13/10/2012

G-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

Greif(f)

1. D. FN, beantwoordt aan Gryp. - 2. Evtl. var.van Graaf/Greef.

 

FD

Greif(t), de

zie (de) Graaf.

 

FD

Greimann

-mans, Greymans: Patr. Germ. VN grim-man'woedend-man': Grimannus (MORLET I). Vgl.D.FN Greim.

 

FD

Greimans

1. Car. mor. H. d'élite. Ou aussi : H. fat. — 2. V. GRIM.

 

EV

Greime(r)s

Grimmer: Patr. Germ. VN grim-hari woedend-leger': Grimharius, Grimerus (MORLET I). 1368 Diederijc, Grymmers, Mech. (HB6/9).

 

FD

Grein

Greyn, Greijn, zie Legrain, De Grain.

 

FD

Greindl

Beiers dim. van Grein = Greiner.

 

FD

Greindl

Car. mor. Grendel, ,,Verrou". H. qui met les siens sous les verrous ou qui y a été lui-même. — 2. Proven. Grendel (Dép. Attert).

 

EV

Greiner

Car. mor. Grijner, pleur­nichard". N° 286.

 

EV

Greiner

Grin(n)er: D. BN < Mhd. grînen: grienen, huilen, janken, (ook) twisten, ruziën.

 

FD

Greins

zie Legrain.

 

FD

Greisch(er)

PlN Greisch (GH).

 

FD

Greivelding(er)

Greiweldinger: PlN Greiveldingen (GH).

 

FD

Grek

zie Greck.

 

FD

Grel(l)et

Grêlait: Dim. van Ofr. graile. Zie Grelot.

 

FD

Grelin

Grelen: Afl. van Ofr. graile, grêle: mager, tenger. Vgl. Grelot.

 

FD

Grell

D. BN Mhd. grël: ruw, kwaad, boos.

 

FD

Grelo

Grelot, Grélot: Dim. van Ofr. graile, grêle < Lat. gracilis: mager, spichtig. BN. 1232 Sim. Maraduis Gracilis, Atrecht (NCJ).

 

FD

Grem, de

zie de Grim.

 

FD

Gremain

zie Germanus.

 

FD

Grémaux

V. GRIM.

 

EV

Gremberg(h)e(n), van

van Grimberg(h)e(n), van Grenberghe, Grambergen: PlN Grimbergen (VB) of Grembergen (OV). 1197 Gerardus de

Grimbergis (DEBR. i98o',47); 1382 Jan van Gremberghe, Moorsele (DEBR. 1970); 1392 Michiel van Gremberghe, Ktr. (DEBR. 1958).

 

FD

Grembert

zie Grimbert.

 

FD

Gremeaux

cf. Grumeau, -iau(x).

 

JG

Gremeaux

zie Grumeau, Grimau.

 

FD

Gremel

zie Grymel.

 

FD

Gremelpont

Grimmelpont, cf. Grimonpont.

 

JG

Gremelpont

zie Grimmonpont.

 

FD

Gremez

-es, -é, zie Grimée.

 

FD

Gremling

1. Patr. Afl. van VN. Zie Gremmens. - 2. D. FN Gremlinger, BerN van de gerechtsdienaar (BRECH.).

 

FD

Gremme(n)

Gremmens: 1. Patr. Vleivorm van Germ. grim-naam; zie Grimminckx. - 2. Var. van Gramme(n), -ens.

 

FD

Gremmegen, van

zie van Gremmighen.

 

FD

Gremmelprez

zie Grim(m)onprez.

 

FD

Gremmels

zie Grymel.

 

FD

Gremmighen, van

van Gremmegen: PlN Grimminge (OV).

 

FD

Gremmonprez

Gremon-, cf. Grimmonprez, etc.

 

JG

Gremo

zie Grumeau, Grimau.

 

FD

Gremonprez

zie Grimmonprez.

 

FD

Grémonprez

V. Grimonprez.

 

EV

Gren-

-et, -ez, -ier, -iez. 1. Profess. Marchand de grains. N08 149, 163. 2. V. WARD (§11, Wran).

 

EV

Grenade

1583 «Jan Grenade» BourgLiège, 1602-3 «feu Nicolas Grenade» Terriers-Namur, 17e-18e s. «Grenade» à Petit-Rechain, 1687 «Jacques Grenade» Bierset; surnom, d'après le fruit (non d'après le projectile, attesté seulement en 1520) FEW 4, 237b, cf. aussi 1630 «François le Garnadeur» [= gre-nadeur] émigré en Suède. Exceptionnellement, nom d'origine (ville d'Espagne). - Cf. aussi le NF Gurnade.

 

JG

Grenade

Proven. Grenade (Région d'Espagne). — 2. V. WARD (§ II, Wran).

 

EV

Grenade, (de)

Gurnade: Sp. PlN Granada. 1575 Jean de Grenade, Luik (Midd. 1947,110-2).

 

FD

Grenberghe, van

zie van Gremberghen.

 

FD

Grençon

zie Grinson.

 

FD

Grendel, (de)

de Grendele: BerBN voor de grendelmaker, of voor de grendelaar, de portier. Vgl. D. Grendeler. ±1300 Petrus zuo dem Grendel, Bergheim (SOCIN); ±1150 Herco Grendel, Kortenberg (GYSS. 1999') = 1154 Herzo Grendel, Aw. (OSM); 1418 Rugger Grendele, Ktr. (DEBR. 1958).

 

FD

Grené

Grenet, -ez. 1290-91 «Jehan Grenet» ComptesMons, 1302 «Piéron Grenet» Loi-Tournai; p.-ê. surnom: anc. fr. grenel 'petit grain' (avec graphies analogiques) FEW 4, 229b ;cf. aussi Gurné, -et.

 

JG

Grenelle

Grunelle: Dim. van grain: graan, korrel. Vgl. Grenet.

 

FD

Grenet, (de)

Grenez, Gren(n)é, Groen(n)é, Groenez, Gurnet, Gurné, Lagrenet, -é, -ez: 1. BN Fr. grenet: graan tje, korrel, puist, wrat (DNF). 1208 Guerri Grenet, Atrecht (NCJ); 1226 Johannis Grennet, Ktr. (DEBR. 1980); 1582 Robert Gurnet, Namen (RBN). - 2. Soms var. van Greniez (VS1979,479).

 

FD

Grenier(s)

-ié, -ie(z), zie Granier.

 

FD

Grenier.

1356-58 «Jehans Greniers» PolyptAth, 1493 «Johan Grenier» GuillLiège, 1576 «Verselle Greniers» = 1585 «Verselle Gre­nier» BourgNamur; fr. grenier, plutôt comme nom de métier (marchand de grains) que comme partie d'un bâtiment destiné à conser­ver les grains, cf. aussi Granier et Gurny. « Fém. anthropon.: 1302 «Marien Grenière» LoiTournai.

 

JG

Grenoble

Nom d'origine: Grenoble (Isère).

 

JG

Grenon

Ofr. grenon: snor, bakkebaard. BN. 1718 Augustyn Grenon, Socx (VERGR. 1972,205).

 

FD

Grenouille

Fr. grenouille, surnom métaphorique pour qqn de bavard, assimilé au coassement de la grenouille (Morlet 479). « Dimin. : Grenouilleau.

 

JG

Grenouille(au)

Fr. grenouille: kikker. BN naar de kwakende stem of voor een springer. Vgl. D. Frosch. 1563 P.R. Grenoile, Cornwall-Bg. (PARM.).

 

FD

Grenoville

Car. phys. Grenouille (Confusion du u et v: N° 67). Symbole du commérage et du bavar­dage. Synon. fl. : De Puydt. Nos 88, 290.

 

EV

Grenson

w. liég., nam. Grèn'son, Grinson, Grainson, Granson. 1353 «Gilloteal Gren-chon» FiefsLiège, 1771 «François-Ferdinand Grenson» (orig. d'Huccorgne) BourgLiège, 1779 «Henry Grenson» Natoye; dérivé en -eçon de w. grin 'grain' (pour un homme de petite taille?), cf. anc. flandr. (ça 1510) grain-chon 'petit grain' FEW 4, 230a; ou bien dérivé

en -eçon d'un nom de baptême, cf. 1486-87 «Grene», «Grene serviteur» [plusieurs per­sonnes] TerreJauche.

 

JG

Grenson

zie Grinson.

 

FD

Grenu

Ofr. grenu: met manen (zoals van een paard). BN voor iemand met welige haarbos. 1334 Jehans li Grenus, Havay (CSWII); 1359 Jehan Grenut, Dk.(TdT).

 

FD

Grep(s)

zie Gryp.

 

FD

Grepdon

Grypdon(ck), Grijpdonck, Gryfdonck: Patr. Adaptatie van Grébodon < Gerbodon, Rom. verbogen vorm van Germ. VN Gerbodo. Zie Gerbo, Gerbedoen, Grebeude. ±1300 Jehans li Greboeudons, PdC (BOUGARD); 1558 Matheus Grebeudon, Dowaai (MULIV); 1636 Hubert Gribdon, Edelare (med. J. Beyen).

 

FD

Greppin

V. Grappin et Crespin.

 

EV

Grès

Gress- -e, -ier, -y. Profess. 1. Crassier, ,,Marchand de matières grasses (beurre, huile, graisse, chan­delles). Plus particulièrement dans certains endroits, le charcutier. N°

186 — 2. Cressier, ,,Marchand ou fabricant de crès, toile de lin".

 

EV

Grès, (de)

(de) Grès, zie Degrez.

 

FD

Greselin

zie Griselain.

 

FD

Gresens

cf. Gressens.

 

JG

Gresens

zie Gresse(ns).

 

FD

Greset

-é,zie Crasset.

 

FD

Gresill(i)on

1. Dim. van Ofr. grésil: hagel. Ofr. gresillon, Fr. grêlon: hagelsteen. Vgl. Hagelsteens. - 2. Pfr. gresillon: krekel. BN. Vgl. Criquillon. 1237 Jean Gresillon, Laon (MORLET).

 

FD

Gresnich

PlN Gressenich (NRW).

 

FD

Gresolle

zie Grisolet.

 

FD

Gress(e)

zie Graisse.

 

FD

Gresse

cf. Graisse.

 

JG

Gresse(ns)

Gresens, Gresens, Gressiens: Patr. < Lat. HN Gratianus. 1350 Gressen Suetman; 1379 Gressen Commers = Gressiaen Commers, Diest (F.C.); 1448 Magrete Gressens, Diest (VdP).

 

FD

Gressens

Gresens, Cresens. Hypocor. néerl. issu de lat. Gratianus, cf. 1379 «Gressen Corn-mers » = «Gressiaen Commers » Diest [FD],

 

JG

Gressier

et Gressot. Dérivés du précédent, cf. Gras et dérivés.

 

JG

Gressier

zie Crassier.

 

FD

Gret(h)en

zie Grieten(s).

 

FD

Grétry

1. Proven. Dép. Boland. — 2. V. WARD (§11, Wrad).

 

EV

Grétry

Nom d'origine : Grétry, hameau de Bol-land (arr. Verviers).

 

JG

Grétry

PlN in Bolland (LU). 1567 Mathieu de Grétry, Cerexhe(ISP).

 

FD

Gretzer

-ser, zie Kretzer(s).

 

FD

Greu-

-se, -ze.Car. mor. Ane. fr. : Greiise, ,,Contestation, dispute". N. d'un chicanneur. Synon. : Gru-, Gri-, Gry- -son.

 

EV

Greuel(l)

Greubel: D. BN Greuel: gruwel. Vgl. Grauwels.

 

FD

Greulich

cf. Graulich.

 

JG

Greulich

Graulich, Grolig: D. Greulich: gruwelijk, schrikwekkend. BN. 1289 Konr. dictus Griulich, Kirchheim (BRECH.).

 

FD

Greunen, van

Vertaling van De Grune?

 

FD

Greunlinx

zie Grondelings.

 

FD

Greus(e)

Greusen, Greuze, Degreus(e): Ofr. greuse: twist, betwisting. BN.

 

FD

Greus, (de)

Var. van De Creus? Of van Creuse?

 

FD

Greuse

Greuze. 1492 «Gertrud Greuse» Bourg­Namur; surnom: pic. greuse 'petit fragment d'un corps dur' (d'où le dérivé w. nam. graî-ye(e)FEW 16,57.

 

JG

Grev-

-esse, -isse. 1. Profess. ,,Ecrevisse" (Dialecte). N. d'un mar­chand de crustacés. N° 156. — 2. Proven. Maison portant l'enseigne : ,,A l'écrevisse". Synon. : Delgre-vesse. N° 248. — 3- V. HRABAN.

 

EV

Grève, (de)

de Grèves, zie (de) Graaf.

 

FD

Grevel

zie Gravel(le).

 

FD

Grevelaer

de Greveleer, zie Greveraars.

 

FD

Greveling(h)(e), van

-ynghe, van Greveninge: PlN Grevelingen (FV). Vgl. Gravelin(es). 1106 Balduini de Greveninghe; 1494 Michiel van Grevelinghe (DFIV).

 

FD

Greven

zie (de) Graaf.

 

FD

Gréven

Greven. 1569 «Guillaume Greven» BourgLiège; forme déclinée de De Grève, De Grave (= le Comte).

 

JG

Grevenda(e)l

Grévenda(e)l: PlN Grevendel in St.-Joris-Winge (VB) of Gräfenthal (NRW).

 

FD

Grevendal

Proven. ,,Val sablon­neux". L.D.

 

EV

Grevendon(c)k

PlN Gravendonk in Zoersel (A)?

 

FD

Grevens

zie (de) Graaf.

 

FD

Grevenstuk

PlN: stuk (grond) van de graaf. Gravenstuk in Ardooie (DF IV).

 

FD

Grever

BerN. Br. vorm voor graver, delver. 1390 Giel. de Grevere; 1382 Willem Nagel, grevere, van den fondamente te gravene, Lv. (DE MAN 1949,58).

 

FD

Greveraars

-aerts, Grevelaer, de Greveleer: Afl. van PlN Grevel (NRW). 1562 Rutgeert Greveleer, Dorsten NRW-Aw. (AP).

 

FD

Grevesse

Grévis(se), zie Ecrevisse.

 

FD

Grevesse

Grevisse, Grévisse, w. (Liège) Gre­vasse, Gravis (avec -5 prononcé), Gravisse. 1346 «Johannes Grevecce» 1528 «Wamier Gravasse» BourgNamur, 1623 «Jean Poncin dite le Grevesse de Cheverouheid», 1643 «Jean délie Grevesse», 1648 «Johan Poncin del Grevesse», 1731 «Remacle la Grefvessc de Cheverouheid» La Gleize; surnom: du nom du crustacé (fr. écrevisse, w. liég. gre­vasse, -isse, w. nam. gravasse) ALW 8, 350-353, p.-ê. dans un sens dérivé (cuirasse formée d'écaillés chevauchées; jambière; croc), particulièrement surnom de qqn de rouge comme une écrevisse, mais aussi sous la forme d'un délocutif de type dialectal (le NF est attesté à proximité directe de l'iso-glosse séparant les var. liégeoise et namu-roise). Ce pourrait être aussi un NL (ainsi à Chevrouheid, La Gleize), ou un nom d'en­seigne (ainsi 1465 «Maison délie Grevece»à Liège, cf. BTD 26, 277); comp. le NF all. Krebs.

 

JG

Grevet

zie Gravet.

 

FD

Grévillé

Griviller(s), Grivillier: PlN Grévillers (PdC). 1240 Jehans de Grieviler, Atrecht (NCJ).

 

FD

Grévy

cf. Gravier.

 

JG

Grévy

zie Gravier.

 

FD

Grewal

D. FN Grewald, Grewold < Krebold (GOTTSCHALD).

 

FD

Grey

Peut-être surnom: w. grêye 'grêle'; cf. Grailet.

 

JG

Grey

zie Gray.

 

FD

Greymans

zie Greimans.

 

FD

Greyn

Greijn, zie Grein.

 

FD

Greyson

zie Grison.

 

FD

Greyt(e), de

Adaptatie van Degrez. 1545 Marie de Greit=de Grady (De Grez), Luik (JVO).

 

FD

Grez

Proven. Grez(-Doiceau) (Loc.). Synon. : Gré- -er, -ez, Grès, Degré, Graisse.

 

EV

Gri

zie Legris.

 

FD

Gribau-

Gribo- -mont.Proven. Dép. St-Médard.

 

EV

Gribaumont

Gribomont. Nom d'origine: le NF étant présent à 68% en prov. de Luxem­bourg, le NL éponyme est Gribomont, w. gribômont, à St-Médard (Lx) et non Gribeau-mont, à Angre (Ht). - Bibliogr. : C. Hanton, Le NF Gribaumont/Gribomont, dans Singuliers, 1996, n° 3, 13-18.

 

JG

Gribaumont

Gribomont: PlN in St-Médard (LX).

 

FD

Gribbe(ns)

Patr. < Germ. VN Griboldus (MORLETI). 1447 Griboud, Gb. (LIND.).

 

FD

Gribling

zie Griebel(ing).

 

FD

Gricken, van

zie van Grieken.

 

FD

Gricourt

PlN (Aisne) of in Berchem (OV): 1262 Gricourt. 1350 Johannes dictus Griecourt, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Grid(e)let

Var. van Griselet, dim. van gris: grijs. Zie Grisolet. Voor de z/rf-wisseling, vgl. Bazelaire < Ba(u)delaire.

 

FD

Gridlet

Gridelet. Peut-être du thème de gris, bien que fr. gridelin soit attesté tardivement FEW 16, 81b; cf. Grislain. Comp. aussi 1286 «Huars Gridiaus» CartMons.

 

JG

Gridlet

V. HROD.

 

EV

Grie, de

Degry: Wsch. vertaald uit Legris.

 

FD

Griebel(ing)

Gribling: Griebel < Mhd. grübel: dodengraver.

 

FD

Grieck, de

de Gryck: Volksnaam van de Griek. 1378 Jan de Griée, Ip.(BEELE).

 

FD

Grieden

Var. van Grieten, met verzachting t/d?

 

FD

Grieff

Var. van Greiff 1.

 

FD

Griegers

Patr. Grieger, Silezisch voor Gregor (DN).

 

FD

Grieken, van

van Gri(e)cken: 1. PlN Grieken (VB). 1321 Arnold! de Grieken, Zoutleeuw (HB 882); 1347 Jans van Gryeken, Tn. (C.BAERT). - 2. PlN Grieken (ZH).

 

FD

Grielen

-ens.  Prénom  fém.  Griele, var.  de Griete, cf. Grieten (ci-dessous) [FD]. Grieten,  Gritten,   Grietens.  1268 «Johannes Griete» DettesYpres; prénom fém.  Griete, hypocor. de Margriete < Margareta [FD]. Grif(f)-. Du thème de fr. griffer. m Dérivés: Grifair. 1280 «Egidius Grifars» PolyptLiège; surnom: griffeur, cf. Graffar(t), Graffaux. - Griffé, cf. Grafé. - 1458 «Jehan Griffelet» Liège.

 

JG

Grielen(s)

Metr. Griele = Griete < HN Margareta. 1398 Griele van den Heede, Wakken; 1426 Grietkin Eecke = Grielkin Eecken, Ktr. (DEBR. 1970,1958); 1556 Hendrik Grielens, Gierle (AP).

 

FD

Griensven, van

(van) Grinsven: PlN Griendtsveen (NI). Maar de généalogie van de Nederlandse familie Grinsven verwijst naar 't Griensvenne bij Den Dungen (NB) (PDB). 1497 van Griensvenne; 1555 Hillegondt van Griensvenne, Den Bosch (HB 453,460); 1550 Petrus de Grinsvinne, Giessen NB (MULIV).

 

FD

Griep

zie Gryp.

 

FD

Griepentrog

Ndd. FN: grijp in de trog. BN voor een bakker.

 

FD

Gries(s)

D. PlN Mhd. Griess: zandige oever.

 

FD

Griese

1. Car. mor. Griezel, ,,Frisson, répugnance". N. d'H. qui fait fris­sonner ou qui est répugnant. — 2.

Griezelig, ,,H. horripillant (à don­ner le frisson)".

 

EV

Grieteman

Friese FN Grietman: hoogste rechterlijke en burgerlijk-administratieve magistraat in een grietenij, rechtsgebied.

 

FD

Grieten(s)

1. Proven. Grieten, ,,Commune ou district rural". Sy­non. : Van Griethuysen. ,,Des mai­sons du district rural". — 2. Fonc­tion. Griet, ,Juge ou bourgmestre rural' '.

 

EV

Grieten(s)

Gritte(n), Gret(h)en, Vergriete(n), Vergriette: Metr. Griete < Margriete, Margareta, zowat de populairste meisjesnaam in de ME. 1281 Grieta Alexis; 1268 Johannes Griete, Ip. (BEELE); 1330 Johannes dictus Gritensone, At. (OATIII); 1382 Wilhelmus Vergrieten, L (GRAUWELS 1978,69); 1466 Margriete Meeussoons = 1501 Griete Meus, Aarts. (MAR.).

 

FD

Griethuysen, van

-huijsen: PlN Griethausen (NRW).

 

FD

Grieve, (de)

Grieven: Wsch. < De Grève. 1621 Jacques Grievenne, Luik-Aw. (AP).

 

FD

Griez

zie Gréer.

 

FD

Grieze, de

zie de Gryze.

 

FD

Grif(g)née

Grifnaie, zie Grivegnée.

 

FD

Griff-

-e, -et, -on. Car. mor, H. mé­chant (qui se sert de ses griffes).

 

EV

Griffard

-art: Afl. van Ofr. grif, Fr. griffe: klauw.

 

FD

Griffel

Mnl. griffel: schrijfstift, griffel, ent. BerBN? OfxGrevel?

 

FD

Griffel

V. Grivel.

 

EV

Griffet

-é, -es: Dim. van Fr. griffe: klauw. BN.

 

FD

Griffi(er)

zie Greffier.

 

FD

Griffin

Greffin: Patr. Afl. van Germ. VN Griffo? Of < Griffith? 1130 Griffin filius Gurgan, Pembroke (REANEY); 1391 Ghosin Greffm, Bg. (JAM.); 1780 Guill. Griffin, Roermond-Aw. (AP).

 

FD

Griffioen

Griffon, Gryffon: Patr. De Griff(i)oen of grijpvogel is een mythologisch dier met het bovenlijf van een adelaar en het onderlijf van een leeuw. De naam van deze heraldische fïguur was in de ridderliteratuur gebruikelijk aïs VN. 1398 Griffoen van Massemede = Griffon de Masemine,

Wervik; 1432 Griffoen de Tue, Ktr. (DEBR. 1970); 1400 Rolant Griffons, Dk. (TdT).

 

FD

Griffith(s)

FN uit Wales. Oudwels Griph-iud. Het tweede élément is iud: leider. 1428 Griffïnus seu Griffith Kynaston, Shropshire (REANEY).

 

FD

Griffon

Gryffon. 1424-25 «Griffon de Mas-nuy» DénHainaut, 1501 «Jehan Griffon» Marchienne-au-Pont, 1542 «Quintin Griffon» Gozée, 1780 «Henry Griffon» Charleroi; soit d'un dérivé de griffer (moy. fr. grifon 'avare', en 1571), soit du nom de l'animal fabuleux à tête d'aigle et au corps de lion FEW 4, 297 (comme nom d'enseigne ou de maison), d'où anc. fr. griffon 'homme vaillant' Gdf 4, 357 [MH]; ce dernier paraît bien à l'origine de: 1284 «Jehan Grifons» Maubeuge, 1296 «Lorenz Grifon» TailleParis, 1364 «Godefridi de Vertrike dicti Griffoen», 1436 «Griffon de la Capelle» Gand, cf. O. Brattô, Studi di antroponimia fiorentina, 135-6. Comp. aussi Gryp et Greif. - Pour une approche globale des résultats de Pétymon grypus/gryphus, cf. DicPatRom 1997, 112-122.

 

JG

Grifgnée

-ee, Grifnée, Grivegnée. Nom d'ori­gine: Grivegnée, w. grim'gnèye (Lg), avec assourdissement à l'intérieur du mot en domaine liégeois.

 

JG

Grift, van der

PlN Mnl. grifte: gegraven vaart.

 

FD

Grigaut

Pour Dauzat 307, hypocor. de Grégoire, mais en Wallonie, ce peut être simplement une graphie, influencée par la finale -aud fréquente dans les NP, pour Grigô (< *Grigôre), forme ancienne en liégeois de Grégoire, auj. Grig-wére, Gré-, Gré- (cf. DL). Comp. Grigore [JL, NFw2].

 

JG

Grign-

Du thème de grigner 'faire la moue; grogner' FEW 16, 67a-sv. • Dérivés: Grignac   (avec suffixe péjoratif comme dans w. liég. briyak 'margouillis', bri-zak 'brisetout'), - Grignard. 1265 «Grignars» Fleurus, 1272 «lohannes Griniart de Wari-suel» PolyptVillers, 1279-81 «Hanekars Gri­gnars» = 1297 «Hennekart Grignart» Comp-tesMons, 1309 «Lambertus Grinyart milites» CartValDieu, 1365 «Will. Grignart arbales-trier» TailleMons. - Grignet. 1444 «Jehan Grignet» AidesNamur, 1474 «Johannes Gri­gnet» PrincipLiège.

 

JG

Grignac

PlN (Cantal, Char.-Mar.) (DNF).

 

FD

Grignard

1. Proven. Dép. Ragnies. — 2. Car. mor. H. grincheux. Synon. : Grinet. N° 287.

 

EV

Grignard

Grin(n)aert, Grinaert, Grign(i)et, Grégnard, Degrignard, -art: Afl. van Ofr. grign(i)er: knarsetanden, grijnzen. BN voor een kniesoor. 1281 Lambiers Grignars, Bergen (ARNOULD 29); 1326 Maroie Grinarde, Dk. (TdT).

 

FD

Grignon

Grign(i)et: Afl. en dim. van Ofr. grigne: tandengeknars, gegrijns, slecht humeur. BN voor een grijnzer, kniesoor. Vgl. Grignard. 1296 Willemet Grignon, PdC (BOUGARD); 1663 Jean Grignet, Luik (ISP).

 

FD

Grigor-

Patr. Afl. van HN Gregorius.

 

FD

Grigore

cf. Grégoire. Cf. aussi, par dissi-milation, 1540 «Vuillamme Grigolle», «Jehan Grigolle» Blaton, 1541 «Grigolle Moriau» Quevaucamps, et le dimin. en -et: 1540 «la vesve Grigolet Preudhomme» Flobecq (cf. M. Arnould, NP en Hainaut, 50).

 

JG

Grij-

cf. Gry-.

 

JG

Grijp

Gryp(s), Griep, Gripe, Grep(s): 1. Patr. Oude Germ. VN Grip(p)o (Fm.), wellicht bakervorm van Grimbert (LIND.). - 2. BN naar de vogelnaam grijp: griffïoen. 1304 Willem Grijp, Oud. (CG); 1342 Bauduins Grippe, Dk. (TdT); 1382 Gillis Grijp; 1398 Mergriete Grijps = Grips, Dentergem (DEBR. 1970).

 

FD

Grijsman

Afl. van De Grijze.

 

FD

Grikman

Proven. Griek, ,,Grec". Synon. : VAN Grieken (Grieken-land, ,,Grèce").

 

EV

Grikman

Volksnaam voor een Griek, naar analogie van Engelsman, Fransman.

 

FD

Grill-

-aerd, -aert. Car. mor. Gril, ,,Caprice, lubie, farce". N. d'H. ca­pricieux, farceur.

 

EV

Grillard

-aerd, -aert, Grillaerts, Grielaard, Krillaerts, Krielaert: Afl. van Fr. grillon: krekel. Wsch. syn. met Mnl. crekelaer. Vgl. Crikeler.

 

FD

Grillard

-aerd, -aert. 1272 «Dyonisi Grilart» PolyptVillers ; dérivé en -ard (non attesté dans le FEW) du thème de fr. gril 'grillon ', comp. moy. néerl. crekelaer [FD]. Cf. aussi DicPat­Rom 1997, 104.

 

JG

Grillet

(famille d'origine bourguignonne). Surnom: de fr. grillet FEW 4, 268b, comp. 1411 «Honoré Grileu», 1468 «Raoulequin Grilleu » Picardie. Pour une approche globale des résultats de l'étymon griHus/grillius, cf. DicPatRom 1997, 100-111 (avec cartes du NF Grillet).

 

JG

Grillet

Car. mor. ,,Grillon" (Ane. fr.). Symbole de la bonne humeur ou de l'attachement au foyer. Synon. fl. : Kriegels, Kregels. N° 295.

 

EV

Grillet

-o(t): Dim. van grillon: krekel. BN. De familie Grillet stamt uit Bourgondië. 1627 J.A. Grillet, Nozeroy (VS1979,247-258).

 

FD

Grillon

Grion: BN Fr. grillon: krekel.

 

FD

GRIM

,,Casque". Racine germanique ayant servi à fromer des N. de baptême. Prototypes : Grimard, Grimaud. La voyelle s'est prononcée et écrite /', u, e. N° 125. L'ordre de la consonne r et de la voyelle qui la suit normalement a été parfois interverti : Germ- pour Grem. L'initiale s'est parfois muée en C ou K.

I.  N. simples.

Grim(m)e, Crème, Graime, Greimans.

II.  N. simples avec suffixes*

G.- -etto, -ez, -iz : Grim(m)ée, Germ- -eys, -is.

III.  N: composés.

G.-bard : Grum- -bar, -bers.

G.-hard : Grimard.

G.-hart : Grimm-, Grism-, Crem- -er(s).

G.-mund : Grimont.

G.-wald : Grim-, Grum-, Grem- -(e)au(x), -i(e)au(x), -ail, Crémieux

(N. de loc. fr.). Germ- -ay, -eau. G.-ward : Gringoire.

 

EV

Grim-   

-berg, -berg(h)s.    Proven. Grnnbergen (Loc.).

 

EV

Grim(m)-

-ar(d), -art, -au(d), -ail, -e, -(e)au(x), -ée. V. GRIM.

 

EV

Grim(m)iaux

zie Grimau.

 

FD

Grim(m)onpon(t)

Grymonpon(t), Grymondon, Grimmelpon(t), Gremelpont: PlN Grimaupont in Wattrelos (Nord) (GYSS. 1964,156). 1273 Jehan de Grimaupont, Dk. (FST); 1349 Jehane de Grimaupont, Dk. (TdT).

 

FD

Grim(m)onprez

Grimonpre(z), Grimmonpré, -drez, Grymonpre(z), -pré, Grij-, Grymmonprez, Grimonprez, Gremonprez, Grimmelprez, Gremmelprez, Grimpret: PlN Grimmonprez, Grymonprez in Magnée, Fléron, Beyne-Heusay, Huccorgne (LU) (HERB.). Maar de Wvl. FN gaat wsch. op een PlN Grimaupré (meers van Grimoud) terug. 1578 Jan Grimaupreit, Wervik (VS 1970,546); 1584 Pieter Grimaupret; 1621 Joos Grimonpret, Menen (KWII). Zie ook Germonprez.

 

FD

Grim, de

de Grem, (de) Grom: 1. BN Mnl. grim, grem: grimmig, boos, toornig. 1250 Arnoldo dicto Grimme, Keulen (HAGSTR. 1949,105); 1410 Raesse de Grem = R. de Grom, Gb. (GAUBL.). -2. Oorspr. Patr., de Germ. VN Grimmo (Fm.). 1357 Jhan Gremme, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Grimaldi

Grimoldi: It. Patr. < Germ. VN Grimwald. Zie Grimau. 1624 Hermès Grimalde, Cent (SCHOUT. I); 1631 Claude Grimaldy, Ktr. (KW).

 

FD

Grimar

Grimart, Grimard. 11e s. «Grima» Brogne/St-Gérard, 1286 «l'estre des Grimars» CartBinche, 1301 «Jean Grimart» Liège, 1602-3 «Grégoire Grimart» TerriersNamur, 1639 «Urbain Grimmaire» Filot; nom issu de l'anthrop. germ. grim-hard. Cf. aussi 1602 «Rennholt Gremeur» émigré en Suède.

 

JG

Grimar(d)

-art: Patr. Germ. VN grim-hard 'woedend-sterk'. Grim(h)ardus (MORLETI). 1575 Niclaes Grimmaer, Schelle (MAR. II).

 

FD

Grimau

Grimaux, Grimmiaux. 1152 «Gri-moaldus medicus» St-Hubert, 1280-81 «Gilles Grimaus» RegTournai, 1478 «Wilhiame de Grimo» Mettet; nom issu de l'an­throp. germ. grim-wald [le moy. fr. grimaud 'homme inculte' n'est attesté que depuis 1480, mais n'est pas exclu]. Cf. aussi Grumeau, -iau(x).

 

JG

Grimau(d)

-iau(x), -ait, Grim(m)aux, -eau, Grimmiaux, Grémaud, Gremeaux, Gremo: 1. Patr. Germ. VN grim-wald 'woedend-heerser': Grimaldus (MORLETI). 1268 Gilles Grimaus; 1287 Gillion Grimaut, Dk. (TdT). - 2. Soms verward met Grumeau.

 

FD

Grimberg(er)

PlN Grimberg (NRW). 1378 Peter Grimberg, Koblenz (BRECH.).

 

FD

Grimberg(h)(s)

zie Grimbert.

 

FD

Grimberg(h)e(n), van

zie van Gremberghen.

 

FD

Grimbérieux

1508-31 «Antoine de Grimbérieux» Tilleur; nom d'origine: en Grimbé­rieux, topon. à St-Nicolas-lez-Liège (Lg), également nom d'un ruisseau à Herstal (comm. J. Grimbérieux).

 

JG

Grimbérieux

PlN in Saint-Nicolas bij Luik.

 

FD

Grimbert

Grembert, Grimbers, Grimberg(s), -berghs: Patr. Germ. VN grim-berht 'woedend-schitterend': Grimbert(us) (MORLET I). 1347 Jaquemart Grimbert, Atrecht (NCJ); 1460 Jan geheten Grimberchs=Jan Grimbert, Bs. (OSTYN).

 

FD

Grimde, van

PlN Grimde in Tn. (TW). 1273 Johannes de Grimde, Lv. (ICKX); 1384 Wouter van Grymde, Tn. (C. BAERT).

 

FD

Grimée

-ee, Gremez, -es, -é: Patr. Dim. Grimet van Germ. grim-naam, zoals Grimbert.

 

FD

Grimée

Un matronyme (fr. grimé 'plissé' ou w. (Nivelles) 'criblé de, dru') est peu probable; cf. Gramaye?

 

JG

Griment

1494 «Thomas Grimont» GuillLiège, 1615 «Louis Grimont» Purnode, 1677 «Fran­cis de Grimon» BourgNamur; soit l'anthrop. germ. figurant comme déterminant dans les NF précédents, soit un toponyme (ainsi à Ciney, Évelette), soit enfin surnom: w. grimon 'sorte d'esprit malfaisant' FEW 7, 80a et 16, 750b.

 

JG

Grimm

Grimme(n), Grims: Patr. Germ. VN Grimo. 1402 Joris Gremme, Bg. (SIOEN).

 

FD

Grimmau

zie Grimau, Grumeau.

 

FD

Grimmel-

Grimmon-, Grymon--prez, -pont, -ster. Proven. ,,Pré-, Pont-, Etablissement- -du sieur Grimaud ou Grimon". Grimonster. (Dép. Ferrières). Synon. : De Gri-monprez, Germonprez.

 

EV

Grimmelpon(t)

zie Grim(m)onpont.

 

FD

Grimmelprez

zie Grimmonprez.

 

FD

Grimmer

zie Greimers.

 

FD

Grimminckx

Patr. All. van Germ. grîm-naam: Grimo (Dip.). 1336 Gremmijns, Bg. 1385 Jan Greminc, Ip. (BEELE); 1382 Jan Griminc, Wervik (DEBR. 1970).

 

FD

Grimmon

zie Grimon(t).

 

FD

Grimmondrez

Verhaspeling van Grimmonprez.

 

FD

Grimmonprez

Grimon-, Grymonprez, Grem-monprez, Gremon-, Germontprez, -pré, Guermonprez, Grimmelprez. Nom d'origine: topon. à Magnée, Fléron, Beyne-Heusay et à Huccorgne (Lg), mais toutefois le NF semble spécifique de la région de Comines et Lille (Flandres), cf. le suivant.

 

JG

Grimoin

Var. van Grimon?

 

FD

Grimoldi

zie Grimaldi.

 

FD

Grimon(t)

Grimmon: 1. Patr. Germ. VN grim-mund 'woedend-bescherming': Grimund(us) (MORLET I). Of Fr. verbogen vorm van Grimo. - 2. PlN Grimont in Ciney en Evelette (N). 1247 Robertus Grimont, Oc. (MORLET); 1469 Henri Grimont, Verviers(ASMII).

 

FD

Grimonpont

Gremelpont, Grimmelpont. 1273 «Jehan de Grimaupont», etc. Chir-Tournai, 1651 «Pieter Grimonpon» Mous-cron; nom d'origine: Grimaupont, à Wattrelos (Nord) [FD].

 

JG

Grimonster

1524 «Henry de Grymonster», «Remacle de Grymonster» DénStavelotMy, 1556 «Noël de Grinmonster» CoutStavelot; nom d'origine: Grimonster, à Ferrières (Lg).

 

JG

Grimonster

PlN in Ferrières (LU).

 

FD

Grimont

1. Proven. Griemont (Dép. Sivry). — 2. V. GRIM.

 

EV

Grimoult

-oux: Patr. Rom. vorm van Germ. VN grim-wulf' woedend-wolf : Grimulfus (MORLET I)-

 

FD

Grimpret

zie Grimmonprez.

 

FD

Grims

zie Grimm.

 

FD

Grin

zie Legrain, De Grain.

 

FD

Grinaert

zie Grignard.

 

FD

Grinbaum

zie Grünbaum.

 

FD

Grinberg

Grinbarg, zie Grünberg(er).

 

FD

Grinblat

zie Grunblat.

 

FD

Grinderbeek, van

zie van Groenderbeek.

 

FD

Grindorge

zie Graindorge.

 

FD

Griner

zie Greiner, Griiner.

 

FD

Grinevald

zie Grunewald.

 

FD

Grinfeld

zie Griinfeld.

 

FD

Gringé

zie Grangier.

 

FD

Gringoir(e)

zie Grégoir(e).

 

FD

Gringoire

cf. Grégoir(e).

 

JG

Gringoire

V. GRIM.

 

EV

Grinnaert

zie Grignard.

 

FD

Grinner

zie Greiner, Grüner.

 

FD

Grinson

cf. Grenson.

 

JG

Grinson

-sson, Grenson, Grençon, Grai(n)son, Grainçon, Graitson, Granson: Afl. op -eçon van gr(a)in: graankorrel, greintje. 1353 Gilloteal Grenchon, Luik (J.G.).

 

FD

Grinspan

Grinszpun, zie Grùnspan.

 

FD

Grinsven, (van)

zie van Griensven.

 

FD

Grinsztajn

zie Grunstein.

 

FD

Grintals

Proven. Grinddal, ,,Vallée des graviers".

 

EV

Grinten, van der

PlN. Mnl. grient, gréent: zandgrond, strook grond metbomen,

buitendijkse gronden met rijshoutbezet. De Greent(e) was een stadsweide bij Kampen en in Genemuiden (OIJ). 

Griend was een eiland in de Zuiderzee (MOERMAN).

 

FD

Grinvald

-wald, zie Grunewald.

 

FD

Grion

zie Grillon.

 

FD

Gripe

zie Gryp.

 

FD

Gripekoven

PlN (NRW).

 

FD

Gripekoven

Proven. N. de domaine. ,,Ferme- -de Kruibeke" (Loc.) ou ,,-de Grimbert".

 

EV

Grippa

1337 «Hanet Grippar», 1342 «Gripars de Vignis» Liège; surnom: anc. fr. grippart 'voleur' Gdf 4, 360 [MH] ou d'un dérivé péjoratif de moy. fr. gripper 'saisir avec les griffes' FEW 16, 73b, comp. 1279-81, 1286 «Mikiels Gripiaus» CartMons. Cf. aussi Graffar, Grifair. - Secondairement, dans quel­ques cas, p.-ê. aphérèse de Agrippa.

 

JG

Grippa

Grippard, afl. van gripper < grijpen. 1337 Hanet Grippar, Luik (HERB.).

 

FD

Grippa

V. GRIM.

 

EV

Gris

Car. phys. H. aux cheveux gris. Synon. : Le- -gris, -grix. Diminu­tifs : Gris- -ay, -é, -el, -et, -on. Crus- -elle, -(e)lin. Augmentatif (,,Le grand gris") : Grisar(d). N° 264.

 

EV

Gris

zie Legris.

 

FD

Gris-

Du thème de fr. gris (désignant l'homme aux cheveux gris).

Simple: Gris. 1250 «Johans li Gris» Mons, 1496 «Jacques des Gris» AidesHainaut, 1602-3 «Martin Gris» TerriersNamur; cf. aussi Legris.

Latinisation: Grisius. m Dérivés: Grisar, Grisard, Grisart, w. (Liège) Grîzâr. - Grisay (suffixe -ellu). 1280-81 «Momies Griseaus dou Casteler» Reg-Tournai, 1310-22 «Jehans Grisiaus», 1365 «Grisial le porkier» TailleMons, 14e s. «Gé­rard Griseaz» Bierset, 1498 «Lambert Gri-seau» = 1504 «Lambert Grisea» BourgNamur. - Griser, Griset, Grisez (avec graphies variées du suffixe -ittu). - Grison, Gryson,

Gryzon. 1311 «Henricus Grison», 1342 «Jo­hans con dist Grizons» Liège, 1417 «Grison de Maroiles» PolyptAth; cf. aussi Gruson, -uzon, sous Grus-. - Grisolle, Grysolle [ou bien nom lat. Grisolius, cf. 1457 «Grisolle Ghiselin» Comines [FD]], Grysouille. 1302 «Grart Grisoul» LoiTournai, 1357» Marien Grisoule», 1418 «Jehan Grisoul» Tournai. « Avec suffixe double: Grislain, Grisselin, Grislein; Grisolet. - Cf. aussi Grid(e)let et Gruselin.

 

JG

Grisard

-ar(t): Afl. van gris: grijs. BN voor een grijsharige, grijsaard. 1385 Eliot Grisart (MARCHAL).

 

FD

Grise, de

zie de Grijze.

 

FD

Grisel

Gryseel(s), Grijseels, Grizeau, Grisay, Gruselle, Gr(o)uzelle, Grouselle: Dim. van Fr. gris: grijs. Vgl. Grisard. 1245 Jacobo Grisiel, Dk. (SMTI); 1367 up Jhan Grizeele, Ktr. (DEBR. 2002); 146 e. Gérard Griseaz, Bierset (HERB.).

 

FD

Griselain

Grislain, -lein, Grisselin, Gryseleyn, Greselin,

Grus(e)lin(g): 1. Griselin, dira, van gris: grijs. BM-

2. Greselin, dim. van gras. 1291 Johannes dictus Gresli = Joh. dictus Greselin, Breisgau (SOCIN).- 3. Gruselin kan een geronde vorm zijn van Griselain, maar Grus(e)lin(g) kan ook teruggaan op Gruselin. 1242 miles dictus Gruzelin (SOCIN).

 

FD

Griset

-é, -ez, -er, Grouset, -ez: Dim. van Fr. gris.BN.

1398 Johannis Griseez, Tg. (TYTGAT).

 

FD

Grisius

Grissius: Latinisering van De Grijze of Legris.

 

FD

Grisolet

Gruslet, Grisol(l)e, Grysol(l)e, Grijsolle, Grysouille, Gresolle, Grousolles: 1. BN. Afl. vanFr. gris: grijs. 1295 Katerine Grisous; 1357 Marien Grisoule, Dk. (TdT); 1581 Claude Grisolet, FV (VERGR. 1972,100). - 2. Patr. HN Grisolius. 1457 Grisolle Ghiselin, Komen (RKH 416); 1510 sent Grisolis outaer; Grisolis vanden Gavre, Komen (DUVOSQUEL); 1597 Grisolis Hazebroucq, Waasten(DUV.).

 

FD

Grison

1. V. Gris. — 2. V. Greuse.

 

EV

Grison

Gryson, Gryzon, Greyson, Gr(e)ijson: 1. BN. Afl. van Fr. gris: grijs. Vgl. Grison(net) (DNF) en Legris. 1342 Johans con dist Grizons, Luik (SIX III). - 2. In WV, OV en H is Grison evenwel een reïnterpretatie van Gruson (WV, H). 1641 Pieter Grijson, Geluwe; 1663 Jooris Grysont, Wervik (KWII).

 

FD

Grispen

Crispen = Crespin < Crispiaan?

 

FD

Grisse, (de)

zie de Gryze.

 

FD

Grisselin

zie Griselain.

 

FD

Gritte

1271 «Grite et Ide sororibus beghinis consanguineis domini Johannis sacerdotis» CartValDieu, 1597 «Gilles Griette» = «G. Gryte» Huy, 1613 «Henri Gritte» Bourg­Namur: hypocor. de Marguerite, w. liég. Magrite, cf. Garitte. - Cas-régime en -on (fré­quent avec les noms de femme): Gritton.

 

JG

Gritte(n)

zie Grieten(s).

 

FD

Grivegnée

cf. Grifgnée.

 

JG

Grivegnée

Grivegne, Grifgnée, Grifnée, -née, -naie: PlN Grivegnée (LU). 1359 Collines de Grira(?)engnees, Luik (ISP).

 

FD

Grivel

Car. phys. Couleur de che­veux identique à celle de la grive. Synon. : Griviller (Grivelé). N° 264.

 

EV

Griviller(s)

-ler, zie Grévillé.

 

FD

Grivillers

-iller, -illier. Nom d'origine: Gri-villers (Somme, arr. Montdidier) [MH].

 

JG

Grizeau

zie Grisel.

 

FD

Gro-

-bet, -bla. V. HROD.

 

EV

Gro(o)sman

Grosemans, Gruysmans: Afl. van Van (der) Groesen.

 

FD

Gro(s)dent

Grodant: BN voor iemand met grote

tanden. 1330 Guillaume Grodins, Luik (HERB.).

 

FD

Gro(s)jean

Gros-Gean, Crosjean: BN: Grote Jan. Vgl. Grootjans, Grandjean. 1517 la veuve Grojehan; 1533 Colin Grojehan, Namen (RBN).

 

FD

Grob

Grobben, Grobe, Groebbens: 1. Patr. Bakervorm van Germ. berht-naam;  vgl. Grobert. 1380 Grobbe van den Waerde, Hontenisse Z (DEBR. 1969). - 2. Grob(e) kan ook D. BN zijn; vgl. Grober.

 

FD

Grob

Grobe, au génitif: Grobben, Groebbens. Probabl. hypocor. néerl. de l'anthrop. d'origine germ. Grobert [FD].

 

JG

Grobecker

BerN. Bakker van roggebrood, grof brood. 1363 Andréas Grofbeckere, Bremen (NN).

 

FD

Grober(t)

1. D. BN: de grove. Vgl. De Grove. -2. Patr. Germ. VN Grobert (MORLETI). 1644 Fred. Groubert, Aw. (AP).

 

FD

Grobet

Cf. «pré Grobet» à Polleur (cadastre); sans doute du thème du w. liég. groubiote 'petite aspérité...', w. (La Gleize) groubète 'dizeau' FEW 16, 89a; ou bien forme romane de l'anthrop. Grobert (cf ci-dessus), mais l'on attendrait plutôt Grobiet avec diphtongaison.

 

JG

Grobet

Patr. Dim. van VN Grobert.

 

FD

Grodent

Grodos, cf. v° Gros.

 

JG

Grodos

Car. phys. Gros dos. H. ayant le dos large et arrondi. N° 254.

 

EV

Grodrian

cf. Gros.

 

JG

Grodrian

zie Grotrian.

 

FD

Groe, de

zie Legros.

 

FD

Groebbens

cf. Grob(e).

 

JG

Groebbens

zie Grob.

 

FD

Groede, de

zie de Groode.

 

FD

Groef, de

zie de Grove.

 

FD

Groeidaerdt

zie Grootaerd.

 

FD

Groelard, de

zie Groulard.

 

FD

Groelenbril

Proven. 1. Groenenbriel (Dép. Zelzate), ,,Breuil vert". — 2. Roelenbriel, ,,Breuil Roland".

 

EV

Groen, (de)

(de) Groene, Groenen: BN naar de kleur vandekleren. 1336 Glaise den Grounen, Gent (RSGI); 1407 Jan de Groene, Bg. (SIOEN).

 

FD

Groen, van (der)

Van der Groeden. PlN Groede (Z): 1277 prochie van der Groede. 1230 Gislenus de Groeda=1249 Ghiselinus de Groden (DFIV); 1341 Beroud van der Groede, Bg. (JAM.).

 

FD

Groenderbeek, van

-beck,van Grunderbeek(e), -beeck,-beck(e), van Grinderbeek, van Grundelbeke, van Grundenbeek, -berck, van Gunderbeek: PlN Groene Beek, b.v. 1518 Groenebeke = 1598 ter Groenderbeke, Beernem (DF IV). 1269 Henricum de Groenbeka; 1356 Willem van Gruenbeke, Asse (PEENE1949); 1504 Magrieten van Groenelbeke, Kontich (SELS); 1605 Hans van Gruendelbeke, Mech.-Aw. (AP).

 

FD

Groene

Groenne: 1. Var. van De Groene. - 2. Spelling voor Groene (zie Grenet).

 

FD

Groene

zie Grenet.

 

FD

Groene(n)

1. Car. phys. H. au teint vert. Synon. : Gruen. N° 256. •—

2.   Situation professionnelle.   ,,No-vice (dans le métier)". N° 139. —

3.   Proven.   Groene   (Dép.  Marke-Kerkem).

 

EV

Groeneboer

Reïnterpretatie van Cronenbourg of Groenenborg. Vgl. 1629 Filips van Groenenborch, Bergen H-Aw. (AP). 1650 Groeneboer, Sommelsdijk ZH (PDB).

 

FD

Groenegem, van

FN in H en N. Reïnterpretatie van Van Groeninge.

 

FD

Groenemans

zie Groenteman.

 

FD

Groenemeyers

Vgl. D. Grunmeier. Meier in het groen of groenteboer.

 

FD

Groenen

1. Patr. < Germ. grôn-VN. - 2. Zie (de) Groen.

 

FD

Groenen

Comme le suivant, hypocor. d'un anthrop. germ. en grôn- [FD] ; également sur­nom d'homme encore vert: néerl. groen, cf. De Groen.

 

JG

Groenenberg

Grunenberg, Groneberg: PlN in Vlezenbeek (VB), St.-Win. (FV) en Nukerke (OV). Vgl. Grünberg. 1275 Ave de Groneberghe...à Gronebeque, d'encosté le tere Lambert de Gronebeque; Gérars de Groneberghe,...Stévenon de Groneberghe; encosté Groneberghe, Nukerke (VR 24r°); 1426 Gossuinus de Gronebergh, Mech. (GPM).

 

FD

Groenendael, van

Groenendaal(s), Groenendael(s): PlN Groenendaal (G). Maar ook verspreide PlN. 1427 Johannes de Groenendale (MUL I); 1565 Gijsbrecht Groenendaels, Kortessem-Aw. (AP).

 

FD

Groenendaels

Proven. „Vallée verte" L.D. N° 232.

 

EV

Groenendijk

-dy(c)k: PlN Groenendijk (Z, NB, ZH), verder verspreid (WV, FV, OV, Z). 1261 Arnoldus de Groenendike; 1289 Jacop vanden Groenendike, Bg.; 1300 Arnouds land vanden Groenendike, Dudzele (DF IV).

 

FD

Groenenrode, van

PlN Groene Rode.

 

FD

Groener

zie Grüner.

 

FD

Groenescheld

Groneschild, -scheld: BN naar het uithangbord: Groen Schild. Vgl. D. Grùnschild. 1549 Reinier in den Groenenschilt, L-Aw. (AP).

 

FD

Groeneveld

Groenveldt: PlN Groenveld in Grimbergen en Steenokkerzeel (VB). Groenveld (NH). 1560 Arnoldus Groennenvelt; 1565 Guilhelmus Groenevelt, U (MUL IV); 1586 Hans Groenevelt, Aw. (AP); 1666 Jacob Groenvelt, Delfshaven ZH-Bg. (PARM.).

 

FD

Groenewael

Groenewald, zie Grünewald.

 

FD

Groeneweg

-wege(n), zie (van) Groenweghe.

 

FD

Groenewoud, (van het)

van 't Groenewolt, Groenewout, Groenwoet, Groenwont: PlN Groenewoud (ZH, NB, G), ook in Aardenburg (Z). Vgl. D. Grûnewald. 1380 Willem van Gruenenwoude/Groenenwoude, Bs. (BLO VIII); 1452 Willem Gruenwoudt, Lv, (HB 610)

 

FD

Groenez

zie Grenet.

 

FD

Groenhart

Grunhard, Gro(h)nert, Grunert: Patr. Germ. VN grôn-hard 'groen-sterk': Gronhart (Fm.).

 

FD

Groenier

zie Grognet.

 

FD

Groeninck

-inckx. 1321 «Liese Grouninck» Courtrai; dérivé d'un anthrop. germ. en grôn-(= all. grün 'vert'), ainsi Gronhart, Gruno, Grunbertus, etc. [FD].

 

JG

Groeninck(x)

Patr. Afl. van Germ. grôn-naam; vgl. Groenhart. 1321 Lise Grouninck; 1344 Marie Groeninx; 1348 Fierin Groeninc, Ktr. (DEBR. 1971).

 

FD

Groeninge(n), van

van Groningen: 1. PlN Groeninge in Kortrijk (WV) of Groeningen in Nazaret (OV). 1419 Clays Steen dit van Groeninghen; 1466 Hubeert van den Steene die men seit van Groeninghe, Ktr. (Vz f°n6; RAK H. Geest 23 v°). -2. PlN Groeningen (NB). 1655 H. M. van Groeningen, Amersfoort-Aw. (AP). - 3. PlN Groningen (GR).

 

FD

Groenne

zie Groene.

 

FD

Groenné

zie Grenet.

 

FD

Groens, van

PlN Grons in Winseradeel (FL).

 

FD

Groensteen

Proven.  ,,Château vert" ou ,,Château du sieur Hrodon".

 

EV

Groensteen

zie Grunstein.

 

FD

Groenteman

Groenemans: BerN van de groenteteler of-handelaar.

 

FD

Groenveldt

zie Groeneveld.

 

FD

Groenvynck

BN naar de vogelnaam, de groenvink, grasvink. Vgl. D. Grünfïnk (DN).

 

FD

Groenwals

-walt, zie Grünewald.

 

FD

Groenweghe, (van)

Groeneweg, -wege(n), Croenweghe: 1. Verspreide PlN Groen(en)weg. 1316 Groenenwougch, Ronse (DECONINCK 176); 1337 Aumont van den Groenen Weighe van Buenen; 1632 Pieter van Groenewech, Rollegem-Kap. (DE IV). - 2. PlN Groeneweg (ZH, NH). 1579 Hugo Groenweghen, Delft-Aw. (AP).

 

FD

Groenwont

zie Groenewoud.

 

FD

Groep, de; Groenwoet

de Group: PlN De Groep in Amerongen en Renswoude (U).

 

FD

Groes

zie Gross.

 

FD

Groes-

-e, -ens, -emans.   1.   Proven. Groese   (Dép.   Nederzwalm).   Le dernier N., avec suffixe d'origine.

N° 212. — 2. V. HROD.

 

EV

Groeseman

au génitif: Groesmans, Grose-mans. Dérivé en -man de Van der Groes, d'après moy. néerl. groese 'gazon, herbage' [FD].

 

JG

Groesen, van

Vergroesen: PlN Groesen in Duiven (G) (TW). 1394 cum dimidio prati sive pascue teutonice dicte Grose, Wommelgem (ROEL. 1942). Groese: weiland. 1466 Heynrisen van Groesen, Aarts. (MAR.).

 

FD

Groesenicke

Groeseneeke, Groesenek(en), Groezenek: Adaptaties van D. FN Grofinickel: grote Klaas. °i8i5 André J. Groesenicke, Diest (zoon van) "±1789 Charlotte L. Groesenicke (uit 'Bernvelde en Prusse'). A. J. Groeseneken vestigde zich in Hoegaarden (med. J. Caluwaerts, Herent). 1469 Mattis Grossnickel, Görlitz (BRECH.).

 

FD

Groessens

Grossen. 1740 «Adr. Groessens» Asse/Anvers ; p.-ê. hypocor. néerl. d'un an­throp. germ. comme Grosbertus, Grosmarus, etc. [FD].

 

JG

Groessens

zie Grossen.

 

FD

Groesser

zie Gross.

 

FD

Groesz

zie Gross.

 

FD

Groetaers

cf. Grootaerd.

 

JG

Groetaers

V. Groot.

 

EV

Groetaers

zie Grootaerd.

 

FD

Groeteclaes

-glaes, zie Groteclaes.

 

FD

Groetelaars

Afl. van PlN Grotel (NB).

 

FD

Groetembril

Groetenbri(e)l, zie van Grootenbruel.

 

FD

Groeve, de

zie de Grove.

 

FD

Groezenek

zie Groesenicke.

 

FD

Grof(f)ils

Groffy, Groffij, zie Grosfïls.

 

FD

Grofayt

V. gros I. Grogna.  1.  Proven.  Grogn(i)afux). (Dép. Tamines et Auvelais). — 2. V. Grognard. — 3. Proven. Dérivé de Grogne, ,,Proéminence" (Ane. fr.).

 

EV

Groff(en)

Groven(s), Groeven: 1. Patr. < Grof, Grolf, Gerolf. - 2. Verbogen vorm van De Grove.

 

FD

Groffi

zie Grosfïls.

 

FD

Groffils

Groffy, cf. Gros.

 

JG

Gro-Gean

szie Grosjean.

 

FD

Gröger

zie Kruger.

 

FD

Grogn-

-(i)et, -ier. 1. Proven. Gro-gniet (Dép. Wanne), Grognie (Dép. Oudekapelle). — 2. Car. mor. ,,Grognon".

 

EV

Grogn-

Thème dérivé de fr. grogner. On notera que Grogniaus et Grognet peuvent être aussi des topon., dérivés de grogner et de grogne 'groin'.

Dérivés: Grogna, Grognard, Grognart. 1294 «Colins Groniaus» CensNamur, 1505 «Thiry Grognart», 1546 «François Groignart» BourgNamur. - Grognet, Grogniet, Groi-gnet. 1281 «Grongnes» CotnptesMons, 1446 «Pirot Grognet» Malmedy (sur cette famille malmédienne, cf. Malmedyer Heimat 2, 1943, n°4,19-24), 1633 «Perot Grognet (de Sedan)» émigré en Suède, 1673 « Bertrand Grognet dit Thiriar», «Lambert Thiriar dit Grognet» Montegnée. - Grognier. 1633 «Pierette Grognier (de Rochefort)» émigré en Suède. i Autres dérivés: 1380 «Jehan Grogneteal de Wandre» GuillLiège, 1474 «Johan Grogne­teal» Bouffioulx. - 1294 «Henriars le Gron-gnus» CensNamur.

 

JG

Grogna(rd)

Afl. van Fr. ww. grogner: knorren. Ofr. grognard: knorrepot. 1178 Gilkin Gruniard, Gent (GN); 1269 Groingnart, Kales (GYSS. 1963).

 

FD

Grognard

Car. mor. ,,H. grognon". N° 287.

 

EV

Grognet

-iet, -ier, Groignet, Gronier, -iez, Groenier: Dim. van Ofr. groin: varkenssnuit; gemor, gegrom. BN voor een brombeer. Vgl. Grognard. 1283 Jehans Grongnés, Bergen (ARNOULD 29); 1385 Guillaume Groignet (MARCHAI).

 

FD

Groine

Groyn(n)e: 1. BN < Ofr. gro(g)nir, groignier: grommen, knorren. Voor een knorrepot. Vgl. Grognet. 1217 Groina; 1222 Grogne; 1251 Baude Groign, Atrecht (NCJ); 1246 Jean Groigne, Laon (MORLET). - 2. PlN Groynne in Andenne (N).

 

FD

Groïne

Groinet, cf. Groynne.

 

JG

Groinet

w. nam. Groyinèt.

 

JG

Grois

1358-59 «Henriès dis Grois fiuls Chucart» PolyptAth; p.-ê. anc. fr. grez, d'où moy. fr. graisse, f, 'gravier' FEW 16, 56-57, cf. aussi Greuse.

 

JG

Grois(e)

zie Gross.

 

FD

Groisman

zie Grossmann.

 

FD

Groix

Grois: Misschien Ofr. grez: grind (J.G.).

 

FD

Grojean

cf. Gros.

 

JG

Grojean

zie Grosjean.

 

FD

Grojskop

zie Grosskopf.

 

FD

Grol

1. Car. mor. Grol, ,,Caprice, rancune". Grollen, ,, Bougonner". Grollig, ,,Plaisant, drôle". — 2. V. HROD.

 

EV

Grol(l)-

-aux, -et.V. HROD (Ro).

 

EV

Grol, de

Adaptatie van Degroult, zoon van Groult, Gerolf (DNF). Grol, van: PlN Groenlo (G), Groll (NRW). 1556 Jan van Grol, Zutphen-Aw. (AP).

 

FD

Grolaux

Groleau, Grolleau. Probabl. dimin. de Groult < anthrop. germ. ger-wulf : comp. aussi Grolet et Groulard.

 

JG

Groleau

Grol(e)aux, Groilleau, Grollo, Grol(l)et, Groulez: 1. Patr. Dim. van Groult, Rom. vorm van Gerolf. 1325 Jehans Groulet, Dk. (TdT). - 2. Evtl. metathesis van Gourleau/Gourlet, Gorlé.

 

FD

Grolig

zie Greulich.

 

FD

Grollenberg

PlN Am Grollenberg in Grotzingen (BW)(PDB).

 

FD

Grollenberg

Proven. 1. Grollenberg, ,,Colline de la rancune". — 2. Gerolberg, ,,Colline du sieur Ga-rou". N° 232.

 

EV

Grollet

Grolet. 1368 «Gilar Gro(i)les» Jemeppe-sur-Meuse, 1595 «Nicolas Grolet» Huy; p.-ê. du thème de w. liég. groûler 'gron­der' FEW 16, 60-61 (avec des var. en -ô-, -o-); cf. alors Groulard.

 

JG

Grollo

zie Groleau.

 

FD

Grolman

Grollmann: Afl. van Van Grol.

 

FD

Grolop

Car. mor. ,,Bougon". V. Grol.

 

EV

Grolus

zie Grauwels.

 

FD

Grom

Groom: Patr. Korte vorm van de Germ. VN Grombert. Vgl. Grommen.

 

FD

Grom, (de)

zie de Grim.

 

FD

Gromar(d)

Grommar, Grom(m)ar, Gromas: Patr. Rom. vorm van de Germ. VN grôn-mêr 'groen-beroemd' of van Grosmarus (MORLET I)?

 

FD

Grombeer

Car. mor. ,,Ours mal léché, H. grognon". N° 287.

 

EV

Grombeer

Reïnterpretatie van de Germ. VN Grombert (MORLET I). Vgl. Gromme(n).

 

FD

Gromberg

zie Grunberg(er).

 

FD

Grommar

zie Gromar(d).

 

FD

Gromme

au génitif: Grommen. 1425 «Wouter Gramme» Hasselt, 1544 «Johan Gromme» DénStavelotMy; hypocor. d'un anthrop. germ. comme Grombertus [FD].

 

JG

Gromme(n)

Gromenn, Grom(m)ent: Patr. < Germ. VN Grombertus (MORLETI). 1425 Wouter Gromme; 1447 Jan Grommen, Ht. (A.GHIJSEN).

 

FD

Grommes

-esch, -er(s)ch, Grome(r)sch: Patr. D. Grammes = Grolms < HN Hieronymus. 1619 Elias Grolmus=Elias Hieronymus, Naumburg (DN).

 

FD

Grommet

1. Wsch. verfranste uitspr. van Grammes. -z.Ofr.gromet: molenaarsknecht. 1614 Gilet Rongy dit Groumet, Montegnée (J.G.).

 

FD

Grommet

1614 «Gilet Rongy dit groumet» Montegnée; surnom: anc. fr. gromet, w. liég. groumet 'garçon meunier' FEW 16, 91a; cf. aussi Gromme(n) (ci-dessus) et Gourmet.

 

JG

Grön

Zie Grün.

 

FD

Grönbek

zie Grünebach.

 

FD

Gronckel, de

Afl. van ww. grongen: brommen, knorren. BN voor een brompot. 1089 Folpertus Grunchel, Cent (GN); 1328 Jan de Gronkel, Ip. (BEELE).

 

FD

Grond-

-al, -el, -ier, -hout, Groos-man. V. HROD (Rond et Hrozj.

 

EV

Grondal

sans doute aussi Grondel. 1640-1643 «Henri Groondal, le bohémien» Bombaye (cf. A. Lanotte, Esquisse d'ascendances: Lanotte-Defays..., Namur, 1990, 37-39); cf. p.-ê. Gerendal, Gerondal.

 

JG

Grondal

zie Gérondal.

 

FD

Grondel

BN naar het zoetwatervisje grondel(ing), stekeling. Voor een visser, of voor wie niet helemaal volwassen is (BRECH.), of een klein, onooglijk mens (GRUNERT 357). Vgl. D. Grundel. Zie Grondeling(h)s.

 

FD

Grondelaers

Peut-être, par dissimilation, moy. néerl. grondenaer 'propriétaire foncier' [FD].

 

JG

Grondeling(h)s

Greunlinx: BN naar de visnaam grondeling (PAQ.139). Zie Grondel. 1300 piscariam in se tenet Gilbertus Grondelinc, Ktr. (DEBR. 1980); 1361 Danin Grondelinc, Oud. (WALRAET).

 

FD

Grondhout

Groenhout. Vgl. Grünholz.

 

FD

Grondin

BN voor een kniesoor < Fr. gronder (DNF).

 

FD

Grondman

zie Grundmann.

 

FD

Grondsveld, van

zie van Gronsveld.

 

FD

Groneberg

zie Groenenberg.

 

FD

Gronemberger

zie Grünberg(er).

 

FD

Gronert

zie Groenhart.

 

FD

Groneschild

-scheld, zie Groenescheld.

 

FD

Gronier

-iez, Crognier: 1. Patr. Rom. vorm van Germ. VN grôn-hari 'groen-leger': Grunerius (MORLET I). - î. Spellingvar. van Grognet. - 3. E vtl. zelfs var. van Grainier, Grenier.

 

FD

Groningen, van

zie van Groeningen.

 

FD

Gronner

zie Grimer.

 

FD

Gronsveld, van

-velt, van Gronsveld, Gronsfeld: PlN (NI), in St.-Martens (L) en bij Bilstain (LU). 1241 Willelmus dominus de Gronsele; 1374 Catherine vanGronsoilt, vrauwe...zu Welkenhusen (CVD);i437 Simon van Grouselt, Genk (VDZ); 1560 Antonis van Gronsvelt, Gronsveld-Aw. (AP).

 

FD

Gronwald

zie Grünewald.

 

FD

Grood(t), de

zie Groot(en).

 

FD

Groode

zie Legros.

 

FD

Groode, de

de Groede, Degroide: W. adaptaties van De Groote. Vgl. Le Grode.

 

FD

Groof(f), de

zie de Grove.

 

FD

Groom

zie Grom.

 

FD

Groos

Groosse, zie Gross.

 

FD

Groos

La graphie suggère l'all, gross 'grand'.

 

JG

Groosman

zie Groeseman, Grossman(n).

 

FD

Groossard

zie Grossar(d).

 

FD

Groot

au génitif: Grooten, Grootens, Groten, etc. Surnom d'après la stature: néerl. groot 'grand', comp. Degroot.

 

JG

19:08 Écrit par Johan Viroux | Lien permanent | Commentaires (2) |  Facebook |

Commentaires

Bonjour, je lis avec beaucoup d'intérêt l'origine des noms belges et je suis surprise de l'ancieneté de mon patronyme! pourriez-vous détailler les abréviations des références: "DF IV"; "PEENE 1949" ?
Un grand merci pour cette découverte,
Cécile Vangrunderbeek

Écrit par : Vangrunderbeek Cécile | 09/02/2013

Répondre à ce commentaire

DF = K. de Flou, Woordenboek der toponiemen van westelijk Vlaanderen, Gent, 1914-1938
PEENE = Middelnederlandse persoonsnamen uit het archief van het St.-Janshospitaal Brussel, doct. diss. Leuven, 1954

A votre service.

Johan Viroux

Écrit par : Johan Viroux | 12/02/2013

Répondre à ce commentaire

Les commentaires sont fermés.