25/10/2012

E-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

Egbergen

1. PlN Eggenberg (BEI, BW). - 2. Zoals Egberghs reïnterpretatie van Egbert.

 

FD

Egberghs

Egbert, zie Ebert.

 

FD

Egdom, van

zie (van) Edom.

 

FD

Egedy

zie Egidy.

 

FD

Égedy

Égidi (NF de Gaume et d'Arlon). Génitif de lat. Aegidius, Gilles.

 

JG

Egée

Egee: Spellingvar. van de EN Héger.

 

FD

Egée

Var. de Ég(i)er (avec remotivation), forme populaire de Edgar dans la France centrale?

 

JG

EGEL

,,Hérisson". Eg(h)els. 1. Car. phys. N. d'un H. à la chevelure hérissée. Nos 265, 288, 290. — 2. Car. mor. N. d'H. hargneux, peu abordable. N08 287, 288, 290. — 3. N. de bapt. (N. aperçu dans des toponymes : Ekelgem, Eygels-hoven).

 

EV

Egelbeen

zie Ingelbinck.

 

FD

Egelmeers

PlN Egelmeers: natte weide, meers met bloedzuigers. Of uit Egelmeer (U). Vgl. Eggelpoel.

 

FD

Egels

Eghels, Eggels, Eigel, Egle, Eygel, Eijgel: 1. BN naar de egel, het stekelvarken? Kan een BN zijn voor iemand met stekelig haar. Maar het ontbreken van het Iw. (bij een diernaam) maakt een BN minder wsch. - 2. Korte vorm van een Germ. agil-naam: Egelbertus, Egelmundus, Egilgarius (Dip., OGN). 1307 Jehan Egghel; 1308 Jehan Eghel, Ip. (BEELE); 1367 Oste Eghels = 1399 Oste Eighele, Ktr. (DEBR. 1970).

 

FD

Egels

Eghels. Génitif de l'anthrop. germ. Agil (Först. 28); pour Lindemans 145, de l'anthrop. germ. ag + lin.

 

JG

Egenolf

Patr. Germ. VN agin-wulf'zwaard-wolf: Aginulfus (MORLETI).

 

FD

Eger(s)

-ert, zie Egger.

 

FD

Egeren, van

PlN Eger in Appeldorn (NRW) (TW). 1408 Steven van den Eger (betovergrootvader van) Jean van Egeren x Dorothea van Appeldoorn (VS1980,197-210).

 

FD

Egerickx

zie Eggerick.

 

FD

Egeur

zie Egueur.

 

FD

Égeur

Égueur. Francisation du NF ail. Egger 'herseur' ? Cf. aussi Aigueur.

 

JG

Eggaert

Eg(g)ert: Patr. Germ. VN agi-hard 'zwaard-sterk'. Agihart, Egihard, Eggardus (MORLET I, Dip., GN). Zie ook Eckhardt. 1305 Stasin Eggart, Ip. (BEELE); 1358 Jan Eggaerds land, Hulst (DEBR. 1999).

 

FD

Eggebeen

Patr. < Eggebin, vleivorm van Germ. VN Egbrecht. Vgl. Engelbeen, Egelbeen.

 

FD

Eggel(en)

Eggels: 1. Patr. Eggel = Egger. Zie Egger. -2. Evtl. weergave van Ovl. uitspr. van Engel(en), Engels (vgl. Egelbeen). - 3. Zie ook Egels.

 

FD

Eggel(en), van

zie van Achel.

 

FD

Eggeleers

cf. Eeekeleers.

 

JG

Eggelpoel(s)

zie Echelpoel.

 

FD

Eggelpoels

Topon. néerl. (= marais aux sang­sues).

 

JG

Eggeman

-ann. Nom issu de l'anthrop. germ. ag-man (Först. 23), comp. le NF all. Eckmann.

 

JG

Eggeman

zie Eggmann.

 

FD

Eggemon

Var. de Eggeman ou de Eggermont [FD] plutôt qu'anthrop. germ. ag-mund (Först. 24).

 

JG

Eggemont

zie Eggermont.

 

FD

Eggen

Eggens, Egghe, Hegge(n): Patr. Korte Germ. agi-naam: Agio, Eggo (MORLET I). ize e. Agio (GN). Of korte vorm van een agi-naam, zoals Eggebert, Eggerick, Eggibald, Eggeburch. 1281 Willelmus Egghe, Ruiselede (HAES.); 1373 Loy Egghel = 1374 Loy Egghe = 1379 Loy Egger, Ip. (BEELE); 1435 Hein Egghen, Ht. (A.GHIJSEN).

 

FD

Eggen

Hypocor. (au génitif) de Egbrecht, Eggerik (Lindemans 84, 145).

 

JG

Eggenstein

PlN(BW).

 

FD

Egger

-ers, -ert, Eger(s), -ert, Eggern, Hegger(s): Patr. Germ. VN agi-hari 'zwaard-leger': Agiharius, Egiherus (MORLETI). De vormen op -t kunnen ook uit Eggaert worden verklaard. 1378 Loy Egghele = 1379 Loey Egger, Ip. (BEELE).

 

FD

Eggerick

Eggeric(k)x, Egerickx, Eggric(k)x, Egrix, Heggerick(x), Hey(e)rick, Heijerick: Patr. Germ. VN agi-rîk 'zwaard-machtig': ize e. Egericus, Erpe; Eiericus sacerdos (GN); 1389 Claes Eggherex, Steenhuffel (BOLSEE); 14777005 Eggheric, Wetteren-Gent (PBG).

 

FD

Eggerick

Heggerick, au génitif: Eggerickx. Nom issu de l'anthrop. germ. aig-rik (Först. 48).

 

JG

Eggermont

Nom d'origine: probabl., avec métathèse, Aigremont, à Ennevelin-lez-Lille (Nord).

 

JG

Eggermont

Proven. Dép. Deerlijk.

 

EV

Eggermont, (van)

Eggremont, Eggemon, van Eggermond, Degremont, Heggermont: 1. PlN Aigrement (Ennevelin, Nord). Ook (Gard, Hte-Marne, Seine-et-Oise, Yonne) en in Awirs (LU). 1197 Aegidius et Gossuinus, fratres de Aigrement (CDH); 1226 S. Egidii de Egremont, Ktr. (DEBR. 1980); 1234 Anselmus de Aigrement, Dk. (SMTI); 1337 Jan van Ecgremont, Bg. (JAM.). Zie ook Daigmont, Dacremont. - 2. Soms verward met Egmont. 1700 Martinus Egmont = van Eggermont (vader van) 1690-1723 Martinus van Eggermont = Egmont, Boschkapelle NL (VS 1987,451)- - J. Een enkele keer ook adaptatie en reïnterpretatie van PlN Aiguës-Mortes bij Nîmes (Gard): 156 e. tEggremont boven Avengon (Avignon), Dend.; vgl.i542 Andries van Aigrement, Dend. (AP). Deze PlN werd elders (Cent, Aalst, Gb.) als Eggremort, Eggermoort, Aigremort geadapteerd (VIAENE 264).

 

FD

Eggers

Génitif d'all. Egger 'herseur'.

 

JG

Eggeslo

PlN Eggerlo in Neerwaasten (H)?

 

FD

Eggharter

Patr. Afl. van Eckhardt.

 

FD

Egghe

Zie Eggen.

 

FD

Egghen, van

zie van Eyg(h)en(e).

 

FD

Eggink

Eggins: Patr. Afl. van Germ. agi-naam. Zie Eggen. 1583 Dirk Egginck, Doetinchem-Aw. (AP).

 

FD

Eggmann

Eggeman, Eggiman: Patr. Germ. VN agi-man'zwaard-man': Eggemannus (SOCIN). 1409 Clewi Eggmann, Mullheim (BRECH.); 1581 Jacob Egmans, Hoboken (AP).

 

FD

Eggremont

zie Eggermont.

 

FD

Eggric(k)x

zie Eggerick.

 

FD

Eghels

cf. Egels.

 

JG

Eghels,

zie Egels.

 

FD

Eghermanne

De naam komt sporadisch voor in Menen (WV) en Roncq (Nord). Een Noord-Franse vervorming van Eggeman of Eggermont.

 

FD

Egidi

cf. Egedy.

 

JG

Egidy

Egedy: Patr. Gen. van HN Egidius. 1394 Jaklinus Egidii, Hagenau (BRECH.).

 

FD

Egle

zie Egels.

 

FD

Églem

Églème, -eme, Glume (NF d'Entre-Sambre-et-Meuse). 16e s. «Eglesme», 1616 «Paquot Englisme», 1623 «Nicolas Englu-me» DénChimay; surnom métonymique de forgeron ou d'ouvrier de forge: w. (Cerfon-taine) aglème, w. (Centre) inglème 'enclume' FEW 4, 632a. Cf. aussi Lecume.

 

JG

Eglem(e)

Eglème: W. aglème, inglème: aanbeeld. BerBN van de smid. 16e e. Eglesme; 1616 Paquot Englisme, Chimay (HERB.).

 

FD

Eglème

Abegglen. Proven. Eikel- ou Egel- -(g)hem. V. eik, egel.

 

EV

Egleton

E.PlN(Rutland).

 

FD

Egli-

-i, -y. Profess. (N. Suisse). Mar­chand de sangsues.

 

EV

Egmond, van

PlN Egmond (NH). 1357 G. de Egmonda, St.-Tr. (GHYSEN); 1561 Wolfaart van Egmont, Leiden-Aw. (AP).

 

FD

Egnayet

-oye. 1524 «Englebert Egnaye» Jodoigne, 1587 «Adam Egnoye / Enghenoye» Liège, 1623 «Henri Egnoye» Hodeige; autre surnom d'un métier de la forge : anc. w. egnoie (cf. DBR 10, 1953, 55), w. èk'nèye 'pincettes de foyer' [JH] à ajouter au FEW 13/1, 194a. Cf. aussi Étenaille.

 

JG

Ego

Egot. Soit surnom délocutif: lat. ego, pronom de la 1re personne, soit anthrop. germ. Ego, Ago (cf. Égon).

 

JG

Egon

Ego(t): Patr. Rom. vorm en dim. van Germ. VN Ego (Fm.), een agi-naam.

 

FD

Égon

Cas régime roman de Ego, Ago (Först. 15); cf. 1.489 «Ego Driel» Cologne.

 

JG

Egret

zie Aigret.

 

FD

Egricce

-is(s)e, zie Aigrisse.

 

FD

Égrisse

-ise, Aigrisse. 1257 «Egri de Nivelles» BaillNivelles, 1362-63 «Willaumes Egrick» PolyptAth, 1444 «tenure qui fut Egris et Serva» TerreJauche; soit du NP Agericius, issu de l'anthrop. germ. aig-ric ou ag(a)-rîe (Fôrst. 24), corresp. du flam. Eggerick, soit du moy. lat. Agrestius [PHB] ; la finale -me (au lieu de -i attendu) serait due à l'influence de la graphie -is, une fois que le prénom est sorti de l'usage.

 

JG

Egrix

zie Eggerick.

 

FD

Egroo, van

van Eegroo: PlN Eggerode (NRW)?. 1469 Jan van Eghenrode, Wormhout (VS 1967,39); 1560 Pieter van Egroo, Herzele FV (VERGR. 1972,77).

 

FD

Egten, van

PlN Echten (D, FL).

 

FD

Egts

Wellicht samentrekking van Eggerts.

 

FD

Egyptien

BN voor een Egyptenaar of zigeuner.

 

FD

Egyptien

Car. mor. Gipsy (Angl.), ,,Bohémien". Synon. : Jupsin. (Comp. Bougre, ,,Bulgare", et Turc).

 

EV

Égyptien

Ethnique à valeur de surnom: fr. égyptien, cf. w. djipsin, djoupsin 'gitan' FEW 24,209a. Comp. aussi: s.d. «Marie Egyptiace» ObitLiège.

 

JG

Ehinger

PlN Ehingen (NRW, BEI, BW).

 

FD

Ehlen

cf. Eelen.

 

JG

Ehlen

Ehlend: 1. Var. van Bien. - 2. PlN Ehlen (HS, NS).

 

FD

Ehlert

Ehler(s): Patr. D. vorm van Germ. VN agil-hard: Eilhard. 1425 Elhardus Munddenpenning = Eler Muddepenning (BRECH.). De stamvader van Ehlers is Christianus Ehlers, geboren in 1787

in Schloss Ricklingen (NS) (PDB).

 

FD

Ehlinger

PlN Ehlingen (RP, GH).

 

FD

Ehmann

-man(n)s: D. Ehemann: rechter, wetgever < ê: redit, wet. 1349 Hermann Eman, Esslingen (BRECH.).

 

FD

Ehmann

Surnom : all. Ehemann 'mari, époux' ; cf. Eeman.

 

JG

Ehmer

Nom issu de l'anthrop. germ. ag-mar > Aymer (Fôrst. 23)?

 

JG

Ehouarne

Bretonse FN 1066-84Ehuarn. Naam van een heilige eremiet in de ne eeuw. Samenst. eu-huarn 'ijzer' (DESHAYES).

 

FD

Ehre

Surnom: all. Ehre 'honneur'.

 

JG

Ehrenberg(er)

PlN Ehrenberg (NRW, RP, BW, BEI, HS.S.TH).

 

FD

Ehrenboger

Ehrenburger < PlN Ehrenburg (NS, RP).

 

FD

Ehrenfeld

PlN (BW, NRW).

 

FD

Ehrenfreund

D. BN: eervolle vriend. Ehrenreich: Reïnterpretatie (eervol) van Germ. VN Ernricus (BRECH.).

 

FD

Ehrensberger

PlN Ehrensberg (BW, BEI).

 

FD

Ehrentraut

-treu: Metr. Reïnterpretatie van de Germ. VN Irmintrut.

 

FD

Ehresman

Erismann: Patr., afl. van Erizo, dim. van Germ. VN met -er. 968 Ermarius qui Erizo appellatur (GOTTSCHALD).

 

FD

Ehrhar(d)t

Ehret, zie Eraerts.

 

FD

Ehrler

zie Erler.

 

FD

Ehrlich

Erlich(mann), Ehrlkh(st)er, Erlick: D. BN

Ehrlich: eerbiedwaardig, aanzienlijk, eervol.

 

FD

Ehrlich

Erlich, -ick. Surnom: all. ehrlich 'honnête, sincère'.

 

JG

Ehrman(n):

Patr. Afl. van Germ. VN die met Er- begint. 1347 Erman Mùnzmeister, Basel (BRECH.).

 

FD

Ehrmann

Surnom: all. Ehrenmann 'homme d'honneur ou de bien'.

 

JG

Ehx

cf. Eck.

 

JG

Ehx,

zie Eck.

 

FD

Ei(c)kelberg

Eykelberg, Eijkelberg: 1. PlN Eikelberg in Gelrode (VB), Mal (L), Sluizen (L). Ook Ndd. PlN (MV, NRW). - 2. Oude naam van Bergeyk (NE): 1283 Eikelberge (PLB). 1296 Gerardus de

Eykerberge...loci de Eykelberghe; 1305 Henrico dicto Boivais de Eykelberghe...ecclesie parrochialis de Eykelberghe; 1311

Eykelberga...erga Henricum dictum Boyfas filium quondam Gerardi de Eyke dicti de Hove (OATII).

 

FD

Eich

Eicen, Alche: D. PlN Eiche: eik.

 

FD

Eich

Surnom ou nom d'origine: all. Eiche 'chêne'.

 

JG

Eichberger

Eichperger: PlN Eichberg (SH, HS, BW, BEI).

 

FD

Eichenbaum

Ajchenbaum: D. PlN : eik.

 

FD

Eichenberg(er)

PlN Eichenberg (HS, BW, BEI, TH).

 

FD

Eicher

Nom de métier: all. Eicher 'jaugeur, vérificateur'.

 

JG

Eicher(s)

Aicher: 1. D. BerN van de ijker, ijkmeester. 1293 Hainr. der Aicher, Altôrting (BRECH.). - 2. Patr. Zie Eicker.

 

FD

Eichhoff

Eichhöfer: Verspreide D. PlN Eichhof: eikenhof. Eichhol(t)z: Verspreide D. PlN Eichholz: eikenhout, eikenbos. Vgl. Eykholt.

 

FD

Eichhorn

Eischorn: 1. PlN Eichhorn (BEI). Vgl. Van Eichinger: PlN Eiching (BEI).

 

FD

Eichhorn

Surnom: all. Eichhorn 'écureuil'; comp. Spiroux.

 

JG

Eichler

Afl. van PlN Eichel: klein eikenbos.

 

FD

Eichmann

Heichman: Afl. van PlN Eiche: eik.

 

FD

Eichperger

zie Eichberger.

 

FD

Eichten

zie Aegten.

 

FD

Eick

Moy. néerl. eike, eke 'chêne' (topon. fréquent).

 

JG

Eicke

Eijke: Patr. Germ. VN Aico (MORLETI). Vgl. Eykens.

 

FD

Eicker

Heykers, Heijkers, Heyckers: 1. BerN van de ijker, ijkmeester. Zie Eicher. - 2. Patr. Germ. VN aig-hari: Aicharius (MORLET I). De h-spelling is dan hypercorrect. Maar Hey(c)kers kan een var. zijn van Hekkers.

 

FD

Eickhoff

Verspreide Ndd. PlN: eikenhof; vgl. Eichhoff.

 

FD

Eickmayer

Ndd. var. van D. Aichmayer: bewoner van een goed bij een eik.

 

FD

Eid

Eïd: Arabische FN uit Damascus (Syrie). Guirguis Eïd vestigde zich in 1757 in Egypte; zijn kleinzoon Jean (1819-79) werd consul van België in 1858 (Par. 1973,91,199-201).

 

FD

Eid

Eydt. Surnom: all. Eid 'serment'.

 

JG

Eidelman

Adaptatie van D. Heidelmann < Heidenmann: heidebewoner.

 

FD

Eidemuller

D. Heidemuller: mulder op de hei.

 

FD

Eidenschenck

D. BerN Heidenschenk, zoals Heidenkriiger een waard op de heide, landelijke kroegwaard.

 

FD

Eier(s)

Eijer(s), Eyer(s): Patr. Germ. VN agi-hari 'zwaard-leger': Agiharius, Aiherus (MORLET I).

 

FD

Eifert

Patr. Germ. VN agi-frith 'zwaard-vrede': Agifridus, Aifredus (MORLET I).

 

FD

Eiffe

Patr. < bakervorm van Germ. VN Agifrid; zie Eifert.

 

FD

Eiffe

V. Ewe.

 

EV

Eiffel

Nom de région: l'Eifel (entre le Rhin et l'Ardenne).

 

JG

Eiffling

Eifler: Afl. van streeknaam Eifel (NRW). 1311 Willem der Eiffellere, Hoeselt (OGO); 1406 Rolf de Eifeler = R. vonder Eyfelen, Lippe (DN).

 

FD

Eig(h)en, van

zie van Eyg(h)en(e).

 

FD

Eigbrecht

zie Egels.

 

FD

Eigel

zie Ebert.

 

FD

Eigem, van

zie van Neyghem.

 

FD

Eigen, van der/n

PlN (NB): eigendom van de hertog van Brabant (Br.Heem 1972,34-36).

 

FD

Eijbersen

zie Ebert.

 

FD

Eijgendaal

Nederlandse famille, die in de 18e e. uit Xanten immigreerde, waar ze Ingendahl heette (PDB), een typische naam aan de Nederrijn: in hetdal.

 

FD

Eijke

zie Eicke.

 

FD

Eijkelenberg

-burg, zie Eikelenberg.

 

FD

Eijmael

Eymael. Nom d'origine: Emael, à Eben-Emael (Lg).

 

JG

Eijmeren, van

zie van Eemeren.

 

FD

Eijnt, van den

zie van den Eynden.

 

FD

Eijsackers

-akkers, zie van (den) Elsacker.

 

FD

Eijsbouts

zie Yseboodt.

 

FD

Eijskoot

zie Yskout.

 

FD

Eijsvogels

Eysvogels: BN IJsvogel voor een listig, sluw man. 1418 Peter Eisvogel, München (BRECH.).

 

FD

Eijzermans

zie IJserman(s).

 

FD

eik

,,Chêne". N. d'arbre. Proven. Caractér. de propriété ou L.D. Synon. Eikelaar ou Eikeboom (L.D.). Patron, simples: Ey(c)ken, Eycke, Eyche, Vanden-, V(and)er--eycken, -eecke. Va(nde)reyck. Ee(c)k-, Eyck- -(er)mans. Eyck, ancienne loc., devenue Aldeneyck (Dép. Maeseyck). Patron, : Van Eyck. E(c)ke- -laert, -laers, -leers (L.D.) ,,Chêne". Patron, composés: Eeck-, Eyc- -hout(e), -hou(d)t, -holt (L.D.), ,,Bois de chênes".

 

EV

Eikekamp

Campagne des glands".

 

EV

Eikelberg

zie Eickelberg.

 

FD

Eikelboom

Eykenboom, Eijkenboom: PlN: eik.

 

FD

Eikelenberg

Eijkelenberg, -burg, Ey-: PlN Eikelenberg in Brasschaat (A), Dilbeek (VB), Molenstede (VB). Vgl. Eickelberg. 1391 Jan Capric van Eykenenberghe, Aw. (ANP).

 

FD

Eikelenkamp

PlN: stuk land met eiken afgeperkt.

 

FD

Eikelmann

zie Eykerman.

 

FD

Eikema

zie Eykman(s).

 

FD

Eikenaar

Afkomstig van een plaats met een naam op -eik(en), b.v. Maaseik. Vgl. D. Eichner < PlN Eichen.

 

FD

Eikenhout

zie Eekhou(d)t.

 

FD

Eikens

zie Eykens.

 

FD

Eikmans

zie Eykmans.

 

FD

Eilebrecht

Ellebrecht: Patr. Germ. VN agil-berht 'vreselijk, lastig-schitterend': Agilbertus, Ailbertus (MORLET I). 1037 Eilbertus, Dowaai (GN).

 

FD

Eilenbecker

Afl. van Ndd. waternaam Heilenbeck; vgl. Heilenbecker Tal (NRW). Of var. van Eilenbecker.

 

FD

Eilers

-erts, Eil(t)s, Eyler: Patr. Germ. VN agil-hari 'vreselijk-leger': Agleharius, Eileerus (MORLET I). Mogelijk ook < Eilert, Eilaard: Agilhard.

 

FD

Eimal, (van)

zie Emael.

 

FD

eInde

,,Fin, Extrémité" (de l'agglo­mération). Proven. Eyns, Van den Eynde ou Vehende, ,,De l'extré­mité", Op 't Eynde, ,,A l'extré­mité".

 

EV

Einde(n), van den

zie van den Eynden.

 

FD

Eindhoven, van

van Eyndhoven, van Eijndhoven, Endhoven, Enthoven: PlN Eindhoven (NB) en in Brecht (A). 1329 Henric van Endhoven, Helmond (HB 394); 1369 Jan van Endoven, Mech. (V.ING.);

1561 Adam van Eyndoven, Eindhoven-Aw. (AP).

 

FD

Einfinger

BN voor iemand met één vinger.

 

FD

Einhorn

De eenhoorn is een etymologisch dier dat vaak voorkwam op uithangborden, vooral van apotheken. Dus huisnaam.

 

FD

Einig

Surnom: all. einig 'de bonne intelligence, bien uni'.

 

JG

Einsweil(l)er

zie Eischweiler.

 

FD

Eipper(s)

1. Patr. < D. Eippert, Germ. VN agi-berht. - 2. Eiper = Ypre (leper, WV) (DN).

 

FD

Eirtrijckx

zie Ertryckx.

 

FD

Eisbart

zie Isenbaert.

 

FD

Eischen

Nom d'origine: Eischen (G.-D. Lux.).

 

JG

Eischen(ne)

Eisschen, Eyschen: PlN Eischen (GH).

 

FD

Eischorn

zie Eichhorn.

 

FD

Eischweiler

-weller, Einsweil(l)er: PlN Eschweiler (GH,NRW).

 

FD

Eischweiler

-weller. Nom d'origine: Eschweiler, au nord des Hautes Fagnes (Nordrhein-Westfalen).

 

JG

Eisel(e)

Eiselein: Patr. Zuidd. dim. van Germ. îsan-naam.

 

FD

Eisembart

zie Isenbaert.

 

FD

Eisen

Eysen, Eisink, Eyssen(s), Eijssen(s), Eussen: Patr. Afl. van Germ. agis-naam 'schrik', zoals Eisboud, Eisbert. Vgl. Friese VN Eise, Eisinus (V.D. SCHAAR). Genealogisch is Eussen < Eyssen (VS1974, *47). 1448 Marie Eysens, Diest (VdP); 1544 Peter Eyssens; 1561 Cornelis Eysens, Tnh.- Aw.(AP).

 

FD

Eisenacher

Afl. van PlN Eisenach (RP, TH).

 

FD

Eisenberg(er)

Ajsenberg, Ajzenberg, Ejzenberg, Aisinber: Verspreide D. PlN Eisenberg.

 

FD

Eisenberger

Originaire d'Eisenberg (Hesse).

 

JG

Eisendrath

1. IJzerdraad. BerBN van de draadsmid. - 2. Metr. Volksetymologisch < Germ. VN Isandrut, Eisentraut (BRECH.).

 

FD

Eisenhuth

D. BN: ijzeren hoed.

 

FD

Eisenstorg

Joodse FN. D. Eisenstark: ijzersterk.

 

FD

Eisentweig

-zweig: Joods-D. FN: ijzeren twijg.

 

FD

Eisermanns

zie Yserman(s).

 

FD

Eisler

Isler, Eis(s)ner: D. BerN: ijzerhandelaar. 1508 Virus Yseler, Göppingen (BRECH.).

 

FD

Eit(e)l

D. eitel: louter, enkel en alleen. Oorspr.  voor een VN, b.v. Eitelhans: heet alleen maar Hans. Vooral als twee broers dezelfde VN dragen, is die met 'Eitel' de erfgenaam (BRECH.,

DN).

 

FD

Ejdelzon

D.-joodse FN Edelso(h)n, Eidelson. Het eerste lid kan de Germ. VN Edel zijn, of jiddisch bn. Eydl < D. edel: edel, nobel.

 

FD

Ejlenberg

PlN Eilenberg in Neustadt (RP).

 

FD

Ejzenberg

zie Eisenberg.

 

FD

Ek

cf. Eck.

 

JG

Ek

zie Eck.

 

FD

Ek, van

zie van (den) Hecke.

 

FD

Eke(n)

zie Eykens.

 

FD

Ekehorn

zie van Eeckhoorn.

 

FD

Ekelmans

Ekkel-, cf. Eckelmans.

 

JG

Ekelmans

zie Eykerman.

 

FD

Ekelsbeke

Nom d'origine: Esquelbecq (Nord) [FD].

 

JG

Ekelsbeke, van

PlN (FV). 1162 Helvidis de Hekelsbeke (DFIV); 1288 Willemme van Ekelsbeke, Bg.(CG).

 

FD

Ekelson

1. De Wvl. familie Ekelson stamt van 1670 Abraham Nichilson, Dantsig, gevestigd in Roeselare (PDB). Nichilson is Nickelsen, zoon van Nickel, Nicolaus. - 2. Zie Hekelsom.

 

FD

Ekendahl

PlN. Misschien Eckenthal (BEI).

 

FD

Ekepoels

zie van Echelpoel.

 

FD

Eker

Patr. Var. van Ecker(s) of Eicker.

 

FD

Eker(en), van

van Ee(c)keren,van Eykeren, van Eijkeren: PlN Ekeren (A). 1379 Jan van Ekeren, Diest (C.BAERT); 1546 Peter van Eeckeren, Breda-Aw.(AP).

 

FD

Ekerman(s)

zie Eykerman.

 

FD

Ekerschot, van

De FN kwam in de 16e e. voor in Oisterwijk (NB) (med. L. F.W. Adriaenssen, A'dam). PlN 1468 aen gheen Ekerschoet, Grote-Brogel (L) (med. L. Van Durme).

 

FD

Ekert, van

van Eekert: PlN Eikaard: eikenbos, plaats waar eiken groeien. In Wilrijk (A) (VAN PASSEN 75), Hoeselt (L). Maar vermoedelijk is het een dial. vorm voor Eekhout; vgl. Van Endert.

 

FD

Ekh, van

van Elk: PlN Elch/Elk, Ndl. naam voor Othée (LU). 1402 Herman Huberts der grote die men heet van Ekh, Tg. (TYTGAT).

 

FD

Ekhart

Ekkart, zie Eckhardt.

 

FD

Ekhingen

PlN (BEI) en in Neresheim (BW). 1295 Cuonr. dictus de Aelchingen (BRECH.).

 

FD

Ekierman

zie Eckermann.

 

FD

Ekke(n)bus

PlN Hekbus(ch), Hekbos in Lendelede, Gullegem, Meulebeke (WV). 1447 te Hecbuschs stede, Oedelem (DF V). Of wellicht veeleer Eekenbos: eikenbos, zoals in St.-Maria-Lierde (OV), Eikenbos in Diegem (VB).

 

FD

Ekkelmans

zie Eckelmann.

 

FD

Ekkendonk

PlN Eikendonk in Lummen (L).

 

FD

Ekkens

Patr. Vleivorm van Germ. VN Acco, Ecko, bakervorm van een agi-naam.

 

FD

Ekkerman

zie Eckermann.

 

FD

Ekkers

zie Ecker.

 

FD

Ekman

zie Eckeman(n).

 

FD

Eksteen

-stein, -sztejn, -sztajn, zie Eckstein.

 

FD

ekster

,,Pie" (Oiseau). 1. Car. mor. V. Lagasse. Exter, Dexter (De eksler, ,,La pie"). — 2. Proven. mêmes noms, De Ekster (Dép. lès-Anvers et autres L.D.). Peck-sters. (O) Eksters, ,,A (la cam­pagne de) la pie". Exter-, Echter--bille. (Bril, ,,Breuil").

 

EV

Ekx

cf. Eck.

 

JG

Ekx

zie Eck.

 

FD

el

,,Le" ou ,,La". Article défini wal­lon, ou picard, masc. ou fém. El Baum. Proven. La Baume (L.D.). (Région de Haine-St-Pierre), Elbaz. Plus. L.D. Basses. Elcus. Proven. El gueux (Dép. Aubel). Eldèves. Proven. El Dave. Ruis­seau à Dave (anc. N.). Elmer. Proven. Dép. Wandre. Bipenne. Proven. El Pennes de Mont (Dép. Flémalle-H.) et autres L.D. Penne.

 

EV

El-

-eyn, -et, -inckx; Ele- -baerts, -baut, -geert. V. ADAL.

 

EV

Elaerts

Elaest, Ellast: Patr. Germ. VN athil-hard 'edel-sterk'; zie Alaert.

 

FD

Elaerts

Génitif de l'anthrop. germ. athal-ward (Först. 180).

 

JG

Eland

Elants, Elanson, Helland, Iland, Iland(t)s: 1. Patr. Germ. VN athil-land 'edel-land': Adalland (MORLETI). - 2. Zie Eylan(d).

 

FD

Elaut

Elaut, Elo(o)t, Ellaut, Elhaut, Helaudt: Patr. Germ. VN agil-wald 'lastig-heerser': Agilaldus, Eilaldus (MORLET I). 1381 Jan Eylout, Hontenisse (DEBR. 1999); 1492)005 Illout, Cent (BOONE); 1588 Jan Elout, Gent-Aw. (AP).

 

FD

Elaut

Eloot. Nom issu de l'anthrop. germ. athal-wald ou alja-wald > Adaloldus, Aloldus [FD].

 

JG

Elbers

Elbert(se), -tsz, Elberg, Elebaers, Elenbaas, Ellebrecht : 1. Patr. Germ. VN alja-berht 'ander-schitterend': 1055 Elbertus, 1071 Elberdus, Cent (GN); 1094 S. Elberti cantoris, Dk. (SMTI). - 2. Br. var. van Albers. - 3. Germ. VN agil-berht 'scherp-schitterend': 1037 Eilbertus, Cent (GN).

 

FD

Elbers

Elbert,   Elbertse,   Elpers. Génitif de l'anthrop. athal-behrt (Först. 163).

 

JG

Elbo(de)

zie Hellebaut.

 

FD

Elchardus

Patr. Lat. vorm van Germ. VN alah-hard 'heiligdom-sterk'. 1448 Jan Elkairts, Diest (VdP).

 

FD

Elderen, van

van Elder(e),van Elders: PlN Elderen, ni. Genoels-Elderen of's-Heren-Elderen (L). 1280-90 Aleiden van Elderen, Rijkhoven (VMW); 1340 Wille van Eldert, Glabbeek (C. BAERT); 1426 Goeswyn van Elderen, Ht. (A.GHIJSEN).

 

FD

Elders

1. Patr. Germ. VN, wellicht var. van Aalders, Alders < Aalderd, Adelhard. - 2. Of Van Elders = Van Elderen. Wsch. hier: 1580 Dirk Elders, Herderen-Aw. (AP).

 

FD

Elderweert

-weir(d)t, zie Helderweert.

 

FD

Eldeweys

Eldeves, zie Heldewijs.

 

FD

Eldijk, van

PlN Eldik (G). 1763 Michiel van Eldick, Maasbommel (G)-Aw. (AP).

 

FD

Eldom, van

zie van Edom.

 

FD

Eleaume

zie Alliaume.

 

FD

Éleaume

Nom issu de l'anthrop. germ. athal-helm (Först. 172); cf. aussi Al(l)iaume.

 

JG

Elebaers

zie Elbers.

 

FD

Elebaut

Elebode, zie Hellebaut.

 

FD

Electeur

Fonct. Pers. faisant partie d'un collège chargé d'élire un haut dignitaire (C'était notamment le titre des Princes et Evêques appelés à concourir à l'élection de l'Empe­reur d'Allemagne).

 

EV

Electeur

Fr. électeur: keurvorst

 

FD

Electre

Metr. Gr. VN Elektra of een Germ. VN zoals Electrudis, Electrada (MORLETI).

 

FD

Electre

Prénom fém. grec Electre, remis à la mode à la Renaissance, ou bien comme nom d'enfant trouvé [MH].

 

JG

Elefant

Fr. éléphant, surnom ou nom d'en­seigne.

 

JG

Eleg(h)eer(t)

Elegeest, zie Hillegeer.

 

FD

Elegeert

cf. Eligeest, -cet.

 

JG

Elegem, van

PlN Elegem in Dilbeek (VB) of Hombeek (A). 1367 Walterus de Ellegheem, Kerkom (C.BAERT); 1406 neven Elegem, Jans kinder lant van Elegem, Dilbeek (PEENE).

 

FD

Elemans

Patr. Germ. VN; vgl. Aelman. Of afl. van Elen.

 

FD

Elen

Elens, cf. Eelen.

 

JG

Elen(s)

Eelen(s), Eleyn: 1. Metr. Germ. VN Adela, Edele. Blijkens PEENE werden in Erps de Elens ook Heylen genoemd. 1406 Henric Edelens lant, Erps. - 2. Vleivorm van de Germ. VN Aleit, Adelheid. 1477 op Aleyden van Achel = 1478 op Elen van Achel; 1452 Aleyt van Ronxt = 1430 Elen van Runxst, Ht. (A.GHIJSEN); 1350 Godefridus Elens, Kh. (DEKEYSER).

 

FD

Elenbaas

Reïnterpretatie van Elebaers (zie Elbers) of Elenbos (zie Heylenbosch).

 

FD

Elenbos(c)h

zie Heylenbosch.

 

FD

Elens

Proven. Elen  (Loc.).

 

EV

Elet

zie Eliet.

 

FD

Elewaut

Helewaut, Helevaut: 1. Patr. Germ. VN alja-wald 'ander-heerser': 1162 Elewaldus; 1176 Willelmus fïlius Elewaldi; 1188 Elewout Borsa, Cent (GN); ± 1240 Adeliza Egidii Elewots, Eke (SCHMID); 1358 Jan Elewoud, Hulst (DEBR. 1999)- - 2. Zie Helewaut.

Elewoud, van; van Elewout: Wellicht Br. hypercorrecte vorm voor Van Elewijt. PlN Elewijt (VB). 1630 van Elewijt, Breda; 1717 van Elewout, Gastel (PDB).

 

FD

Elewaut

Nom issu de l'anthrop. germ. alja-wald [FD] ; cf. aussi Elaut.

 

JG

Elewijck, van

van Elewyck: PlN Heelwijk bij Heesch (NB). 1564 Olivier Helwyck, Mb.-Aw.; 1581 H. van Elwijck, Nijmegen-Aw. (AP).

 

FD

Eleyn

zie Elyn.

 

FD

Elfeld

Nom d'origine: Ellefeld (All., Vogtland).

 

JG

Elfeld

PlNEllefeld(S).

 

FD

Elferen, van

PlN. Misschien Helfern in Bad Rothenfelde(NS).

 

FD

Elfferich

Elferink, Haffreingue: Patr. Germ. VN Alverik (zie Alveracht) en afl. ervan of van een andere alf-naam (zie Alfrink).

 

FD

Elgers

zie Hillegeer.

 

FD

Elgershuizen

PlN Elgershausen (HS).

 

FD

Elhaut

zie Elaut.

 

FD

Elhen

cf. Eelen.

 

JG

Eli-

-ens, -at, -et, -ot, -aerts, -ard; Ellis, Elliot. V. ADAL.

 

EV

Eliano

Iliano: Patr. It. vorm van Lat. HN Elianus, afl. van Elias.

 

FD

Éliard

Éliart, Élia, au génitif néerl.: Eliaers. Dérivé en -ard de Élie, nom biblique.

 

JG

Elias

Eliassen, -son, Eljasz, Ilias, -az, Ilijas, lljasch, llyas, Ylias, Eliat, Ely, Hely, Hély, Elle, Eliard, -art(s), -aert, -aer(t)s: Patr. Bijbelse naam van de profeet Elia(s). 1412 Eliaes vanden Buere; 1367 Gillis Elyaes = 1378 Egidii Eliaes, Ktr. (DEBR. 1958,1970); 1257 Symon Elye, St-Amand (MORLET); 1640 Cornelis Elias = Eliaerts, Hombeek ( VS1997,3); 1597 Jean Eliart, Zullik; 1755-1825 Corneille Eliart(vader van) 1804-847.0. Eliat, Bs. (Par. 1980,425-455).

 

FD

Elias

N. de bapt. d'orig. biblique.

 

EV

Elias

Nom biblique Elias.

 

JG

Eliasar

Patr. Bijbelse VN Eleazar.

 

FD

Élie

Ély. Nom biblique Élie.

 

JG

Élien

Génitif néerl. de Élie, sinon du nom lat. Aquilinus.

 

JG

Elien, van

zie van Elsen.

 

FD

Elien, van

zie van Elsen.

 

FD

Eliens

Eliëns: Ndl. gen. van Elie? Of Elien, Rom. vorm van Elianus?

 

FD

Eliet

-ez, Elet: Var. van Aillet.

 

FD

Eligee(s)t

zie Hillegeer.

 

FD

Eligeest

-eet, Elegeert, Elegeers. Nom issu de l'anthrop. germ. athal-gaiza (cf. De Leiegouw, 22,1980,61).

 

JG

Eligius

Patr. Lat. HN Eligius.

 

FD

Elinck

au  génitif:  Elinckx.  Nom  issu  de l'anthrop. germ. Agil (Först. 27) + -ing (Carnoy 75).

 

JG

Elinck(x)

-incx, zie Elyn, Edelinck.

 

FD

Elinger

zie Ellinger.

 

FD

Eliot

Elliot(t), Iliot: Patr. Fr. vleivorm van bijbelse VN Elia(s). 1296 Elyos li Plakieres, PdC (BOUGARD).

 

FD

Elis

zie Ellis.

 

FD

Élis

Prénom Élie ou var. de Élise.

 

JG

Elis(s)en

Elisson, zie Ellis.

 

FD

Elisabeth

Lisabeth, Lysabeth, Lisbet(h), Lispet, Lysbettens, Leysbeth, Leysebettens, van Lysbeth, van L(e)ysebeth,van Lys(s)betten(s), van Lijs(s)ebetten(s), van Lysenbettens: Metr. Bijbelse HN Elisabeth, erg populair in de ME (GN, LEYS 1959)-1307 Lisbette de Boulnois; 1336 Canin Lisebettensone, Ip. (BEELE).

 

FD

Elisabeth

Prénom Elisabeth, d'origine biblique; cf. surtout Isabeau et Bette.

 

JG

Elise

Metr. Korte vorm van bijbelse VN Elisabeth.

 

FD

Élise

Prénom fém.  Élise.  - Cf.  aussi  1494 «Jehan Elisent» Boninne, 1539 «feue Margueritte Elissent» CourVedrin, p.-ê.  d'autre

origine.

 

JG

Elius

Prénom lat. Elius (Morlet, NP Gaule II, 46a).

 

JG

Eljasz

zie Elias.

 

FD

Elk, van

Zie van Elch.

 

FD

Elkan

V. Alkan.

 

EV

Elkes

Flypocor. de Adelheid (Lindemans 102).

 

JG

Elkes

Patr. Dim. van Ehlert. 1306 Elicke filius Eliken, Bremen (NN).

 

FD

Ellange

Rom. vorm van PlN Ellingen (GH).

 

FD

Ellast

Zie Elaerts.

 

FD

Ellaut

zie Elaut.

 

FD

Elle

zie Elias.

 

FD

Elle, (van)

zie van derHelle.

 

FD

Ellebaut

-boedt, -bo(o)de, -boog, -boudt, zie Hellebaut.

 

FD

Ellebode

-boudt. Nom issu de l'anthrop. germ. agil-bald (Lindemans 176).

 

JG

Ellebos

zie Heylenbosch.

 

FD

Ellebrecht

zie Elbers, Eilebrecht.

 

FD

Ellebuyck

zie Hellebuyck.

 

FD

Ellegaard

Hellegards: 1. Metr. Germ. VN athil-gard 'edel-gaard': Edelgardis (MORLET I). 1035-58 Ethelgarda (Dip.); ne e. Ethelgard (GN). De h-spelling is dan hypercorrect, zoals in: 12e e. Hetheliardis (GN). - 2. Ellegaard kan ook de weergave zijn van de h-loze uitspr. van Hellegaard; zie Hildegarde.

 

FD

Ellegeert

-giers, -geest, zie Hillegeer.

 

FD

Ellemans

zie Hellemans.

 

FD

Ellen(s)

Patr. Vleivorm van Germ. alja-naam, zoals Elbert, Ellenborg. 126 e. Ellicus; loe e. Ello (GN, Dip.). 1572 Jacobus Ellinck; 1564 Philippus Ellens,Lv.(HENNO).

 

FD

Ellenbecker

Vgl. D. FN Ellenbach, -bêcher, afl. van verspreide PlN Ellenbach. Zie ook Eilenbecker.

 

FD

Ellenberger

PlN Ellenberg (SH, NS, HS, BEI, RP, BW).

 

FD

Eller

D. PlN Eller, Erle: els (boom).

 

FD

Ellerbrock

Ndd. PlN Ellerbrook: elzenbroek, elzenmoeras.

 

FD

Ellery

zie Hillary.

 

FD

Elli

Wellicht E.

 

FD

Elling

El(l)inger: 1. PlN Elling (BEI), Ellingen (NS,

BEI,RP).-2.Zie ook Elyn.

 

FD

Ellinger

Ellange. Originaire de Ellange (G.-D. de Lux).

 

JG

Ellinghaus

-haüs: Verspreide PlN Ellinghausen (NRW,NS).

 

FD

Elliot(t)

zie Eliot.

 

FD

Ellis

Elis, Ellis(s)on, Elis(s)en, Elisson: Patr. E. vormen van bijbelse VN Elias. 1535 Jacob Elis, Aw. (AP).

 

FD

Elmer

zie Almaer.

 

FD

17:37 Écrit par Johan Viroux | Lien permanent | Commentaires (0) |  Facebook |

Les commentaires sont fermés.