25/10/2012

E-: Belgische familienamen / noms de famille belges / belgische Zunamen / noms d' famile bèljes / belsch Nimm

E, van

zie van Ee.

 

FD

Easton

Fréquente PlN (GB). 1299 John de Eston (REANEY). De stamvader van de Oostendse famille is Alfred Easton, "1803 Winchelsea (bij Hastings)(PDB).

 

FD

Ebbecke

Ebberink, Ebbinga, -inge, -ink, Ebbes: Patr. Afl. van Germ. VN Ebbert, Egbert. Of van Everhard, vgl. Eppe. 1469 Lippin Ebbe, Ip. (DONCHE 526); 1575 Albert Ebbinck, Limbach/Munster-Aw. (AP).

 

FD

Ebben

Zie Eben(s).

 

FD

Ebbers

Ebbert, zie Ebert.

 

FD

Ebbo

zie Ebo(de).

 

FD

Ebel(e)

Ebels, Eb(e)ling: Patr. Dim./afl. van Germ. VN Egbert, Ebbert.

 

FD

Ebel(ing)

V. ABA.

 

EV

Ebeling

Nom issu de Panthrop. germ. Ebulo (Först. 437), avec suffixe -ing.

 

JG

Eben

Ebens. Nom issu de l'anthrop. germ. Eban (Först. 438); pour Eben, p.-ê. nom d'origine: Ében(-Émael) (Lg). Éberlé. Dimin. ail. de l'anthrop. germ. Ebur (Först. 438).

 

JG

Eben(s)

Ebben, Eeben, Ebend, Eyben, Eijben: Patr. < bakervorm Ebbo < Germ. VN Egbrecht of Eber-hard of rechtstreeks vleivorm van Eibert (agi-berht: Egibert). 1370 Jan Ebbin, Temse (DE MAN 87); ±1400 Gillis Ebbijns, Oud. (CASTELAIN 2002); 1422-49 Henen Eyben Windelen Eyben soen, Zonhoven (MNT175); 1446 Jan Eben = 1416 Jan Eyben, Ht. (A.GHIJSEN).

 

FD

EBER

,,Sanglier". Racine germanique ayant servi à former des N. de baptême. Prototype: Ev(e)ra(e)rt. N° 111.

I.  N. simples : Eb-, Ev- -ers.

II.  'N. composés : E.-and : Ebrant.

E.-hard : Eb(e)r-, Ev(e)r- -ae(r)t(s), -ard, -ats, -(h)aerd(t), -ts. E.-maru : Ebre-, Ever- -mar.

 

EV

Eber

Ebers: 1. D. BN naar de diernaam, de ever. Evtl. huisnaam: 1365 Cuntze zuom Eber, Straatsburg (BRECH.). - 2. Patr. Korte vorm van Eberhard: 1297 Eberhard gen. der Eber (ibid.).

 

FD

Eberhard

Eberhar(d)t, Eberhaerd: Patr. Duitse vorm van de Germ. VN Everhard. Zie Everaert(s).

 

FD

Eberle

Eberlein: Patr. Dim. van Eberhard.

 

FD

Ebers

zie Eber, Ebert.

 

FD

Eberstark

BN: sterk als een ever.

 

FD

Ebert

Hebert(z), Hébers, -ert, Eber(t)s, Ebbert, -ers, Egbert, Egbertszoon, Eighbrecht, Hechbrecht, Ecabert, Hebb(e)recht(s), Egberghs, Eijbersen, Eyberg, Albert: Patr. Germ. VN agi-berht 'zwaard-schitterend': Eg(ge)bertus (Dip.). 965 Hecbertus, Cent; 1130 Eggebertus de Melle (GN); 1281 Ebertus de Ypra, Ip. (BEELE); 1298 Egidio Egbrecht, Bg. (VERKEST); 1358 Olivero dicto Ebbrecht, Ktr.; 1398 Michiel Ecbaert = M. Ebaert, Hulste (DEBR. 1970); 1539 Herman Egbers, Arnhem-Aw.; 1564 Ger. Egberts, Deventer-Aw.

(AP).

 

FD

Eberwijn

Ebroin: Patr. Germ. VN ebur-win 'ever-vriend': 962 Everwinus, 870 Ebroinus, Cent (GN). 1274 Evruini advocati de Chereit (ISP).

 

FD

Ebinger

Uit Ebingen (BW) of Ebing (BEI).

 

FD

Ebling

zie Ebele.

 

FD

Ebo(de)

Ebbo: Patr. Germ. VN agi-bodo 'zwaard-bode'.

 

FD

Ebraert(s)

Ebrard: Patr. Germ. VN Eberhard.

 

FD

Ebrant

Patr. Germ. VN agi-brand 'zwaard-zwaard': Ag(i)brandus, Ecbrandus (MORLETI).

 

FD

Ebremar(e)

Patr. Germ. VN ebur-mêr 'ever-beroemd': Ebremarus, Evremarus (MORLET I).

 

FD

Ébrémare

Nom issu de l'anthrop. germ. eber-mar (Först. 444).

 

JG

Ebroin

zie Eberwijn.

 

FD

Ébroin

-oïn. s.d. «Ebroini de Jalain» ObitHuy; nom issu de l'anthrop. germ. ebur-win (Fôrst. 446).

 

JG

Ebstein

zie Epstein(s).

 

FD

Ec, van

zie van (den) Hecke.

 

FD

Ecabert

zieEbert.

 

FD

Ecarnois

Ecarnot: W. è: in + PlN Carnoit: haagbeukenbos. Vgl. Carnoy.

 

FD

Écarnois

Nom d'origine : w. è 'en, dans' + topon. Carnoi (= bois de charmes).

 

JG

Ecckhout, van

van den Echaut, zie Eekhoudt.

 

FD

Echache

Mfr. eschace, Fr. échasse: kruk. BN voor iemand die op krukken loopt. Vgl. Schaets. 1213 Nicole Escace, Atrecht (NCJ).

 

FD

Echelpoel, van

Echelpoel(s), van Eggelpoel, van Ec(c)elpoel, van Eckelpoel, van Eecelpoel, van Aggelpoel, Eggelpoels, Ekepoels: PlN Echelpoel in Bouwel, Duffel, Wommelgem, Reet (ROEL. 1942). Poel met echels, bloedzuigertjes (MVN1937,39).

1290 Jhan van den Echelpoele, Duffel (CG); 1312

Jan van Echgelpoele, Duffel (OARI); 1465 Jan van

Echgelpoel...inden hof ten Echgelpoel, Her. (DERCON).

 

FD

Echement

Mfr., Mnl. achemant: bevallig, aantrekkelijk, charmant. BN. 1621 Jacques Anchemant, Bg. (PARM.).

 

FD

Échement

NF de la région de Chiny et du dé­part, des Ardennes (Monthermé, Les Mazures, Beaufort-en-Argonne, Flize, etc.), que l'on re­trouve aussi à date plus ancienne non seule­ment en Rhénanie-Palatinat (var. Eschmann) mais aussi dans les Vosges (à Uzemain et Bains les Bains) et dans le territoire de Belfort; apparemment adaptation française du NF all. Eschmann, cf. 1796 «Sylvestre Echement = Eschmann» Les Mazures/Ardennes (FyS).

 

JG

Echemont

Proven. Aisemont (Loc.).

 

EV

Echer

(NF d'origine alsacienne). Probabl. var. de Ficher ou bien de Eucher.

 

JG

Echer

zie Eucher.

 

FD

Echerbault

zie Erkelbout.

 

FD

Echeverri(a)

Echevarria, Etcheverry: Baskisch Etchaberri: nieuw huis > Xaverius.

 

FD

Echevin

-ins, Héchevin, Le(s)chevin: BerN. Fr. échevin: schepen. Vgl. Schepens. 1233 Robert l'Echevin, Laon (MORLET); 1398 Pierart Leschevin, Mkr. (DEBR. 1970).

 

FD

Échevin

1406 «Jehan Eschevin» Baudour; nom de fonction: fr. échevin (au sens ancien) 'magis­trat municipal de certaines villes' FEW 17, 94b.

 

JG

Echt, van

van der Hecht: PlN Echt (NL). 1364 Ywanus de Echt, Mtr. (SKM); 1429 Hermans van Echt, Ht. (A.GHIJSEN).

 

FD

Echteld, van

PlN Echteld (G) of Hechtel (L). 1365 Margarita de Hechtele, Ht. (GESSLER).

 

FD

Echten

Génitif d'all. ou néerl. echt 'franc, bon'.

 

JG

Echten

zie Aegten.

 

FD

Echterbille

Exterbille. Surnom: moy. néerl. exter 'pie' et bille 'fesse'.

 

JG

Echterbille

Exterbille: Mnl. achterbillen: billen, achterste. BN naar het lichaamsdeel. Vgl. 1176 Willelmi Ersbil, Cent (med. GYSS.).

 

FD

Echterbille

V. Ekster.

 

EV

Echtermeijer

Ndd. Echtermeier: de achterste meier, zetboer.

 

FD

Echternach

Nom d'origine: Echternach (G.-D. Lux.).

 

JG

Eck

Ek, au génitif: Ehx, Ekx, Ex. Nom issu de l'anthrop. germ. Ecco (Först. 16).

 

JG

Eck

Ek, Ekx, Ex, Eckes, Ehx: 1. Patr. Korte vorm van b.v. Eckehart. 1326 Ecko de Egelsheim (BRECH.). Vormen op -x/-s zijn gen. - 2. D. PlN Eck(e): hoek; ook Mnl. egge, ecke: hoek.

 

FD

Eck(e), van (den)

zie van (den) Hecke.

 

FD

Eck, van

PlN Ek in de Betuwe.

 

FD

Eck, van der

zie van (de) Reck.

 

FD

Eckard

-ar(d)t, zie Eckhardt.

 

FD

Eckardt

Nom issu de l'anthrop. germ. agi-hard (Först. 22).

 

JG

Ecke

1. Proven. ,,Coin" (Allem.) ou Eke (Loc.). — 2. V. AD (Ak).

 

EV

Eckelmann

-mans, Ekkelmans: 1. Patr. Afl. vanEckel, dim. van een agi-naam, zoals Egbert, Eckhard. 1237 Eckilmannus, Worms; 1283 Eckelo de Inferno, Frankfort (BRECH.). - 2. Var. van Eckermann, -mans (r//-wisseling). - 3. Var. van Ekelmans; zie Eykerman.

 

FD

Eckelmans

Ekelmans, Ekkel-. Génitif de l'an­throp. germ. agil (Fôrst. 33) + -man, ou de moy. néerl. echel 'sangsue' + man 'homme' (ventouseur).

 

JG

Eckelpoel, van

zie van Echelpoel.

 

FD

Eckeman(n)

Eckman(n), Ekman: 1. Var. vanEykman, Eeckman. 1373 Joh. Eckeman, Kassel; 1524 Joh. von der Ecken = a Quercu, Rij nland (BRECH.). -2. D. Eckmann, afl. van D. Eck(e): hoek. - 3. Patr. Afl. van bakervorm van Germ. agi-naam. 1326 Ecko de Egelsheim, HS; 1373 Claus Egman= Eckman, Mullheim (BRECH.). - 4. Zie Heckmans.

 

FD

Ecken, van

zie van den Hecke.

 

FD

Ecken, van (der)

zie van der Eyken.

 

FD

Eckenrode, van

zie van Herkenrode.

 

FD

Ecker

Eckers, Ekkers: Patr. Germ. VN agi-hari 'zwaard-leger': Agiharius, Acharius (MORLET I). Evtl. var./gen. van Eckert. 1538 Claes Eckers, Zolder(VANB-).

 

FD

Ecker

Surnom: moy. néerl. aker, eker 'seau métallique'.

 

JG

Ecker, van den

Var. van Van den Acker.

 

FD

Eckermann

-mans, Ekkerman, Ekierman: 1. Patr. Afl. van Germ. VN Egger, Ecker. - 2. Alleen als D. FN: die woont aan de Ecker, een riviertje in het Harsgebergte. De secretaris van Goethe heette Joh. Peter Eckermann (1792-1854). - 3. Var. van Eykerman. - 4. Var. van Ackermann, -mans. Vgl. Van den Ecker. 1584 Guilliam Eckerman, Aw. (AB).

 

FD

Eckersberg

PlN (BEI).

 

FD

Eckert

zie Eckhardt.

 

FD

Eckes

zie Eck.

 

FD

Eckhardt

Eckart, -ard(t), Ecker(t), Ekkart, Ekhart, Ecohard: Patr. Germ. VN agi-hard 'zwaard-sterk': Aghardus, Achardus, Ac(c)ardus, Eckardus (MORLET I). 996 Eggardus; 12e e. Gozuinus Ekkardi filius, St.-Denijs-Boekel (GN).

 

FD

Eckhaudt

-aut, -out, Eechhaute, Eeckhaudt, -haut, Eeckhout, -houdt, Eekhaut. Nom d'origine: moy. néerl. eike, eke 'chêne' + houd, haut 'bois'.

 

JG

Eckhou(d)t

-haut, zie Eekhou(d)t.

 

FD

Eckhoven, van

Eckhoff, zie van Eeckhoven.

 

FD

Eckl

Patr. Dim. van agi-naam; zie Eckelmann 1.

 

FD

Eckman(n)

zie Eckeman(n).

 

FD

Eckmans

Eyckmans, Eykman, -ans. Génitif de moy. néerl. eike 'chêne' + -man person­nifiant le topon., ou bien var. de Eggeman.

 

JG

Eckstein

Ekstein, Eksteen, Exsteen(s), Exteen, Eksztejn, -sztajn: D. PlN Eckstein: hoeksteen, vooruitspringende rots. Maar ook Mnl. ecsteen, eggesteen: hoeksteen. 1435 Heinricus Egghesteen, Straatsburg (MULI).

 

FD

Eckstein

Proven. ,,Château du sieur Egon".

 

EV

Eckt, van der

zie van der Eeckt.

 

FD

Ecluse, l'

zie Delecluse.

 

FD

Écobecq

Nom d'origine: Escobecques (Nord).

 

JG

Ecrepont

1690 «Ecrepont» Templeuve (arr. Lille), 1803-22 «Ecrepont [NF]» à Croix (arr. Lille); probabl. nom d'origine du départ, du Nord non localisé.

 

JG

Ecrepont

Proven. ,,Ekeren-Pont"'. Ou bien : ,,Pont (de la propriété) du sieur Aigier".

 

EV

Ector

génitif néerl.: Ectors. 1426 «Ector de Hembise» TailleSoignies, 1721 «Querin Ector» La Gleize; prénom grec Hector, du nom du compagnon d'Achille, remis à la mode à la Renaissance.

 

JG

Ectors

N. de bapt. d'orig. hellén. Hector. N° 107.

 

EV

ecuyer

1. Fonction. Porteur de l'écu (Bannière) du chevalier. N° 136. — 2. Profess. Fabric. d'écus. (Mon­naie). (L')Ecuyer, Escudie.

 

EV

Ed-

-gar, -ist, -om, -ouard, -rich, -ward. V. AD.

 

EV

Ed(e)man(s)

1. Fonction admin. Juré ou assermenté. (Eed, «ser­ment"). — 2. V. AD (Ad).

 

EV

Édart

Édiar. Probabl. anthrop. germ. Edhard. « Hypocor. : Edain.

 

JG

edel

,,Noble". 1. Car. mor. Edelblut. ,,Sang noble". Edelman. ,,Gentil-homme". — 2. Proven. Edelberg. „ Colline noble".

 

EV

Edel

Surnom: moy. néerl. edel 'noble', ou an­throp. germ. athal, de même sens (Fôrst. 159).

 

JG

Edelborgh

Nom issu de l'anthrop. germ. edel-burg [FD] plutôt que topon. néerl. signifiant 'château noble'.

 

JG

Édiar

cf. Édart.

 

JG

Edmond

Prénom Edmond, forme savante de l'anthrop. germ. ed-mund (Fbrst. 450).

 

JG

Edom

(NF gaumais). Var. de Edon, cas-régime de l'anthrop. germ. Edo, comp. Edart.

 

JG

Edouard

1527 «Edouart Housiran» BourgNamur; prénom Edouard, forme savante de l'anthrop. germ. ed-ward (Fôrst. 450); cf. aussi Édart.

 

JG

Eechhaute

cf. Eckhaut.

 

JG

Eeckeloo

cf. Eecloo.

 

JG

Eeckels

Eckels. Moy. néerl. eekel 'gland', sur­nom (de ramasseur de glands ou de porcher) [FD].

 

JG

Eeckhaudt

-haut, Eeckhout, -houdt, cf. Eck-haudt.

 

JG

Eeckman

Var. (au nominatif) de Eckmans.

 

JG

Eecloo

Eeckeloo. Nom d'origine: Eeklo (FlOr).

 

JG

Eeekeleers,

-aert, Eeklaer, Eegeleers, Eggeleeers. Probabl. eekelaar, -eer, forme dia­lectale de eeck, eik 'chêne' [FD].

 

JG

Eegeleers

cf. Eeekeleers.

 

JG

Eekhaut

cf. Eckhaut.

 

JG

Eeklaer

cf. Eeekeleers.

 

JG

Eekman

zie Eykmans.

 

FD

Eel, van

zie van Heel.

 

FD

Eeland

zie Eland.

 

FD

Eelbo(de)

zie Hellebaut.

 

FD

Eelbode

Nom issu de l'anthrop. germ. agil-bodo [FD].

 

JG

Eelen

Ehlen, Elhen, Elen, -ens. Hypocor. de l'anthrop. germ. fém. adel- > Adela, Edele (Lin-demans 103) ou de germ. Adelheid, Aleit [FD]. - Secondairement, nom d'origine: Eelen (Lb).

 

JG

Eelen(s)

zie Elen(s).

 

FD

Eelens

1. Proven. Elen (Loc.). •— 2. V. ALA.

 

EV

Eelke

Eeltjss, Eeltiges: 1. Patr./Metr. Dim. van een athal-naam 'edel'; vgl. Elen(s). - 2. Patr. Dim. van bijbelse VN Elias. 1428 Elias dictus Eelken, Den Bosch (GOR.); 1678 J. Eelkens, Aw. (AP).

 

FD

Eels(en)

Eelsing: Patr. Afl. van Germ. adel-naam. Eels < Edels; vgl. Edel 1.

 

FD

Eelsen

Hypocor. de Adelheid (cf. Vlaamse Slam, 1975, 84).

 

JG

Eeltiges

Eeltink: Patr. Dim. Eeltjes en afl. van Germ. adel-naam.

 

FD

Eeman

au génitif: Eemans, Emans. Surnom: moy. néerl. ee 'loi, mariage' + mon 'époux', cf. Ehmann.

 

JG

Eeman

V, Edeman et AD.

 

EV

Eeman(s)

zie Heedeman.

 

FD

Eembee(c)k, (van)

Eembeck, zie (van) Himbeeck.

 

FD

Eemeren, van

van Eijmeren: 1. PlN Emmeren in Berlingen, Hoepertingen (L) of Eimeren in Elst (G). 1405 Diedrix huys van Eemeren, Aw. (VLOEB.); 1412 Willem van Emeren, Brecht (ANP). - 2. Huisnaam de Emer: emmer. Er was een huis De Emer op de Markt in Brussel. 1356 Stevin van den Hemere, Bs. (PEENE1949); 1426 Wouter vanden Eemere, Lier (FRANS).

 

FD

Eena(e)me, van

Eenaeme, van Eenennaam: PlN Ename (OV). 1155 Sigerus de Henam; 1169 Gervasius de Henam, Gent (GN); 1655 Laurens van Eennaem (vader van) Salomon van Eenennaem, Grijpskerke (PDB).

 

FD

Eenaeme

Nom d'origine : Eena(e)me (FlOr).

 

JG

Eenaerts

Eennaes, Eenhaes: 1. Patr. Germ. VN Aginhard of Einhard: Aginardus, Einhardus, Enardus (MORLETI). D. Einhart. - 2. Var. van Hennard.

 

FD

Eendenburg

PlN Endenburg (BW).

 

FD

Eenennaam, van

zie van Eena(e)me.

 

FD

Eenens

Eeninckx: Patr. Afl. van Germ. agin- of-ein-naam, zoals Einhard. Zie Eenaerts. 1733 Phil. Eenincx, Bs.; 1778 Ferd. Eenens, Laken-Aw. (AP).

 

FD

Eenens

V. AD (An).

 

EV

Eenhaes

zie Eenaerts.

 

FD

Eenhoog(h)e, van

zie van Eenoo.

 

FD

Eennaes

zie Eenaerts.

 

FD

Eeno(o), van

van Eennoo, Vereeno, van Eenooghe, van Een(ho)og(h)e, Vereeno(o)ghe: PlN ter Eenode: woestenij, woest land, D. Einôde. Vereeno(ghe) < Van der Eeno(de). 1239 Hannekin de Hennode, Grammene (GN); 1398 Stevin van der Eenode, Aarsele (DEBR. 1970). - Lit. : F. DEBRABANDERE, VS1979,199-200.

 

FD

Eens

zie Hein.

 

FD

Eensberghe, van

zie van Heinsberg(en).

 

FD

Eepoel, van

Verbastering van Van Leempoel: 18e e. J.B. van Leempoel (vader van) 1764-1825 Elisabeth vanEerpoel (moeder van vaderloze) "1790 Anna Maria van Eepoel, Heist-op-den-Berg (med. M. Vervloet, Keerbergen).

 

FD

Eer-

-ens, -s, -ebout. V. ARA.

 

EV

Eerae(r)ts

zie Eraerts.

 

FD

Eeraerdts

-aerts, Eraerts, Eraest (par sim­plification consonantique). Génitif de l'an­throp. germ. harja-hard (Först. 772).

 

JG

Eerde(n), van der

zie van der Aerden.

 

FD

Eerdekens

Dimin. (au génitif) de moy. néerl. erde, eerde, aerde 'terre, sol' toponyme (cf. Carnoy 63, note 2).

 

JG

Eerdekens

Patr. < Aerdekin, dim. van Aart, Germ. VN Arnoud. Evtl. Metr. Vgl. Eertken = Arnolda, Minderhout (VS 1988,541). 1350 Arnoldus de Hantsuttere = Ardeken Hantsuttere, Kh. (DEKEYSER); 1528 Willems Aerdekens, Bs. (OSTYN).

 

FD

Eerdekens

V. HARD et Aarde.

 

EV

Eerden

Erden: Patr. Vleivorm van Arnoud. Zie Eerdekens.

 

FD

Eerdenbrugghe, van

zie van Ertbruggen.

 

FD

Eerdenburg(h), van

1. PlN Aardenburg (Z). 1309 Gheerwin van Ardenburgh; 1348 Johannes de Erdemborgh (DFI). - 2. Metathetische vorm voor Van Eerdenbrugghe.

 

FD

Eerdeweg(h), van (den)

zie van Aerdewegh.

 

FD

Eerdman(s)

zie Aertman.

 

FD

Eerdt, van

zie van der Aerden.

 

FD

Eere, der

zie Dereere.

 

FD

Eerebout

Errebau, Heerebout, -baut, Herrebaut(s), -bou(d)t, Her(e)bout, Erbout, Herbaut(s), -au(lt), Herbaux, -eau(x), Heir(e)bau(d)t, Heyrbaut, Heirbout, Herbo(d)ts, Herbot(s), Harboord, -oort, Herbo(s), Herbost, Her(re)bosch, Heirbosch, Erbo: 1. Patr. Germ. VN arin-balth 'arend-moedig': Arinbald, Arembaldus, Ernibaldus (Fin., MORLET I); Erembaldus, Erembout (GN). De vormen Herbo(d)ts, Herbo(s) wijzen veeleer op een bode-naam, maar boud- en bode-namen werden vaak verward. De vormen met h zijn in dit geval hypercorrect. De var. met -bos(ch) zijn te verklaren door reïnterpretatie. 1400 Pauwels Erenbout; 1409 Willem Eerbout, Bg. (SIOEN). - 2. Er kan ook van Germ. hari-balth 'leger-moedig' worden uitgegaan: Hariboldus, Herebaldus, Heirboldus (MORLET I). De spellingvar. zonder h is dan fonetisch. 1303 van Janne Herebort, Dudzele (VERKEST); 1392 France Herbood, Ip. (BEELE).

 

FD

Eerebout

Nom issu de l'anthrop. germ. harja-bold (Först. 767).

 

JG

Eerenbeemt, van den

PlN, b.v. 1714 's-

Heerenbempden in 's-Herenelderen (L) (ZLP).

 

FD

Eerenbruch, van

-bruck, zie van Ertbruggen.

 

FD

Eerens

cf. Erens.

 

JG

Eerens

zie Eren(s).

 

FD

Eerhart

zie Eraerts.

 

FD

Eerke(n)s

zie Erken(s), Arkens.

 

FD

Eerkens

Erckens, Erkens. Hypocor. (au génitif) de l'anthrop. germ. Ercan (Fôrst. 457) ou bien var. de Arkens (de Arnold).

 

JG

Eerland

-lant: Patr. VN Erlandus, Germ. erla-land  'voorname man - land'. 1520 Ecriant Cornelisz. (vader van) Adriaen Eerlantsz, Krimpen/Lek ZH (PDB).

 

FD

Eerling

au génitif: Eerlings, Eurlings, Erlings. Nom issu de l'anthrop. germ. Erla, cf. 8e s. «Erling» (Först. 466).

 

JG

Eerling(s)

zie Erlingen, Erlin.

 

FD

Eerlingen

zie Erlingen.

 

FD

Eernisse

Heernesse is een verspreide PlN aan onze kust 'weide, weiland'. 1459 Bernard vander Remisse, Zevekote (DF V, 652-675).

 

FD

Eernstman

Patr. Afl. van VN Ernst.

 

FD

Eers

zie Heers.

 

FD

Eerschot, van

zie van Isschot.

 

FD

Eersel, van

van Eessel, Eersels: PlN Eersel (NB). Evtl. De Eersels in Zolder (L). 1425 Symoen van Eersele, Diest; 1543 Joost van Eerssele, Breda-Aw. (AP).

 

FD

Eersels

Nom d'origine : Eersel (Noord-Brabant) ou De Eersels, à Zolder (Lb) [FD].

 

JG

Eerstvelde, van

zie van Eesvelde.

 

FD

Eert, van

zie van der Aerden.

 

FD

Eertman(s)

zie Aertman.

 

FD

Eertmans

Génitif de moy. néerl. eerde 'terre, sol' + mon, donc 'travailleur de la terre', ou p.-ê. var. de l'anthrop. germ. Hartman, Hardeman [FD].

 

JG

Eertwegh, van den

zie van Aerdewegh.

 

FD

Ees, van

zie van Hees.

 

FD

Eesbee(c)k, van

-bei(c)k, -be(ec)ke, -be(e)cq, -beck, zie van Heesbeke.

 

FD

Eessel, van

zie van Eersel.

 

FD

Eessemans

zie Heesman.

 

FD

Eessen, van

Esen, van Heesen: PlN Esen (WV). 1303 Jans goede van Esine, Beerst (VERKEST); 1392 Piètre van Eesine, Ip. (BEELE).

 

FD

Eest, van der

van (der) Heest, van der Reest, Verhe(e)st, Verreest: 1. PlN Eest: ast, droogoven; zie Van den Aste. Eest in Oostkamp en Torhout (DE III). - 2. In EL is Ees(t): bijeengelegen

bouwland, es (MOERMAN). - 3. PlN Heest: beukenbos, struikgewas. Id. aïs Van Heyste. 1424 Clais vander Heest, Bg. (DE V).

 

FD

Eester, van

zie van Heester.

 

FD

Eestermans

Génitif de moy. néerl. eerst 'premier' + -mon, donc: homme de premier plan?

 

JG

Eestermans

zie Heestermans.

 

FD

Eesvelde, van

van Hees(ch)velde, van Eerstvelde: PlN Eesvelde in Wetteren (OV) en Kalken (OV). Heesvelde in Laarne (OV). Zie ook Van Heesvelde.

 

FD

Eet, van der

zie van der Riet.

 

FD

Eetezonne

-sonne, Heetezonne, -sonne: Reïnterpretatie van de E. EN Edison. 1314 William Eddesone (REANEY).

 

FD

Eetveld(e), van

zie van Heetvelde.

 

FD

Eevers

cf. Everts.

 

JG

Eevers

Efers, zie Everts(e).

 

FD

Effe(n), van

zie van Heffen.

 

FD

Effelterre, van

van Effeltaire, van Effenterre, van Heffelterre, van Huffeltaire: PlN Effelter in Denderwindeke (OV). 1396 Boydins vanden Effoutere, Ressegem (DE B.); 156 e. van den

Effelter(r)e, OV (LIND. 1941, 29); 1568 Lieven van

Effelterre, Balegem (LIEVENS).

 

FD

Effenberg(er)

Ontronde vorm van D. EN Offenberg(er). PlN Offenberg (NRW, BEI).

 

FD

Effenberg.

Topon. néerl. (= mont, au sommet plat).

 

JG

Effer(t)z

zie Everts(e).

 

FD

Efferen, van

PlN bij Keulen (NRW).

 

FD

Effi(g)nier

Wellicht W. uitspr. van Effmger.

 

FD

Effinger

PlN Effingen (CH) of Ôfmgen (BW). 1463 Heinr. Effinger, Zurich (BRECH.).

 

FD

Effïnier

(NF namurois). Nom de métier, dérivé de l'anc. fr. effiner 'affiner' (syn. de Laffineur), plutôt que romanisation de moy. néerl. effenare, -ère 'arbitre, médiateur' (Carnoy 179, v° Effenier).

 

JG

Effront

Car. mor. N. d'H. effronté, impudent. N° 281.

 

EV

Effront

Mfr. effront: schaamteloos, driest < é front: zonder voorhoofd. EN.

 

FD

Efraim

Efrems, Ephraïm, Ephrem: Patr. Bijbelse VN Efraïm. 1416 Effrem vanden Heede, Ktr. (DEBR. 1958).

 

FD

Eg-

-o, -olf, -uem, -ueur.V. AD (Ak).

 

EV

Eg-

-ter, Egg- -en, -er, -erick(x).V. AIG.

 

EV

Eg(h)els

V. Egel.

 

EV

Eg(h)em, van

zie van Eeg(h)em.

 

FD

Eg(u)eur

Aigueur: W. uitspr. van FN Egger.

 

FD

17:42 Écrit par Johan Viroux | Lien permanent | Commentaires (2) |  Facebook |

Commentaires

Quelle est la signification du nom de famille Eeman svp.

Écrit par : eeman | 20/09/2013

Répondre à ce commentaire

Voici ce qui se trouve dans ce site: Eeman : au génitif: Eemans, Emans. Surnom: moy. néerl. ee 'loi, mariage' + mon 'époux', cf. Ehmann.

Bonne lecture!

Écrit par : Viroux Johan | 23/09/2013

Répondre à ce commentaire

Les commentaires sont fermés.