05/10/2012

H-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

Himberecht

Himbert, zie Hembrech(s).

 

FD

Himbergen, van

1. Hypercorrect voor Van Imbergen < Van ledenberge. PlN in Asse (VB). 1503 Jan van ledenbergh, Asse (LIND. 1952,131). Zie ook Tinbergen. - 2. PlN Himbergen (NS).

 

FD

Himblot

zie Humblot.

 

FD

Himbrecht(s)

zie Hembrecht(s).

 

FD

Himeleers

V. Hemeleers.

 

EV

Himeleers

zie Hemelaar.

 

FD

Himme, van

zie van Impe.

 

FD

Himmel

Himmelman(n): D. pendant van Van (den) Hemel, Hemelman.

 

FD

Himmer

Beierse ontronde vorm van Hummer < Hùe(b)mer < Hubmaier: kleine boer. Hube, Hufe: hoeve (DN).

 

FD

Himpe

 (NF flam.). Probabl. hypocor. de Im-brecht, cf. Impe.

 

JG

Himpe(ns)

zie Impe(ns).

 

FD

Himpe, van

van Himphen, zie van Impe.

 

FD

Himpens

cf. Impens.

 

JG

Himschoot

(van) Imschoot, Hemschoote, van Nienschoot: PlN in Eksaarde (OV). 1355 Pietervan den Heemschenscoete, Eksaarde (GYSS. 1963').

 

FD

Himschoot

Proven. ,,Enclos du sieur Hun".

 

EV

Himst(e), van

zie Heems(t).

 

FD

Himstedt

zie Hemstedt.

 

FD

Hinand

Hinant. 1573-1796 «(Le) Hinand» Verviers [25 porteurs du nom]; surnom: w. (Malmedy) hinant 'sémillant, remuant' (cf. A. Lerond, L'habitation en Wallonie mal-médienne, 401, n. 4), à rajouter au FEW 16, 208b.

 

JG

Hinand

Hinant: Patr. Germ. VN hild-nand 'strijd-moed': Hiltinand (MORLET I).

 

FD

Hinault

Hinyot, w. nam. In.yot, p.-ê. aussi Hinot. 1395 «Jehan Hiniaul» ComptesMons: var. de Henault, cf. Hen-.

 

JG

Hinchliffe

E. FN < PlN Hincliff (Yorkshire). 1324 John de Hengeclif (REANEY).

 

FD

Hinck

Hinc(q), zie Hink.

 

FD

Hinck

Hincq, Hinc, Hink, Hinque. 1561 «Hingue Henin Grandjean», 1575 «Hinguele Souleau», 1611 «Marguerite Hincq» DénFlo-renville, 1645 «Jean Hinck» BourgNamur, 1752 «Jacobus Josephus Hinq» St-Hubeit. 1771 «Suzanne Hinq» Haybes [cf. aussi «la barrière Hinck» à Amberloup]; hypocor., qui paraît correspondre au thème Fjenk-,

 

JG

Hinckstmans

Hingstman: BerN van de hengsten- of paardenkoopman. Vgl. Hengstmanger.

 

FD

Hinckxt

zie Hingst.

 

FD

Hincourt

1. PlN (Meurthe-et-Mos.). - 2. Zie Incour.

 

FD

Hincourt

w. (Soumagne) Hincoûr, Haincourt. Nom d'origine qui ne peut être Incourt, w. incou (BrW), en raison de la prononciation liégeoise du NF [JL, NFw2].

 

JG

Hincq

cf. Hinck.

 

JG

Hinderdael, (van)

van Inderdael, Henderdael: PlN Hintertal(BW).

 

FD

Hinderickx

-ij(c)kx, -y(c)kx, zie Henderiks.

 

FD

Hinderickx

-yckx, Hindryckx, cf. Hende-rick(x).

 

JG

Hindermeyer

zie Hintermaier.

 

FD

Hindlet

Hindoux. cf. Hendoux.

 

JG

Hindlet

Hypercorrect en met rc-epenthesis voor Idelet. Zie Hit(t)elet.

 

FD

Hindoux

zie Andouche.

 

FD

Hindrick(x)

-ri(c)kx, -ri(c)x, -ricq, -ry(c)kx, -yrickx, zie Henderiks.

 

FD

Hindricq

Var. francisée du NF Hendrik, Henri.

 

JG

Hindsches

zie Heinkens.

 

FD

Hingel, van

zie van den Engel.

 

FD

Hingeland(t), van

zie van Engeland.

 

FD

Hingenbergs

zie Hemgenbergs.

 

FD

Hingot.

 1541 «Reyngier Hingo», 1561 «Hingot Macquot», «le petit Hingot» DénFlorenville, 1565 «Colla Hyngo» CoutStavelot, 1567 «An­toine Hingot» Olizy (Meuse), 1575 «Hingo le Perchet», «Louwy Hingo» FrancsLux, 1611 «Hingo d'Orval», «Colla Hingo» DénFlo­renville; le NF étant majoritairement de la prov. de Luxembourg (cf. les mentions ancien­nes), probabl. dérivé en -ot de Hinck, Hinque.

 

JG

Hingrand

zie Ingram.

 

FD

Hingst

Hin(c)kxt: BN naar de eigenschappen van de hengst; vgl. ww. hengsten: hard werken. Of BerBN voor fokker of koopman van hengsten. Vgl. Hinckstmans. ±1200 Reingerus Hingest,

Voormezele; 1230 luetta Roberti Hincst, Zwijnaarde(GN).

 

FD

Hingstman

zie Hinckstmans.

 

FD

Hingston

PlN Hinxton (Cambridgeshire).

 

FD

Hinion,

Zie Hennion.

 

FD

Hinique

Paraît être une var. de Henicke, cf. Henk-.

 

JG

Hink

cf. Hinck.

 

JG

Hink

Hinck, Hinc(q), Hinque, Inck: 1. Patr. Henk. D korte vorm van VN Heinrich. 1387 Hinco Hut, Breslau (DN). - 2. BN voor iemand die hinkt. 1411 Jacop Hinke, Bg. (SIOEN).

 

FD

Hinkel(s)

zie Henkel.

 

FD

Hinkens

zie Hennekens.

 

FD

Hinkxt

zie Hingst.

 

FD

Hinloopen, van

Hinlopen: PlN Hindelopen (FL).

 

FD

Hinnaert

zie Hennard.

 

FD

Hinne

Hyne. 1602-3 «Jean Hinne» Terriers­Namur, 1651 «Pierre Hinne», 1676 «Angéli­que de Hinne» BourgNamur; var. de Henné, Heine?

 

JG

Hinne

zie Henné.

 

FD

Hinnebaut

Hinnebo, cf. Hennebo.

 

JG

Hinnebaut

zie Hannebau.

 

FD

Hinnebeke

zie (van) Himbee(c)k.

 

FD

Hinneberg

zie Henneberg.

 

FD

Hinnebo

zie Hannebau.

 

FD

Hinnekens

cf. Hennekens.

 

JG

Hinnekens,

-kint, zie Hennekens.

 

FD

Hinneman

zie Henneman.

 

FD

Hinnendaels,

Hinnesdaels, zie van Hinnisdael.

 

FD

Hinnens

Hinninck, zie Hennen.

 

FD

Hinnesdaels

Hinnisdaels. 1637 «Nicolas de I Hinnisdael = Nicolas Xhenseval» (cf. W. I Soc. scient, lin. Limbourg 22, 1904, 60), 1654 I «Philippe-Herman de Hinnisdael» Bourg- I Namur; avec -s de génitif, nom d'origine: I Hinnisdael, à Vechmaal (arr. Tongres), qui I peut être une adaptation flam. de Xhenseval I (toponyme d'Ouffet) ou vice-versa.

 

JG

Hinninghofen

Eberhard Hinninghofen werd in 1717 in Kettwig geboren aïs zoon van Gotzen Oberhinninghofen en Anna Unterhinninhofen.

Hinninghofen is een straatnaam in Kettwig (NRW)(PDB).

 

FD

Hinnion

zie Hennion.

 

FD

Hinnisdael, van

Hinnisdaels, Hinnesdaels, Hinnendaels: PlN Hinnisdaal in Vechmaal (L). 1356 Egidii de Hinnensdale, L (Par. 1995,226-

270); 1500 Wouter van Hynnisdaele, Tn. (HEND.).

 

FD

Hinon

Surnom ou nom d'origine: w. hinon, 'éclisse, ligne séparatoire de champs, formée I de buissons' DL.

 

JG

Hinon

zie Hennion.

 

FD

Hinot

cf. Hinault, Hinyot.

 

JG

Hinoul

cf. Hignoul(e).

 

JG

Hinoul

Zie Hanoulle.

 

FD

Hinque

cf. Hinck.

 

JG

Hinque

zie Hink.

 

FD

Hinrichs

zie Heinrichs.

 

FD

Hinroulle

zie Henrioul(le).

 

FD

Hins

zie Hanne, Hein.

 

FD

Hinsberg(h), van

zie van Heinsberg(en).

 

FD

Hinsch

Zie Hintze.

 

FD

Hinsen

Hinssen(s), zie Hanne, Heynssens.

 

FD

Hinsenkamp

PlN Kamp (veld) van Hinse (Heinso).

 

FD

Hinskens

zie Henskens.

 

FD

Hinterberger

PlN Hinterberg (BEI, BW). 1413 Cunr. der Hinderberger, Kampten (BRECH.).

 

FD

Hintermaier

Hindermeyer: D. EN voor een meier die ergens achter woont. 1314 Chunr. der Hintermeier, Tegernsee (BRECH.).

 

FD

Hinthel

PlN Hintel: veen, broekland in Oldenburg-Hannover (DN).

 

FD

Hintje(n)s

zie Hennekens, Heinkens.

 

FD

Hintze

Hinr, Hinze(n), Hintz(en), Hinsch: Patr. D. vleivorm voor H(e)inrich. 1300 Hinceke = Hinricus Eselsvot, Stralsund (DN).

 

FD

Hinyot

cf. Hinault.

 

JG

Hinyot

zie Henniot.

 

FD

Hion

1. PlN Hyon (H). 1312 Jehan de Hion, Bergen (J.G.). - 2. Zie Yon.

 

FD

Hion

1279-81 «Willames de Hiong», 1312 «Je­han de Hion», 1365 «Gérait de Hion des cha-vetiers» TailleMons;.nom d'origine: Hyon, w. à iyon (Ht).

 

JG

Hipp(e)

Hipke(n): Patr. Bakervorm van Germ. VN Hildebert of Hildebrand. Vgl. Hibbelen.

 

FD

Hippel

zie Hibbelen.

 

FD

Hippert(chen)

zie Hibert.

 

FD

Hippolite

-lyte, -liti, Ippolito, -iti: Patr. Gr. HN Hippolytus 'paardentemmer'. 1213 Hippolyte, Luik (ISP); 1511 IJpolijt Olmare, Zwg. (KWII).

 

FD

Hiquebrant

zie Henkinbrant.

 

FD

Hiquet

cf. Hiket.

 

JG

Hiquet

Hicquet, Hi(c)ket, Hi(c)guet, -ez, Iquet, I(c)ket: Patr. Rom. dim. van Germ. bakernaam Hicko. Zie

Icke.

 

FD

Hir(s)ch

Hir(t)z, Hiertz, Hirsz: D. BN Hirsch: hert. Vgl. De(n)Hert.

 

FD

Hir(t)z

Zie Hirsch.

 

FD

Hirardin

Double dérivé en -ard-in du thème anthropon. Hir- de Hiroux, Hérou.

 

JG

Hirardin

Patr. Vleivorm van Hérard.

 

FD

Hiraux

1289 «Jehans Hyraus» CensNamur; soit forme w. d'un dérivé en -ard du thème Hir-, cf. Hirardin (ci-dessus), soit surnom: w. liég. hèrô, hirô 'gros glaçon' FEW 17, 106a (mais le NF ne semble pas liégeois).

 

JG

Hirbec

zie Herbeek.

 

FD

Hirch

zie Hirsch.

 

FD

Hirchovitch

zie Herschkowitz.

 

FD

Hirman(n)

zie Herman(s).

 

FD

Hiroix

Peut-être, avec h- graphique, anc. fr. irais 'irlandais' ; nom d'émigré.

 

JG

Hiroix

Volksnaam Irois: 1er (J.G.)?

 

FD

Hironymus

zie Hieronimus.

 

FD

Hirouf

Hiroux, zie Harou.

 

FD

Hiroux

1498 «Jehan de Hiroul» BourgNamur, 1780 «François Hiroux» Charleroi; doit représenter Hérou, anthrop. germ. heri-wulf-, cf. 1294 «Servais Heroues» CensNamur, et, pour le -i-, pic. irchon, fr. hérisson, du lat. ericius. Cf. aussi Hiraux.

 

JG

Hirs(c)hland

PlN Hirschlanden (BW).

 

FD

Hirs(ch)horn

Herschhorn, Herszhorn: PlN (BEI, HS, RP). Ook huisnaam: de Herthoorn: 1324 zu déni Hirtzeshorne, Worms (BRECH.).

 

FD

Hirsch

Surnom ou nom d'enseigne : all. Hirsch 'cerf'.

 

JG

Hirschberg(er)

PlN Hirschberg (BEI, BW, HS, NRW, RP,S).

 

FD

Hirschbuhler

-bichler: PlN Hirschbühl, -bichl (BEI).

 

FD

Hirschel

Herschel: D. dim. van Hirsch: hert. BN.

 

FD

Hirschfeld

Hisfeld: PlN (BB, BEI, RP, S, TH). 1479 Hinrich Hirsfelt, Merseburg (BRECH.).

 

FD

Hirschler

Afl. van Hirsch: hert.

 

FD

Hirschman(n)

Hers(z)man, Herzman, Hercman: D. BerN. Var. van Hiersemann: teler van gierst.

 

FD

Hirschovitz

-kowitz, zie Herschkowitz.

 

FD

Hirsel, van

zie van lerssel.

 

FD

Hirsoil

NF attesté à Villers-la-Ville en 1796 (GeneaNet); sans doute var. du suivant, avec altération du suffixe.

 

JG

Hirsoux

Hirsoil, zie Hersoux.

 

FD

Hirsoux

Var. de Hiersoul, -oux, et 1272 «Hersons», 1382 «Hersoule» (tous deux en Brabant wallon).

 

JG

Hirsz

Zie Hirsch.

 

FD

Hirt(h)

Hirtt, Hirter: D. BerN Hirt: herder.

 

FD

Hirtum, van

zie van Hertum.

 

FD

Hirtz, van den

PlN Hirtz in Moresnet (LU).

 

FD

Hisbe(c)que

van Hisbeck, -becq, zie Isbeque.

 

FD

Hisbergue

zie van Isberg.

 

FD

Hisecom

cf. Huyseghem, Huysecom.

 

JG

Hisecom

zie Huysegems.

 

FD

Hisette

Hissette, Hizette. Peut-être nom d'origine: anc. fr. hesete 'petite clôture', dont le simple est êz 'barrière qui ferme une clôture' (à Gedinne) FEW 16, 121 ; le -z- n'est pas en faveur d'un dérivé (non attesté) d'anc. fr. his 'souquenille', proposé par Carnoy 204.

 

JG

Hisette

Hizette, Hisset(t)e, Hyzette: PlN Ofr. haisette, dim. van haise < Germ. haisia: haag, heg, afsluiting. 1322 Quentin Hasette, St-Q. (MORLET).

 

FD

Hisfeld

zie Hirschfeld.

 

FD

Hislaire

Avec -s- graphique, var. de Hilaire.

 

JG

Hislaire

zie Hilaire.

 

FD

Hismans

zie Heesmans.

 

FD

Hispa(i)llie, van der

zie van de Raspaille. Missel: Wsch. < D. Hirschel of < Hitzel, dim. van Germ. VN Hizzo, dim. van hild-naam.

 

FD

Hissel

NF attesté au 18e s. à Lontzen et Baelen (GeneaNet). Peut-être d'origine toponymique, un NF van Hissel étant attesté en 1778 dans le Noord-Brabant; pour Debrab., var. de *Hitzel d'un anthrop. germ. Hizzo.

 

JG

Hissenhoven, van

zie van Issenhoven.

 

FD

Hisset(t)e

zie Hisette.

 

FD

Hissette

cf. Hisette.

 

JG

Histace

-as(se), zie Eustache.

 

FD

Histace

Histas. Avec h- graphique (comme dans Hustache) et -i- dialectal, prénom Eustache, cf. Ista(ce).

 

JG

Hit(t)elet

It(te)let, Hutlet: Patr. Dim. van een bakervorm van een Germ. VN, een hild-naam (zie Hidden) of een id-naam (zie Ide). 1619

Wolfgangus Idelet, Astensis; 1654 Joannes IJdelet, Bs.; 1663 Thomas Idelet, Zomeren; 1714 Guilielmus Itlet, Bovesse N (MUL V-VII).

 

FD

Hitchins(on)

E. Patr. Zoon van Hitchin, vleivorm van Hi(t)ch<VN Richard.

 

FD

Hitelet

Hittelet, Hutlet, Ittelet. Probabl. double dérivé en -elet (avec assourdissement de la dentale) du prén. fém. Ide ; cf. aussi Hutlet.

 

JG

Hitter

Ontronde vorm van D. Hiitter < PlN Hutte: hut, of Hüter = Huter: hoedenmaker.

 

FD

Hiver(t)

Yver(t): 1. Patr. Yver was een VN in Amiens in de 146 e. 1235 Wibert Yver, St-Q. (MORLET); 1351 Watier Yvier, Dk. (TdT). - 2. BN Fr. hiver: winter. Vgl. De Winter.

 

FD

Hivre

Comme le NF est tournaisien, on peut difficilement en faire une var. (par fausse régression) du NF ardennais Hiffe; p.-ê., avec h- purement graphique, anc. fr. ivre 'plein, rempli'Gdf 4, 623 [MH].

 

JG

Hivre

Hypercorrect voor Hiffe (J.G.)?

 

FD

Hixe, van

Vervorming van Van Hex?

 

FD

Hizette

cf. Hisette.

 

JG

Hizette

zie Hisette.

 

FD

Ho(e)fkens

Hufkens: Dim. van Van der Hoeve(n) of Van Hove. 1546 Jan Huyfkens, Keulen-Aw. (AP); 1568 Wilhelmus Hoefkens, Lv. (HENNO); 1579 Laureis Hoffkens, Brecht (AP).

 

FD

Ho(n)-

-ay, -ey, -ia. Proven. Honnay (Loc).

 

EV

Ho(o)genboom

PlN Hoogboom in Ekeren (A), Hogenboom in Stabroek (A). 1280 Johannes de Hobome; 1329 Johannes filius Theoderici de Hoghebome, Aw. (CLEMEUR); 1329 Johannes Bordonc de Hoghebome, Ekeren (SEA).

 

FD

Ho(o)gendijk

Frequente PlN Hoge Dijk. 1758-82 Gillis Hogendijk, Vlaardingen-Gent (PBG).

 

FD

Ho(o)geveen

PlN in Drente.

 

FD

Ho(u)rd-

Jourd-   -ain (V. Jourdain), -eau, -ies, -ois, -oit.

 

EV

Ho(u)rdequin

Hourd(a)in: Dim. van Mnl. horde; vgl. Hourdeaux, Hurtgen.

 

FD

Hoa(d)

Ho- -bart, -é(e), -bertus, -in, -son, -us. V. H AD (Ha).

 

EV

Hob

Hobbe, Hobe, au génitif: Hobben, Hoben. Hypocor. de hug-berht > fr. Hubert, cf. Hobé (ci-dessous). Pour le NF Hobe, comme NF roman, ainsi 1296 «Robert Hobe» TailleParis, p.-ê. aussi de moy. fr. hobe 'buse (oiseau)'.

 

JG

Hobart

Patr. Var. van Hubert.

 

FD

Hobbel(s)

Obbels: 1. Patr. Dim. van VN Hubrecht; vgl. Hobben. 1367 Egidii Heubele; Ktr. (DEBR. 1970). - 2. Zie Obbels.

 

FD

Hobbelink

Patr. Afl. van Hubrecht. Vgl. Hobbel(s). 1622 Hermannus Hobbelinck, Munster (MUL V).

 

FD

Hobben,

Hobbin, zie Hubin.

 

FD

Hobberstad

Noorse PlN Hobberstad (PDB).

 

FD

Hobé

1216 «Lambertus Hobei» ChartesFlandre, 1665 «Jean-François Hobert» BourgNamur; nom issu de l'anthrop. germ. hug-berht, qui a donné aussi fr. Hubert; éventuellement, d'anc. fr. hobe/, hobe 'petit oiseau de proie'. m Dérivés du thème Hob- de Hobert, Hobé: Hobin, Hobbin. À noter que moy. fr. hobin 'petit cheval qui va l'amble' n'est attesté que depuis le 15e s. FEW 16, 216a. - Dimin. : 1524 «Johan Hobinet» DénStavelotMy (comp. Hubin, Hubinet). - Double dérivé en -elin 1501 «PhilippionHobbellin» BourgNamur.

 

JG

Hobé

Hoebee, Houbé, Houbey: 1. Ofr. hobé, hobet: roofvogel, kleine valk. 1216 Lambertus Hobei, Voormezele (LEYS1954). - 2. Patr. Var. van Hubet, dim. van VN Hubert.

 

FD

Hobe(e)

Hobbe, Hobbs, Hop, Hopp(e), Hoeppe: Patr. < Germ. VN Hubrecht. Vgl. Hubin.

 

FD

Hobeck

zie (van) Hoebeke.

 

FD

Hoben

zie Hubin.

 

FD

Hoberg

Hooberg(h)s, Hooiberg, Hooy-, Ho(o)yberg(h)s, Ho(o)ij-, Hoybergen, Hoeyberghs, Oberg(e), van Hauberg: 1. PlN Ho(ge)berg in Reet (A) (ROEL. 1942), Zulzeke (OV), Hoberg inBakel (NB), een heuvel in Zon (NB), Hooiberg in Oostmalle (A). Vgl. D. FN Heuberg. Hooiberg zal wel vaak een herinterpretatie zijn van Hoberg. 1275 au viveret de le Hoiberghe, Lessen-Bos (VR i2ov°). 1238 Arnoldus de Hoberga, Mech. (OARI); 1412 Jan van Oyenberge, Aw. (ANP); 1619 Maria van Hoyenberghe = 1621 Maria Hoyenberch, Schelle; 1677 Gommer Hoijberghs, Reet (MAR.). - 2. PlN Opbergen of Obberge. 1356 van sheren weghen van Hoberghe(n); Heinrec van op Hoberch, Zaventem (PEENE1949); 1365 Jacobs van Hoberge = 1387 Jacobs van Obbergen, Bs. (OSTYN). - 3. D. FN Hoberg < PlN Hohberg (HS, BW, BEI, Silezië).

 

FD

Hoberger

Afl. van Hoberg 3.

 

FD

Hobert(us)

zie Hubert.

 

FD

Hobin

zie Hubin, Obin.

 

FD

Hobleu

Hombleu, Houbleu: Ofr. hobeleur: déserteur, vluchteling, plunderaar, rover. BN.

 

FD

Hobleu

Houbleu. Peut-être surnom: anc. fr. hobeleor, hobeleur 'fantassin chargé de désarçonner les cavaliers', 'fuyard, pillard' [FD] ; ou bien var. de Hombleu.

 

JG

Hobo

zie Hubaut.

 

FD

Hobohm

Ndd. vorm van D. Ho(c)hbaum, Ndl. Hoogboom. Naar de woonplaats.

 

FD

Hoboken, van

PlN Hoboken (A). 1280 Johannes de Hoboken; 1329 Andries van Hoboken, Aw. (CLEMEUR).

 

FD

Hobscheid

Hobschette, Hopchet, Obchet(te), -itte: PlN Hobscheid (GH). 1261 Warniers de Hopesseit, GH (CCL); 1565 Thys van Hapschet, Eupen (EBB 145)-

 

FD

Hobus(ch)

Hoebus, van Ho(e)bost, van Obost, Obus: PlN Hobos(ch): hoog bos (VB), Velzeke (OV),Tielt (WV). Ook Hoebuschvijver in Dentergem (DF VI). 1237 Sigerus dictus Hobosch, Zwij veke (GN); 1247 domini Hobost, Merchtem (PEENE 1949); 1295 Gerardi de Hoebosch, Velzeke (TVR 11,268); 1311 Wouter Hoebosch, Mech. (JOOSEN); 1396 Allijse vanden Obbossche, Velzeke (DE B.); 1398 Willaume Obesch = Willem van Hoebussche= Willem van Obusch, Aarsele; 1398 Jan van Hoebussche, Tielt (DEBR. 1970).

 

FD

Hoc

Hoch- art ,-e; Hock- -e, -s. V. HAD (Hak).

 

EV

Hoc

Hock, Hocke, Hocq, au génitif: Hocks, Hockx. 1559 «Poulet Hocq» BourgNamur, 1600 «maistre Art Hocq» BourgDinant = 1607 «Art Hock» Namur = (?) 1608 «Art Hockt» Liège, 1632 «Marguerite Hoc», 1644 «Charles Hocq» BourgNamur, 1676 «lavesve Henry Hocq» RuageAth; de multiples ori­gines sont possibles: moy. fr. hoc 'crochet', pic. (Mons) hoque 'morceau', moy. néerl. hokke 'tas' (d'où des toponymes), cf. FEW 16, 218-220.

 

JG

Hoc

zie Hock(e).

 

FD

Hoccart

zie Hocquard.

 

FD

Hocedez

cf. Hochedez.

 

JG

Hocedez

Hochede(z), Hoscedé(z), Hossedez, Hosdé, -ez, -ey, -ay, Auchedé, Augedé, -et, -ez, Hauchedez, Haugedé: Fr. hoche dé: die de dobbelstenen schudt. BN voor een dobbelaar. Vgl. D. Schûttenwiirfel. 1303 Celien Zwingheterninx, Bg. (VERKEST); 1244 Tumas Hocedé (HERB.); 1479 Robert Hoche dé, Chauny (MORLET). -Lit.: F. DEBRABANDERE, Hosdey en Hospied. LG 1982,109-111.

 

FD

Hocepied

(de) Hochepied, Hos(se)pied, Houspie, Hauspie, Hauspy(e): 1. Fr. hoche pied. BN voor iemand die de voeten schudt, slingert. Vgl. 1378 Nées Lotervoets, Ktr.; 1398 Jehan Slinghervoet, Dottenijs (DEBR. 1970); D. Schudevoys, d.i. Schuddevoet (DITTMAIER 89). 1597 Jan Hochepiet, Waasten (DUV.). - 2. Haussepied: die de voet optilt; of Ofr. haussepié: instrument om eenkruisboog met de voet aan te spannen. Ofr. halcer: Fr. hausser, ne e. Odo Alcepied (ASB); 1126 Colard de Halcipede = de Halcipedibus; 1123 Isembard de Holcipedibus = I. de Hochipede; 1306 Jean de Hochepied, Kamerijk (LE CARPENTIER, Histoire de Cambray, 691-5). De vbb. met het vz. de wij zen evenwel op een PlN.

 

FD

Hocepied

cf. Hochepied.

 

JG

Hocevar

Variant van Kocevar, Sloveens voor de bewoner van de streek rond Kocevje (PDB).

 

FD

Hoch

Hochs: D. BN. Vgl. De Hoog.

 

FD

Hochart

1820 «Hochard, -art» Pas-de-Calais; surnom: celui qui hoche (secoue), par ex. les dés (cf. Hochedez), mais aussi sens spécial FEW 16, 232a; cf. aussi Hoquart.

 

JG

Hochart

-ard, Hossa(e)rt, Hauchard, -art, Houchard, Houchau: Afl. van Ofr. hochier: schudden. BN. 1573 Jan Hochaert=Jan Hossaert, Stene F V (VERGR. 1972,214-5).

 

FD

Hochberg(er)

PlN Hochberg (BW, BEI).

 

FD

Hoche

BN < Fr. hocher: schudden. Vgl. Hutse, Hochart. 1351 Lambiers Hoches, Luik (SLLIV).

 

FD

Hoche

w. (Liège) Hotche. 1437 «Pirar Hoche, manan à Chacour» CartCiney; sans doute surnom: w. liég. hotche 'cosse (de pois, de fèves)' [la proposition de Dauzat 329: de l'anc. fr. hochier 'hocher, secouer', ne convient pas pour le liég. où la forme de ce verbe est hossi]. Cf. aussi Hoge.

 

JG

Hochecorne

Hauchecorne: Fr. Hoche corne: die de hoorn beweegt, blaast. 1290 Heroul  Hocecorne, St-Q.(MORLET).

 

FD

Hochedé

-dez, zie Hocedez.

 

FD

Hochedez

Hocedez. NF fréquent en 1820 dans le Pas-de-Calais (et dès 1244 «Tumas Hocedé»), avec les var. Auchedé, Augedé, -et, -ez, Hauchedez; on peut donc hésiter entre hoche (= secoue) et hausse (= soulève) dé, comme surnom de joueur de dés, cf. aussi Hosdey. - Bibliogr. : Fr. Debrabandere, Hos-dey en Hospied, dans De Leiegouw 24, 1982, 109-111.

 

JG

Hochedez

V. Hosdez.

 

EV

Hocheit

cf. Hochet.

 

JG

Hochepied

Hocepied, sans doute aussi Hauspie [= -ié?]. Surnom: en picard, on peut, comme pour Hochedez, hésiter entre hocher (= secouer) et hausser, d'autant plus qu'existait en anc. fr. haussepié 'marchepied; instrument pour tendre avec le pied les grosses arbalètes'.

-   Bibliogr. :   Fr.   Debrabandere,  Hosdey en Hospied, dans De Leiegouw 24, 1982,  109-111.

 

JG

Hochepied

V. Hausse-pied.

 

EV

Hochepied, (de)

zie Hocepied.

 

FD

Hochet

Hocheit. 1256 «Hochés ses frères» CartOrval, 1265 «Jehan Hoces et Jakemes ses frères», 1294 «Hoches [= -et] d'Année» CensNamur, 1337 «Johans Hoches», 1351 «Lamber Hochet de pont d'Ilhe» FiefsLiège, 1365 «Jak. Hochet manouvrier» TailleMons, 1545 «Franchois Hoc(h)et» Ladeuze; p.-ê. w. liég. hotchèt 'petite masse arrondie', d'où 'boulet de menue houille pétrie avec de la glaise' FEW 16, 220a, surnom d'un homme trapu. - Toutefois, d'une part dans les men­tions du 13e s. «Hoches» paraît être un pré­nom et d'autre part «hoches» est aussi attes­té à Liège, en 1330, comme le nom d'un jeu de hasard, le terme corresp. alors à fr. ho­chet.

Forme fém. : 1517 «Jehan Hochette» Bourg-Namur.

 

JG

Hochhaus(er)

-häuser, -heiser, Hohaus, Hoheiser, Hoheisel: D. PlN Hochhaus(en) (BEI, NRW, BW). Vgl. Hooghuys. 1299 Gerhardus de Alta Domo, Mainz(BRECH.).

 

FD

Hochmont

PlN Ho(o)gmont in Tg. (NR).

 

FD

Hochmuth

Hogmout: D. Hochmut had oorspr. een positieve bet.: hoge, edele gezindheid; later: hoogmoed, trots, overmoed. BN.

 

FD

Hochs

zie Hoch.

 

FD

Hochschuler

BN voor student aan een hogeschool, een scholaster. Vgl. Scholiers, Escolas.

 

FD

Hochstein

-steyn, Hoogesteyn, -steijn, Hoogsteyn(s), -steijns, -stijn(s),

-styn(s): PlN Hoge Steen, b.v. in Kortemark en Kachtem (WV). D. Hochstein (RP, NRW, BEI).

 

FD

Hochstenbach

-bag, Hockstenbach, Hochtenbach: PlNHôchstenbach(RP).

 

FD

Hochstras

-strass(er): PlN Hochstrafie: hoge straat.

 

FD

Hocht, van

1. PlN Hogt in Lanaken (L) (ZLP). 1283 Ouen van Hogte, L (OGO). Zie ook Van der Hoeght. - 2. Zie Van Haecht.

 

FD

Hock(e)

cf. Hoc.

 

JG

Hock(e)

Hokke, Hoc, Hocq(ue), Hoque, Houke, Hocks, Ho(ck)x, Hou(k)x, Houck(x), Hoek(s), Hoe(k)x, Hoecks, Hoeck(x), Hou(c)que: 1. Patr. Hocke < Hucco, bakervorm van een hug-naam, zoals Hugo, Hugebert. 1411 Willem Ocke, Aw. (ANP). -

2. Zie Houck(e). - 3. Hock(e), Hokke, Hoc, Hoque,

Hocq(ue)evtl. = Hoke.

 

FD

Hock, van den

zie van den Hoeke.

 

FD

Hockaert

zie Hocquard.

 

FD

Hockay

Hocké, zie Hocquet.

 

FD

Hockay

Nom d'origine: Hockai, w. so Hokê, à Francorchamps (arr. Verviers).

 

JG

Hocké

Hocquet, -é, Hoquet, Houquet. 1286 «Gillains li fms Hoket» CartLessines, 1296 «Jehan Hoquet» TailleParis, 1365 «Obiert Hoket manouvrier» [à rapprocher p.-ê. de 1365 «Jak. Hochet manouvrier»] TailleMons, 1395-96 «Jehans Hockéz» ComptesMons : soit surnom: w. (Condroz) tiokèt 'petit tas' FEW 16, 220a, aussi toponyme: ainsi Hoc­quet, à La Louvière (Ht) et à Tubize (BrW), soit dans un des sens de l'anc. fr, hoquet 'heurt, secousse; chicane, obstacle; surprise, piège', soit encore de rouchi hocquet 'quantité de fil en écheveaux propre au tissage, réunis en paquets de quatre livres' (Hécart 250). C/ aussi Hoc(k),

 

JG

Hockemuler

Adaptatie van D. Hochmuller: molenaar op een hoge molen.

 

FD

Hockerhout, van

zie van Ockerhout.

 

FD

Hockers

-ertz: 1. D. BerN Hocker, Hö(c)ker, Hockner: kramer, venter, kleinhandelaar. - 2. Zie Ockers.

 

FD

Hocking

Hockins: Patr. Afl. van Hocke 1.

 

FD

Hockman

zie Hoekman(s).

 

FD

Hockstenbach

zie Hochstenbach.

 

FD

Hockx

Hocks, Hocq(ue), zie Hocke.

 

FD

Hocq

cf. Hoc.

 

JG

Hocquard

Ho(c)quart, Hoccart, Hockaert: 1. Patr. Germ. VN Hughard. D. Huckart (BRECH.). - 2. Afl. van Ofr. hoc: ha(a)k, houweel?

 

FD

Hocquemghem

Proven. Okegem (Loc).

 

EV

Hocquenois

Proven. Hoquenne (Dép. Frasnes-lez-Buissenal), avec suff. d'orig. N° 211.

 

EV

Hocquet

cf. Hocké.

 

JG

Hocquet

-ette, -ez, -é, Hoquet, -ez, Houquet, -es, Hockett, -é, -ay, Hoket, Ocquet, Ocket: 1. BN Ofr. hoquet: schok, stoot; twist, valstrik; haak; kapmantel. 1275 Gillon Hoket, Vloesberg (VR

521-°); 1384 Colart Hocquet, Laon (MORLET); 1392

Maigne Hocquette, Dk. (RAK, SR F>8). - 2. Patr. Dim. van Germ. bakernaam Hucco (zie Hocke) of Occo < Odger (REDIN103). 1681 Jacobus Ocket, Lo (CRAEYE).

 

FD

Hocquin

Hokin. Peut-être nom d'origine: Hocquin, à Barvaux-en-Condroz (Nr).

 

JG

Hocquinghem

PlN Hocquinghen (PdC) en oude naam van St-Léonard (PdC). 1248 Hugo de Hokinguehem, PdC (DF VI).

 

FD

Hod(d)elet

Patr. Dim. van Germ. aud-naam, zoals ook Houdet = Oudet. Of van een hild-naam. 1265 Oudart Houdelart (MORLET).

 

FD

Hodchamps

Hodechamps, Hotchamps, Hot-techamps. 1474 «Alardus de Hottechamps» PrincipLiège, 1524 «Johan de Hodchan» DénStavelotMy, «Henry de Hodechamp», 1543 «Johan de Hotchamps» CoutStavelot, 1709 «Jean le Jeune dit Hodchamps» La Gleize; nom d'origine: Hotchamps, w. fa1-tchamp, à Louveigné (Lg).

 

JG

Hodchamps,

zie Hotchamps.

 

FD

Hoddaer

zie Odaert.

 

FD

Hodé

1341 «Jacquemyn Hodeit» Givet; à Liège, à condition que le ô soit long, pourrait être w. hôder 'échauder', mais la graphie Hodé, à date ancienne pour le participe passé, serait étonnante. Dauzat 329 explique ce NF par moy. fr. hodé 'fatigué' (représenté aussi en I Wallonie), cf. FEW 16, 216b.

 

JG

Hodé

Mfr. hodé: moe, vermoeid. BN (DNF). 1341 Jaquemin Hodeit, Chooz (ASM II).

 

FD

Hodeige

1400 «Johans de Hodeige»GuillLiège, I 1494 «Daneal de Hodege» Boninne, 1496 I «Wery de Hodeige» BourgNamur, 1687 I «Charles de Hodaige (...) chanoine» Fosses- I la-Ville; nom d'origine: Hodeige, w. hodèdje (Lg).

 

JG

Hodeige

Hodège: PlN (LU). 1322 Watir de Hodege; 1340 Johans Hodege, Luik (SLL III).

 

FD

Hodenhoven, van

zie van (den) Oudenhoven.

 

FD

Hodge(s)

Hodgson: Patr. E. Hodge, roepnaam voor Roger (REANEY).

 

FD

Hodia(u)mont

PlN Hodiaumont in Thimister (LU). 1715 J. A. de Hodiamont Limburgensis (MUL VII).

 

FD

Hodiamont

Nom d'origine: Hodiaumont, w. I hodjômôt, 1545 «Hodiamont» (BTD 65,82), I à Thimister (Lg).

 

JG

Hodiamont

Proven. Hodimont (Loc.).

 

EV

Hodimont

PlN(LU).

 

FD

Hodin

Zie Audin.

 

FD

Hodister

1566 «Johan de Hodister» Coût- I Stavelot, 1765 «Jean Hodister», 1780 «Jean I Audister» NPLouette; nom d'origine: Hodis- I ter, w. houdistè (Lx).

 

JG

Hodister

Hoedister, Audistère: PlN Hodister (LX). 1285 Gerars de Hodister, Champion (ASH).

 

FD

Hodister

Proven. Los. établissement du sieur Hodier". N° 245.

 

EV

Hodmon

zie Houdmont.

 

FD

Hodru

1. Proven. Hodri(mont) (Dép. Jamioulx). — 2. V. HAD.

 

EV

Hodum

V. HAD.

 

EV

Hody

Houdy. 1641 «Nicolas Hody» Bourg- I Namur, 1707 «Mathieu le Prévost dit Hody» I La Gleize ; nom d'origine : Hody, w. hôdi(l$).

 

JG

Hody

Houdy: PlN (LU).

 

FD

Hody

Proven. Loc.

 

EV

Hodzelmans

D. FN Hutzelmann. Vgl. Hutzelbeck: bakker van Hutzelbrot, brood met gedroogde vruchten (BRECH.).

 

FD

Hoé

zie Houet.

 

FD

Hoe-

-baer, -ban(c)x, -ben; Hoe-b(e)r- -echts, -eghs. V. HAD (Ha).

 

EV

Hoe-

-beeck, -beke. Proven. Hoelbeek (Loc.) et Hoelbeke (Dép. Renaix).

 

EV

Hoe-

-drée. V. Hourez.

 

EV

Hoe, (de)

zie Hoge, Dehoux.

 

FD

Hoe, van

zie van der Hoeden.

 

FD

Hoeb-

Cf. Houb-, Hub- (oe est une graphie germ. pour la voyelle ou); thème anthropon. néerl. tiré de germ. hug-berht; cf. aussi  Hob(be).

Formes pleines: Hoebrecht, Hoebreck, Hoebreeck, au génitif: Hoeberechts, Hoebereghs, Hoeberechts, Hoebrects, Hoebreghs, Hoebreghts, Hoebregs, Hoebregts. » Avec suffixe -ard: Hoebaer, cf. Houbar(t). « Avec -en de génitif germ. : Hoeben.

 

JG

Hoebaer(s)

zie Hubert.

 

FD

Hoeban(c)x

-(c)kx, Houbanckx, Hoebank: Reïnterpretatie van Hoebampts. PlN Hoebampt: hoge beemd. 1501 Willem Hoebamps = 1526 Hoebanx, Ht. (GESSLER).

 

FD

Hoebanckx

Hoebanx. Pour Carnoy 296, hoge banc 'haute cour (de justice)', membre (ou greffier) de cette cour [ce qui est douteux]; plutôt réinterprétation de Hoebampts, du topon. Hoebampt (= hoge beemd 'haut pré'), c/ 1501 «Willem Hoebamps» = 1526 «Hoe­banx» Hasselt [FD].

 

JG

Hoebaux

zie Hubau(t).

 

FD

Hoebee

zie Hobé.

 

FD

Hoebeke

Hoebeeck. Nom d'origine: Hoebeke (= hoge beek 'haute rivière').

 

JG

Hoebeke, (van)

(van) Hoebee(c)k, Hoebe(c)k, Hoebecke, Oebbeke, Hoebecq, Hobeck, Hubeek: PlN Hoebeke: hoge beek. 1305 Henri de le Hoebeke, Tielt (DEBR. 1971); 1360 Roel van der Hoebeke, Dentergem (DE VI); 1403 van Lijsbetten Oebeke, Ktr. (DEBR. 1958).

 

FD

Hoeben

cf. Hoeb-.

 

JG

Hoeben

zie Hubin.

 

FD

Hoeberechts

-eghs, Hoebergs, zie Hubrecht(s).

 

FD

Hoeberg(h)en, van

PlN Hoeberg(en): hoge berg(en). Zie Hoberg. 1536 Michael van Hooberghen, Lubbeek-Lv. (CALUW. 2000).

 

FD

Hoebers

Paraît être une forme altérée ou hybride; le NF haut-ail. Huber < lat. médiéval hubarius 'exploitant d'une ferme' + -s de génitif ne convient pas à la phonétique du moy. néerl.

 

JG

Hoebers

zie Hubert.

 

FD

Hoebink

zie Hubin.

 

FD

Hoeboer

PlN Obourg (H)?

 

FD

Hoebost, van

zie Hobus(ch).

 

FD

Hoebrecht(s)

-eck(x), -eg(h)(t)s, -ichts, -ects, -eeck, zie Hubrecht(s).

 

FD

Hoebrechts

etc., cf. Hoeb-.

 

JG

Hoebroe(c)k, van

-bro(u)ck, van Hoobrouck, -broucq, van Houbroeck, van Haubroeck, Hubrouck, Huybroeckx: PlN Hobroek: hoog rnoeras, in Maarke-Kerkem (OV), Hoebroek in Ezemaal (VB). 1337 Margareta de Hobroech, Neerlinter; 1347 Bellen van Hoecbroec, Ezemaal; 1347 Goert van Hoebroec (C.BAERT); 1545 Merten van Huybroeck, Oud-Aw. (AP).

 

FD

Hoebus

zie Hobus(ch).

 

FD

Hoeck

Hoeke. Nom d'origine : Hoek(e), fréquent en toponymie, cf. Van (den) Hoeck.

 

JG

Hoeck(e), van (den)

zie van (den) Hoek(e).

 

FD

Hoeck(x)

Hoecks, zie de Houck(e).

 

FD

Hoeck(x)

V. HAD (Hak).

 

EV

Hoeckman

cf. Hoekman.

 

JG

Hoeckman

zie Hoekman(s).

 

FD

Hoecq, van den

zie van (den) Hoek(e).

 

FD

Hoed

Hoede- -ma(c)ker(s), -maekers.Profess. ,,Chapeau, Chape­lier". N08 130, 131, 159.

 

EV

Hoed

Hoedt, Hoet. 1220 «Arnoldus Hoet» ChartesFlandre, 1577 «Peter Hoet d'Anvers» BourgLiège; surnom: moy. néerl. hoel 'cha­peau; couronne (de fleurs)'.

 

JG

Hoed, (den)

(de) Hoet, D'Hoe(t), D'Hoedt, Hoedt(s): BN naar het hoofddeksel of BerBN voor de hoedenmaker. BN naar het uithangbord is vaak niet te onderscheiden van de BerBN. E. Hat, Fr. Chapeau. 1220 Arnoldus Hoet (LEYS1951); 1382 Heynric de Hoet, Izg. (DEBR. 1970). Zie ook Hoeken.

 

FD

Hoed, van

zie van Hout.

 

FD

Hoedaert

cf. Houdart.

 

JG

Hoedaert

zie Odaert.

 

FD

Hoedekie

zie Houtekiet.

 

FD

Hoedema(e)ker(s)

Hoemae(c)ker, Hoemacker, Hoeymakers, Heutmekers: BerN van de hoedenmaker. 1294 Jan de Hoedemakere, Cent (CG); 1307 Elisabeth Hoedemakers, Aw. (V.GOKP 1949)-

 

FD

Hoedemaker

Hoemacker, au génitif: Hoedemaekers, -akers, Hoeymakers. Nom de mé­tier: néerl. hoedenmaker 'chapelier'.

 

JG

Hoeden, van der

van Hoe, van Hoo, van Hou: Van den Hoede. Huisnaam Ten Hoede: in de Hoed. 1398 Diederic vanden Hoede, Ip. (BEELE).

 

FD

Hoedenaeken, (van)

zie Oudenaeken.

 

FD

Hoedenaghe(n), van

zie van Oudenhaege.

 

FD

Hoeders

sans doute aussi Hoeters. Avec -s de génitif, moy. néerl. hoeder 'surveillant, gar­dien'.

 

JG

Hoeders

zie Oeter(s).

 

FD

Hoedister

zie Hodister.

 

FD

Hoedonck, van der

zie (van) Hooydonck.

 

FD

Hoedt

cf. Hoed.

 

JG

Hoedt(s)

zie (den) Hoed.

 

FD

Hoef-

-kens, -mans. V. Hoeve.

 

EV

Hoef(f), van der

zie van der Hoeve(n).

 

FD

Hoef(s)

Hoes: BN. Var. en gen. van Hooft. 1398 Mayc Hoefts, Hanekin Hoeft, Wg. (DEBR. 1970). Hoes < Hoefs door zss.fs/s (VS1983,59).

 

FD

Hoef, (de)

Houf : Var. van Van (den) Hoef? BerBN van de hoefsmid. Adaptatie van De Hove? Zie ook Hoefs.

 

FD

Hoef, van (den)

zie van (den) Hove(n).

 

FD

Hoefakker

PlN, b.v. Hofakker in Dentergem, Koolskamp, Meulebeke, Pittem en Wingene (DF VI).

 

FD

Hoeffler

Hoeffel(man), Höfel(mann): 1. D. FN Höfler < PlN Hof: hof, hoeve. Höôfelmann zoals Hoflmeier: boer op een hoeve. - 2. Afl. van Ndd. Hôvel, Hôfel: heuvel.

 

FD

Hoefflijn

1. Adaptatie van D. Hoflin. D. FN Hofle(in), dim. van PlN Hof. - 2. Uit Houplines, met pl-, fl-wisseling.  Zie Houfflin.

 

FD

Hoefkens

Hofkens, Hufkens. Diminutif en -ken (au génitif) de moy. néerl. hoef 'ferme'.

 

JG

Hoeflaken, van

zie Hoflack.

 

FD

Hoefman

cf. Hoffman.

 

JG

Hoefman(s)

Hoofman(s), Hofman(s), -mann, Hoffeman(n), de Hoffmann, Hoffman(n)(s), Hofment, Offman: 1. Afl. van Van Hoof, Van der Hoeven, Van den Hove. 1422-50 Claes op die Hove = Claes Hoefman, Zonhoven (MNT 326).-2. BerN: dienstman, hofdienaar, landbouwer, boer, tuinman, hofmeester. 1378 van Janne Hoofmanne, Dend. (OSD); 1439 Willemme geheeten Hofman, Dilbeek (OSTYN); 1589 Gillis Hoffman = 1602 Gilles Hooffmans, Aarts. (MAR.).

 

FD

Hoefnagel

Houvenaghel, au génitif: Hoefnagels. 1284 «Jakeme Hovenagle», 1285 «Thumas Hoefnaghel», 1508 «Jak. Hoevenaghel» Ypres; moy. néerl. hoef + naghel 'clou', surnom de maréchal-ferrant, néerl. hoefsmid [FD]. Comp. Suffrongelle (BTD 25, 84-85).

 

JG

Hoefnagel(s)

-naegels, Hoevena(e)g(h)el, Houvena(e)g(h)el, Houwena(e)ghel: BerBN van de hoefsmid. 1379 Hufnagel faber (SCHWARZ 1957.149)-12.68 Johannes Hoefnagel, Ip. (BEELE); 1359 Lamsin Hoevenaghel, Niepkerke (JAM.).

 

FD

Hoefs

Hoes (par assimilation fs > s). Probabl. génitif de Hooft, cf. 1398 «Maye Hoefts» Waregem [FD].

 

JG

Hoefs, van

zie van (den) Hove(n).

 

FD

Hoefsloot

PlN bij Berkhout (NH).

 

FD

Hoefsmit

BerN van de hoefsmid.

 

FD

Hoeft, van der

zie van der Hoeght.

 

FD

Hoegaer(t)s

-ars, zie Hugaerts.

 

FD

Hoegaerden,van

-ga(a)rden,van Hougardine: PlN Hoegaarden (VB). 1321 Godefridus de Hogarden; 1383 Goert van Hougarden, Tn. (C. BAERT).

 

FD

Hoegaerts

Hugaerts. Nom issu de l'anthrop. germ. hugi-hard ou bien dérivé en -a(e)rd d'un autre anthrop. germ. en hugi- comme hugi-behrt > Hubrecht, Hubert [FD]; cf. aussi Hug-, Hugard.

 

JG

Hoegee, va

Door verkeerde uitspraak aïs lange e van Van Hoege. 1(...)4 Willem Claassen van Hoege, Honswijk-Vianen (zoon van) Nicolaes Hooge, Recklinghausen (PDB).

 

FD

Hoegen

zie Hugo.

 

FD

Hoegen, van

zie van den Hoogen.

 

FD

Hoegen, von

zie von Hôgen.

 

FD

Hoeghenae

zie Ongena.

 

FD

Hoeght, van der

van der Hoeft, van Heugten, van Hoog(h)ten, van Hoften, Verhogt, Verhocht, Ver(h)oft, Verheugd, Verhuyght, Verhuyt, Verhuyck: PlN Mnl. hogede, hoochte, hocht, hucht: hoogte (MOERMAN). 1450 vander Huegden; 1463 van Nijsken Verhoecht; 1481 van Henricke vander Hoeghden, Kh. (DEKEYSER); 1543 Hendrik van Hoochten, Bûhl; 1567 Robrecht van der Huecht, Bs.-Aw. (AP); 1676 Henricus Verheught, Cent (VS 1992.305).

 

FD

Hoehn(e)

Hohn(ke), Höhne(l), Hönen, Hönes: Patr. D. korte vorm van VN Johann; of oude VN Hô(h)n < Germ.Huno(BRECH.).

 

FD

Hoek

zie de Houck(e).

 

FD

Hoek(e), van (den)

van (den) Hoeck(e), van der Hoek, van den Hoecq, van (den) Houck(e), van den Hoek, Verhoeke, van Mouche, van Ouche.van den Ouc, van Nouque, Hoe(c)k, Houck(e), Hou(c)que: PlN Hoek in Cent (TW), Hoek (Z), Hoeke (WV): 1252 tenHouke (DF). Of een van de talrijke Hoek-toponiemen. 1279 Henricum de Hoeke, Ktr. (DEBR. 1980); 1382 Hannekin van den Houke, Gullegem (DEBR. 1970); 1417 Heinric van den Hoecke opte béret ende opt goet ten Hoecke, Lillo(ROEL.l95i,23).

 

FD

Hoeken

1. Hoedeken, dim. van Hoed. BN of BerBN. Zie Hoed, Hoeykens. 1281 Gosuinus Hoedekin, Desselgem (HAES.). - 2. Mnl. hoekijn: bokje van schaap of geit. BN. Vgl. De Houck(e). 1281 Gerardus Houkin, Wortegem; 1227 Gosuinus Hoekin, Cent (HAES.).

 

FD

Hoekman

Hoeckman. Dérivé en -man de Van (den) Hoeck.

 

JG

Hoekman(s)

Ho(e)ckman, Houcmant: Afl. van Van (den) Hoeck(e). 1301-10 Willem f. Lammins Hoekemans, Maldegem (CG); 1396 Pieter Hoecman, Ronse (DE B.).

 

FD

Hoekmeyer

Meier op een plaats genaamd de Hoek. Vgl. D. Eckmeier.

 

FD

Hoeks

Hoekx, zie de Houck(e).

 

FD

Hoeks, van

PlN Hoeks in Dudzele, Houtave, Klemskerke, Zandvoorde (DF VI). Of var. van Van Hoek.

 

FD

Hoekstra

Friese all. van PlN Hoek.

 

FD

Hoël(le)

Hoel(le), zie Hauweel.

 

FD

Hoelbeek(x)

PlN Hoelbeek (L). ±1300 Gilis van Hoelbeke, L (OGO); 1612 Jan Hoelbeex schepen tôt Hoelbeek (SCHOE.).

 

FD

Hoele, van

zie van den Hole.

 

FD

Hoelebrandt

zie Oelbrandt.

 

FD

Hoelen

zie Olen(s).

 

FD

Hoeltgen

zie Holtgen.

 

FD

Hoelvoet

zie Holvoet.

 

FD

Hoemacker

cf. Hoedemaker(s).

 

JG

Hoemae(c)ker

Hoemacker, zie Hoedemaekers.

 

FD

Hoeman

zie Hoetmans.

 

FD

Hoen

au génitif: Hoens; Hoenen,   Hounen. 1289 «Fense Hoene» DettesYpres, 1572 «Anne Hoens» BourgNamur, 1581 «Amult Hoen de Honsbrouck » BourgLiège ; nom issu de l'anthrop. germ. Huno.

 

JG

Hoen

Hoën, Ho(e)ns, Huens, Ons, Oen: 1. BN naar het hoen, de kip. Wellicht voor een 'dwaas kuiken'. Vgl. Kiekens. 1281 Ringoet Hoen, Temse (HAES.). - 2. Patr. Germ. VN Huno (zie Honin). 1280 Petrus Hone, Ip. (BEELE); 1374 Jan Huyn van Anxtelrode =Jan Jans Hunen soen=Johannis Huyne, Bs.; 1374 R. Huyn = Reinart Hune, Bs. (IAB11-12); 1375 Herman Hoen, Mtr.; 1375 Reynart Vos Huyne = Reinaert Hune, Valkenburg (IAB 457,489); 1403 Willem Hoene, Aw. (ANP).

 

FD

Hoen-

-s, -ings, -raet. V. HAD (Han).

 

EV

Hoenacker(e), van

zie van Hoonacker.

 

FD

Hoendermans

BerN van de pluimveehouder of poelier. 1325 Henricus dictus Hoenreman, Mech. (OATIII); 1378 item Hoendermanne, Dend. (OSD).

 

FD

Hoendermis

Hoedermarkt (HUIZINGA)? Of uit Hoendermans?

 

FD

21:11 Écrit par Johan Viroux | Lien permanent | Commentaires (0) |  Facebook |

Les commentaires sont fermés.