13/10/2012

G-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

Godaer(t)

-ar(d), -a(rt), zie Goddaer(t).

 

FD

Godait

cf. God-.

 

JG

Godal(l)ier

Godelie(r), -iez, Gonderlier, Goddeliere, Godelière, Godailliez, Goudaill(i)er, Goudali(er), -iez, Goudaillé, Goudaill(i)ez, Goudelis, Goedeljee: Ofr. go(u)dalier < Mnl. goedale: goed bier. BerN van de brouwer van goed, sterk bier. 1296 Maroie li Goudalière, 1300 Jehans li Goudaliers, Dk. (TdT); 1370 Pieter Goddalier, Ktr. (V i4v°).

 

FD

Godalier

Goudalier, Goudaillier. 1265 «Jehans li Goudaliers» CensMons, 1295 «Mikiuls li

Goudaliers» ComptesMons, 1302 «Rasson le Goudalier» LoiTournai, 1310-11 «Prouvost goudalier» ComptesMons ; nom de métier (ou surnom): anc. fr. godalier 'brasseur, véri­ficateur des bières; buveur de bière' FEW 15/1, 12b.

i Formes fém. : 1272 «Beatris li Goudaliere» DettesYpres;  1309-10 «dame  Emmelos  li Goudaleresse» ComptesMons.

 

JG

Godau(x)

zie Goddoud.

 

FD

Godbert

zie Gobert.

 

FD

Godbil

Godbille, w. (Warnant-Dreye) God'bil. 17e s. «Go(u)bille» Villers-le-Bouillet [les descendants sont des Godbille]; le rattache­ment à Godebert fait difficulté pour le thème (cf. Gobert, avec chute de d) et pour le suffixe ; p.-ê., avec épenthèse de d (par bienséance?), une var. de Goubille.

 

JG

Godbille

Godbil(s), Godtbil, Gadbil, Godbolt, Godbuls, Goubille: BN ontleend aan het balspel. Gode bille: goede bal. 1215 Petrus dictus Godebille, St-Q. (MORLET); ±1500 Jeanne Godbille, Landrecies (Midd. 1964,295); 1511 Nicolai Ghoubille, Camerac. dyoc. (MULIII).

 

FD

Godbolt

Godbuls, Goubout: 1. Patr. Germ. VN gud-balth 'god-moedig': Godeboldus (MORLET I). Ndl. Godeboud. Zie ook Gobau. 1349 Philippus dictus Godbout, Bs. (PEENE1949). - 2. Zie Godbille.

 

FD

Godchaux

zie Godechal.

 

FD

Godchoul

zie Godechoul.

 

FD

Godd-

cf. God-.

 

JG

Goddaer(t)

-ard, -art, Godaer(t), -ar(d), -a(t), Godehardt, Gotthard(t), Godert, Gaudart, Go(d)ar(t), Goard, Couard, -a(t), Coudard, -a(e)r, Goedart, -ert, Goedhart, Goethaert, Goutard, Goya(e)rts, Goija(e)rts, Jodard, Jouda(rt), Jottard:  1. Patr. Germ. VN gud-hard 'god-sterk': Godardus (GN). 1375 Michiel Goddaerd = 1378 M. Goddaer, Ip. (BEELE); 1433 Heinin Goeyert soen = 1435 Heinen Goyaert, Oirschot (MNT123); 1477 Goert van Cauwelil = 1478 Godert van Cauwelille, Ht. (TROCH); 1455 Goert van Sproelant = 1470

Goyert van Sprolant, Tg. (IOT). - 2. Ook afl. van of verwarring met Godevaard; vgl. Goorts. 146 e. Godart dit Godefroid de Hauxeler; Godefroid dit Gothard de Ketteler, Luik (BODY); 1281 Goerd dictus Godevard de Laethem, Meldert (MNT 123); 1443 Godefridus Godevaert = 1449 G. Goyarts.LU (MUL I). Zie ook Goire.

 

FD

Godde

zie God.

 

FD

Goddé

Probabl. hypocor. d'un anthrop. germ. en

gud-, ainsi Godefroid [FD].

 

JG

Goddé

zie Godet.

 

FD

Godde(e)ris

zie Goderis.

 

FD

Goddeau

zie Goddoud.

 

FD

Goddef(r)oy

zie Godefridi(s).

 

FD

Goddefroy

cf. Godefroid.

 

JG

Goddeliere

zie Godallier.

 

FD

Goddema(e)r

zie Goemaere.

 

FD

Godden

Patr. Verbogen vorm van Godde of var. van Godin (in verdoft tôt en).

 

FD

Goddère

Godderé, Goderey, Cadré: 1. Patr. Germ. VN gud-hari 'god-leger': Godeharius (MORLET I). 1321 Henrici Godderé, Tn. (C. BAERT). - 2. Aïs we uitgaan van Godderé: Metr. Rom. vorm van Germ. VN gud-rêd 'god-raad': Godrada (MORLET I). - 3. Godderé kan evtl. spelling zijn van Mnl. uitroep: God Heren. Vgl. Goderis 2, Godhair(t).

 

FD

Godderi(e)

zie Goederickx.

 

FD

Godderie

Godderis, -eeris, Goderis, Godrie, Godry. 1444 «Colart Godrie» AidesNamur, 1450 «Anthonne Goderie» Baudour, cf. aussi 1454 «Godrister» (topon.) Stembert; probabl. nom issu de l'anthrop. germ. gud-rik-; toute­fois, pour certains de ces NF comme Godrie et Godry, plutôt surnom, d'anc. fr. goderie 'moquerie, plaisanterie' Gdf 4, 300 [MH].

 

JG

Goddet

zie Godet.

 

FD

Goddevriendt

-vrint, -vrind, zie Godefrin.

 

FD

Goddeyne

zie Delgaudenne.

 

FD

Goddi

zie Godier.

 

FD

Goddin(g)

-yn, zie Godin.

 

FD

Godding

Goding. 17e s. «J. Godding» Graide-Daverdisse; forme germ. de God(d)in, avec suffixe -ing, indiquant l'appartenance.

 

JG

Goddoud

Godau(x), Goddeau, Godeau(x), Goudeau, Gouault: Patr. Germ. VN gud-wald 'god-macht': Gudualdus, Godaldus (MORLET I). 1296 Marges li Godaus, PdC (BOUGARD); 1376 Willekin Goddouts, Staden (SOETE).

 

FD

Goddro

Spelling voor de Fr. FN Godreau, dim. van Godier, de Germ. VN Goeder.

 

FD

Godechal

Godichal, Godichaux, Godiscal, Godechard, w. (La Gleize) Got'châr [forme non indigène], Godecharles (w. -châl interprété comme Charles); Godechoul (avec substitution de suffixe). 1096 «Godescalcus» Marbais, 1265 «Godeschal» CensNamur, 1272 «Godescalcus del Gotal» PolyptVillers, 1289 «Godescars de Parfondeville» Cens­Namur, 1294 «Ysabeaux Godescal» Tournai, 13e s. «Godschale de Winssen» Liège, 1335 «Jakemés Godescaus» Tournai, 1440 «God-discal filz Gerar Jaldus» TerreJauche, 1444 «Godiscal de Kokeroul» TerreJauche, 1449 «Francotte Godischal» AidesNamur, 1524 «Godiscal le Mede» DénStavelotMy, 1602-3 «Jean Godischaul», 1636 «Marguerite Godi-chart» TerriersNamur; ancien nom de bap­tême issu de l'anthrop. germ. gud-scalc-, cf.

Godschalck (< GodSkalk 'dieu + serviteur') ; la finale alk est devenue à, à, ô... comme dans *mahreskalk > maréchal, w. marihâ, mar­cha..., pic. maris$(i)air, la prononciation dia­lectale traditionnelle devait être w. *God(i)-châ, ô, pic. *God(i)ssau... pour l'alternance ch~s, comp. Marichal, Mariscal, Marissal [JMP]. Cf. aussi Godhair et Godessart, Godis-sart, Goditiabois, etc.

 

JG

Godechal

Godiscal, Godichal, -cel(j), God(i)chaux, Godicheau, Gaudicheau, -au(d), Godechard, Godichard, Godessart, Godesar, Godissart, Gaudis(s)art, Godecharle(s): Patr. Rom. vormen van de Germ. VN Godschalk (zie i.v.). Godecharle(s) is volksetymologisch en hypercorrect (Charles > Challes). i294Ysabeaux Godescal; 1335 Jakemés Godescaus, Dk. (TdT); 146 e. Godschale de Winssen, Luik (BODY); 1374 Godessas de Bousut; Goedscalc de Truye = Godsaert Troet, Bs. (IAB 254,324); 1425 Estiene Godissart, H (CCHt); 1450 Jean Godescalc=1455 Jean Godicha = 1457 Jean Godixha de Stavelot= 1470 Godicha de Stavelot (ASM II).

 

FD

Godechoul

Go(d)choul, Godsoul: Patr. W. afl. van Germ. god-VN. 1382 Mathy Godissoule, ThorembaisWB(AAV).

 

FD

Gödecke

Geudeker, Goettgens, Göttgens, Gottgens: Patr. Ndd. Gödeke, dim. van god-naam. 1585 GotkeSchultze,Poel(NN).

 

FD

Godeeris

zie Goderis.

 

FD

Godefr-

Godfr-. Thème tiré de Godefr(oid). * Dérivés: Godefrin, Godfrain, Godfrin, w. God'frin, Godfrind, -eind [les formes par -d peuvent être analogiques du flam. Godde-vrind, pouvant être compris 'ami de Dieu', mais sont en fait des adaptations de Godfried]. 1092 «Godefrindus» Namur, 1257 «Godefrin le Pourit» BaillNivelles, 13e s. «Godefrins fius Baudet de Nueville» DocLens, 14e s. «Godefroid dit Godefrin de Hodeige», «Go­defroid dit Godefrin le Vilain» BodyNPLiège, 1373 «Gotfrin de Corbion» CoutStavelot, 1415 «Godefrin» Alleur, 1459 «Godfrin de Bel va» CoutStavelot, 1472 «le grant God­frin» DénLaroche, 1575 «Collignon Godfrin Gérard», «Godefrain Regnoy» FrancsLux, 1580 «Nicolas Godefrin» BourgNamur, 1621 «Nicolaes Godfrin (de Sedan)» émigré en Suède, 1726 «Henry Godefroid du Monceaux, aussi appelé Godfrin» La Gleize (cf. aussi Godefroid). - « Godefrineal » (Body, 126). -Godfrine, -inné.

Godfirnon, Godfurnon (suffixe -mon). 1685 «Henri Godefrinon» BourgNamur. - Godfurneau, Godtfurneau (suffixe -ineau). - God-friaux. 1256 «Godefrial de Triviere» Chartes-Hainaut, 1368 «Godefrian [= -ou?]» BodyNP­Liège, 1553 «Vincent Godeffreau» Bourg­Namur, 1558 «Andrieu Godefreau» Jodoigne.

b Autres dérivés: 1289 «Godefrart» Cens-Namur. - ± 1350 «Godefroule» Thisnes.

 

JG

Godefridi(s)

Godfrydt, God(e)froi, -oid(t), -oit, -ois, -oy, -oij, Guffroy, Gotf roi, Gotf ryd, Deguffroy, de Cuffruy, Goedefroy, -oi, Goddef(r)oy, Godfrey, Codefroo(t), Godefrood(t), Goedef roi(d)t, -oo(t), Gaud(e)froy, Gaudefroij, Goudefroye, Gouttefroy: Patr. Lat. en Fr. vormen van de Germ. VN Godevaard; zie Govaert(s). Go(e)defroo(d) geeft de Vl. uitspr. weer van Godefroi(d). 1285 sire Godefroit capelain, Ktr. (DEBR. 1980); 1379 domini Godefridi = 1399 Godefroy le lovene, Ktr. (DEBR. 1970); 1394 Godefroot Hemery, Ip. (BEELE).

 

FD

Godefrin

Godfrin(d), -int, -ain(d), -in(n)e, Gaudfr(a)in, Goedvriend(t), -vrient, Goetvrindt, Goddevriendt, -vrint, -vrind, Goutfri(e)nd, Goutvrind: Patr. Niet noodzakelijk een vleivorm van Godefroid, Rom. vorm van Germ. VN Godevaard. Zie Godefridi(s). Blijkens de oudste vindplaats is Godefrindus veeleer door n-epenthesis te verklaren uit Godefridus. 1092 Goderfrindus (CDN126); 1356 tusschen Heine Godefrients, Bs. (Bs. (PEENE); 1375 Henricus Godefrins = Heinricus Godefriens, Tv. (BERDEN). Duidelijke vleivormen: hc e. Godefroid dit Godefrin de Hodeige; Godefroid dit Godefrin le Vilain, Luik (BODY); 1270 Goudefrins = 1293 Godefroy de Gommerey, LX (CAO).

 

FD

Godefroi

Godefroid, w. nam. Godefrwèd, Godfroid, Godefroidt, Godefroit, Godefroy, Goddefroy, Gotfroi, Godefridi (génitif latin), Godfried (forme germ.). «Godofridus» sur un triens mérovingien à Maastricht; Godefroid, w. (Verviers) Godfreû, God'frwè, mais w. (Stavelot) God'frin (traduisant l'officiel Godefroid), de l'anthrop. germ. gud-frid-; ce prénom a été popularisé au Moyen Âge dans nos régions par la renommée de Godefroid de Bouillon (11e s.), chef de la première croisade. Cf. aussi Godefr- (qui suit), Gof(f)-, Gouff-.

 

JG

Godefroimont

Reïnterpretatie van Godfrémont < Godfernon.

 

FD

Godehardt

zie Goddaer(t).

 

FD

Godelaer

Gotelaere, Godtler: Patr. Germ. VN Godalharius, Godelarius (MORLETI).

 

FD

Godelaer

Gotelaere. Nom issu de l'anthrop. germ. godal-hari > Godelarius [FD].

 

JG

Godelaine

Matronyme du thème anthropon. germ. gud-, avec suffixe germ. -lin, cf. 1280-81 «Estievenes Godelins» RegTournai, ou suffixe roman -eline > -elaine (cf. Bakelaine, Tomblaine, topon.)? On peut envisager aussi une adaptation romane du nom de la sainte flam. Godelieve > sainte Godelaine [FD] ?

 

JG

Godelaine

Metr. De Vlaamse Heilige Godelieve wordt in het Frans Sainte-Godelaine genoemd, dus eigenlijk een afl. (vgl. Gislaine). Vgl. 1482 Jehane Goudelin, Dk. (TTT).

 

FD

Godelet

Patr. Rom. dim. van Germ. god-naam.

 

FD

Godelie(r)

-ière, zie Godallier.

 

FD

Godeloffe

Goudelouf. Surnom augurai : Godlof = ail. Gottlob 'que Dieu soit loué'.

 

JG

Godeloffe

zie Gottlob.

 

FD

Godema(e)r

zie Goemaere.

 

FD

Godemont

cf. Gaudemont.

 

JG

Godenir

1. Proven. Goudinière (Dép. Mont-St-Guibert) ,,Domaine

du sieur Godin". — 2. V. GOD (§11).

 

EV

Godenir

1723 «Pierre Godinier» Auvelais; le rattachement au thème God(d)- n'est pas sûr, le suffixe anthropon. -ier étant peu fréquent, et -enier moins fréquent encore.

 

JG

Godenir

Goeddner: Patr. Germ. VN gud-in-hari; vgl. Godenardus, Godenulfus (MORLET I). D. FN Gottner. 1723 Pierre Godinier, Auvelais (HERB.).

 

FD

Godenne

1. V. Godinne. — 2. V. GOD (§11).

 

EV

Godenne

Godinne, Goudenne. 1512 «Jehan Godene» CoutStavelot, 1548 «Jenon de Go-dinnes», 1571 « Toussaint de Godenne », 1669 «Thomas Godinne», 1674 «François Goden­ne» BourgNamur; nom d'origine: Godinne, w. gôdène (Nr); cf. aussi Degaudin(n)e, Dego-denne. - Secondairement, forme fém. de Godin, cf. 13e s. «Maroie li Godine» DocLens, 1267 «li Godine» CensHerchies.

 

JG

Godenne

zie Delgauden(n)e.

 

FD

Godens

zie Godin.

 

FD

Goderey

zie Goddère.

 

FD

Goderie

zie Goederickx.

 

FD

Goderis

cf. Godderie, -is.

 

JG

Goderis

God(d)e(e)ris, Goderus, Gauderis, Gadeeris: 1. Patr. Goderi, Godry, Rom. vorm van de Germ. VN Goederik. Vgl. Savary = Saverys. 1364 Pieterkin Goddeeris, Wev. (DEBR. 1979,156); 1369 Jhan Godeerriis, Ktr. (V f°49); 1435 Godrijs nu Rijs Godden soen, Den Bosch (HB 479); 1746-58 Joannes Godderie fs. sr. Joannes Godderie = 1758-70 Joannes Godderis fs. sr. Jan, Broekerke (VERGR. 1972,34). - 2- Volgens BEELE (Nfe. 1979, 141-4) < Godhereons, een BN naar iemands lijfspreuk 'God heerse over ons'. 1382 Heinric Godeerons; 1388 Willame Godhereons, Dadizele (DEBR. 1970,2000); 1398 Guillame Godhereons, Roes. Vermoedelijk gaat het om twee verschillende namen, die achteraf aïs Goderis samengevallen zijn. Ofwel is Godher(e)ons uitgestorven.

 

FD

Godermans

zie Goedermans.

 

FD

Goderniaux

1490 «Pierart Goderneaux» Aublain, 1573 «Pierre Goderneau» Sautour, 1616 «Thomas Goderneau» = «Thomas Goder-niau» PrincipChùnay, 1631 «Gilles Goder­neau» = «Gille Goderniaux», «Henry Goder­neaux» Treignes, 1652 «Catherine Goderneau» BourgNamur, 1687 «Anne Goderniaux» Vi-reux-Molhain (Ardennes); p.-ê. nom d'origine: Goderneau, dial. gondèrnô, à Montrœul-au-Bois (Ht), mais la répartition du nom (essen­tiellement Entre-Sambre-et-Meuse) ne paraît guère favorable à cette explication; plutôt à rattacher au thème anthroponymique God(d)-?

 

JG

Goderniaux

PlN Goderneau in Montroeul (H). 1490 Pierart Goderneaux, Aublain (J.G.).

 

FD

Goderniaux

Proven. Godemeau (Dép. Montroeul-au-Bois).

 

EV

Gôdert

zie Goddaer(t).

 

FD

Godesar

cf. Godessart.

 

JG

Godeschalk

zie Godschalck.

 

FD

Godesiabois

Godsiabois, Godisiabois, Godi­tiabois, Gaudisaubois, Gaudissabois, Gau-ditiaubois, Godesiabois. Gaudiobois, etc. 1340 «Engelbert de Godescaubos», 1493 «Loys de Ghodisseaubo(i)s» Hainaut, 1560 «Jehan de Gaudisseaubois», 1641 «Sulpy Godiciabo», 1647 «Médard Godisiabois» Les-sines; l'examen des variantes et des mentions

anciennes montre que le ti de la troisième syllabe doit se prononcer comme une sifflante. Il s'agit d'un NL à situer très probablement dans le Hainaut et représentant un composé Godechal (du germ. Godschalk) + bois, cf. le suivant. - Cf. L. Jous, Les Goditiabois de la région de Lessines-Flobecq, IdG 31 (1976J-34 (1979).

 

JG

Godesiabois

Proven. ,,Bois de Godissart"   (Dép.   Gerpinnes).  Synon. :

God(i)sia-, Godi(ti)a- -bois.

 

EV

Godesiabois

zie Gaudisaubois.

 

FD

Godessart

Godesar, Godechard, Godissart, Gaudissart. 1250 «Godescaclus del Gotal» Nethen, 1289 «Godissaut de Merlemont» CensNamur, 1342 «Goddisaul» Trognée, ± 1350 «Godisar» Latinne, 1380 «le mesire Godissaus» RentierRamée, 1426 «Estieven Godissault» TailleSoignies, 1442 «Jacquemin Godissart» Fosses-la-ville, 1444 «Godissart l'oste» AidesNamur, 1460 «Godesaux» Ma-rilles, 1461 «Jean Godesseau» bourgeois de Dinant; en l'absence de forme orale indigène, on suppose que -arft) est une graphie pour w. -à < -aie et non un vrai dérivé en -ard (cf. aussi Morlet 1005 v° Godichard), donc anthrop. germ. gud-scalc-, cf. Godechal [pour s au lieu de ch, cf. le NF Marissal à côté de Maréchal (hypercorrectisme)].

 

JG

Godessart

Godesar, zie Godechal.

 

FD

Godessart

V. Gohissart.

 

EV

Godet

Goddet, -é, Goudet, Goedee, Goedheid, Gaudet, -é, -e, Cadet, Joué, Juet, Juez: Patr. Dim. van Germ. gud-naam, zoals Godefroid. 1321 Johannes Goddeet = 1322 Johannis Goddet, Geest (C.BAERT).

 

FD

Godevin

zie Godwin.

 

FD

Godey(e)ne

zie Delgaudenne.

 

FD

Godf-

cf. God(e)fr-.

 

JG

Godfernon

Godfirnon, Godfurnon, Godfurneau, Godfrémont: Patr. < Godfrinon, dim. van Godfrin, vleivorm van Godefroid. 1599 Anthonius Godefreneau, Avernas-le-Bauduin - Lv. (CALUW.); 1653 Aegidius Gottfrenon, Namen (MULVI).

 

FD

Godfrain(d)

zie Godefrin.

 

FD

Godfreaux

-iaux: Patr. Godefrel, dim. van VN Godefroid (JACOBSSON 31). 1558 Andrieu Godefreau, Geldenaken (HERB.).

 

FD

Godfrémont

Proven.   ,,Colline   (du domaine du sieur) Godefroid".

 

EV

Godfrémont

zie Godfernon.

 

FD

Godfrey

zie Godefridi(s).

 

FD

Godfrin(d)

-int, -in(n)e, zie Godefrin.

 

FD

Godfroi(d)

-oij, -ydt, zie Godefridi(s).

 

FD

Godfurneau

-on, zie Godfernon.

 

FD

Godhair

Godhaird. Probabl. de l'exclamation germ. Godheer ! 'Seigneur Dieu', cf. anc. fr. godehere, -erre Gdf 4, 299, comme surnom délocutif, ou bien forme liégeoise de Godes-calc > w. liég. *Got'hâ, 1419 «Jean Godixha» Brogne ?

 

JG

Godhair(d)

Ofr. uitroep: godehere < Ondl. God heere: Heer God. Vgl. Goderis 2.

 

FD

Godi(g)non

Patr. Vleivorm van Godin.

 

FD

Godichal

-cel(j), -chard, -chaux, zie Godechal.

 

FD

Godichiabois

zie Gaudisaubois.

 

FD

Godier

-iet, Goodier, Goudie, Gody, Goddi: Patr. Rom. vorm van Germ. VN Goeder. Zie ook Gohir, Goor. 1324 Jehan Godier, St-Q. (MORLET).

 

FD

Godimont

Proven. Dép. Neufvilles. Variante : Go(e)demont.

 

EV

Godimus

Keukenlatijn Gaudimus?

 

FD

Godimus

Nom attesté au 17e s. en Thudinie et dans la région de Cousolre, parallèlement au NF Gaudimus (GeneaNet) ; du lat. gaudimus, surnom délocutif de chantre, sans doute d'aptes un nom d'antienne.

 

JG

Godin

cf. God-.

 

JG

Godin

Godyn(s), Godijn(s), Godens, Goddijn, -yn, -in(g), -en, Goudin, Goeden, Goetens, Goodens, Goeyens, Goyen(s), Goijen(s), Ghoijens, Goen, Goens(e), Goons: Patr. Vleivorm van Germ. god-naam. 1123 Godinus de Cembersaca (GN); 1390 Goden Godens, Geel (GF); 1393 Godin Halle, Ip. (BEELE); 1417 tusschen Pieter Goudins; 1418 Inghel Goddin, Ktr. (DEBR. 1958); 1452 Claes Goeyens = 1459 Claeus Goyens = 1464 Claeus Goedens, Aarts. (MAR. II); 1457 Goden = 1455 Goen van Singelbeke, Ht. (TROCH).

 

FD

Godineau

-a(s), -ache, -(h)o: Patr. Dim. van Godin.

 

FD

Goding

cf. Godding.

 

JG

Godinne

cf. Godenne.

 

JG

Godinne

Proven. Loc.

 

EV

Godinne

zie Delgaudenne.

 

FD

Godinus

Godimus: Patr. Latinisering van Godin.

 

FD

Godiscal

zie Godechal.

 

FD

Godisiabois

Goditiabois, zie Gaudisaubois.

 

FD

Godissart

cf. Godessart.

 

JG

Godissart

zie Godechal.

 

FD

Goditiabois

Godisiabois, cf. God(e)siabois.

 

JG

Godman

zie Goemans.

 

FD

Godmay

Godmé, zie Goedemé.

 

FD

Godmont

zie Godemont.

 

FD

Godon

Goedons, Joudon, Guedon, Guédon, Jadon, Godot, Gadot, Jadot, Jados, Jaddoo: Patr. 1. Rom. vleivormen van Germ. god-naam. Vgl. Godet, Jadoul. 1285 Johans Godons, Luik (CVD); 1340 P. Jadons (MORLET). - 2. Evtl. < Gérard. 1346 Gerardus Gedot = 1361 Gerardus Jadot = Gherardo Ghodot, Geest (C.BAERT).

 

FD

Godrian

zie Goudriaan.

 

FD

Godrie,

Godry, cf. Godderie.

 

JG

Godrix

Godrie, Godry, zie Goederickx.

 

FD

Godron

Gaudron(t): 1. Patr. Vleivorm van Godier. 1250 Erluinus Goderon; 1438 Watier Goderon, Laon (MORLET). - 2. Zie Caudron.

 

FD

Godron.

Dérivé de l'anthrop. germ. Godier, comp. aussi Godderie; ou bien forme contractée d'anc. fr. goderon, m. 'pot' Gdf 4, 300 [MH].

 

JG

Gods

zie God.

 

FD

Godschal(c)k

-schalx, Godtschalck, -schall, Gottschal(c)k, Godeschalk, -schalckx, Goetschalck(x), -schal(k)x, -chalk: Petr. Germ. VN gud-skalk 'god-knecht': Godesscalc (Fm.). 1123 Godescalkus; 1140 Godescalcus de Malte (GN); 1281 Gotscalcum de Strasela, Ip. (BEELE); 1321 Gilles Ghodscalk(DEBR. 1971); 1398 Ghiselin Godscalc, Wervik (DEBR. 1970).

 

FD

Godschalck

Goetschalck, -alckx, etc. 1276 «Goddesscalc le Penchere», 1283 «Godescalc de Koekelare», 1284 «Henri Godescalc» DettesYpres; nom issu de l'anthrop. germ. gud-scalc, cf. Godechal.

 

JG

Godschalk

Zie Godechal.

 

FD

Godsdeel

Goosdeel: Gods Deel slaat op een PlN, een tiend of een stuk land dat aan de kerk (God) toebehoort. Vgl. Pardieu, Dieupart. 1447 frater Johannes Godhebdeel, lector=Johannes Godhebsdeel dictus etiam a parte Dei (MULI); 1564 Gillis Goetsdeel, Es. (AP). De naam werd ook verward met Goetseel: Henricus Goedtseels (vader van) 1764 Joannes Godszeels (vader van) 1801 Pierre Godsdeel, Hoeilaart (PDB).

 

FD

Godseels

Proven. ,,Habitation   du sieur Godo". Variante : Goiszeels.

 

EV

Godsiabois

zie Gaudisaubois.

 

FD

Godsoul

zie Godechoul.

 

FD

Godt, de

zie de Goede.

 

FD

Godtbil

zie Godbille.

 

FD

Godtler

zie Godelaer.

 

FD

Godts

Soit forme courte (au génitif) d'un anthrop. germ. en god-, cf. Go(d)-, God(e), soit var. de Goorts, Gorts, etc. [FD].

 

JG

Godts

zie God.

 

FD

Godts(e)nhoven, van

zie van Goetsenhoven.

 

FD

Godu

Gaudu: Metr. Var. van Godeus; vgl. Mahu/Maheu. Rom. vorm van Germ. VN gud-hild 'god-strijd': ne e. Godildis; 1326 Godildis de Ansbeke; 136 e. Godild, Cent (GN); 1196 Godeus; 1228 pro Godheut; 1197 Godeus Tiesone; 1230 Willaumes Godeus, Atrecht (NCJ).

 

FD

Godu

Proven. Dép. Portes.

 

EV

Godu

Surnom: w. nam. godu 'verrat' FEW 4, 185a.

 

JG

Godwin

Goodwin, Godevin: E. Patr. Germ. VN gud-win 'god-vriend'. 1086 Ailmar filius Goduini; 1219 Ricardus Godwini, York (REANEY); 176 e. Jean Godwin, St-Folquin (PDB).

 

FD

Gody

Pourrait représenter l'anthrop. germ. gud-hari-, cf. Gohy, mais parfois aussi être un surnom: w. nam. godî 'verrat' FEW 4, 185a.

 

JG

Gody

zie Godier.

 

FD

Godyn(s)

zie Godin.

 

FD

Goé

Goez: PlN Goé (LU).

 

FD

Goe, de

zie de Goede.

 

FD

Goebeert

zie Gobert.

 

FD

Goebel

au génitif: Goebels. Var. de Geubel, cf. aussi le thème Gob-.

 

JG

Goebel

Goeb(b)els, zie Gobel.

 

FD

Goed-

Goet- g(h)ebuer.   Car. mor. ,,Bon voisin".   V. Bonvoisin.  

280,

 

EV

Goedart

zie Goddaert.

 

FD

Goedbloed

Goetbloet, Goetsbioets, Goedsbioeds: BN voor iemand met goed karakter. 1404 Willem Goetbloet, Tn. (C.BAERT); 1484 Jan Goitsbloets, Ht.(GESSLER27).

 

FD

Goeddner

zie Godenir.

 

FD

Goede

zie God.

 

FD

Goede, (de)

de Goe, de Go(e)dt, de Goodt, de Goeje, de Goeij, de Goey(e), de G(h)oy, de Goij: BN voor een goed(aardig), zachtaardig, lief mens. 1326 Fense de Ghoede; 1374 Jan de Goede, Ip. (BEELE); 1568 Jan de Goe, Hondschote (DGW).

 

FD

Goedee

zie Godet.

 

FD

Goedefroy

-oi, -oi(d)t, -oo(t), zie Godefridi(s).

 

FD

Goedeljee

zie Godallier.

 

FD

Goedemans

zie Goeman(s).

 

FD

Goedemé

Goedemé, Goudemez, -ey, Godmé, Godmay: BerBN voor de brouwer van goede mede, d.i. mee, honingdrank. Vgl. Goedhals.D. Gutbier, Gutwein, E. Goodale, Goodbeer, Fr. Bonvin. 1275 Grardins Goudemede, Dk. (KL); 1600 Noël Goudeme, Roes. (MARICHAL).

 

FD

Goedemé

Goudeme, -ez. 1275-76 «Grardins Goudemede» RegTournai, 1600 «Noël Goudeme» Roulers; surnom de brasseur de goede me(d)e, c.à.d. d'hydromel [FD].

 

JG

Goedemé

V. Goudermé.

 

EV

Goedemond

-mont, zie Godemont.

 

FD

Goedemont

V. Godimont.

 

EV

Goeden

Verbogen vorm van Goede of < Godin

 

FD

Goedendorp

PlN. Misschien Godorf in Rondorf (NRW): 1173 Gudegedorp (TW). Vgl. Gudendorf (BEI). 1740 Goedendorp, Hellevoetsluis; 1751 Goetendorff, Bergen op Zoom (PDB). D. FN Gotendorf. PlN Gothendorf (SH, BEI).

 

FD

Goeder

-ers, Goeyer(s), Goeijers, Goyer(s), Gooijer(s), Gooyer, Ghoyere, Gouder(s), Gauder(s), Goûters, Goeters, Geuder, Gueders, Guéders, Gueuder, Gueudre, -dré, Gudders, Goor(s), Gors, G(h)eur, Gueur: Patr. Germ. VN gud-hari 'god-leger': Godeharius (MORLETI). De VN Goder evolueert klankwettig door d-syncope tôt Goor en in Br. dial. tôt Go(e)yer. Goeyers kan ook < Goeyerts worden verklaard, zoals ook Goor een regressievorm kan zijn voor Goors < Goorts; zie Goddaert, Goorts.

 

FD

Goederickx

Goericke, Godrix, Goorik, Goori(ck)x, -ieckx, Gu(e)rickx, Curies, Godry, Godrie, Godderi(e), Coderie, Gaudry, Goudry, Goutry, Goetry, Gorry, Gori, Goorie, Ghori, -y, Goeury, -iot, G(u)eury, C(h)eury, Geurie: 1. Patr. Germ. VN gud-rîk 'god-rijk': Godricus (MORLET I). De vormen op -ry/-ri zijn Rom. 1278 Wouter Goerike = Wouter Goederic, Oedelem (CG); 1313 Gillis Goederic, Straten (RYCKEBOER); 1357 Everard Goederic, Cent (CLMII); 1433 Jaquemart Goury, Dk. (TTT). - 2. Zie ook Gaudry.

 

FD

Goedermans

Godermans, Goermans. 1415 «Johan Goerman», 1425 «Hille Goermans» Hasselt; dérivé en -mon de l'anthrop. germ. Goeder < gud-hari [FD] ; cf. aussi Goormans.

 

JG

Goedermans

Godermans, Goorman(s), Go(o)remans, Gorman(s), Gorremans, Guerman(t), Gurman(n): Patr. Afl. van Germ. VN Goeder. 1415 Johan Goerman; 1473 Jannes Gormans, Ht. (A.GHIJSEN); 1485 Peters Guerreman, Mb. (A.

BAERT).

 

FD

Goederson

Patr. Zoon van Goeder. Vgl. Goedson. Of van Go(e)dert: 1570 Willem Goertssone, Kaiserswerth-Aw. (AP).

 

FD

Goedert

Forme luxembourgeoise de Godard < anthrop. germ. god-hard.

 

JG

Goedertier

1373 «Clays de Goedertiere» Ypres; surnom d'individu au bon coeur, charitable, débonnaire, etc. [FD].

 

JG

Goedertier

BN voor een zachtmoedig, barmhartig, goedhartig, welwillend mens. 1300 Margrete Goedertierens, Tv. (BERDEN); 1373 Clays de Goedertiere, Ip. (BEELE).

 

FD

Goedewee(c)k

Wellicht reïnterpretatie van PlN Goodwick (Wales) of Goodwich (Godewyk) in Eaton. 1397 John de Godewyk, Kent; 1618 van Godewijck, Breda; 1661 Godewijck, Breda (PDB).

 

FD

Goedgebuure

-eur, cf. Goetgebuer.

 

JG

Goedgebuure

-uer, -eur, Goegebeur, -uer, Goetg(h)ebeur, -uer: BN voor een goede buur. Vgl. Quaegebeur. 1278 Elyzabeth Goetgheboers, Lv. (HB 584); 1308 Willelmi dicti Goetghebuer, Mech. (OATII); 1395 Rugger Goetghebuer, Aalbeke (DEBR. 1970).

 

FD

Goedgelu(c)k

Goedtgheluck, Goetgelu(c)k, Go(e)tgheluck, Goutglik, Goukenleuque, Gougheleucq: BN voor iemand die geluk heeft of brengt. Vgl. Bonneure, D. Gutglûck. 1267 Johanne Gotgheluc, Har.; 1371 Gheraerd Goetghelux wijf, Ing. (DEBR. 1980,1970).

 

FD

Goedgeluck

Car. mor. ,,Bonheur". N. d'homme considéré comme favo­risé du sort. N° 275.

 

EV

Goedgeluck

cf. Geluck.

 

JG

Goedgezelschap

1392 «Pieter van Penen dit Goedghezelle» Ypres; surnom de bon compa­gnon, d'ami sociable, etc. [FD] ; comp. Bonne-compagnie.

 

JG

Goedgezelschap

BN voor een goed gezel, een gezellige kerel. Vgl. Bonnecompagnie. 1392 Pieter van Penen dit Goedghezelle, Ip. (BEELE).

 

FD

Goedhals

Goet(h)als, Go(e)thaels, Gothals: BerBN Goedaels. De ft-spelling is hypercorrect en volksetymologisch. Goedael, goed ale: goed bier. Voor de brouwer van sterk bier, lagerbier. E.

Goodale, D. Gutbier en het tegendeel Frischbier. 1269 Gheile Goedaels, Bg. (CG); 1299 Griele Goetaels = Margarete Goedaels, Bg. (VERKEST); 1348 Henry Goethals, Cent (MANTOU 1972,528); 1433 Kateline Goedale, Ktr. (PB f>y).

 

FD

Goedhals

Goetals, Goethals, etc. Avec h gra­phique dû à l'étymologie populaire (néerl. hais 'cou'), surnom de brasseur: moy. néerl. goede aie 'bonne bière', cf. 1299 «Griele Goetaels» = «Margarete Goedaels» Bruges [FD]; cf. aussi Go(u)dalier.

 

JG

Goedhart

zie Goddaer(t).

 

FD

Goedheid

Zie Godet. Op 4 juli 1825 werd evenwel in Aw. ene Elisabeth Goedtheeidt te vondeling gelegd; de naam stond op een vastgespeld briefje (R-v.).

 

FD

Goedhuys

cf. Goethuys.

 

JG

Goedhuys

-huijs, Goethuys(en), -huijs, -hoys, -hys, Goëthuys: PlN Goedhuis. Vgl. D. Gutheim, Fr. Bonnemaison. 1291 Henricus de Guethusen, Diest; 1385 Johannes van Molenbeke alias de Bona Domo; 1556 Jan van Goedenhuys, Mb. (CLAES); 1410 Floreys van Goethuysen, Lv. (HB 594). - Lit.: F. CLAES, Oost-Erabant 1989,142.

 

FD

Goedkindt

Goe(t)kint, Goe(d)kindt: BN voor een goed kind, een goede (edel)knaap, knecht. Vgl. E. Goodchild, Fr. Bonenfant. 1281 Lambertus Goetkint, Ip. (BEELE); 1337 van Willem Goetkinde, Cent (RSGI).

 

FD

Goedkindt

Goetkint. 1281 «Lambertus Goet-kint» Dettes Ypres; surnom: néerl. goed kind, équivalent du NF Bonenfant.

 

JG

Goedkoop

BN voor handelaar die de waar goedkoop verkoopt. 1281 Hannekinum Goedcop, Ip. (BEELE); 1295 Willem Goetcoops, Mech. (HB

651).

 

FD

Goedleven

Goe(t)leven: 1. BN voor een levenslustige, levensgenieter. Vgl. Blylevens, D. Gutleben, Schônleben, Fr. Bonnevie, It. Buonavita. - 2. Metr. Reïnterpretatie van VN Godelieve (MNT 271) is m.i. niet wsch. 1390 Wouter Godelieven; 1437 Gheert Goelieven, Ghysbrechs Goedelieven, Geel; 1566 Rombout Goetlievens, Mech. (AP).

 

FD

Goedleven

Goetleven, Goeleven. Probabl. surnom d'un bon vivant, qui profite de la vie, comp. Bonnevie.

 

JG

Goedmakers

zie Gutmacher.

 

FD

Goedons

zie Godon.

 

FD

Goedsbloeds

zie Goedbloed.

 

FD

Goedschalk

-schalckx, zie Godschalck.

 

FD

Goedseels

zie Gosseau.

 

FD

Goedsenhoven, van

zie van Goetsenhoven.

 

FD

Goedson

Good(i)son: Patr. < Godisson, vleivorm van een Germ. god-naam. Of E. Goodson, Godeson: zoon van Godo (vgl. Goudeseune).

 

FD

Goedstouwers

cf. Goetstouwers.

 

JG

Goedstouwers

zie Goetstouwers.

 

FD

Goedts

zie God, Goote.

 

FD

Goedvinck

Goetvinck: Verkeerde lezing van Goetunck (< Goetinck), vanwege de vroegere letter u=v. Er bestaat evenwel een E. FN Goldfinch: goudvink,

 

FD

Goedvriend

-iendt,  Goetvrindt, Goutvrind. Surnom:  néerl. goed vriend, équivalent de Bonami. Cf. aussi God(e)fr-.

 

JG

Goedvriend(t)

-vrient, Goetvrindt, Goutf ri(e)nd, -vrind: 1. BN goede vriend. Vgl. Bonami, Gutfreund. 1429 Jan Goetvrient, Cent (med. E. Verroken, Cent). - 2. Zie Godefrin.

 

 

FD

Goeffers

zie Govaert(s).

 

FD

Goeffoet

zie Goffoy.

 

FD

Goegebeur

cf. Goetgebuer. Goeleven, cf. Goedleven.

 

JG

Goegebeur

-uer, zie Goedgebuure.

 

FD

Goeghe

zie Legouge.

 

FD

Goehien

zie Goelen(s).

 

FD

Goeidsenhoven

zie van Goetsenhoven.

 

FD

Goeiff

Gueiff, Guelfman(n), Gelf: Patr. Germ. VN gud-wulf'god-wolf: Godulfus (MORLETI). 1572 Jan Goloffs, Helmond (HB 422).

 

FD

Goeje, de

zie de Goede.

 

FD

Goekels

zie Gokel.

 

FD

Goekint

zie Goedkindt.

 

FD

Goel, van

zie van Gool.

 

FD

Goelen(s)

Goelhen, Goehien, Goole(n), Gol(l)e, Gol, Geulen, Guelle(n), Guelen(ne), Guélen(ne), Guelinckx, Gullinck, Gulin(ck), -inx, Guylinck: Patr./Metr. Goelen kan de verbogen vorm zijn van Goele, d.i. Godila (Goedele) (vrl.) of Godilo (ml.). Of < Goelin, vleivorm van Godilo/Godila, dim. van Germ. god-naam. Vgl. Goelkens. 1270 Jan Gole, Cent (CG); 1281 Gole Rogman, Zaffelare (HAES.); 1321 Godefridus filius Golini, Ast; 1325 Arnoldo Gollino = A. Golens; 1334 Heynrico Guelens; 1340 Willelmus dictus Goelens, Tn. (C.BAERT); Guelen filius Golini, Villers (HM).

 

FD

Goeleven

1. Car. mor. H. ayant la vie facile. — 2. Proven. Goedleven

(Dép. Huisse). — 3. V. GOD. Goelff, Goel(h)en(s). V. WULF.

 

EV

Goeleven

zie Goedleven.

 

FD

Goelhen

zie Goelen(s).

 

FD

Goelkens

Patr./Metr. Dim. van Germ. VN Godila (Goe(de)le) of Godilo. 1391 Gheenin Golkin = 1394 Ghenin Goelkin, Ktr. (DEBR. 1958,1970); 1533 Goelkin Priemsseune, Breda-Bg. (PARM.).

 

FD

Goemaere

-ar(r)e, God(d)ema(e)r, Gommaerts, Goemaes, Goumar(d), -as, Gomer, Gommer(s), Goemers: Patr. Germ. VN Gummarus, Gotmarus (Dip.), Gothomarus (GN), God(e)marus, Guntmarus (MORLET I). Het tweede élément is mer 'beroemd'; het eerste kan zowel guda 'god', gôd 'goed' als gunth 'strijd' zijn. 1307 Pauwels Ghommare, Ip. (BEELE); 1398 Jan Gommare, Marguerite Gommaers, Oostrozebeke (DEBR. 1970).

 

FD

Goemaere

Gommaerts, Gommers, Goumard, -aère. 1307 «Pauwels Ghommare» Ypres, 1527 «Gillis Goemare» Courtrai; probabl. an­throp. germ. god-mar> Gunimarus, Gotmarus, Gothomarus, Godemarus, etc. [FD]. Cf. aussi Gomel et Gomme(s).

 

JG

Goeman

-anne, au génitif: Goemans. Nom issu de l'anthrop. germ. god-, gud-man, réinter­prété ultérieurement en goed mun [FD]; cf. aussi Gomand, -ant, Gouman.

 

JG

Goeman(s)

1. Car mor. Goede man, ,,Homme bon". N° 280. — 2. V.

GOD (Go). — 3. Fonction (Droit ancien).

 

EV

Goeman(s)

Goemanne, Goudeman(d), -mant, Goudman(t), Godman, Gioudemans, Goedemans, Gommans, Gouman(s), Goman(ne), -and, -ant, Goument: Patr. Germ. VN op -man; het eerste élément kan zowel god aïs goed zijn. Gudmannus (Dip., GN). De TN werd later opgevat aïs BN: goed man, eerzaam, fatsoenlijk burger. 1220 Walterus Goetman; 1311 Thomas Guetman, Aw. (LIND. 1964,13); 1275 Giles Gomans, Wodecq (VR gov0).

 

FD

Goemé

Goeme, zie Gomé.

 

FD

Goemers

zie Goemaere.

 

FD

Goemin(n)e

Goem(e)yne, Goemmine: BN Goede minne. Mnl. minne: aandenken, genegenheid, liefde, begeerte > Ofr. godemine: goede sier, plezier. 1240 Hues Godomine; 1243 Oede Godemina, Atrecht (NCJ); 1295 Belia filia Ermentrudis Goedemins, Wetteren; 1331 Jan Goedeminne, Oud. (VAN G. 1954,277); 1385 Wouterkin Goemine, Tielt (BR i, 4v°).

 

FD

Goeminne

Goemyne, Gouminnet. 1240 «Hues Godomine», 1243 «Oede Godemina» NécrArras, 1331 «Jan Goedeminne» Aude-narde, etc.; surnom: goede + moy. néerl. minne 'affection, amour, désir, etc.', probabl. avec le sens de l'anc. fr. godemine 'bonne fête, bonne chère', comp. le NF Bonnechère, Bonsire [FD].

 

JG

Goeminne

Proven. Geminne (Loc.).

 

EV

Goen

Goens(e), zie Godin.

 

FD

Goen

Goens, Ghoens. 1536 «Ghoen(s)», «Goen» Campine, 1550 «Lambrecht Ghoens» Herselt; forme néerl. de Godin, cf. God- [FD].

 

JG

Goer(r)es

Patr. D. FN < VN Gregorius.

 

FD

Goerens

zie Gorin.

 

FD

Goerg

1. V. Jeurg. — 2. V. GOD.

 

EV

Goerg(en)

Patr. D. FN < Georg, HN Georgius.

 

FD

Goericke

zie Goederickx, Goerke.

 

FD

Goeritz

zie Görtz.

 

FD

Goerke

Goericke: Patr. Ndd. dim. van VN Georg.

 

FD

Goerlan(d)t

-land, Gourlan(d)t: De Fr. FN Gourland komt vanaf de 176 e. voor in dep. Oise en Ain (PDB).

 

FD

Goerlich

Patr. Var. van VN Gerlach (DN).

 

FD

Goermans

cf. Goedermans.

 

JG

Goeron

zie Goron.

 

FD

Goerres

NF probabl. d'origine grand-ducale (comm. A. Lanotte).

 

JG

Goertjens

zie Gortjens.

 

FD

Goertz

Goerentz, zie Görtz.

 

FD

Goes

Goës, prononcé gwas dans le Brabant wal­lon. Comme Goisse et Go(o)sse, de l'hypocor. germ. gud-so-> Goz(z)o, p.-ê. avec diphtongai­son de o entravé [JMP] ?

 

JG

Goes

zie Goos.

 

FD

Goes(s)eels

Goessel, zie Gosseau.

 

FD

Goes(s)ens

zie Goossens.

 

FD

Goes, (de);

(de) Goës, de Gos: Mnl. goes: gans; vgl. E. Goose. BN. Zie De Gans. 1292 Eustacii Goes, Kales (GYSS. 1963).

 

FD

Goes, van (der)

PlN Goes (Z). 1597 Alex, van der Goes,Aarts.(MAR.).

 

FD

Goesaert

Goessaert, cf. Gossard, sous Gos(s)-.

 

JG

Goeseije

zie Gouzée.

 

FD

Goessaert

Goesaer(t), zie Gossaert.

 

FD

Goessens

cf. Goossens.

 

JG

Goessey(e)

zie Gosset.

 

FD

Goet-

zie Goed-.

 

FD

Goetals

cf. Goedhals.

 

JG

Goetals

zie Goedhals.

 

FD

Goetbloet

zie Goedbloed.

 

FD

Goetchalk

zie Godschalck.

 

FD

Goeteijn

zie Goetheyn.

 

FD

Goetelen

1. Metr. Goedele, Germ. Godila, metd/t-verscherping. Vgl. Goeters. 1400 Joh. Goetelen, Arendonk (VERB.II). - 2. Evtl. Patr. < Goedelin, dim. van god-naam. 1457Lauwers Goedelin, Bg. (PARM.).

 

FD

Goetemans

zie Gotemans.

 

FD

Goeten, van der

zie van der Goten.

 

FD

Goetens

zie Godin.

 

FD

Goeters

zie Goeder.

 

FD

Goetgebuer

Goetghebuer, -eur, Goedge­buure, -eur, Goegebeur, etc. 1278 «Elyza-beth Goetgheboers» Louvain, 1308 «Willelmi dicti Goetghebuer» Malines [FD]; surnom de bon voisin: néerl. goede buur; comp. Bon-voisin et l'antonyme Quaeg(h)ebeur, etc.

 

JG

Goetha(e)ls

zie Goedhals.

 

FD

Goethaert

zie Goddaer(t).

 

FD

Goethals

cf. Goedhals.

 

JG

Goethem, van

van Gouthem, van Goethemd.van Goothem, van Gottom, van Gotum: 1. PlNGottem (OV). 1219 Dirkinus de Gotthem, Har. (DEBR. 1980); 1358 Johannis de Gothem; 1393 Wouters van Gothem, Ktr. (DEBR. 1970). - 2. PlN Gotem

(L). 1339 Johannes dictas de Goetham, Lv. (ICKX); 1370 Kateline van Ghotam, At. (C.BAERT). -3. PlN Goetem in St.-Gillis-Waas (OV). 1375 Lauwerse van Goethem, Vrasene (FLW).

 

FD

Goetheyn

Goethijn, -hyn, Goeteijn, -eyn, Goitein: BN + Pair. Goede Hein (Hendrik). Vgl. D. Gutheinz. 1Z25 Henrici Goetheyne, Mech. (OARI); 1369 Lijsbet Goetheins, Mech. (V. ING.).

Goethuys(en), -h(o)ys, zie Goedhuys.

 

FD

Goethuys

Goedhuys. 1291 «Henricus de Guet-husen» Diest, 1385 «Johannes van Molenbeke alias de Bona Domo», 1556 «Jan van Goeden-huys» Molenbeek; nom d'origine: Goedhuys (= bonne maison), fréquent en toponymie, comp. Bonnemaison [FD].

 

JG

Goetinck

-ynck, -unck, etc. Dérivé néerl. d'un anthrop. germ. en god-, cf. Godin [FD]. Cf. aussi Goetvinck.

 

JG

Goetinck

-ynck, -unck, Goëtinck, Gotin(c)k, Go(e)tting: Patr. Afl. van Germ. god-naam. Vgl. Godin.

 

FD

Goetjaer

BN, wellicht naar de nieuwjaarswens voor een goed jaar. Vgl. D. Gutjahr, E. Goodyear. 1571 Mich. Goetjaer, Aken-Aw. (AP).

 

FD

Goetkint

cf. Goedkindt.

 

JG

Goetkint

zie Goedkindt.

 

FD

Goetleven

cf. Goedleven.

 

JG

Goetleven

zie Goedleven.

 

FD

Goetmakers

-maeker(e), -mae(c)kers, zie Gutmacher.

 

FD

Goetry

zie Goederyckx.

 

FD

Goetsbloets

zie Goedbloed.

 

FD

Goetschalck

-alckx, cf. Godschalck.

 

JG

Goetschalck(x)

-schal(k)x, zie Godschal(c)k.

 

FD

Goetseels

zie Gosseau.

 

FD

Goetsenhoven, van

van Goedsenhoven, van Goedtsenhoven, van Goeidsenhoven, van Godtsenhoven, van Go(i)dtsnoven, van Goidsen(h)oven, -hove, van Goidtsen(h)oven, van Goietsen(h)oven, van Goitsenhoven, van Soitsenhoven: PlN Goetsenhoven (VB). 1321 a Johanne de Gotchennoven; 1325 Arnoldo de Goetsennoven; 1346 Godefridus de Ghoetsenhoven; 1404 Lijsbet van Goetsenhoven, Tn. (C.BAERT).

 

FD

Goetstouwers

Goedstouwers. Pour Debrab. 587, anthrop. germ. fém. Godcs-diu (= servante de Dieu), avec évolution complexe.

 

JG

Goetstouwers

Goetstauwers, Goedstouwers: Metr. Germ. VN Godes-diu 'dienares Gods': 993 Godesdiu abbatissa, Althof (SOCIN). 1400 VN Gostouwe, Vecht (MOERMAN1950,21). 1336 Goetsto mater dicti Walteri, Goetsto filie predicte Goetstonis, Oosterwijk (OATIII); 1417 Willem Goedstouwen, Jan Goedstouwers, Poppel; 1335-50 VN Gostouwe, Gostua, Rijssen-Lochem; 1436 Godestuwe Jans; 1497 Goidstouwe dochter Jan Lauwerts, Den Bosch (MNT 271).

 

FD

Goettgens

zie Gödecke.

 

FD

Goetunck

-ynck, Goetting, zie Goetinck.

 

FD

Goetvinck

Goedvinck. Probabl. réinterpré­tation du NF Goetinck, -unck (par confusion de u et de v), encore qu'il existe un NF anglais Goldfïnch, équivalent du néerl. goudvink 'bouvreuil' [FD].

 

JG

Goetvrindt

cf. Goedvriend.

 

JG

Goetz(ke)

Götz(l), Goetze, -zé, Götz(e(n)), Gotz(en), Geöcze, Gootzen, Geutzen: Patr. D. Dim. van een god-naam.

 

FD

Gœury

cf. Geury, Gheury.

 

JG

Goeury

-iot, zie Goederickx.

 

FD

Goevaert

-aer(t)s, -ers, zie Govaerts.

 

FD

Goevaerts

cf. Gouvaerts.

 

JG

Goeven

cf. Goven.

 

JG

Goeven

zie Goven.

 

FD

Goeverneur

zie Gouverneur.

 

FD

Goewie

zie Gouwy.

 

FD

Goey(e), de

zie de Goede.

 

FD

Goey, van

van Goeye(n), van Goeije: 1. PlN Ten Goede: (leen)goed, bezit. 1380 Jan van den Goede, Melsele; 1383 Gillis van den Goede, Kruibeke (FLW); 1717 Pieter van Goeye, Waas (VAN G. I). -2. Evtl. PlN Het Gooi (NH, G, U). 1190 Wilhelmus cornes de Goye (LNT).

 

FD

Goeyenbier

BerBN voor de brouwer van goed hier. Vgl. D. Gutbier.

 

FD

Goeyens

zie Godin.

 

FD

Goeyers

zie Goeder.

 

FD

Goeyse, de

de Goeijse: Adaptatie - met vertaling van Iw. (le/dé) - van de Pic. EN Legouge (zie i.v.). 1471 de Goedse, 1593 de Goiedse, 1604 de Goegi, 1607 de Goyse, de Goeysi, 1626 de Goeyse, Hingene (H.MEES, Geschiedenis van Hingenë); 1584 Gillis de Goise, Aw. (AB); 1716 Joannes (de) Gouge, Montcornet Aisne-Bs. (CALUWAERTS).

 

FD

Goeyvaer(t)s

zie Govaert(s).

 

FD

Goeyvaerts

cf. Gouvaert(s).

 

JG

Goez

Nom d'origine: Goé(-Limbourg) et dé­pend, de Comblain-au-Pont (Lg).

 

JG

Goez

zie Goé.

 

FD

Goezu

zie Gouzou.

 

FD

Gof-

-lette, -lot. V. WULF.

 

EV

Gof(f)ette

Dim. van VN Godefroid. Niet noodzakelijk Metr. 1342 Gilons fils Goffette de Harduemont, Luik (SLLIII); 1357 Goffette Bareit, Luik(BODY).

 

FD

Goff-

-ar(d), -art, -aerts, -eau(x). V. GOD (Go) et WULF.

 

EV

Goff-

-in(t), -ing, -inon.V. GOD et WULF.

 

EV

Goff-

-oël, oët, -oy. V. GOD et WULF.

 

EV

Goff-

Thème très productif tiré de Go(de)f(roid), cf. Gouff-.

Hypocor. simple : Goffe [pourrait être aussi w. gofe 'gouffre dans un cours d'eau', fém., d'où Delgoffe]. 1257 «Goffe del Vivir» Baill-Nivelles.

« Dérivés: Goffa, Goffar, Goffard, Goffart, w. Gofâr. 1289 «Besele li femme Goffart» CensNamur, 1326 «Goffardus di Terewagne» Huy (comm. H. Goffart), 1328 «Goffin Gof-fars» Grand-Axhe, 1393 «Goffines Goffart» Ouffet (comm. H. Goffart), 1444 «Maroiette Goffard» AidesNamur, 1444 «Goffar le Carpentir» TerreJauche, 1449 «Tirion Gof­fart», «Goffart Nenotte» AidesNamur, 1456 «Goffar de Blon» Jenneret = 16e s. «Goffa de Blon» Ocquier, 1494 «Henrion Goffa» BourgNamur, 1580 «Ouri Goffa» Haybes, 1626 «Guillame Goffa» émigré en Suède. -Goffaerts. NF flamand hybride, avec -s du génitif germ., cf. Goevarts et Gov-. - Goffaut, Goffaux, Gouffaux (var. w. de Goffart). 1598 «Jacques Goffau», «Jacques de Gouffau» DénWavre, 1616 «Andrien Goffau» Princip-Chimay. - Goffeau, Goffay (suffixe -aud ou -eau, ce dernier dans Goffay). 1472 «Goffay» DénLaroche. - Goffette. 1345 «Goffmus Goffette» FiefsLiège, 1364 «Goffette de Hollongne» CartValBenoît, 1577 «Anne fille de Johan Goffette» BourgLiège, 1580 « Jehenne Goffette» Haybes. - Gofflette (avec double suffixe comme dans Goffelot, Goflot; sinon surnom: w. goflète 'terrine, écuelle'). -Goffin (très fréquent), -ins, -int, w. Gofin, w. (Hesbaye) Gofègn, Goffinghs, -ings (forme flamandisée). 1289 «Andriers et Coffras enfant Goterial» CensNamur, 14e s. «Goffins de Preit» CensHuy, 1388 «Goffins de Dolhent corbesir» GuillLiège, 1449 «Goffin Brochart» AidesNamur, 1472 «Goffin Mathy» DénLa­roche, 1472 «le petit Goffin» DénVirton, 1522 «Goffin de Ronet» BourgNamur, 1621 «Thomas Goffin» émigré en Suède, 1655 «Guillaume Goffin» DénFlorenville. - Gof-finet, w. Gofinet (dimin. du précédent, cf. aussi Gauffinet). 1371 «Goffinet de Velreu» CoutStavelot, 1472 «Goffinet» DénChiny, «Goffinet Estienne» DénLaroche, 1561 «Col-lard Goffinet» Arbrefontaine, 1620 «Maers-son Goffinet (de Fleigneux)» émigré en Suède. - Goffinon (autre dérivé de Goffrn). 1440 «Goffinon de Votem» GuillLiège, 1499 «Goffinon Graindamour», 1518 «Franchois Goffinon» BourgNamur. - Goflot, Goffelot, Gofflot. - Goffoel, Goffoël (avec tréma superflu), Goffioul. - Goffoy, w. nam. Gofwè: comme w. (topon.) Gofwè (Acoz), réduction de God'fnvè [et non pas suffixe -oie]. m Autres dérivés : 1289 «Gofaille leTesseur», «Gérars li fis Goffaille» CensNamur, 1294 «Gofalhe» Waremme. - 1341 «Goffaingne Hardit» Nivelles (= w. Gofègn?). - 1456 «Go-defroid dit Goffert» Perwez. - 1359 «Goffi-nard» GuillLiège. - 1344 «Godefrois Goffi-neas» Waremme. - 1351 «Marie Goffonde» FiefsLiège, 1353 «Gérard Goffonde» Liège (pour le suffixe, comp. «Gosso(n)de» et 1317 «Massonde» Liège). - 1349 «Goffra» Anne-voie. — 1524 «Goffran» (lire: -au?) CoutSta­velot. - 1339 «Ernar Gofon» Seraing-le-Châ-teau.

 

JG

Goff(e)

Patr. Bakervorm van de Germ. VN Godfried. 1257 Goffe del Vivir, Nij vel (HERB.).

 

FD

Goff(i)oul

-oel, -oël: Patr. W. vleivorm van Germ. VN Godevaard, Godefroid. Vgl. Goffin. 1385 Godefridi dicti Coffoel, Tg. (TYTGAT); 1650 Lambert Godtfïoul, Tn. (HEND.).

 

FD

Goffaert(s)

-ar(d), -a(rt), -ert, zie Govaert(s).

 

FD

Goffaut

-aux, -eau, -ay, zie Gouffaux.

 

FD

Goffe

,,Cloaque". Proven. N. altéré en Gouffre et Coffre. Synon. : Del-gof(fe), -ouffre, Ducoffre.

 

EV

Goffelot

Gof(f)lot, Gofflo, Gof(f )lette: Patr. (Metr. -ette). Dim. van VN Goffart, Goffaux of Godefroid. Vgl. Goffette.

 

FD

Goffin

-ins, -int, -ijn, -yn, -ing(h)s, -ing(e), Geuffens, Gueuffen(s), Geuyffenne, Guffens, -in, Goffin, -yn, -ijn, Juffin, -ens: Patr. Vleivorm van de Germ. VN Govaard, Godfried, Godefroid. Vgl. Goffoy. 1417 Gyse Goffens = 1424 Ghisen Guffens, Ht. (A.GHIJSEN); 1422 Goffin van Hoverberch, Bellegem (Wez.).

 

FD

Goffinet

Gauf(f)inet, Goffinon: Patr. Vleivorm met de stapelsuffixen

-inet/-inon van Govaard. Zie Goffin. 1344 Godefrois Goffineas, Borgworm (HERB.); 1351 Goffingnon fils Hochet, Luik (BODY); 1352 por Goffinon, Mtr.; 1379 Colar Bacheleir et Goffines ses frères (AVB); 1563 Godefroid Goufinon, Fleurus-Aw. (AP).

 

FD

Goffinet

V. GOD.

 

EV

Goffoy

Go(e)ffoet: Patr. Var. van Goffroy, Godefroy. Vgl. Goddefoy < Goddefroy.

 

FD

Goga

cf. Gogu-.

 

JG

Goga(ert)

zie Gougeard.

 

FD

Goggeljoen

Adaptatie van Goguillon; zie Gogo(s).

 

FD

Goggels

zie Gokel.

 

FD

Gogh, van

zie van Goch.

 

FD

Gogibus

zie Cocquibus.

 

FD

Gogneau(x)

-iaux, -iat, Gonieau, Goignaux: 1. Hypercorrect voor Jonniau(x). - 2. Jongere vormen voor Gonel. 136 e. Goniaulx, Gerpinnes (HERB.). - 3. Var. van Coignau (vgl. Gougnart)?

 

FD

Gogneaux

-iaux, Gogniat, Goignaux, Go-nieau. 13S s. «Goniaulx» Gerpinnes, paraît correspondre à Cogneau(x), Cogniaux (comp. w. liég. cougnf et gougnî 'cogner') ; surnom à rapprocher soit d'anc. champ, coigniau 'sorte de gâteau' FEW 2, 1530a (plutôt que moy. ft. coigniau 'espèce de scarabée'), soit de rouchi goniau 'cheval bai clair tirant sur Fisabelle' (Hécart 234) [MH],

 

JG

Gogny

Goinnie, Goiny, Go(i)gne: PlN Goegnies (H), Gognies (Nord), Gogny (Seine-Mar.). 1430 Jan Goingnie, Bg. (PARM.).

 

FD

Gogo

 (Verviers, 16c-17e s.). 1455 «Jehan Gogo» Tournai, 1571 «Gogo» Louveigné, 1602-3 «Lambert Gogo» TerriersNamur, 1631 «Jac­ques de Raimont dit Gogo» Liège; aussi «Fran-

cois dit Gogo», surnom d'un chanoine de Tournai de 1291 à 1330, originaire de Laignes (Côte-d'Or) (J. Pycke, Répert. biogr. des chanoines de N.-D. de Tournai, 1988, 379) [MH]. Surnom, probabl. de bon vivant, de ri-pailleur: sans doute du thème gog-, cf. w. fé go(u)goye 'faire bombance', fr. gougoye 'friand' (non pas fr. gogo, apparaissant seule­ment en 1834) FEW 4, 187a. Gogu-. Sans doute dérivé du thème précédent.

Dérivés : Goga (dérivé en -ard). - Goguelot. -Goguet. 1431 « Pierre Goguet » Compiègne.-Goguillon, -ot. - Goguin. Gohir, Gohy, sans doute aussi Gouhie. 1292 «Go(h)ier» TailleParis, 1524 «Collin le Gowier» DénStavelotMy, 1697 «Jean-Fran­çois Gohy» BourgLiège, cf. aussi w. gohîstré (topon.) Fronville, «Gohyssart», w. goyisau (topon.) Jumet; nom issu de l'anthrop. germ. gud-hari; cf. Gouhie, Gowie (et Goart pour la formation).

Dérivé: 1330 «Gohillon» Liège. Gohimont. 1544 «Johan de Gohymont» Dén­StavelotMy;  nom  d'origine:   w.  gôhîmont (topon.), à Bévercé (Lg).

 

JG

Goguillot

Gogo(s), Goguet, Goguin, Goguillon, Goggeljoen, EN. Dim. van Ofr. gogue: scherts, spot; of van bnw. gogue: vrolijk. 1431 Pierre Goguet, Comp. (MORLET); 1455 Jehan Gogo, Dk. (TTT).

 

FD

Goheer

Pakistaans (?) (PDB). Of var. van Gohir? Gohimont: PlN in Bevercé (LU). 1494 Thomas de Gohimont, Stavelot (ASM II).

 

FD

Gohir

Gohy, Gouhie(r), Gouhy, Gou(w)y, Gouvy, Gowie, Go(w)y, Ghewy: Patr. Rom. vorm van de Germ. VN gud-hari 'god-leger'; zie Godier, Goor. 1292 Gohier, Parijs (MICH.).

 

FD

Gohissart

Proven. Dép. Jumet. Sy­non. : Gaudis-, Godes- -sart.

 

EV

Gohman(n)

Bewoner van het open veld, open land. Var. van D. Gaumann, Gô(h)mann (DN).

 

FD

Gohor(r)y

PlN Gohory (Eure-et-Loir).

 

FD

Gohorry

Gohory. Probabl. forme maladroite (avec assimilation consonantique à la finale) d'anc. fr. goherier Gdf 4, 303 [MH], w. gorlî, gohèrli, etc. 'bourrelier' FEW 23, 63b-64a, cf. 1540 «Jehan le Goherlier» CartCiney, 1708 «Paul Goerly» Florennes.

 

JG

Gohr

Goh- -ir, -y. 1. Proven. Cor-(hez). V. ce N. — 2. V. GOD (Go).

 

EV

Gohy

zie Wahis, Gohir.

 

FD

Goi

zie Gouwy.

 

FD

Goid(t)sen(h)oven, van

van Goidtshoven, zie van Goetsenhoven.

 

FD

Goidts

zie God.

 

FD

Goidzeels

zie Gosseau.

 

FD

Goies

cf. Gois, Goisse.

 

JG

Goies

zie Goos.

 

FD

Goietsen(h)oven, van

zie van Goetsenhoven.

 

FD

Goietsen, van

Verkorting < Van Goietsenhoven?

 

FD

Goignard

-eaux, zie Cognard, Gogneau(x).

 

FD

Goigne

Goinnie, Goiny, zie Gogny.

 

FD

Goin

Pour Dauzat 297, var. de Gouin, Gohin, du germ. Godin. - Dimin. : 1314 «Colart Goinet dou Rivaige» ComptesMons.

 

JG

Goin

zie Gouin.

 

FD

Goinnie

Nom d'origine:  probabl.  Goegnies (-Chaussée), w. gongni" (arr. Mons) ou Go-gnies(-Chaussée) (Nord, arr. Avesnes).

 

JG

Goire

1364 «feu Renardus de Goire» Guill-Liège, 1580 «Ysabeau Goire» BourgNamur; cf. Geor-, thème de Georges, cf.   1280 «le Quartenesse de Sain Goire» PolyptLiège. Goiris. 1683 «Henry Goirisse» Houdremont;

forme francisée de Go(o)ris.

 

JG

Goire

Goi(e)s(se), Goite. V. GOD.

 

EV

Goire

Patr. Spelling voor Go(u)ard. 1732 Claude Gouart = 1768 Cl. Goire, Hatrival (J.-M. DUVOSQUEL, Histoire...Hatrival, 1991,34).

 

FD

Goiris

zie Goris.

 

FD

Gois

Gois(s)e, zie Legois.

 

FD

Goiset

zie Gosset.

 

FD

Goisse

Gois, Goies. 1280 «Johannes Gois» PolyptLiège, 1472 «Goisse filz Gautier», «Goise le filz Jehan Loset» DénLaroche; comme Goes, Geus(e) et Go(o)sse, p.-ê. de l'hypocor. germ. gud-so-> Goz(z)o. Dérivés: Goiset; également: 1499 «Margo le Goisseitte» TerrierNaast. - 1593 «Lowy Goiseau, charpentier» BourgDinant.

 

JG

Goissen

zie Goossens.

 

FD

Goister

Afkomstig van eue Elisabeth Goister, geboren in Antwerpen ± 1773; ze heeft een kind in 1793 (PDB). Onduidelijk.

 

FD

Goister

Nom d'origine: è Gohîstré, 1359 «en Gohisté», 1622 «sur Gohister», à Noiseux (Nr), cf. Gavray-Baty, Top. de Fronville, 99 et M. Willems, Vocab. du défrichement II, 197.

 

JG

Goiszeels

V. Godseels.

 

EV

Goitein

zie Goetheyn.

 

FD

Goitsenhoven, van

zie van Goetsenhoven.

 

FD

Gojon

zie Goujon.

 

FD

Goka

cf. Gocar.

 

JG

Gokar

zie Gocar.

 

FD

Gokel

Goekels, Gockel, Goggels: Mnl. *gokel, Mhd. gogel: uitgelaten, vrolijk, overmoedig. Vgl. Gokelaere, D. Gockel naast Gockeler.

 

FD

Gokelaere

zie de Keukelaer(e).

 

FD

Gokemeijer

zie Guggelmeyer. Col, zie Goldstein, Goelen(s).

 

FD

Gol-

-ard, -aire, -bert. V. WULF.

 

EV

Gol(d)berg

Goldenberg, -barg, Golbert, Goldberger, -beter, -berszt, Goltzberg: Fréquente PlN Gold(en)berg. Vgl. Van Goubergen.

 

FD

Gol(l)-

-en, -ier, -in, -on, -y, -envers.V. WULF.

 

EV

Gol(l)-

Variante (avec sonorisation de c, comme dans w. golé 'collier') de Col(l) -, thème de (Ni)col(as).

« Simple: Golle [non point Gol, nom d'une famille d'immigrés venus de l'Est s'établir en Belgique, cf. Goldstein], cf. Colle (un surnom: anc. fr. go(u)le 'gueule' doit être exception­nel). 1285 «Jehans Golle, basaniers» = «Jehans Gollin» DettesYpres.

« Dérivés: Golain. Golard, Gollard [aussi nom d'une ancienne seigneurie à Noduwez]; Gollaer, Goolaerts (forme néerl.). 1237 «Balduinus Golars» CartValDieu, 1280 «J. Golars» PolyptLiège, 1314 «Renerus dictus Golars» Ans, cf. aussi «Golla», char­bonnier au 17e s. à Marselle (Salles) (comm. B. Golard); cf. aussi Goulard. - Golaire, Coller. - Golay. 1317 «Gossuinus Golai» Amay (cf. 1337 «Colay le cler» GuillLiège). — Gollet [aussi w. topon. golèt 'petit col']. 1272 «Abraham Golles» Corroy-le-Grand, 1322 «Libers Golete» GuillLiège, 14e s. «Lambiert Golet» DénHesbaye, 1539 «Johan Golet» GuillLiège.

a Autres dérivés: 1314 «Maria Golot» Huy (mais le nom alterne avec «Golet»), 16e s. «Gérard Adam dict Gollot» NPLouette. - 1272 «Oda relicta Goloy» PolyptVillers.

 

JG

Gola(rd)

Gollard, -a(er), Goolaerts: 1. Zie Goulliart.-2. PlN Golart in Noduwez (WB). 1321 Wolterusde Golart = 1345 Waltero de Gollard; 1347 Joffre van Goelart, Noduwez (C. BAERT). - 3. Var. van Colard (HERB.).

 

FD

Golain

zie Golin.

 

FD

Golberg

-bert, zie Goldberg.

 

FD

Gold

D. EN. 1. BerBN voor een goudsmid. - 2. Patr. - 3. Huisnaam. 146 e. Wernherus zum Golde, Basel (BRECH.).

 

FD

Goldberg

Goldenberg, Golberg, etc. Nom d'ori­gine : Gold(en)berg, Goudberg, topon. néerl. très fréquent.

 

JG

Goldblat(t)

D. (joodse) BerN van de goudsmid,die bladgoud maakt. Vgl. D. Goldschläger.

 

FD

Goldbrenner

D. BerN: goudsmid.

 

FD

Goldchstein

zie Goldstein.

 

FD

Goldé

Wsch. < Goddé, met 1-epenthesis.

 

FD

Goldenberg

-barg, zie Goldberg.

 

FD

Goldenrath

PlN Goudenrath (NL).

 

FD

Goldenstein

zie Goldstein.

 

FD

Goldfarb

Goltsfarb: BerBN voor de vergulder.

 

FD

Goldfays

Proven. 1. Gros-Fays (Loc.). — 2. ,,Hêtre du sieur Godon". (L.D.).

 

EV

Goldfinger

D. BN: gouden ring. Mnl. goutvinger: ringvinger. BN voor iemand met opvallende gouden ring(en) aan de ringvinger.

 

FD

Goldflam

D. (joodse) FN.

 

FD

Goldha(a)r

D. BN: gouden, hoogblond haar.

 

FD

Goldhausen

PlN (HS, RP, S).

 

FD

Goldin

-ine, -yn: Wsch. var. van resp. Godin, Godinne, Goddyn, met 1-epenthesis. Vgl. Goldé.

 

FD

Goldine

Difficilement var. de Godenne, -inné, car cette forme (étymologique) n'est pas attes­tée [le NF Goldin est italien].

 

JG

Goldklang

BN: goudklank.

 

FD

Goldman(n)

Golmann: D. BerN van de goudsmid,in de ME nog niet joods. 1413 Henrich Gultman, Liegnitz (DN).

 

FD

Goldmun(t)z

Goldmünz: D. Goldmûnze: gouden munt. Maar misschien reïnterpretatie van Goldmund. Vgl. Godemond.

 

FD

Goldschläger

-schlager: BerN van de goudsmid die bladgoud slaat. Vgl. Goldblat(t). 1350 Thiedeman Goltslegere, Lübeck (NN).

 

FD

Goldschmid

-schmitz, -schmidt(s), -smit(h), -schmied, -schmeding: D., resp. E. BerN van de smid.

 

FD

Goldschneider

D. BerN: goudsnijder. Vgl. Mnl. goutsnider: ciseleur.

 

FD

Goldstein

[cf. aussi Gol, forme réduite de Gold­stein, NF d'une famille juive venue s'établir en Belgique]. NF d'origine all., soit nom d'ori­gine: Goldstein, près de Francfort, soit sur­nom: moy.-ht-all. goltstein 'pierre précieuse, topaze' [FD].

 

JG

Goldstein

-stayn, -(s)chstein, -sztein, -szteyn, -sztejn, -sztajn, Goltstein, Golstein, -steyn, steijn, Goldenstein: i. Patr. Oude VN. - 2. PlN bij Frankfort (Main). - 3. Mhd. goltstein: edelsteen, topaas. BerBN of BN. 1170 Gerardus Goltstein, Keulen (BRECH.); 1536 Reynerus Golsteen, Nijmegen (MULIV). Een Belgisch-joodse famille veranderde deze FN in Gol.

 

FD

Goldwasser

D-joodse FN: goudwater.

 

FD

Goldyn

zie Goldin.

 

FD

Gole

zie Goelen(s).

 

FD

Goleman

Patr. Afl. van Gole < Godilo, dim. van Germ. god-naam.

 

FD

Golen-

Golin- -val, -vaux, -vaud. V. Colonval.

 

EV

Golenv(e)aux

zie Golinvaux.

 

FD

Golenvaux

-veaux, Golinvaux, -veau, -val, Gollinvaux. 1558 «Jehan de Golenvaux», 1564 «Augustin Golenvaux» NPLouette, 1601 «Jehan Gollinvaulx, molnier» Bourg-Dinant, 1666 «Nicolas Golenvaux dit Guisot» NPLouette, 1683 «Mary Golenvaux» Houdre-mont, 1691 «Guillaume Gollinval» NP­Louette, «Golenvau(l)x, Golin-, -val» Haut-Pays; nom d'origine: Golinvaux, w. à golin-vau, 1220 «Colenvaz», 1316 «Golainvalz», à Ciney (Nr). Cf. aussi Colinvaux.

 

JG

Golin

Golain: Var. van Colin. Vgl. Golard 3.

 

FD

Golinvaux

-val, -veau(x), Gollinvaux, Golenv(e)aux: PlN Golinvaux in Ciney (N). 1590 Jean de Gollenvaulx (Midd. 1998,179).

 

FD

Golja

zie Goulliart.

 

FD

Goll-

cf. Gol-.

 

JG

Gollard

-a(er), zie Golard.

 

FD

Gollas

zie Goulliart.

 

FD

Golle

zie Goelen(s).

 

FD

Gollier

au fém. : Gollière. Peut-être surnom, cf. fr. collier, anc. fr. coliere 'partie antérieure du harnais du cheval', moy. fr. gouliere 'poche'; ou bien nom d'origine, cf. 1544 «Henry de Golhier» DénStavelotMy.

 

JG

Gollier

-ièr(r)e, -lère, -ère, -er, Goullier, -ière, Gouli(er), Gouillère: M.i. var. van Gorlier, met rl/ll-ass. (vgl. Carlier/Callier).

 

FD

Gollière

Proven. ,,Propriété du sieur Godel ou du sieur Wulf".

 

EV

Gollinvaux

zie Golinvaux.

 

FD

Göllner

Gollner: D. BerN Göldner: vergulder.

 

FD

Golmann

zie Goldman(n).

 

FD

Golstein

-steijn, zie Goldstein.

 

FD

Goltfus

D. BN Goldfuss: gouden voet, wellicht naar de gouden gesp aan de schoen. In de i/e e. in Haacht famille van Duitse orgelbouwers (ESBr. 1940,367-382).

 

FD

Goltsfarb

zie Goldfarb.

 

FD

Goltstein

zie Goldstein.

 

FD

Goltzberg

zie Goldberg.

 

FD

Golvers

Var. van Govers (met 1-epenthesis); vgl. dial. kolfer voor koffer.

 

FD

Golvet

Wellicht Wvl. adaptatie van Calvet.

 

FD

Golzar

Proven.» Gossart (Dép. Vir­ginal). — 2. ,,Essart du sieur Wulf".

 

EV

Gom-

-an(d), -bault, -bert, -berg, -pel, -pertz, Gom- -mans, -m(a)er(t)s. V. GOD (§11).

 

EV

Gom(me)-

-rée, -ry. 1. Proven. Go-mery (Dép. Bleid). — 2. V. GOD.

 

EV

Goman(ne)

Gomand, Gornant, zie Goeman(s).

 

FD

Gomand

Gomant, w. (Piétrain) Goman, Gouman. 1281 «Jehan Gouman» DettesYpres, 1333 «Gilet Gomant» Dinant, 1444 «Stassin Gomant», «demiselle Betrix Gommant» AidesNamur, 1456 «Servais Goman» Dinant, 1570 «Jehenne Gomant», cf. aussi 1350 «Gomanpret» (topon.) Theux, w. divins lès prés de gouman (topon.) Amonines, 1467 «Goumanpont» = w. goumampont (topon.) Ostiches; nom issu de l'anthrop. germ. gud-man-, cf. aussi Goeman.

 

JG

Gomba(r)

zie Gombert.

 

FD

Gombaud

-ault, -eau, Gonbault: Patr. Germ. VN gunth-balth 'strijd-moedig': Gundobald (Fm.). ize e. Gumboldus monachus (GN); 1394 Lotard Gombaut, Dottenijs; 1398 Jan Gombaeut, Wev. (DEBR. 1970).

 

FD

Gombert

Gombeer, Gombeir, Gomber(g), Gomba(r), Gommaerts, Gommer(s), Gomper(s), Gomperts, -ertz, Gumpert, Gumprecht, Jumpertz, Jumbert: Patr. Germ. VN gunth-berht 'strijd-schitterend': Gundebertus, Gumbert(us) (MORLETI). ne e. Gumbert, Cent (GN); 1463 Jan Gomparts, Ht. (A.GHIJSEN).

 

FD

Gombert

Gombeer. 1289 «Maroie li Gombert» CensNamur; nom issu de l'anthrop. germ. gund-berth-.

 

JG

Gomé

cf. Gommé.

 

JG

Gomé

-et, -ez, -es, Gommé, -e, -es, -et, Goumet, Goemé, Goeme: Patr. Var. van Gomer, met spelling volgens Fr. uitspr. Zie Goemaere. Vgl. Orner=Orné. Of Gomet, dim. van VN Gomar(us). 1339 Jehans Gonmés, Atrecht (NCJ); 1545 Nicolas Commet, Carvin (AP); 1651 Petrus Gommaers = (wsch.) Patrus Gommé, Westerlo (VS I972,*iz4).

 

FD

Gomel

Hypocor. en -ellu > -eau (forme non vocalisée) de l'anthrop. germ. Go(u)mard, cf. Goemaere.

 

JG

Gomer

zie Goemaere.

 

FD

Gomet

cf. Gommé.

 

JG

Gomez

1. Spellingvar. van Gomé. - 2. Sp.-Port. VN < Germ. Gumesindis: guman-sinth'man, (bruide)gom-weg'. 1582 Jac. Gomez, Lissabon; 1597 J- Gomez, Cordova-Aw. (AP).

 

FD

Gomis

zie Germeaux.

 

FD

Gommaerts

cf. Goemaere.

 

JG

Gommaerts

zie Goemaere, Gombert.

 

FD

Gommans

zie Goeman(s).

 

FD

Gomme