05/10/2012

H-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

Halloy

Zie De Halloy.

 

FD

Hallu(t)

Zie Dehalu.

 

FD

Halluent

Halluin, cf. Halloin.

 

JG

Hallumier

-iez, Halleumieux: Ofr. helmier < Onl. helm. BerN van de helmmaker. 1265 Wibers Hiaumiers, Atrecht (NCJ).

 

FD

Hallut

Halut. Nom d'origine: forme hutoise (en au lieu de -eu) du NL Halleux ou bien forme romane de Hasselt (Lb), 1203 «Halud»; cf. aussi Dehalu. Dans la mention de 1302 «monsegneur Gérait de Halut» LoiTournai, il s'agit d'un autre NL, p.-ê. Hallu (Somme, arr. Montdidier) [MH].

 

JG

Hallyn

Zie Hellin.

 

FD

Hallynck

-ing, Allinck(x), Helling(h), -ings, -ynck, -inck{x), -inx, Helinck(s), -inckx: 1. BN naar de muntnaam, Mnl. hallinc, hellinc < halvelinc: kleine (halve) munt, mijt. Vgl. D. Helbling, Helling. 1191 Rengerus Hallinc, Varsenare (LEYS 1958'); 1296 lehan Hallinc, Kales (GYSS. 1963). -2. Pair. Afl. van Germ. VN; zie Hellin, Halin.

 

FD

Halmans

zie Hallemans.

 

FD

Halme, van

van Alme, zie van Holme.

 

FD

Halo(u)cherie

zie Allosserie.

 

FD

Haloin

zie Halewijn.

 

FD

Halon

cf. Hallon.

 

JG

Halon

zie Hallon.

 

FD

Halot

cf. Hallot.

 

JG

Halot

Hallot, -oo, Allot, Allo(o), Haulot(te), Aulotte: 1. Ofr. halot: tak, struik, stronk, struikgewas. PlN of BerBN voor de hakker van hakhout. Vgl. Allosserie. - 2. Zie Delaleu.

 

FD

Haloui

zie De Halloy.

 

FD

Halper(i)n

Halporn: Joodse over Oost-Europa verspreide FN (PDB): Halpern, Heilprun. Zuidd. Heilporn = Heilbronn.

 

FD

Halpéryn

1. V. HAD (Ha). — 2. N. de pers. israélite: He(i)lper(t)n.

 

EV

Halpouter

PlN Appelterre (OV). 1396 Jan van Apouteren, Aspelaar (DE B.).

 

FD

Halraans

cf. Halleman(s).

 

JG

Halremans

zie Haeldermans.

 

FD

Hals

Haels: BN naar de opvallende hals. Vgl. Lanchals. 1227 Balduinus Hals, Vlierzele (GN); 1267 Boid Hals, Ip. (BEELE).

 

FD

Halsband

BN voor de drager van een halsband of BerBN voor de maker ervan. 1260 Heinric Halsband, Oostburg (LEYS); 1281 Annijn Halsbant, Z (HAES.).

 

FD

Halsberg(h)e

Alsberg(h)e, van Ha Isberghe: BerBN voor de maker van halsbergen. De halsberg was dat deel van de wapenrusting dat hais en bovenlijf bedekte, borg, 1298 Griela de Halsberghe, Michaeli Halsberghier, Bg. (VERKEST); 1418 Jan Halsberch, Ktr. (DEBR. 1958).

 

FD

Halsdorf

PlN(HS,RP).

 

FD

Halsen

Halzen: Var. van Helsen/Helzen, met e/a-ronding o.i.v. de l (vgl. dial. malk: melk).

 

FD

Halst, van

zie van Aelst.

 

FD

Halter

Proven. Aaltert (Loc.).

 

EV

Halter(s)

zie Haelters.

 

FD

Halter, van

zie van Aelter.

 

FD

Halteren

Rostock (BRECH.). - 2. Zie Haelterman.

 

FD

Halteren, van

PlN Haltern (NRW). Of Halsteren (NB):i274Haltre.

 

FD

Halterman

cf. Haelterman.

 

JG

Halterman(n)

Holtermann: 1. Ndd. FN < PlN Haltern (NRW). 1330-84 Gysso Haltermann = Gise de (...).

 

FD

Halut

cf. Hallut.

 

JG

Halut

Proven. Halut, Anc. N. fr. de Hasselt (Loc.),  ..Coudraie".   N°244.

 

EV

Halut

Zie Dehalu.

 

FD

Haluwyn, van

zie (van) Halewijn.

 

FD

Halven, van

zie van Elven.

 

FD

Halvoet

zie Holvoet.

 

FD

Halvorsen

Noors Patr. Germ. VN Halvor < Oudnoords Hallvar3r. St.-Hallvard is de beschermheilige van Oslo (med. T. Schmidt, Oslo).

 

FD

Halwyn, (van)

zie (van) Halewijn.

 

FD

Haly

V. Halliez.

 

EV

Haly

zie Hallier.

 

FD

Halzen

zie Halsen.

 

FD

HAM

Racine germanique ayant servi à former des N. de bapt. Devant un élément commençant par m, cette racine se confond avec la racine HAD (Haemers et Hemmer : Had-ma.ru ou Ham-maru) .

I. N. simples.

Hamon, Emsens, Jaum- -e, -enne, Jaumon(et).

 

II.  N. simples avec suffixes.

H.- -et, -ot, -ez : Jaunie-, Jam(m)- -et, -ot(te), -ez, -es, Ham Hom(m)- -ez, -es. H.-ino-: Jamin(et). H.-elin : Hom(m)elin.

III.   AT. composés. H.-arin : Homerin.

H.-bard : Hampart, Hem- -brechts, -merechts. V. HAD (Han)

H.-hard (-hari) : Haem-, Hemm-, Jam- -ers.

H.-rie : Ham-, (H)em(m)e- -rechts, -ryckx, -ry.

H.-wald : Ham-, Hem-, Homm- -al, -el. Intervers. : Ham- -let,

H.-wulf: Ja(u)moul(le).

y Hem-, -ley.

 

EV

Ham-

-broeck, -brouck.Proven. Dép. Poperinge.

 

EV

Ham-

-ers, -eryckx, -esse, -on.V. HAM.

 

EV

Ham(m)erschmidt

-schmitt: BerN Hammerschmied: smid die hamert of hamers smeedt.

 

FD

Ham(me), van

van der Ham, van Hame, Wanham, Vahamme, Ham: Verspreide PlN Ham: landtong uitspringend in inundatiegebied. Ham (L), Hamme (OV, VB). De Br. familie Van Hamme stamt uit Hamme bij Wemmel (VB) (VS1988,351-378; 1991,305-322). 1321 Wolterus de Ham; 1370 Henric zone van Ham, Heilissem (C.BAERT); 1402 Joes van Ham; 1424 Adaem van Hamme = Adaem van den Hamme, metser, Ktr. (DEBR. 1958). Zie ook Verhamme.

 

FD

Ham(p)tia

in Floreffe (N).

 

FD

Ham, (van (der))

zie van Hamme.

 

FD

Hama-

-cher, -ker.Profess. Haammaker, ,,Fabric. de colliers (pour che­vaux, etc.)".

 

EV

Hamache(r)

-macker(s), -mae{c)kers, zie Hamakers.

 

FD

Hamael

zie Hamal.

 

FD

Hamage

Hamague: PlN Hamage (Nord).

 

FD

Hamaide

-aite, Hamande, Hamende, -ente. 1380 «Jehan Hameide» GuilILiège, 1474 «Mathias Hamayde» PrincipLiège, 1493 «Philippe Hamande» BourgNamur, 1595 «Françoy Hamaide», 1603 «Jean Hamaide» = 1617 «Jean Hamindes» BourgDinant, 1677 «Lambert Hamende» BourgNamur, 1709 «Gilles Amende» Archennes, 1756 «Michel Hamaide» Herstal, 1771 «Gérard Hamaide» Haybes; nom d'origine: topon. fréquent, e.a, Lahamaide (Ht), propr. anc. w., anc. flâné hamede 'barre; barrière', w. liég. haminàe 'levier en fer' FEW 16, 120b. Cf. aussi Delha-mende et de La Hamaide, etc.

 

JG

Hamaide

Proven. La Hamaide (Loc. et L.D.). ,,Barrière".

 

EV

Hamaide, (de la)

de la Hamayde, de) Hamaide, Delamaide, Delahamette, Delameth(e), Delameyde, Delhamende, -ente, -inte, Hamende, -ente, -ande, Hamai(n)te: Ofr. hamede, W. haminde: slagboom, afsluiting. PlN Lahamaide (H) en La Hamaide in Beaudour en Hautrage (H). Zie ook Van Ameyde. 1717 Pétri Lameijde = 1723 Pétri Ameijde=1732 Petrus de la Maide; 1762 J. F. Delameyde, Kwaremont (med. D. Ameye, Zedelgem).

 

FD

Hamakers

Hamae(c)kers, Haemaekers, Hamacker(s), Hamache(r), Hammaecher, Hammache, Hamaque, Amaeckers, Amacher, Amacker: BerN Mnl. hamaker, haemmaker: maker van hamen, leren of houten halsjukken voor paarden. 1458 Gortgen Hameker, Ht. (A.GHIJSEN); ±1570 Driesken Haemmaecker, Venlo (CDT 217).

 

FD

Hamal

1. Proven. Dép. Russon (Anc. seigneurerie). — 2. V. HAM.

 

EV

Hamal

Hamael: Rom. vorm van PlN Hamel in Rutten (L). 1334 Eustasse de Hamale = E. de Hamal,Luik(SLLIII).

 

FD

Hamal

Nom d'origine: Hamal, flam. Hamel, dépend, de Russon/Rutten (Lb); cf. surtout la famille noble de Hamal, 1280 «mon saingnor Ustasse le jovene chevalir de Hamale» PolyptLiège, etc.

 

JG

Haman(g)

Adaptatie van Amand.

 

FD

Haman(n)

Hamman(s), Hamans, Hamane: Patr. < Hanemann, afl. van VN Johann(es).

 

FD

Hamande

cf. Hamaide.

 

JG

Hamande

zie (de la) Hamaide.

 

FD

Hamande(s)

Proven. Dép. Gilly.

 

EV

Hamant

zie Amand(t).

 

FD

Hamaque

1771 «Catherine Hamaker» = 1775 «Catherine Hamaque» = 1778 «Catherine Hameque» St-Mard; adapt. romane du NF germ. Hama(c)ker (= fabricant de colliers, de harnais de chevaux) (cf. P. Mathieu, BTD 61, 58-59).

 

JG

Hamaque

W. uitspr. van Hamaker.

 

FD

Hamar(d)

Patr. Rom. vorm van Germ. VN haim-hard 'heem-sterk': Henmardus (MORLETI). 1256 Petrus Haimmart, Comp. (MORLET).

 

FD

Hamaux

Hamays, zie Ameele.

 

FD

Hamaux

Hamiaux. 13e-14e s. «Jehans Ha-meaus» CensHerchies, 1449 «Jehan Hameau» AidesNamur, 1451 «Collait de Hamiaulx», «Gossar Hamiaulx» Marchienne-au-Pont, 1685 «Florent Hamaux» BourgNamur; nom d'origine: fr. hameau, nom de nombreuses dépendances, cf. aussi Hamays (ci-dessous), Dehameau, Duhameau, -el.

 

JG

Hamays

1533 «Jehanne de Hamay» Ladeuze, 1595 «Henry de Hamay» BourgDinant; nom d'origine: w. liég. hantai 'hameau', e.a. Le Harnais, w. le hamé, à Cornimont (Nr), etc. -Dans la mention: 1258 «sainor Hameal» CartValDieu, apparemment nom de personne.

 

JG

Hamb(i)enne

Proven. Hambrame (Dép. Cortil-Wodon) (Prononc. anc. et dialectale).

 

EV

Hambach

D. PlN (BEIH, NRW, RP).

 

FD

Hambé

Patr. Hambet, dim. van Hambert, Germ. VN han-berht. Zie Hennebert.

 

FD

Hambenne

1559 «Jehan de Hatnbenne», 1622 «Michel Hambenne» BourgNamur; nom d'origine: w. (h)ambène, à Flawinne (Nr).

 

JG

Hambenne

PlN in Flawinne (N).

 

FD

Hamberg, van

PlN (NS, BW, BEI). Meestal wel voor Van Hamburg.

 

FD

Hambersin

cf. Hambresin.

 

JG

Hambersin

Hambresin, zie Embersin.

 

FD

Hambert

Ambert. NP Haimbertus [PHB], issu de l'anthrop. germ. haim + behrt.

 

JG

Hambije

cf. Hambye.

 

JG

Hambique

zie Hannebicque.

 

FD

Hamblenne

Hemblenne. 1382 «Hubius de Hambline» Schaltin; nom d'origine: Hamblinne, (ferme d') Hamblenne, w. amblène, à Emptinne (Nr).

 

JG

Hamblenne

zie Hemblenne.

 

FD

Hamblok

Hambloch: PlN in Poederooien en Zuilichem (G).

 

FD

Hamborg

zie Hamburg.

 

FD

Hambraine

Proven. Dép. Cortil-Wodon. Synon. : Hamb(i)enne (Prononc. anc. et dialectale).

 

EV

Hambresin

avec métathèse: Hambersin, Am-bersin, Hembersin, Hambursin. d'où Hau-bursin. 1636 «Gillen Hambresin», 1697 «Guillaume Hambursin» BourgNamur; sans doute, avec h- inorganique, nom d'origine: Ambresin (Lg).

 

JG

Hambresin

Proven. Ambresin (Loc.) Synon. : Hambursin.

 

EV

Hambroise

Hombroise. Avec h- inorganique. prénom Ambroise.

 

JG

Hambroise

zie Ambroos.

 

FD

Hambrouck

1. PlN Hambroek in Ekelsbeke (FV) en Hambreucq in Tardinghen (PdC). 1290 Honfredo de Hanbreuq; 1338 Robert de Hambroec (DF V). - 2. PlN in Prinsenhage (NB). 1400 Peter van Hambroec, Aw. (ANP); 1485 Lijsbet van Hambroeck, Duffel (OARII).

 

FD

Hambucken

Hambucken, Hahnbück(en), Ha(a)mbuckers, Hambückers, Hanbuckers, Hanbückers: PlN Hambuch(en) (NRW, RP),

Hambûchen (NRW) < Hagenbuch: haagbeuk. Ndd. Hag(e)(n)bock, -bö(c)ker, -buck. 1506 Gillis van Hanbuchs, Tielt (KWII).

 

FD

Hamburg, (van)

Hamborg, Hamburger, Haneborg: PlN Hamburg, de hanzestad. 1580 Michiel van Hamborch, Hb.-Aw. (AP).

 

FD

Hambursin

cf. Hambresin.

 

JG

Hambursin

V. Hambresin.

 

EV

Hambursin

zie Hambersin.

 

FD

Hambye

Hambije. Sans doute nom d'origine, ainsi 1520 «le Hamby», w. l'ambi, à Jemeppe-sur-Sambre, ol hambîye, à Lesterny, etc. (cf. L. Remacle, La différenciation des géminées..., Paris, 1984, 150-1).

 

JG

Hambye

Hambije: PlN Hambye (Manche).

 

FD

Hambye

V. Amby.

 

EV

Hame, van

zie van Hamme.

 

FD

Hameau

,,Partie de village". Proven. Synon. : Ham- -iaux, -el(le), Du­hamel. N° 228.

 

EV

Hameau

Hameeuw, zie Ameele.

 

FD

Hameed

Arabische naam.

 

FD

Hameete(man)

PlN Hameete (Z), stuk zandgrond, begroeid met gras, aan de rand van de duinen.

 

FD

Hamegreefs

zie Hanegraaf'.

 

FD

Hamel

 [aussi forme flam. du NL Hamal], Hamelle, Hammel, au génitif germ.: Hamels; latinisation: Hamélius, Hamilius. 1270 «Hamels li Cordewaniers », 1283 «Jehans Ha­mels, cordoniers» DettesYpres; ne doit qu'ex­ceptionnellement représenter la var. non vocalisée (cf. Duhamel) de fr. hameau, cf. Ha-miaux, sauf p.-ê. dans 1294 «Bernars de Ham-raelles» CensNamur; généralement, ce doit être un hypocor. germ. que Carnoy 63 explique par Hamila.

 

JG

Hamel

1. V. Hameau. — 2. V. AMAL.

 

EV

Hamel

zie Hamels.

 

FD

Hamel-

-ot, -ry(c)k(x). V. AMAL.

 

EV

Hamel(le)

zie Ameele, Hamels.

 

FD

Hamel(s)

Mamelle, Haemel(s), Haamel: 1. BN naar de hamel: gesneden ram. Vgl. De Ram, Schaep, D. Hammel. 1182 Hein de Hamel, Cent; 1240 Balduinus Hamel, Zwijnaarde (SCHMID). -

2. PlN Hamel; zie Van Hamel.

 

FD

Hamel, van

PlN Hamel in Lummen en Rutten (L). 1382 Dyonisius van Hamele, Ht. (A.GHIJSEN).

 

FD

Hamele(e)rs

Hammeler: Afkomstig van Hamel (L). 1444 Lambrecht Hamelers, Tg. (TYTGAT).

 

FD

Hamelin(k)

-inck(x), zie Amelryck(x).

 

FD

Hamelinck

cf. Amelinckx.

 

JG

Hamelius

zie Amulius.

 

FD

Hamelot

1. Patr. Var. van Hannelot, vleivorm van VN Johannes. 1404 Person Hannelot = 1438 Person Hamelot, Laon (MORLET). - 2. Zie Ameloot.

 

FD

Hamelry(c)k(x)

zie Amelryck(x).

 

FD

Hamelryck

Hamelryckx, cf. Ame(l)ryckx.

 

JG

Hamelton

zie Hamilton.

 

FD

Hamelynck

zie Amelryck(x).

 

FD

Hamende

-ente, zie Hamaide.

 

FD

Hamende

Hamente, cf. Hamaide.

 

JG

Hamende(s)

Proven. Dép. Jumet et autres.

 

EV

Hamendt

Spellingvar. van Hamende, Amand of Amendt?

 

FD

Hamer

Hammer (NF plutôt d'origine all.) ; au génitif: Hamers, Haemers (NF flam.). Sur­nom d'ouvrier, de forgeron:  all. Hammer, néerl. hamer 'marteau'.

 

JG

Hamerelle

Hammerel: PlN. Dim. van hameau: gehucht. 1639 Nicolas Hamerel, Namen (J.G.).

 

FD

Hamerlinck

Hamerlynck, cf. Amelinckx.

 

JG

Hamerlinck

-ijnck, -ynck, zie Amelryck(x).

 

FD

Hamers, (de)

(de) Haemers, Hammer(s), D'Ha(e)mer(s), Dhamer, Dham(m)ers, Daemers, Thamers, (den) Hamer: 1. BerBN van de smid, naar de hamer die hij gebruikt of maakt. 1240 Razo Hamer, Deinze (SCHMID); 1398 Copin de Hamer, Kooigem (DEBR. 1970). - 2. Patr. 1290 Hamer de Gripskerke, Z (MEERTENS 1947,42).

 

FD

Hamerschmidt

zie Hammerschmidt.

 

FD

Hameryck(x)

-rijck(x), zie Amelryckx.

 

FD

Hames

Hammes. NF des régions germano­phones de l'Est de la Belgique, probabl. de même origine que Hamesse (qui suit). Hamesse. NF lorrain importé du départ, de la Moselle (Xanrey et Moyenvic), probabl. d'ori­gine toponymique d'après une mention «de Hamesse» en 1371 (GeneaNet).

 

JG

Hames(se)

Ha(l)mès, Hammes: Var. van Hannes(se). Voor de wisseling n/m, zie Hamelot i. Janne(s) = Jasme(s)=Jamme.

 

FD

Hamet

-es, -ez, -ey: 1. Hypercorrect (met h) voor Amez; zie Aimé. - 2. Hannet, dim. van VN Johannes; vgl. Hames(se).

 

FD

Hameury

zie Amaury.

 

FD

Hamiau(x)

zie Ameele.

 

FD

Hamiaux

cf. Hamaux.

 

JG

Hamiet

1820 «Hamier, -iez» Pas-de-Calais; p.-ê., avec h- inorganique, anc. fr. amiet 'ami' ; comp. Hainys.

 

JG

Hamiet

zie Amiet.

 

FD

Hamilius

cf. Hamel, Hamélius.

 

JG

Hamilius

zie Amulius.

 

FD

Hamilton

Hamelton, Hammerton: E. PlN Hamilton in Leicestershire. 1616 Nicolaus Hamelton, Hoei (MUL V); 1666 Andries Hamilton van Glasgow (PARM.).

 

FD

Hamiot

Zie Amiot.

 

FD

Haml-

-et, -ey. 1. V. HAM. — 2. V. AMAL.

 

EV

Hamlincourt

PlN Hamelincourt (PdC).

 

FD

Hamm

PlN Hamm (NRW, NS, RP).

 

FD

Hammaecher

Hammache, zie Hamakers.

 

FD

Hamman(s)

zie Hamann.

 

FD

Hammée, van

W. verhaspeling van Van Hamme.

 

FD

Hammel

cf. Hamel, -elle.

 

JG

Hammel

-els: D. BN: Hamel. Vgl. Hamels 1.

 

FD

Hammelburg

BN (BEI).

 

FD

Hammeler

zie Hameleers.

 

FD

Hammen(s)

-ing(h), -ink: Patr. < bakervorm van een Germ. VN zoals Hademar, Haduman. Hammingus (MORLET I).

 

FD

Hammenecker

zie Emmenecker.

 

FD

Hammer(s)

zie Hamers.

 

FD

Hammerel

zie Hamerelle.

 

FD

Hammerer

D. BerN van iemand die hamert, de smid. Vgl. Hammerschmidt.

 

FD

Hämmerlein

Hammerlé, -lin, Hemmerlin(g): D. Hämmerle(in), dim. van Hammer: hamer.

 

FD

Hammerton

zie Hamilton.

 

FD

Hammes

cf. Hames.

 

JG

Hammes

zie Hames(se).

 

FD

Hammesse

cf. Hamesse.

 

JG

Hamming(h)

-ink, zie Hammen(s).

 

FD

Hammond

zie (van) Hamont, Amon.

 

FD

Hammour

Spelling voor Amour.

 

FD

Hamoir

Nom d'origine: Hamoir (Lg).

 

JG

Hamoir

PlN Hamoir (LU). 1314 Hanet de Hamoir; 1447 Philippart de Hamoir, Hoei (Midd. 1971,257-

273).

 

FD

Hamoir

Proven. Loc.

 

EV

Hamolin(n)e

Var. < Lamoline (J.G.)?

 

FD

Hamoline

-inné. À rapprocher du NF Lamoline (par mécoupage)?

Hanion.

 

JG

Hamon

1. Proven. Hamont (Loc.). — 2. V. HAM.

 

EV

Hamon(et)

Hamont, Hammond: 1. Patr. Verbogen vorm en dim. van Germ. VN Hamo (MORLETI). - 2. Zie Amon.

 

FD

Hamont

Cas régime de l'anthrop. germ. Hamo. - Le NF Hamont peut se référer au NL Hamont (Lb), cf. 1657 «Ruthérus de Hamont» BourgLiège.

 

JG

Hamont, van

van Hamond, Hammond, Hamont(s): 1. PlN Hamont (L). 1450 Arnt van Hamont, Tg. (TYTGAT). - 2. Zie Hamon(et). Hamori, zie Amaury.

 

FD

Hamp(e)l

Hempel: Dim. van Hampe, Hampert.

 

FD

Hampe

zie Ampe.

 

FD

Hamper(t)

Patr. Germ. VN Hambert. D. Hamprecht < Haganprecht (BRECH.). Vgl. Ampe.

 

FD

Hampert

Probabl. var. de *Hambert, anthrop. germ.

 

JG

Hampson

E. Patr. Zoon van Hamo of Hamond. 1354 Robert Hamsone, York (REANEY).

 

FD

Hampt-  

-eau,  -(i)aux,  -ia.   Proven. Hampteau    (Loc.)    ,,Petit   ham". (Pré). N° 228.

 

EV

Hampt(i)aux

Hamtiaux: PlN Hampteau (LX) en in Opheilissem (WB).

 

FD

Hamptaux

Hamtiaux, w. nam. Am'tiau. Nom d'origine: dérivé du thème de fr. hameau, nom d'une commune et de plusieurs dépendances en Wallonie.

 

JG

Hampton

PlN (Cheshire, Gloucestershire, Herefordshire).

 

FD

Hamri

zie Henri.

 

FD

Hamrol

zie Henrioul(le).

 

FD

Hamwyck

Proven. ,,Quartier du ruis­seau, de la vallée". N° 228. HÀN. V. HAD (Han).

 

EV

Hamys

1820 «Hamis, Hamy» Pas-de-Calais; pourrait, avec h- inorganique, représenter fr. ami, dial. amis', comp. Hamiet.

 

JG

Hamys

zie Amy(s).

 

FD

Han

zie Hanne.

 

FD

Han-

Ce thème, de beaucoup le plus productif en Wallonie, est tiré de (Je)han, (Jo)han, p.-ê. par reprise au germ. ; cf. Gen-. » Latinisation: (Jo)hannes > Hanesse, Hannes, Hannesse. 1341 «Jehan de Hanesse» CoutStavelot, 1500 «Collin Hanesse» BourgNamur, 1570 «Heyme Hannesse» Thys. Sans suffixe: Hane, Hanne [peut s'être ren­contré avec le néerl. haan 'coq', cf. Lehaen, Lehan(n)e]. 1281 « Hanne Kaye » Dettes Ypres, 1289 «Hanne de Chienrue», «Hanne et Jamons» CensNamur.

Dérivés: 1° avec suffixe simple: -ard: Hanard, Hanart, Hannard, Hannart, Hanarte, Hannaert (graphie ou forme flam.). 1264 «Johannes Hanars villicus de Lantins» CartValBenoît, 1272 «Hannardus pistor», «Domino lohanni Hannart» PolyptVillers, 1280 «Hanardus filius Juette» PolyptLiège, 1289 «Hanar Lardinoix» CartValBenoît, 1289 «Hanart Rosée», «Hannons li fis Hanart» CensNamur, 1336 «Jehan dit Hanar» Anthr-Liège, 1356-58 «Jehans Hanars» PolyptAth, 1444 «Raskin Hannard» TerreJauche. -Hanau [secondairement, nom d'origine: ville de Hesse], Hannaut. 1600 «Léonard Han-nau» BourgNamur, 1602-3 «Simon Hannau» TerriersNamur. - Hannay, w. (Liège) Hanë; --et : Hanet, Hannet. 1279-80 «Hanés Meuris-ses», «Jehans li fius Hanet l'Escuelier» RegTournai, 1293 «Hanet Saligos» Anthr-Liège, 1303-7 «Hannet le Chanbier» Salzin-nes/Namur, 1313 «Johanne dicto Hanet», 1319 «Jehan dit Petit Hanet le bolengier» GuillLiège, 1319 «Hanneit Embier» CartVal-Benoît, 1320 «Hanes fils Johan», 1348 «Hanes Ouris» GuillLiège [que Vincent 39 classe à tort avec -esse], 1364 «Jehans Hanes» PolyptAth, 14e s. «Henris Hanes» DocLens, 1400 «Johan dis petit Hannet d'Avroit» Guill­Liège, 1506 «Hanneit» CoutStavelot, 1602-3 «Boniface Hané» TerriersNamur. - Hanicq, Hanicque, Hanique, Hannick, Hannicq (avec suffixe-;(t). 1265 «Hanike» CensNamur, 1316 «Pieron Hanike» TestTournai, 1597-98 «Nicolas Hanicque» ComptesNivelles. -Hanin. 1272 «Hannins filius Gertrudis» PolyptVillers, 1276 «Nicoles fieus Hannin» DettesYpres, 1327 «Hanin fil Alart Li Tuil-lier», 1334 «Hanin Haket» ComptesMons, 1364 «Hanins Den de Lait», 1417 «Hanin Capette» PolyptAth. - Hanocq (avec suffixe -ok). 1265 «Jehans Hanoke» Forest (Nord), 1280-81 «Hanoke Bierenghiers» = 1302 «Jehan Biérengier c'on dist Hanoke» Loi-Tournai, 1360-62 «Colars Hanokes» Polypt­Ath. - Hannon, Hanon [cf. 1444 «Jehanon Graindamour» Namur]. 1257 «Hanon del Puce» BaillNivelles, 1272 «Hannons filius Cardin» PolyptVillers, 1289 «Hannons li fis Hanart» CensNamur, 1350 «Hannon de Baar» CartValDieu, 1360-62 «Huars Hanons» PolyptAth, 13e-14cs. «Hanons dou Bos» CensHerchies, 1417 «Jehans Hanon» Polypt­Ath, 1481 «Hanon Malpais» Dailly, 1539 «Mathis Hannon» BourgNamur. - Hannot, Hano, Hanot. 1240-41 «Hanot Casiel» CharitéTournai, 1285 «Hanot le Neve», 1288 «Jakeme Hanot» DettesYpres, 1289 «Hannot dou Rieu» CensNamur, 1330 «Hanot vallet le bailliu» ComptesMons, 1348 «Johannis dictus Hanot» GuiliLiège, 1717 «Monseigneur Dom Bonaventure Hannot» Aulne. — Hannotte, Hanotte. 1280 «Johannes dictus Hanotte de Halei» Wansin, 1289 «Jehans Hanote de Harmoies» CensNamur, 1352 «Hanotes fils de feu Johan» FiefsLiège, 1630 «Hanotes fis de feu Jehan Petisneis» AnthrLiège. - Han-nouille, Hanouille (avec suffixe -ouille). 1597-98 «Pierre Hanouille» ComptesNi-

velles. - Hanoul, Hanoulle (avec suffixe w. liég. -ouïe < lat. -eola). 1289 « Jehan Hanoule» CensNamur,  1325  «Johan dit Hannoule» Nethen, 1406 « Hanoule de Félines le vigne­ron» GuillLiège,  1602-3 «Pierre Hanoule» TerriersNamur. - Huileuse, -uise, Hanneuse, -uise, Hanus, -use (avec suffixe -use [sans doute û long]). 1272 «Hannuse», «Mychael frater    dicti    Hannuise»    Thorembais-les-Béguines, 1356-58 «Gérars Haneuse», 1358-59 «Estiévenars Haneuze» PolyptAth, 1480 «Hanus Malhierbe» GuillLiège, 1621 «Col-son Hanus » émigré en Suède ; ces formes ne doivent pas provenir du génitif latin (Jo)han-nis, avec alternance -is/-us. 2° avec suffixe double (sauf Hank- et Hans-, classés à part) : Hanlet. 1296 « Johannes dictus Hanelet»,   1317  «Johannes filius Hanelet» AnthrLiège. - Hanneton [non pas surnom (insecte), ni Hanneton, affluent de la Haine], Hanton [non pas Hanton, dépend, de Sclayn] (suffixe -eton, comp. Henneton, Henton). 1330 «Johans Hanetons» Juprelle, 1343 «Jehanfils Haneton»,  1350 «Johans Hanetons» Fiefs-Liège, 1399 «Moreal Haneton» = «Johans dis Moreal  Hanneton  de  Haccourt» CartVal-Benoît, 1501 «Philippe Haneton» AidesHai-naut, 1676 « les vesve et hoirs Jean Hanneton» RuageAth. - Hannevart (avec suffixe -evard). 1600 «Hannevart = Henevart» Cerfontaine (suffixe inattendu, mais cf.   1444 «Jehans Haneveal» Melen). - Haniset, Hanizet, Han-nuzet (suffixe -iset). - Dér. en -olet: 1625 «Perpète  Hanolet»  Dorinne. - Hannoset, Hannosset,   Hanoset,   Hanosset,   Hanozet (suffixe -oset). 1444 «Colart Hanozet», 1449 «Simon Hanuset» AidesNamur, 1502 «Wathir Hanozet»   CoutStavelot,    1539   «Lambert Anceau dit Hanozet» CourVedrin, 1552 «la veuve   Hannozet»   SubsidesNamur,   1616 «Jacques   Hanuzet»   PrincipChimay,   1617 «Gaspar    Hannosset»    GuillLiège,    1627 « Jacque Hannoset» émigré en Suède. - Mmio-zin (suffixe -osin). 1602-3 «Anthoine Hano-zin» TerriersNamur [le premier élément de ces suffixes doubles -iset, -uzet, -oset, -osin paraît bien être -use, de Hanuse]. — Hanoteau, Han-noteau,  -eaux,  Hanotiau,  Hanotiaux (suf­fixe -oteau). 1449 «Colart Hanotiau» Aides­Namur, 1481-82 «Hanotiau de Foux» Terre-Jauche, 1500 «Hanotia Jounot», 1537 «Pier-chon Hannoteau» BourgNamur. - Hannotier, Hanotier, Hannotière, Hanotière (suffixe -otier, -otière). - Hanotin (suffixe -otiri). 1294 «Hanotins de Rustines», «Jehans Hanotins» CensNamur, 1496 «Hanotin» CoutStavelot. -Cf. aussi Hannepin, etc.

 

JG

Han-  

-egraaf,   -greefs,   -esse,   -et, -euse, -ewald.V, HAD (Han).

 

EV

Han- 

-ichen,  -icq,  -kenne,  -in.   V. HAD (Han).

 

EV

Han-   

-kenne,    -kin,    -let,    Hann- -a(e)rt(s), -ay. V. HAD (Han).

 

EV

Han(n)-

-appe, -art, -au.V.  HAD (Han).  

 

EV

Han(n)et

Hen(n)et, Anne(e)t, An(n)é, Annez, Honet, -ée, -ee, Honnee: Patr. Dim. van VN Johannes. 1325 Hanettus filius quondam Petit Johan, Luik (RENARD 235); 1323 Jean dit Hanet Gontier, Luik (BODY).

 

FD

Han(n)iet

Patr. Dim. van VN Johannes.

 

FD

Han(n)off

Wellicht W. uitspr. van Hannover.

 

FD

Han(n)on

Hen(n)on, Hinon, Hannoun, Annon: Patr. Rom. verbogen vorm van de Germ. VN Hano 'haan'. 1127 signum Hannonis, Reims-Luik (SLL). - 2. Vleivorm van VN Johannes. 1260 Johannes Hanon, Oc. (MORLET); 1301 Johannes dictus Grans Hanons, Luik (RENARD 237); 1340 Hannon Mossarts = Hannotte Mossart; 1370 WouterHennon, Tn. (C.BAERT); 1379 Jhan Hanoen = 1387 Jehan Anoen, Ip. (BEELE).

 

FD

Han(n)ut

1. PIN Hannut, Ndl. Hannuit (LU). 1332 Walterus de Hannut; 1347 Art van Hanuyt, Tn. (C.BAERT). - 2. Patr. Vleivorm van VN Johannes. 1406 daer Hannuyt op woende, Bs. (PEENE).

 

FD

Hana

zie Hannaerts.

 

FD

Hanappe

1. Ofr. hanap: drinkbeker, kruik. BN of BerBN. Vgl. Hanappier (DNF). - 2. PlN Hannappes (Aisne, Ard.), Annappes (Nord).

 

FD

Hanappe

Nom d'origine: (H)annappes (Aisne, Ardennes, Nord).

 

JG

Hanard

-art(e), zie Hannaert(s).

 

FD

Hanart

Hanau, etc., cf. Han-.

 

JG

Hanau(er)

PlN Hanau (HS).

 

FD

Hanau(t)

zie Henaux.

 

FD

Hanause

zie Hanne.

 

FD

Hanbick

-bi(c)que, zie Hannebicque.

 

FD

Hanbuckers

zie Hambucken.

 

FD

Hanc

zie Hanck.

 

FD

Hanc-

cf. Hank- et Hans-.

 

JG

Hanc- 

-e, -et,  -iau, -isse. V.  HAD (Hanz).

 

EV

Hancart

1. Proven. Dép. Warneton. 2. V. HAD (Hank).

 

EV

Hancart

zie Hannecart.

 

FD

Hance

zie Hanne.

 

FD

Hancel

Zie Ancel.

 

FD

Hancelin

zie Ancelet.

 

FD

Hancet

zie Haniset.

 

FD

Hanch-

cf. Hans-.

 

JG

Hanchard

-ar(t), zie Hannecart.

 

FD

Hanchart

1, V. Hancart. — 2.  V. HAD (Hank).

 

EV

Hanchaus

Zie Ancel, Hanciau(x).

 

FD

Hanchir

Hanzir, Hansirs, Henchir, -yr: Patr. W. afl. op -essier van VN Johannes.

 

FD

Hanciau(x)

Hanchaus, Hans(s)eeuw, Hansay, Anseau, Anceau(x), Ansseau(x), Anciau(x), Ansi(e)au(x), Ansia, Ancia, Ansay, Anseeuw: 1. Patr. Vleivorm op -eç-el van Johannes. 1319 Johans Hanoseaz, Broekom (SLLIII); 1362 Willeame Hannecheaz, Alleur (HERB.). - 2. Hanciau(x) kan hypercorrect zijn voor Anciau(x). Zie Ancel.

 

FD

Hancisse

Hansis: Patr. W. afl. van VN Johannes.

 

FD

Hanck

Han(c)ke, Handke, Henke, Henek, Haneke, Hanc(q), Anke(n), Hangx, Hack(e), Hacken(s), Haquenne, Haeck, Haa(c)k, Hake, Haeken(s), Haex, Hacks, Hackx, Hak, Acke(n), A(c)kens, Ac(k)x, Acs, Aeck, Aecq, Aex: Patr. Hanke en gedenasaleerde vorm Hakke < Johannes. Zie Hacket. 1278 Haneke de Helefaut = 1268 Johannis, decani de Helefaut (DF V); 1219 Volcranni Hackes, Vn. (DF XVI./oi); 1281 Symonis Acke = Symon Haket, Gent(HAES.); 1303 van Weite Acken, Moerkerke; van Janne Hanken, Oostende (VERKEST); 1310 Weite Haecs land, Michiel Hacs, Oedelem (LEYS).

 

FD

Hanck-

cf. Hank-.

 

JG

Hancock

1. Mnl. hanecoc: alikruik. Vgl. Slecke. 1379 up Jan Haencocke, Ktr. (DEBR. 2002); 1386 Pasin Hanecoc, Ip. (BEELE). - Lit.: F. DE TOLLENAERE, Middelnederlandsch Coc, Hanecoc. TNTL1939,283-8. - A. VIAENE, Bk. 1947,20-21. -2. REANEY verklaart Hancock aïs dim. vanHann =Johannes. Maar 1297 Hannecok le Nunne wordt ook Henricus genoemd.

Hancotte, Hanicot(te), Ancot: Patr. Vleivorm van Johannes. 136 e. Hanekot d'Autreppe; 1317 Johannes dictus Hanecote de Fiez (HERB.); 1259 Jehans Hanikotte, Dk. (TdT).

 

FD

Hancre:

Spelling voor Ancre of hypercorrect voor Hancq, Haneke.

 

FD

Hand, (den)

zie den Hond(t).

 

FD

Handekijn

-kyn, -quin: Var. van Hondekijn.

 

FD

Handel(s)

zie Haendel.

 

FD

Handel, (den)

De Handel is een poldernaam in Oosterhout (NB). PlN Handel in Gemert (NE).

 

FD

Handelberg

Proven.   Aan   Dalberg (Dép. Kersbeek-Miskom).

 

EV

Handelberg(h)

Reïnterpretatie van Aan de Berg?

 

FD

Handelsman

BerN van de handelaar: bemiddelaar, zaakwaarnemer. Vgl. D. Handelmann.

 

FD

Handenhove(n),van

zie Aendenhof.

 

FD

Handenhuyse, van

Van aan den Huize: aan het huis? Of door verkeerde lezing (u=n) van Van Haudenhuyse.

 

FD

Handequin

zie Handekijn.

 

FD

Handgraaf

Reïnterpretatie van Hanegraaf.

 

FD

Handig

BN: handig, bedreven.

 

FD

Handke

zie Hanck.

 

FD

Handl(é)

zie Haendel.

 

FD

Handler

Händler, Hendler: D. BerN Hândler: handelaar. Vgl. Handelsman.

 

FD

Handrieu

Var. de Andrieu(x) avec h- inorgani­que.

 

JG

Handrieu

zie André.

 

FD

Handsa(e)me

zie Ansaeme.

 

FD

Handsaeme, van

van Handzaeme, van Hantsaeme: PlN Handzame (WV). 1155 Marcelius de Hanzam; 1268 Clais de Hansame; 1300 Jacop van Hansame (DF V); 1326 Bouden van Ansame, Ip. (BEELE).

 

FD

Handsc(h)utter, de

de Handsetters, zie de Hantsetters.

 

FD

Handschoewerker

Hand(t)schoewercker, Handschouwer(c)ker, Handtschdewercker (sic NF): BerN van de handschoenmaker. 1410 Jourdaen de Handscoewerkere, St.-Win. (VERGR. 1968,105).

 

FD

Handschoote

zie de Hantsetters.

 

FD

Handschutter

Profess.,  Fonction ou passe-temps. ,,Archer". Nos 143, 201.

 

EV

Handstanger

Verhaspeling van Hanfstengel.

 

FD

Handtchootte

zie de Hantsetters.

 

FD

Handtpoorter

zie Ampoorter.

 

FD

Handtsaem

zie Ansaeme.

 

FD

Handtschutter, (de)

zie de Hantsetters.

 

FD

21:33 Écrit par Johan Viroux | Lien permanent | Commentaires (0) |  Facebook |

Les commentaires sont fermés.