25/10/2012

E-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

Elms

zie Helms.

 

FD

Elmt, van

van Elmbt, van Elmpt: 1. PlN Elmtin Schaarbeek. 1348 Gilijs van Elmt = 1356 Gilijs van Elmpt, Bs. (PEENE1949). - 2. PlN Elmt (NB) (TW). - 3. PlN Elmpt bij Aken (NRW). 1203

Theodericus de Elmet, G (ONB); 1567 Frans van Elmt, Roermond-Aw. (AP).

 

FD

Elnaert

Patr. Germ. VN Ellenhard (Fm.), Elnhardus (SOCIN). 1180 Woutra Elnard, Bg. (LEYS 1957,U9).

 

FD

Elo

zie Eloy(e).

 

FD

Elo(o)t

zie Elaut.

 

FD

Elofs

1. Patr. Var. van Alofs. - 2. PlN Althoff= Elthoff = 1680 Elofs, Niel (JVO).

 

FD

Éloi

Éloix,  Éloy, w. nara. Èlwè. Prénom lat. Eligius, popularisé par le nom de saint Eloy, évêque de Noyon au 7e s., ministre du roi

Dagobert et protecteur des orfèvres.

 

JG

Eloin

Patr. Rom. vorm van Germ. VN alji-win 'ander-vriend': Elewini (MORLETI).

 

FD

Éloin

Nom issu de l'anthrop. germ. eli-win (Först. 83).

 

JG

Eloir(e)

Patr. Spelling voor Héloir. Germ. VN hild-ward'strijd-bewaarder': (H)eldoardus (MORLETI).

 

FD

Eloot

cf. Elaut.

 

JG

Eloy(e)

Eloey, Eloi(x), Helloy, Elo, Ilo(o): 1. Patr. Lat. HN Eligius, Fr. Eloy > Ndl. Elooi. 1307 Loy de le Porte=Eloys dele Porte; 1280 Elygeus Gerbode = Eloy Gerbode, Ip. (BEELE). - 2. Zeven van de elf kinderen van Jacobus Heuleu (1781-1835 Deinze) werden bij de burgerlijke stand (1809-1829) opgeschreven als Eloy, Eloi, Eloey (med. O. Schockaert).

 

FD

Elpenne

Nom d'origine : w. èl 'dans la' + topon. penne 'hauteur'.

 

JG

Elpenne

PlN W. d Penne: op de hoogte.

 

FD

Elper(s)

Patr. Wsch. var. van Elbers.

 

FD

Elpers

cf. Elbers.

 

JG

els

,,Au(l)ne". N. d'arbre. elst, ,,Ensemble, bois d'aunes". N° 242. Proven. Elst (Loc.). Van Elslande ou Elslander. Elsland (Dép. Ar-doye). N° 212.

Els- -kamp, -hoght ou -(h)o(e)cht, ,,Champ-, Hau­teur- -de l'aune". Elskens, ,,Petits aunes". Van Elsen (Elsen, Dép. Hombourg), Vanelstraete. Els-straat (Plus L.D.). Ils- -broeckx, -broux. Ehbroek. (Dép. Caster), Elsebroex (Dép. Thimister), ,,Ma­rais des aunes". Elsevier(s). N. d'une famille d'imprimeurs et libraires orig. de Louvain. Else(n)-vïef- -blinder ou -kani', ,,Quatre bonniers ou Carré d'aunes; ou en­core : Elsevuttr, ,,Plantation brûlée d'aunes".

 

EV

Els, (van)

PlN Els (boom), b.v. in Zele (OV). Of < Van (den)Elsen.

 

FD

Elsacker, van (den)

van Elsackers, van Elsak(k)er, Elzakkers, Essaker, van ls(s)acker, van lsaker,van Ys(s)acker, van Jsacker, van Sacker, Yssackers, Eysackers, -akkers, Eijsackers, -akkers, Eyzakkers: 1. PlN Elsakker bij Moregem (OV) of in Brecht (A) of Meerle (A). 1459 Thomas Jhoannis Elsacker, Leod. dioc. (MULII); 1435 Robbrecht van den Elsacker, Lier; 1624 Joos van Isackere, Overpelt (MARECHAL); 1519 Michiele Elsackers; 1557 Isackere, Brecht (VDE). - 2. Volgens LIND. 1955, 503: Van Isacker < PlN Disacre in Leubringhen (PdC). Dit is een Germ. PlN Diets akker. 1084 Frethesendis de Ditesacra; 1189 Gusfridus de Didesaker; 1550 baron de Disacre; 1553 Isacre; 1513 Jehan Disaque; 196 e. de Disacre (DFIII). -3. PlN 1641 den IJsacker, Adegem (OV); 1840 den Ysacker, Zedelgem; 1697 den Isacq, Hazebroek; Isack, Wijtschate. 1472 Pieter van Heysackere = 1476 Pieter van Eyzackere, Ip. (DF); 1476 Johannes Hesackere (MUL II). - 4. Van Is(s)acker kan ook uit Van Huusacker worden verklaard. PlN Huisakker in Lichtaart (A), Huusacker in Oostvleteren (WV); 1540 up Claeys Denys huusackere; 1600 huucxackere (wsch. < Huugs akker) muelene, Stavele; 1558 huusackere, Egem; 1500 Huusacker, Wingene; 1613 den Huysackere, Zedelgem (= Ysacker sub 3.) (DF VI). 1340 Egidius Hueseckere, Tnh. (VERB.).

 

FD

Elsas

Elsässer, zie Elzas.

 

FD

Elschen, van den

zie van den Elzen.

 

FD

Elschocht

zie (van) Elshocht.

 

FD

Elschott

zie Elsschot.

 

FD

Elsdorf

Nom d'origine: Elsdorf, à l'est de Jülich (AU., Nordrhein-Westfalen).

 

JG

Elsdorf

PlN (NRW).

 

FD

Elseman(s)

-ons, Elsmans, Elsermans, Helsemans: 1. Metr. Afl. van VN Else = Elisabeth (LIND. 1964). - 2. Afl. van Van (den) Elzen, Van der Elst.

 

FD

Elsemans

-ons, Elsermans. Génitif du topon. néerl. Elseman, personnification en -man de moy. néerl. else 'aulne'.

 

JG

Elsemoortel

zie Elsmoortel.

 

FD

Elsen

Ancien prénom germ. Elsina ou génitif de Eisa (= Elisabeth); ou encore pluriel de moy. néerl. else 'aulne' ; cf. aussi Eelsen.

 

JG

Elsen(s)

Elzen, Helsen(s), Helzen, Helssen(s), Ilsen: Metr. Korte vorm van HN Elisabeth. 1516 Wilken Helsen = Wilken Heylsen, Genk (VDZ).

 

FD

Elsen, van

van Elssen,.van Elzen, van Helsen: PlN Elzen (NB, OIJ) of b.v. in Homburg (LU), At. (VB). 1401 Godevaerds kindren van Helsen, Bg. (SIOEN); 1466 Heinric van Elze, Lier (FRANS). Of < Van den Elsen.

 

FD

Elsen, van den

zie van den Elzen.

 

FD

Elsendoorn

zie Elzendoorn.

 

FD

Elsene, van

1. Wsch. = Van Elsen. - 2. Evtl. PlN Elsene (Bs.).

 

FD

Elseneer

1. Naam van de inwoner van Elsene (Bs.). 1480 Delssenere; 1548 de Elsenere, 1597 Elsenere, Mech. (MERTENS). - 2. Adaptatie van Elsner.

 

FD

Elser

Naar de woonplaats bij een els, elzenboom. 1475 Hans Elser, Balingen (BRECH.).

 

FD

Elsermans

cf. Elsemans.

 

JG

Elsermans

zie Elseman(s).

 

FD

Elsevier(s)

zie Helseviers.

 

FD

Elseviers

EIzevier. Nom de maison ou d'en­seigne: moy. néerl. helsche vier 'feu de l'en­fer' [FD].

 

JG

Elseweghe, van

zie van Elswege.

 

FD

Elshander, van

zie van Elstlande.

 

FD

Elshocht, (van)

Elshoecht, Elsho(e)gt, Elsho(e)ght, Elschocht, Elshoucht, Elsocht, Elsoght, Elsoucht, van Helshoecht, Helsocht: PlN Elsocht in Gooik (VB): elzenstruik, elzenheester. Br. hocht: struik, kreupelbos.

 

FD

Elshout

Nom d'origine: Elshout (= bois d'aul­nes), à Schooten (Anv).

 

JG

Elshout, (van den)

Elshoud: PlN Elshout: elzenbos, in Beert, Asse (VB), Schoten (A), Nieuw-Lekkerland (ZH), Drunen (NB). 1273-77 Gheerolf van den Elshoute, Cent (CG); 1405 Jan vanden Elshoute, Aw. (ANP); 1417 Jan Elshout, Gb. (SCHR.).

 

FD

Elsing

Patr. Jongere vorm van oude VN Elsung (BRECH.).

 

FD

Elskamp:

PlN: met elzen omsloten veld. 1786 Th. H. Elscamp, Bocholt NRW-Aw. (AP).

 

FD

Elsken, van (den)

zie van den Elzen.

 

FD

Elskens

Génitif de  l'hypocor.  de Adelheid (Lindemans 102).

 

JG

Elskens

Helskens: Metr. Dim. van Els, Elisabeth. 1400 Liebrecht Elskens, Tv. (BERDEN).

 

FD

Elsland, van

(van) Elslande(r), zie van Elstlande.

 

FD

Elslander

Dérivé du topon. néerl. Elsland, cf. Elslanderhoek, à Ardoye (FlOcc).

 

JG

Elsmoortel

Helsmoortel, Elsemoortel, Elzemoortel, Helmoortel: PlN Elsmoortel: drassige grond met elzen. PlN in Aartrijke, Assebroek, Oostkamp, Sijsele (DE III), in Duffel (A): 1439 Elsmortere (VERBIEST). 1264 Giles Elsmorter, Merelbeke; 1273 Gs. van Helsmortra, Schoondijke (FLW);

1274 Giles de Elsmorter; 1377 Willem van den Elsmoertre, Sijsele (DE).

 

FD

Elsner

1. Van PlN Elsen (NRW). - 2. Zuidd. Elsner: die bij de elzenboom woont (BRECH.).

 

FD

Elsocht

-oucht.  Nom d'origine:  Elsocht,  à Gooik (BrFl).

 

JG

Elsoght

Elso(u)cht, zie (van) Elshocht.

 

FD

Elsschot

Elschott, Elshot: PlN Elsschot: ruimte met elzen afgeperkt, b.v. Elschutten in Langdorp (VB), Helschoot in Laarne (OV), Helschot in Herselt (A), Elsschot in Schijndel (NB). Alfons De Ridder (1882-1960) koos aïs pseudoniem Willem Elsschot naar het gehucht waar hij zijn jeugd doorbracht. 136 e. Henric van Elscote, Desteldonk (GN); 1364 Lievin van den Elscote, Cent (GSB).

 

FD

Elssen, van

zie van Elsen.

 

FD

Elst

Topon. néerl. fréquent: collectif en -t de néerl. els 'aulne', cf. aussi Van der Elst.

 

JG

Elst, (van der)

van (den) Elst,Ter Elst, van der Est, van (der) Helst, van der Aalst, van der Aelst, Ver(r)elst, Verelest, Verhelst, Verest, Voorhelst: Sterk verspreide PlN Elst: elzenbos. Elst (OV, G, NB, U). 1274 Willaume del Aunoi = 1281 Willelmo de Elst, Wg. (DEBR. 1980; zie ook Delaunay); 1374 Griele van der Helst, Ip. (BEELE); 1466 Johan van Eelst, Nerem(IOT).

 

FD

Elster

Proven. 1. Plus. L.D. EL Ster. V. El... — 2. Elster, Rivière allem.

 

EV

Elster(mann)

1. D. BN Elster: ekster. Vgl. Axters, Agace. - 2. D. PlN en waternaam.

 

FD

Elstlande, van

 (van) Elslande(r), van Elsland, van Eslande, Helslander, van Helsland, van Elshander: PlN Els(t)land: land waar elzen groeien, in Geluwe-Wervik, Desselgem (WV), Zermezele (FV) (DE ni). 1267 Michaelis de Elstlande = 1285 Michiel del Elstlande = 1284 Michaele de Elslande, Ktr.-Ip. (DEBR. 1980; DF); 1327 Jean van den Helstlande, Ip. (DF).

 

FD

Elstraete, van

van der Elstraete(n), van der Helstraete(n), Helstraete: PlN Els(e)straat in St.-Katelijne-Waver (A), Ing. (WV). 1662 Petrus van der Elstrate, Cent (MUL VI); 1681 Jac. van Elstraete, Tielt(KWn).

 

FD

Elsue, van

zie van Elswege.

 

FD

Elsuwee

St.-Maria-Lierde (LIEVENS).

 

FD

Elswege, van

van Elseweghe, van Elsuwegfhje,-wège, van Elsuwe, van Elsuwé, van Elsue, -ué,-uë,van Helsewege, van Helsuwe,-uwé, van Helsuwege: PlN Elswege: elzenweg, elzenpad. PlN in Widdingen (L) (GRAUWELS 1978,70). Elstweg in Ing. (DF III). 1570 Isaak van

Eluther: Patr. Gr. HN Eleutherius 'de vrije'. BN van Zeus en Bacchus. Fr. FN Eleuther, -ère.

 

FD

Elten, van

PlN in Emmerich (NRW). 1584 Hans van Elten, Rees (NRW)-Aw. (AP).

 

FD

Eltgeroth

PlN Elcheroth, Fr. Nobressart (LX) of Elcherath (Winterspelt, RP).

 

FD

Eltges

N. de baptême d'orig. germa­nique, dérivé de la racine ALDA, ,,Vieux".

 

EV

Eltges

Patr. Dim. van Germ. VN met ald-, athil- of agil-.

 

FD

Elu

zie Huleu(x).

 

FD

Élu

Surnom ou nom de charge: anc. fr. esleu "excellent, parfait', fr. élu 'magistrat chargé de répartir la taille' FEW 3, 213b.

 

JG

Elven, van

van Halven, Elve: 1. PlN Elleve tussen Baaigem en Dikkelvenne (OV). 1238 Gerardi de Helleve, Cent (GN). - 2. PlN Elven in Voeren (L). 1522 Reynaert van Elven, Mtr. (KPM). - 3. PlN Alfen, Alphen (ZH, NB, G). 1534 Lambrecht van Helfven van Weert in tgraefscip van Hoorne (NH), Bg. (PARM.). - 4. PlN Elvene in Grim-bergen (VB). - 5. PlN Uileven in Tessenderlo (L).

 

FD

Elverdinghe, van

PlN Elverdinge (WV). 1267 Aelidim de Elverdinghes; 1326 Années van Elverdinghe, Ip. (BEELE).

 

FD

Elvetici

Lat. Helveticus: Zwitser.

 

FD

Elvidge

E. Patr. Oe. jelf-heah 'elf-hoog'. 1166 Elfegus de Erningeton, Gloucestershire (REANEY).

 

FD

Ely

zie Elias.

 

FD

Ély

cf. Élie.

 

JG

Elyn

Elijn, Eleyn, Elinck(x), Elincx, Elling: Patr. Vleivorm van Germ. athil-naam 'edel'. Vgl. Elen(s). 1569 Joannes Elynx; 1575 Michael Elinx, Lv. (HENNO); 1550 Geert Ellinck, Munster-Aw.; 1561 Joris Elinckx, Breda-Aw. (AP).

 

FD

Elzakkers

zie van (den) Elsacker.

 

FD

Elzas

Elsas, Elsässer: Streeknaam De Elzas/Das Elsass, Duits (Alemannisch en Opperfrankisch) gebied in Frankrijk (Ht-Rhin, Bas-Rhin). Elsässer is de volksnaam Elzasser. 1299 Hainr. dictus Elsässer, Tübingen (BRECH.).

 

FD

Elzemoortel

zie Elsmoortel.

 

FD

Elzen

zie Elsen(s).

 

FD

Elzen, van den

van den Elsen, van den Elschen, van (den) Elsken, van den Helsken, van Elskens, Verelzen: PlN: plaats waar elzen groeien.

 

FD

Elzendoorn

Elsendoorn: PlN: bos met doornstruiken en elzen.

 

FD

Elzevier

zie Helseviers.

 

FD

Elzewyck

-wijck: Patr. Germ. VN alis-wîg?

 

FD

Em-

-el, -rechts; Emm- -erik, -sens.V. Ad (Aden).

 

EV

Emael

Eymael, Eymaël, Eijmael, (van) Eimal: PlN (Eben-)Emael (LU). 1558 Dierick von Eemael, Heerlen (CROTT1979).

 

FD

Emaer

Emar(e), Emard: Patr. Germ. VN agi-mêr 'zwaard-beroemd': Agomarus, Aimarus (MORLETI). Vgl. Aimart.

 

FD

Emans

cf. Eeman.

 

JG

Emans

zie Heedeman.

 

FD

Emanuel

cf. Emmanuel.

 

JG

Emanuel

zie Emmanuel.

 

FD

Émard

-are. Var. de Aymar, anthrop. germ. haim-hard (Först. 732).

 

JG

Embden, van

zie van Emden.

 

FD

Embeck

Nom d'origine: Embeke, à Viane (FlOr).

 

JG

Embeck

zie van Himbee(c)k.

 

FD

Emberg

Enberg: 1. Patr. Metathesis van Embrecht of reïnterpretatie van Embert. - 2. Var. van Hemberg.

 

FD

Embersin

Ambersin, Hembersin, Hambersin, Hambursin, Embursin, Hambresin: PlN Embresin/Ambresin (LU). 1726 Ph. Jos.

Ambursin, N (MUL VII).

 

FD

Embert

Embers, zie Imbrecht(s).

 

FD

Emberton

PlN Emberton (Buckinghamshire).

 

FD

Embgenbroich

PlN Imgenbroich (NRW): in den Broek, in het broekland.

 

FD

Embise

Nom d'origine: Embise, à Mainvault (Ht).

 

JG

Embise

Proven. Dép. Mainvault.

 

EV

Embise

zie Hembise.

 

FD

Emblans

Desamblan(ck)x. Proven. (Des)en Bilande (Anc., By Lana, ,,Près de la Lasne". Dép. Wavre.

 

EV

Emblans

PlN Amblans-et-Velotte (Hte-Saône)? Of < Desamblanc.

 

FD

Embo(o)

zie Imbaud.

 

FD

Embourg

Emborg: PlN Embourg (LU).

 

FD

Embourg

Proven. Loc.

 

EV

Embrecht(s)

-breghs, -bregts, zie Imbrecht(s).

 

FD

Embrechts

Génitif de l'anthrop. germ. haim-behrt (Först. 732).

 

JG

Embrechts

V. AD (Aden).

 

EV

Embry

Enbrie: 1. PlN Embry (PdC). - 2. Zie Emery.

 

FD

Embursin

zie Embersin.

 

FD

Emden, (van)

van Hemden, van Embden, van Empten: PlN Emden (NS). 1487 Hilbrandus Emeda, Groningen; 1507 Mathias de Emda, Munster (MUL III); 1584 Willem van Emden, Dornum (bij

Emden)-Aw. (AP).

 

FD

Emeleer

zie Hemelaar.

 

FD

Emelen, van

zie van Hemel.

 

FD

Emelinckx

V. AMAL.

 

EV

Emelinckx

zie Hemelryck(x).

 

FD

Emelryck, van

zie Hemelrike.

 

FD

Emen, van den

FN Vandenemen in NE. Wellicht: van den Hemel.

 

FD

Emer(e)

Emère, zie Imbrecht(s), Heemers.

 

FD

Emering

Var.  probable de Emmerich (avec finale attirée par le suffixe

-ing).

 

JG

Emerson

zie Emmerson.

 

FD

Emery

Emmery, Hemery, Embry, Eymerie, Imrie: 1. Patr. Grafie voor Aimery, Rom. vorm van Germ. VN Emmerik (haim-rîk); zie Hemeryck. 1269 Emery de Roche, Somerset; 1278 Aymery de Rupe Cawardi (REANEY); 1411 Ghijs Emery, Aw. (ANP). - 2. Patr.=Amery < Amauray (REANEY).

 

FD

Émil

Emile.  Prénom Emile <  gentilice lat. Aemilius (forme savante).

 

JG

Emile

Emil(i), Emilien: Patr. Lat. HN Aemilius, Emilianus.

 

FD

Emma

Wellicht niet de Germ. VN Emma/Imma, maar LU W. vorm Ema < Emard.

 

FD

Emmanuel

Emanuel. NF issu du nom de baptême Emmanuel, d'origine biblique.

 

JG

Emmanuel

Emmaneel, Emanuel(li), Immanuel, Emanuelsson: Patr. Bijbelse VN Immanuel.

 

FD

Emmanuel

N. de bapt. d'orig. bibli­que, par lequel Isaïe désigne le Messie. N° 105.

 

EV

Emmel(en)

1. Patr. Korte vorm en vleivorm van een Germ. amal-naam. Zie Amelryckx. - 2. PlN Emmelen = Emblem (A): 146 e. de prochie van Emmelen (OARII).

 

FD

Emmelkamp:

PlN in Altschermbeck (NRW).

 

FD

Emmelmann

Patr. D. vleivorm van b.v. Emmerich. 1338 Emmelmannus, Bingen (BRECH.).

 

FD

Emmelo(o), van

zie van Emmerloot.

 

FD

Emmelot

Metr. Vleivorm van Germ. VN Imma/Emma. 1300 Emmelote Bouvers; 1393 Imlote Sborghers, Ktr. (DEBR. 1970); 1281 Emmelota Neve, Ip. (BEELE); 1296 Mikiel Emmeloten, Kales (GYSS. 1963); 1534 Jan Emmelot, Ip.-Aw. (AP).

 

FD

Emmen(s)

Emmenes, Hemmen: Metr. Germ. VN Imma (Dip.). 1227 Luta filia Emme, St.-L.-Houtem; 1248 Hugo filius Immen, Cent (GN); 1280 Emme Conrets; 1393 Jhan Hemmenzone, Ip. (BEELE); 1534 Jan Emmens, Lommel-Aw. (AP). Zie ook Imme.

 

FD

Emmen, (van)

PlN Emmen (D) of < Emden. 1565 Jan van Emmen, Glabbeek-Aw. (AP).

 

FD

Emmenecker

Hammenecker: De Br. familie Hammenecker stamt af van Dominicus Emmenegger, °1742 Rimbach (Elzas), in Brussel getrouwd in 1769. Het zou een oorspr. Zwitserse familie zijn, met Emmenegg aïs bakermat. 1770-81 Immenecker, Hemenecker, Immenicker, Emmeneck; 1784 Hammenecker, Bs. (Heemk.Jb. Ver. Heemk. Klein-Brabant 1977,99-116).

 

FD

Emmer

zie Imbrecht(s), Heemers.

 

FD

Emmer(s)

zie Imbrecht(s), Heemers.

 

FD

Emmerecht(s)

-egs, zie Imbrecht(s).

 

FD

Emmeri(c)k, van

van Emri(c)k, Emmeri(ck)x, -yckx, Em(m)rich: PlN Emmerich, Ndl. Emmerik (NRW). 1540 Hendrik van Emmerich, Anholt NRW - Aw.; 1544 Severijn Emmericx, Neer NL-Aw. (AP).

 

FD

Emmeri(ck)x

-yckx, zie Hemeryckx, van Emmerick.

 

FD

Emmerich

génitif: Emmerix, -yckx, Emme-rechts. Nom issu de l'anthrop. germ. Ambricus (Först. 98) ou amal-rik (Först. 95); pour­rait être aussi Emmerich (AU., Nordrhein-Westfalen).

 

JG

Emmerich(ts)

-ig, zie Hemeryck(x), Imbrecht(s).

 

FD

Emmerlinck

Var. en -lin de Emmerich < an­throp. germ. amal-rîk [FD], cf. Amerlynck.

 

JG

Emmerling

-linck: 1. D. Âmmerling: geelgors. BN (BRECH.). - 2. Zie Hemeryck(x).

 

FD

Emmerloot, van

van Emmelo(o): PlN Ammerlo = Amberloup (LX)? 1234 Godefr. de Amberlo; 1323 J. van Amerloe, Aw. (AAV). Of Tremelo (L) < ter Emelo: 1125 Emelo?

 

FD

Emmermann

Reïnterpretatie van D. Immermann < PlN Immer (NS). 1545 Henricus Hemmermannus, Westvalus (MULIV); 1689 Joannes Immerman, Groenlo (MUL VII). "±1763 Franz Caspar Emmermann, Hildesheim-Eupen (PDB).

 

FD

Emmers

Surnom : génitif de moy. néerl. emer, emmer 'seau' [FD].

 

JG

Emmerson

Emerson: Patr. Zoon van Emery. 1411 William Emeryson; 1498 Cuthbert Emerson, York(REANEY).

 

FD

Emmert

zie Imbrecht(s).

 

FD

Emmery

Hemery, Embry, Eymerie, Imrie: 1. Patr. Grafie voor Aimery, Rom. vorm van Germ. VN Emmerik (haim-rîk); zie Hemeryck. 1269 Emery de Roche, Somerset; 1278 Aymery de Rupe Cawardi (REANEY); 1411 Ghijs Emery, Aw. (ANP). - 2. Patr.=Amery < Amauray (Emmelkamp: PlN in Altschermbeck (NRW). REANEY).

 

FD

Emmery

zie Emery.

 

FD

Emmeryckx

cf. Emmerich, -ix.

 

JG

Emmrich

zie Hemeryckx, van Emmerick.

 

FD

Emond

-ont, au génitif: Emonds, -ons, onts. 1385 «Emond van Voerschoven» CartVal-Dieu, 1636-38 «Winand Emond» Bourg-Liège; var. de Aymon, anthrop. germ. haim-mund (Först. 732).

 

JG

Emond(s)

Emon(t)s, Emont(z), Emong, Emunds: Patr. Germ. VN agi-mund 'zwaard-bescherming': Agimundus (MORLETI). 1278 Emundi dicti Tolrepe, St.-Tr. (GHYSEN); 1400 Matthijs Emons, Diest (HB 371); 1453 van Janne Emont, Kh. (DEKEYSER).

 

FD

Emontspohl

-ool. Nom d'origine, d'un topon. all. (= marais de Emont).

 

JG

Emontspool

-pohl: PlN Emondspoel, Poel van Emond.

 

FD

Emous

Patr. Rom. vorm van Germ. VN haim-wulf 'heem-wolf: Haimulfus, Aimulfus (MORLET I).

 

FD

Empain

-ein, zie Wannepain.

 

FD

Empain

-ein. 14e s. «Waigne Pain» Ath, 1535 «Gilles Waignepain» Lessines, 1553 «Johan Epen», 1693 «Joseph Empin» Montigny-le-Tilleul; surnom: lirtér. 'gagne-pain', cf. aussi Gagnepain. - Bibliogr.: J. Herbillon, Le NF Empain, VW 52, 1978, 73-74. - De même origine serait le NF Hennepint (cf. 1289 «Henepins li fis Bacheleir» CensNamur, 1676 «Jaspard Hennepain», 17e s. «Hennepin» Ath), rendu célèbre par le missionnaire athois Louis H. qui se prétendait découvreur de la Louisiane (cf. A. Louant, ACAA47, 1978-79, 10) [MH].

 

JG

Empain

Proven. (Phal)emp(tin (Loc. fr.). — 2. Profess. Artisan qui em­penne les flèches. N° 131.

 

EV

Empel, van

PlN Empel (NB, NRW). 1107 lohannes de Impla, NB (ONB); 1549 Joachim van Empel NB-Aw. (AP).

 

FD

Empereur

zie Lempereur.

 

FD

Empereur.

1253 «Cristien li Empereres» Det­tes Ypres, 1289 «Warniers li tatars et Colins li Empereres» CensNamur, 1295 «Jehans Empe­reres» ComptesMons; surnom: fr. empereur, soit d'après la prestance, soit d'après certains concours (tir à l'arc, etc.), cf. Lempereur.

 

JG

Empis

Zuidfr. empi < empire, naam voor de linkeroever van de Rhône, eertijds keizerlijk gebied(DNF).

 

FD

Emplaincourt

Nom d'origine: Amblaincourt, à Triaucourt (Meuse).

 

JG

Emplaincourt

PlN Amblaincourt in Triaucourt (Meuse).

 

FD

Emplit

1602-3 «Jaspar Emply» TerriersNamur; surnom : participe passé de fr. emplir, avec le sens de 'comblé, pourvu d'un bénéfice; complètement payé' FEW 4, 592.

 

JG

Emplit

Emp(l)is: Empli, volt. dw. van Fr. emplir. BN: vervuld, welgesteld, voldaan? Wellicht veeleer reïnterpretatie (met 1-epenthesis) van Empis.

 

FD

Emplit

Profess. Empli, ,,Remplissage des formes". (Siropedes et savon­neries). Ouvrier de rafinerie ou de savonnerie. N° 131.

 

EV

Emprunt

De fr. emprunt, de motivation peu claire (nom d'enfant trouvé?).

 

JG

Emprunt

Hypercorrect voor Fr. FN Emprin: heerszuchtig, autoritair (DNF).

 

FD

Empsen

Empste(i)n, zie Emsens.

 

FD

Empten, van

zie van Emden.

 

FD

Emri(c)k, van

zie van Emmeri(c)k.

 

FD

Emrich

zie Hemeryckx, van Emmerick.

 

FD

Ems

PlN Ems (NRW, RP).

 

FD

Emsen(s)

Emsems, Empsen, Empste(i)n, Emsten: Patr. Vleivorm van Germ. VN Immezo, -zo-afl. van Germ. VN Immo, bakervorm van een -ermin-naam. Of Metr. < Emeza < Germ. VN Imma/Emma, eveneens bakervorm van -ermin-naam. 12e e. Albertus fîlius Emecine; ize e. Imcin, 1108 Immecin, Cent (GN); 1375 Walteri Emsen, Ravels (VERB. II).

 

FD

Emsheimer

PlN Eimsheim (RP).

 

FD

Emsten

Proven. ,,Château du sieur Ham". N° 246.

 

EV

Emsten

zie Emsens.

 

FD

Emunds

zie Emond(s).

 

FD

En(n)ekens

Enneckens, Enkens, Enneking: 1. Patr. Dim. van Germ. VN Arnoud. 1279 Ennekinum filium Arnoldi = Hannekenne filium Arnoldi, Gastel; 1279 Ennekinum et Henricum de Fine = Hennekenne et Henricum de Fine, Rozendaal (V.LOON 50); 1282 Arnoldus dictus Enneken, Lv. (VAN LOEY 32); 1389 Art Ennekens, Diest (VdP). -2. Zie Hennekens.

 

FD

En, van den/r

zie van den Eynden.

 

FD

Ena

zie Hennard.

 

FD

Enault

Esnault (avec s graphique?). Nom issu de l'anthrop. germ. egin-wald (Först. 40).

 

JG

Enaux

zie Henau(x).

 

FD

Enberg

zie Emberg.

 

FD

Enbrie

zieEmbry.

 

FD

Encart

Enkart. Var. graph. de Hancart.

 

JG

Encart

zie Hannecart.

 

FD

Enckels

Enckell, zie Enkels.

 

FD

Enckels

Enkels. Nom de parenté: génitif d'ail. Enkel 'petit-fils' [FD].

 

JG

Enckels

V. ANGIL.

 

EV

Enckevort, van

PlN in Mierlo (NB). 1464-1534 Willem van Enckevoirt (bisschop van) Utrecht (med. J. Toirkens, Bakel); 1541 Godefroi Lombaert d'Enckevoort, Kassel (DFIII).

 

FD

Enclin

Surnom physique ou moral:   anc. fr. enclin 'baissé, penché (de la tête)', mais aussi 'soumis, assujetti ; accablé de douleur' FEW 4, 627a, ou 'sujet, vassal' Gdf 3, 106 [MH].

 

JG

Enclin

zie Onclin.

 

FD

End-

-els, -erlé (Alsac). V. AD (And).

 

EV

End(e)

PlN, vgl. Van den Ende.

 

FD

Ende(n), van (den)

zie van (den) Eynde(n).

 

FD

Endels

Patr. Vleivorm van VN Andréas.

 

FD

Endepols

PlN Eendenpoel. 1460 van Kathelinen Endepoels, Kh. (DEKEYSER).

 

FD

Ender(s)

zie Endre(s).

 

FD

Enderle

-lé, Enderlin, Andele, -lé: D. Änderle, -lin, dim. van VN Andréas.

 

FD

Enderlé

Dimin. alsac.-lorrain de André.

 

JG

Enderman(n)

Endemann: Patr. Afl. van Andréas.

 

FD

Enders

Endres. Génitif néerl. de Endre, -é.

 

JG

Endert, van

PlN Eindhout (A), dial. uitspr. Endert. Of PlN Eindert in Beverlo (L). 1316 Walterus de Endout, Mech. (OATII); 1389 Lodwijgh van Endout, Diest (HB 333); 1594 Lambert van Eijndert, Beverlo (med. J. Caerte).

 

FD

Endevoets

BN voor een platvoet, naar de gelijkenis met de eendenpoot. Vgl. D. Entenfufi, Ndd. Gosevot: ganzenvoet.

 

FD

Endhoven

zie van Eindhoven.

 

FD

Endre

Endré. Var. germ. de André; cf. Enderlé. -Dimin.: 1630 «François Endreaux» émigré en Suède.

 

JG

Endre(s)

Ender(s), Endré, Endersch, Endresz: Patr. Gr. HN Andréas.

 

FD

Endrick

Var. de Hendrick, Henri.

 

JG

Endrick

zie Henderiks.

 

FD

Endron

zie Andron.

 

FD

Endt, van (der)

zie van den Eynden.

 

FD

Enegelen

Var. de Engelen [l'insertion du second e note, à la romane, que en- n'est pas une voyelle nasale].

 

JG

Enekens

zie Ennekens.

 

FD

Eneman

Var. de Heineman.

 

JG

Eneman

zie Heineman.

 

FD

Enes

zie van Henis.

 

FD

Énesay

Var. de Ensay (= Hansay), comp. Enege­len pour l'insertion du e.

 

JG

Énésidème

Enesidème. Probabl. nom d'enfant trouvé, du nom d'un philosophe grec.

 

JG

Eng(e)rie

Ovl. FN. Verhaspeling van een Rom. (wsch. < H) FN, wellicht Henri.

 

FD

Eng, van den

zie van den Eynden.

 

FD

Engalière

Cf.   1367 «Hannekins li Engalleis» Liège, dans lequel on reconnaît le w. èdjalé '(en)-gelé'. 11 semble qu'il s'agisse cependant d'une féminisation d'un nom (de métier?) en -ier.

 

JG

Engbers

zie Ingber(g).

 

FD

Engebienne

cf. Engelbienne. Engel, au génitif: Engels, Enghels;  Engelen, Enghelen. Hypocor. d'un anthrop. germ. en angil (Först. 107) ou moy. néerl. engel 'ange'. -Attesté aussi au nord-est de la prov. de Liège, près de la  frontière  linguistique,  comme prénom féminin, cf. 28.1.1654 «Engel Thou-mas Winand, laquelle...» [JL, NFw2].

 

JG

Engebienne

zie Ingelbinck.

 

FD

Engel

Engel-   -been,   -bert(s).   V.

ANGIL.

 

EV

Engel

zie Ingel(s).

 

FD

Engel-   

-bosch,    -borghs.    Proven. ,,Bois-, Château- -du sieur Angil". Synon. : Ing(h)e(l)bos(ch).

 

EV

Engel(s)

zie Ingel(s).

 

FD

Engel, van (den)

van Ingel, van Hingel: Verspreide huisnaam De Engel/De(n) Ingel voor een hoekhuis (Lat. angulus).

 

FD

Engelaar,

-aer(e), zie Ingelaere.

 

FD

Engeland, van

van Engelan(d)t, England, van lng(h)elandt, van Ingueland, van Ynghelandt, van Hingeland(t): 1. Herkomstig van Engeland. 1246 Johannis de Anglia, Ktr. (DEBR. 1980); 1281 Hannekini Inghelants, Kuurne (HAES.); 1583 Jan van Engelant, Aw. (AP). - 2. PlN in Niepkerke of Strazele (FV). 1326 Woits van Inghelant, Ip.; 1389 Clays de Ynglant, Niepkerke (DF III).

 

FD

Engelander

zie Englander.

 

FD

Engelbeek

Nom d'origine: Engelbeek, à Schaffen (BrFl).

 

JG

Engelbeen

-eens (génitif). Var. de Ingelbin, hypocor. de Angil-behrt (Fôrst. 110); cf. aussi Engelbienne.

 

JG

Engelbeen(s)

zie Ingelbinck.

 

FD

Engelbel

Forme altérée de Engelbert.

 

JG

Engelbel

Patr. < Engelbert.

 

FD

Engelberg

1. Metr. Germ. VN angil-berg 'Angel-bescherming': Engelberga (MORLETI). lie e. terra Ingelberge, Boeseghem Nord (GN); 1362 Henricus Enghelbergen, Arendonk (VERS. II). -2. Reïnterpretatie van Engelbert. - 3. PlN Engsbergen in Tessenderlo (L). 1298 Gerardus dictus Gerken de Endebergh; 1360 Heinric van Enghelberghe, Diest (F.C.).

 

FD

Engelbert

cf. Englebert.

 

JG

Engelbert(s)

-bertz, -bel, zie Ingelbrecht.

 

FD

Engelbienne

-binck, zie Ingelbinck.

 

FD

Engelbienne   

Englebienne,     Engebienne.

Forme romanisée de Engelbeen.

 

JG

Engelborgh(s)

-borgs, Engelbos(ch), Ingelbosch, Engiboust: Metr. Germ. VN angil-burg 'Angel-burcht': Angelburgis (MORLET I). 1141 uxor eius Ingelburg, Eernegem (JVO); 1686 Andréas Engelborgas, At.; Michael Engelbosch, Lv. (MUL VII).

 

FD

Engelborghs 

-orgs,   Engelbos,   -bosch   (par assimilation).   1630-32  «Frederick  Engel-burgh» BourgLiège; nom issu de l'anthrop. germ. angil-burg [FD].

 

JG

Engelbracht

-brecht, -bregt, zie Ingelbrecht.

 

FD

Engelen

cf. Engel. Engelhard. Nom issu de l'anthrop. germ. angil-hard (Först. 113).

 

JG

Engelen

zie Ingel(s).

 

FD

Engelen, van

PlN Engelen (NB). 1351 Joannes van Englen, Oisterwijk (PDB); 1480 Leys van Engelen, Ht.(A.GHIJSEN).

 

FD

Engeler

zie Ingelaere.

 

FD

Engelg(h)em, van

-gom, zie van Ingelg(h)em.

 

FD

Engelhard(t)

-hart, -hert, Englert, Engielhardt: Patr. Germ. VN angil-hard 'Angel-sterk': Engilhard, Engelhart (MORLET I). 1070 Ingellardus (GN).

 

FD

Engélinus

Enge-. Latinisation de Engelin, -en?

 

JG

Engelke

Patr. Ndd. dim. van Ingelbrecht of een andere engel-naam.

 

FD

Engelman(n)

zie Ingelman.

 

FD

Engelmann

w. nam. Angèlman'. 1205 «Engel-mannus» CartStHubert; nom issu de l'anthrop. germ. angil-man (Fôrst. 115).

 

JG

Engelre(l)st

Engerelst: in der Elst. PlN Elst: elzenbos.

 

FD

Engels

Enghels, cf. Engel.

 

JG

Engelschenschilt

BN naar de huisnaam Engels Schild: wapenschild van Engeland.

 

FD

Engelshoven, van

PlN Engelshoef in Ht. (L) of Engels Hof (DFIII). Of D. PlN Engelshof.

 

FD

Engelskirchen

PlN (NRW).

 

FD

Engelsman, (den)

Engelsma, (den) Engelschman: Volksnaam: Engelsman. 1568 Richard den Inghelsman = Richard Devere, ghebooren van tlandt van Noortfolk in Inghelant (DGW).

 

FD

Engelstad

Engelstätter: PlN Engelstadt (RP) of Ingolstadt (BEI). Vgl. D. Ingelstetter, Ingolstetter. 1516 Caspar Ingolstetter, Straatsburg (BRECH.).

 

FD

Engelstein

Jiddische FN of vervorming van PlN Engelsheim? 1690 Joannes Adolphus ab Engelsheimb, Moravus (MUL VII).

 

FD

Engelszer

zie Englisch.

 

FD

Engen

Modification orthographique d'un NF norvégien, celui de Casper Engh décédé à Bressoux en 1900 (comm. L. Engen), NF de faible diffusion; toutefois un tel nom est signa­lé au 18e s. en région liégeoise par l'abbé De-blon.

 

JG

Engen

Patr. Vleivorm van Germ. VN Ingo, de volksnaam van de Ingweonen (MORLET I).

 

FD

Engerand

zie Enguerrand.

 

FD

Engerisser

D. FN Engeri(e)ser: die aan een smalle vlotbeek woont (GOTTSCHALD).

 

FD

Engert

Engher: Patr. Germ. VN Ingohart. 1139 Engehard von Lobenhausen, Crailsheim; 1587 Joh. Engert, BEI (BRECH.).

 

FD

Enghel-

zie Engel-.

 

FD

Enghelen

cf. Engel(en).

 

JG

Engher

Nom issu de l'anthrop. germ. ingvi-heri (Först. 962).

 

JG

Enghien

Henghien: PlN Enghien, Ndl. Edingen (H). 1370 Lotart Denghien, Dk. (TdT).

 

FD

Engiboust

zie Engelborgh(s).

 

FD

Engielender

zie Englander.

 

FD

Engielhardt

zie Engelhard(t).

 

FD

Engielszer

zie Englisch.

 

FD

Engin

Peut-être surnom: anc. fr. engin  'esprit, intelligence; talent, habileté, adresse; ruse, fraude' FEW 4, 685b, mais un nom abstrait étonne comme NF. D'après la prononciation, soit engin, dans un sens technique (cf. par ex. Bormans, BSLW 6, 207: ingin 'machine à pompe, mue par un cours d'eau et servant à extraire les eaux de la bure' FEW 4, 687) ou d'après un toponyme de ce sens (par ex. à l' Êdjé, top. de Thimister, cf. Baguette, BTD 65, 82-3), soit encore francisation de Engen [JL, NFw].

 

JG

Engin

Wellicht W. uitspr. van Engen.

 

FD

England

zie van Engeland.

 

FD

Englander

Englander, Engelander, Englender, Engielender: Volksnaam van de Engelsman.

 

FD

Engle

zie Ingel(s).

 

FD

Engle-  

-bert,   -bi(en)n(e),   -rt.   V.

ANGIL.

 

EV

Englebert

Engelbert, Inglebert, Ingelbert. 1296 «Engelbertus» CartValDieu, 1524 «En­gelbert» DénStavelotMy ; anthrop. germ. angil-behrt (Fôrst. 110), dont le nom a été popularisé au Moyen Âge par saint Englebert, archevêque de Cologne (1186-1225).

 

JG

Englebert

zie Ingelbrecht.

 

FD

Englebienne

cf. Engelbienne.

 

JG

Englebin

1302 «Englebin fillastre Andriu le Couletier», «Englebins li Coutelliers» Loi-Tournai, 1460 «Englebin Putart» Châtelet; dérivé roman du thème de Engleb(ert).

 

JG

Englebin

Englebienne, zie Ingelbinck.

 

FD

Engler

zie Ingelaere.

 

FD

Englert

zie Engelhard(t).

 

FD

Englis(ch)

Englich, Engliz, Inglis, Engles, Inglese, Engliszer, Engelszer, Engielszer: Volksnaam van de Engelsman. 1427 Joh. Engliss, Zittau (BRECH.); 1382 Jan Dinghelsche, Bavikhove (DEBR. 1970).

 

FD

Engloo,

zie Angelot.

 

FD

Engrand

1086 «Engrannus» ChapFosses, 1201 «Ingelrannus» CartStHubert, 1294 «Enger-rans de Branchon» CensNamur, 1365 «Jehans Engherans goreliers» TailleMons, 1597-98 «Engrand Collinet» Nivelles; forme contrac­tée de Enguerrand, anthrop. germ. angil-hramn (Först. 114).

 

JG

Engrand,

zie Enguerrand.

 

FD

Engrie,

zie Engerie.

 

FD

Enguerant,

Dk. (TTT).

 

FD

Enguerrand

-ra, Eng(e)rand, Angrand, Agarand: Patr. Rom. vorm van de Germ. VN Ingrave, Ingram. Zie Innegraeve. 1296 Engerran Tourtel; Jehans Engerrans, PdC (BOUGARD); 1422 Jehan

 

FD

Engwegen

PlN in Valkenburg (NL). Engwer: 1. D. Ingwer: gember. BerBN. - 2. Patr. Ndd. VN Ingward. Enis: Vondelingnaam in Lv. 1787, als deel van een politieke slagzin (REINSMA).

 

FD

Enis, (van)

Enhus, zie van Henis.

 

FD

Enk, van

PlN Enk, Eng (G, OIJ): weiland, bij het dorp gelegen bouwland.

 

FD

Enkart

cf. Encart.

 

JG

Enkart

zie Hannecart.

 

FD

Enkels

cf. Enckels.

 

JG

Enkels

Enckels, Enckell: 1. Oostmnl. en D. Enkel: kleinzoon. Vgl. Petitfils. - 2. Spellingvar. van Henkel(s). 1613 Jan Enckels; 1680 Clara Enckels = 1682 Clara Inckels = 1687 Clara Inckelen, Zelem(med. F. Vreven, Bs.).

 

FD

Enkens

cf. Ennekens.

 

JG

Enkens

zie Ennekens.

 

FD

Enker

Var. van Anker. Huisnaam.

 

FD

Enna(ert)

zie Hennard.

 

FD

Ennebeck

zie Hannebi(c)que.

 

FD

Ennekens

Enkens. 1282 «Arnoldus dictus Enneken» Louvain; génitif d'un hypocor. de Arnold.

 

JG

Ennemans

-mann, zie Henneman.

 

FD

Ennen

zie Hennen.

 

FD

Ennot

Enotte. Var. de Hennot, -otte, dérivé du thème Hen- (de Henri).

 

JG

Ennot

zie Henno(t).

 

FD

Enrij(s)

zie Henri.

 

FD

Enrique(z)

Erriquez: Patr. Sp. vorm voor de Germ. VNHendrik.

 

FD

Ensay

Var. de Ansay (= Anselme) ; cf. aussi Éne­say.

 

JG

Ensay

Zie Ancel.

 

FD

Ensch

PlN Ensch(RP).

 

FD

Ensens

Ensing, -in(c)k: Patr. Vleivorm van Germ. ans-naam, aïs Ansbert, Ansboud, Anshelm. Ndl. FN Ansing(h).

 

FD

Ension

zie Ancien,

 

FD

Enslegers

zie Inslegers.

 

FD

Enslin

Enzlin(e): Patr. D. dim. van Germ. ans-naam, zoals Anselm. 1341 Adelheit die Ànslinin (dochter van) Anshelm von Beuren (BRECH.).

 

FD

Enst

Simplification consonantique de Ernst.

 

JG

Enst, van

PlN Ernst (RP). 1448 Magriet van Ernst, Diest (VdP).

 

FD

Entbroekx

Entbroukx, -xk, zie van Inbroukx.

 

FD

Entbrouckx

Proven. Eindbroek, ,,Marais (situé) au bout (de l'agglomération).

 

EV

Ente(n)

Patr. Friese VN die teruggaat op de Germ. VN Ando. Vgl. Antebertus, Endebertus (MORLET rj.Dim.isNdl.FNEntjes.

 

FD

Enter

1. Wellicht Patr. Germ. VN and-hari: Antherus (MORLET I). - 2. PlN Enter (OIJ).

 

FD

Enthoven

zie van Eindhoven.

 

FD

Entrop

Proven.   (Parcelle)   en  trop (Obtenue, dans un partage, moyen­nant une soulte).

 

EV

Entrop

Westfaalse PlN Entrup, Entrop (TW). Zie ook Antrop.

 

FD

Enuset

V. HAN.

 

EV

Enuset

Var. de Henuset, du thème anthrop. Hen-.

 

JG

Enuset

zie Haniset.

 

FD

Enys, van

zie van Henis.

 

FD

Enzlin(e)

zie Enslin.

 

FD

Epaillard

zie Espalard.

 

FD

Epding

zie Epping.

 

FD

Eperon

Espérant: Ofr. esperon, Fr. éperon: spoor. BerBN van de sporenmaker. Vgl. Spoormakers, Spoor. 1386 Jean Esperon, Bg. (MARCHAL); 1547 Jan Esperon, Waver-Aw. (AP).

 

FD

Ephraïm

Ephrem, zie Efraim.

 

FD

Epp

Eppe (NF gaumais). Probabl. hypocor. de l'anthrop. germ. Eppo, Ebbo [FD]. - Secon­dairement, nom d'origine: Eppe-Sauvage (Nord), cf. 1220 «Henricus de Eppe» Châte-let, 1365 «Jehan d'Eppre là demorant» TailleMons.

 

JG

17:30 Écrit par Johan Viroux | Lien permanent | Commentaires (0) |  Facebook |

Les commentaires sont fermés.