25/10/2012

E-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

Eppe

Eppen: 1. Patr. Bakernaam Eppo (Dip.) < Germ. VN, b.v. Everhard. 1299 Eppo Ceizse = Eberhart Zeisse (SOCIN). Zie ook STARK 40, BACH 1,99.1294 Weytins Eppen wedewe, Z (CG); 1300 Avezoete Eppe; 1378 Jan Eppe, Ktr. (DEBR. 1980,1970). - 2. De Luxemburgse FN Eppe gaat misschien terug op Heep. 1679 Anna Heep, légitima fïlia Michaelis Heep,

Tyrolensis murarij, Bébange (Midd. 1993,124-5).

 

FD

Eppe

Proven. Loc. Equenne.   Proven.   Esquenne   (Dép. Flobecq).

 

EV

Epperzeel, van

zie van Nypelseer.

 

FD

Epping

Eppinga, Epding: Patr. Afl. van Eppe 1.1427 Joh.Eppinck (BRECH.).

 

FD

Éprenne

Surnom : cf. Clairvaux (Aube) èpreunne 'pièce de bois de l'avant-train d'une charrue (etc.) à laquelle on fixe les traits'; à classer FEW 17, 168b, v° *sparra (cf. DW 6, 1978,61).

 

JG

Epstein(s)

Epsteen, Epsteyn, Epsztein, Epszteyn, Epsztain, Epsztajn, Epsztejn, Ebstein, Esteyne: FlN Eppstein (HS, RP). 1518 Fredericus filius Eppesteyn de Vyenna, Trier (MULIII).

 

FD

Equerme

PlN Esquermes (Nord). I32ijaquemes Deskermes, Artesië (DFIV).

 

FD

Équerme

Nom d'origine, cf. 1321 «Jaquemes Deskermes» ImpôtArtois: Esquermes, an­cienne commune voisine de Lille, rattachée à celle-ci en 1858, plutôt que Esquelmes (arr. Tournai) dont la forme orale picarde est étchèl-me, étchèrme [MH].

 

JG

Equeter

Proven. Hechter (Francisat.)

(Dép. Moresnet).

 

EV

Equeter

Rom. spelling in H van Zwitserse FN: 1652-1717 Leopold Egetter, Delgg (CH)-Beloeil (PDB). FN Egerder, Egarter, afl. van Mhd. egerde, egerte: braakliggend veld. Of uit PlN agerten (CH) (DUDEN, FINSTERWALDER).

 

FD

Équeter

(NF du Borinage). Du NF Egetter, importé de Suisse et adapté sous une forme fr. en Hainaut au 18e s., cf. 1652-1717 «Leopold Egetter» Belœil [FD].

 

JG

Equinet

zie Esquenet.

 

FD

Equipart

Afl. van Fr. équiper, Ofr. esquiper (< Ndl. schip): zich inschepen, varen en schip toerusten. BerN.

 

FD

Équipart

Surnom : dérivé péjoratif en -art (non attesté par la lexicographie) de fr. équiper FEW 17, 116-7v°skipa.

 

JG

Er-  

-aer(t)s,   -aly,   -auw,   -el,   -ens, -go(t), -gots, -ickx, -mans, -mens, -pels, -roeien. V. ARA.

 

EV

Er-

-el, -ens.V. ARA.

 

EV

Er(r)oyaux

Var. van Erouart (J.G.)?

 

FD

Erade

Prénom liég. arch. Brade, cf. 1639 «Isa­belle Eratte » Antheit ; var. de Érard.

 

JG

Eraerts

Eraest, cf. Eeraerts.

 

JG

Eraerts

Heeraerds, Eraers(t), Eraets, Eraste, Erard, Erarts, Hérard, Era(s), Erade(s), Eradus, Errard, Herrard, Eerae(r)ts, E(e)rhart, Ehrhar(d)t, Ehret, Erhard(t), Erhat, Errerd, Heraes: Patr. Germ. VN -er-hard: de bet. van het eerste lid is onzeker. 1146 Erardus Prepositus; 12e e. Erard filius Hildolfi, Cent (GN); 1281 Walterus Erart, Belsele (HAES.).

 

FD

Érali

Éraly. Var. de Heraly que Carnoy 53 glose comme une latinisation de l'anthrop. germ. hari-wald, fr. Herau, mais on attendrait *Heraldi.

 

JG

Eraly

Erali, zie Heraly.

 

FD

Érard

Errard. 1175 «Erardus de Prinei», 1256 «Erars de Cumont», 1366 «Errar de Pierpont escuier» CartOrval, 1472 «Erart filz Moray» DénChiny, 1600 «Jean Erard» BourgLiège; nom issu de l'anthrop. germ. harja-hard (Först. 772).

 

JG

Eras(te)

zie Eraerts.

 

FD

Erasmus

Erasmy: Humanistennaam van Desiderius Erasmus, die eigenlijk Gerrit Gerritszoon (1466-1536) heette en zijn naam in verband bracht met 'begeren'. Overigens HN, dus Patr. 1579 Hendrik Erasmus, Valkenburg-Aw.; 1629 Adriaan Erasmus, Ginneken-Aw. (AP).

 

FD

Erasmus

N. de bapt. d'orig. hellén.

 

EV

Éraste

Nom d'un saint et martyr du 1er s., qui ne paraît pourtant pas avoir joui d'un culte popu­laire dans nos régions ; nom d'enfant trouvé?

 

JG

Erauw

Pour Carnoy 53, dérivé néerl. de l'an­throp. germ. hari-wald, corresp. au NF fr. Hérau.

 

JG

Erauw

zie Héraut.

 

FD

Erb(e)

Patr. Germ. VN Erbo 'erfgenaam'. 1282 Ich Erbe, Erben sun, Kolmar (BRECH.).

 

FD

Erbain

Var. de Herb(a)in.

 

JG

Erbain

zie Herbin.

 

FD

Erblich

Wellicht reïnterpretatie van D. FN Erbrich. PlN Erberich (NRW).

 

FD

Erbo(ut)

zie Eerebout.

 

FD

Erbsman(n)

D. BerN van de erwtenboer.

 

FD

Erbstöszer

D. BerN van de erwtendorser, erwtenhandelaar.

 

FD

Erbuer

PlN Eertbuer/Erbuer in Heusden (OV).

 

FD

Ercan

zie Erkan.

 

FD

Erck

Ercken(s), zie Erken(s).

 

FD

Erckelboudt

zie Erkelbout.

 

FD

Erckens

cf. Eerkens.

 

JG

Erckmann

zie Herckman(s).

 

FD

Ercole

Ercolini, -lani, Ercoli(e), Hercoly: 1. Patr. It. Ercole: VN Hercules, Lat. tegenhanger van Gr. Herakles. - 2. Zie ook Van Ackeleyen.

 

FD

Erculice

Erculisse, -iste, Herculisse: Patr. Pic. Vorm

van VN Hercules. 1560 Hercules Dupont, Mech. (HB72o).

 

FD

Erculisse

-iste, cf. Herculisse.

 

JG

Erculisse.

1. Proven. Erkelenz (Loc. allem.). — 2. Car. phys. ,,Hercule" (Hainaut). — 3. Profess. Réglisse. N. de marchand de jus de réglisse.

 

EV

Erdbruggen

Erdtbruggen. Topon. néerl. (= pont de terre).

 

JG

Erdbruggen

zie van Ertbruggen.

 

FD

Erdeghem, van

PlN Eerdegem in Baardegem (OV).

 

FD

Erden

zie Eerden.

 

FD

Erdeweghe, van

zie van Aerdewegh.

 

FD

Erdewijk, van

PlN Harderwijk (G). 1455 Arnoud van Arderwyc, Harderwijk-Bg. (PARM.); 1619 Ernestus van Erderwijck, Zwolle-Aw. (AP).

 

FD

Erdkamp

zie Erkan.

 

FD

Erdman(s)

-mann, Ertman: 1. Zie Aertman. - 2. De D. FN Erdmann < Germ. VN Ertmar (DN).

 

FD

Erdmann

au génitif: Erdmans. Var. de Eert-mans.

 

JG

Erdreich

zie Ertryck(x).

 

FD

Erdtbruggen

zie van Ertbruggen.

 

FD

Erdweg, van den

zie van Aerdewegh.

 

FD

Éremine

Var. de Hermine?

 

JG

Eren(s)

Eerens, Errens: Patr. Vleivorm van Germ. er-naam, zoals Erhard. Zie Eraerts. 1379 Margriet Erins,Bg.(JAM.).

 

FD

Erenberg

-berk: D. PlN Ehrenberg (NRW, RP, HS, BW.BEI).

 

FD

Erenberg

Proven.   ,,Colline   (de la propriété)    du   sieur    Arin.    (V. ARA).

 

EV

Erens

Eerens, Errens. Génitif de l'anthrop. germ. Erin ou d'un hypocor. d'un anthrop. en Eren- (Först. 453 et sv.).

 

JG

Erf(f)elinck

Erffelynck, Herfelin, Herphelin: Patr. Dim. op -lin (achteraf verzwaard tôt -linck) van Germ. VN Erbo (zie Erbe) of van arbi-naam, b.v. Erfman, Erbemarus, Erferich (MORLET I). 1360 Clemensie Ervelins; 1368 Robbin Ervelin; 1382 van Lodewijc Erfline = van Lodewijc Erveline, Ktr. (DEBR. 1970). Zie ook Herpelinck.

 

FD

Erf(ven), van der

zie van der Erven.

 

FD

Erfaille

Wellicht var. van Arfeuille.

 

FD

Erfen

Plur. de moy. néerl. erve 'héritier'.

 

JG

Erferst

Misschien Erverts < Ervaerts. Patr. Germ. VN erb-hard: Arbardus (MORLETI). Of var. van Everaerts. 1340 Mathias Everardi = 1337 Mathia Ervarts, Tn. (ROEL. 1951); 1378 Willem Ervaert, Menen (DEBR. 1970).

 

FD

Erffelinck

V. Erven.

 

EV

Erfman

1. van de erfman: eigenaar. - 2. Patr. Germ. VN Erfman.

 

FD

Ergeerts

Ergert, zie Hergert.

 

FD

Ergen

Var. van Erken?

 

FD

Ergibo

zie Erkelbout.

 

FD

Ergo

-ot. 1617 «Agnès Ergo» BourgNamur, 1676 «la vesve Jean Ergo», «Adrien Ergo» RuageAth; pour Carnoy 53, var. de Hergot, anthrop. germ. hari-gauta; plutôt surnom délocutif de basochien, de raisonneur: lat. ergo 'donc' ou de chantre, d'après le Tantum ergo.

 

JG

Ergo(t)

zie Herregode.

 

FD

Erhard(t)

Erha(r)t, zie Eraerts.

 

FD

Eriaens

zie Ariaans.

 

FD

Erich

-che. Nom issu d'un anthrop. germ. (Fôrst. 465) et surtout Scandinave: Erik, nom du roi de Suède au 12e s. Six habitants de Mons se prénommaient Éric en 1365 ; cf. aussi 1561 «Erykin du Prêt, manouvrier» à Antoing (cf. M. Arnould, NP en Hainaut, 49).

 

JG

Eriks

Eric(x), Iriks, Erich(e), Eris, Eriksen, Ericsen, Eiïks(s)on, Erics(s)on, Erichson, Erichsen: Patr. Germ. VN Erik. 1356 Matijs Erec, Mollem (PEENE1949); 1340 Gerart van Ruermonde die men heet Eric, Lv. (ICKX); 1425 Claus gheheyten Erijcs zoen, Oisterwijk (MNT188).

 

FD

Erinne

Nom d'origine: Hérinnes (Brabant wallon et Hainaut)?

 

JG

Erinne

zie Herinne.

 

FD

Erismann

zie Ehresman.

 

FD

Erk-

-e(n)s, Erkelbout. V. ARKIN.

 

EV

Erk, van

zie van Herk.

 

FD

Erkan

Ercan, Er(d)kamp: 1. Germ. VN Erka(n); zie Erken(s). Er(d)kamp is een reïnterpretatie. -2. Turkse naam Erkan.

 

FD

Erkel, van

zie van Arckels.

 

FD

Erkelbout

Erckelboudt, Her(c)kelbout, Herchelbout, Echerbault, Herkelboek, Ergibo, Hergibo(t): Patr. Germ. VN erkna-balth 'rein, echt-moedig'. 1110 Erkenboldus de Vorste; 1210 Lambertus filius Erkenbaldi (GN); 1291 Diederic Eerkenbout, Oud. (CG); 1387 Allard Erkenboud, Ip. (BEELE).

 

FD

Erkelens

1. Patr. Erkelin, vleivorm van een Germ. erk-naam; vgl. Erkens. 1296 Boid Erclin, Kales (GYSS. 1963); 1568 Pieter Herckelen (DGW). - 2. Zie Erkelenz. Erkelenz, Erkelens: PlN Erkelenz (NRW). 1411 Matthys van Erkelent, Mtr. (SKM); 1519

Wilhelmus Erkelens, Neufi (MULIII).

 

FD

Erken(s)

Ercken(s), Erkenne, Herkenne, Erkes, Erkès, Eerke(n)s, Herke(n)s, Herck(ens), Erck, Herks, Herckx, Herktz, Herx: 1. Korte Germ. erk-naam: 1234-5 Erko (GN). 1220 Herka, Moen (DEBR. 1980); 1307 Pieterkin Erkin, Ip. (BEELE). - Lit. : F. DEBRABANDERE, LG1963,220. - 2. Zie Arkens.

 

FD

Erkenne

1250 «Evrardus de Erkene» Nethen; nom d'origine: Archennes, 1225 «Erkene», néerl. Eerken (BrW) ou Erquennes, pic. èrkène (Ht). Cf. aussi Derkenne.

 

JG

Erkens

cf. Eerkens.

 

JG

Erkinolfus

(Dip.). 1305 Jehans Erkolf, Ip. (BEELE).

 

FD

Erkolf:

Patr. Germ. VN erkna-wulf'rein-wolf:

 

FD

Erkul

Patr. VN Hercules. 1570 Hercules van den Berghe,Ktr.(RAK).

 

FD

Erlbaum

Erlboom: D. PlN Erlbaum: elzenboom, els.

 

FD

Erlebacher

Erlenbach: PlN Erlebach (TH, S) of Erlenbach (RP, HS, BW, BEI). 1455 Johannes Erlebach, RP (MUL II).

 

FD

Erleboud

Patr. Germ. VN erl-balth 'voorname man-moedig': Erlebaldus (Dip.). 1189 Willelmus filius Erleboud, Avelgem (GN); 1281 Coppinus Erleboud, Ip. (BEELE).

 

FD

Erlenbu(s)ch

D. PlN: elzenbos, o.m. in Olpe (NRW).

 

FD

Erler

Ehrler: 1. Afl. van PlN Erle: els. - 2. Patr. Germ. VN erl-hari: Erlarius, Erlerius, Erleherus (MORLET I).

 

FD

Erler

Nom issu de l'anthrop. germ. erla-hari (Fôrst. 468).

 

JG

Erlich

-ick, cf. Ehrlich.

 

JG

Erlich(mann)

Erlick, zie Ehrlich.

 

FD

Erlin

1282 «Jehan Erlin» DettesYpres; nom d'origine : Herlin, w. èrlin, à Mignault (Ht) ou Herlin-le-Sec (PdC, arr. Arras).

 

JG

Erlin

Merlin, -ein, Eerling(s), Erlings, Heirlings: 1. Patr. Vleivorm van Germ. erl-naam; vgl. Erleboud. 1268 Johannes Erlin; 1305 Jan Herlin, Ip. (BEELE).-2.ZieHerlin.

 

FD

Erlingen

Erlinger, Eerlingen, Eerling(s), Erlings: D. PlN Erlingen (BEI).

 

FD

Erlings

cf. Eerlings.

 

JG

Erlings

zie Erlingen, Erlin.

 

FD

Erman(s)

Ermand, zie Herman(s).

 

FD

Ermansons

zie Hermanson.

 

FD

Ermel

1. Metr. Korte vorm van Germ. VN Ermelindis. 1370 de bonis Ermelendis, Meldert; 1404 Willeken Ermelen, Tn. (C.BAERT). - 2. Zie Armel.

 

FD

Ermel

1616 «Jean Simon dit Ermelz» Princip-Chimay, 1756 «Jean-François Ermel (orig. de Fontaine-l'Évêque)» BourgLiège; var. de Armel, nom de saint et patron (Bretagne).

 

JG

Ermen

N. de filiat. ,,(Fils) d'Armin". N° 102.

 

EV

Ermen, van

Metr. met vz. van; vgl. van Lysebetten. Zie Ermens. 1632 Adriana van Hermen, Sérielle (MAR.).

 

FD

Ermengem, van

van Ermengen, van Ermingen: 1.Verdwenen PlN Hermengem in de buurt van Gavere (OV). 1227 terra Iwain de Hermenghem (GN). - 2. PlN Hermelgem (OV). 136 e. Margaretha de Ermelghem, Cent (GN); 1281 Walterus de Hermenghem, Belsele (HAES.); 1301 Andries van Hermelghem, Waasmunster (FLW). - 3. PlN in VB? 1452 Johannes de Ermeghem alias Lamberti, Leod. dioc. (MULI); 1507 Mathuys van Ermenghien, Lv. (HB 625); 1522 Quintinus de Armeghem = 1550 Quintinus van Ermeghem, Lv. (MULIII-IV).

 

FD

Ermens

cf. Hermens.

 

JG

Ermens

Ermes, Herme(n)s: Metr. Korte vorm van Germ. VN Ermelindis of Ermgart. 1.1370 de bonis Ermelendis = 1379 van Ermens lande, Tn. -2.1383 Eermgart vanden Dufhuse = 1383 van Ermen van den Doufhuyse, Tn. (ROEL. 1951); 1389 over Joes Ermen, Overijse (BOLSEE).

 

FD

Ermer(t)

Patr. Germ. VN ermin-hard 'groot-sterk': Ermhardus, of ermin-hari 'groot-leger': Ermeherus (MORLETI).

 

FD

Ermes

zie Ermens, Hermès.

 

FD

Ermgodts

Armgodts: Patr./Metr. Germ. VN Ermengudis of Ermengaut (MORLET I).

 

FD

Ermingen, van

zie van Ermengem.

 

FD

Ermitage

Verspreide PlN Ermitage: woonplaats van een heremiet, afgelegen woning.

 

FD

Ern- 

-aut,  -ast,  -ens,  -es(t),  -otte, -ould, -oux, -uit, -wein; Erpels. V. ARA.

 

EV

Erna

cf. Ernault.

 

JG

Erna

Patr. W. var. van Ernaut.

 

FD

Erna(e)lsteen

Proven. Château du sieur Arnaud.

 

EV

Ernaelsleen

-sten, Ernalsteen. Var. de Hernal-steen, de heren 'sire' + Alsteen < germ. athel-stan (Lindemans 99).

 

JG

Ernaelste(e)n

Ernalsteen, zie Alsteen(s).

 

FD

Ernandès

zie Hernandez.

 

FD

Ernau(l)t

Ernaux, zie Aernout(s).

 

FD

Ernault

-aut, Erna. 1272 «Willoy filius Emaus Broet» PolyptVillers, 1289 «Ernaut Bruiant», «Jehans Ernaus» CensNamur, 1426 «Ernault Galloche» TailleSoignies; var. de Arnault. Cf. aussi Ernou(l)d.

 

JG

Ernekin

cf. Ernou(l)d, Em- (ci-dessous).

 

JG

Ernekin

Erneken, dim. van Arnoud. 1282 Arnoldus dictus Enneken, Lv. (LIND.).

 

FD

Ernemann

Patr. All. van Germ. VN Arnoud.

 

FD

Ernens

Ernenst: Patr. Vleivorm van Germ. VN Arnoud. 1490 Jan Ernens, Nerem (IOT).

 

FD

Ernest

Ernes,   -es.  1648 «Ernest Bonhiver» BourgNamur; prénom Ernest, repris à l'all. Ernst.

 

JG

Ernest(e)

Ernes, Ernès: 1. Zie Ernst. - 2. Maar de EN heeft zijn grootste verspreiding in L en LU, waar ook Ernens(t) voorkomt. Ernest kan dus een reïnterpretatie zijn.

 

FD

Erneux

Ernikin,  Ernon,  Ernot,  -otte,   cf. Ernou(l)d, Ern- (ci-dessous).

 

JG

Erneux

zie Aernout(s).

 

FD

Erniquin

Patr.

 

FD

Ernon

Erno(t)s, Ernotte, Arnone: Patr./Metr. Vleivorm van VN Arnoud. 1765 J. L. Ernotte, Petit-Rechain-Aw.(AP).

 

FD

Ernon

Patr. Rom. vleivorm van Germ. VN Arnoud.

 

FD

Ernoud

-ould, -oui, -oux, Ernult. 1267 «Ernous Bussons» CensHerchies, 1272 «monsangnor Ernut Marende de Alondrial» CartOrval, 1279-80 «Ernouls li Coispeliers» RegTournai, 1294 «Ernou de Beusey» CensNamur, 1309

«Ernouls li Candillons», 1314 «Ernoul Brisetieste»  ComptesMons,   1366  «Huechon d'Awans fils de feu Ernu Tissemar» Guill-Liège, 1390-94 «Ernult le bolengier» Monte-

gnée, 1426 «Ernout V denier» TailleSoignies, 1444 «Ernul de Jodongne» TerreJauche, 1472 «le  grant  Ernoult»   DénLaroche,   1602-3 «Martin Ernoult» TerriersNamur; noms issus de la forme w. et pic. de Arnou(l)d.

« Var. liég. en -eux: Erneux. 1517 «Erneu de Chestreuby» CoutStavelot; comp. le topon. Erneuville (Lx), 1495 «Arnoville». »

Dérivés du thème  anthropon.  Ern- de Ernou(l)d, cf. Arn-: Erniquin, Ernekin. 1257 «Henricus films Ernekini de Wonck» Cart-ValDieu, 1289 «Ernekins dou Puch», «Kinars

Ernekins» CensNamur,  1444 «Ernequin de Jembloux» AidesNamur, 1465-66 «Ernekin le Brabenchon» TailleHoves, 1537-40 «Ernoul Ernekin» Frasnes; dérivé roman en -(e)kin,

corresp. au dérivé néerl. Erncken.

» Ernon. Dérivé en -on plutôt qu'anthrop. germ. Arno (Fôrst.  338). - Ernot,  Ernos, génitif néerl. : Ernots. 1435 « Ysabeaul Ernot» GuillLiège, 1444 «Ernot» TerreJauche, 1474

«Amoldus dictus Ernot de Jalhey» Princip-Liège, 1524 «Johan filhastre Ernot» DénStavelotMy. - Ernotte. 1350 «Ernotte li Clers» CartValDieu,   1444  «Ernote  le vigneron», 1449 «Ernotte le mareschal» AidesNamur, 1502 «Piero Ernotte» BourgNamur, 1613 «Françoy Ernotte» Oignies.

 

JG

Ernoud

-out, zie Aernout(s).

 

FD

Ernoul(d)

Ernoult, Ernou(x), Ernouf, Ernult, Hernou(ld), Hiernoux: Patr. Rom. vorm van Germ. VN arn-wulf'arend-wolf: Arnolfus, Arnulfus (Dip.). 1239 sires de Cison... lernoul = 1244 Arnulphi, domini de Chisonio (SMTI); 1306 Ernoul le Penchere, Ip. (BEELE); 1316 Ernous le Plakieres = 1321 Ernoul le Plakeur = 1328 Arnulphi Plaesterers, Ktr. (DEBR. 1971). Arnolf werd vaak verward met Arnoud. De grafieën Ernould, -ouït kunnen trouwens ook voor Ernoud staan.

 

FD

Ernst

Ernest(e), Ernes, Ernès: Patr. Germ. VN Ernst  'ernst': 1035 Ernostus (GN). 1640 Balthazar Hernest, Krochte (VERGR. 1972,200); 1749 Joannes Wensel Ernst, Bohemen-Aw. (AP).

 

FD

Ernst

Ernst   de   la   Graete.   1566 «Nicolas

Ernst» BourgNamur; nom issu de Fanthrop.

germ. Ernst (Fôrst. 485), qui correspond à l'ail.

ernst 'sérieux, grave'. - Dimin. ail.: Erntges.

 

JG

Ernult

cf. Ernou(l)d.

 

JG

Ernult

zie Ernould, Aernout(s).

 

FD

Eroel(l)en

Erol, zie Henrioul(le).

 

FD

Erom, van

zie van Nerem.

 

FD

Erouart

zie Hérouard.

 

FD

Éroyaux

Erroyaux. Bien que le NF soit connu auj. dans la région de Charleroi et non de Liège, probabl. nom d'origine composé de la préposition è 'en' + "royaux, forme ancienne écrite corresp. à w. liég. *royâ, royâ 'sillon ou rigole qui marque la limite d'un champ, etc.' FEW 10, 388-9 (cf. L. Remacle, Étym. 166) [MH].

 

JG

Erp(e), van

van Herp, van Herpe(n): 1.PlN Erpe(OV). 1227 Amicus de Erpa, Vlierzele; 1227 Matthildis de Erpe, Papegem (GN). - 2. PlN Erp (NB). 1538 Dirk van Erpe, Den Bosch-Aw. (AP).

 

FD

Erpecum, van

zie Erpicum.

 

FD

Erpelding

(NF de la région d'Aubange-Athus). Nom d'origine: Erpeldingen (G.D. Lux.).

 

JG

Erpelding

PlN Erpeldingen (GH).

 

FD

Erpels

Herpels: 1. Patr. Dim. van Germ. VN Erpo. Of < Erpolfs (zie Erpoul). 1422 Peter Herpels, Bs. (JEUR.). - 2. Mnl. erpel: mannetjeseend, woerd. BNP-3. Zie Herpels.

 

FD

Erpicum

Nom d'origine: Erpecom, à Groot-Brogel (Lb).

 

JG

Erpicum

Proven.  Erpecom  (Dép. Grote-Brogel).

 

EV

Erpicum

van Erpecum: PlN Erpekom in Grote-Brogel (L). 1493 Petrus Erpekum, Ht. (MUL m).

 

FD

Erpoul

cf. Herpoel.

 

JG

Erpoul

Herpoel(e), Herpol: Fr. vorm van Germ. VN Erpolf, erp-wulf'donker-wolf. Erpulf (Fm.). 1060 Erpolfus de Suinarde (GN); 1280 Boidinus Erpolf, Ip. (BEELE); 1398 Jehan Erpoul, Mkr. (DEBR. 1970).

 

FD

Erps, van

PlN Erps (VB). 1294 Michiel van Erpse, Erps (CG); 1305 Radulphus dictus de Erpsa, Lv. (OATII).

 

FD

Err-

-egots, -ens, -ickx. Er- -roeien, -s. V. ARA.

 

EV

Errard

cf. Erard.

 

JG

Errard

zie Eraerts.

 

FD

Errebau

zie Eerebout.

 

FD

Erregat

Erregots, zie Herregode.

 

FD

Erregeerts

Génitif de Fanthrop. germ. hari-gart (Fôrst. 770).

 

JG

Erregeerts

zie Hergert.

 

FD

Errembault

Patr. Rom. vorm van Germ. VN arin-bald; zie Eerebout.

 

FD

Errembault du Maisnil et du Coutre

Cf. 1250 « Errenboldus » Nethen; NF de la noblesse dont le " élément est issu de l'anthrop. germ. erin-bald (Fôrst. 454).

 

JG

Erremus

-émus. Probabl. de lat. eremus 'soli­taire, désert', latinisation d'un NF comme Dé­sert.

 

JG

Erremus

Errémus: Reïnterpretatie van Hernies als Lat. eremus: eenzaam. 1716 Jacob Hermès (vader van) Anthonius Erremus, Mollem (PDB).

 

FD

Errens

cf. Erens.

 

JG

Errens

zie Erens.

 

FD

Errera

zie Herrero.

 

FD

Errerd

zie Eraerts.

 

FD

Errewegen, van

zie van Herwegen.

 

FD

Erreweyaert

zie Herweyers.

 

FD

Erreygers

zie Herreygers.

 

FD

Errezeel

Proven. Herzele (Loc.).

 

EV

Errezeel

zie Herze(e)le.

 

FD

Erriaens

zie Ariaans.

 

FD

Errico

Errigo: Patr. It. Enrico, Germ. VN Hendrik.

 

FD

Erriquez

zie Enrique(z).

 

FD

Erroel(l)en

zie Henrioul(le).

 

FD

Erroyaux

V. ARA.

 

EV

Errygers

zie Herreygers.

 

FD

Ers

Surnom: moy. néerl. ers, aers 'derrière' ?

 

JG

Ers(ch)

zie Erz.

 

FD

Erseel

zie Herze(e)le.

 

FD

Ersfeld

PlN(RP).

 

FD

Ertbruggen, van

van Eerdenbrugghe, -brugh, van Eerenbruch, -bruck, van Aerdebrugge, van Hertbrugge(n), Erd(t)bruggen, Vereertbrugg(h)en, Verertbruggen, Verhertbrugge(n): PlN Eerd-brugge: brug aan een aard, aanlegplaats. PlN in Wijnegem (A), 's-Herenelderen (L), Opwijk (VB), Serskamp (OV), Waregem (WV), Deurne (A), Lieshout (NB), Oirschot (NB). 1227 Annekin de Ertbrocgha = de Ertbroch, Munkzwalm (GN); 1309 Beatrix van Erdenbrugge, Reet; Peeter van derErdbruggen op sine woninc stat t'Ert-bruggen (MAR.); 1365 Joos van der Ertbrueghen; 1515 Heyndrick vander Ertbrugghen...te Ertbrugghen, Opwijk (LIND., ES 1913,96-8; ESBr. 1947,74-87). Zie ook Van Herbruggen.

 

FD

Ertel

Ertl(e), Ertelt: D. Patr. Dial. var. van Ortie, dim. van een VN als Ortlieb, Ortwin. 1530 Jakob Erttlin,Ulm(BRECH.).

 

FD

Ertel

V. HARD. Ertman.   1. Altération de Hardman. V. HARD. — 2. V. Erwteman. — 3. V. Aard.

 

EV

Ertgelinus

Patr. Lat. HN Angelinus, dim. van Angélus 'engel'.

 

FD

Ertman

zie Erdman(s), Aertman.

 

FD

Ertmer

Patr. Germ. VN Erdmar, die evtl. op Hertmar, Hartmar terug kan gaan. 1264 Ertmar, Mainz(BRECH.).

 

FD

Ertryck(x)

-rijckx, Eirtrijckx, Erdreich: 1. Patr. Germ. VNhard-rîk'sterk-machtig': Hartricus (MORLET I). 1325 Burkhardus dictus Ertterich (BRECH.). -2. Zie Van Aertenrijck.

 

FD

Ertryck, van

zie van Aertenry(c)k.

 

FD

Ertryckx

1. V. HARD. — 2. Proven. Aartrijk (Loc.).

 

EV

Ertug

zie (de) Hertog.

 

FD

Ertveld

-eldt. Nom d'origine: Ertvelde (FlOr).

 

JG

Ertveld(t).  

Proven. 1.  Erwteveld, ,,Champ   de   petits   pois".  — 2.

Hardveld, ,,Propriété du sieur Hard".

 

EV

Ertvelde, van

van Artevelde, Dartevelde, Dartevelle, Ertveld(t), Ertvelt, van Etveld(e): PlN Ertvelde (OV). 1167 Steppo de Artevelde; 1234 Adela de Artevelde, Cent (GN); 1251 Petrus de Artevelde, Assenede (GYSS. 1999); 1337 Frans van Aertevelde, Bg. (JAM.); 1381 jeghen Lippin van Aertevelde(DEBR.i999).

 

FD

Ertz

cf. Erz.

 

JG

Ertz

zie Erz.

 

FD

Ertzinger

PlN Erzingen (BW).

 

FD

17:28 Écrit par Johan Viroux | Lien permanent | Commentaires (0) |  Facebook |

Les commentaires sont fermés.