13/10/2012

G-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

Gon(n)-

Thème hypocor. de l'anthrop. germ. gunn- (var. de gund-). Dans l'ignorance de la plupart des formes orales, on a renoncé à éta­blir une rubrique collective; l'alternance w. o et ô indique au moins deux origines diffé­rentes. Sont exclues en Wallonie des forma­tions indigènes sur (Hu)gon, le corresp. anc. w. de Hugues étant Hu(w)e. Cf. Gonay, Gon(n)et, Gonne, Gonin, Gony.

 

JG

Gon(n)ella

BN naar de kleding. Ofr. gonele: overkleed boven de wapenrusting. Vgl. Grisegonnelle (LEYS 1954,160). Godefridus cornes Andegavensis dictus Grisa Gonella, quod tunicam grisam gestaret (DUCANGEIV, 138). 1176 S. Willelmi Gonela (DEBR. 1980).

 

FD

Gon(n)et

Gonné: Patr. Verkorting van Hugonet. 1398 Mons Gonnet, Dottenijs (DEBR. 1970).

 

FD

Gon(n)issen

Patr. Zoon van Gonnis = Geunis (zie Gunning). 1694 Leendert Gonnissen, Rotem (ROT II, 52-72).

 

FD

Gonaerts

-ard: Patr. Wsch. door ass. en metathesis < Gondraets. Of < Gondhard (vgl. Gondar). 1596 Guillaume Gonnar, Hoei (HERB.).

 

FD

Gonay

 

NF fréquent dans l'air, de Verviers), w. verv. Gônê. 1260 «Lambier Goneal» Liège, 1345 «Jakemars Gonnias» Nivelles, 1630 «Jean Gonia» BourgNamur, cf. aussi w. Gô-nèhé (topon.) Robertville; du thème Gon(n)-(ci-dessus) ou bien surnom : anc. fr. gonel, m. 'robe, sorte de tunique', (Maçon) gôniau 'vêtements usés'; cf. le féminin dans: 1164 «Walterus Gonela» ChartesFlandre = 1140 «Walterus Gonel» (graphie négligée?).

 

JG

Gonay

zie Gonel.

 

FD

Gonbault

zie Gombaut.

 

FD

Gonc-

-e, -ette, Gond- -a(t), -rand, -rexon, -ry; Gon(n)- -in, -ay, Gonth-, Gonz- -e, -aies. V. GOD  (§H).

 

EV

Goncalves

zie Gonzales.

 

FD

Gonce

Gonze, Gouns(e), Gons, Goncet(te), Gonset(te): Patr. en dim. (Metr.-ette) van Germ. VN gund-so. Vgl. Gunzelinus (GN). 1381 Mathieu Gonset, Ladeuze (HERB.).

 

FD

Gonce

Gonze. 1568 «Pierre Gonze» Nalinnes, 1643 «Antoine Gonse» BourgNamur; nom issu de l'anthrop. germ. gund-so-, cf. 10e s. «Gontso» Gand.

Dérivés: Goncet, Gonset. 1386 «Mathieu Gonset», 1464 «Jacquemart Gonset» Ladeuze.

Goncerte, Gonsette.

Autres dérivés : 1504 «Gonchelonraussiere» (topon.) Gosselies. - «Goncelinfa» (topon.) Mormont. - 1425 «Martin Gonsseaul» Amay.

 

JG

Gonda

(attesté en 1746, Hesbaye liég.), Gondat, w. Gonda (avec a bref). 1775 «Toussaint Gonda (orig. de Hozémont)» BourgLiège, cf. aussi w. gondasartê (topon.) à Baillamont; vu le a bref, ne peut représenter l'anthrop. germ. gund-hard-; le NF est attesté dans la région d'Utrecht (P.-B.), mais paraît venir chez nous du Sud: forme lorraine de Gondet?

 

JG

Gondar

Gonda(t), Gunthardt: Patr. Gondhard. Germ. VN gunth-hard 'strijd-sterk': Gontardus (MORLET I). 896 Guntardus, Cent (GN); 1448 Grart Gondas, Dk. (TTT).

 

FD

Gonderlier

zie Godallier.

 

FD

Gondon

Patr. Var. van Godon, met n-epenthesis.

 

FD

Gondraet(s)

Patr. Germ. VN gunth-rêd 'strijd-raad': Gundradus (MORLET I). 1280 Catharina Gontraets, Ip. (BEELE).

 

FD

Gondrand

Gonrand, Gontran: Patr. Germ. VN gunth-hrabn 'strijd-raaf: Gundramnus, Gondrannus (MORLET I). 1270 Monin Gonteranus, Cent (CG); 1332 de mansione Gontrans; 1340 Franco Gontram, Tn. (C.BAERT).

 

FD

Gondrexon

PlN in Lotharingen (Meurthe-et-Moselle).

 

FD

Gondry

Gonry, Goundry: Patr. Germ. VN gunth-rîk 'strijd-machtig': Gundricus (MORLETI).

 

FD

Gondry

s.d. « commemoratio Gonderici», «Ode uxoris Gondrici Claudi» ObitHuy; nom issu de l'anthrop. germ. gund-rik-?

 

JG

Gonel

Gonay: 1. Ofr. gonel, dim. van gone: lang kleed, tuniek, rok. Zie Gonnella. 1260 Lambier Goneal, Luik; 21345 Jakemars Gonnias, Nijvel (HERB.). - 2. Patr. Korte vorm van Hugonel, dim. van Hugo.

 

FD

Gonet

Gonnet. 1393 «Jehan dit Gonet» Huy, 1568 «Jehenne Gonnet» BourgNamur, 1625 «Johan Henry Gonez» Verviers, 1744 «Gonet» Ensival; probabl. du thème Gon(n)-. - Cf. aussi 1350 «Johan Gonette» FiefsLiège.

 

JG

Gonfroid

Nom issu de l'anthrop. germ. gund-frid.

 

JG

Gonfroid

Patr. Rom. vorm van Germ. VN gunth-frith 'strijd-vrede': 962 Gundfridus (Dip.).

 

FD

Gonieau

cf. Gogneaux, avec », donc distinct de Gonay.

 

JG

Gonieau

zie Gogneau(x).

 

FD

Gonin

Patr. Korte vorm van Hugonin.

 

FD

Gonin

Probabl. du thème Gon(n)-, cf. 1579 «Gounen» = w. Gônê (dans un topon.) Spri-mont. Pourrait être aussi le cas régime de Gône (féminin), cf. Gonne.

 

JG

Gonne

1.  Particularité vestimentaire (..Longue robe").    266.  — 2.

V. GOD (§11).

 

EV

Gonne

Cf. 1472 «Gonne preis» (topon.) Boelhe, 1601 «try Ghonne», w. tri Cône à Jumet, cf. le thème Gon(n)-, que postule le dérivé en -ard: 1444 «Jehan Connaît» AidesNamur, 1596 «Guillaume Gonnar» Huy. - Un matronyme est aussi à envisager: 1296 «dame Gonne» TailleParis, réduction de Cunégonde, Alde-gonde, etc. ; ce dernier a ô long en w. (arch.) Aldigône, Gône. - Également nom d'origine: Goesnes, w. gône (Nr), cf. 1444 «Lambert de Gonnes», 1449 «Jehan de Gonne laboureur» AidesNamur, 1534 «Henry de Gonne» BourgNamur.

 

JG

Gonon

Patr. < Hugonon, vleivorm van Hugo.

 

FD

Gonry

1. PlN Gonrieux (N), W.gonri (J.G.). -2. Zie Gondry.

 

FD

Gonry

Probabl. nom d'origine: Gonrieux, w. gonri (Nr), mais le NF est plutôt gaumais.

 

JG

Gons

zie Gonce.

 

FD

Gonsa(e)les

-alis, -alves, zie Gonzales.

 

FD

Gonset

Gonsette, cf. Gonce, Gonze.

 

JG

Gonset(te)

zie Gonce.

 

FD

Gonssens

Wsch. hypercorrect voor Goossens.

 

FD

Gönter

zie Günther.

 

FD

Gonthier

Gonfier, Gonty. 1105 «Gonterus», 1226 «Gontier de le Cromberie» ChirTournai, 1247 «Gonthier de Clémencey» CartOrval, 1272 «Gontherus» PolyptVillers, 1275-76 «Gontier le Vieswarier», 1279-80 «Jehans li fius Gontier le Ménestrel» RegToumai, 14e s. «Johan Gontier» CensHuy, 1628 «Gonthy Bertrand» Louveigné; nom issu de l'anthrop. germ. gund-hari-.

• Dérivés: 1328 «Gonthier Gonthelet» Bove-nistier, 1355 «Gontelet fil Gontier» Fiefs-Liège. - 1357 «Gontoulle» Warnant-Dreye.

 

JG

Gonthier

-iez, Gontie(r), -ies, -iès, -y: Patr. 1. Rom. vorm van Germ. VN gunth-hari 'strijd-leger': Gunt(h)arius, Gunt(h)erus, Guntar, Gonter(i)us (Fm., MORLETI, GN). D. VN Gunther. 1387 Gontier de Rickebusch, Mkr.; 1274 Joharmis Ghontier, Wg.; 1326 Jacob Ghontier, Ip. (DEBR. 1980; BEELE); 146 e. Gontier = Gontir Conrar, Luik (BODY). - 2. Verward met Gautier (door n-epenthesis): 146 e. sire Gonthier = Gauthier sire deBerlo(BODY).

 

FD

Gontran

1265 «Gontrans d'Ohain» Cens-Namur, 1659 «Jean Gontrand» DénSalm; nom issu de l'anthrop. germ. gunt-hramn-.

 

JG

Gontran

zie Gondrand.

 

FD

Gonvienne

Govienne. 1554 «Jehenne Le Gouverne» BourgNamur, 1602-3 «Englebert Govienne» TerriersNamur, 1682 «Alexis Gouverne» BourgNamur; surnom: w. liég. arch. goviène 'gouverne, conduite' FEW 4, 300b, mâle goviène 'mauvaise ménagère' DL 294a.

 

JG

Gony

Cf. 1612 «Gonipré» (topon.) Ouffet, «Goniprez» (topon.) Tavigny, «Goni trixhe» (topon.) Chapon-Seraing ; nom issu de l'an­throp. germ. gun(d)-hari-?

 

JG

Gony

zie Gaumier.

 

FD

Gonzales

-ez, Gonzalvez, Goncalves, Gonsalves, Gonzal(v)o, Gonzail, Gonsa(e)les, Gonsalis, Ganzales, Gonzalez, Constales, Consael: Patr. Sp.-Port. VN < Germ. gunth 'strijd' en Lat. salvus 'ongedeerd'. 1459 Jeorge Gonsalves, Lissabon-Bg. (PARM.); 1550 Stephan Consaeles, Oud. (V.BUTS. I>319); 1553 Joannes Gonsalius...Hispanus (MUL IV); 1557 Thomas Gonsalius, Castilié'-Aw. (AP).

 

FD

Gonze

cf. Gonce.

 

JG

Gonze

zie Gonce.

 

FD

Gonzé

Sans doute var. de Gomzé.

 

JG

Goockens

zie Jaeken.

 

FD

Good

E. Good. 1. BN good: goed. Vgl. De Goede. - 2. Patr. Germ. god-naam. Vgl. God.

 

FD

Good(i)son

zie Goedson.

 

FD

Goodens

zie Godin.

 

FD

Goodier

zie Godier.

 

FD

Goodman

E. EN. Vgl. Goeman(s).

 

FD

Goodt, de

zie de Goede.

 

FD

Goodwin

zie Godwin.

 

FD

Gooessens

Goofsens, zie Goossens.

 

FD

Googe

zie Legouge.

 

FD

Gool-

-is, -aerts. V. WULF.

 

EV

Gool, van

van Goel, van Goolen, van Goylen: PlN Goorle (NB). 1351 Arnoldum de Ghorle, St.-Tr. (GHYSEN); 1404 Woutere van Goerle, Aw. (ANP).

 

FD

Goolaerts

cf. Gol(l-), Gollard.

 

JG

Goolaerts

zie Golard.

 

FD

Goole(n)

zie Goelen(s).

 

FD

Goolenaer(t)s

Tweeledig Patr. Goolen+Aerts. Vgl.

Goossenaerts. 1710 Goolenaers, Kalmthout(PDB).

 

FD

Goolis

1. Patr. Goly is VN in Lv. in 1390 en GolysTN

(LIND. 1947'). Gilys viver van Halle = Golys viver

van Halle (PEENE). - 2. M.i. hypercorrect voor

Joli(s).

 

FD

Goomans

V. GOD.

 

EV

Goons

zie Godin.

 

FD

Goor

[aussi topon. flam. goor 'marécage'], déri­vés: Gooris, Goris, Gorris, au génitif: Goris-sen, Gorrissen. 1280 «Johannes dictus Gor­ris» PolyptLiège, 1288 «Jehans Goris» DettesYpres, 1499 «Pierart Goris» TerrierNaast, 1605 «Pierre Goris» BourgNamur; généra­lement var. de Gheur. - Si dans Goris, le -s est graphique (cf. 1320 «Waltero Gori» = 1330 «Wautiers Gourris» Héron), le NF représente directement Gaugericus. - Secondairement: moy. néerl. Gorijs, réduction de Gregori(u)s (cf. Taal en Tongval, 11, 1959, 201), de même en w. ard. «Gor» [= Gôrl] = Grégoire (cf. Th. Déloge, L'Ardenne méridionale, 29), w. (Piétrain) Gôye - Grégoire.

 

JG

Goor

Goor- -den, -et, -ez, -ieckx.V. GOD (Go).

 

EV

Goor

zie Goeder.

 

FD

Goor-

-is(sen), -us. 1. V. Joris. — 2. V. GOD (Go).

 

EV

Goor, van (de/n)

van de Ghoor, van der Goor(e), van

den Ghoer, van Cor: PlN Goor: waterig moeras, verspreid in A, VB, L. Ook PlN Goor (NB, OIJ). 1292 Rabbode van den Gore, Oevel (CG); 1324 Robbrecht van Goere, Lv. (ICKX); 1411 Henric vanden Ghoere, Aw. (ANP).

 

FD

Goorden

cf. Geurde(n).

 

JG

Goorden

Geurde(n), Geurten, Gôrden(s), Gueurden, -ten, Gurten(ne): Patr. Vleivorm van Geurt, Goort. Zie Goorts. 1601 Peter Goorden, Etten (MNT446); 1647 Paulus Geurden, Bilzen (SCHOE.).

 

FD

Gooremans

cf. Goormans.

 

JG

Gooremans

zie Goormans.

 

FD

Goorens

zie Gorin.

 

FD

Goorhuis

Volksetymologisch voor Gooris.

 

FD

Goorik

-i(e)ckx, -ix, -le, zie Goederickx.

 

FD

Gooris

cf. Goor.

 

JG

Gooris(sen)

zie Goris.

 

FD

Goorlae(c)ken, van

PlN Goorlaken: moerassige plas. 1467 Jan van Goerlaken, Lier (FRANS); 1539 Lodewijk van Goorlicken, Mech.; 1555 Joachim van Goirlake, Zoutleeuw-Aw. (AP).

 

FD

Goormachtig

-igh(e), -igd, Goormaghtigh: BN 1. Machtig aan goederen, vermogend. 1280 Georgio Godermachtich, Bg. (WYFFELS 808); 1348 Joeskin Godremacht; 1385 Watier Godermachtich, Marke (DEBR. 1971, 1970). - 2. Gereïnterpreteerd als 'God almachtig'. 1512 Godalmachtich, Bg. (Bk. 1968,112); 1461

Goossaert Goorarmachtich, Ktr. (DEBR. 1971).

 

FD

Goormaghtigd

Goormatik. Juxta­position de deux noms de bapt, d'orig. german. Go(d)er et Math, avec suffixe diminutif -ik.

 

EV

Goormans

Gooremans, Goremans, Gormans, etc. Soit dérivé en -man de Van Goor, soit var. de Go(e)dermans, avec syncope du d [FD].

 

JG

Goors

zie Goorts, Goeder.

 

FD

Goort(s)

Gort(s), Gordts, Cors, Geur(t)s, Geurds, Goors, Gourts, Geurtse(n), -tzen: Patr. 1. Uit Govaert. 146 e. Godefroid dit Gheurt de Pousseur; Godefroi dit Goert de Vlodrop, Luik (BODY); 1370 Jan Jordan Godertszoen = 1381 Jan Jordan Godevaertssoen, A'dam (OA189,248); 1431 Govaert van Bercheyck = 1451 Gort van Bercheyken, Ht. (ROEL. 1951,18); 1726 Govert Goors = Goort Goorts = 1740 Govaert Gors, Grote-Brogel (NOUWEN). - 2. Uit Godert, Godhart. Zie Goddaer(t). 1456 Goert van Wellen = 1457 Godert van Wellen, Ht. (ROEL. 1951).

 

FD

Goorts

Gordts, Gorts, Geurs, Geurts, etc. 14e s. «Godefroid dit Gheurt de Pousseur», «Godefroi dit Goert de Vlodrop» Liège Body-NPLiège, 1445 «Godevaert Biestervelt» = 1447 «Gort Bystvelt» Hasselt, 1726 «Govert Goors» = «Goort Goorts» = 1740 «Govaert Gors» Grote-Brogel ; hypocor. néerl. (plutôt limbourgeois) de Godefroy, Godevaard, cf. aussi Gouvaert(s) [FD].

 

JG

Goos

Choos, Coes, Coës, Cos(e), Gosz, Go(o)sse, Gois((s)e), Goies, Ghuusse, Gus(s), Geus(e), Geuze, Gheus(e): 1. Patr. Korte vorm van Germ. VN Goswin of < Godso, afl. van god-naam: 1034-58 Godezo, 1074 Gozo (GN). 1340 Goswini dicti Ghoeskens; 1367 Goewijn Blanduyt = 1370 Goes Banduyt, Tn. (ROEL. 1951,13); 1368+ Griele Goisins = 1371 Griele Goys, Ktr. (V f° 83, lyv0). Zie ookGoossens. - 2. Later verward met Joos: 1521 Goos Scoesitter = 1516 Joes Scoesitter = 1528 Judocus de Scoesitter; 1522 Goos Balle = 1520 Joes Bal,Aarts.(MAR.).

 

FD

Goos-

Goosse, été, cf. Gos(s)-.

 

JG

Goos(s)ens

Goovaert(s). V. GOD (Goz, Go).

 

EV

Goosdeek

Proven. Goes-dijk, ,,Digue de Goes" (Loc. zélandaise).

 

EV

Goosdeel

zie Godsdeel.

 

FD

Goosen(s)

zie Goossen(s).

 

FD

Gooset

zie Gosset.

 

FD

Gooskens

1. Proven. Dép. Vlimmeren. — 2. V. GOD (Goz),

 

EV

Gooskens

Geuskens, Gueusquin: Patr. Dim. van Goos. 136 e. Goskin fîlius Gosens (GN).

 

FD

Goossaert

zie Gossa(e)rt.

 

FD

Goosse

zie Goos.

 

FD

Goossen

Goosen, Gossen, Geussen, au génitif: Goossens [8e NF le plus fréquent en Belgi­que], Goosens, Goessens, Geusens, Geus-sens, etc. 1365 «Goeden de Moncke» = 1387 «Goessen de Monec» Bruxelles, 1377 «Gos-sin van Oudenarde» =1380 «Goessin» Ypres, etc.; forme néerl. de Go(o)ssin, du thème anthrop. Gos(s)-, Goos- (cf. ce nom), mais peut représenter aussi Gossuin, Goswijn ou un hypocor. en -sin d'un anthrop. germ. god-[FD].

 

JG

Goossen(s)

Goosen(s), Ghoosen, Gooessens, Goofsens, Gosens, Goissen, Goysens, Gos(s)in, Gozin, Gosain, Gossijns, Gossen(s), Goes(s)ens, Goussen(s), Gussen(s), Geus(s)en(s), Geuzens: Patr. Vleivorm van Goos. 1365 Goeden de Moncke = 1387 Goessen de Monec, Bs. (OSTYN); 1398 wedewe Gosuins van der Beque = Goesin = 1399 Gosin de le Beque, Ktr.; 1398 Gosin Bloums wedewe = Gossuin, Marke (DEBR. 1970); 1326 Jan Coussin, Ip. (BEELE); 1615 Jan Guessens = Jan Gussens, Bilzen (SCHOE.); 1623 Lysken Geussens =L. Goessens, Grote-Brogel (NOUWEN). Zie ook PEENE, DEKEYSER, LIND., GN, BACH II,z8; Lwv.Bijdr. 1925,133-5; ESBr. 1932,210-9,270-8.

 

FD

Goossenaerts

-aarts, Goosenaerts: Patr. Samengestelde VN Goossen + Aert. ise e. Jan Goesenaerts, Katerine Goessen Aerts, Claes Aertgoesen, Vorst A (HERMANS).

 

FD

Goot

,,Rigole". Limite de propriété. Proven. Synon. : Gotemans, VAN der Ghote(n).

 

EV

Goot(en), van der

zie van der Goten.

 

FD

Goote

Goots, Goedts: Korte vorm voor van der Cote? 1288 Goesin Cote, Alise Cotes; 1291 Aviné Ghoets Goessin Ghoets suster, Oud. (CG).

 

FD

Goothem, van

zie van Goethem.

 

FD

Gootmans

zie Gotemans.

 

FD

Goots

zie God, Goote.

 

FD

Gootzen

zie Goetz(ke).

 

FD

Goovaer(t)s

-ers, zie Govaert(s).

 

FD

Goovaert(s)

cf. Gouvaert(s).

 

JG

Goovens

cf. Goven.

 

JG

Goovens

zie Goven.

 

FD

Gooyer, (de)

Goyer, (de) Gooijer, Gooijers, Ghoyere: Afkomstig van 't Gooi, Gooiland (NH) (UITMAN 63). 1425 Wouter de Goyere, Gorinchem (PARM.).

 

FD

Gooyvaerts

zie Govaerts.

 

FD

Goppel

zie Gobel.

 

FD

Goppert

Forme haut-all. de Gobert.

 

JG

Goppert

zie Gobert.

 

FD

Goque, de

Mnl. gooc: koekoek, domoor, gek, dwaas. EN. 1361 Johanne dicto Goec, Ktr.; 1398 Oste de Goec, Rollegem (DEBR. 1970).

 

FD

Gor-

-et, -ez. 1. Car. mor. ,,Petit de la gore"  (Truie).     2. Proven. Gorhez,   ,,Lande  fangeuse"   (Dép. Aubel).  Synon. : Gohr, Goor, — 3. V. GOD.

 

EV

Gor(r)eux

Proven. Goreux (Dép. Voroux).

 

EV

Gor, van

zie van Goor.

 

FD

Gord-

cf. Go(u)rd-.

 

JG

Gord-

-ien, -on(s), -ts. V. GOD.

 

EV

Gordebeke

zie Gortebee(c)k.

 

FD

Gordeijns

zie Gordyn.

 

FD

Gôrden(s)

zie Goorden.

 

FD

Gordenne

Gordinne (NF plutôt liégeois). 1253 «Gillion Gourdinne» = 1256-57 «Gillion Gordine» ChirTournai; surnom: probabl. d'anc. fr. gordine, f. 'femme galante, femme de mauvaise vie' Gdf 4, 309 [MH], plutôt que de w. gordène 'rideau', moy. fr. gourdins 'courtine' FEW 2, 1236-7, ALW 4, not. 39. -

Secondairement, var. de Gourdinne, w. gour-dène (arr. Philippeville).

 

JG

Gordenne

-inné, zie Gourdinne.

 

FD

Gordien

Peut-être anc. nom de baptême, du nom de deux saints figurant au martyrologe [MH] ; sinon var. de Gourdien, cf. Gourd-.

 

JG

Gordien

zie Gourdin.

 

FD

Gordier

Wsch. var. van Cordier.

 

FD

Gordion

Afl. van Ofr. gort: lomp. Vgl. Gourdon.

 

FD

Gordon(s)

E. EN. De Schotse Cordons komen van een Schotse PlN. Maar 1204 Adam de Gurdun kwam vermoedelijk van Gourdon (Saône-et-Loire). En 1220 Geofrrey Gurdun, 1279 Adam Gordon dragen wsch. een oorspr. Fr. naam, ni. Gourdon (REANEY).

 

FD

Gordts

cf. Goorts.

 

JG

Gordts

zie Goorts.

 

FD

Gordyn

1. Proven. Gourdinne (Loc.) —  2. V. WARD.

 

EV

Gordyn

-ijn, -eijns, -uyn: 1. Patr. Vleivorm van Goort. 1713 Anna Gordins, Bilzen (SCHOE.). -2. Adaptatie van Cardin, -ijn. - 3. Uit Gourdin.

 

FD

Gore

zie Goret.

 

FD

Goremans

cf. Goormans.

 

JG

Goremans

zie Goormans.

 

FD

Goren(s)

zie Gorin.

 

FD

Gores

zie Goris.

 

FD

Goret

-é, -e(z), Gorret, -é, -e: Patr. Dim. van Grégoire of van een Germ. VN zoals Gorik. Vgl. Gorin. 1343 Bastin Gorret, Valencijn (CCHt).

 

FD

Goret

Gorez. 1369 «Jehans Gores li jovence», 1427 «Jehans Goret» Ladeuze, 1557 «Olivier Goretz» BourgNamur; soit dérivé de Goor, soit surnom: fr. goret (porc).

 

JG

Goreux

Gorreu(x): PlN Goreux < Rom. grossa robur: grote eik, b.v. (Voroux-)Goreux (LU). 1421 Anieyle deGoreu,Luik(J.G.).

 

FD

Goreux

Gorreux. 1421 «Ameyle de Goreu», 1438 «Wilheame de Goreu dit del porte clerc», 1446 «Gerair de Goreur» GuillLiège, 1572 «Johen Goreux bourgois» CartCouvin; nom d'origine: par ex. (Voroux-)Goreux, w. goreû (Lg).

 

JG

Gorfinkelis

zie Garfunkel.

 

FD

Gorge(ns)

Görg(en), Görge(n)s, Gorges: Patr. D. FN < VN Georg.

 

FD

Gorgemans

V. GOD.

 

EV

Gorgemans

Wsch. var. van Gorremans.

 

FD

Gorgon

1383 «Grégoire Gorgons» Villers-l'Évêque; prénom, encore usité dans la région de Hoegaarden, dont la collégiale est dédiée à saint Gorgon (le culte et le prénom sont aussi répandus dans la région de Metz).

 

JG

Gorgon

Patr. HN Gorgonius, patroonheilige van Hoegaarden. 1383 Grégoire Gorgons, Villers-l'Evêque(HERB.).

 

FD

Gorgon

Proven. 1. Gorgonne (Dép. Néchin).     2. Gorgon, ,,Petit

marécage".

 

EV

Gorgoris

zie Gregorius.

 

FD

Gori

Ghori: 1. It. Patr. < Gregori. - 2. Zie Goederickx.

 

FD

Goriëns

zie George(s).

 

FD

Gorijns

zie Gorin.

 

FD

Gorin

1. Proven. Gorins  (Dép. Tubize). — 2. V. GOD.

 

EV

Gorin

1598 «Lambert de Gorin», 1616 «Lambert Gorin, peintre» BourgDinant, 1635 «Ernest Gorin mayeur de Thinnes» On-thaine/Thynes, 1677 «Jérôme Gorin» Bourg­Namur, 1699 «Jérôme Gorin» Spontin; nom d'origine: Gorin, w. gorin, 1392 «Gorin» à Thynes (Nr), plutôt que Gaurain(-Ramecroix) (Ht), cf. 1356-58 «Willemès de Gorraing, de Braine» PolyptAth. — Tout à fait secondai­rement, surnom: moy. fr. gorin 'cochon de lait'FEW4, 195b.

 

JG

Gorin

-ijns, -en(s), Ghorain, Goorens, Goerens, Gorren(s), Geurinckx, Gu(e)rinckx, Goring, G(o)urin: Patr. Vleivormen van de HN Gregorius of van een Germ. VN zoals Goder(t) of Go(de)rik. 1372 Wouter Goerijns, Tn. (C.BAERT); 1414 Reynken Gorren, Ht. (A.GHIJSEN); 1655 Georges Goring, Norwich-Aw. (AP).

 

FD

Goris

Gooris, Ghoris, Go(o)rissen, Gorisse, Goiris, Gor(i)us, Gores, Gôr(r)es, Gorris((s)en), Gôrris(sen), Gorsen, Guérisse, Guérisse: Patr. Korte vorm van HN Gregorius, een VN die al in de 8e e. in de Nederlanden voorkwam (LEYS1958). 1315 Johannis Goris; 1441 Gregoris (sic) Goris vander Houfstrate, Ktr. (DEBR. 1971,1970); 1428 Gregorius dictus Gorys, Den Bosch (GOR.); 1570 Gregorius Goetheyns = 1574 Goris Goedeyns, Boechout (SELS). De VN werd ook verward met Joris (zie Georges).

 

FD

Goris

Gorris, Gorissen, Gorrissen, cf. Goor.

 

JG

Gorkum, van

van Gorkom, van Gurchom: PlN 1. Gorinchem (ZH), uitspr. Gorkum. 1584 Hans van Gorcum, Aw. (AB). - 2. Gorgem in Vissenaken (VB). 1354 Ydencie van Gorgheem, Rommersom; 1365 Theoderico de Gorekeem, Bs. (C.BAERT).

 

FD

Gorl-

-e, -ia, -ier.Profess. 1. Gorelier,,.Eleveur de gorels" (Jeunes porcs) (Dialecte picard).  Nos   130, 131, 164. — 2. ,,Bourrelier"  (France).

 

EV

Gorlé(e)

zie Gourlet.

 

FD

Gorlia

1318 «Gillion Gourliel», 1395-96 «Franchois Gourliaus» ComptesMons ; sur­nom : anc. fr. gorlel 'petite ceinture pour porter son argent'.

 

JG

Gorlia(s)

zie Gourlay.

 

FD

Gorlier

Gorly. 1365 «Jehan le Ghorelier» Taille-Mons, 1422 «Pierart le Gorelier» Comptes­Mons, 1444 «Francart le Gorrelier», 1449 «Henri le Gorelier» AidesNamur, 1476 «He­nry le Gorlier» GuillLiège, 1540 «Jehan le Goherlier» CartCiney, 1573 «Jehan le Goher-lier» CoutStavelot, 1598 «Jehenne fille d'Henry Hadin dit le Gorlier» BourgLiège, 1708 «Paul Goerly» Florennes; nom de métier: w. gorlf, gohèrlî, etc. 'bourrelier' FEW 23, 63b-64a, Baldinger, Etym. 3107.

 

JG

Gorlier

-y, Corlier, Gorleer: Ofr. gorrelier: zadelmaker, maker van jukken, garelen, leerbewerker. Vgl. Gourlet. 1365 Jehan le Ghorelier, Bergen (DE COCK); 1422 Pierart le Gorelier, Bergen (PIERARD).

 

FD

Gorloo

zie Gourlay.

 

FD

Gorman(s)

zie Goormans.

 

FD

Gormans

cf. Goormans.

 

JG

Gormez

zie Gourmet.

 

FD

Gorne, van de

W. adaptatie van Van de Goor.

 

FD

Gorny

zie Granier.

 

FD

Goron

Goeron: Patr. Afl. van Grégoire of een Germ. VN zoals Gorik. Vgl. Goret, Gorin.

 

FD

Gorp, van

van Gurp: PlN Gorp in Hilvarenbeek (NB). 1312 Godscalck van Gorop (DeSchakel II,ioo); 1368 Lauwreys geheiten van Goerpe, Riethoven (SIX IV).

 

FD

Gorré

Gorre, zie Goret.

 

FD

Gorrebee(c)k

zie Gortebee(c)k.

 

FD

Gorremans

zie Goormans.

 

FD

Gorren(s)

zie Gorin.

 

FD

Gorret

zie Goret.

 

FD

Gorreu(x)

zie Goreux.

 

FD

Gorrevod

PlN Gorrevod (Ain).

 

FD

Gorris

cf. Goris.

 

JG

Gorris(sen)

zie Goris.

 

FD

Gorrissen

cf. Gorissen.

 

JG

Gorry

zie Goederickx.

 

FD

Gors

zie Goeder, Goorts.

 

FD

Gorsebeek

zie van Gaesbeek.

 

FD

Gorsel, van

PlN Gorssel (G).

 

FD

Gorselé

Gorsele, zie Gosselet.

 

FD

Gorsen

Gorsse(n): Patr. < Gorissen. Zie Goris.

 

FD

Gorst

Var. van Gorts (metathesis ts/st).

 

FD

Gort

Gortjens. 1. V. GOD. — 2. V. CON.

 

EV

Gort

zie Goorts.

 

FD

Gort-

-er, -eman.   Profess.   H.   qui moud le grain ou vend le gruau

(Gort, ,,Gruau"). — 2. Car. mor. Gort,   ,,Ladrerie",   N08   133,   148, 149. Gortig, ,,Ladre". N° 270.

 

EV

Gortack

Patr. Vleivorm van Go(o)rt=Goedert.

 

FD

Gorteb(e)e(c)k(e)

Proven. 1. Korte beek,   ,,La  rivière  courte".      2.

Korbeek     (Loc.).    ,,Rivière    fan­geuse"  (Goor, ,,Fange").

 

EV

Gortebee(c)k

-be(c)ke, Gordebeke, Gurdebeke, Gorrebee(c)k: Wase PlN (Temse, St.-Niklaas, Vrasene) (GYSS. 1956,92). 1374 Claus Gurtebeke, Kemzeke (FLW); ise e. Beatrix Gortebeecs, Waas (VAN G. 1964,103).

 

FD

Gortebeke

-eeck, Gurdebeke, etc. NL fréquent (hydronyme en -beek) dans la toponymie flamande [FD].

 

JG

Gorteman

Grutman, Gottemans: BerN van de koopman in gort, grut of de gortmaler. Vgl. Gorter. 1300 Jan Gorteman, Tv. (BERDEN). Vgl. 1340 Margareta Gortmekers, Wommersom (C. BAERT); 1396 Gillis de Gortemaeldere, Voorde (DE B.).

 

FD

Gorter, (de)

BerN van de gruitmeester, die gruit (gagel) leverde of er bier mee brouwde. Vgl. (de) Gruiter. 1315 Jehans li Gurtres = 1328 Johannis Gruters, Ktr. (DEBR. 1971); 1408 Hannekine vander Beuverie dit de Gurtre, Ktr. (DEBR. 1958); 1406 Jan de Gortere, Aw. (ANP).

 

FD

Gortjens

Gôrtjens, Goertjens, Geurtjens: Patr. Dim. van Goort. Zie Goorts. 1474 Gortgen van Caulil= 1477 Goert van Cauwelil = 1478 Godert van Cauwelille, Ht. (TROCH).

 

FD

Görtler

Gorlier: D. BerN Gördeler, Gürteler: gordelmaker.

 

FD

Gorts

cf. Goorts.

 

JG

Gorts

zie Goorts.

 

FD

Gortz

Gortz, Goerts, Gorz, Gorz, Goeritz, Goerentz: Verspreide Slavische PlN Gör(t)z, Goritz.

 

FD

Gorus

zie Goris.

 

FD

Gos

Gos- -e, -en, -in(s). V. GOD (Goz).

 

EV

Gos(e)

zie Goos.

 

FD

Gos(s)-

Gooss-. Thème de l'hypocor. gérai. gud-so-> Goz(z)o, cf. Gaucet, Gausse, Goch-, Gous(s)-, Goz- et Gossuin. Les NF classés ci-après ont en w. les uns o bref, les autres ô long (cf. Gau-); ces derniers paraissent être fla­mands ou influencés par le flam. (cf. Goevaert et Goffart), mais pas toujours: ainsi le NF Goosse (et var.) est nettement de l'est de la prov. de Luxembourg. « Hypocor. simple: Goos, Ghoos, Goosse, Gos, Gose, Gosse, Goes, w. (Piétrain) Goûse. 1250 «Gosse li Carpentiers» ChartesHainaut, 1275-76 «Gosse de Maubrai» RegToumai, 1472 «Gouse Chaloneay» DénLaroche, 1575 «Gosse Thyrion» DénFlorenville, 1657 «Hu­bert Gosse» BourgNamur; cf. aussi Geus(e), Gheuse.

» Dérivés: Gossard, Gossart (aussi topon.: Gossart, à Virginal), Gossaert, Goesaert, Goessaert (formes flam.). 1289 «Servais Gossars» CensNamur, 1364 «Gossars as Oingnons» = 1363-64 «Gossuin as Ougnons» PolyptAth, 1426 «Gossart Adam» Taille-Soignies, 1450 «Phelipprars Gossars» Bau-dour. - Goslar. 1335 «Johan Gosselars» GuillLiège. - Goosiau, Gosseau, Gossia, Gossiau, Gossiaux, Gossieau, Gossieaux. 1250 «Gossiaus» Nivelles, 1267 «Gilles Gos-siaus» CensHerchies, 1272 « Gosseaus Wani-bes» Nivelles, «Matheus Gossial de Roier-sart» PolyptVillers, 1280-81 «Gosseaus de Galonné», «Jakemes Gosseaus» RegToumai, 1316 «Gossuin dit Gosseal» Liège, 1444 «Gosseal Rollant» TerreJauche, 1449 «Colart Gosseau» AidesNamur, 1497 «Haquinot Gossiau dit de Paradis » Cerfontaine, cf. aussi «Gossaimont» (topon.) Arbrefontaine. -Goset, Gosez, Gosset, Gossez [cf. François Gossec (-et, -ez, -é, -e), musicien, né à Ver-gnies]. 1276-77 «Gosset Mouton» Reg-Tournai, 1297 «Gosset d'Auth» Comptes­Mons, 1417 «Gosset Varin» PolyptAth, 1472 «Gosset» DénLaroche, 1557 «Jehenne Gos­set» BourgNamur, cf. aussi 1279-80 «Gossette

de Saint-Aubin» RegTournai et 1337 «Gos-sette de Vileit» RegLaroche. - Gosselet. 1250 «Gosseles» Nethen, 1275-76 «Gosselés de Duisompiere» RegTournai, 1332 «Renier Goceles» GuillLiège. - Gossin, Gosin (cf. aussi Goossens). 1286 «Inghel Gossins» DettesYpres, 1417 «Leurent Gossin» Polypt-Ath, 1690 «Pierre Gossin» BourgNamur, cf. aussi w. Gossinpré (topon.) Soy. - Goslain, Gosselain, Gosselin. 1234 «Gosselini de Brachina» CartOrval, 14es. «Gocelin» Grand-Leez. - Gosseye, Gosseye. - Gossye. i Autres dérivés: 1380 «Gossines» Namur. -1565 «Gilchon Gossinon» BourgNamur. -1422 «Godefroid, fils de Goskin» Liège. -1329 «Nicolaus Gossule» Huy. - 1321 «Coli-nus Gossode [= -onde] » Liège (pour le suffixe, corap. Goffonde).

 

JG

Gos(s)ée

1. Proven.  Gozée  (Loc.). —  2. V. GOD.

 

EV

Gos, de

zie (de) Goes.

 

FD

Goscinny    

Proven. Gosini,  Anc. orme de Gochenée (Loc.).

 

EV

Gosée

1572 «Charles de Gosé» CartCouvin; nom d'origine: Gozée, w. goûzéye (Ht), mais Gosseye (avec o bref?) est classé sous Gos(s)-.

 

JG

Gosée

zie Gouzée, Gosset.

 

FD

Gosens

zie Goossens.

 

FD

Goset

-ez, zie Gosset.

 

FD

Gosiau

-i(e)aux, zie Gosseau.

 

FD

Gosin

zie Goossens.

 

FD

Goslain

zie Gosselin.

 

FD

Goslar

PlN (NS).

 

FD

Gosmand

-mant: BerN van de ganzenhoeder. E. Gooseman. 1246 Gilbert Gosman, Lancashire (REANEY).

 

FD

Gosme

zie Cosme.

 

FD

Goss-

-e, -el(a)in, -elet, -en, -et, -in. V. GOD (Goz).

 

EV

Gossa(e)rt

1. Proven. Dép. Virginal. —  2. V. GOD (Goz).

 

EV

Gossa(e)rt

-ard, Goossaert, Goes(s)aert, Goesaer, Goussa(e)rt: Patr. Afl. van VN Goos. 1402 Goessaert vanden Leene = 1409 Goessin van den Leenne; 1418 Goessin vanden Ackere = 1422 Goossaert vanden Ackere, Ktr. (DEBR. 1958).

 

FD

Gosse

zie Goos.

 

FD

Gosse

zie Gosset.

 

FD

Gosseau

-eaux, Gos(s)iau(x), -ieau(x), Gossia, Gozea, Gousseau(x), -aud, -iaux, Gouchau, Gochet, Goes(s)eels, Goessel, Goetseels, Goedseels, Goidzeels: Patr. Gossel, dim. van Germ. VN Goos (JACOBSSON 31). 1202 s. Gosselli de Holai (SMT I); 126g Walterus Gossel, Ktr. (DEBR. 1980); 1329 Elisabeth Goetsias; 1339 Lamberti dicti Gocheas, Groot-Adorp (C.BAERT); 1358 Pirette Gosseal, Luik (SLLIV); 1379 Gosseel van Mères = 1383 Gossart van Mères (C. BAERT); 1390 Ysoyen Godzeels, Mech. (HB 684); 1390 Loy Gosseel = 1392 Loy Gossiel, Ktr. (DEBR. 1970); 1520 Jan Goedseels, Wezembeek (Midd. 1998,121). Zie ook Godsdeel.

 

FD

Gosselet

-lé, -le, Gorselé, -le, Gosseleez: Patr. Dim. op -let van Germ. VN Goos.

 

FD

Gosselies

Proven. Loc.  Syn. Go(u)sse- -lies, -ries, -ry. N° 79.

 

EV

Gosselin

-ellin, Gos(se)lain, Gosseling, -linckx, Gasseling: Patr. Vleivorm van Gosse, de Germ. VN Goos. 1166 Gozelinus de Ordenghem (GN); 1459 Jan Gooselin, Rijsel (PARM.).

Gossem, van; van Gossum: PlN Gorsem (L). 1421 Heinken van Gorssum, Ht. (A.GHIJSEN).

 

FD

Gossen(s)

zie Goossens.

 

FD

Gosserie(s)

Go(u)ssery: Wsch. PlN Gosselies (H).

 

FD

Gosseries

Goussery. 1240-41 «contra Willel-mum Gosserie» ChirTournai ; nom issu de l'anthrop. germ. gozz-rik-?, cf. God(d)eris.

 

JG

Gosset

-ez, -é, -ey(e), -ye, -ije, Goset, -ez, -ée, Gozet, -é(e), -ee, Ghosez, Gooset, Goc(h)et, Goiset, Goucet, Gous(s)et, Goussée, Goussey, Goessey(e): 1. Patr. Dim. van Germ. VN Goos. 1275 Jehan Gosset, Ktr. (DEBR. 1980); 1365 Ghosset le Carton, Bergen (DE COCK); 1402 Jehan Gosset; 1494 Jehan Gossie, Dk. (TTT). 2. Vooral de varianten op -ée en -ey(e) kunnen teruggaan op de PlN Gozée; zie Gouzée.

 

FD

Gossiau(x)

-ieau(x), -ia, zie Gosseau.

 

FD

Gossijns

zie Goossens.

 

FD

Gossin

zie Goossens.

 

FD

Gossing

Patr. Afl. van Germ. VN Goos.

 

FD

Gossoin

Gossuin, Gosuin. 1126 «Godzuinus», 1265 «Gossuin del Buse» ChirTournai, 1272 «Gossuinus Blanche Laine» PolyptVillers, 1280-81 «Gossuins ki fu fms mestre Gosson de sour l'Escaut le talleur de piere» RegTour­nai, 1283 «Gossuinus de Bercloz» CartVal-Dieu, 1290 «Gossuin le Gluisier» Comptes-Mons, 1363-64 «Gossuin as Ougnons» = 1364«Gossars as Oingnons» PolyptAth, 1418 «Johanes Gossuin dis l'apotikars» Liège, 1504 «Gossuwin Cocques», 1505 «Piero Gossuwin» BourgNamur, 1597-98 «Piere Gossuyn» ComptesNivelles ; nom issu de l'an­throp. germ. gozz-win, du même thème anthroponymique que Gos(s), cf. 1364 «Gos­suin = Gossars» à Ath. Cf. aussi Goossen(s). Dérivé: 1337 «Gossuineal Capelle» Nivelles.

 

JG

Gossoin

Gossum, zie Goswin.

 

FD

Gosson

1. Proven. Dép. Montegnée. —  2. V. GOD (Goz).

 

EV

Gossum, van

zie van Gossem.

 

FD

Gossye

-ije, zie Gosset.

 

FD

Gosteau

-iau(x), zie Gateau(x).

 

FD

Gostmeyer

Profess. ,,Métayer du sieur Godo". N° 162.

 

EV

Gosty

V. GOD.

 

EV

Goswin

Gos(s)uin, Gossoin: Patr. Germ. VN Goswijn: god-so-win 'god-vriend'. Go(d)zuinus, Gosewinus (GN). 1267 frère Gossewins, Ktr. (DEBR. 1980); 1281 Gosuinum de Vorda, Ip. (BEELE); 1280 Johannem Goessuin, Ip. (BEELE).

 

FD

Gosz

zie Goos.

 

FD

Got

zie God.

 

FD

Got(t)helf

Patr. D. VN Gotthelf ofHelfgott: God helpe mij. Vgl. Dieuaide. ±1300 Willelmi dicti Gothelpe, Oudenbiezen (OGO).

 

FD

Got(t)rand

Patr. Rom. vorm van Germ. VN gud-hrabn 'god-raaf': Godrandus (MORLETI). 1619 Joannes Gottran, Houtanus (MUL V).

 

FD

Gotajner

D.-joodse FN Got(t)einer. Uit Gottinger < PlN Gotting of Göttingen?

 

FD

Gotal

Gotale, Gotalle, Gottal. 1250 «Godes-calcus del Gotal» Nethen, 1541 «Gottale», 1561 «Henri Gottal» Bihain, 1659 «Léonard Gottalle» DénSalm; nom d'origine: w. (fréquent en topon.) gotale, propr. rgouttellen, désignant un filet d'eau, où l'eau sourd goutte à goutte (BTD 27, 137), comp. Gotta.

 

JG

Gotal

Proven. Gotalle, ,,Source, Petit ruisseau").  Synon. :  Delgotalle.

 

EV

Gotal(e)

-alle, Gottal, Gueut(h)al: Verspreide PlN Gotal(le) (LU, LX). Gotale, dim. van Fr. goutte: druppel. Naam voor smal waterloopje.

 

FD

Gotegnies

zie Gottignies.

 

FD

Gotelaere

cf. Godelaer.

 

JG

Gotelaere

zie Godelaer.

 

FD

Gotemans

1. V. Goot.   2. V. GOD.

 

EV

Gotemans

Goetemans, Gootmans, Gottemans: 1. Afl. van Van der Cote. 1356 Heine Gotemans = (?) 1334 Henricus de Gota, Bs. (PEENE). - 2. BerN voor de maker van goten.

 

FD

Goten, van der

van der Ghote(n), van der Goot(en), van der Gothen, van der Goeten, Vergo(o)te, Verghote, Vergothe, Vergotte, Verhote: Verspreide PlN (ter) Gote: goot, riool, greppel; b.v. tgraefscip ter Cote buuten Doornickpoorte, Ktr. (DFIV). Var. Verhote in NF. 1378 Calle van der Cote; 1414 Jan van der Goten, Ktr. (DEBR. 1970,1958).

 

FD

Gotesdyner

zie Gottesdiener.

 

FD

Gotesmann

zie Gottesmann.

 

FD

Gotfroi

cf. Godefroid.

 

JG

Gotfroi

Gotfryd, zie Godefridi(s).

 

FD

Gotgheluck

zie Goedgeluck.

 

FD

Goth-

-ier, -ot, Gott- -ot, -schal(c)k. V. GOD.

 

EV

Gotha(e)ls

zie Goedhals.

 

FD

Gotha, van

PlN Gotha (T).

 

FD

Gothe

Göthe, Ge(u)th: Patr. < Ndd. Gode, korte vorm van Germ. god-naam, zoals Gotfried.

 

FD

Göthel

Gothel: Patr. D. dim. op -el van Gothe.

 

FD

Gothelf

zie Gotthelf.

 

FD

Gothier

1558 «Simon Gothier» BourgNamur; nom issu de l'anthrop. germ. wald-hari-; cf. Gathy, Gauthier.

» Dérivés du thème de Goth(ier): Gothot, Gotto. 1519 «Hanin de Gotho», 1574 «Hel-lart Gotto» BourgNamur, 1629 «Anne Gotho» Antheit. - Gotteaux, Gotiaux.

 

JG

Gothier

zie Gautier(s).

 

FD

Gothot

Gotto(t): Patr. Dim. van Gothier.

 

FD

Gotiaux

zie Gateau(x).

 

FD

Gotin(c)k

zie Goetinck.

 

FD

Gotli(e)b

zie Gottlieb.

 

FD

Gotrand

zie Gottrand.

 

FD

Gotreau

zie Gautron.

 

FD

Gots

zie God.

 

FD

Gotta

Nom d'origine: w. (fréquent en topon.) gotâ, dérivé en -ard de w. gote 'goutte'; cf. aussi Gotal(le).

 

JG

Gotta

W. PlN gotâ, afl. op -ard van goutte: druppel (HERB). Waternaam.

 

FD

Gottal

zie Gotale.

 

FD

Gottcheiner

Afl. van PlN Gozschin = Gottscheina bij Leipzig (S).

 

FD

Gotte

1764 «Godefroid Gotte (orig. d'Hac-cour)» BourgLiège; NF d'origines diverses: 1° nom d'origine: w. gote 'goutte', cf. Del-gotte, Gotal(e), Gotta; 2° forme w. de God, cf. God(d)-; 3° matronyme: sainte Gode (ou Gote), vénérée en Wallonie, hypocor. de Gu-dule; etc.

 

JG

Gotteaux

zie Gâteaux.

 

FD

Gottemans

zie Gorteman, Gotemans.

 

FD

Gottesdiener

Gotesdyner: D. FN: godsdienaar.

 

FD

Gottesfeld

PlN Gottsfeld (BEI).

 

FD

Gottesman(n)

Gottsmann, Gotesman(n): BN voor een geestelijke: man van God.

 

FD

Gottfried

-freid, Gotzfried: Patr. D. vorm van de Germ. VN Godevaard. Zie Godefridi(s).

 

FD

Göttgens

zie Godecke.

 

FD

Gotthard(t)

zie Goddaer(t).

 

FD

Gotthold

Patr. D. vorm van de Germ. VN gud-wald 'god-heerser': Gotholdus (MORLETI).

 

FD

Gotti

zie Gautier(s).

 

FD

Gottign-

-ies, -y. Proven. Loc.

 

EV

Gottignies

1333 «Mikelet de Gotignies», 1365 «Jehan de Gotignies cordier» TailleMons; nom d'origine: Gottignies (Ht).

 

JG

Gottignies

-igny, Gotegnies: PlN Gottignies (H). 1333 Mikelet de Gotignies, Bergen (J.G.); 1619 Gottignies, Oud. (PO 2,48).

 

FD

Gotting

zie Goetinck.

 

FD

Gottlieb

Gotli(e)b: Patr. Germ. VN Godelief.

 

FD

Gottlob

Godeloffe, Goudeloup, Goudelouf: BN Gottlob, Godelof: God zij lof, goddank. 1374 Jan Godelofssoen, A'dam (OA 209); 1396 Jan Godelof, Gb. (DE B.); 1455 Oliverus Godelof...Cam. dioc. (MULII); 1491 Claes Goelof = 1501 Claes Golof, Edingen (Het oude Land van Edingen 1999,232). Godelof kan wel een metathetische en gereïnterpreteerde vorm zijn van de Germ. VN Godolf (god-wolf); vgl. Rolof =Rodolf. Zie Goelff.

 

FD

Gottmann

Patr. Germ. VN Godman. Vgl. Goemans. 1290 Heinr. Gotman, Villingen (BRECH.).

 

FD

Gotto(t)

zie Gothot.

 

FD

Gottom, van

zie van Goethem.

 

FD

Gottschal(c)k

-schall, zie Godschal(c)k.

 

FD

Gottschalk

 (NF de l'est de la prov. de Liège). Forme ail. de l'anthrop. germ. Godescalk, de god- et -scalc, latinisé en Godescalcus, cf. Godechal, Godissaux, etc.

 

JG

Gotum, van

zie van Goethem.

 

FD

Gotz(en)

Götz(e(n)), zie Goetzke.

 

FD

Götz(l)

zie Goetz(ke).

 

FD

Gotzfried

zie Gottfried.

 

FD

Gou-

-at, -bé, -bet, -bert, -bau(w).V. GAUD.

 

EV

Gou(il)lard

Goulen.V. WULF.

 

EV

Gouard

-a(t), zie Goddaer(t).

 

FD

Gouault

zie Goddoud.

 

FD

Goub-

Variante de Gob(b)-. Goube. - Goubert, comp. w. Goubièrdûre (topon.), à Haut-Pays. -Goubet.

 

JG

Goubau(lt)

Goubauw, zie Gobaux.

 

FD

Goube

zie Gobbe.

 

FD

Goubeir

zie Gobert.

 

FD

Gouberge(n), van

van Gouwbergen, van Gau(w)bergen, Gauwberg: Verspreide PlN Goudberg: gouden berg. 1433 Jan van Goutberghe, Lier (FRANS); 1436 W(illem) vanden Gouberghe, Herenthout (AAV); 1506 Katlinen vanden Gouberghe, Bs. (HB195). Zie ook Gouwenberg.

 

FD

Goubert

zie Gobert.

 

FD

Goubet

zie Gobet.

 

FD

Goubille

17e s. «Go(u)bille» Villers-le-Bouillet ; surnom: w. gobèye 'guenille; souillon, fille effrontée' FEW 4, 180a; cf. aussi Godbil(le).

 

JG

Goubille

zie Godbille.

 

FD

Goubin

zie Gobin.

 

FD

Goubinat

Patr. Afl. van Goubin/Gobin.

 

FD

Goublomme

cf. Gaublomme.

 

JG

Goublomme

zie Gaublomme.

 

FD

Goubout

zie Godbolt.

 

FD

Goucet

zie Gosset.

 

FD

Gouchau

1. Var. van Gousseau. - 2. Uit Goudchaux, Rom. vorm van

 

FD

Gouche

Variante w. de Gouge, avec assourdis­sement de la finale.

 

JG

Gouche(z)

Hypercorrect voor Gosse/Gousset.

 

FD

Gouchez

1. V.  Gaucher.    2.  V. GAUD (Gauk).

 

EV

Gouchie

Wellicht var. van Gauchier.

 

FD

Goud

Gou(d)t: 1. BerBN van de goudsmid. - 2. Patr. Var. van God.

 

FD

Goud-

-in, -er(s), -y. V. GAUD.

 

EV

Goud-   

-smet, -smid(t).    Profess. Goudsmid, ,,Orfèvre". N° 190.

 

EV

Goud-

Variante de God(d)-.

Dérivés: Goudar, Goudaer, -ers.

Autres dérivés: 1507«Goudekin» Sprimont; 1681 «Goudrenfosse» (topon.) Fronville.

 

JG

Goudaill(i)er

-(i)ez, Goudali(er), -iez, zie Godailler.

 

FD

Goudaillier 

Profess. ,,Brasseur".(Dialecte fr.).

 

EV

Goudalier

Goudaillier, cf. Godalier.

 

JG

Goudar(d)

-aer, zie Goddaert.

 

FD

Goudbeek

PlN: gelé beek. Vgl. D. Goldbach.

 

FD

Goudbeen

Goudepenne, Gaudepenne: Patr. Reïnterpretatie van Goubeen/Gaubeen = Gobin.

 

FD

Goudbloem

zie Gaublomme.

 

FD

Goudeau

zie Goddoud.

 

FD

Goudefroye

zie Godefridi(s).

 

FD

Goudelis

zie Godalier.

 

FD

Goudelouf

cf. Godeloffe.

 

JG

Goudeloup

-louf, zie Gottlob.

 

FD

Goudemant

-man(d), zie Godemont, Goeman(s).

 

FD

Goudemez

-ey, zie Goedemé.

 

FD

Goudenhooft

-hoofdt, -hofft, -hoost, Goudenove: BN naar de huisnaam. 1395 Clais Goudinhoeft,Ip. (BEELE); 1406 Daenken int Gulden Hoet=1450 Daneel int Gulden Hoet, Asse (LIND. 1952,117); 1672 E. I. Goudenhooft, Rumbeke (MUL VI).

 

FD

Goudenne

zie Delgauden(n)e.

 

FD

Goudepenne

zie Goudbeen.

 

FD

Gouder(s)

zie Goeder.

 

FD

Goudermé

Proven.   ,,Maison   rurale isolée du sieur Gaudaire". Synon. :

Goedemé, De Godermé. N° 245.

 

EV

Goudesaboos

zie Gaudisaubois.

 

FD

Goudeseune

-sone, -sonne, -zeune, -zone (NF de la région de Comines-Warneton). 1597 «Mahieu Goudezone» Warneton; matrony­me: fils de Goude < anthrop. germ. fém. Gol-da, hypocor. de Goldburga [FD].

 

JG

Goudesone

-seune, -zone, -zeune, Verguldezoone: Metr. Zoon van Goude, de Germ. VN Golda, korte vorm van b.v. Goldburga. D. Goldensohn (BRECH.). Vgl. Vergult, Vergouts. i597Mahieu

Goudezone, Waasten (DUV).

 

FD

Goudet

zie Godet.

 

FD

Goudie

zie Godier.

 

FD

Goudin

zie Godin.

 

FD

Goudine.

Proven. Godinne (Loc.).

 

EV

Goudket

Joodse familienaam (PDB). D. Goldkette 'gouden ketting'.

 

FD

Goudmaeker

-macker: 1. Mnl. goutmaker: alchimist, goudsmid. - 2. M.i. veeleer reïnterpretatie van Goetmaeker; zie Gutmacher.

 

FD

Goudman(t)

Goutman(n): 1. BerN van de goudsmid. Vgl. Goldmann. - 2. Vaak reïnterpretatie van Goeman(s).

 

FD

Goudriaan

Godrian: i. Ndd. FN Gud(e)rian:

Guderjahn, Guter Johann: goede Jan. Vgl. Ndd.

Godejohann, D. Guthans, Groterjan = Grodrian.

-z.PlN(ZH).

 

FD

Goudry

zie Goederickx.

 

FD

Goudsmi(d)t

Goudsme(d)t, Goutsmit, -sme(d)t: BerN van de goudsmid. 1376 Jhanne den Goudsmet omme ysere ende omme groete naghelen, Ktr. (DEBR. 1970); 1349 Conrade den Goutsmet...met enen guldenen ringhe, Lv. (DE MAN 1949,34).

Goudstikker: BerN van de goudgraveerder. Mnl. steken, D. stechen: etsen, graveren; vgl. Goldschneider. 1356 Heynen den Goutsnir (<snider),Bs.(BLOII).

 

FD

Goudt

zie Goud.

 

FD

Goudvis

BN. Een FN waarvan me geen equivalenten bekend zijn. Misschien reïnterpretatie van D. Goldfuss.

 

FD

Goudyzer

Profess. Goudijzer,  ,,Fer (pour : Fil) d'or". N. d'artisan qui

passait des fils d'or dans les étoffes. Comp. : Silveryzer,  ,,Fil d'argent".

 

EV

Gouffau(x)

Go(u)ffeau, Goffaux, -aut, -ay, Goffo: Patr. Fr. vorm van Germ. VN wulf-wald 'wolf-heerser': Wulfaldus, Gulfaldus (MORLET I). 1579 P. Goffau, Dinant-Aw. (AP).

 

FD

Gouffaux

cf. Goffaux.

 

JG

Goug-

-é, -elin.V. GAUD (Gauk).

 

EV

Gouge

1243 «Renaudus li Gouge» St-Hubert, 1582 «Pierre le Gouge» BourgNamur, 1627 «Philippe Gouge» émigré en Suède, 1628 «Andrice le Gouge» Gembloux; surnom: soit fr. gouge 'outil de fer pour creuser' (mais le

genre masc. l'exclut en partie), soit moy. fr. gouge 'trompeur' (dans Molinet), soit encore moy. fr. gouge f. 'femme portée à l'amour, qui suit l'armée', w. godje 'femme de mauvaise vie'FEW4, 190a.

 

JG

Gouge

zie Legouge.

 

FD

Gougeard

Goujard, -art, Gaujard, Goga(ert): Afl. van gouge: knecht, knaap, bode (zie Legouge). Vgl. Zuidfr. Goujat, Gougeat: knecht (DNF).

 

FD

Gougeon

zie Goujon.

 

FD

Gouget

-é, -elet, -elin, -eau(d): Dim. van Gouge.

 

FD

Gough

zie Legouge.

 

FD

Gougheleucq

zie Goedgeluck.

 

FD

Gougnard

-art, zie Cognard.

 

FD

Gougnard

Gougnart. 1561 «Henry Gougna» CoutStavelot, 1757 «Jacques-André Gou-gnar» BourgLiège; surnom: dérivé de w. (Est) gougnî 'heurter rudement' FEW 2, 1532a, cf. w. (La Louvière) cougnard 'grossier'.

 

JG

Gougnard

V. GOD (Gon).

 

EV

Gouh-

-ie, -y. 1. Proven. Gouy (Loc.) —  2. V. GAUD.

 

EV

Gouhie

cf. Gohy.

 

JG

Gouhie(r)

Gouhy, zie Gohir.

 

FD

Gouillart

-ard, zie Goulliart.

 

FD

Gouin

Goin: Patr. Rom. vleivorm Gohin, van een Germ. god-naam. Vgl. Gohir. VN Gouhinus; 1424 Jehan Gouyn, Senlis (MORLET).

 

FD

Gouix

Wsch. spelling voor Gouhie.

 

FD

Goujard

-art, zie Gougeard.

 

FD

Goujon

1. Car. phys. Espèce de pois­son. N. d'H. à grosse tête. Synon. : Gouvion (wall.). — 2. V. GAUD.

 

EV

Goujon

1296 «Nicolas Goujon» TailleParis; surnom: fr. goujon 'cheville de fer' ou fr. gou­jon (poisson).

 

JG

Goujon

Goujean, Gougeon, Gojon: Fr. goujon: grondel(ing). BN naar de visnaam. Vgl. Grondel, Grondelings. 136 e. Simon Goujon, Laon (MORLET); 1494 Baerbele Goeyons, St.-Martens-Lierde (GAUBL. 1974,114). Er was in i/e-iSe e. een familie Goujon de Grondel (PDB).

 

FD

Goukenleuque

zie Goedgelu(c)k.

 

FD

Goukens

Gouwkens: Patr. Dim. van een Germ. god-naam, zoals Godevaard. 1398 Goudekin de Brauwer, Zwevezele (DEBR. 1970). Vgl. Geukens.

 

FD

Goulancourt

PlN (Oise).

 

FD

Gouland

Goulem: Wellicht W. spelling voor Goelen.

 

FD

Goulard

-art, -as, zie Goulliart.

 

FD

Goulard

Goulart (cf. w. crwa Goulàr, topon. à Hargnies), Goulliard. 1265 «Jakemins Gou-lars», 1289 «Bauduin Goulard» CensNamur, 1336 «Gouliart» ComptesMons, 1724 «Nico­las Goulard» Gentinnes, 1785 «François Gou­lard» Couvin, également nom d'une dynastie de maîtres de forges en provenance de Trélon-Maubeuge (comm. B. Golard); surnom: moy. fr. goulard 'gourmand' (attesté seulement depuis 1596) et anc. fr. gouliart 'glouton, imposteur' FEW 4, 318a; aussi var. de Golart, Gollard? Cf. aussi 1265 «sor lor cortil les Goulardes» CensNamur.

 

JG

Goulet

-ez, -ey: Dim. van Ofr. gole: keel, bek. BN. 1383 Jean Goulet = Golet (MARCHAI).

 

FD

Goulevant

1. Car. phys. Engoulevant. H. qui reste bouche bée, comme l'oiseau de ce N. — 2. V. WULF.

 

EV

Goulevant

1294 «Jehan Engoulevent d'Arbre» CensNamur; sans doute surnom d'ivrogne: littér' r(en)goule-ventn avec aphérèse, cf. anc. fr. engoulevent 'celui qui aspire ou avale le vent' Gdf 3, 175, mais surtout moy. fr. (dep. 1656) angoulevent 'homme qui boit beau­coup' FEW 4, 309a, cf. DicPatRom II.2 (en préparation).

 

JG

Goulevant

Mfr. angoulevent: dronkaard.

 

FD

Gouli(er)

zie Collier.

 

FD

Goulier

Goullier. Probabl. var. de Gollier ou de Coulier, plutôt que surnom: anc. fr. (hapax) goulier 'sorte de serpent' FEW 4, 31 la.

 

JG

Goulin

Dim. van Ofr. gole, Fr. gueule: keel, strot. BN.

 

FD

Goulliart

-iard, Gouill(i)art, Gou(i)llard, Golja, Golias, Goulard, -art, -as, Gola(rd), Gollard, -aer, -a, Goolaerts, Geuliaerts, Geullaerts: Ofr. goliart: slokker, schrokker, gemene kerel. Afl. van Ofr. gole: keel. 1245 Bartholomeus Goulart, Comp. (MORLET); 1265 Jakemins Goulars, Libenne (CRN); 1279 Mikius Geulars, Dk. (RL); 1282 Hemicus Goliard, Kales (GYSS. 1963); 1301 Pieronne Goularde, Dk. (TdT).

 

FD

Goullier

-ière, zie Collier.

 

FD

Goumaere

-ard, cf. Goemaere.

 

JG

Gouman

cf. Gomand.

 

JG

Gouman(s)

zie Goeman(s).

 

FD

Goumar(d)

-as, zie Goemaere.

 

FD

Goumard

cf. Goemaere.

 

JG

Goument

zie Goeman(s).

 

FD

Goumet

cf. Gomet, Gom(m)é.

 

JG

Goumet

zie Gomé.

 

FD

Goundry

zie Gondry.

 

FD

Gounod

Patr. < Gonot < Hugonot (DNF).

 

FD

Gounod

V. CON.

 

EV

Gouns(e)

zie Gonce.

 

FD

Goupil

Goup(p)y, Le Goupil: BN. De oude naam van de vos (goupil < Lat. vulpiculus, dim. van vulpes) werd in het Frans verdrongen door renard, door debekendheid van Renard in de Roman du Renard, waarin Renard eigenlijk de (Germ.) naam van de vos is (Reinaert). Vgl. De Vos. 1333 Jehans li Voupis, Durbuy (HERB.); 1635 Rochus Goupil, Bs. (Midd. 1957,27).

 

FD

Goupil

Gouppy. Car. mor. Goupil, ancien N. du renard. Au figuré : H. rusé. Péjoratif : Gaupillat. NOB 288, 290.

 

EV

Goupil

Goupy, Gouppy. 1270-71 «Jehan li Wopil» ChartesFlandre, 1333 «Jehans li Vou-pis» Soy-lez-Durbuy, 1635 «Rochus Goupil» Bruxelles; surnom d'un individu rusé ou bien roux: anc. fr. goupil 'renard' FEW 14, 644b, cf. aussi Le Goupil. Pour une approche globale des dérivés de Fétymon vulpîcula/vulpiculus, cf.PatRom 1997,356-361.

Dérivé: 1407 «Goupillet de la Lande», panetier du duc de Brabant.

 

JG

Gour-

-non, -ou. Car. mor. Dérivé du verbe gourer, ,,Tromper, falsifier". N° 268.

 

EV

Gourary

V. GAUD.

 

EV

Gourbillon

Wellicht (met epenthetische r) < Goubillon, Gobillon; zie i.v. Gobillard. Of var. van Corbillon.

 

FD

Gourd

1. Car. mor. ,,Grossier, en­gourdi, balourd". Synon. et dérivés: Gourd- -, Gurd- -et, -(a)in. N08 260, 281. — 2. Pèlerin de Com-postelle. N° 146.

 

EV

Gourd-

Gord-. Thème de fr. gourd 'lourdaud, grossier; maladroit' FEW 4, 327a-330a. « Simple (au fém.): 1628 «Nicolas Gourde» BourgLiège.

Dérivés: Gourdet. - Gourdier [dérivénon attesté dans le lexique]. - Gourdin, -ain, -ien, Gurdain, Gordyn, -ijn (formes néerl.). 1218 «Ansiaus Gourdins» St-Quentin, 1295-1302 «Jehans Gourdins», «Jehenne Gourdine» ImpôtArtois, 1296 «Raoul Gourdin» Taille-Paris, 1466 «Maigne Gourdin» Tournai, 1675 «Antoine Gourdin» BourgNamur; surnom: moy. fr. gordin 'niais' FEW 4, 327a [non fr. gourdin 'bâton' emprunté à l'italien seulement aux 16e et 17e s.]; cf. aussi Gordenne, -inne.-À noter qu'au 13e s., un saint Gourdain était honoré en Artois par les moines d'Anchin(c/ R. Berger, Littérature et société arrageoi-ses..., 1981, 184-5) [MH]. - Double dérivé; 1445 «Mathi Gordinea», 16e s. «Gordineal, -eau» CoutStavelot.

 

JG

Gourdange

Nom d'origine : p.-ê. Goedange, à Troisvierges (G.-D. Lux.).

 

JG