussi Hanneton, Hanton]. - Henvard, w. liég. hèn 'var (suffixe -evard). 1452 «Hennewart de Floyne [= Flône]», 1454 «Jacque Hennevart» Boussu-en-Fagne, 1600 «Hennevart = Hanne-vart» Cerfontaine, 1602-3 «la vefve Gérard Henewart» TerriersNamur, 1615 «Jean Hen-vart» Cerfontaine, 1624 «Philipe Hanvar», 1626 «Jacque Hennevart (de Walcourt)» émigrés en Suède. - Henveaux, Henvaux (suffixe -eveau ou bien var. de Henvard). 1629 «Mathieu Henvea» Embourg [sur ces suffixes, cf. les correspondants, v° Han-]. - Hennion (suffixe -Mon ou mouillement de n). - [suffixe

-oc-eau]: 1286 «Henokiaus» CartBinche, 1290 « Henokial » ComptesMons. - Henuset, Hén-, Henuzet, Hén-, Enuset, w. Ènuzèt (suffixe -uset). 19e s. «Henuzet = Hunuzet» Cerfontaine, cf. aussi Enuset.

 

JG

Hen(n)ebert

Henneberd, Henne(n)bert: Patr. Germ. VN han-berht 'haan-schitterend': Henbertus (MORLET I). ±1300 Jehans Hanebers, PdC (BOUGARD); 1441 Bertrand Hennebiert = 1467 Bertran Hennebert, Dk. (TTT).

 

FD

Hen(n)in, (de)

zie Dehennin.

 

FD

Hen, de

zie Dehenne, Duhain.

 

FD

Hénaf(f)

zie Le Henaff.

 

FD

Hénain

Zie Hanin.

 

FD

Henao

zie Henaux.

 

FD

Hénard

zie Hennard.

 

FD

Henau(x)

-au(l)t, -eau(x), -eaut, -auw, -ao, Héneau(x), Enaux, Hen(n)o, Hennau(l)t, -au(x), -ay, -eau(x), -eaut, Heinnaux, Hanau(t): 1. Patr. Rom. vorm van Germ. VN hagin-wald 'haag-heerser': Hainaldus (MORLET I). 1268 Margherite Hainau; 1304 Maroie Hainau, Atrecht (NCJ); 1310 Heinout Moenard, Leffinge (JEUR.); 1501 Petrus Heynoudt, Ip. (PSM). - z. Zie Hainaut.

 

FD

Hen--ault

-aux. V. HAD (Han).

 

EV

Henbaut

zie Hannebau.

 

FD

Henbicq

zie Hannebicque.

 

FD

Henc-

Henck-, Hencqu-, cf. Henk-.

 

JG

Hencart

-ard, zie Henckaert.

 

FD

Henceval

Henseval, Hensival: 1. ZieXhenseval.-2. Hypercorrecte grafie voor PlN Ensival (LU).

 

FD

Henceval

Henseval, Xhenceval. Nom d'ori­gine : Xhenseval, w. hèn sivâ, à Ouffet (Lg).

 

JG

Henceval

Proven. Xhenceval (Dép. Ouffet).

 

EV

Henchir

-yr, zie Hanchir.

 

FD

Henchoz

zie Hansotte.

 

FD

Henckaert

-aer(t)s, -ard, -art, Henkart, -ard, -aert, -aer(t)s, Hencart, -ard, Hennec(h)art, -char, Hen(ne)quart: 1. Patr. Afl. van VN Hendrik. 1269 Henricus dictus Heinekart; 1299 Gerelmum dictum Henecart, Bs. (PEENE). - 2. Afl. van VN Johannes. 1382 Jehan dit Hanekart, Milmort(Pm 1972,56-97); 1467 Johannes dictus Hinckaert,Bs. (OSTYN). Vgl. Hannecart.

 

FD

Henckel

zie Henkel.

 

FD

Hencken(s),

Henckel,-es, Hencquin, zie Hennekens.

 

FD

Henckens

Henkens. Forme néerl. de Henquin, Hennequin, v° Henk-; cf. aussi Hennekens.

 

JG

Henckens

V. HAD (Han).

 

EV

Hencxthoven, van

PlN Henksthoven in Duffel (A). 1489 Peter van Henxthoven, Duffel (OARII).

 

FD

Hend(e)riks

-rick(s), -ri(c)kx, -ri(c)x, -ryck(x), -rijckx, -rieckx, -rijcks, -ricksz, -rixch, Hendry(c)ks, Hendrik, -rich, Hendrerick, Hendrickze, Hendrikse(n), Henrick, -rix, Henriksen, Heinderyckx, Heindri(c)kx, -ryck(x), -rijck(x), -rycx, He(i)ndrichs, Heijnd(e)rickx, Heynd(e)ric(k)x, -ryc(k)x, -rick(s), Heyndriks, -rikx, -rieckx, Hinderickx, -rij(c)kx, -ry(c)kx, Hindrick(s), -ric(k)x, -ricq, riks, -ri(k)x, -rijckx, -ryck(s), -ry(c)kx, Hindyrickx, Hijnderijckx, Hynderick(x), -ry(c)kx, Hyndri(c)kx, Heendrickxen, Henrickx, Endrick, Hendricé, -ce, Hentrick, Hentrich(x): Patr. Germ. VN haim-rîk 'heem-machtig': Haimirich, Heinric (Fm., MORLETI), He(y)nricus (GN). 1381 Jhan Heinrijcs, Ip. (BEELE); 1391 Pieter Henrix sone; 1418 Jan Heinricx zone, Ktr. (DEBR. 1958).

 

FD

Hendboeg

Reïnterpretatie van Hennebo.

 

FD

Hende(n), van (den)

zie van den Eynde(n).

 

FD

Hendekerk

zie Aandekerk.

 

FD

Hendel

zie Haendel.

 

FD

Hendeles

Proven.  Xhendelesse (Loc). Henderdael. Proven. ,,Vallée proche (de l'agglomération)" (Heïnde).

 

EV

Hendens

Patr. < VN Hendrik. Vgl. Hente.

 

FD

Hender

Hend(e)r- -ri(c)kx, -richs, -riks, -rix. V. HAD (Hand).

 

EV

Henderdael

zie (van) Hinderdael.

 

FD

Henderick

Hendrick, -icq, au génitif: Henderickx, -ieckx, -ix, -yckx, Hendrickx [25e NF le plus fréquent en Belgique], -icx, -iks,

-ikx, -ix, -ycks, -yckx, Heindryckx, Heynderickx, Heyndrickx, Hinderickx, -yckx, Hindrycks. 1449 «Katherine femme Hendric» Aides­Namur, 1479-80 «Hendric de Gochoncourt» TerreJauche, 1586 «Hendrick d'Annevoie» BourgNamur, 1602-3 « Jean Hendricq» Terriers­Namur, 1671 «Antoine Hendricq» Bourg­Namur, 1716 «Pierre Hendrix» BourgLiège; forme néerl. ou germ. de Henri, Henry < an-throp. germ. haim-rik. La var. Hendricq, -icque, -ick est restée longtemps vivante en Wallonie.

 

JG

Henderson

Heinderson: E. Patr. Zoon van Hendrik. 1770 Alexis Henderson, Menen (COUSS.).

 

FD

Hendier

zie Handler.

 

FD

Hendlisz

PlN Xhendelesse (LU).

 

FD

Hendoux

Hindoux. Probabl. nom issu de l'an-throp. germ. hagin-wulf > Haindulfus (Morlet, NP Gaule I, 120b).

Double dérivé du thème anthrop. Hend-/Hind-: Hindlet

 

JG

Hendoux,

zie Andouche.

 

FD

Hendricé

Forme francisée de Hendricksen, etc.?

 

JG

Hendricé

zie Henderiks.

 

FD

Hendrick

Hendrickx, -icx, etc., cf. Hende-rick(x).

 

JG

Hendricks

-ryck(x), -richs, -rikse(n), zie Henderiks.

 

FD

Hendry

Patr. Var. van Henry, met d-epenthesis. Of spellingvar. van Andry.

 

FD

Hends(ch)el

zie Henschel.

 

FD

Hendschel

Henschel. NF d'origine allemande (familles de bateliers), dimin. du prénom Hans.

 

JG

Hené

zie Hein.

 

FD

Hêne

cf. Heine.

 

JG

Hen--e(n)

-eman, -et, -in(g).   V. HAD (Han).

 

EV

Heneau(x)

zie Henau(x).

 

FD

Henebert

cf. Hennebert.

 

JG

Henebert

zie Hennebert.

 

FD

Heneffe

Nom d'origine: Haneffe, w. Hènèfe (Lg).

 

JG

Heneffe

zie Haneffe.

 

FD

Henein

zie Hanin.

 

FD

Henejaert

zie Hennard.

 

FD

Henek

zie Henke.

 

FD

Henekens

zie Hennekens.

 

FD

Heneman(s)

-mann, zie Heineman.

 

FD

Henen(ne)

Hénen(ne), zie Heinen.

 

FD

Henés, van

zie van Henis.

 

FD

Henet

zie Hannet.

 

FD

Heneumont

zie Henoumont.

 

FD

Heneuse

zie Hanne.

 

FD

Henevaert

zie Hannevart.

 

FD

Henfling

Mhd. henfelinc: Hanffînk, vogelvanger (BRECH.).

 

FD

Heng(ge)

Hengen: Patr. Hendrik of Johann.

 

FD

Hengchen

Hengtgen: Patr. Dim. van VN Heng < Heinrich of Johann.

 

FD

Hengel(s)

Hengelen: 1. Spellingen voor Engels, Engelen; zie Ingel(s). - 2. D. Hengel(s), dim. van Heng < Hendrik of Johann.

 

FD

Hengel, van

1. PlN Hengel bij Houthalen (L): 1145 Hengelo (TW). 1394 Johannes de Costere alias van Hengheloe, Aw. (ANP) 1421 Aert van Hengeloe = 1427 Aert van Hengele, Ht. (A. GHIJSEN). - 2. PlN Hengelo (G).

 

FD

Hengelmolen

Proven.   Engelsmolen (Dép. Aygem), ,,Moulin du sieur

Angil".

 

EV

Hengesch

Proven. Heinsch. Loc.

 

EV

Henghien

zie Enghien.

 

FD

Hengstmanger

BerN van de hengsten- of paarden-koopman. Vgl. Hinckstmans, Paardekooper. 1544 Rombout metten Henxte, Aw. (AP).

 

FD

Hengtgen

zie Hengchen.

 

FD

Heni

zie Hannier.

 

FD

Heniaert

zie Hennard.

 

FD

Henike(nne)

Hénique, zie Hennekens.

 

FD

Henin

Hénin, zie Hanin.

 

FD

Henis, van

(van) Enis, van Enys, van Menés, van Innés, van Innis, Enes, Enhus: PlN Henis (L), 1385 Aleydis de Henis; 1412 Arnoude van Henis, Tg. (TYTGAT); 1533 Karel Innis, Lv. (AP).

 

FD

Henissart

zie Hansaerts.

 

FD

Henissen

zie Hanne.

 

FD

Henixdael

cf. Hennixda(e)!.

 

JG

Henixdael

Hennixda(e)l: PlN Henisdaal in Vechmaal ZLP). 1398 Wouter van Hennesdale, Tg. (IOT).

 

FD

Henk-

-ard, -art, -ens, -in. V. HAD (Hank).

 

EV

Henk-

Thème formé de Hèn- + suffixe d'origine germ. -ik.

Dérivés: Hencart, Henkard, -art, Hen-quart, Hennecart, Hennequart (suffixe -ont). 1279-81 «Mehauls file Henekart» Comp­tesMons, 1285 «Henecart» Le Quesnoy, 1286 «Hennecars Grignars» CartMons, 1289 «Henekars de Baleing» CensNamur, 1311-12 «Robe Hennekart» ComptesMons, 1385 «Hennekars li Faudeurs» Châtelet, 1444 «Henra Henneca», 1449 «Hennecar le hier-dier» AidesNamur, 1460 «Jean Henkar» Corenne, 1530 «Collait Hennecart» Châtelet, 1532 «Maroye Henneka», 1549 «Henrart Hennequart» BourgNamur, 1640 «Jacobus Hencartz» Antheit; avec -s de génitif germ. : Henckaerts. - Henniquiau. - Henket, Hen-quet. 1508 «Hencquet de Saint-Marc» Bourg­Namur. - Hencquin, Henkin, Hennequin, Henquin. 1286 «Henekins Scoufleaus» CartBinche, 1289 «Henekins li Vénères» CensNamur, 1296 «Heneckins» CartOrval, 1302 «Hennekin de Maubeuge» LoiTournai, 1342 «Henkins» Heure-le-Romain, 1365 «Hennekin de Braibant cauceteur» Taille-Mons, 14e s. «Hennekin le texheur» Chênée, 1444 «Hennequin le naveur» AidesNamur, 1472 «Hanry le gendre Henquin» DénChiny, «Henquin Malhennon » DénLaroche, 1485 «Henkin Billar» JusticeBastogne, 1488 «Hennequin de Bruy», 1492 «Hennekin Tou­pet del Glisse» JusticeBastogne, 1496 «Hen-necquinMarke» AidesHainaut, 1506 «Henkin le Scadin» CoutStavelot, 1581 «Johan Hen­nekin de Bovegnistier» Liège. - D'où, avec un troisième suffixe (-in-eau, -in-et, -in-on, -in-ot): Henquignaux, -igniaux, -iniaux; Hen-kinet, Henquinet, -ez, w. (Jalhay) Hèn 'kinèt. 1472 «Colart Henquinet» DénLaroche, 1524 «Henkinet Pire», «Henckinet de Rawea» DénStavelotMy, 1575 «Philippe Hennekines» Wasmes, 1589 «Remacle Henckinet» CoutStavelot; 1449 «Jehanin Hennequinon» AidesNamur; 1279 «la feme Henekinot» ComptesMons. - Hennico [pour le suffixe, comp. Genicot]. 1314-15 «Hennikot» Comp­tesMons, 1472 «Hennequot» DénLaroche, 1493 «Lion Hennequo» BourgNamur. • Avec adaptation w. du suffixe flamand -ken : Henikenne, Hennikenne, Hennekinne, Hen-nicken.

 

JG

Henka(e)rt

-aer(t)s, -ard, zie Henckaert.

 

FD

Henke

Henek: Patr. 1. Ndd.-Westfaalse vorm van Hendrik. 1362 Henke = 1370 Heinke Dresden, Breslau (BRECH.). - 2. Zie Hanck.

 

FD

Henkel(s)

Henckel, Henkelman(n), Hinkel(s): Patr. Dim. van VN Heinrich. 1556 Hans Henckels, Solingen-Aw. (AP).

 

FD

Henken

Henke(n)s, zie Hennekens.

 

FD

Henker

zie Hennecker.

 

FD

Henket

zie Hanquet.

 

FD

Henkin

-inet, zie Hennekens.

 

FD

Henkinbrant

Henqui(n)brant, Hicquebrand, Hiquebrant: Patr. W. adaptatie van Germ. VN Ingebrand. 1672 Robertus Hinckebrant (MUL VI).

 

FD

Henkinbrant

w. nam. Kinbrant, Henquinbrant, Hicquebrand, Hiquebrant. 1534 «Andrianne Hanquinbrant» Tamines, 1631 «Isabeau Hennyquibrant, vesve de feu Jean Robert» Presles; formation inattendue avec l'élément germ. -brand et un premier élément déjà surcomposé Henkin-: s'agirait-il de la fusion d'un prénom + NF? Ou bien adaptation w. de l'anthrop. germ. Ingebrand [FD].

 

JG

Henman

zie Henneman.

 

FD

Henn

Henn- -art, -aut, -eau(x).V. HAD (Han).

 

EV

Henn-

cf. Hen-, Henk-.

 

JG

Henn(e)

Hinne: Patr. Var. van Hanne of Hein.

 

FD

Hennard

-a(e)rt, -aerd, Hénard, Heniaert, Henejaert, Hinnaert, Ennaert, Ena: 1. Patr. Germ. VN hagin-hard 'haag-sterk': Heinhard (MORLET I). - 2. Afl. van VN Hendrik, Henry. 1361 Henrici Marscalcs = 1383 Heynart van Robiin Marscal weghen, Tn.; 1383 Heinnaes van Nodereyn = 1393 Heynarts van Noderheyn, Tn. (ROEL. 1951,13); 1435 Staes Eenaerd, St.-Win. (VERGR. 1968). - 3. Afl. van VN Johannes. Zie Hannaert(s). 1582 Hans Hennaert, Aw.(AP).

 

FD

Hennau(t)

-aux, -ay, zie Henau(x).

 

FD

Hennay

Dérivé en -ellu, w. liég. -ê, de Henné?

 

JG

21:21 Écrit par Johan Viroux | Lien permanent | Commentaires (0) |  Facebook |

Les commentaires sont fermés.